장음표시 사용
231쪽
atur in facis,m, tu quind/alemis. Disserim videlicet peccarum abcre de peccatum facere sive consummare Fideles&consortes pacti Evangelici improbant quidem reprimunt peccatum sive concupiscentiam&vitiositatem congenitam, interim tamen ab Adamo parentibus derivatam habent, sive in mortali tua miserijs obnoxia carne circumserunt vitiosam inquam, concupiscentiam, generaliter accepto vocabulo, tum quoad istum primum sive quoad modum habitus, tum quoad actus secundos, sive desideria motus in deliberatos, quamvis in voluntarios ignorantibus obrepentes Nam deliora, errores, ignorantias uuisse Igat' ab occultis munda me ps. X, ad quem locum agnoscit Bellai minus, peccata quae ex ignoran iacommutaurun, vere peccat non novi feci H- naplagis, caedetur plagis paucis, ait Dominus Lucae XLI, punietur quidem mitius, quam qui novit voluntatem domini sui non fecit interim tamen punietur, quia peccavit. Quin Augustinus infantiam peccatis obnoxiam fatetur a Consessionum, cap. vii Theophylacius in Hebr. x et producit Liturgiam, in qua ore
epistola ad Corinthios genuina, quam edidit Patricius
quae esse de ei, ciminor es quam esse debet et e loc ol ra
232쪽
r vita /ρ it, sis ventossit, De persectione iustitia con
tra Celestium, ratiocinatione xv. Quamquam Augustinus, ne quid videatur concedere Manichaeis, qui peccatum ad aliud principiunt, quam voluntatem humanam referre conabantur, eo solet ire, ut omne peccatum quamvis ipsi conanaittenti in voluntarium, in aliquam tamen voluntatem humanam reducatur, si non aliam, certe primi parentis, a cujus libero in primum peccatum consensu dimanat omnis in postero derivatal
CXXCI IX. Duodecimo de Trinitate cap. XII in
hunc modum loquitur inum ou cogitatione mens obleme Iarur Licitis , non quidem decernens esse facienda , renen ra' men or volvensibenter, quae sarim, urati gerunt IImum, re
s ui debuerunt; non negandum istisepeccarumin ceri scri debet longe minus, quam si se opere paruaru implendum. νideo de rabbin quoque cogitationibu veni perenda ess, pectu i percutiendum arque dicendum3 Dimirre nobis debita no ra. Nempe sicut idem Augustinus definit xxii contra Faustum cap. XXVlI, Peccatum eis actum vel trifum vel concu- rum aliquid conrra legem aeternam sive divinam non modo factum vel dictum, sed etiam concupitum. Et libro primo de sermone Domini in monte Sicut rubin raditu a peccatum pervenitur, suggesti 'e, electarione, consen- sone ita in peccari ire sunt fere tiae, in corde, in acto, inconsueruine ram sum re mor ei. Paria docet Hieronymus in primuin caput Prophetae AmOS: Prim an peccatum eis . Utras e quae mala suo . Secuo um colitur c ria, sis quievisse perversis, Ter trem, reo men e s r et eris, ter p. ' ' eccum non repet m onr ab i. . , bi complicor is octo.
CXX iamdiu uicin Spiritus reluctatur
233쪽
tarni, nee patitur se adigi, ut'Io caro conci piscit
opere perficiat, etiamsi magna cum dissicilitatevi infir
initate obnitatur; tamdiu homo renatum in pactum evangelicum receptus non ambulat secundum carnem, sed secundum spiritum,&proinde nulla est ei condemnatio, quamvis esse posset, si cum eo juxta rigorem legalis pacti agerctur. Peccata venialia nuncupantur, quae Tertullianus quotidiani incursionis vocat , libro de Pudicitia, cap. X ix qualium penitus immunes esse non ponim fideles, etiamsi maxime velint. Dicuntur autem venialia, non quod ex se suaque natura talia sint, sed ex accidente, qu6d occurrant in hominibus, quos Deus sua gratia dignatur,&per fidem in Christum pa- et evangelici cons rtes fecit. Nullum alias peccatum ideo dignum est aeterna condemnatione vel poena infinitar durationis , quod includat quamdam infinitam pravitatem vel malitiam, sed ideo, quia est contra legem aeternam, quia si cndit infinitam Dei majesta tem Qui plebeium injuria stacit, verbi gratia,pugno caedit, aliquot nummorum mulcta luit; qui consulem, carcere qui Regem, capite. Qui legem transgreditur,
τον ξον-πιμάζει Deum inhonorat vel contumelia afficit, Rom. II, 2 3. eccatum, quod veniale : citur,aut est contra legem divinam, aut non est. Si non est, nullo modo peccatum est; si vero est, tum propter caussam modo prolatam dignum est aeterna morte, sive vitari possit,sive non possit nam hominem ita ab initio Deus condidit, ut vitari post l. Mutatus est homo per Adamiculpam in deterius: scd non ideo mutata est lex divina, vel paetum legale prorsus abolitum. 'romulgatiun autem est Evange Icum, ut qui in id perfidem in Christi in recipiuntur, a Legalis rigore absolvantur, dum secundum
234쪽
Spiritum ambulant,et opera carnis non perficiunt; ad
quod praestandum illis per ipsum Evangclicum pactum
gratia consertur: luamvis non visum fueriti coin pristinum amissum statu restituere, ut simpliciterinini a peccata, etiam in voluntaria vitiosi motus vitari possint, sed potius condonenturi, dun modo reprimantur, agnoscantur, lenia juxta praescriptam a Domino precationem humiliter petaturi Eadem tamen illa, quamvis
vel sola deprehendantur , in infidelibus Megali pacto
subditis, aeterna damnatione vindicantur. Nempe cum
ijs, qui Evangelicum pacitum aut numquam amplaxi
sunt, aut eo exciderunt, juxtavim&rigorem Legalis agitur. Nemo enim est mortalium, qui non sub alterutro constituatur,&quem non juxta vel hoc vel illud sententiam exspectare oporteat. CXC. Iohannes Gerson, Cancellarius niversitatis Parisiensis, dictus olim doctor Christianissimus, in magno precio semper habitus, qui obij anno ci
ccc XXax, De vita spirituali animae lectione prima hanc ponit conclusionem : Omne peccarum , pro quans eis fensa Dei, si contra legem ejus arernam, eis e sua con Droneo indignitate mortiferum secundi m rigorem uerrea, a Dra gloriae separativum. Rario eis, Ontiam omnis essens in Deum potes jusse ab ipso judice Deo umri mnia mortis iam remporalis quam aeterna imo a Milarionis poena. Eis igi-νur de se mortifera i sum Vm deducisur ex inc Utio in apia narisos octi a mala, quantum mala eis ipsa stensa es exlis,miapotius oleranda esse omnis mors adnisa se nnihil rio, quam committen a se quaο 'μliber parva o fe sis , Deum. Da oppossum, fumosse a Deloc/ eridebore mi f. -God autem osse in imis itur ve remittitur, eis ex pars Meraiarei remur is, γ' o. Noa impurantis ictis
235쪽
sub ungit eiusmodi corollarium Matios a Dei πυλ
mam se, si tantummodo per sectum aE Eiet rium ser cordiam, quae nisuli de fas Io quamliber o ae iam impurare ad moriem, quum Pu posse just me. L ita concluitur, quod peccatum mortale , veniale in e bali, non distinguuntur in-
ri ec se essemialiter , si folio per res crum ad divinam
CXCI. Quin ipsum originale peccatum, quod
receptis in pactum evangelicum per baptismum remittitur, nisi remitteretur, condemnationi obnoxium redderet. Nam non placuit Deo, sicut dictum fuit, innocentiae integritatis statum, qualis ante lapsum Adami fuerat, reconciliatis restituere. Quod itaque peccatum congenitum attinet, si respicias habitualem concupiscentiam, in qua situm est, non differt specie vel ab ca, quae ante baptismum fuit, vel ab ea quae non renatos occupat nisi Quod impetus ejus retundi refrenari coepit. Vtrobique idem est materiale, nempe habitualis inclinatio utrobique tiam idem formale, nempe νο-
μια&privatio rectitudinis opposita legi divinae. Quomodo igitur utrobique non sit idem peccatum lante post baptismum Abolitus sane est reatus sive obligatio ad subeundam poe nam caeterum is non est formale constituens peccatum, sed potiris, ut ita dicam, formale consequens. Qui peccavit,reus est&poenae obnoxius atque laoc ipsum non est legi contrarium, sicut est peccatum, sed plane Conformes congruum. Separari itaque potest a peccato reatus; nihilominusnaan et peccatum, quod pridem erat. Sicut econtrario inulta peccata, ut homicidia, adulteria, furta trant cunt actu, manent reatu. Amotus itaque reatus non est
236쪽
suffciens ratio propter quam negetur peccatum ori
nis maneres csse peccatum. Interim quamdiu sideles id reprimunt, nec in opus, ad quod incitat, transire peris mittunt , sibi remitti petunt, atque adeo siti, pacto evangelico perseverant, non magis eis nocet et damnationem infert, quam si peccatum penitus non esset. Si autem peccato obsequuntur operamque dant, sive secundum carnem ambulant atque adeo paci o vangelico excidunt, uXta severitatem legalis tractantur.
CXCII. iubet hic adscribere discursum quemdam Henrici Gandavensis, qui habetur Quodlibet ejus sexto, quaestione penultima e quidem quemadmodum proponitur a Dionysio Carthusiano, scribente in distinctionem xxiv secundi, quaestit is enim alicubi concisi iis proponit, ut promtius intelligi queat.
4 verrendum, Diquit, quum in peccaro original, In non et neratis sns duo, quorum unum eis incuruario, quae con Vir i voluntaris obliqOrione secundum e Arearis, id eis obtigario a poenam pro carentia rectitu mi originals u Briae secundum forum in bapti ara expiarur prisum vero mane . tauibus obi duo corres uiuen timor b v primis carnalis concup scensiae, utpote ipsem morus deformi , or adinae rearus o risei: quorum primum mane ad parnamin regeneraris, Dur 9ιbliquario mane in voluntate, se fomea In carnesecundum expiarum eis, ita quod cur neu rum sor9m haber rarronem peccari in renaris e parae rearus,sed tam ex pars obliquationi , emolus primo primi, eis rationem habean culpae ex arte de mmiraris pudendae, nuctam ramen habent ex parra Earus. γ
237쪽
aΠur. Prim modo primi me , etiam primo primi, ne a
L. M peccara ram in renaris, quam in non renari, quoia d ormitatem his en in se contra, ruta prudentiae, rationis reictae, quae de Drmita rationem viiij haber, quemadmodum con-rrarIa informia i rationem haber irruris. Hoc etiam modo obliquatio inranon rationem viri halere fomes in carne eo modo, quo virtutes se vina conceduntur esse in viribus si ti- vis, non per sentiam, e participarionem. Porro secundo modo primi morus, inquantum primo primi peccaria non , in re naris proprer . Ismaris expiarionem; sed in non renaris, in quibus super reatu usia expiarios Zieis, omnino habent rationem peccari, erram quoad Eos, qui non sunt, voluntaris p re 'cre derermina a d imendum,se quoad maculam seu δε- formetrarem, quoad rearum. Et defer hoc peccarum in non renaris vocari non oris D, sed actuale quia ab cIuproprio suae carnis, quamvis nc voluntati, acie, perpetratur. Hacte
niis Henrictis ill Ganda ventis: tiem statuere, quod in renatis motus etiam primo primi, id est, maxime involuntari S in deliberati, quamvis remisitis sit reatu S, quo ad dispolitionem tamen .sormam actus eique inha rentem dc formitatem peccata sint, opera precium duxi ut non ignoretur. CXCii l. bctabit Augustinus de natura gratia
cap. XXXV iam non aviatur neprccaro,ocertamen
mori ne procato, am subintae venia deletur, quo ubinde ignoratiria e In r fato committitur. Hac videlicet ratione sub pacto Evangelico viviture agitur. In multis en is fenimu omnes, ut diserte sanctus lacobus iri, et. mo es , qui non pecce Reg. IX,-6, Chron. VI, 36. Augustinus igitur loco jam producto, tu, inquit, suo Z vir in uaria, ei a propter honorem L OMInonustam prorsus quum ae e cari agitur agitur auteni de peccatis
238쪽
quae committit latur, sive quae perci istum aliquem ab homine prodeunt habere volo quaestionem: μοι em c in , qu. grairae: Lirum fuerit ad vis cendum omni ex parre peccarum qua conci' rei parere meruit cum quem consarnu Iam habuisse peccara,' hac ergo virgine exceptast mnesi os sanctob, n fas, uuu hic viverens, congregare posse m in crrogare, Virum essent ne peccaro; qui fuisse res onsuros puram Porrum hoc, quod se scriptor e Lagianus iacit, an quo Johannes Apso Rogo vos, quantati e ue-νin inso corpore excessientia sancIi aris si foc interrogari p -δu, sin rannon una voce clamassent, Si dixerimus quia ecca-νum non habemuου, nos i os seducimi es verita, in obas non eu'An ista lumibus resonderent fortasse quam verius ' sed huic Pelagiano am iaceto rectep me, auim h miluatis in parte Non ponere aptatis. Itaque focs verum dicerent,
haberent peccatum, quoYhumi re faterentur, quia crisas uel esset. Si autem hoc mens rentur,ithalomin tria Hrens s curum, quia veritas in eis non esset CXCIV. Pergamus auten considerare verba san-Cap. . r. cti Iohannis Apostoli. Si ixesrimm inquit, nos peccasum m. . non habere, nos isos fas min, c verita, in nolis non es . Si
confiteamur ecca a fra quemadmodum ipse jussit nos Patrem coelestem precari, Dimitte nobis debita nostra; idelis euo bustiu praestat quod pronaist nam stare pro missis non solum ad fidelitatem sed etiana ad justitiam
rare jussit, Dimitte nobis debita nostra, br n ius, quo nos peccatorcs esse toties cstatus cst, 1 ieri in B lis, siue certa ab ipso Deo confirmata veritas a nobis
239쪽
vis peccatum habetis, nec evitare potestis, quin sim veat&vobis negocium facessat, evitetis tamen, ne dorminetur 5 regnet, vosque ei oboediatis,& desideria ejus perliciatis. Sed si uis peccavera I quis a peccato carne sua se vinci seduci passus fuerit, nolim eum desperare, sed in viam redire& poenitentiam agere,quoniam a scarum habem apud Patrem es Christum usum, qui, modo in cum credamus, jeccatis inhaerere desinamus, considens ad dexteram Dei S in summani evectus sublimitatem justitiam suam pro compensanda& clanda nostra injustitia Patri sistit offert, atque ita interpellat pro nobis Rom. Ux, Heb. vii a F;&comparet apud faciem Dei pro nobis, Hebr. ix, et . Et ver. ἰ egi propinatio, quae Detina placat propitium reddit,pro peccatis nostris, quae alias, absque hac propitiatione esset, utpote in ejus infinitam majestatem injuriosa,
aeterna morte luere nos oporteret. Sic autem Deus dilexit mundum , ur miseri filium sevum, qui esset cap. 6 pro peccήris nostro: m pr nostras rancum sederiam pro te rud uni P uir eum Dem,ur esse propitiatio per dem insam gain f Rom. III, 2 S.CXCV. Diximus antea, aliud esse occarum hal re alm i, peccarum iacere, sive scientem di volentem se peccato dcderes operam dare. Inter quod ait crum.
ingens est discrimin secundum sanctum Ohannem.
diaboli exemptuita in uisum sicquitur quomam ab Im-no condit mundi Easo peccar, homines ad peccata committenda instigat. hoc autem apparuis ci manifestus factus cst Til ira Dei, ut d it a vera laboι ut conterat caput serpentis, peccata aboleat, tum remG-
vendo dati; tion cui cis cbitam, tum suppeditando
240쪽
gratiana reprimendis illis, ne dominentur.' ui nati
en ex Deo, egenitiis per verbum Dei baptismum, qui est lavacrum regenerationis de renovationis per Spiritium saniectum, peccaram non fac eo, quo ante dictum est sensu, quoniam emen Dei, per quod regenitus est regeni, tu videlicet non ex mine corruptibici,seae ex corrupribro, per verbum Dei et ivno manentis in aeternum, Pet. , , in eo manet, virtute Spiritus sancti operatur, facitque semper serio meminisse eorum, quae ab ipsis Deu SeXigit, fieri vel prohibet vel praecipit o non ores peccare, quoniam ex Deo natus eis: non potest peccare sive secundum carnem ambulare peccato operam dare, in sensu, ut Logici loquuntur, composito, quamdiu nativitatem ex Deo conservat, Temen, per quod renatus est, Ductum fert. Interim sicut potest regenerationem, per
quam in hac mortali vita ad statum fili Dei oratiae
translatus est, amittere regeneratio vero, te qua Matth. xiX, 28; quae est ad gloriam, non amittitur sic quoque potest desinere natus esse ex Deo, ad statum, in quo erat antequam regeneraretur, redire Augustinus, Ide peccatorum metitis remissione, cap. X, Xponit ut subjicitur Proficimus in renovationem Iustam, utram per quo situ Dei min, G per hoc peccare omnino non possρα
donec Iorun in o Ira muretur, etiam in per quodsii seculi sumus per hoc enim peccare a huc ossumto item II con-cra epistolam Parmemiani, cap. II uamvis in quan-rum ex Deo nati sumin, nonpeccemin, ineri ramon a uc errais quodex Eam nati semis, IVia nondum ab orptae, mora in v ectoriam, reo in corporum resurrectioiae r Is IIur.
CXCXI. Varia avarijs in umbra vel octo cogitari disputari possunt quae solent evanescere, quum res serio agi coeperit. igitur autem scirio, quando magnum