장음표시 사용
181쪽
182 nu. Theo . Lib. VII. de Chr. Red. cruria misericordia redempli sumus , ex Sola misericordia a
cipimus gratiam praevenientem , et comitantem , quuper veram sdem Redemptionem assequimur, et ex Sola misericordia saclum est , ut Deus justos voluerit , qui libera Voluntate respondent gratiae , et sic pro justitia, quae laudatur in Dei promissis , veluti merces . et Pnaemium eisdem vita aeterna debeatur. Vides ergo , quod licet aeterna vita sit ex justitia merces , et corona bonorum operum , quia tamen haec justitia nouest ex intrinseca natura , et valore noStrorum operum , Sed ex misericordia Dei , qui sic ex sua infinita bonitate voluit disponere , et sincere promittere; idcirco Apostolus maluit uti vocabulo. misericordiae, et uoumercedis. Unde Augustinus epist. Io 5. dicit: Cum coronat s Deus nostra merita , quid aliud coronat ,
quam sαa dona 8 Celerum Apostolus ipse ad Timoth. Cap. IV. V. 8. utitur vocabulo coronae , dicens : si reliquo rFosita est mihi corona justitiae , quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex.
ai 6. C. Atqui ex Apostolo vita aeterva ila est gratia , ut nulli mode dici possit ex justitia merces , et
Praemium noStrorum operum. Ergo ec. Prob. Apostolus ad Rom. cap. VIII. v. I 8. scribit: Existimo enim,
quod non Sunt condignae passiones Lujus te Oris ad futuram gloriam , quae reuelabitur in nobis. Ex quibus sic : Ut opera sint meritoria , praesertim cum agitur de justitia , debent esse digna mercede , et haec illis debet esse proportionala. Sed ex Apostolo nostra
opera non sunt condigna ad suturam gloriam. Ergo ec. dist. min. Nostra opera non sunt condigna ad
182쪽
- Pura III. de Merito 18a suturam gloriam , si spectentur in se , et Separatim a meritis Christi , quorum ex Dei promissionibus emcimur participes , conc. ; si considerentur simul cum Christi meritis , et juxta Dei promissa, n. min. , et cons. HaeCdistinctio non indiget explanatione, quoniam plus satis dictum est hac super re. Itaque merita noSira innituntur meritis Christi infinitis, et id ex gratuitis Dei promissis et propterea sunt proportionata vitae aeternae , et etiam ex condiguo , positis Dei promissis , licet omnino gratuitis. Ii . Instant. Atqui , etiam positis Christi mbritis, et Dei promissis , nostra opera non sunt meritoria vitae aeternae. Ergo ec. Prob. In Evang. Lucae cap. XVII. v. Io. Christus dicit: Cum feceritis omnia, quae Praecuta sunt vobis , dicite : quia servi inutiles sumus, quod debuimus facere, fedimus. Sed servi iuutiles nurulam mercedem merentur , nec qui ea faciunt , quae s cere tenentur, praemio sunt digni. Ergo ec. 3t. Quantumvis laborent Protestantes , nunquam evaeuare poterunt , quae hactenus iterum , atque iterum diximus , quia nuuquam negare poterunt , quod p missa quomodolibet sucta , ex justitia obligationem imducunt in promittente , statim ac verificatur conditio , si quam apposuit nec possunt revocare in dubium , quod Deus promisit nos participes reddere meritorum
Christi , quae sunt infinita, et inde aeternam gloriam conferre , quoties appositam conditionem , ut scilicet sub auxilio inae gratiae illa opera fideliter praestemus, quae ipse praecepit. Et inde fit, ut licet opera omnia , quan ic Deus praecipit, omnibus titulis ex nobis sacere de-
183쪽
184 Lit. TheoI. Lib. VII. de chr. Red. Gratiaberemus , ita ut, juxta objecta Apostoli verba, facimus quod debuimus , illa tamen faciendo, ex ipsius Dei in-
si uita bonitate , et misericordia vera merita acquirimuS.IMonet autem Apostolus , ut existimemus nos servos in siles ad evitandam superbiam , et jac lautiam , et ad Sequendam humilitatis virtutem , quae tantopere Deo
a18. Ob. Ex doctrina SS. Patrum Augustini , et Beroardi praesertim. Itaque Augustinus ad illa verba Apostoli ad Rome cap. VI, Gratia Dei, vita aetemna , dicit : Maluit dicere gratia Dei pita aeterna ,
ut intelligeremus , non pro meritis nostris , Deum Nos ad aeternam gloriam, sed pro sua misericordia, Perducere. Et S. Bernardus Ser m. I. de annunt. ait: Neque talia sunt hominum merita , ut P Pterea Mita aeterna debeatur ex jure , aut Deus injuriam aliquam iaceret , nisi eam donaret. Ergo ec. v. Ex superius dictis palet clariSsime, quo sensu accipienda sunt dicta Patrum , qui potius Dei misericordiae quam nostris meritis gloriam aeternam tribuunt. Nihilominus ad objecta Augustini verba dicimus , quod S. Praesul agebat contra Pelagianos , qui inficiantes Dei gratiam , contendebant , Viribus naturae poMe 'li minem sibi acquirere gloriam sempiternam; et propterea dicit , quod ad illam nos Deus perducit non nostris meritis naturalibus ), sed sua misericordia , sine no-Sim merito conserens gratiam. Et ipse est sui interpres
in epist. Io5. ad Sixtum , in qua scribit : Quid enim habes , quod non accepisti Τ Θvropter , o homo, Si acceptinus et pilam aeternam , justitiae quidem
184쪽
st'enium est , sed tibi gratia est, cui gratia est ipsa justitia Et clarius cap. VIII. dicit: Illa nimirum
gratia boni veris, cui diatur, tantummodo gratia est: haec autem, idest vita aeterna, quae utι datur, quoniam Praemium est, gratia est pro gratia , tanquam merces Pro justitia , ut Merum Sit, quoniam verum est , quia reddet unicuique Secundum opem
Ad verba aulem Bernardi dicimus , quod eo sensu accipienda sunt, quatenus ex se hominum merita con siderala separatim a gratia Dei , et promissis ejus, nullatenus ex jure illis debetur vita aeterna , quasi iiij uriam saceret Deus non tribuendor: Ast non ita , suppositis conditionibus requisitis , libertate scilicet in homine via. tore , gratia sanctificante , et Dei promissionibus. 2I9. Tandem sic ob. ex theologica ratione. I. Nulla proportio est inter opera hominum , et aeternam gloriam. Ergo nulli mode , et multo minus ex condigno , illam promereri possumus. II. Si nostris operibus mereremur gloriam , tunc nobis debitorem redderemus Deum, ut illam tribuereti Sed absurdum, et impium est hoc dicere Ergo ec. III. Ex vi naturae , ex gratitudine, et justitia , omnia , quae possumus , in Dei honorem , et servitutem sacere debemus. Ergo nullum iude meritum habere poMumus. v. Et quidem ad primum dicimus , quod revera nulla proportio csse potest inter opera hominum , et Beternam gloriam, si illa in se, uti sunt humanae acli nes , inspiciantur et ast non ita si considerentur Conjun
ctae cum merilis Christi infinitis. Et quoniam innitun-
185쪽
tur quoque Dei promissionibus ; idcirco, quoties requisitas conditiones nostra opera habent , ipSa revera sunt meritoria coelestis gloriae, et id ex condigno, et justitia. Ad secundum. Deus sit debitor sibi ipsi , non nobis,
quia nostra merita pro vita aeterna sunt ex virtute me
ritorum Christi , et ex ipsius Dei promissis , nou ex
virtute nostra propria. Tandem. Etsi vi naturae omnem servitutem , obedientiam , et obsequium Deo praestare debeamus , uti Enti persectissimo , et nostro Creatori , et Conservat ri , nihilominus ex summa bonitate ipsius factum est , ut haec omnia libere sucientibus sub auxilio gratiae ipse ulteriora, et summa doua , Veluti pro mercede , promittere dignatus sit, scilicet aeternam gloriam. Ceterum, extraneum non est, ut aliquo merito , licet non de
condigno , sit illi , qui justitiam exercet et unde Doctor Angelicus art. I. ad a. ait: Dicendum, quod homo in quantum propria voluntate facit illud , quod debet , meretur: alioquin actus justitiae , quo quis reddit debitum, non esset meritorius. Iao. Ex dictis patet, quod meriti objectum est gratia , et gloria , illam supponit, et solum auget, et hanc producit simul et auget : et ex decretis Conc. Trident. quae ultulimus S. zor. patet , quod primum de fide tenendum sit. Ast de qua gratia id intelligendum est , de habituali ne, sive sanctificante , an vero de actuali aut de utraque 2 Quod si hoc verum est de sola gratia sanctisicante , id ne intelligendum est respectu Solius Operantis , an vero quis potest pro aliis mereri gratiam justiscantem 2 Tandem quaeritur , quid sentiendum de gratia sinalis perseverantiae 2
186쪽
Pura III. de Merim 18722. I. Ad primum respondemus, quod meritum nulli mode respicere potest gratiam actualem et et adeo quidem , ut asserere oppositum sit haeresis Pelagianorum,
et Semipelagianorum , ut dictum est in prima parte hujus libri. Et quoniam meritum supponit , quod justus sit qui operatur , idcirco dum dicimus , justum mereri
posse suae justitiae augumentum , rejicimus tamen , et damnamus cum Concilio Tridentino stas. VI. cap. VIII. posse hominem de condigno mereri gratiam justificationis , juxta sententiam Apostoli ad Rom. cap. III. V. a . Iustifcati gratis per gratiam ipsius. saa. Ad alterum dicimus , quod est doctrina communis omnium Theologorum , nec non universae Ecclesiae, quod solus Christus , ut Deus homo potest de condigno mereri gratiam sanctificantem , ct oppositum Videtur prorsus absurdum, quia ad destruendam ius uitam peccati malitiam virtus requiritur infinita: nec sufficieus videtur ratio , quod opera justorum , quia innixa insi-nitis Christi meritis , nou repuguat , ut esseclum SO tiantur infinitum , quia secus haberetur insiuitum de infinito , de quo nulla est Dei promissio , sed solum promissio est , ut quiSque pro Se , poneus necessarias conditiones , participet Christi meritis , et justificetur. De congruo autem , quoniam monemur , ut pro invicem oremus , ut praesertim scribit Apostolus Jacobus P. V. v. I 6. Orate pro invicem , ut salvemini rmiatum enim patet deρrecatio justi assidua ; id verum eme , comunis pariter sententia est omnium Theologorum.
a 23. Taudem quoad gratiam perseverantiae , nullibi
187쪽
188 Inst. Theol. Lib. VII. de Chr. Red. Gratia
in Scripturis legimus , quod de condigno justi illam mereri possint ; sed potius contrarium docere videntur ,
quoniam insinuant , ut cum timore , et tremore nOSirum salutem operemur. Et a Conc. Trident. Sess. VI. Can.
XVI. sancitum fuit : Si quis magnum illud usque in em Perseuerantiae donum se certo habitu iam absoluta , et infallibili certitudine dixerit , nisi hoc ex eciali reoeliatione didicerit ; anathema sit. Sed convenit tamen inter Theologos, quod possint justi assiduis orationibus illam mereri de congruo sultibili , ut dici
a 24. Pluries iam diximus , quod aliquae conditiones
requiruntur , ut justi ex condigno mereri possint augmmentum gratiae , et praemium vitae aeternae , ejusque augumentum ; opus est nunc , ut illas explicemus , et vindicemus etiam contra Protestantes. 225. Prolestantes itaque firmi in suis erroneis principiis circa gratiam ac lualem , et habitualem seu Sanctificantem , et consequenter , in inficiando merito justorum , et quidem de condigno, pro vita aeterna; necessario vitas , quam Catholici , prorsus oppositas conditiones pro merito statuerunt. Quatuor ipsi enumerant. I. ut opus sit omnino persectum. II. ut nullo titulo sit debitum. III. ut sit nostrum proprium , et non pergratiam participatum. IV. ut proportionem aequali tulis habeat cum mercede. Et en propterea cur omne meli
tum eliminant ab operibus justorum. 226. Catholici ex adverso , qui de side tuentur , inpera justorum esse meritoria , et quidem de condigno
quia participant insinitis Christi meritis , et nituntur Dei
188쪽
Pars III. de nerim 189 promissiouibus , oppositas ponunt conditiones pro istoria trito cle condigno, quarum aliquae sunt ex parte hominis, nonnullae ex parte operis, et uno ex parte Dei. Ex parte hominis sunt duae , ut homo scilicet sit viator, et sit in gralia constitutus. Ex parte operis Sunt tres et I. ut opus sit i horum. II. ut sit bonum. III. ut sit supernaturale lum quoad principium , ut proveniat scilicet ex gratia actuali lam. praeveuiente , quam comi lante , cum quoad suem, idest ut dirigatur a Deum veluti auctorem Stalus superuaturalis , ut sic participet Christi meritis. Tandem ex parte Dei requiritur repromissio. Has ergo omites sigillatim contra Protestantes propuguare Oportet.
Conditiones ex parte homiuis pro merito necessariae , sunt , ut sit inator , et ut tu gratia sancti, ante sit
. 227. PLOb. Prima Pars. Apud Ioannem cap. IX. v. 4. Christus dicit . Venit nox , quando nemo P test operari. Ergo post terrenam vitam , quae Vocabulo noctis designatur , nihil , quod sit merito dignum , o perari poterimus. Et idipsunt confirmatur ab Apostolo ad Galalas cap. VI. v. Io. Dum habemus tempus , Operemur bonum. Quid est hoc tempus , nisi terrena peregrinatio p Et iam Ecclesiastes cap. IX. V. IO. scripserat: Quodcumque potest facere manus tua, instanter Operare et quia nec OPus , nec ratis , nec
189쪽
IM Las . Theol. Lib. VII. de Chr. Red. Gratia sapientia , neo scientia erunt apud inferos , quo tu Properas. Ergo elc. 223. Prob. altera pars. Ioannes apertissime hanc docet veritatem eap. XV. v. 4. dicens in persona Christi e Manete in me , et ego in Mobis. Sicut palmes non Potest ferre fructum a semetipso , nisi manserit in Mite : sic nec oos , nisi in me manseritis. Ego sum otiis , vos patastes e qui manet in mct ,
et ego in eo , hic fert fructum multum e qwa gine me nihil potestis facere. Et Apostolus in I. Epistola ad Corinth. cap. XIII. v. 3. inquit. Et si distribuero
in cibos Paverum Omnes facultates meas , et si tradidero comus meum, ita ut ardeam, Charitatem autem non habuero , nihil prodest.229. Sed et de fide est hujusmodi verilos , quoniam oppositam sententiam solemniter SS. Pontifices proscripserunt. Et enim Pius V. et Gregorius XIII. tres sequentes damnarunt Bail propositiones, scilicet XII. Pelagii 'Sententia est: vus bonum extra gratiam adoptionis factum non est Regni Coelestis meritorium. XIII. Opera bona a Iliis adoρtionis facta , non acc*iunt rationem meriti ex eo , quod sunt per Spiritum adoptionis inhabitantem corda Iliorum Dei ; sed tantum ex eo , quod sunt conformia legi. Et XVII. Sentire cum Pelagio ; qui dicunt esse necessarium ad rationem meriti, ut homo per gratiam adoptionis stillimetur ad statum descum. Ergo etc.
190쪽
Nullum hominis opus potest esse meritorium pro statusvernaturali , nisi sit liberum a necessitate ; sit bonum , et honestum; et sit quoque svernaturale ratione princ*ii, et Mnis. 13o. Prima pura est de fide , quoniam Innocentius X. in Bulla, quae incipit Cum occasionem et . Comtradictoriam tertiam Jansenti propositionem veluti haereticam damnavit; scilicet : Ad merendum uel demerendum in statu naturae lusae non requiritur IAbertas a necessitate , sed sinicit libertas a coactione. Et jam prius Gregorius X lII. proscripserat XXXIX. propositionem Baji , scilicet : Quod Ooluntarie it, etiamsi necessario fiat , libere tamen st.23r. Haec autem voritas adeo luculenter patet ex Scripturis tam veteris , quam novi testamenti , ut ser- me nulla sit pagina , quae Vel praecepta , vel consilia non tradat, quae libertatem a Dccessitate supponunt , nisi impie blasphemare voluerint Protestantes , quod illusorie semper Dius loquitur. Quapropter nec Scriptura nec doctrina S. Patrum , nec theologica ratione immoramur in hac demonstranda verilate e et praesertim , quia jam satis de hoc dispulatum est contra Pelagianos. 232. Prob. II. pars. Nullum opus meritorium esse potest apud Deum , nisi Deo gratum sit et acceptum.
Sed nihil polest esse Deo gratum , et acceptum , nisi sit juxta suam voluntatem , sive legem; et illud est , et