장음표시 사용
161쪽
' infrma. Procul dubio , cum haec dixit Christus, si apostoli erant justi , si Iudas excipiatur. Ergo Apostoli amittere poterant suam justitiam, ut de sucis pro semper perdidit Iudas , et Petrus ad i tempuS , quoniam amare flevit , et iterum recuperavit. Et Apostolus in I. ad Corinth. cap. IlI. v. 16, ait et Nes mis quia templum Dei estis , et Spiritus Dei hab tat in octis 'Si quis te lum Dei uiola rit, dimerdet illum Deus. Et ibidem cap. X. v. ia. Qui se existimat sture , Mideat , ne cadat. Et sic pariter in mullis Sacrae Scripturae locis .is . Prob. u. ex auctoritato SS. Patrum et Et quidem sermo omnes , praesertim Augustinus , Cyprianus, et Ambrosius sortiter contra Montanistas , ct Novatores propugpaverunt Ecclesiae facultatem omnia remittendi peccata post Baptismum commissa. Sed per peccata amiti itur justitia, et peccatorum remissioue iterum acquiritur. Ergo. etc. Et idem Augustinus in lib. de corrept. et gratia dicit , quod si homo jam regeneratus , . et jus scatus in malam uitam sua Doluntate reMbitur , csse corri en m , quia accusam gratiam suo in malum tibero amisit arbitrio. 19S. Cons. theologica ratione. Homo est liber. Ergo assentiri, et dissentire potest Dei gratiae , . SerVare , et non servare praecepta legis. Sed dissentire gratiae Dei,ci non sex vare Fuae legis praecepta simul stare non pos-- funt cum justitia. Ergo justificatio amitti potest. Sed etiiqμun horruada absurda non profluunt ex hoc:errore Fq. Fuinin m , quod scilicet amitti non potest. justitia semellippi ehensa 2 Unum illud afferimm , quod expetudit iGro
162쪽
ius in discussione apologiae Riveri in qua pag. γε 7. dicit: Christiani pectoris est horrescere ea dogmata, quae pietasi nocent , quale illud est α nonnullis δε- fensum : pecca sortiter , sed crede sortius , et nihil nocebunt tibi centum homicidia, et mille stupra e hi sunt geniani fructus illius dogmatis, credere que iam debere justitiam Christi sibi immtari quasi ipse
eam Praestitisset: Certo se esse Perseveraturum et certo
et absoluiti saltitem sibi destinatam e peccata FG iam , ut ut magna , et graνω esse Possint , noti ρutari ipsis Propter sdem in Iesum Christum: msse eos cadere in crimen majestratis, ire homicidium , a dulterium etc. et nihilominus eos ρro certo habere, se Nunquam totaliter , et Inaliter excidere posse eae paterna Dei Charitate erga se .
Soloiantur obiectiones. ' i . l
inr06. ω. Sanctus Joannes in I. Epist. cap. III. V s. scribit et omnis, qui natus est ex mo, Peccatum non facit. Ex quo sic licet argumentari. Ex allato testimonio procul dubio , qui nati sunt ex Deo , sunt j sti , et hi non peccant. Sed justi , qui non peccant , non 'possunt amittere justitiam. Ergo iustitia semel adiprehensa nunquam potest amitti. v. diu. sensum auctoritatis. Qui natus est ex Deo, et vult filius Dei permanere , non iacit , sive sacere non debet , peccatum , concedo et Qui natus est ex Deo non potest peccare, si vult, et fieri filius diaboli, nego. In objecta capite Apostolus Ioannes antithesim institute
163쪽
inier filios Dei et inter silios diaboli , et sicut qui non faciunt justitiam . Sive peccaui., maxime adversus fratres , suut filii adiaboli , ita qui sunt silii Dei , non peccaut , et fratre4 diligunt. Ergo Ioannes potius voluit docere Sigua , et characteres , quibus inter Se discerni possunt filii Dei , et silii diaboli ; non vero quod filii diaboli fieri non possint filii Dei , si sub auxilio gratiae Poenitentiam , aut , aut filii Dei resistere non possint divinae gratiae , et sic fieri silii diaboli. Id per se patet legenti totum illud caput. Et quidem v. 6. , ubi dicitur : omnis , qui in eo manet, non fac t ρeωμμα, quis non vidui , quod sensus est qui ouit manere incto mon m ut 8 Et clarius apparet ex v. Sequenti. . Filioli, nemo pos seducat. Qui facit justitiam ijα- stus est, sicut et ille justus eSt et qui facit ρeccatum , ex diabola est. Nonne hic Ioannes hortatur adsectandam justitiam , et fugiendum peccatum p Ergo in omnibus sive justis , sive pecc loribus pro certo ponit libertatem qua illi a sua justitia possunt decidere , et hi ad viam salutis converti. , r97. C. Atqui sensus allati testimonii Ioannis est , quod qui justi sunt , non possu ut a Sua justitia decidere. Ergo etc. Prob. Post laudata verba Ioannesi rationem adducens , cur qui nati sunt ex Deo , s scilicet justi , peccatum non seciuut , statim subdit Pi Quoniam semen ipsius gratia Dei in eo mauet , et non po- ωει peccare , quoniam a Deo natur est. Ergo etc. v. Huic objectioni eadem convenit jam data distinetio Et propterea respondemus verbis Iacobi Tirini in hune
lacum. Qui natus est ex Deo , idest Dei stius, et
164쪽
. Pars II. de Gratia habis te , siae saneti ante imjustus est , non potest ye care grauiter et mortα- liter , Pusa in sensu fur mali , siue quantum est exot illius status , qui quia semen Dei , idest , gratiam tum habitualem , tum actualem . ex quibus quasi ex Coelis semine pullulant omnis generis vim
tutes ut Lyranus , cuetanus , Rugo , et Thomas
Anglictis e onunt condinet , reddit justum, quam Zia in eo statu permanere ooluerit ρeccabilem modo jam dicto. Sicut status in nocinitiae reddebαν Adamum immortalem. Sed siue potuit' Adam libemtate arbitrii poccare , et peccando dejicere ' statum innocentiae , et sic mori ita potest eadem libertato justus deserere , ac negligere semen Dei , es ita Peccare , et Peccando e statu justitiae excidere.' It ne S. Augustinus in lib. de griatia Christi cim. XXI. 398. C. Atqui laudati Joaunis testimonii sensus est, ut qui justi sunt , nullatenus peccare possint , et a Suni justitia excidere. Ergo etc. Prob. Ibidem , v. 6. Ioannes dicit : omnis , qui in eo manet scilicet justus est non peccat : et omnis , qui Veccae ζ non uidis
iam , nec cogno it eam. Ex quibus sie. Ex Ioanne eodem modo , quo omnis' 's qui in Deo manet y sim
justus est , non peccar , quo omnis , qui peceat , nouvidit , nec cognovit eum , sive non sitit -'klus. Sed ita Secunda parte sensus est, quod qui peccat nunquam svit justus. Ergo pariter sensus prioris partis est, quin omnis justus , nunquam peccare potest , sive is Sua' ju
. dist. sensum viri usque partis hujus testimonii. Omnis , qui in eo manet , sive jnslus est , duώ --
165쪽
166 ML Thaol. Lib. VII. O mi. Red. Gratianet, et manere Vult , non peccat nec peccare debet. Et omnis , qui peccat , non vidit eum , hoc est , actu cum pec t non videt eum , neque Cognoscit , et itemnqn rmio , et constanter , ut par est, Sicut antea vidit , et cognovit; concedo. Omnis justus non potest peccare , neque qui peceat , potuit unquam esse justus ; rem. Veritas allatae distinctionis ex dictis clare palet, et invicte confirmatur ex verbis , quae immediate Sequuntur , scilicet. Filioli , nemo pos seducat. Qui iacit justitiam , justus est. Procul dubio illi , quibus
scribit Ioannes , si non omnes , multi saltem erant justi. Sed monet omnes , ne seducantur. Ergo poterant seduci , Sive peccare, et ita a justitia excidere. Item a
qui ex cet , liberς procul dubio , justitiam , est ju-εtus , Secundum Ioannis verba ; non vero justus nece sario debet eaercere justitiam , secus superflua fuisset Joannis monitio. Sive , opera justitiae sacta sub auxilio gratiae sunt causa necessaria , ut homo sit justus , non vero justus necessario debet sacere opera justa , ita ut Mon possit non sacere ; secus enim omnino actum esset
de libero arbitrio , id quod tantum alienum est ab epistola Joannis , ut nihil aliud in ipsa contineatur , nisi hortatio , ut vera charitale homines invicem se diligant. Dicendum ergo et .i 199. Novatores. In Evangelio Ioannis cap. IV. q. 3. Christus dixit mulieri Samarit nae. Qui biberie ex aqua, quam ego dabo ei, non sitiel in aeternum. Sed aqua , quam ego dabo ei, μι in eo fons aquas satientis in rimm aeternam. II. Apostolus ad Rom. p. - V. 38. dicit. Certus ium , quia neque
166쪽
ritate Dei , quas era in Christo Iesu Domino nostro. III. Et, in I. .ad Corinth. cap. XIII. v. 8. ait. Charitas nunquam excidit. IV. Et hoc idem habemus ex veteri testamento.. Etenim in Cant. Cantic. legimus 3 Aquae multas non Potuerunt extinguere Cha
ritatem, neque sumina obruent illam i I . Omnia adducta testimonia , et aliis similia , intel ligenda sunt ex parte i Dei , sub conditione tamen , si homo vult suo libero arbitrio consigntu cooperari Di vinae gratiae. Itaque ad primum. Aqua , quam da . Christus , scilicet sua gratia , non conquoquitur in stomacho vel corrumpit9r , et inde Fullatim exsiccatur ,
ut ceterae aquae , sed eadem seu ex manet ex parte sua , unde Si homi si velivi , non amplius silient. Et
sic pariter ad II. : Scilicet iu hypothesi , quod sincere
velimus adhaerere Christi gratiae , nulla exterior vis nulla tribulatio poterit ab illa nos separare. Et sic , nunquam simili modo non 'xcidit cliaritas , ut tertio loco Objiciebatur. Etsi id occipit quoque possit pro Statu acie
vae gloriae in quo caelem cessabunt , praeter Charitatem in Deum, quae supra modum augebitur. Et sic tandem iudicant verba Lausto tanti c. .aoo. Ob. tandem naturali ratione. Quia Deus Persectissimus est , et aeternus , omnia illi sunt in actu et quae fuerunt , aut futura sunt respectu hominum. Ergo sit in homine non eadem semper esset justitia , et magis .i illa penitus posset amitti, homines in e spectu Dei essent simul magis , vel minus persecti , quiolino justi simul, et injusti. Sed hoc absolute repugnat, qui δ
167쪽
168 Inst. Theol. Lib UII. de chr. Nessi crassa directe contradicit principio contradictionis , nori potest idem simul esse , et non ease. Ergo dicendum quod justitia in homine semper eadem est, nec unquam amit ii potest per subsequens peceatum . u. primo retorquendo , ut dici solet , argumentum.
Instilla , iuxta doctrinam Novatorum , apprehenditur ab hominibus per fidem , seu fiduciam in Dei promissionibus. Ergo homines antequam per fidem justitiam apprehendunt , sunt injusti , et postea justi fiunt. Sed hoc repugnat , quia sie in conspectu mi , cui omnia sunt in actu , essent simul justi , et injusti. Ergo re- Pugnat , ut per sdem , ssu fiduciam , apprehendamus justitiam Christi. Quinimo repugnat, ut illam Adamus
Per peccatum amiserit. Sed respondemus directe. Et ' quoniam non semel haec ipsa disscnitas soluta est , praesertim cum in lib.
III. sermo suit de Dei immulabilitate S. 73. et ejusdem
praescientia S. I 37; idcirco unico obvio exemplo eamdem nunc solvemus. Qui suae menti praesentem habet historiam alicujus, qui decessit, et cujus vita varia fuit, Procul dubio praesentes simul habet virtutes , et vitia illius , ortum simul , vitam , et mortem , quae Omnia opposita inter se successive evenerunt. Ergo sic pariter Deo , cui omnia praeterita , et sutura sunt in actu ,
homines sunt simul justi , et injusti , et voria simul est illorum justitia. Nec obstat huic veritati principium con Iradictionis , quu iam principium ill nd locum habet initIis , qui operantur , et operando mutantur , non Vero in eo , qui simul cognoscit varias operatioues , et mutationes , quas successive subit qui operatur.
168쪽
dior. Ex hae tenus disputatis, praesertim circa gratiam habitualem', sive sanctificantem , faeile apparet , quae sit doctrina Eeelesiae , Catholicae circa meritum , et quinam sint errores Novatorum. Prolestantes itaque ex eodem erroneo principio , quod justitia originalis erat pars essentialis hominis , et non donum supernaturale illi a Deo additum et propterea , quod per peccatum originale , una cum originali justitia , homo amisit liberum arbitrium : Et quouiam per Christi Redemptionem nourevera in se, virtute fidei fiduciae , et Sacramentorum, ex linguitur in nobis originale peccatum , quia adhuc in nobis remanet concupiscentia , quae est peccatum Originis , sed solum exterius tegitur justitia Christi ; necessario propterea dixerunt , quod omnes actiones hominis , uti effectus naturae corruptae , sunt in Se vera peccata , licet per Christi justitiam non imputentur. Quod si in se totidem peccata sunt hominis actiones , etsi ipse per fidem siduciam assecutus sit Christi justitiam , et ex sola Dei misericordia non imputau-tur , quomodo, etiam assecula justificatione , hominesessicere poterunt adjuti gratia divina , opera meritoria pro vita aeterna p En ratio , cur Protestantes , licet
de modo non conveniant inter se , necessario negant oportet existentiam cujuscumque meriti ex parte ho
169쪽
170 nu. Theri. Lib. VII. de Chr. Red. Gratia
uou. Contra , Ecclesia Catholica opposito innixa prineipio , quod scilicet statust supernaturalis in primo homine non pertinebat ad illius essentiam, sed per gra'
iam superpositus fuit statui naturali, quapropter amisso penitus per peccatum Adae statu Supernaturali, non item
amisshm i Bit liberum hominis arbitrium , hed tantum svit saucia um s inde ' docet , quod satisfacta per Christi Redemptionem Divina Iustitia , et sic restituto statumphrnaturali ire iis , qui sub auxilio gratiae praevenientis , hi comitantis , per idem participant Christi. Redemptionem penitus deletur culpa originalis , etsi remaneati dom piscentia' sit non quidem uti peccatum , sed rit pectati essectus causalus in statu naturali. , Et qu
filiam propthrea docet quoque , hominem: per Veram fidem m Christum vere inferius justificari nou vero exterius per solam imputationem iustitiae christi ; idcirco docet etiam , t hominem libere agendo sub avxilio gratiae vere promereri ejusdem gratiae augumentum , et demum vitam aeternam. t Quinimo , liquia illis 1 qui sic agunt a peplissime haec omnia ad promisit Deus; ideo docet quoque , hujusmodi hominis meritum non esse de congruo , sed de condigno. i Non quid eq. Sensu , quasi her se hominis acliones , etiam suctae sub auxiliqgratiae , vere dignae sint tali praemio,, set me ede ;sed ex Dei promissis , qui sic misericorditer dignatus est nobiscum agere. Ergo propterea dum Ecclesia Castoricae dicit nostrum meritum esse de condign0 , docet quoque , tutum esse ex gratia. Ex gratia , quia nullum debitum brast in Deo , Ni haec promissa faceret a ragratia quia nullum meritu in erat in homine , ut Christus
170쪽
Puri Io δε ne ΜΛ T 17 ii nos redimeret 2 Ex gratia ', quiu Nn auxisso mi prorsus gratuito et praeveniente ν et comitante nec Christi fidem suscipere possumus 9 nee fide suscipia illius o pera possumus essicere. n Et en quomodo Verum est , quod dieit)Doctor Ange laus LII. quaest. a 4 art. I. ad IlI. , quod Deus non simpliciter sactus es nobis debi-itor, sed sibi ipsi , , is quantum debitum est , ut Sual, ordinatio impleatur. Et verum quoque, quod diuit, A , .gustinus v. CXLIVP e. nU .i n. V cum, Deus --, rofias αδ in 'nostra, nihil aliud coronaι , V μφὶ
munera' sua. Et verum est etiam, q od nostrum meritum' totum innitimp , meritis Christi. Unde manifeste apparet quanta ealumnia Protestantes dicunt , quud doctrina catholica ejsca meritum motivuda praebet su
uo3. Haec catholica doctrina circa meritum , sic pro- . ponitur a Concilio Trident. Sess. VI. capc XVI. Bens Operantibus usque in finem , eι m De rverantibus. Pr&FOUenda est vita aeterna , et tanquam gratia similiis Dei per Christiam Iesum misericorditer V omisis εα , et tanquam mercet ex ipsius Dei Promissioue, bonis psorum operibus , et meruis in Otor reddenda. Haec est enim illa eostona justitiae , quam μοιο suum certamen , et eursum , re suam sibi esse
GDbat Apostolus , a justo iudice sibi reddendam non Solum autem sibi , sed omnibus , qui diligunt aduentum ejus. Citan enim illa imo Christus Iesus, tanquam pitis in palmite , in ima justificatos jugi
ter uirtutem influat quas pirius bona eorum vera SemPer antecessit, et comitatur , et sui3equisur , et