장음표시 사용
431쪽
41o De Anshua E eelesia Diseipi a. is se ipsum , nec per ullam aliam auctoria ,, talem Ecclesiae , seu Romanae , vel ulIam ,, mediam cum quibuscumque aliis aliquam ,, potestatem vel auctoritatem habeat R ,, gem deponendi , vel aliquorum majestatis sitae dominiorum, vel regnorum, &c. X. Adversus hoc juramentum Breve ad Catholicos Anglos direxit Paulus V. anno .26 6. quo declarat illud salva , & illibata fide praestari non posse: ,, Non potestis, M.,, quit , absque evidentissima , gravissimaque ,, Dei honoris injuria vos obligare juramen-
,, io, quod similiter magno cum cordis no-
,, stri dolore audivimus propositum vobis,, fuisse praestandum ; vobis ex verbis istis ,, perspicuum esse debet , quod hujusmodi ,, iuramentum salva fide Catholica , & δε-
,, lute animarum vestrarum praestari non min, , test , cum multa contineat, quae fidei, &,, saluti aperte adversiantur. Hoc Breve Catholici non pauci tanquam suppositicium contempserunt , sed ad eos Paulus V. aliud Breve misit , quo certiores eos faeit , prius a se datum fuisse non tantum motu Proprio, sed gravi deliberatione prius habita , ideoque ilIos teneri ad hujus observatiωnem e
Bellarminus quoque seorsim ad Gregorium Blanchuellum Angliae Archipresbyterum scruyst , eumque arguit , quod ei juramento subscripsisset . Tertium etiam Breve misit idem Paulus ad Birehetum , quem in Bla chuelli locum substituerat, quo eum monet sui si quis Presbyter in Angliam iuramentum praestiterit, aut praestari posse docuerit , eum deterreat, & privatum declaret juribus omnibus sibi ab Ecclesia , seu Apostolica Sede
ZI. Sed haec Brevia motu proprio a Pa
432쪽
dissertat o VII. Cap. III. g. ILI. 42Iao emissa haud magni sunt hac in re ponἀeris, & tunc non defuerunt in Analia Catho Iici plures , qui hoc juramentum salva fide praestiterunt, &praestari Posse docuerunt, ut Mactuellus mindringtonus, & alii: cumque novissime consulti essent Doctores Parisienses , utrum idem juramentum Carolo Anis
aliae Regi praestari posset , id sine ulla din
ti cultate fieri posse docuerunt, & suo chirographo testatum esse omnibus voluerunt. Quod si quis velit Brevia Pauli defendere , is oportet ut dicat aliis de causis , quam pvopter rejectam Pontificum in temporalia potestatem inramentum fuisse ab eo impr batum, ac maxime ob verbum supremi Do. mini, quo putant aliqui tribui Regi Angl ia supremam non in temporalia modo , sed Scin spiritualia potestatem, quam ipsum affectare certum est. IV. De Concilii Lateranensis Ita C
Ecclesiam in temporalia Regum bona au-elaritatem aliquam habere probant plerique ex Can. 4. Lateranensis Concilii, qui se a
habet r Si mero Dominus temporalis requisitus sis monisus ab Ecclesia terram suam purgare neglexerit ab haretica foeditate , per Metropoli innum , ct ceteros Comprovinciales Episcopos emcommunicationis vinculo innodetur , is si fatisfacere contempserit infra annum , hoc significetur Romano Pontifici , ut ex jure massalus ab ejus fidelitate denunciet absolutos , is terram exponat
Catholicis occupandam , qui eam exterminatis
haretieis sine stilla contradictione possideant, is in fidei puritate confervent , salvo jure Domini principalis , dummodo ipse super hoc nullum pra-
433쪽
nat s eadem nihilominus ura servata ei a . --
mos principatis . 'Quo in Canone supponittar Romanum Pontificem auctoritatem habere privandi dominos tum seudatarios, tum pri
cipales suarum possessionum dominio, fi ha, reticos ab iis expellem neglegerint . II. Respondeo primo, nec Ecclesiam , nec Concilium generale eam repraesentans quidquam habere juris in temporalia Regum bona nec de iis aliquid statuere posse , Muippe cum Regum Potestas immediate a Deo sit , nemo eam iis auferre potest, aut aliquid juris alteri in eam trihuere , ma ter ipsummet Deum . Ergo etiamsi Ecci fia, vel Concilium hujusmodi cbi arrogaret auctoritatem , non propterea Regitas eaeedendum foret . Sicut Melesia non debet legibus Principum parere , cum in destruinctionem legis Dei conditae sunt . Et certe definitiones Conciliorum etiam generalium nullam vim habent , fi ferantur circa res, quae non pertinent ad Religionem , Si Sdem , Puta , circa res naturales , astronomi-Cas, atque etiam politicas , de si quid de iis
statuant , non tenemur eorum decretis tanis
quam infallibilibus adhaerere , quapropter Canon ille cum sit de negotio civili, nullam vim habere potest , nisi ex consensu Regum. III. Respondeo secundo , hunc Canonem non suisse ab universo Concilio conciliariis ter , ut loquuntur , conditum , sed a solo Papa Innocentio , qui Concilii Canones i p. se composuit , & digessit. Primo enim teis stantur historici complures nihil in eo Comcilio statui potuisse . Sic loquitur Nauclerus
generat. q. ad annum 1 F. Venera , inquit
queas de Concilio , -isa eam is consulta.
434쪽
eionem , nac decerni tamen quidquam potuit . ELmox r Edira tamen nonnullH Constitutiones repotumlin. Idem tradit Platina in Innocentio
III. Venera miata sum quidem in eo ultationem , nec decem ramm quidquam aperte potuit .
Suod is Ure enses maritimo , ct Cisalpini ter-γsνi telis inter se eertabant 4 aeo itaque premiastos tollenda discordia Musa Perusii moritur is Godefridus Viterbiensis ad annum in s. ImBoe concilio , inquit , nihil ἡignum memoria saemia commendari possit, adium est, nisi quod O- ωianiatas Ecelsa se subditam Romana exhibuis .
Et certa si in eo ConciIio promulgati sunt Canones, qui sub ejusdem Concilii nomine feruatur, ab InnocentioIII. non a toto Concilio conditi sunt. Hinc in titulo hujus Concilii a Jac o Middemportio inter opera Innocenti III. edita Coloniae apud Cholinum anno 16o7. sic habetur a se Sacri Conciliiis Generalis Lateranensis sub domino Innsam centio Pontifice maximo hujus nominis c i,, lebrati anno Domini o I s. Decreta abes eodem Innocentio conscripta . Eadem -- ω timur ex Mawtheo Parisiensi in Hissoria Angliam ad aninum 1213. Celebrata, inquit, est R. is mae synodus universalis praesidente Papa ,, domino Innocentio IlI. in qua fuerunt Dis piscopi 4 Iz. &c. His omnibus congrega is iis, facto prius ab ipso Papa exhortati is nis sermone, recitata sunt in pleno Con. is ellio sexaginta Capitula , quae aliis pla- is cabilia , aetiis videbantur Onerosa , tanis dem de negotio crucifixi terrae sanctae ,, verbum Praedicationis exorsus , &c. Idem
, Auctor in Historia minori, ut refertur in amri r quitatibus , itannicis in vita Stephani Landiis rho i : Concilium, inquit, illud generale,s, quod more.PapaIi grandia prima fronte
435쪽
414 De Antiqua E Iesia DUNVlaa .ri prae se tulit , in risum , & scomma, quo,, Archiepiscopos, Episcopos, Abbates, om- ,, nesque ad Concilium accedentes artificiose se ludificatus est , desiit . Illi enim cum ,, jam nihil geri in tanto negotio cernerent , redeundi ad sua cupidi , veniam is singillatim petierunt, quibus Papa non
concessit , antequam sibi grandem pecum niam promisissent . Mercatoribus Roma.,, nis Prius accipere mutuo , Papaeque foruis vere coacti sunt, antequam discedere R is ma potuissent, Papa iam accepta pecunia
quaestuosum hoc Concilium di luit gram iis , totusque Clerus abiit tristis . me autem Historicus ne suspeehus habeatur, Ia datus est ab Innocentio IV. ut constat ex Iitteris ejusdein Iunocentii , quas ipse resertin Historia Angliae. IV. Itaque a Concilio Canones sunt co diti , sed quaedam a Pontifice Romano m. creta sunt confecta , & in Concilio Iecha , quorum nonnulla plerisque videbantur onerosa : sed vel ex ipsa istorum Canonum Imctione patet, eos non fuisse a Concilio edulos , vel non eo modo , quo nunc ha
V. Sic verbi gratia Can. II. sic habet e,, In Lateranensi Concilio pia fuit institu-
,, tione Provisum , &c. verum quoniam in is multis Ecclesiis id minime observatur , nos praedictum roborantes statutum , &c. 3, c. 29. de multa providentia fuit in Conis cilio Lateranensi prohibitum e. 33. Me is diocritatem observent in Lateranensi Conin D cilio definitam , e. 4 I. Synodali judicios, definimus , c. 41. Sacri nihiIominus Co ,, cilii approbatione statuimus 3 c. 4VO
m Iens immunitati Ecclesia*cae Lateranense
436쪽
Dissertaris οἶ. Cap. III. f. m 4 ris Concilium prohibere, e p. 4. ct 1. Sacro,, approbante Concilio prohibemus, es. 61. - a Lateranensi Concilio nosci inr fuisse M ,prohibitum, cap. 66. ad Apostolidam a m dientiam frequente relatione pervenit, ,, M. Quapropter prohibemus, M. Haec omnia demonstrant, Canones illos esse opus Innocentii IIl. partim in ipso Concilio, partim post Concilium editum, nam in Co cilio lecti sunt hi Canones auctoritate Inoocentii consecti , dc ab eodem postea pro ibito multa adjecta, ut docent istae form 1ae, in Lateranarist Concilio proha situm, ΘαVI Respondeo tertio , Canones istos , si eos excipias , qui fidem cpectant , & Confessionem , ac Communionem Paschalam , non esse ab omni Ecclesia receptos , & approbatos . Sic verbi gratia cap. 234 graviter prohibetur , - qias de cerero novam Religi nem instituat, ne qui voluerit domum fundare , de novo Regulam emiat. Sed constat , post
istud tempus multos religioses ordines e se institutos . Item cap. 24. de electionibus statutum fit , dc tamen eae postea sunt a
VII. Respondeo quarto, hunc Canonem non esse de jure , sed de usu , atque disciplina, nec ex eo illud dogmatis κondi, p
se aliquid Erelesiam is rem ratia , nec e nim mens fuit eorumn qui Canonem conis diderunt id examinare aut decernere , sed tantum . poenam eam , quae a Gregorii VII. temporibus a Pontifice infligi licet immerito coeperat in eos, qui haereticos sev xe statuunt , ferre i non inquirentes, utrum Potuerit Ecclesia .has poenas infligere , ne
ne Itaque Canon totus est de disciplina , non de dogmate : in disciplina autem pos-- Pin. Tona. II. T se
437쪽
se Concilium. etiam xenerale errare , nemo dubitat. Hic igitur locum habet textus Decretalis Gregorii Iib. tit. 19. cap. 26. j distam , inquiti, Det writate, quo nec fallit , ues faliitur , semper innititur is Pisistram vera Ecetissa no unquam opinioneμ seqvsitur , quam
ct fallere sape contingit , ct salia . Quod quia dem testimonium ita interpretatur Bellar- minus, ubi de infallibilitate Ecclesiae agit , ut dicat Pontificem loqui de distiplina E ci astica , non de dominai. Exgo ex ipsis Bellarmino errare potest Ecclesa in iis, quae ad distiplinam spe laot. Hoc ipsum adn
scit. Melahior Canus rerum istarum curiosus indagator lib. s. de Iocis cap. Io. alii, in quit , mores sunt post Apostolos ἡnducti , in quia
sus quamvis Ecclesia errares , non propterea tota
fides sericlitaretur . Sine periculo Igitur hareseos muri poto Ecclesiam in aliqua Iege , m mora 4rrare posse. VIII. Denique , ut alios mittam , idem docet Petrus de Marca Iib. a. concordiae p. I 29. edit. 3. D Exceptis , inquit , Canonuis bus , qui de fide x vel morum doctrinari feruntur ; ceteri, qui Ecclesiasticam discrum plinam respiciunt , & in facto versantur, is non debent summo illo non errandi pru,, vilegio senseri, maxime cum id proprium is sit legibus Ecclesiasticis de disciplina la-Motis r ut eas Pro ratione temporum , aut
,, ὲocorum mutare necesse sit . Ee hoe est , ,, quod ait Augustinus et ipis plenaria Conci- odia a posterioribus emendantur. IX. Re pondeo quinio , in Canone Lateis ranensi Reges deponendos non judicari, sed tantum juberi , ut post poenam Ecclesiasticam excommunicationis ab ota inariis inflictam , fi se emendare neglexerint Domini
438쪽
R. IV. 4 et aporales , significetur id Pontifici , qui eorum vasallos absolutos esse denunciet a fidei iuramento& eorum terram a Cath
1icis occupari posse salvo jure Domini principalis Idemque servari jubetur erga eos, qui dominos principales non habent. Hic
autem nulla fit mentio Imperatorum , aut Megum, qui tamen ut hac Iege Comprehe derentur, nominari debuissent, Nec vero e rum , qui dominos principales non habent, nomine Imperatores , aut Reges possunt intelligi, qui supremi sunt non tantum Pri cipales non habent , sed intelligi debent Domini quidam seudatarii , di beneficiarii ab aliis independentes, praeter quam a Re gibus , vel Imperatoribus , quales iunc in Germania , & Italia quampIurimi; sed non potest id extendi ad Reges , & imperato Tes et obstra enim Regula juris tit. de re scri piis , cap. Sedes Apostolica, ab ipso I nocentio III. lata , quae sic habet e C- -
commissionibus minores , is viliores person δεμ iammoda designaψαν , majores , is digistiret sub generali regula non intelligi rin ineludi Quoa
autem per eos , qui dominos principales non habent alii quam Reges intelliguntur ,
patet ex constitutione Friderici II. quae t iidem sere verbis concipitur , ac Laterane sis Canon e ,, Si vero Dominus temporaliam requisitus , & admonitus ab Ecclesia re is ram suam purgare neglexerit ab haereti m ca pravitate , Post annum a tempore a ,, monitionis elapsum, terram illius ipsis e ,, ponimus Catholicis accipiendam, cui eam is exterminatis haereticis absque ulla co
,, tradictione possideant , dc in fidei pace, ,, conservent ,.salvo jure Domini principas, lis , dummodo super hoc nullum prestet
439쪽
m mentum apponat , eadem nihilominus Im,, ge servata circa eos , qui Dominos nonis habent principales. Hic autem eorum, qui Dominos principales non habent , --mine , Imperator , aut Reges non inteIliguntur. Ridiculum enim profecto foret Imperatorem in seipsum, aut in reges ceteros laepositionis poenam statuisse; nec quidquam aulioritatis habet Imperator , ut id in reges sibi non subditos decernat . Ergo tam lax Frideriei , quam Concilii Lateranensis Canon ad eos tantum.spectant , qui alios Dominos principaIes non habent praeter reges, aut Imperatorem. X: At inquiunt nonnulli Franciae Monaria
chiae hostes : Rex Galliae , & alii Reges
occidentis cum subsint Imperatori , eorum, qui Dominos principales non habent, nomiis ne comprehendi positat , sicut & Principes Germaniae, qui istum superiorem agnoscunt
XI. Respondeo, Regem Franciae, ut agno scit ipse Innocentius in C. veneralium, nul- Ium in temporalibus agnoscere superiorem, εc ab omni retro memoria jure silpremo gaudere , nec cuiquam esse subiectum . Et eerte ante imperium in occidente constitutum , Franciae Rex supremus erat totius Galliae Dominus , post imperium vero ibi dem constitutum, huius Reges, quando Im- Peratores non fuerunt, ab imperatoribus omnino independentes erant, & supremo Fra
XII. Respondeo sexto, non dari per istum Canonem Ecclesiae, potestatem in temporalia , sed tantum declarari Dominos princia Pales, aut Reges Posse eorum, qui sibi sunt
440쪽
nssertae;onL Cap.rra. q. m. 6 9 lecti, terras idivalere , s ab ordinariis, eo quod haereticis faveant , excommunicati inmendare se neglexerint. Porro si quid pro Daret iste Canon , probaret tantum ex Or-ctiriariorum excommunicatione sequi Domianos privari dominiis suis temporalibus; Quod tamen verum non esse supra demon.
XIII. Denique respondeo , Canonem hune vim habere non posse , nisi ex consensu Principum, & Regum , cum sit ab auctori. Tate Ecclesiastica de re saeculari latum; cum ergo ei Reges, aut Principes consensisse non Probetur , vim habere non potest . Quod enim ajunt , Legatos Regum huic Concilio adfuisse, &ea, quae gessit probasse, verum est de iis, ob quae Concilium erat coactum, non de hujusinodi regulis postea conditis a Pontifice.
XIV. Nec est , quod opponant aliqui in Concilio ditionem Raymundi Comitis Th
Iosiani datam esse Comiti Μontifortis r id enim factum est ex beneplacito , & auctoritate Philippi Augusti Regis Franciae , cujus Comes Holosanus erat vassallus, qui My- mundum licet Synodi judicio damnatum abdicavit , & Comiti Montisfortis Comitatus Tholosani investituram tribuit . Deinde vero injusta fuit haec Ravmundi abdicatio, dea sancto Ludovico Francorum Rege abrogata, qui anno r228. cum Ra mundo , Ueluti cum legitimo Domino Comitatus Tho-Iosae pactum iniit, ejusque filiam Alphonis fratri Comiti Pictaviensium in matrim nium dedit, ea lege, ut s sine filiis ex fra- . tre moreretur, ThoIosianus tractus esset Regum Franciae. Itaque nihil five ex Canone , sive ex Decreto Concilii Lateranensis colli-