장음표시 사용
251쪽
usu, pro Minoribus Cormentualibus Iala. , ' Literis igitur, & tabulis palpabiles in paupertate dispen- Niones in indine Minorum pro Minoribus Conventualibus latas ante Martinum Quintum duobus sere sarculis fuisse pro. bauimus , iuxta propositim in titulo huius capitis, quibus li-eet sequentes adsuerint aliorum Pontificum coacessiones mutigantes paupertatem, non destruentes kearundem tenorem adducere relinquimus, quia nec nostra attinet ad oppugna dum Aduersariorum dictum. neque ipsi illas deturbare conantur , de dispensatione Clementis Qui tui . ix Ioannis vigesimi secundi erit ismo cap. 8. fine.
252쪽
,Minores Conventuales non se diuersos ab antiquis ostenditur.
UI extorres fecerunt a Minorum solo ante Martinum Quintum MinoresConuenis tuales, eo deus nerunt, Ut dividant etiam a Conventualibus Conventuales; iurant non esse eosdem praesentes Conventuales cum antiquis, diuersos esse iterum iurant, hos modernos nolunt, illos priscos a toto Coelo ab his discretos, sola nominis potiri communione declamant, in substantia alienos volunt hos, ab illis. Diuersitatem Conventualium praesentium, ac praeteritorum praedicant tam lom. a. Orbis Seraph. cap. I 6. S. q. versic. Cum igitur Helias& vers. Ex omnibus, quam in opusculo antiquioritatis folio 88. num. Ig6., & fol. 99. num. I 68., &c. decantato sundamento, quod Minor
Conventualis sit ille, qui utitur dispensatiuis priuilegijs. Verum cum ex antea probatis elucidatum sit Minores Conue tuales non a diuiti js, ac voluptatibus nomen sortitos, sed a Sancta,& Apostolica Sede, ruit omnem fulcrum Aduersariorum, & ex consequenti illatio, quod hi ab antiquis sece nantur,caput igitur istud ex praecedentibus solutionem habet,& sapientibus suificere debent quae dicta sunt ad hanc veritatem dulciter edendam, sed quia omnibus debitor sum, ideo diutius
253쪽
diutius immorabor in probanda identitate Conventualium .existentium cum praeteritis, neque inutiliter tempus terram, edisserendo hanc identitatem ex priuilegijs veris, ac re aliter existentibus super Minoritica paupertate a priscis temporibuS, sicut de praesentibus non ambigitur, quia id satis superque actum est literis, tabulis, & scriptoribus in antecedenti capite ; ut v nul quisque sic queat ratiocinari ad hominem . Minor Conuentu alis secundum Aduersarios dissinitur, quod sit ille, qui dispensatus in paupertate, Apostolica auctoritate, vivit, pascitur,dc alitur priuilegus , sed Conuentinalis qui priscis temporibus vivebat, spirabat, respirabat, pascebatur, edebat . & alebatur ijsdem priuilegijs paupertatem mitigantibus, uti probatum est eodem cap. q. igitur, dic. Unum hic conuincor aperire antequam ducam nauem in altum ad laxandum retia in capturam veritatis, videlicet hoc totum: Minor Conuentu alis, eis totum accidentale, compositum ex Minori, quod est subiectum,&ex Conventualitate, quae est accidens receptum in suo subiecto, scilicet Min ri , illudque denominans, eo modo, quo dictum est errore secundo, initio huius operis; cum autem totum accidentale
nequeat unica dissinitione dissiniri , ut docet Aristoteles 7. Metaph. t. 5. illis verbis. NPn emm est necesse hocponamus, huius desinitionem esse quodcumque oratione irim significat, sed quod aliqua oratione; hoc autem se uniussit, non continuatrone, secut Ilius, aut quacunque coniunctione, sed si quoties dicitur
unum. Unum autem dicItur, sicut , Cr ens, ens autem quoddam
quod quid , quoddam quantum, quoddam quale quid significat,
quare,staret hominis erit oratio, o desinitIo, alio vero modo ,
ct albi, orsub antrae; quem Iocum citat Scotus 6 d. p. q. a. Shic primo vicendum ubi docet dissinitionem esse entis per se uni, vel quia est simplex, vel compositum ex per se actu, &per se potentia, unde ci m ens per accidens, quod est illud, quod non est cx per se actu, & per se potentia, sed ex subi cto substantiali, & accidentali forma, vel rebus diuersorum, generum, etiam accidentium, ut quantum album , non habet
254쪽
unitatem per se, non potest dissiniri, dicente propterea ibidem Scoto: Non est e so proprie non entis, idest dissinitio, dcc. nec est ratio eius, quod non est per se unum, ut patet ex 7. Met. cap. 3. , ut arguium est ante onositum; intereus autem per Ie , unum, scilicet, qu/d est simplex, vel compositum , quod es ex perse actu per se potentia; consequitur neque hoc compositum accidentale scilicet, Minor Conventualis, unica dissi nitione dissiniri posse,&de illo haberi scientiam, unam quia de ente per accidens non datur scientia posteriostica, ut ait Aristoteles 6. Met. qq. s. & 6. ubi & id manifeste probat; alia ergo erit dissinitio Minoris, alia Conventualis, sicut inquit Aristotelesialia di itio erit, ct alio modo hominis , se alia albi, & cum res ita sit, non video, quomodo velint Aduersarii unicam tradere di finitionem itam de Minori Conuen- tuali, quam de Minori obseruanti, hoc enim totum, Minor 'obseruans, est etiam accidentale totum , conflatum ex Minois
ri , & Obseruante, tanquam ex subiecto, & actu secundo, qui semper est accidens: unica ergo erit dirinitio Minoris, communionem habens cum omnibus Minoribus, & alia erit illorum accidentium Minoribus aduenientium, Conventualis v i- delicet,& Obseruantis; Conventualis erit, qui ab incolatu Conventuum coexistentium Ecclesijs ab Innocentio Quarto
Conuentliales nuncupatis, talis dicitur, ut late probatum est cap. 4. Obseruans vero ille est, qui maiori studio adhaerens Obseruantiae Regulae Minoriticae, quam caeteri Minores, nomen iillud sibi assumptum ut dicunt Piae Constitutiones in . praelatione confirmatum postea habuit in Concilio Constantiensi a Patribus eiusdem, & tandem totaliter illi concessum a Leone X. in bulla: ne vos in vineam , cum praecepto, ut omnes Congregationes, Amadeorum, Clarenorum, Coletanorum, &c. dimissis his nominibus , unitae vel simul nuncuparentur deinceps: Fratres Minores Sancti Francisci Regularis Obseruantiae, ita ut hoc totum nomen complexum: Fratres Sancti Francisci Regularis Obseruantiar, esset post hac praedicatum totius Corporis constituti ex illis partibus, vel
255쪽
etiam partium indiuidualiter captarum; non vero, quod vocarentur, vel Fratres Sancti Francisci, disiunctim ab alijs verbis Regularis Obseruantiae, vel unitim, & simul: Fratres Sancti Francisci Regularis Obieruantiae, ut non recte interpretati sunt Aduersat ij in antiquioritate num. I 6., & cap. ro. Orb. Seraph. wm. a. S. q. se l. 2 7. veri. Habemus itaque ; qui Ordo vocandi retentus est ab eo tempore, nec sub alio nomine venerunt, & modo veniunt apud Summos Pastores, Eminentissimos Cardinales, Congregationes, Praelatos, Reges, &Principes. Vide quae diximus cap. a. g. Probatur a. Sic parites apud Pontifices, di Sacr. Eminentiss. Card. Congregationes, apud Doctos, & vulgum pro Minoribus Conventualibus, non intelliguntur Minores dispensati in paupertate, ut male praedicant Aduersarij num. 1 a. sol. 8 s. antiquioritatis, Pontifices enam, Emmentissimi Cardinales, & Sapientes qui- eumque, cum Optime caleant historias, sciunt ab Innocentio Quarto produlla Agnomen Conventualis ,& si de vuIgo curare velimus, iste apud omnes nationes, ubi sunt Conuenis
males passim illos appellat: Fratres S. Francisci, & ita appellans , intendit illos esse verε filios genitos immediate a Sancto Patre. Cum igitur Minor Conventualis,& Minor obseruans sint duo tota accidentalia, nec habeant unicam dissinitionem, fiet, ut dicebamus cap. a. non multo post principium, S. Ad idem ; quod diuisio Fratris Minoris in Conventualem, obse uantem, & Capuccinum, sit diuiso subiecti in sua accidentia, non vero generis in suas species, cum species sint unum peris, & habeant propriam, & rigorosam definitionem, qua, ut
dicebamus, carent Minor Conventualis, Minor obseruans,
di Minor Capuccinus, nisi velimus loqui lati ε, & secum dum popularem modum loquendi non scientificum ; in quo sensu possumus et am dicere habcre proprias dissinitiones, iuxta doctrinam Scoti d. p. q. a. S hic primo cit. A. ubi ait.
antum'primum notandum en quod cuiuscunque e entis,
e non entis, quod potest concipi,o significari, potes es inqua ratist neminis, qua sicibus ex octi expliciis, O dismm iuuae,
256쪽
asso quod nomen importat implicite, se confuse. & in hoc sensu iam diximus mox supra quid importent Minor Conuentu alis, &Minor Obseruans . . e '
Hoc reserato, hic venit instituendus sermo cum Aduersarijs, qui gratis, ut aiunt cum alias vi fateri debeant ex dictis P concesso Conventuales Minores fuisse ab Innocen. IV conititutione derivationes tales nuncupatos, adhuc mutare dicunt identitatem Conventualium praesentium, cum prilcis, eo quod illi non possidebant, isti possident. Veruntamen , habent Aduersari j num. t 36 Antiq. tal. 83. Haec omnias gratis,
er contra veritatem admittamus nunquam tamen concedimus 2 Conventualium nomen Frat bus Minoribus inditum per statuta Farineria,per Benedictina, mc non per Innocen. IV. priuile um, eoque nomine ab illo se orest uisse nuncupatos ad aliorum dι-stinctionem , qui non Conventualibus an locis habitabant, qui Ec- lesias non Conventuales,sed Heremitoria incolebant quid inde ferra nomen Conventualium ab Innocentio αuarto incepis .inranseat, se si non cancessum; & paulo inseruas lat. 44. Vlterius.
Ergo nomen Conventualium ab Innocentio ad illas disinguendos fuit appositum , qui γelicto postea primaria Regula Franciscana fundamento, nimirum arctisma paupertate , mIlgatiua prauit ma de nouosuerunt amplexat1 8 nego consequentιam , quam ιν quatuor terminis deduca nemo non videbit; hoc modo: Omnes --:orita loca maiora, Ecclesia ue Conventuales 1ncolentes , Hctι sunt Conventuatis ; sed aliqui ex illis loca maiorasse incolentι-bus, postea receperunt mitigatiua Regula praut legιa , ergo nomen Conventualium inditum est ad illossignire candos, qui postea receterunt ρriuile ia : argumentum claudicat ex variatis termInrs. si s)ustica arguendo,sic erit dicendum. Nomen Conuen- tuatium aliis omnibus Minor ιtis inditum est, qui loca TMesias incolebant, at Minoritae de Regula mitigata sunt tui 18st omnes, qui loca talia , Ecclesias incolcbant, ergo nomen Conventualium illis tunc inditum est, qui nunc sunt degata , consique tia haec erit bona, fled quia ex falsa minori deau -
itur fisum erit consequens: M noris falsitas est euidens exrn-
257쪽
tetris Congregationibus Clare norum s ct caeteris omissJ C eris.
norum, L s madeorum, o Guariispensium, totiusque de Obser. uantia corporis, qua in Oratae Misorum tunc erant verius, quia Regulam pure obseruabant , c de hinc intrariaιoni liber aris assentiri nolentes separatim vivere maluerunt haec ad verbum
scribunt ibi Aduersari j ,& cap. 16. to. a. orbis Seraph. S. q. folio asso& a 36. vers. Veruntamen ad destruendam identitatem Conventualium praesentium, cum antiquis. Gratis igitur hac suppositione donata, libenter acceptata, quod Conventualitatis agnomen ab Innocentis IV. constitutione derivationem agnoscat, & ut morem geram Aduersarijs amicis nostris, gratis concesso, quod priscis temparibus Minores illi Conventuales nil posederint . isti vero praesentes possus eant, modo ostendam non destrui identitatem Conuen- tualium modernorum cum praeteritis, neque horum cum presentibus, ut Aduersarij, vel ex possessione antiqua Conuen- tualium iam probata, vel cx sola dumtaxat moderna, cum mi stentia, nominis Conventualitatis ab antiquo, conuincantur fateri identitatem Conventualium prete sentium cum antivi quis ; sed ne dilabantur ad effugia, & verba, curn se viderint captos, iurent litaturos voluntatem veritati, quod fi iurar negauerint, veritas ipsa sciant hoc Domina erit ipsorum . mentium. etiam ipsis nolentibus. Prima ratio stabit pro veritate erecta ab Aduersariis mox citatis in hunc modum inuariatum . Nomen Conventualium illis omnibus Minoritis inditum est, qui loca maiora, & Ecclesias incolebant, at Minoritae de Regula mitigata sunt illi
ipsit omnes qui loca talia,& Ecclesias incolebant, ergo nomen Conventualium illis tunc inditum est, qui nunc sunt dollegula mitigata.
Respondent Aduersarij sibi ipsis obijcientibus, falsum
este Minorem allati argumenti, quia integre Congregationes Clarenorum. Coletanorum, Amadeorum, & Guasta lupensium, totiusque de Obseruantia corporis tunc erant verius in
Ordine Minorum, quia Regulam pure obseruabant,& dehinc
258쪽
introductioni libertatis assentiri nolentes separatim vive
Sed contra est; nam disputamus de ρος sentibus Conam-tualibus , inter quos nullatenus veniunt ad numerandae Congregationes praedicti , sed nec corpus obseruantiae Regularis absque ulla controuersia, igitur conuincit identitatem Conventualium modernorum cum priscis argumentum a vobis ipsis aedificatum. Dicetis vos capere modernos Conventuales, non pro actu existentibus, sed pro illis, qui a Martino Quinto receperunt possidendi plenariam Indulgentiam, tunc enim cum illis con- uescebantur praenominatae Congregationes, unumque constituebant corpus, una simul etiam cum Minoribus de corpore obseruantiae. Videte quaeso quomodo declinatis iuramentum, ne sitis amabo vos, periuri, vel a veritate aversi. Si vos loquimini de illis Conventualibus Martinianis comparative ad Conuen- tuales priscos, quia, ut vos dicitis unum corpus efficiebant cum Congregationibus recensitis, tres erunt Classes Conuentu alium, videlicet, Priscorum, Martinianorum, & Pra sentium, primi liberi erant a Congregationibus , quia istae nondum obstetricatae, nec conceptae fuerant, postremi etiam, quia sub Leone Decimo libatae sunt a suo corpore, & in aliud partae Congregationes omnes, quidquid igitur gratis dicatis de Conventualibus Martinianis cum illis Congregationibus, Ialtem euadere non potestis robur argumenti versantis inter praesentes Conventuales immunes a Congregationibus , &priscos. Velim etiam non tam cito obliuisci eorum, quae scripsimus cap. p. conclusione secunda, in qua probauimus omnes Congregationes, ipsosque Patres obseruantes traduxisse villam , conuictum, & Ordinem omnino discretum a Comm nitate ordinis, hoc est a Conventualibus; igitur effugium est asserere diuersos esse Conventuales mitigatam paupertatem sequentes, a priscis indispensatam seruantibus, eo quod Congregationes
259쪽
gregationes fuerint incorporatae cum Conventualibus. Probatur a. Minores Conventuales moderni de mitigata paupertate, &priuilegijs Pontificum muniti, iustituti fuerimi immediate a S. Patre Patriarcha Francilco, ut probauimus toto capite secundo huius operis auctoritatibus manifestis Summorum Pastorum, & rationibus, igitur identitatem Ieruant cum antiquis Conventualibus non priuilegiatis, cum hi fuerint immediate a S. P. Francisco instituti. Pater Magi ster Franchinus in sua antiquioritate sectione decima hanc ipse quoque propositionem eruditissine probat. Etiam si Conventuales antiquι non flessedissenι, hodierni non essent alij ,seis diuersias illis. Quia Pontificia mitigatio paupertatis Minoriticae non immutat essentialiter paupertatem , sed accidentaliter, mutatio autem accidentalis non inducit alietatem. sed alteritatem , sicut augmentatio, es accretio non
facit, quod ego sim homo alius ab eo qui natus sum, qui sui
trimulus, aut decennis sic Petrus pauper, haereditate factus diues, fit alter non alius, est eadem Familia, est eadem progenies ante, & postquam adluit haereditatem, &c. Conantur Aduersarij se liberare ab his instanti js, sed cupientes euitate Charibdim, incidunt in Sillam, concedunt in allatis exemplis mutationem accidentalem induci, quia illa subiecta sunt capacia, nec habent repugnantiam cuin illis soramis,at paupertas Minoritica habet repugnantiam ad possidendum in particulari, & in communi, quae repugnantia caeteris in Religionibus non reperitur, estque veluti Minoriticae paupertatis proprium distinctiuum a reliquis; ita in antiquioritate ad laeti to. num. 17o. ,& num. I7i. Vbi additur, quod
paupertas Minoritica quia cum repugnantia ad possidendum in particulari, & in communi annectitur, & per illam constituitur, essentialiter differt a paupertate aliarum Religionum. dc a paupertate dispensata, ac mitigata. Repugnantia namque ad possidendum in communi , di in particulari, non est simplex gradus, inquiunt, sed species essentialiter diuersa a
repugnantia ad possidendum in particulari tantum ivnde fac α a sum
260쪽
sum est in Minorita sic dispensato conseruari paupertatis vim tutem in gradu statui Minoritico substantialem, nempe carentiam dominij, quia paupertas Minoritica essentialiter excludit dominium in particulari, & in communi. Verum gratis asseritur Minoriticam paupertatem habercessentialem repugnantiam ad possidendum in communi, si enim ab Aduersarijs quaeratur huius repugnantiae ratio, nulluadducitur, neque locis citatis, neque cap. I 6. min. 2. Orbis
Seraph. S sol. 26s. vers. vltrist comedo, ct conceri, & salsum est paupertatem Minorum intrinsece, ac essentialiter differrea paupertate aliarum Religionum, & esse specie distinctium ab illis, nam differunt accidentaliter dumtaxat, quia Minoritica paupertas licet sit persectior caeteris aliarum Religionum, ista tamen persectio maior,non exirhait illam a specie pauperta. tis, sic intensio ut octo in ealore, qua constituitur persectio quam calor ut septem, non inducit in illo differentiam essen tialem , sed accidentalem. 2. Dicunt Aduersarij Paupertatem Minoriticam priuilegijs modificari, & hac modificatione tolli eius essentiam, ac fieri essentialiter, & specilice diuerasam, sic autem discurrendo contradicitur Logicae, Physicae, Metaphysicae, Mathematicae, Ethicae, ac Theologicae, igiatur , M. Logicae, nam, ut docet P. Mastrius p. p. instit. logic.
tract. a. cap. q. num. Fq. , propositio modalis, & de ines disserunt dumtaxat accidentaliter, quatenus in una praedicatum tribuitur absolute subiecto, & in alia specificatur modus, quo ei conuenit, & hoc verum est, siue modus determinet subiectum, vel praedi catum dumtavit, ut homo iustus est prudens, Petrus currit velociter, vel totam compositionem, seu unionem praedicati cum subiceto, ut Petrum currere est possibile, homo contingentcr est albus. Tum quia , cum modustit accidens, dissinitur etiam communiter, quod sit adiaceas rei determinatio, supponit subiectum constitutum. cui adu nit, cum de ratione accidentis sit adesse, vel abesse a subiecto praeter subiecti corruptionem, ut docent Aristoteles p. Top. cap. q. & Porphir. in vitroduci. cap. 6. Item cuin modus, Vel