장음표시 사용
261쪽
sit absolutus, vel relat tuus , ut homo albus est pulcher . homo magnus est sortis, Paries albus est similis equo albo, homo loricatus melius resistit inimico,&c. quicunque sit, ponitur solum in ptaedicamentis accidentalibus, omnia autem accidentia adueniunt, & recedunt a substantia, hac inuariata est, sentialiter, & loquor pro nune de modis extrinsecis, igitur. - &ta Physicae nam mutatio accidentalis, ut quando homo de non calido fit calidus, non variat subiectum essentialiter, lignum arte dolatum, ac in statuam efformatum, noa differt eiatentialithr ab arbore, & ligno statuae subiecto, motus sursum non differre facit essentialiter mobile motum a deorsum moto . sedens non essentialitur diuersificatur a stante. magis. &minus durare non tollit identitatem eiusdem subiecti durantis, Metaphysica . nam modus intrinsecus non variat eses tiam rei, cuius est modus, sic existentia non destruit, nec mutat essentiam rei, quae prius non erastebat, imo non ut exiliens diffinitur, sed ut ala illa praescindit, quia ementiae rerum sunt aeternar veritatis, nec verum est essentias creatas materiales semper existere; singularitas siue hecce itas, quae non . eonsistit in negatione pro formali, sed in positivo addito naturae communi, ut docet Scotus in a. d. 3. q. a. non destruit,
nec variat essentialiter naturam cui additur. Supposita litas creata, siue existat in positivo, siue in duplici negatione incommunicabilitatis naturae singularis alteri, ut supposito, ut quo, & ut quod, ut subtiliores Scotistae defendunt ex Scoto 3 d. p. q. p. g. non asserendo E., & F., addita naturae singulari
completae non mutat essentialiter illam, igitur, &c. Mathematicae, paruum enim,& magnum non differunt essentialiter, es triangulare,non differt essentialiter ab aere quadrangulari, Marmor rotundum, non differt essentialiter a Marmore quadrangulari , quidquid sit an triangulus disserat essentialiter, a
quadrangulo, rotundum , a quadrato. AEthicae, nam aeconomus non differt essentialiter, a non deconomo, prudens, ab
imprudenti, malus, a vitioso, diues iustus a diuite iniusto, M. Tgndem Theologiae, nam fides ut octo, non differt essentiali-
262쪽
thr a fide, ut quatuor sic spes, & caritas, unde Ecclesia quando Deum exorat, ut nobis conserat fidei, spei, & caritatis a gmentum in colecta Dominicae XIlI. post Pentecostes no exposcit diuersam fidem, spem, & caritatem estentialites a
prima fide, &c. Circumstantiae a grauantes non mutant spe ciem, de hac de causa non sunt in consessione aperiendae, λε int notabilithr agrauantes, ut maior quantitas conatus, intensio, 3cc. siue non, ut occidere ferro, vel ligno, die Dominico , vel Veneris, &c. ut docet Scotus 4. d. 17. q. p. g. de secund o N. , ubi ait. Multa autem sunt circumsantia ex quibus peccatum es aliquo modo irausus, qui minor tentatio , ct hoc vel ex parte obiecti, vel ex parte persona peccantis, de qui bui Mn es ita certum, quod oporteat tuas confiteri, ta en tutum, es mille s Mefieri, & videri potest P. Mastr. q. disp. s. q. T. art. p. igitur, Sin. est autem circumstantia, ut ait ibidem Masu. num. 83. conditio non pertinens ad substantiam actus, sed aliquo modo ipsum attingens, vel circumstans, auge inminuendo, &c. Ex quibus patet Aduersarios concedentes per Pontificia priuilegia modificari Regulam Minorum conuinci etiam sat ri non variare essentialiter ipsam Regulam, nec habere repugnantiam , quam asserunt ad modificari, alias inuertem esset, ualem rationem modi, nec illos iuuare hanc mitigationem esse modum moralem, & ideo essentialiter diuertificat , ut comminiscuntur in epist. ad lectorem antiquioritatis, ut e rore sexto Innuimus, nam praeter ibi dicta, patet falsitas huius
effugij ex mox dictis de modis AEthicis, ac Theologicis, tum quia id sine euidenti petitione principij affirmari nequit, cum nullus alius modus diuersificet essentialiter; fateantur igitur modificari Regulam Minorum, nec diuersiilaari essentiasser, vel vigent modificari, & priuilegia affirment, constituere n
uam Regulam, ut induantur intus, & extra anathematismo aIlato in errore sexto, &conuincantat asserere priuilegium ,
non esie priuilegium, quia priuilegium nil aliud est quam, quaedam legis dispensatio, is sublina materia de qua loqui
263쪽
mur, & cadit supra Regulam Minorum. sed illorum legem bene , & rectius vivendi. Vide Bonac. de legibus disp. p. q. I.
pun. 2. num. t. Tum quia si paupertas Minorum per dispentationem extrahitur a sua ellentiali ratione, cum paupertaS a tendatur etiam in vestimentis, indumentis sacris, Ecclesiasticis suppellectilibus , habitaculis materialibus, & spiritualibus , reseruatione rerum pro victu, in quibus omnibus stangi, & adulterari potest paupertas per copiam,superfluitatem theasauri Zationem, ut cauetur tu constitutionibus Nicolai Tertij Exi,t,& Clementis Quinti Exim , alias adductis,& in his multipliciter sit dispensatum, ut ostendimus precipue cap. superiori S. Vnde pro Patribus de corpore Obseruantiae, conficietur in corpore Obseruantium paupertatem eorum, aut dixisse paupertati descriptae in Regula S. P. Francisci lata pro Minoribus, quod cum ipsi eonstanter nesent, nos omnibuS dispensationibus nostris muniti, inconcusse constingemus ipsorum diistiam , quod destruant Minoriticam paupertatem. Tertio de facto Pontifices Regulam Minorum dispensarunt in voto paupertatis, & vltro decreuerunt obseruantes Regulam sic linitam in paupertate seruare Regulam praescriptam Min
ribus a Sancto Patre Francisco, & elle eius veros, ac legitimos filios, contradictores Urbanus Octauus anathemati subiecit, ut errore sexto videri potest, igitur, &c. Quarto,quia, ut discurrit Franchinus citatus num. 4. paupertas Religiosa est virtus moralis de genere temperantiae igitur consistet in medio, sicut, & coeterae virtutes, non quidem indivisibili, igitur, &c. vide ibi, &que dicentur cap. 8. & s. a nobis inse
Probatur 3. Intantum moderni Conventuales ab antiquis sunt specie distincti secundum Aduersarios, quia primi Obseruarunt paupertatem non mitigatam, imo habentem repugnamiam ad mitigari, ac dispensari, hi vero obseruant paupertatem dispensatam, ac mitigatam ,& consequenter specie
distinctam ab illa, sed haec ratio nulla est iuxta mox dicta igitur nulla erit somniata distinctio essentialis inter priscos C
264쪽
Probatur . Moderni Patres Predicatores non sunt essenisti aliter diuersi, imo eiusdem generis, ac speciei atomat cum Patribus Praedicatoribus antiquis, qui viderunt in carne vi.
uentem, ac in terris degenrem Sanctum eorum Patrem, ac Patriarcham Dominicum,cum eo communibus escis spiritualibus , & corporalibus pasci, & tamen illi ante Clementem Quartum indispensati vixerunt in paupertate omnino similicum illa quam profitebantur, & obseruabant primi Minores, ita alieni a proprio in communi, & in particulari, ut staret maledictio in Ianuis semper contra proprietarios in particulari,& in eommuni lata a Sancto eorum Patre, ut scripsimus cap. a. S. Non obstat; quae maledictio licet obtentis Pontificijs dispensationibus ; ut capere valerent, ac retinere possessiones, suerit implicite remota, explicite tamen solum absolutionem ab illa ijdem Patres obtinuerunt vivae voci, oraculo ab Innoc. VIII. I 89. ,& hic etiam utimur ad hominem hoc argumento contra Aduersarios, ut loco citato secimus, relicta penes ipsos relationis facti fide, ac veritatis anno quinto fui Pontificatus, ut testatur Cardinalis de Fox penes Rodericum tom. p. bull. de oraculis Innocen. VIII. fol. 233., igitur Conventuales moderni identitatem seruabunt cum antiquis essentialem, licet ipsi possideant in communi, illi vero non possederint, nunquam maledicti ab eorum parente si possessi nes adsistent, &c. alias assignetur disparitas, vel dicatur Predicatores antiquos essentialiter ditiersos suisse ab his, qui inpraesentiarum aluntur in illo Ordine , cui dicto repugnanti communi conceptui sapientum, &non sapientum , Obstant etiam ea quae diximus pro defensione conventualium, & inferius dicemus vltimis capitibus. Cum hac autem estentiali identitate inter priscos, ac m dernos Conventuales, quae nullatenus valeat instingi per pinsitionem priuilegiorum, stat diuersitas accidentalis, ad similitudinem illius , quae intercedit inter Patrem pauperem,& filium diuitem ex bonis castrensibus, vel quasi castrensibus. ves
265쪽
vel inter rpsos Fratres, quorum si aliquis fiat Minor Capuccinus, abdicans a se propterea omne dominium rerum, iurium .& actionum, nec relicta sibi subucula, non per hoc etiam in genere moris essentialiter discriininatur a Fratre Germano Monaco, qui non adeo obstrinxit se rigorosa paupertate, nec Capuccinus frangens votum paupertatis teneretur confiteri hanc circumstantiam Capuccini consessario non agn'sccnti suesse Capuccinuin, sed sibi lassiceret fateri se este Religiolania professiim, vel habere votum solemne Religionis paupertatis, alias teneretur aperire se Capuccinum esse, si puccineitas , esset differentia essentialis a Monachisino.
Dices cum Aduersarijs nu. rq s. antiquior. & to. a. orbis cap. t 6.L. . vers. Habemus itaque: Si Conuenturies, qui nunc
sunt , funt jdem, qui ab Ordinis initio fuerunt, ergo fuerunt ilia ,sicut sunt moderni ineae moderni possident, ct Regulam pro rentur mitigatam , ergo antiquiores, Orprimi S. Franci ex FE in Ordine Minorum possidebant, se prositebantur vitam mitigatam , ergo sic fuerunt a S. Francisco inistiuit, ergo supersuasuis ad haec Aristolica dispensatio. Confirmatur ex hi js, quae habent num Tyct antiquior. &
sol. 2 s. cap. I 6. cim vers. Veruntamen. Nomen Conventua
lium ab Innocentio Quarto incarpis P transeat, ctsi non concessum, sed ante Mnocentio ubi erant Conventuatis ' Vivente Samcto Francisio. ct in ipsa Meuia institutione . atque con mali ne, ubi erant Consentuales Plost Innocentium non Conventuales, quomodo vocalant- P nultibi legitur, de solo Fragrum Minorum titulo reperimus; igitur saltem moderni Conventuales, & omnes illi Conventuales, qui dispensationibus Apostolicis semulerunt, non seruant identitatem cum illis, qui vixerunt in Religione Minorum ante concessionem agnominis Conventualium, cum nec re, idest in paupertate, nec nomine cum illis
Confirmatur a. ex additis nu. I 4. antiquior. & sol. 263. cap. I 6. f. q. cit. In Via Patrum Conventualis olemni' essione, πω ampliu1 Regulam Fratrum Mnorum simpliciter ,sed
266쪽
cum addis amento mitigatam profitentur, igitur nonsum ydene eam antιquis, qui simpliciter promittebantseruare Regulam Mi
Respondetur argumentum excedere limites promissionis. nos enim ex gratis concessione, quod non possederint primi Conventuales, & ex donatione gratuita Aduersariorum, quod inualuerit in ordine Minorum antiquitus agnomen Conventualium, arguebamus identitatem non obstante,quod
hi possideant, secus illi, modo probatur, quod si sunt ijdem, quod etiam illi possederint, & cum non possederint, non sint ijdem ; Nos enim diximus, & hos possidere, & illos possedisse. Sed quia re vera argumentum ab Aduersarijs non addueitur factis his suppositionibus, sed alia occasione . ideo respondetur primo argumentum claudicare, quia in eo commitistitur sallacia figurae dictionis, transeundo a praedicamento substantiae ad praedicamentum qualitatis, ab identitate scilicet essentiali, ad identitatem accidentalem. Respondetur ergo fecundo concedendo Regulam maioris, & negando cons
quentiam quia in illa concluditur identitas qualitatis, scilicet, possidendi, quae non fuit seminata in maiori, in qua dumtaxat de identitate substantiali suit sermo, undhresponderi potest tertio distinguendo sequelam maioris, ergo suerunt illi, sicut
moderni quo ad substantiam, & essentialia Minorum, concedo sequelam, quo ad accidentalia nego sequelam: sunt enim moderni Conventuales essentialiter idem cum suis Fratribus priscis, nec eos diuidit paupertas mitigata, & non mitigata. licet sint diuersi accidentalltcr. Ad confirmationem, quae magis urget ad nostrum pro positum, quod Conventuales in ipsa institutione ,& confirmatione Regulae, dc ordinis erant eadem supposita, & indiuidua . quae Minores dicebantur, & postea appellata fuerunt explicite Conventuales, cum enim ab institutione, & confirmatione anni non multi transissient a tempore , quo ab Innoc. IV. exijt priuilegium nuncupandi Ecclesias Conventuales, quae adhaerebant Conuentibus ,&ex hoc transierit idem no .
267쪽
men In totum ordinem, vi cap. 3. ostendimus, multi, & serhomnes S. Francisci filia primi, qui ab eo ad Religionem missi sunt. superstites erant; unde, & ijdem vocati sunt Conventuales explicite, qui vivente Sancto Patre Francisco erant Conventuales implicith ; post Innocentium vero, dico, quod
omnes fuerunt vocati Conventuales, tractu temporis non
longo, ut patet ex bulla Clementis Quarti cap. 3. allata, interiecto autem illo tempore, ubi nondum transportatum sue rat nomen Minores vocabantur, qui erant in suis Fratribus, de in Ordine Conventuales;vnde patet nomenclaturam,ConaventuaIiς, explicitam, non tollere identitatem cum illis , qui
prius illam explicite non habuerunt; quinimo cum identitas, vel diuersitas in substantia non inficiatur a politione noui nominis, quod antiquitus non extabat, vel ab eius negationei, ut patet in ciuilibus, cum eadem sit Familia, quae nouum iu scipit nomen, cum antiqua, quae illud non agnouit, vel quae dimittit antiquum nomen, quo utebatur antiqua, conficitur,& si recens in Religione Minorum adueniret aliud nomen,vel nomen Conventualis, quod non praefuisset, non diuidi per hoc. nee sore aestimandam diuersam substantiam Fratrum horum ab illis, ac diuersificari ordinem ; Si enim Minores Obseruantes ; alio superaddito a Pontifice nomine, appellandos
diffiniretur, quis illos ab antiquis, S istis, & futurisin ordine , in substantia diuersos valeret asserere Θ nullus certe, ita igitur in proposito philosophandum.
Ad confirmationem alteram distinguitur consequens, non sunt ijdem in substantia, nego consequentiam, non sunt in ac- ei dentibus concedo, & hoc habetur ex ipsa formula professionis, in qua primitus, ac principaliter promitur obseruantia Regulae Fratrum Minorum, & postea additur iuxta priuilegia&e. haec est erum digesta formula in constitutionibus Urbanis
solio fia. in cap. a. Regulae tit. 2I. Ego ater N. moueo, θ' mitto Deo omnipotenti , Eeata Marsa semper Virgini , Maro Francisio, se omnibus Sanctis, ct tibi Prier, toto tempore vita mea seruare Regulam Fratrum moram per Dominum Papam
268쪽
Honorium confirmatam,se a pluribus Summis Ponti cibus declaratam , iuxta priuilegia Oriuinis Minorum Conuentualium ab Apastolica Sancta Sede concessa , Or constitutiones Vrbanas , wuendo in obedientia, ne proprio, se in cassitate: primario ergo cum promittatur Regula Fratrum Minorum, & secundario, seu in obliquo modificatio Pontificia, in substantia eadem est formula recens, & prisca, variata dumtaxat acciden
Dices ait Aristoteles a. de gener. & cor. t. I 6. Idem, sessmiliterse kabens ,stmper idem ess aptum natum facere, igitur si Minores Conventuales praesentes suat idem cum antiquis, idem apti nati facere debent esse . quod antiqui, illi promittebant Regulam Minorum simplicites. hoc est nullo addito. Simpliciter autem es, quod nutu addito dicis , quod bonum es.
aut contrarium, ait Aristoteles 2. top. cap. q. fine, sed noria
promittunt, igitur non seruant cum illis identitatem. Respondetur Aristotelem explicandum esse in sensu uniis formi, hoc est, vel essentialiser, vel accidentaliter, vel uni simul, si maneat identitas essentialis ,& accidentalis, non vero difformi, hoc est si maneat idem essentialiteri non accider taliter, sit aptum natum idem facere essentialiter .& accidentalithr, quare ouantum prius album, erat impenetrabile,&visionem disgregabat, si fiat rubrum, vel nigrum, non amplius disgregabit, retenta impenetrabilitates Minores recen
tes cum antiquis seruant identitatem essentialem, non accidentalem: ideo Resulae inlinent, quo ad substantiam, sicut
illi, non quo ad accidentia. Postremo probari potest conclusio ex dictis cap. a. S. Prohatur 4. etenim, ut Testis est P. Marcus Vlyssip. p. p. Chron. lib. z. cap. 28. S. Pater Franciscus pramidit Fratres sui ordinis mitigationem paupertatis secuturos, a Pontificibus, hac de causa , nacturos priuilegia, quam veritatem etiam Fratribus ipsis dees amauit; unde scribit Vlygip. Essendo ungiorno id Parie S. Francesto in praesineta dia Cardinale asina Protetaore dei ' Ordine, e di molli altri de fusti Frati , disse que e p
269쪽
diferensemente omiserie in danari, e qua uastae legato per testamento lasciatoli da che chissa, per jI che ati' hora lassiali ilust b, solitari , ct humili) n' eae cherrimo is orandi, e sontuosi
per D Citta, eper D Ville, conuenienti a riceuer Prencipi, G Imperatori, e 8rocurer anno res meo de caueri, di ottener ροι legi is Sommi Pome si eon arte, e con prudende humane, sec.
Suos ergo ordinis Fratres in hunc statum priuilegiorum vel turos praedixit Sanctus Pater, & hoc adimpletum scimus certoiratum habentes, priuilegia esse vera, ac legitima, a falsitate aliena, & virtute ipsorum nunquam. ab obedientiae voto caecidisse, iugo suavi Christi, eiusque in terris Vicario colla iugiter humiliantes; quapropter nec contra alias Religiones, dimissa pace, bellum gesserunt, nec Clerum oppugnauerunt, nisi in i js, quae iustitia, b oruinque ius permittit, potius ab codem lacessitia unde nec a Pastore Chrillo dimissi, eidem . lac, & vellus obtulerunt, & sanctitatis radios omni tempore, omni loco emicanti iubare, Diuma gratia Christi excitante,
operantc, cooperante, ac subsequente, emiserunt; ut omnincta veritate sint aliena, quae ibidem scribere dignatur P. Marcus Vlyssi p. post praedicta .. Vide etiam quae diximus cap. a. cit. I. Probatur 4. quis igituridentitatem Minorum Conuentu alium praesentium, bona possid entium, cum suis Fratribus priscis, qui non possiderunt, iuxta gratis concessionein Aduersarijs datam inficiabitur Θ hanc nunquam soluit Coelumia, hanc fastis est Sanctus Pater Franciscus in terris incola, a Numine Coeli edoctus, nunquam ergo excidet, contrarij ventus licet oppugnationum exsibilent. Fratres fuerunt, & erunt, a Deo benedicti, etiam post priuilegia , ut voluerit illos sui P tris Custodes, ac miraculorum Gumaturgi, Sedem Petri saepius incolere , rubeos Galeros, ut Caidines Ecclesiae suae Sponsae, deserre, Thiaras, ac Infulas possidere, & omni suauitate , ac bono resertos, cui propterea P Gloria, Honor, α
270쪽
Imperium in seculorum lacula. Amen. Non dedignetur amicus lector pro hae identitate ConventuaIium praesentium, cum priscis ,& post possessionem ab illis habitam, vel antiquitus, ut probatum est veritati conuenire, vel, ut arridet Aduersarijs, post Religionis virilitatem, mobilium in communi, tomum quintum Patris Bordoni percurrere cap. p. de Religione ex professione 1 nu. 26o. ad 2 66 reserantis hanc veritatem signate de Minoribus Conventualibus cum Pelli Zetario,&Tamb. de iure Abb. tom. p. disp. as.