장음표시 사용
411쪽
sed alterierim indati . patet autem ex rum navita, vet ari repuenantia essentiali , diserentiama essentialem a philo pias arrui, qualis ex voto Regulae operiatis esse non dubitatu in moari sone Franci sicana ad posidendam, se in pari, surrior in commvni , qua repugnantia caraeres ιν R ligionibus non reperitur,
estque veluti Minoritica proprium distinerinum a retiquis, & n.
27I . ibi. Ioa ., & sol. 16 . ait. Concedo , quod communiter in Retitionibus e sentialia ossa eo modo consissunt, ut explicantur cum maiorι , vel minari austeritate in singularibus declarato rCum autem specialites la Oiatne M noram ex eminenti praecepto in solemnis υαι professione comprahenso, eligatur Ommm da ραα- pertas in partιculari, o .n communi um repugnantia adpos-aeen um , nulli non mans um. quin in hac paupertatis gul ritate sit quodammodo essentialis Mina um Lauris Regularibus
disserentra constιtutiva, intrinsereainamqm repugnantia, vel non
repugnantia ad possidendum, grauissimam. ct usntliam MF
tia per mitigationem, atque Hopen rioni m e ante, eest, ct illa essentialis disserentia. Repugnantia namque ad possidendum in eammuni, ct in particula ι non est simplex gradus seri, tin exordio capitis iuperioris fine, quam doctrinam luperseminare sequuntur vique ad finem operis, & num. I a. sol. Io3., dc 263. cit. de Ecclesiastica paupertate enunciant: Si enim Patre Franckιnus pro parte hae erui sic arguit. Ecclesia Dei repugnauit a principio possidere, σ nunc rasaeet, ergo murmia r Nos primam partem antecedentis eum Catholica verisagene gam ιs εἰ F vero sic rantum arguat: Ecessa Dei nan postaebat a principio, or nunc possidet, erea mutata: Ndis quidquid si de
rima paris antecedentiἔ pro nune, quam . se negare tutissime arismus, negamus conseq ιentiam, mitatio enim essentralis non inducitur ex ptire tria va rasone . sed ex re gnantia. vel non repuenantis intrinseca,qua,tuxtascholasticas docyrinasino.
412쪽
ssato in t rete mutatum si adpossidendum habili utar ab illo.
qui legitime valet per dispensationem habilitare. quamuis quoad alia sibi non dispensata Mnorita remaneo ρ Haec est clauis aurea omnium dictorum Aduersariorum, dispensationem , adeo ex urbare paupertatem Minoriticam, ut formam essen. tialem deperdat, aurum optimum vertat in scoriam, & non veros Minoritas gignat, sed hanc clauem non esse Coeli , non auream ad reserindam veritatem ostendimus proprijs locis. His igitur monilibus aureis ut censent Aduersarij antiqui ritatem suam prae caeteris Minoribus, ornauerunt, & ad illam propugnandam has erexerunt turres, viam a caeteris non trutam calcauerunt, & semitam, ut autumant, rectam, alijs pl-nitus ignotam, inuenerunt: sed scrutemur quaeso ipsorum dicta, & perscrutemus, an pergant per terram inviam, di in aquosam, per quam iter facere non liceat, an vero per te ram bonam. Repugnantia, ut docet Pater Mastrius disput. 9. Iog. q. p. num. a. dissiniri potest, quod sit relatio duorum extremorum simplicium , quatenus nequeunt habere identitatem quandam formalem, aut realem, vel quatenus eidem rei singulari , simul, secundum eandem rationem, de respectu eiusdem nequeunt inesse , in qua dissinitione exprimitur repugnantia tum formalis , quae attenditur ex parte rerum simpliacium impossibilitatem identitatis habentium inter se,cum m. terialis , ex parte videlicet subiecti communis ipsarum rerum simplicium, sed sormarum, cui simul aduenire nequeunt, &multo minus in eo conservari. Sicut autem possibilitas, seu non repugnantia ex Doctrina Scoti P. d. 36. q. vn. g. per idem M. est triplex, scilicet logica, quae, ut docet idem Doctor p. d. 7. q. vn. Κ. S ad quaest. Dicit modum composinosis facta asintellectu, o ιBa notat non repugnantiam extremoru- , de qua
dicis P. Iosephus 1. Meta .eap. de patentia: illia es sile. euisseontrarium non est de necessare verum, seu vi docet ibidem L. , & p. toto citato, est non repugnantia rerum, seu termia
norum . obiectiva, quae sequitur Iosicam, di est illa, secum
413쪽
dum quam, id quod logice non repugnat, potest poni in pta
a Diuma Omnipotentia, quae respicit omne possibile, dum is modo sit aliud a se. seu, ut docet in a. d. ra. q. p. B. S. est igitur videndum, est illa cuius virtute aliquid potest esse terminus potentiae activae agentis, seu secundum quam potcst a suo agente essici, de poni in esse, & physica, seu realis, quam distinguit idem Doctor p. d. 7. cit. L. in activam, & passiuam.
Relinquitur, inquit, igitur patentia Weausi qua dic/tu princiaptam agendι, ve patiendi, ue activa multa, ibi addit, concludendo cum Aristotele, quod sit illa, quae habet omnia requisita ad proxime agendum, sic pariter impossibilitas triplex est . quia quot modis dicitur unum oppositorum, tot modis dicitur alterum, scilicet logica, obiectiva, di physica, logica
est repugnantia terminorum ad inuicem, ut nequeant per i tellectum ad inuicem uniri. & componi, ut chimera. homo
equus, &c. obiectiva, quae ad logicam sequitur, de est repugnantia continentiae virtus is in potentia activa, ut patet doeadem chimera, quς nullius potentiae, vel omnipotentis Dei potest esse terminus, vel effectus, repugnantia autem, vel impossibilitas physica, est negatio nedum continentiae virtualis, sed etiam omnium requititorum ad agendum in causa, si est imposbilitas activa, si vero passiua est negatio omnium, requisitorum ad suscipiendam immam ι vel esse. Repugnantia iterum ex Sem. in '. d. 9. q. io S. ad primum, vers. ad secundum,duplex est,uirtualis,& formals ; virtualiter, inquit, repusnat causa naturalis, o oppositum fui essectus. v. si Cae-Dm δε hac materia troduceret vemes. re si agens orti usuever-uεniret, se induceret in eandem mureiam formam is quam op pHtam forma vermis, ista virtuatiter opponitur Caelo, vel Soli. formatis repuignanti est tuorum, qua secσndam se, O sun essectus utonuntur, ut album, or nurum ἰ dum autem Scot. dOcer , quod repugnantia formalis . est illorum, quae seMndum se, & suos effectui opponuntur, & addit, quod inter dimensionem, & dimensionem non est repuanantia formalis, qui
ealis non est nisi, quo ad idem suseectura , docet eum dari
414쪽
tertium genus, vel speciem repugnantiar, videlicet subiectivam, quia sermae repugnantes formaliter repugnant secundum propriam naturam, & effecius, vel quia nequeunt in eodem subiecto recipi, & ab eodem se inuicem expellunt, ut album, & nigrum, ilcm repugnantia physica, & realis ex Sco. a. d. 3. q. a. S. contra, duplex est, simpliciter, & secundum quid , repugnantia simpliciter, est illa, quae conuenit alicui ratione alicuius positivi, cur repugnat aliquid , sic naturae singulari simpliciter repugnat diuidi in plura numero propter hecceitatcm, quae est differentia contrahens naturam com munem , & constituens individuum cum repugnantia ad diuidi in partes lubiecti uas, repugnantia autem secundum quid, est illa, quae conuenit alicui per simplices negationes, vel negat onem ad oppositum repugnans, ita tamen , quod ci cumscriptis per possibile, uel imp alsibile illis negarionibus
pos t stare cum illo. Ex mplum huius, inquit Sco. . MD stantia intelli νιtur non quanta , non es ἐών bilis, hoc est non risibi os diutae potentia propinqua, non tamen reflugnat sibi diu Ps , qua tunc repugnaret sibι recipere quantitatem, per quam firm aliter po et Hu/H. Similiter se non habere ursum toliaι ρ
rentiam prox mam ad videndum, non tamen facit repugnantiam
si Dciter ad videre, quia potes flare eadem natura positisa m ua fuit haec negatio, edi potes sibi anesse oppositum illius που stionis sine repugnantia ex parte natura. Tandem reperitur tiam repugnantia moralis, di Theologica, illa nota est phialosophis. I naturalithr, & simplicitkr reperitur inter bonum, di malum morale, inter Uitium, & Mirtutem, lecundum quid vero inter conluetudinem υ. g. . & eius oppositum I Consuetud nem entis mutatire is ficile es, ait Aristoteles 7. Ethic. cap. I o. fine, quia natura per quam similis es, non est tamen simpliciter impossibile. unoe ibidem habet Philosophus: Incontinentes item ex assuetudine, quam ex natura sanari facilius mssum, φαινὸ cum eonsuetudinem. quam nasuram immutareis LMitius M, nam ob id quoque consaetudinem. mutare est . r te, quia narura per quam similis est, quemadmodum Esn singui . Com
415쪽
Consuetudo quidem rerum tractareo loria es: uam procedentem, naturam dicimus esse. Quod etiam confirmat 28. Problem. initio. Cur aliqui inquit agrarent, ubi vitam luxerimam viuere assueti, agere Doriosὸ reorum eis monsus Tyrannus, qui in Urbis fiιὰ obsessione aliquantum temporis a potu solito desilit, tabe protinus ιnterea laborauit. An consuetudo res magna cuique sit e iam enim ru nasura habitu erme assoluitur: Ergo, etet pisces inter aerem,aut omo ιn aqua degens nati habeant nec e s. ita quod marem mutarιnt solitum, agrὸ, atque mole se ex consenuis discedunt, ct eodem reddis sibisaluberrimum habent, perindὸ quasi
adsua natura satum redierint. Theologica illa est, quae nota est Theologis lupposita Mysteriorum fidei reuelatione, &repugnatia simplicitόr reperitur inter ca, a quibus per nullam
potentiam, etiam Diumam. tolli potest, ut inter peccatum , &virtutem Theologicam, quemadmodum etiam est repugnantia, quae reperitur in oculo corporeo ad beatificam visionem. ut docet Scotus in quarto d. q9. q. 1 I. S. ad argumenta I. ,&in brutis ad visionem beatam; ieeundum quid vero inter ea, quibus per Potentiam Dei absolutam potest tolli, vi est repugnantia . quam habet peccator habitualiter ad videndum actualiter beatifice Deum, quae per Diumam potentiam absolutam potest tolli, ut docet Sco. p. d. 44. q. vn. S. Respondeo pr cipes litera E. ubi exeplificat de Iuda,quem licet potentia ordinata, & secundum leges a se praefixas, saluare non possit,
potest tamen secundum potentiam absolutam, & recte. in aqua quaest. declarat naturam potentiat oi citratae. & ablolutae, di quando potentia absoluta recta excedit ordinatam , di in 6 d. I . q. p. art. 2 L. , & repuFnantia, quae viget inter pec Catum, & gratiam, quae pariter iecundum Diumam pote tiam tolli valet secundum eundem Doctorem 4 d. I 6. q. a. quod alias docuerat p. d. a 7. in solui. q. p. z. d. 2 8.,& 33. q.
P. sub f. 4 d. p. q. p. ad 3. & dist. p. q. s. sub. d. , & dist. I .
q. a. inivo , & alibi frequenter.
Cum igitur Aduellarii vehat paupertatem Minoritica
416쪽
includere intrinsecam, &esentialem repugnantiam, quae est repugnantia simplicitcu', per illam enim, inquiunt, constitui essentialiter paupertatem Minorum , & ut per differentiam constitutivam etiam a caeteris Religionibus distingui ad possidendum in communi, inspiciendum est, de examinanis dum quaenam sit ista repugnantia, idest cuius generis, an logica, obiectiva, physica, virtualis , formalis, dec. an vero
Paupertas Religiosa, de qua sermo noster est, species
paupertatis est in commu*i, quae sub se continet paupertatem Philosophicam, & Theologicam; paupertas autem in communi potest dissiniri , quod sit indigentia rerum , quae necessariae sunt ad sustentandam vitam, & statum personae: homo enim indiget in hac vita victu, & vestitu pro persona, & vita. substentanda, & ulterius ad conuiuendum alijs , opibus, ut iuxta gradum suum possit communionem habere eum aliis, di suo commodo prospicere, quod fieri non valet sine honis foris tunae , dicitur autem indigentia dcc., non priuatio, quia qui
priuatus est omnibus bonis, miser omnino est, Sc egenus: Pas. pertatem, enim, ait Calapinus verbo: Paupertas, quidam Aees re ira HBinguunt, τι egestassit, quando is victum necessaria desunt , Pauperras, quando licet non ni opes, tamen neΦressaria suppetunt I Paupertas enim secundum nominis ethis mologiam. dicitur parua pars, seu parua portio, exiguum patrimonium respecties ad diuitias, quae dicuntur esse magnς lacultates, & pingues, & dicitur parua in singulari, quia uni- ea pars sufficit ad eonstituendum quem pauperem, ad facie dum vero hominem diuitem , pares requiruntur portioneS, ac multae, ideo diuisis dicuntur in plurali, ita Bordon: dGPaupertate Relig. resor. eap. p. q. p. Barth. a S. Fausto dis 34. de vitio propr. in prol. nu. I S., quam veritatem est quoque prospicere in paupertate Religiosa Minorum, qui licet ex vi Regulae abdicent a se omne proprium ,& dominium,
tam in particulari, quam in communi, non intendunt tamense priuare necessarijs omnino naturae, ut non possint illa sibi C c vindi- ,
417쪽
vindicare occurrente necessitate modis proportionatis suo status; unde Nicolaus Tertius in Constit. Erat qurseminar, ere. in 6. de verbor. signis. tit. 32. Profecto, inquit in iuxta prom ssum Saluatoris nunquam defic/et s des Ecclesia: per eon sequens ncc opera m srcstraeasubtrahentur: ex quo Chrsι pauperibus omnIs raιιο di entia cuiuslibet videtur thesublata: Et quidem ubi quod non es aliquatenus praesumendum bac cuncta
deficerent ,sicut nec crieris ,sic me Usis Friaribus iure poli in extrema necestatis aniculo ad prouidendum sustentationi natura, via omnibus exIrema necestate deletrs concessae ac luditur. cum ab omni lege extrema necessιtassit exempta. nec talem abdicationis proprietaris omnimoda renunc ationem, us rerum cuia quam videatuγ inducem, nam cum in rebus temporatibus si comsiderare praecipuum,proprietatem ,possessιonem, isumfructum. aus utendi, Ors Dcemfacti usum, o vis ιmo tamquam neces ario egeat licet primis carere possit vita mortatium: nulti prorissus potes esse profestino, qua a se usum necessaria sustentationis
excludat. Verum condecens fu/t rarari stoni, qua sponte deuotiis rasum pauperem in tanta paupertate sectari, omnium a aeuare dominium, o rerum ι concessarum necessario usu fore eontentam , nec per hoc, quod propraetaιem UuI ,σ rei cuiuscumque dominium a se abdicasse videtur Implici Um omnis res renunciasse conuincitur, qui ιnquam usus, non iuris, sed Lactitantummodo nomen habens, quod facti est tantum m utendo pra-heι ιιιntιbas, nihil auris; & sequitur ibi ostendere etiam, ex B egula ipla prouisum esse necessitati hus Fratrum, ut concessone breuiariorum ad recitandum Diuinum officium, quod Mini sti i , & Custodes sollicitam curam habeant pro indue dis Fratribus,& liberandis infirmis, quod pro mercede laboris pro se, & suis Fratribus necessaria recipiant corporis, exceptis denarijs &c. imo Ioannes XXII. in extr. Ad Cinaeii rem , de verbor . signis. in 6. tit. r. in rebus vis consumpsibulibus usum facti nedum competere Minoribus,sed etiam viam iuris, nolens in his rebus posse unum ab altero seiungi, den- niuit, dc Clem. V. in deaei. Exim de Paradiso in o. de verb.
418쪽
fignis tit. arti id declarat his verbIs, quibus manisestat, Min
in paupertatem necessaria vitae humanae non abhorrere , cum id tacere nequeat, ait ergo post medium. Rursus cun pMaedictus Sancrus, tam n exemptis vita. quam verbrs Regulae.
Uunderiise velle, quod Fratres sui. O isj, Dιuina prout aenti arnmientes, suos ιn Dcum ιacerent coguatus, quI volucres Coeliquae non congregini in borrea. necfeminant. nec metunt.
non est verismile et ouisse V m eos habere granarra, et I censeria , ubI quotidianis mEndicationibus deberent sperat posse tranugere vitam suam: Et idcirco non ex timore Icui laxare se debent ad congregationes, di obseruationes huius modi faciendas, sed tunc tantum , cum cssit multum credibile ex lam Cxpertis, quod non possint vitae necesIaria aliter inouenire. Hoc autem Mintili orum, & Custodum simul, & separatim in tuis administrationibus, di Custodiis c cum Guardiani, de duorum de Conuentu loci discretorum nacerdotum, de antiquorum in Ordine Fratrum consilio .ci asscntu ouxeriari ius iudicio relinquendum, eorum super hoc specialiter consciencias onerantes, quam declaration m. concussionem appellat , de confirmat Ioan . A Xu. extra. orund m exieri,cte. m 6. de verbor. signi f. tit. a . versus finem, dum hanci . Eodem modo, eisdemque quodammodo rationibus multati. cum praefatorum Minastiorum, vel Custodum sub certa forisma , simul scilicet, di separatim in suis administrationibus, de
cultouijs, cum cauardiani, & duorum de Conuentu lo i uilisc: etorum Sacerdotum de antiquorum in Ordine Fratrum consilio. Manciatu ple fatus c lemcns, iudicio duxerit relinque oum, an sit multum credibile ex iam expertis. quod Fi atres 3psi absque granariis .& cellariis . non possint vitae necessaria nia utre, quo casu granaria, dc cellaria . congrcuationes, de conseruationcs huiusmodi eis ipse concessit, prout in psari iis et is eiusdem Clementis literis plenius continetur: NOS de praedictorum nostiorum Fratrum consilio, eorund m Minι-uorum. & Custodum sub eadem forma, iudicio. p ςsenti uim auctoricaις committimus d terminare , vitaclicet arbitTai ι,
419쪽
granum, panem, & vinum No vitae Fratrum necessarijs, Fratresipsi quaerere debeam, meseruare, siue reponere, etiamsi reponenda sint in praedictis granarijs, & cellarijs conseruanda. Statuentes,& districte praecipiendo mandantes,quod in praedictis, & his similibus eorundem arbitrium, determinationem , siue iudicium, Generalis quidem in totius, Pro uincialium vero in Prouinciarum, Ministrorum, ac Custo-stodum simul,& separatim administrationibus,&custodiis ordinis memorati commissis eisdem , cum Guardiani tamen . ut supra praedicitur & duorum de Conuentu loci discreto-xum Sacerdotum, & antiquorum in ordine Fratrum consi IIo,& assensu, Fratres omnes, di singuIi, obsequi omnim de , illisque parere per omnia teneamur. Ac insuper, quod illorum sequendo arbitrium . determinationem , siue rudia cium, illisque parendo nec dici possint, vel debeant, neque ipsi se ipsos autument tuae Regulae, vel constitutionum sui O dinis transgressores: ita disseruit Pontifex. Paupertatem autem acceptatam voluntarii ad bonum fianem,computandam inter virtutes morales sub genere temperantiae, agnouere puri Philosophi, imo illam sequuti sunt,seti-bit proinde D. Thomas a. a. qu. 386. art. 3. ad 3. Dice dum,quod medium virtutis secundum Philosophum a. Ethie. accipitur secundum rationem rectam, non secundum quantitatem re & ideo quidquid potest fieri secundum rationem rectam non est vitiosum ex magnitudine quantitatis, sed magis virtuoium, esset autem praeter rationem rectam, si quis omnia sua consumaret per interperantiam, vel absque uti sit te: Est autem secundum rationem rectam, quod aliquis dies. tias abijciat, ut contemplationi sapientiae vacet, quod etiam'
Philosophi quidam leguntur secisse, dicit enim Hieronymus in epi t. ad Paulinum: Crates ille Thebanus, homo quondam ditissimus, cum ad philosophandum Athenas pergeret, magnum auri pondus abiecit, nec putauit se posse simul,& virtutes, de diuitias possidere, quod iterum recenset lib. 3 in D. Μatci.
420쪽
Matth. cap. I9., & licet AristoteIes loquens de pauperta cinuoluntaria, scribat a. polit. cap. 7. ante medium: mutioiιυ contingat bom/nes valde pauperes δn hac potessitate constitui
idest Magistratus apud Ephoros9 qui propter egestatem venales sint, aliter tamen sentit de voluntaria sect. 29. piob. num. 3. dum quaerit. Cur paupertas apud homines bonos potius esse, quam apud prauas soleat. An quia Respondet9 omnibus odio habetur, atque expellitur, ad probos perfugit, rata maxime apud eos salutem, permanendique locum se posso assequi e contrario, si ad prauos venerit, nunquam eos sortuna ista sore contentos, sed vel furta. vel latrocinia aditu ros , quibus rebus suturum, ut ipsa amplius apud eos manere nequeat. An quia homines probos optime se usuros existimat, nec sibi petulanter, contumelioseque qu ppiam facturos Θ itaque. ut nos pecuniarum deposita tute hominibus bonis credimus, sic etiam haec sibi dispensat, & statuit. An lubenter se ad viros optimos consert. quia foemina est loquiis tur per similitudinem 2 inopsque proinde,& virium, & conis silij, ut huiusmodi hominibus commcndatam te esse magnoia pere velit, atque desideret An quia mala est cloquitur dia inuoluntaria nunquam se malis tunsere velit Θ nam si ita maluerit , omnino malum irremediabile ipsa reddetur. Dum enim paupertatem, ait cum probis libenter associari, ac communionem habere . rata apud eos salutem habituram . illa lia optimΘ vluros. ab is idem commendatam iri. Ostendit pauis pertatim voluntarie eligibilem esse, commendandam, & opis ei vi illa opti nos uti posse,idest virtuoshoperando; Uirtutes
fi quidem morales veras, licet non ut opportet. dc directas ad
verum finem. inueniri poste in puris plutosophis nullum fidcilumen possidentibus. docuit Subtilis Doctor 3. d. 36. q. vn.
art. 3. S contra, ubi ait virtutes sine charitate posse esse pei sectas in sua specie. de Augustinum contra lulianum dicentem. non dari veras. & perfectas virtu es morales sine charitateis . explicat eatenus dici non esse veras, quia non perducunt ad beatitudinem, in quo sensu etiam intelligendus est idem S.