Clementis undecimi pontificis maximi Homiliae in euangelia

101쪽

nempe ille est Petrus, qui suorum, si fas est dicere, ope dis. criminum, tam feliciter crevit, ut qui sibi ,, antea infirmus fuerat, factus sit omnibus firmamentum, suoque nos exemplo docuerit fieri nobis a Domino cum in tentatione proVen. tum. Hic ille est Petrus, qui, dum Christum 'in respicit, procellas non cogitat, eiusque illectus amore, dum descendit enavi, solidum inter undas vestigium invenire non dubitat. Hinc, ventis licet pelagus conturbetur, jactetur fluctibus mare, non turbatur Petri semita, quae ducit ad Dominum; eadem scilicet unda, quae fluctuat, ambulantem super aquas sustentat Apostolum: idemque, qui mergere natus est, gur

ges generosi Viatoris pedibus fideliter famulatur. Hic deismum ille est Petrus, qui ab Herode apprehensius, ut pla

ceret Judaeis, dum inter custodes milites vinctus catenis duabus servabatur in carcere, Danielis ad instar, intra septa crudelitatis securus, tam placido sopore dormiebat, ut minime viso lumine, quod refulserat in habitaculo, nonnisi ab Angelo percutiente ejus latus excitari potuerit; adeo haec demirante Chrysostomo, q) ut, si sibi datum esset eligere, an velis let esse Angelus Petrum solvens, aut Petrus Vinctus, se potius esse velle Petrum dormientem, & catenis vinctum , quam Angelum excitantem, & a vinculis exolventem libere pronunciaverit. Didicerat profecto somnum hunc amantissi

mus lJ S. Maxim. Hom. . de Nan post. 13 3. Ambr. de fide Petri Apost. Ier. 7.

102쪽

immota magis, atque inconcussa subsistit, quam cum gravibus undequaque angustiis conflictata, vehementioribus mi narum ventis impellitur: eisdem sane, quibus divinittis extructa est, machinis nunquam non mansiura, aerumnis nimirum in felicitatem conversis. In hac itaque petra a Domino DJ exaltati, dum anxiatur cor nostrum, assiduas, quibus premimur calamitates, minime formidemus. Juxta in est Dominus iis, qui tribulato sint corde: statuet Ipse super petram pedes nostros, & diriget gressus nostros; propterea non timebimus, dum turbabitur terra, & transferentur montes in cor maris. Migrabunt in spem laetitiae timoris nomina, cedentque in argumentum victoriae ipsa cladium insignia. Qui enim Apostolici Ordinis Principem ambulantem in fluctibus, ne mergeretur, erexit, illumque de manu Herodis, & de omni expectatione plebis Judaeorum, eripuit: Use adiutor noster erit in tribulationibus, quae invenerunt nos nimis rex cutiet ipse flammam mignis de fornace, & faciet medium fornacis, quasi ventum roris flantem: Ipse in pharetra sua abscondet nos: Ipse in foraminibus firmissimae hujus petrae custodiet nos. Oportet tamen nos meminisse admirandam illam Petri quietem inter catenas, ac constantiam inter fluctus, opus fuisse excelsae illius charitatis, D J quae foras mittit

103쪽

si l

'Mundum renovaturus illapsu divinus Spiritus sibi adoptavit in typum 3 ut ita quavis humanorum affectuum glacie , dissoluta, etiam inter catenas dormiamus impavidi, ac supra tumidum maris dorsum substratis fluctibus ambu Iemus : nostro confirmantes exemplo, nullis unquam illos posse pertuμhationibus concuti, quos divina charitas in Apostolicae consessionis petra solidavit.

104쪽

DECIMA QUARTA

106쪽

HABITA IN DIE NATALI

Inter Missarum Solemnia

IN BASILICA LIBERIANA S. MARIAE AD PRAESEPE

ANNO DOMINI MDCCH

Ic Deus dilexit Mundum, ut Filium suum unigenitum daret; Sic Mundus neglexit Deum, ut Filium ejus unigenitum non cognoverit. In Mundo erat, & Mundus per ipsum factus est, & Mundus eum Non cognovit. Unigenitum, in qui est in sinu Patris, quot seculorum vota, quot gentium suspiria VO' carunt , ut roris ad instar antelucani placidissime flueret ὶ Ro-

107쪽

LCrras permeavit ut aptu . cilc tamen venientem IVIuncius eum

non cognovit. Clariora idcirco Dominus mirabilis adventus sui dare debuit indicia, ut iam non expectaretur, quasi Venturus, sed qui venerat, videretur. Hinc nox illa quavis die splendidior emicuit, ut videre posset in omnis caro saluistare Dei. Adsunt M Angeli, alloquuntur Pastores, reconciliata terrestria Superis conclamant: & si unus pridem Gabriel obumbrationem virtutis Altissimi secreto nunciaverat Virgini, multitudo in nunc militiae Coelestis Salvatorem mundi, gratulationes inter, & plausus, publice praedicat advenisse. Vagit inter homines Deus: pacificam terris naeniam concinunt Coelites, sied adhuc Mundus eum non Cognovit, somnoque sepultus ingrato, nec coelesti cantu, nec divino vagitu excitatur. Quid ultra supererat Dei charitati, quam ut, qui intra se dici se dilexerat, se etiam diligeret extra se, & ele-Varet ad Deum, quod infra Deum erat ρ De nihilo crea

vit nos Deus, & quidquid habemus, donaVit; sed quia plus

dileximus datum, quam Datorem, & in laqueum cecidimus culpae, ut nos non tam sibi, quam nobis recuperaret Altissimus, seipsum dedit, & quidquid habebat, donavit; nec sane habuit, quid amplius donaret, qui dedit fontem donorum. Misit Pater Filium suum, ut redimeret servos, & ser-Vos, quos redemerat, adoptaret in filios; dedit filium in pretium redemptionis: sie totum dedit in praemium adoptionis.

108쪽

calore animet, ac spiritu vitae. Quantus sane fuit is calor, a quo nemo DJ se absconditi At Mundus, qui jacuerat mortuus, renuit adhuc oculos longa nocte caligantes aperire, &Mundus eum non cognovit . O vere miseros, qui Deumnestiunt, etiamsi alia noverintl O illos felices, qui Deum norunt, etiamsi alia nescianti Ut enim per Prophetam monuit nos Dominus : non glorietur sertis in fortitudine sua:

non glorietur dives in divitiis suis; sed in hoc glorietur, qui gloriatur scire, & nosse me. Nosse scilicet Deum consummata justitia est: & scire iustitiam, ac virtutem ejus, radix est immortalitatis. Haec prosecto dum animo nobiseum sedula cogitatione versiamus, unusquisque nostrum, Venerabiles Fratres, Dilecti Filii, serti suae gratulans, bene sibi ominari non dubitat, quippe qui natum in terris Deum fideliter

agnostentes, ac in Praesepio reclinatum humiliter adorantes, Mundum illum nos esse non credimus, de quo dicit Euangelium: & Mundus eum non cognovit. CaveamuS tamen, Dilectissimi, caveamus, ne fidentior, quam par est, nos animus fallat. In hoc siquidem stimus, quoniam cognoVimus eum, si mandata ejus observemus; Qui dicit se nosse eum, & mandata ejus non custodit, mendax est, & in hoc veritas non est. Falso dicimus nosse Deum, si vias ejus non

diligimus, si legem ejus non implemus, si Mundum, qui

109쪽

dicere possumus: in Aliquando nos Mundus retraxit 2 Deo; nunc tantis plagis plenus es, ut ipse nos Mundus mittat ad Deum. Ne igitur ille Mundus dicamur, qui eum non cognovit, illum ipsum, quem Θ cognoscere Volumus, plena prius charitate diligamus: pietatis opera cum voce religionis Conjungamus: sequamur semitas, quas Christus in Praesepio natus, in Cruce mortuus, verbo, & exemplo nos docuit: quaecumque dem lim terrena desideria fugiamus, nihilque nos

delectet in infimis, qui Patrem habemus in Coelis.

110쪽

DECIMA QUINTA