Clementis undecimi pontificis maximi Homiliae in euangelia

82쪽

HOMILIA

84쪽

HABITA IN DIE NATALI

CHRISTI DOMINI

Inter Missarum Solemnia

m BASILICA LIBERIANA S. MARIAE AD PRAESEPE

ANNO DOMINI MDCCIV.

Neffabile Divinum Verbum, quod L Mnprincipio erat, & apud Deum erat, & Deus erat: e Patris simu prodiens, Patri coexistens, Patri coaeternum, in ipsa Patris substantia siemper manens, & ex ipsis semper effulgens: Verbum, per quod ροὶ facta sunt omnia, & sinh quo factum est nihil: per quod perfecta est creatio initio temporis: per quod perfecta est redemptio in

86쪽

HABITA IN DIE NATALI

CHRISTI DOMINI

Inter Missarum Solemnia

IN BASILICA LIBERIANA S. MARIAE AD PRAESEPE

ANNO DOMINI ADCCIV.

Neffabile Divinum Verbum, quod principio erat, & apud Deum erat, & Deus erat: e Patris sinu prodiens, Patri coexistens, Patri coaeternum, in ipsa Patris substantia semper manens, & ex ipsis semper effulgens: Verbum, per quod facta sunt omnia, & snh quo factum est nihil: per quod perfecta est creatio initio temporis: per quod perfecta est redemptio in

87쪽

1tus, ut illitid vera inesset Deitas ad miracula operum, nec vera deesset humanitas ad tolerantiam passionum. Mirabile hoc, ac supernum Dominicae Nativitatis mysterium non alio

profecto melius explicari nobis poterat eloquio, quam Discipuli illius, qui fluenta Euangelii de sacro Dominici pectoris sente in coena potaverat. Sed quia adhuc homo erat, ' qui de Deo dixit, non totum dixit, quod est, dixit quod potuit. Excedit siquidem, longeque supergreditur humuni sermonis facultatem Divini operis magnitudo; & inde

oritur dissicultas loquendi, unde adest ratio non tacendi. Gaudeamus tamen, Venerabiles Fratres, Dilecti Filii, gaudeamus , quod ad eloquendam salutis nostrae altitudinem impares sumus: gaudeamus, probe agnostentes bonum nω bis esse, quod vincimur; ac quoniam infirmitatis nostrae praepedi inur angustiis, quominus tantae misericordiae Sacramen tum digne promere valeamus; veneremur obsiequio, quod eloquio explicare non possumus. Verum, Ut Nativitatem Domini, qua Verbum caro factum est, non tam praeteritam recolamus, quam praesentem quodammodo inspiciamus, piae cogitationis gressibus sacrum adeamus puerperae Virginis di- ver rium; ac Bethlehemicum antrum, in quo in cognovit Bos possessorem suum, mente lustrantes, vagientem Filium, orantem Matrem, Nutricium sedulum, canentes Angelos,

Pastores vigiles contemplemur, mixtisque gaudio M fletibus

88쪽

quippe datum est hodie in hoc Sacratissimo Templo, in hac

ipsa, ad quam litamus, Ara prope intueri, ac venerari Sacra Cunabula Salvatoris. Hoc in Praesepi reclinatus AE terni Patris unigenitus Filius, in similitudinem hominum factus apparuit, & habitu inventus ut homo. Hic gelidas inter te nebras brumalis noctis frigore obriguit Parvulus, qui natus est nobis, & Filius, qui datus est nobis. Hic reciprocantis spiritus calidis vicibus e brutorum pectore animantium olentem animam reflantibus incaluit. Hic pannis D involutus a Matre: hic visus a Pastoribus: hic demonstratus a Stella: hic adoratus a Magis. Hic tenero siubstrata capiti pungentia gramina asperioribus adultam frontem coronaturis vepribus prolusere. Hic uberes effudit lacrymas Divinus Infans, sui olim pro redemptione nostra fundendi sanguinis tyrocinia. Hic virgineis exceptus ulnis tremulus puer, castissimae Genitricis amplexibus ventura lenivit Vincula crudelitatis, quae sibi parari noverat ab osculo proditoris. Vertim, ut Beatus ait Hieronymus, diuturnis olim, dum viveret, Bethlehemici specus incola, nunc vero prope Bethlehemicum Praesepe

in hac Basilica conditus: Praesepe illud, in quo infantulus vagiit, silentio magis, qudm infmo fermone honorandum es.

Igitur taceamus; prius tamen pacis Γ'J Principem, qui hu-

89쪽

ES, non ultra exerceantur ad praelium, ac Regem pacificum, cujus est terrena bella restinguere, Vere advenisse laetentur.

90쪽

HOMILIA

DUODECIMA.