장음표시 사용
152쪽
IN BASILICA PRINCIPIS APOSTOLORUM
ANNO DOMINI MDCCVILΤerni Patris Unigenitus Filius factus est filius hominis, ut nos faceret filios Dei: factus est ex muliere, factus sub lege, ut eos, qui sub lege erant, redimeret, Ut adoptionem filiorum reciperemus. Jam itaque - non sumus servi, sed filii: & filii EYcelsistin omnes: Filii , lucis siumus, & filii diei: non simus noctis, nec tenebrarum; Non sumus ancillae filii, sed liberae: qua
153쪽
Omnem prosecto verborum explicationem supergreditur mira haec Dei in nos, & ineffabilis dignatio. Cui enim L J dixit aliquando Angelorum: Filius meus es tu: ego hodie genuitet Hoc nos vocamur nomine: hac nos donamur gratiar hac nos insignimur dignitate. Magnum est, Dilectissimi, sqJ hujus muneris sacramentum, & omnia dona excedit hoc do. num, ut Deus hominem vocet filium, & homo Deum Patrem appellet. Quotquot autem receperunt eum, dedit eis
potestatem filios Dei fieri. Deus ergo Pater est, nos filii sumus ; Altissimi in filii semus: filii Dei ἱβJ viventis. Si autem Pater ego sunt, dicit Dominus: ubi est honor meusὶ Sinos filii Dei nominamur, & sumus: ubinam excelsi nominis respondemus dignitati Z Quicumque spiritu Dei aguntur, ii sunt filii Dei. Quomodo vero spiritu Dei is agi dicetur, quem
ad superna nitentem, aut adversa terrent, aut secunda corrumpuntὶ Quomodo terrena mirari poterit, s Jum se Co
gnoverit filium Dei Quomodo vocabitur filius Dei, cui ea placent, 's quae Deo displicent, de iis appetit delectari, quibus illum novit offendii Non est hic animus filiorum Dei, nec talem sapientiam recipit adoptiva nobilitas. Si enim in progenie carnali claris parentibus genitos vitia malae con r- lsationis obscurant, & ipso Maiorum suorum lumine soboles l
154쪽
rantes, auxilium in fortitudine Pharaonis, & habentes fiduciam in umbra AEgypti. Deus hominem diligens ad homines venit: homo Deum contemnens a Deo discessit. id ergo querimur funesta tot armis tempora, strata classibus maria, bellis asperas terras; Quid miramur oppletos cadaveribus campos, districtas fame Provincias, florentissimas olim regiones repetitis cladibus vastatas Quid ploramus exundantium aquarum minaces impetus operientes terram, pluri ma, ac repentina mortis imagine perterritos populos, miseras Urbes interno luctante spiritu ad excidium usque commotas ὶ Quid dolemus intestinis odiis non mintis, quam externo milite iactata Regna, luctuosam undique, ac lacrymabilem Europae faciem, concussam denique, ac pene ruentem
Christianam Rempublicam i Juste nos corripit iratus Pater, quem iniuste sprevimus ingrati filii. Filios enutrivi, & exaltavi: ipsi autem spreverunt me. Causas itaque malorum hujusmodi potius, quam mala ipsa doleamus. Doleamus, Dilectissimi, vocatos in adoptionem filiorum, filiorum dignitatem non agnovisse: doleamus corruptos saeculi mores, contemptas leges, veterem Ecclesiae disciplinam collapsam. Doleamus non amplius tutam templorum sanctitatem, Sacris Altarium Ministris reverentiam siubtractam, frigescentem in
155쪽
tanta Divinae ultioni fulmina ministramus, pulchraque exuti filiorum chlamyde ad antiquam servorum ignominiam redire minime formidamus . Filii enutriti, & exaltati sprevimus Patrem; qui suam idcirco stuper nos indignationem effundit, omnemque iram furoris sivi. Sed numquid in aeternum projiciet Deus t aut non apponet, ut complacitior sit adhuc tNumquid obliviscetur misereri Dominus t aut continebit in ira sua misericordias suas ὶ Absit, profecto absit, ut haec unquam cogitemus nimium a Patris animo aliena. Non in perpetuum irascetur sy Dominus, neque in aeternum comminabitur et Quamvis enim nos M amiserimus quod erat filii, ille, quod Patris est, non amisit. Urgentur Patris viscera iterum filium genitura per veniam; dissimulat Judicem, qui vult implere Genitorem: & sententiam cito vertit in gratiam, qui redire cupit filium, non perire. Redeamus itaque ad Patrem; ad Patrem, qui in Coelis est: ad Patrem, in cujus domo 'J medicenarii multi abundant panibus: ad Patrem, qui dedit nobis
potestatem Ilios Dei feri. Exulavimus f J diu h deliciis pater
nae domus: illum nunc Euangelicum filium imitemur, qui, post quam 'J peregre profectus fuerat in regionem longinquam, ibique dissipaverat substantiam suam, reversius ad Patrem, clamaVit ad eum: Pater peccavi in Coetan, re coram
159쪽
160쪽
HABITA IN DOMINICA RESURRECTIONIS
IN BASILICA PRINCIPIS APOSTOLORUM
Cerbum dolorem e gravi nimium, atque luctuosa Magistri jactura susceptum, grato aliquo pietatis ossicio leniturae , emerunt Mulieres aromata, ut DenienteS ungerent Jesum. Sic sie in schola Christi vere edoctas probarunt. Sic quid agere debeant, qui Christianam profitentur legem, exemplo monstrarunt. Emerunt: hoc est, non per fraudes, & scelera, sed sine
