Clementis undecimi pontificis maximi Homiliae in euangelia

144쪽

HABITA IN FESTO SANCTORUM APOSTOLORUM

PETRI, ET PAULI

Inter missarum Solemnia

IN SACROSANCTA BASILICA VATICANA

ANNO DOMINI MDCCVILBi primum Apostolici coetus Princeps humani generis Reparatori Discipulos suos interroganti, quem ipsi eum este dicerent, fideli, ac libera confessione respondit: Tu es Chrisus Filius Dei vidi; beatus illico

a Domino praedicatur, Petrus dicitur, foe-lix aedificandae Ecclesiae fundamentum in novi nominis nuncupatione constituitur, coelestis Regni Claviger denunciatur,

ligan

145쪽

humanarum opinionum incerta transcendens, impavida

voce festinanter pronunciavit: Tu es Chrisus Filius Dei oivi ; digna sane sidet vox, quam nec caro, nec sanguis Galilaeo Piscatori revelavit, sed Divinus Pater, qui in Coelis est, Apostolico cordi inspiravit. Haec scilicet fides naturae fines

excedens, ac humanae rationis terminos supergrediens, arca inna detegit, attingit in inaccessa, deprehendit ignota , comprehendit immensa, novissima apprehendit, ipsam etiam aeternitatem suo vastissimo sinu circumcludit. Haec fides educens nos de M terra AEgypti, monstransque nobis iter in deserto, per diem in Columna nubis, & per noctem in columna ignis, navis 7 tutissima est, quae ducit ad portum: via est, qua Verbum Dei ascendit ad cor: lampas est, quae animam illustrat: scutum est, quos ' ignea nequissimi hostis tela retunduntur: ostium sy est, per quod vitam ingredimur, A ad filiorum Deis *J consortium pervenimus. Haec est, quae caecos illuminat, infirmos sanat, poenitentes reparat, iustoS

roborat, martyres coronat. Haec fides terrena spernens, coe

lestia respiciens, mollia sy'J calcat, aspera tolerat, in prosperis non erigitur, in adversis non dejicitur. Haec fides pietatem asserit, sanctitatem L J firmat, calamitates expellit scelicitatem conciliat. Ipsa est humanae salutis δ' initium, origo

146쪽

fides nostra; Petri fides, Sancta fides, Divina fides, sine qua nihil sanum, nihil sanctum, nihil tutum, nihil bonum, nihil purum est, nihil est vivum. Sed heul quot, quanta, &quam gravia in huius nunc fidei trepida facie vulnera cern, mus, & dolemus t Quam degenerem ab ea exhibet indolem, quam in sua spirabat infantia i Quam discolor ab illo nunc

tempore aspicitur, quo pro ea fortiter asserenda invicti Christi pugiles ligabantur, syJ includebantur, caedebantur, torque bantur, laniabantur, trucidabantur, in usum nocturni luminis urebantur, & tamen adhuc multiplicabantur. Neque enim

ullo crudelitatis s)J genere destrui potuit Sacramento Crucis Christi fundata Religio. Non minuta fuit persecutionibus Ecclesia, sed aucta; semperque apparuit Dominicus ager segete ditiori vestitus, dum grana, quae singula cadebant, multiplicata nascebantur. Quam alienae sunt hodie timidae fidelium viae ab eorum semitis, qui magisterio Apostolicae illius vo

cis imbuti: Tu es tarisus Filius Dei vivit ibanis δ' gaudentes a consipectu Concilii, quoniam digni habiti fuerant pro

nomine Jesu contumeliam pati. Multitudinis L δὶ credentium, charitates λὶ fraternitatis se invicem diligentium, erat tunc cor unum, & anima una. Quot nunc armorum, discordia

147쪽

sanguine foecundarent. Adulta nunc immo, & annosa iam

fide, quae, & qualia sint eorum studia, qui de Regnis, &Imperiis tanta contentione decertant, scrutari refugimus, ne diutius in hoc inviso argumento versemur, cogamUrque ΠΟ-stra vulnera ad impatientiam doloris exasperare. ObscUratum

est, sc Dilectissimi, obscuratum est aurum, mutatus est Color optimus. Restigescente su scilicet charitate, decolor evasit fi des, & exanimis. Quis enim salubriter fidelis est, nisi ea fide , quae per dilectionem operatur Vita corporis su est anima, vita fidei est charitas . Si itaque charitatem non habemus, non in hoc nobis AEnomine, quod Christiani dicimur, blandiamur; sed poti eis propter hoc ipsium nos iudicandos esse credamus, quia nomen nobis falso vindicamus alienum. Nomen sn habent, quod vivant, & mortui sunt, qui confitentur fuse nosse Deum, factis autem negant. Hinc admirabili nexu irroratus e Coelo divinus Spiritus ignem sociavit, & linguas . Vera si quidem fides, quae charitatis ignem cum Voce Religionis conjungit: Uerasn fides est, quae in hoc, quod verbis dicit, operibus non contradicit. Qui igitur Petri fidem

tenemus, Petri etiam charitatem aemulemur: charitatem, quae s 'I nunquam excidit: charitatem, quae foras syumittit timorem: charitatem, quae operit multitudinem Peccatorum. Hanc Petrus ipse, precibus nostris assuetus, nobis impetrare