장음표시 사용
311쪽
dummodo ea omnia quae observanda promisit diligentius exequatur sed ut eram certamque rationem ostendam, propter quam tamdiu S. Donatus earum desideriis ob
Ut ut sit, ex verbis supra relatis nullum illaturum arbitror, i suntinas Monachas unam aut duas tantum ab initio conversionis Regulas servasse : alias non video qua ratione , Donatus earum desideria pia dixisset, suamque ad immutanda earum vota dedi et operam. Hic etiam inquiri posset, utrum S. Columbanus specialam Monialibus Regulam scripserit : sed hanc quaestionem negative contra opinionem Cointi solvi posse non dubito, cum supra viderimus usiana Moniales dixisse,
Repulas praedictorum Patrum BenedicI se Columbari eis mImme conventre, cum ea em vis potius o nequaquam
feminis edidissent. Quae cum ita sint, numquam, ut spero, dictum est Francorum Annalista, . Columbani, aut S. Caesarii Mo niales a Benedictinis diversas aliquando fuisse, nisi aliun de id certo didicerit, aut probaverit. Neque sibi satis esse putabit in posterum ad denegandam Benedicti Regulam, si more solito dixerit aliquas sub S. Columbani, aut a sarii legibus militasse, cum certum sit Jussanum Monaiaterium sub Regula Columbani constructum, ut onas gravissimus auctor innuit, triplicem accepisse Regulam quarum potior de praecipua fuit Benedictines, quae ad nostra usque tempora in omnibus tam Columbani, quam Caesarii Monasteriis sola obliteratis caeteris permanet.
Veniamus modo ad obsectam tamdiu Columbani Regulam, quam multum a Benedictina RR. Patres Bollan- ς, Henschenius, Cointius, aliique discrepare putarunt, genusque vivendi a Benedicti no diversum, novumque Monachorum ordinem induxisse voluerunt.
312쪽
D E TRIPLICI REGI LEE CONSIDERATIONE ejusso vocabuli significatione ex S. Benealcri Regula desumpta.
APUT XI. EX his omnibus qui Columbanum Benedictinum
dixere, neminem esse existimo qui negaverit unquam sanctum virum Regulam edidi e seu quod in idem recidit , statuta condidisse quae in Benedictina Regula
reperiri non possunt at aeque eorum neminem reperiri
nitror qui non dixerit, eadem ipsa statuta eamdemque Columbani Regulam nihil enedictinae Regula oppositum , nihil contrarium prorsus habere, sed esse quasi appendicem ipsius, additamentum quam opinionem pro rei veritate habendam esse confido, quod ut exequar. Suppono ex S. Benedicto triplicem distinguendam esse Regulam, quarum prima a Doctorum ecclesiasticorum scriptis aut Sanctorum exemplis non distinguitur, sed ex ipsis componituri constat. Caeterum, inquit S. Benedictus ultimo Regulae capit , ad perfectionem qui tendit, sextrinisinae sanctorum Patrem, quarum observatio perducit hominem ad cel udinem perscionis, quae nim penna aut quis sermo divin. aueuritatis veteris aut novi Tegumenti
non es rectioima norma vitae humanae ' aut quis liber sun-curum Catholicorum Patrum hoc non resonat, ut recti cursu perveniamus ad Creatorem nostrum,nccnon es coliationes
Patrum, o ingituta, o vita eorum, sed se Regula S. Patris nostri usi lii, quid aliud sunt, nisi bene timentium
obedientium Monachorum exempla o in 'umenta virtutum 'Scio hic Regulam normamque vivendi large sumi attamen primus Regularum collecto S. Benedictus Aniana Abbas, Sanctorum scripta adeo pro Regulis habuit schabenda putavit , ut ex his tanquam ex veris proprieque dimis Regulis capita quaedam suae Regularum concordiae inseruerit , videlicet ex Gregorio aZiangeno, Hieronymo Augustino, Beda Cassiodoro, ex actis
313쪽
S Burgundoiarae, quae in eadem Regularum concordia videre Iicet. Regula sumitur secundo modo pro vera vivendi norma viris seu virginibus imposita, ad cujus praescriptum vitam dirigant, is quam servandam emisso voto se sacramento astringantra obligent, qualis est Regulari Benedicti, Basilii, Francisci. Tertio tandem Regula ex constitutionibus constat, institutis, declarationibus, hujuscemodi caeteris observationibus, quibus elucidatur c determinatur principalis Regula, aut certe nihil continet adiud , quam specialem cujuslibet Monasterii observantiam, aut consuetudinem, quae a Regula principali, aut ejus auctore non praescribitur, sed ab uniuscujusque Monasterii Abbate seu Deca ni statuitur atque sancitur, qualis est illa Regula a Pra postis constituta, deritia S. Benedictus cap. 61. Regulae
suae sui Sacerdos, inquit, Regulam a Decanii, vel P
positi constitutum sibi servandam fiat, quod si aliter μ ν ε
sumpserit, non ut Sacerdos, sicut rebellis judicetur. Et cap.rk Si quis Frater in aliquo contrarius sanctae Re Ia ιι praeceptis seniorum contemptor repertus fuerit, cc. Iis enim praeceptis, institutis, consuetudinibus, monitis quae a senioribus, Decanis , Praepositi si Abbatibus feruntur atque traduntur quaeque in principali Regula praescripta non fuere, B. Benedi tiis Regulae nomen imposuit.
Idem praestitit S. Hugo Cluniacensis Abbas, qui speciar sita. cles consuetudines e constitutiones Regulas vocavit Has:/μη- ρι profecto , inquit Hildebertus Cenomanensis Episcopus invita . Hugonis , sub Regulis su modi vivere instituit, ut earum nulti vel rei necessitate familiaris mel quolibet negotio conspectibus virorum asserretur, cc. Duplicem ergo in unoquoque Monasterio S. Benedictus Regulam agnoscit, primam a seipso omnibus praefixam, secundam a Decanis vel Praepositis constitutam. Primam cuilibet Novitiorum per ordinem vult esse legendam, ut sciat ad quid ingreditur, cuique dicendum jubet: Ecce lex F.b qua militare vis, s potes Uervare, ingredere is non po-ies, liber istae Ad summum ne singularum partes su-
314쪽
si iis explicem, prima , praecipua ac principalis Regula ea est, quam solemni voto servandam profitemur. Secunda vero illa omnia complectitur atque definit, quae prima Regula indeterminata , Abbatum , Decanotum , vesPraepositorum arbitrio relicta fuere. Scit enim, ut opinor, is ipse cujus opinionem consuto, Regulam S. Benedicti non pro uno tantum speciali Monasterio, sed pro multis editam, imo omnibus omnino per orbem universum ad vitam monasticam instituendam ab eodem sanctissimo Patre expositam fuisseri quamobrem ea prudentia ac discretione decreta Regulae temperavit, qua indifferenter ac promiscue a quibusvis cujuscumque nationis hominibus in praxim redigi possent unde multa Abbatum voluntati permittenda dc ab ipsis determinanda, ac definienda fuere. Quae autem dc quanta fuerint quae hoc modo S. Benedictus indeterminata reliquit, longum csct recensere dc taedii plenum tria tantum quae magis ad
propositum proponam. Vestium numerum, colorem, pannique quo vestes conficiuntur , qualitatem praescribenda non censuit. II cap.ss.Reg. menta, cluit , si cunaum locorum qualitatem ubi habitant, aeris tempertim dentur, quia in frigidis regionibus amplius indigetur, in calidis vero migus. De quorum omnIum colore, aut possitudine non causientur Monachi. Enimvero
adeo exacte ac dilucide officium divinum descripsit, ut nihil in tota Regula fusius exposuerit, nihil magis sedulo voluerit observari attamen quia diversae nationes, dice-ceses, Monasteria diversa a se invicem olflicta divina legebant , quibus plurimum erant addicti, nihil absolute determinandum, sed in fine I 8. cap. haec verba subjungenda voluit : Hoc praecipue commonentes, ut se cui forte haec distributio psalmorum displicuerit, ordinet, s melius aliter judicamerit, dum omnimodis id attendatur , ut omni hebdomada salterium ex integro numero centum quinquaginta psalmorum nasiatur, quasi veritus esset vir piissimus, ne Abbates, aut Monachi vano seu ficto officii mutandi timore a suscipienda Regula abhorrerent. Hac etiam de causa, ut arbitror, nihil de Monacho-
315쪽
rum tonsura statuit, licet eam deferendam supponat , sciebat enim quanam animi tenacitate quidam Monachi usurpatum tonsuri modum, seu pro genio gentis, seu proconsuetudine majorum servandum curarent, quapropter
singulari prudentia cavit, ne suscipiendae Regulae obicem iis gentibus apponeret. Multis etiam Reguli capitibus de poenis delinquentibus imponendis, seu de correptione culparum egit voluit tamen ipsum culparum modum a speciali cu)usque Monasterii Abbate definiri. Secandum modum culpae, inquit, excommunicationis et disciplinae debet extendi mensura, qui culparum modus in Ab iis pendeat judicio. Ac si diceret Abbatis esse culpas qualificare dc modum eis imponere, id est ejus udici eas leves aut graVes, graviores aut gravissimas habendas esse quinimo licet te
vibus aeque ac taeteris erratis certissimas poenas constituerit, poenarum tamen aeque ac culparum modum ut plurimum Abbatibus determinandum reliquit. Quapropter saepismi me indeterminate jubet, ut adhibeatur correptio disciplinae regularis 3 dc ut delinquentes siplinae re lari subjaceant, ut videre est in capitib. 2. 33. 4. O. Qua nam vero sit illa disciplina regularis , id est poena regulariter delinquentibus constituta, nullatenus explicat unde contingit istam regularem disciplinam, seu disciplina: Iegularis correctionem variam esse, pro ratione nationum provinciarum diversarumque congregati num , seu pro voluntate Abbatum, a quorum nutu ex
S. Benedicto pendetri idemque dicendum de vestium colores, numero psalmorum, deque ossicio divino dicendo. que cum per se pateant, probatione non indigent, licet alicujus Regulae specialis auctoritate egeant, qua dete minentur atque definiantur. Dixi superius Regulam secundo modo acceptam eam esse ad cuius observationem ex voto tenemur, quod non ea mente a me dictum fuit, quasi voluerim Regulam tertio modo acceptam obligare neminem sed quia ad illam primario, secundario veroi consequentia quadam ad istam observandam sacramento astringimur, quam ob
316쪽
causam ususcemodi Regula transgressbre S. Benedictatus ut rebelles judicandos esse decernit. Eodem etiam se cramento multoties ad utramque Ogulam tenenturm nachi, Abbates, ut videre est in duplici Abbatum Cluaniacensium electione, noli scilicet, Odilonis, quarum in prima haec habentur : Quapropter' ismardus m. v S. Petri Cluniacensis Abbas indipius, cum omnibus Patri 'φ' bus meis, filiis, o conservis . . . Maiolum religiosum eligimus o Abbatem esse decernimus ne insolentia nostrae im mitulis ordo detersa s, μ' Cluniacens Monasterium Domino auctore a Guidelm fundatum, nomine principis Apostolomm sacratum, privilegii Romana sedis insignitam, regulibus praeceptis confirmatam a Ferendis quoque Abbatibus domno emone o done ordinatum constat ita cum omnibus Abbatiis locis o cellis, ubi ubi ebram mel nostro tempore acquisitis, praedicto Fratri ordinandum tradimus, atque tam ad ordinem servandum secundum B. Lenedictum , o instituta Patrem noctrorum, quam ad res disponendis sio omni integritate, propitia Divinitate, incisiis
obedientiae astringimus. In secunda vero electione eadem ad verbum habentur , ex qua tamen haec iterum describere necessarium duxi I uitaniacense Monasterium cum omnibus Abbatiis. . . pnedicto Patri . . Odiloni ordinandum tradimus, atque tam Ibid. . M.
ad ordinem serυandum scundum S. Benedictum es in ii ta Patrum nostisorum, quam ad res disponendas inchiis obedientiae adpringimus. X quibus constare certum est, A hates Cluniacenses cum ad Regulam B. Benedicti, tum ad instituta majorum , Bernonis scilicet 3 Odonis, id est ad primariam Sc secundariam servandam Regulam obedientiae vinculis astrictos fuisse.
317쪽
COLuxis AN Regulam alterius cuiusdam Regulae
appendicem esse asserendum non dubito, ex ipso Columbano probandum assim : duplicis namque Regula in Poenitentiali meminit, nempe sui ipsius cum ait:
i. Si uis contradici mandarum aut e Lm frangit, duos diei, unum paxematium. Alterius Vero quam principalem
nominat his verbis definitri Sui runcluditur Regulam j sonis vel disciplixae generalis, maneat expulsus sine cibo, in crastino recipiatur. Quaenam est enim illa Regula
jussionis vel disciplinae generalis, praeter eam principalem ac primariam Regulam de qua secundo loco egimus, quam ab alia distinguendam esse, cum ex ipsis terminis, tum ex ipsa inflicta poena pro utriusque transgressione dignoscitur ciliam ergo habuit Regulam quam observaret, praeter eam quam ipse condiderat. Praeterea alia quadam Regula principalis, primaria aut potius magistra, ut eam vocat S. Benedictus S. Columbano ad sui ipsius Monasterii constitutionem de directionem plene necessaria suit cum propria ipsius Regula nihil quod vere proprixque dictam Regulam sapiat, continere videatur, si ea quae ad divinum officium celebrandum rac ad definiendas poenitentias pertinent, ab eadem secluserio seu quod in idem reci lit, nihil continet quod Regulae nomen mereatur, mad Regulam intrinsecet essentialiter constituendam sufficiat, praeter Cursum divini os sciti poenitentialem librum, id est praeter ea quae S. Benedictus indeterminata, indefinita reliquit. Nihil enim habet de suscipiendis ad professionem, nachis, nec de votis edendis, quibus monastica vita cdisciplina constituitu nihil de exercitiis Monachorum, quibus monastica vita, disciplina constituitur 1 nihil de exercitiis Monachorum , quibus omnes Regula a se in-
318쪽
vicem disserunt; nihil de pueris in Monasterium admittendis tae Eepositis vero, Decanis Cellerariis, caeterisque officialibus eligendis ac nominandis ne unum quidem verbum de labore manuum de observatione silentii, de lectione divina, quibusnam horis, quantoque temporis spatio observati debeant, nihil omnino de alimentorum vestimentorum ratione, de susceptione hospitum, de coquina administratione fere nihil ; de electione Abbatis, deque ipsius Abbatis eligendi dotibus ubique tacet. Uno verbo si a Columbani Regula caput septimum de Curi psalmorum de Poenitentialem auferas, nihil prorsus remanebit quod propriam Monachorum Regulam redoleat. Caetera namque Regulae capita hortatorio modo composita sunt , non decretorio, multoque magis ad primam Regulam seu primo modo sumptam pertinent, quam ad secundam , c tertiam 'uod ex consideratione Linspectione septimi capitis non modo conjici, sed, certo sciri potest. Agitur eo capite de cibo, potu, nullumque extat in tota Columbani Regula quod tantam vim legis habere Videatur, si prima ipsius capitis verba consideres ab his enim incipitri Cibus sit mitis ac vespertinus Monachorum, satietatem frons cui potus brietatem, ut O ustineat,
non noceat, olera, legumini, farina aquis mixta, cum p.rr-m panis paxiMatio, ne venter oneretur, aut mens si soce-iur. Quis haec legendo non sibi in mentem reducat Scoros Monachos, Lande venecenses, quibus potus conssabat ex aqua plurima, o aliquibus malorum agrestium se eis, ut nullum uva liquorem, nec mellis, nec lactis, ncceermisia umebant stratiis etiam non firmiter credat, olera
solum, legumina de farinam aquis mixtam, non lacte, a Bened.
utpote prohibito, id est insulsissimam pultem in cibum pes ii Monachicari Columbano fuisse concessa At nemo nescit S. Columbanum ejusque discipulos piscibus vesci solitos, retia ad piscandum habuisse, ut in ipsius Columbani vita, 18. Wr; Ionas testatur quis eos vinum ceramque adhibuis se nescit, ex ipsius vitae n. 16.was. Napropter Columbanus nec colorum tenuisse
319쪽
Regulam , nec ad omnia quae in propria continebantur Regula se obligasse dicendus est. Etenim Scotica nimis rigida est, ut vult auctor vitae S. V vinvaloen Columbani vero Regula pro maxima parte nortatoria est dessu soria, non praescriptiva aut legislativa. Initio finem capitis iungamus, d ex ipsius conclusione assertionem nostram iterurio firmemus. τ' inquit S.
Columbanus, quotidie jejuAEandum est,scut quotidie onmdum est, quotidie es laborandum, quotidie e 'legendum. Ex his inseramus ex Columbani mente Sc Regulae praescripto diebus dominicis Latiis praeripuis Ecclesiae solemnitatibus jejunandum esse Sc laborandum , quod a Columbani mente abhorrere certum videtur. Non ergo his omnibus capitibus Columbanus condit Regulam proprie di- ct , sed ad obedientiam, silentium, sobrietatem, paupertatem, humilitatem de castitatem hortatur ι nihil denis virtutibus quoad ipsum usum c exercitium determinate jubendo aut statuendo quamobrem in Annalibus ecclesiasticis Francorum sola capita quae de Cursu psalmorum c de poenitentiis agunt, notis illustrata vid
Eadem principalis assertio auctoritate Emmonis Senonensis Episcopi aliorumque probatur c asseritur, ex quo perspicuum fiat de apertum, Benedictinam Regulam nulla cuin alia conjunctam , sed tantummodo modificatam in Luxoviensi Monasterio observatam fuisse, consequenter Columbani Regulam non esse proprie dictam, de principalem Regulam , sed Benedictinae additamen-
ωm a ui tum c appendicem. Sancto igitur amore succensi , inquit Emmo , Monachi saniti Petri Vivi Senones , ubRegula sanci Benedicti se modo Lux tonsis Mona ferii devota mente es integra devotione desiderant consissere. Eodem sensu loquitur Draustio Suessionens Episcopus in privilegio Suessionensibus Monialibus dato , de quo
supra. Hoc privilegium, inquit, tribuendum inrit mus, qo infra Mova larium irgines fici θ. debeant Domino militare secundum Regulam S. Benedita admodum Luxoviensis Mox erit, quod beatas Colambanus tenuit,
320쪽
Regulam ad pers monem animarum aleant in omnibys mfodire . . . Eadem habet Bladegesilus Parisiensis Archi diaconus in undatione ossatensis Monasterii. Pisisti
min, inquit, ipsi, i Dei omne u successores orem, ut praediximus, ibidem sub guti S. Benedicti ad morim es ilitudincm Luxoviensis Monasterii Domino Chri aleant famulari . . . Eadem etiam merite suum astamen
tum S. Eligitis scripsit ad annum 3 a. sum esse volo,
inquit, ac de meo jure in veHro dominio trax Umdo, hoc y sepradictum agrum Solemniacenseo ea tamen conditione interpositi, ut vos o successores e i tramitem religionis sancti1smorum virorumLuxoviensisMonasterii constequamini Hac quadruplici auctoritate , quasi quadruplici funiculo ligata, &, ut ita dicam, conclusa Annalium auctoris opianione manifestum est, Benedictinam Regulam a fundato Luxoviens Monasterio in eodem observatam fuisse, neque eodem loco Columbani Regulam apud Luxovienses
Monachos suisse, quo Benedictinam, nec ex aequo utramque eis impositam, solamque Benedicti Regulam Columbani institutis modificatam , ab iisdem ad observandum assiimptam 1 eamdemque Solemniacent, Fossatensi, Suessionensi 8 Senonensi Monasteriis simili modo 'praescriptam. imperatam. Hoc prae se serunt chartarum, privilegiorum, testamentorum formulae Vt vos successores vestri tramitem religionis sancti simorum mirorum Laxosiensis o seri constequamini . . . sub Regnia S. genedictis in modum Luxoviensis o perii deliberant comsi flere . . . ab Regula S. Benedicti admodum es similitudinem
LMYουiensis Monasterii Domino Christi valeantiumniari . . . ad modum Luxoviensis Monasterii, quod B. Columbanus tenuit, Regutim ad perfectionem animarum valeant in omnibus cuHodire . . . inii modus is ipse est quem Columbanus invexit, ut ex Suessionens privilegio patet. His vero omnibus formulis id unum significatur, Monasteria, videlicet Solemniacense, Fossatense Senonense Suessionense, Regulam S. Benedicti ad modum I xoviens Monasterii, et juxta modum eidem a B Columbano impositum, servandam suscepisse.