장음표시 사용
21쪽
P R AE F A T I-Ο.lemne aliquod convivium. Sane videtur eo sensu nrae cis,& praecipue poetis,sumi pro eo qui conviva est alicui. Nam de vetus Tragicus dixerat de Paride Menelai conviva & hospit . Quamvis Grammatici exponant, τον αἶμισιω- ἀὼ τὸ ζα Mενελαου. Q iod vix verum esse credo. Nec ca vis est illius vocabuli. Ut ut sit, vocem apud Cebetem ita videtur intellexisse Arabs de eo qui invitatus est ad epulum publicum aut magnuri . Reliqua comparationis sic accommodat, iit idem propemodum efficiat quod illa CebetIs de TrapeZitis vel Mensariis. Sic &-quae pecunia est ad mensam ponta, accipit pro re aliqua pretiosa, ut est unguentum
vel aroma, quod singulis convivis ostertur, videndum aut olfaciendum , ut mox ad alios similiter transeat, non proprium cuiquam , & futurum . P. ig. LVII, nec quid esset percepit. Et cum sit viaticum, de via aliqua non nota, nec usitata, sed singulari accepi . Verba Graeca Ccbetis haec sunt dolive falsa disciplina, δε αυτρῖς--ὰ ωλοι
τὼ . , υμ-ο, m αν-- Οωτῆς ωαπερ ἐψολον. Ita iubemur tantisper morari ac conversari cum hac , ut aliquod viaticii ab ea accipiamus, dii tendimus ad Veram πωδειαν. Hςc Verba, ωατερ ες οδον, vertit paraphrastes, o thoe se habet ad insaν Me deviae ae minime tritae. Pag. Lx I, non φci potest quantum sit hallucinatus in illis Graecis vertendis , or τουτους crear μαθηματκους Dicit enim Cebes, videre plurimos qui e primo septo ad tertium commeant, in quo vera δύα habitat, praeteritis scientiarum variarum professeribus qui in secundo septo degunt, adeo ut non sit opu* illos invisere & eorum septum inicare tendentibus ad tertium. Saepius enim contingere, ut a primo septo homilies citius transeant ad tertiuverae, qtLim secundi septi incolae, qui ibi degentem adorant Sc colunt. Ratione ibi reddit. Pro illis verbis, οι τουτους ircontraria sententia dixit paξaphrastes, uti venerint e primo pio, transeunt ad hos,ac similitudine pinetendunt virtutis eorum, nisiquod corripiat hos quoque negligentia, γ obsiquantur istis, in quibus Pera δεια non easurum, ideII, 4, ἀδο-ιδμα. Nihil horum voluit Cebes. In primo septo sunt idiotae incontinentes, intemperantes, luxu perditi, voluptuarii. In secundo, qui litteras didicerimi ac
22쪽
P R F A Τ I o. profitentur, metores, Dialectici,Grammatici, Critici, Poetae, Astrologi, Geometrae, Musici,& artiu omnisi cultores qllae vocantur liberales &ἐγκυκλιοι. Hi omnes colunt eamqrassectatur. In tertio septo moratur vera παιδεια, uae beatos efficit ad se venientes,& summii bonum possidet, datq; possidendum sui cultoribus. Quaestionis ergo est, an ad beatam vitam viam affectantibus sit transeundum necessario per secundum septum, & delibandae in transitu illae disciplinae quae ibi sedem fixere, quasi conducant , & aliquid conferant ad summam boni quod homini summum est,& quod apud vera meιδείαν percipitur. Paulo ante docuit Cebes, posteaitteras tanquam sumi ad virtutem properantibuS, non ut necessarias , sed ut utiles tantum iter alid habentibus,& ad destinatum pergentibus. Illa quippe studia hactenus tantum prosunt, si praeparent ingenium, non si occnpent ac detinerat. Non iis igitur immorandum. Nam nec bonum virum facere per se possunt, quinimmo nec id promittunt. Nihil autem habere artes istas edoctos supra caeteros homines qui eas non didicerunt, quo
praevaleant iis, tanquam compendiariam magis ad virtutem tenentes ac terentes Viam, eo argumento probatur, quod earum professores turpissimi omnium ac flagitiosissimi saepe cernuntur. Praeterea homines indocti & idiotae a primo septo saepe transgrediolatur ad tertium ubi virtutis sedes es de veri boni,quo beati essiciuntur, ne saritatis quidem in transcursu artibus istis, de studiis, quae insecundo haerent septo. Non ergo illae necessariae tendentibus ad summi boni scientiam, quae est Cebeti. Cum haec ita sint, inquit Cebes, πως ἔπι- 1 a in re praestant indoctis, quo citius perveniant ad scientiam summi boni, cum ipsi Sc indociliores saepe sint, & tardiores ad eam artem addiscenda, quae solavera est, & summi boni magistrat Ita enim lege da Graeca apud Cebete, quae vulgo corruptillima sunt: ω πῶς an
Respondet alteraς querit, quomodo id sierio ossit, ut,qui artes illas liberales didicerunt, quiq; in secundo septo diversatur, quod propius tertio est, in quo virtus de vera boni scientia moratur, tardiores sint, de indociliores ad eam addiscendam veram scientiam. Ratione reddit senex, quod, qui in secundo septo habitant, artium nempe doctores liberalium, simulant se seiro quod nesciuia . Et dum putant, se veram esse adeptos scien-
23쪽
tiana, eo redduntur ad cam perseqtiendam ineptiotis. Immo plerumque nunquam eam assequuntur, eo ipso quod iam censeant sese illam tenere. Verba Cebetis, OI οἰ - τω μηδὲ,
δι αν. Integriore videtur usus Codice Odaxius,qui lim sic vertit. Qissum in primo ambitu hoc plus habent,=uod, quae nesciunt nescires, non dissimulant, infecundo vero istud certe nefiimi quo cire se profitentur. Ab horum sententia tam longe recedit auctor Arabs in sua paraphrasi, quam longissime absunta vera scientia virtutis, δέοίια profestares, Grammatici, Critici, Poetae, Musici, Geometrae.
Astrologi, aliarumque artium magistri, quae virtutem non docent, quia nec tradunt. Immo nec eius scientiam affectant,' nec omnino cari profitentu . 'Quae hic attigimus de velut excerpsimus ex illa paraphrasi P mente Graeci auctoris maMIne aliena, vix centesimi uri
partem esticiunt eorum quae observavimus,quaeq; suis locis singulaeirotari potuissent, si plus otii habuissemus. Susticere credidi pauca ex infinitis hae elegisse, ut mortuo praestare quod vivo promiseram, qui paulo ante mortem maximo opere me rogaverat, ut hanc
paraphrasim percurr em, Sc quantum discreparet a Graeco aut ab- crearet, cognoscerem, sibique quae notastem subministrarem, in Notis quas adornabat, reponenda. ' Non propterea tam cia avocare velim st udiosos ab Arabica lingua perdiscenda eo maxime n6mine quod Arabum de Graeco translationes tam vitiosae ac pravae reperiantuita. Habet illa lingua quo utilitatem suam commendet'. etiamsi illi sustuleris translationum fidem . Ne istae quidem, quamvis aliquam multis partibus parum fidae, tamen contemnendae sunt. Explicant enim multa vot abula Graeca quorum expositio nem in nostris Lexicis Graecis frustra hodie quaeras. Vt reapta . multis locis comperi in confercnda versione Arabica Dioscoridis.
quae apud Eben bellarem extat, cum Graeco textu. Praeterea cu ante
octingentos plus minus annos illae versiones procuratae sint, .m lioribus libris & antiquioribus earlim auctores saepe usi videntur, quorum ope multa emendari in melius possunt in nostris libris. od etiam ex eodem Dioscoride Arabice verso plus mille locis deprehendi. Non raro quippe etiam ubi male mentem auctoris expresserunt, cognovi tamen,rectiorem lue chionem in libris suis eo
24쪽
tempore inveni Te, qtum quae hodie in nostris extant. Vno exemplo, sed illustri, hic illud comprobare sert animus. Apud Dioscoridem lib. iii de Agarico libros recentius Acaratos plures vidi qui non dstiarunt , vulgatis, in his verbis, quibus agit de Agarici
natura, utrusit radix, an more fungi proveniat. τοῦ teαν-τιν qu- λεχεσι τ ειη, ωαπερ ειμυκοπς. umdam ferant raricem esse plantae, aliis placet, in care ibin arborum, more angi nasci. Pro his vero. mis . ῆένδρων γλδ, unicum exemplar vetustatis venerandae, quod in Bibliotheca Regia servatur, habet scrietum, bοις δίυδροις γίνε . Arabes, qui Dioscoridem in suum sermonem verterunt, ita leguse omnino videntur in Codicibus qui tunc extabant, sed σητινα ενδ α perperam interpretati sunt pro σητοἔρωτι, carie de vermiculis exesia. Nam σψe est vermiculus. Sed -τινον non potest idem esse quod meρωτον. Sic ergo legitur in versione huius loci, qui resertur ab Eben bellare in voce Garison. Ita enim Agaricum appellata .
qui dicant, quod nascatur ex putredine in arboribus a vermibus erosis, quomodo nascuntur fungi. Apparet, eos omnino reperisse in suis libris, τνοις δίενδρεσι, quae acceperunt itam σητων ἔρω- θεν- , vermiculata, quae Verterunt. Nam Arabibus, idem quod αἰς Graeci rum. At μονα-Discoridi sunt ora ut πεύκιναδενδνα, αἴπ κεδρινα, cedri. dc συκινα δένδρα Diodoro Siculo αἱ συκος. Σητα veru vel μία Symmacho dicitur quae
apud Hebraeos αυση b dc in plurali di, . Dioscoridi mi βινον δέν-δνον. Interpretes cedri genus esse volunt. Septuaginta bla exponunt. Theodorion apud Hieronymum spinam Aegyptiam esse putat, ciuus lignum durissimum & maxime αμορον, Ara bes vocant v xi Sent. Quod idem plane est ac mi βο vel σηπι, inserto
Nun,ut solent illi in plerisque peregrinis vocibus. Sed de hac spina Aegyptia nos plura in Homonymis plantarum . Hic signar voluimus quae utilitas ex Arabicis versionibus percipi queat, α quae cautio adhibenda sit in illis legendis. Qism multas voces
25쪽
Graeeas in vertendis Graecis ignoraverint,quia seculo illo non amplius erant usitatae, vel ex illo capite Dioscoridis de Agari eo constare Potest, ubi αναδοαν cum nescirent quid estet, ex conicetiira cxpotueriint, ut sententia loci videbatur cam sup pedi ase & sugge- 'rere in istis, γά θἀμφοπιπσμοια, κατ θχὰς - ειτα ἐξαναδο πως εμοΠκ . Quae sic Arabice conversa sunt: Quod ad sum attiuet, utrum egenus iis ea , dc cum primum mordentii , L. Us sinuenitu=in iis dulcedo, deinde mutaturpos spor eorum ab in qu e in iis fuerat ulcediae, tum mutatio ea crescit, donec al iud
feri topam mutatione, ut ab initio,quando morsu appetitiirAgari cum,dulce gustu sentiatur, deinde paulatim dulcis ille sapor minuatur , donec ad amarorem degenerct. Sic per ἀνοίασιν fieri putarimi quoc sensim fit & per gradus quosdam de nunt eros. Ex qua interpretatione Iiquet, noli intellexisse cos quid esset οἰνοποσις. Agari cuprimo glistatum dulcedinis sensu palatum & ling iam afficit, in ore ipso Hommansum, postea εξαγαδο πως amarescit, ubi nimirum in taveutriculum descendit, per halitum qui ad os refertur. Hoc enuri proprie Graecis οἰναδοσις γἁλως, quem dc νο ν appellarunt. Quae vox reditum proprie significa . Inde de pro gustu, qui redit ex ore ventriculi per halitum, de in os veni . Quod vocamus vulgo in nostro idio mater m . Unde de cibi dicuntur repracfericum. alium seporem reserunt, vel eluidem, sed acriorem, quam
praesercbant cum manducarentu . Dicimus etiam re mire. Hoc
mihi revenit, id est, in os redit. Belpae: O omen. Hesychius, εἰς οἶκον γcσεως. Atque haec obitet . . Huiusmodi hallucinationibus pravis interpretationibus Arabicae versones cuiuscunque generis e Graeco transtatae scarent. Nec tamen Latinae plerunque feliciores.' Nam & viri doctillimi medici non melius hoc loco assi: quuti sunt quid esset ανα- δοος, tum disti tisne vertunt. Haec etiam οἰναδοmς est, sed hic locum non habet. Nec video sane, quomodo iam concoctus in ventriculo
cibus, de in venas diditus, possit in ore gustiam aliquem ac sensum
26쪽
P R .e F A T I o. I sui praebere. Scio quidem,& multas res in ore ipso diutius detentas alium saporem facere quam a primo cum morsu tentatae sunt, &ploumque ex dulcibus inamarescere. Sed hoc non fit Q λαδόNοι.
praeterea ex dulcibus non amarissimς evadunt,sed utcunque amarς. At stamus apud Dioscoridem non est smeliciter amarum, sed valde amarum . Verum de his sibi. Ut ad Cebetem redeamus, quod in Arabico huius Tabulet in finet adie stum ultra mensuram Grici contextus legitur, credere possem ab auctore ipso Cebete esse, repertu paraphraste in exemplaribus quibus tum usus cst , nisi fidem eius haberem ex aliis suspecta. Cum enim in reliqua Tabula tam multa detraxerit, addiderit, inverterit, interpolarit,praeter Graeci auctoris mentem & sententiam non queo mihi peruiadere, hoc aaditamentum alterius esse quam ipsius, quod liberaliter de suo auctori donavit . Praesertim cum nullus hodie liber inveniatur tam antl-quus qui illa agnoscat'. Vidi autem aliquos, qui de antiquitat
scripturae certare poterant cum aevo quo Paraphrasin hanc composuille interpres hic Arabs videri queat . Praeterea Tabulae titulus nihil amplius promittit, quam ipsius piebarae, quae inerat inibi repraesentata explicationem ab illo sene qui eius introducitur. In his vero quae adtexta suere a Paraphraste,petit ille senexa Cebete, si qua in re de his quae illum docuit dubitare inceperit', ut ad se revertatu . Hoc non ultra crepidam, sed plane extra Tabulam. In versione Odaxit quaedam in fine habentur quae in nostris libris non legas, fortasse inventa in codice quo usus est. Sed ea pauciora sent, ut videri etiam possint adiecta ab aliquo sciolo, qui putabat aliquid deesse Tabulae clausisae. Et notum est eruditis, quam infinita talia bonis auctoribus a malis lectoribus adsui solita fiat'. Si quis tamen genuina illa auctoris velit esse, per me
opinetur licebit quod vult. Cum talibus enim durum contendere. In Paraphrasi Aureorum carminum Pythagorae Arabica, nonnullactiam observamus quibus non recte Greca exprimuntur,& longius abeunt saepe ab auctoris mente . Primum in vers. III perpe 'Iam κίαχθονίους δαμονα interpretaturgentos terrae, ut vertit Elich-
mannus noster. t genii, sive dii terrestes , apud gentiles alii ab Inseris diis, sive Manibus, qui
dicebantu , Male utem plerique interpretes, κίαν πιπις δαιμονας hic accipiunt de vivis & terram incolentibus divinis viris. Nec
27쪽
eurarem, Hieroclem in ea esse sententia. Sed certe saliuntur qui
putantita sensisse Hieroclem, exponuntque hic daemonassi a terram viros sapientes esse ac bonos. Non ea mens Hieroclis, multo minus Pythagoreorum . Δαμονα hic vocari ab iis dicit Hierocles animas humanaS excellentiores, ut Virtute ac veritate praeditas , sed extra corpora , defunctorum nempe iam hominum. animas , sed ex opinione Pythagoreorum in corpora iterum redituras. Haec ratio est cur Hierocles hic accipia quasi α δ αμένα. Sic enim
γῆς οἰκοῦν. Ubi vides, de animabus defunctorum praestantium virorum hic cum agere. αληθει, dicit, id est, quae ornatae fuere virtute dc veritate , dum viverent & corporibus essent alligatae. Quae animae ut distinguantur a medio genere vel medioximo deorum sive daemonum, qui natura tales , nec unquam corpora humana subeunt ut in terris versentur, ideo eos δαωνα vocaverint Pythagorei, ut opinatur Hierocles. Nec obstat quod aiunt, Pythagoreos animas humanas non sub terra post mortem collocare , sed in aere. An haec c. ausa movit Hieroclem, ut explicaverit, ἀντὶ AP επιχθονιων ηπιγην, non γησοἰκ- δ αμένων, non sub terra, sed in terrat Certiun est hic Pythagoram se accommodasse opinioni & loquutioni hominum sui aevi, qui animas desunctorum καΤαχθονι ἶσ-vocabant, hoc est,c-χθονιους, g eos manes, in reos inferos. Deinde aeris illi campi in quibus beatorum sedes assignatur, etiam sub terra , sed non tam alt) ut erat Tartarum. At hic auctor simpliciter ostendit, qui cultus exhiberi debeat praest intium virorii geniis & animabus, postquam corpore fuerint exsolutae. Atqui tales animas tunc temporis homines a tΤαχ πὼς 1αμναι appelliabant'. Si hoc sensu ita hic accepit Arabs ' tac, nihil sane erraverit'. Nam &vocant iidem Arabes daemones familiares, domos incolentes, qui lares Latinis appellantu . Primo igitin agitur in his versibus de Deorum immortalium & summor cultu, quirit Σει vocantu . Dcinde de semideorum & Heroum,quos
28쪽
hωκι appellan . Ultimo loco de excellentium virorum animabus, inferi ,& Manes subterra Segentes. Ubi Elysium de sedes beatarum animarum antiqui tra Poneba . Non recte autem expressit Arabs sententiam illius verius , R αin ,-ι' Non enim praecipi ut ita nos praebeamus faciles amico, ut ei praestemus humanitet
quod emolumentum ui affera . Ait simpliciter, primo ut nobis amicum faciamus eum qui optimus sit , deinde ut eius blandis dictis cedanus &pareamus, & omne quod in nos fecerit boni, in
bonam parte accipiamus,quasi in utilitatem nostram& emolumentum factu. Multo minus mente assequutus est versus sequentis, μήδ' φίλον σὸν ἄμερ-δω δε--Primum φι- αν amicum tuum
vertit da , id est, amicum eius. Nam φίλον σὸν debuit reddere porro vertit Quod est, corruptu aliquid ac depravatum esse velle & cupere. Postremo αμαρτας μαρὴ exivum est peccatum , quod amicus commisi , cuius gratia eum nobis inimicum fieri velle, aut tanquam inimicum illum odisse non debemus. At paraphrastes de peccato accepit quod ex nobis procedit contra amicum aut amici rem .
Ob peccatum quod a te ortum eII. Nescio igitur, quid voluerit Arabs in illo verui explicando, aut quid soquutus sit'. Non melius, Ri res est, percepit sensum versiculi xv I. δ' si Gratia φιλει, ἔαοτ ὀλέλω. Scio quidem, & alios interpretes φιλει cum imperandi modo legisse, sed malam item lectionem illam esse scio, cum recte sit Quam & Hierocles
agnovit'. Haec enim mens Pythagorae, iustitiam in omnibus nos sectari δc exequi debere, neque rem ullam agere sine ration . Debemus , inquit, hoc primum tenere, quod omnibus 1 natura decreta sit mors. Qui hoc tenuerit, nihil unquam turpe aut iniustum faciet vitae conservandae gratia, quam sciat omnimodo sibi tandem necesse esse fato amitter . Deinde illud etiam scire nos oportet, divitias interdum quaeri, interdum amitti solere,
ααο ν β Hλη φιλι αMa-Qui hoc compertum habebit, non adeo sollicitus erit de quaeredis ac servadis eiusmodi bonis, quq ha- . beri δc abire solent, quaeque caduca sunt, instabiliaq;, ac multis casibus obnoxia. Non igitur hoc versu praeceptum continetur de modo adhibendo opibus, iisque suo tempore colligendis, ac suo
29쪽
item tempore absumendis. Quadere infra praecepit illis versi. bus , Mis δά-νῆνα ' ὁποῖα ἁδbuμων, Mή7 α,ελευPostremo videre debuerant eruditi viri, ab illa lectione φίλέι γ x posse commodum sensum elici constructa cum ἄλλοri ολέκτα κη-j.Perdi&profundi pecunias,ea loquutione intelligeretur;
quod referendum esset ad sumptus nepotinos luxuriosorum , non cu modo, prout necessitas & usus requireret, absumendorii. In ve se xl x vertendo non feliciorem operam posuit Arabs, I αθαι 1πιι καθύσον διαν. Infortunia quae a vi maiore nobis accidunt, aequo animo feretida esse praecepit versu praecedente, nec indignandum cum tale quid fatale ingruit. Immo δια ν Hanc sententiam comicus expressit Latinus, cum dixit vitam humanam
csse quali ludum tesserarum, in quo si quid male cecidit, arte corrigendum cst. Prudentia igitur mederi debemus inopinatis casibus, eosque corrigere, & leviores ferendo facer . Arabs verti , Quod vertit Elichmannus. Immo stude potitutis blandiri. Videamus & versus illos quomodo acceperi .
V erbum sumpsit Arabs pro icisci. Riam irascaris propter id, nesccenseas. E,πληαειγαι Graecis nunquam id lignificavit, sed aut timere denotat aut admirari, & admiratione vel metu percelli. Inde εκπληξις est-Quomodo hic accipiemus 3 Illud ων multos hic offendit'.Nam potius dicendum esset, μήτ εκπλη--. Atque ita Hierocles, ἐουσι, D πρήσοιώνα μiτ ἐεπλη Τό υνοι νεοῦς-GI λόγων. Hiiac Marcilius pro ων legebat ων , Ionice, inquit, pro . . Quod ineptum est. Nisi ουι legamus contra libros omnes qui A retinent , ipsa constructio sic procedit , ut istud A referendum, tu ad sequent membrum . quasi hoc ordine scripsisset auctor.
modi trans ositiones fretus in pedestri oratione observavimus, nedum poetis si ni familiares. E κπλ, α,εθαι. igitur hoc loco est cum admiratione aliquid accipere & probare, non irasci, ut Arabs accepit'.
30쪽
PRAEFATIO, is cepi . Unde admirabundusi Quae vero miramur, ea urplurimum, ut laudamus, sic quoque amplectimur dc recipimus. In versv xxxv, εἰθίζου 1δὼιφαν καθαριον, ἄγυπΤον, istud ἀθρυ-Τιν pessime Arabs intellexit de vitae ratione incorrupta hiis IQuia Graecis est frangere, caedere , & proinde corrumpere , depravare. Inde αθρυπΤον βων hic accepit incor ruptrum. Atqui eth απυιερος. Opponit igitur in seisis
πυσερω, Vult ita munde& taute nos vivete, ut delicate ac molliter ac sumptuose non vivamus. Inde enim dc θρυπτε 'pro mollimus er delicatum, quia proprie idem quod frangi, agmetaphorice , pro deliciis cir voluptatdus fractum esse. Contrarium . igitur αθρυπιον Τῆ πυφηλω. Sequitur paulo post hic versus, M --νῶν ἡ καιρὸν ἔποlae καλων-Mirum est quomodo reddi derit hunc versum interpres Aradoicus , esisprodigus instar eius qui
non cogno tres qu.e in manu eiusfunt. γαρ M. Oportet aliter legisse in Graeco. Sine dubio legerit quod
etiam apud Stobarum reperitur scriptum , M δ δεπινοῦν iret ' Mυρὸν ἀπιιροκάλοιι ενι ηψῖν. Non aliam in suis lectionem invenisse Hieroclem, apparet ex eo quod in hoc exponendo loco ἀmιροωλία meminerit , his verbis, ἁνεπίφλειν ' ζωθῶ μαδευσοιών, λιτυι ψ ἄπυρον δίπι-
το σῶν μικροπρεπιι o. Non igitur dubium est quin ἀmιρο Meλωι in hoc versu legerit. Etiam ινι diuis, vel ενι ηι ιν suille ibi scriptum 1 Pythagoreis,constat ex versione Arabis, qui M interpretatur, in manu eius , in potestate eius. In illo Vςrsu , που -- ρεcuis , malim πη pro accipere, quam quomodo facit Arabs pros ., qui vertit, Expende loca in quibus aliquidpraetergressus es. Hesychius,
i, παι, quatenus. Et recte Ausonius, quap tergressus , qua in re, quomodo. In versv x LIM , Ara ασε non est metum incuti, ut vertit Arabs , sed reprelaudi dc coargui. Δεινα ' δε--ἐπινληανεο .. Notiun quid sit Confudit ille .κπληξιν cum en 'uξει. In exponendo versu LI επικρατε, πνι, aut Arabs parum vidit, aut interpretes alii Graeci Latinique nihil viderunt. Arabs simplicius explicavit de rebus quae partim transeunt, & fluidae simi, partim permanent, ut illae quae sunt aeternae. C ii cxpositioni adstipulari videntur ac suifragari quae praecedunT ,