장음표시 사용
301쪽
In amicitiam hodiernam, hoc est,us i ad pecuniam exclusive.
sibi quis amaic buri u proautia donas
Stib Uioque tuos expetis estetit . liuibus obsequere, stud'ite dede tuorum. In meritis Lud est non tenui se malum
302쪽
Tune verecunda plagis pο,clete tabe a Arii iei Charitum corpora nuda manu'Cur non Am is flectatur Aglaia coccoqEt comites cur non Dinna palla tegit Hassunt oncera fulgentia Hemmata mentis, suae sua dfim cense, t omnia ruda manet, Anteit una,dua retro diemgiamunt: Sic debet merit um gratia bina sequi . 0 qu/n um antiquo iam nunc decesiit honesti e uis nequeat noma de pietate queri' an uesecer genero clam Ῥix mutuat nam,
Ni traiectitium sentiat ille incomi
303쪽
284 PEGMAREs gratias,praeclarissimum post homines
natos retinendae nos inter nos societatis m o
nimentu,nobis poetae in fabulis reliquerunt: q uorum solertiam pictores imitati, aditum homioibus ad ea officia diligenter colenda aperuerunt , quibus humanae vitae splendor & honestas cerni solet.Nam in tabulis semper nudae exprimuntur, '& ea sorma,Vt una aduerso vultu procedere, aliae autem auersae subsequi videantur . Quae res non tantum ad reserendam gratiam, & ad bene merendum de eo a quo primum beneficio aucti sumus, animos nostros incitare debet,sed ad omne piet tis & obsequi j genus reddere paratiores. Quanquam enim ad φιλιωτίαν dc amorem que primum in nobis natura peperi- ,consentaneum minime videatur,tantum de tuo largiri ut postea alieno indigeas:est tamen & Charitum naturae & Euangeli cis nostris praeceptis perquam accommodatum de dimenso tuo detrahere,vt alteriusinfirmitatem. Opibus tuis leues.Si enim non pauperum tantum , 'sed aequalium nostrorum fortuna tantopere no- β
li esbis a lege commendatur, ut praeter officium facere videatur, qui magis se quam proximum beneuolentia fuerit complexus:grauiter opinor sit a Suendus, qui proximum in aduersis rebus non adiuuerit.Nam anguste rebus tuis uti, ut aliorum tenuitati sis officiosior,liberale & Christianum est: ψceaeque solae res extra fortunam esse a poeta memorantur,quas amicis lubens contuleris: neque vi
qua pecunia apud nos magis in numerato & praesens est dicenda,quam cum benevole necessariis&Uenti
304쪽
tSetibus iuppeditatur.Cu enim aduenerit morie- di tepus,& vitae & seremis cedendum est: ea autesolatua sunt benefacta quae in alios collocaris.Ne
que enim quicquam est principi illi Deo infestius
uim res eas quas summa sua beneuolentia & bel nignitate nobis concessit,iam clausas & obsignal tu tenere,ut neque domini qui eas tenet,neq; cae-
terorum utilitatibus inserviant. Sed quam a Deoὸcceperimus,eadem illi referenda gratia est maxi- meque erit enitendumvt pauperibus rem gratam δὲ faciamus quibus si quidptaestitum est, tanquam
sibi collatum Deus rationibus suis insert. Quia autem nullum est ossicium referenda gratia magis decessarium,in eo genere primu pictorum in pin endis gratiis sagacitate sequemur,deinde & He- 0du authore adhibebimus, qui iubet aut eadem Mensura referendum esse beneficium,aut etia maiore si modo facultates nostrae largiantur . Sed Pia homini pudenti & bene informato molestues ab illo aliquid contendere, cui aliquando fue ut officiosus, ei qui primum beneficio prouocatas est,erit videndum,qua in re, ab amico benefi-ςju suu desyderari possit: neque enim in eo quod ultro facere debet interpellatio expectanda est:illeique amicitiae & petentis verecundiae erit tribuendum,ne non tam is rogare obsequium,quam ritus debitum exigere videri possit. Contr
305쪽
otiid tibi nubigi si en' ioso Hermonia Oultu Cui dextrao seni er trita lacerna legitin usque rapax leuae medios supereminet ae se
Poliρκ rati signas per il . Hinc efer scelerata pedem et abde tenebris, Nec tibi sit tota dictus in urbe locus. Num satis e I mentis generosa insi nia
Tam subito calabras contexuerase n
306쪽
HE R M ON i A Μ gratiam iis quas superius
runt rex cuiuS Opinor officina capitalis illa vox est prosecta, quae seipsum omni officio &studio complecti, cam demum summam & bene constitutam charitatem esse censet. Illi nihil unquam proba ri potuit,nisi quod clim priuata utilItate ratione coniuncti habet: & ei cum praestantisiimis virtutibus, quae homines ad mutua benefacta exuscitat aeterna prope est dissociatio. Quia enim regalis illa Iesu Christi sentetia, Hoc unu tibi superest, vende omnia quae habes,& sequere me , vel ab iis qui christianae disciplinae principatum tenent, repudiata est,placuit ut de saluberrimi decreti abrogatione ad senatum reserretur,tandemque populare senatusconsultum factum est, ex quo qui commodis suis immorerentur,neq; de pecuniis cogitandi tempus ullum intermitterent liligentiae dc etiacharitatisvirtutism omnis laude ferrent. Et quem .
admodum apud Aristophanem quidam dij,quia
parum utiles e ciuitate eiiciutur: ita nostri eas virtutes quae sine aliqua patrimonij iactura explicari nequeut,reliquarii ordine mouet, & quasi stipediis expungui. Qesorum cupiditati eo minus iudicio optimorum mos sit gerendus, quod non tantum in eo genere offendunt , sed facinus suum honestatis patrimonio conatur praeteXere. Quem enim ex illo hominu numero reperias,quino eos potius invidos,qui ista damnant, quam caeteros qui approbat stultos & demetes arbitretur.
307쪽
288 p ROMAApud necessarios suos in creditum ire pro scelere habent, quasi ea re filiorum causa fiat deterior in quo non vident homines inepti,nullum patrimonium prestantius a patribus filiis relinqui posse, amicitia & necessitudine, ex qua saepissime filii maiores quIm ex paternis bonis fructus capiunt. Se & Christianos & viros bonos appellari volui,
Christianas autem actiones ne attingui quidem. In beneficiis collocandis fortuna ipsam, non mores aut genus sequuntur: quod eum qui aut bene moratus,aut consanguineus est, satis insita illa bonitate aut coniunctionis vinculo ad illorum compendia incitatus sit futurus. Apud eos gloriosum est cito rem facere, & ipso momento ex paupere diuite apparere: quod tame ex eis qui inter Ethnicos sapientes habiti sunt, laudabile duxit nemo: qui autem pauco contenti vivunt, quia illis sorsitan ad rem suam locupletandam de soro adiumenta desint, & stolidi dc ignari nominan
308쪽
Tribunal boni iudicis prodigiosa γides Timedae tormenta securis, suam vigil aduerso Rege viator habet: i sta patronorum mendacia stulta coercet , fit captis remat crimina pignoribus: Imperat oe positis rabiosa silentia multis, Incoepi sque Get litibus esse modum: Condignasque reque t adfert ad iurgia poenas, Sic omni Isensim causa pila manet.
309쪽
IN Tenedo Hellesponti insula longe celeberrima, nunquam reges forum egisse memoran- itur,nisi adesset lictor cu securi,qui uidicantis ma- siestate m apud eos qui se vadimonio stitissent, tue retur. Nam &si Agesilaus qui apud Spartam ma- gna cum laude imperauit, principem Oeneuolen- ,, tia magis inter suos septum esse debere, qUam W- . mis existimauerit tamen cum nihil sit tam sanctu hquod non hominum violet audacia: est mea qui dem sententia iudiciorum dignitati summe Coi sentaneum,eos metu supplicij petulantia summo iueri,qui loci religione & sedentis dignitate in os ficio nequeunt retineri. Itaque sapienter VetereS i lege lata minoribus magistratibus modicam coercitionem detulerunt, quasi sine ea iurisdiccdi munus diutius stare non posset.Iam vero is est nostrarum rerum status,vi quem locum maiore &obseri uantia & cultu honorandum esse maiores statuerunt, is certe turbulentissimus & importunitatis plenissimus appareat .Qua enim fronte, qua Verecundia, quo vultu in agendis causis versantur illi ui procuratores nominanturὸ Nam,ut omittamdem qira tamen una iudiciorum authoritas maxime continetur quid illis hominibus indicenda causa petulantius, quid magis importunum S loquaxξita vero dicunt ut non precario, sed vi M armis in praeclaram illam sedem venisse videantur: in mala causa ita plerunque quiritant,ut no qqui- . tatiS comparatione,sed strepitu & clamore disceptari quaestio videatur. Eas lites quas vel ipso nomine i
310쪽
mine ex inuidia laborare animaduertunt, ita transigunt, ut nihil nisi per contumaciam & eremodicium cum aduersario gerant. In quo tantum calli ditate & astutia valent,ut etiam eos qui praesentes siti adsunt, quali defuerint condemnatos faciant. Quorum eo capitalior est improbitas,quod is locus quem maiores sacrum , dc qui ei praeessent sacrosanctos magistratus appellauerunt, istis dolis omnino deformatus iacet: cuius tanta fuit apud Romanos religio, ut eum qui altius in curia ster nutasset, multa dicita in carcerem coniicerent.Neque enim rabulis & proclamatoribus de foro debet dari ad dicendum locus: quique magis firmitate vocis laterum contentione, quam, momento rationis ad causam instruci us venit,ei opinor plurimum iudex sit concessurus,si consilium dimiserit.