Petri Costalii Pegma, Cum narrationibus philosophicis

61쪽

PEGMA

des,& nostra de ipsis opinio sesellerit. Nam cupriuati procul ab omni ambitione degunt, facil

animaduertut in quo offenditur capessentes augubernacula reipublicet,capti credo comodorumagnitudine, iudiciu omne cu pudore abiiciunt: audentque eorum perpetuam propugnationem suscipere,quae antea acerrime fuerat iniectati.Ianquotus quisque est eorum qui in rebus agunt,qui si non cognitione,at saltem auditu non attigerit ex bonis ecclesiasticis nihil nisi quadrantem ratio nibus suis inferre posse: reliqua autem pauperum tabulis ex lege canonum esse inserenda Hoc certe tam peruagatum est, ut in ore sit omes populo.qui tamen stat in illa causa, non grauat: patiuntur se in eo temporum errore Versari,hone nil, rationem specie utilitatis conuelli. Ac me: quidem sententia,qui utilitatem pugnantem c ratione,virtute superiorem esse volunt, quibus

plus lucra domestica, quam dignitatis momentit poderari solent,lii a rem & publicam & priuata: iadministratione alieni esse debent.Vix enim est, in publico magistratu designatus praeclaia se gerat,qui curam, studium,industriam

denique omnem in re familiari. . tuenda & auge da collo

cant.

iiij I

62쪽

d araneam, vulgatis ex IIn corruptos iudices Dum volat,elata telas disrumpit arachnes OeAron, σ impavide mollia pensa terit. Sed capitur tenuis macilento corpore musica, Nec fugit arguta retia ducta manu. Sic pauper piat ortes vix est it Ῥrna, Sed diues rupto vimine tutuN abit.

63쪽

VE et v s & iam ab antiquis ducta temporiabus ad nos eorum permanavit improbitas, quibus cum decretum ellet in eo se genere maxime exercere,quod in publica rerum moderatione

positumIest,tamen tam sordide in praestantissimis illis muneribus se gerunt,ut suorum commodoru. solum rationem habeant. Nam si aequitas illa est D quae omnia recta & inflexibilia exigit,si ea est iuris ratio,vi neque inflecti gratia, neque perfringi γ' potentia,neque adulterari pecunia possit, vide tur sane iudicantiu religioni magnopere consei taneum, in sententiis ferendis aequabilitatem sem in uare,eundemq; semper adiudicia vultum afferre, que in Socrate omni vita fuisse accepimus. Quod

D si quis in vindicandis sceleribus se sui quam legusimile esse mavult,& in poenis constituedis potius gratia aut iracundia quam aequitate ducitur, quae pestis homine illo in republica perniciosior esse potestλSeuerissime nonnulli ad poenam expetuntur , alij iisdem de causis ne appellantur quidem: Perditis ciuibus tuto in ciuitate licet degere ij autem quibus pro singulari quadam virtute,victus publice in aliquo Prytaneo ex Senatusconsulto decernendus esset, saepissime in periculum fama:& capitis sententiis iudicum vocantur. Atque utinam iudices nostri tanto studio praesidia aequi talis sibi retinendaesse proponerent,neque magis gratia alicuius aut beneuoletia de officio deduci. possent,qua Hercule illu a voluptate allici potvic 'se Xenophon reseri.Nunqua enim qui vel iratus,

64쪽

tis τ

CVM N A R R. PHIL. 4 vel amicus accedit ad sententia,eam mediocritate tenere potest, quae inter nimium & parum iacet. Na quis erit in causis decidendis apud eos iustitiae locus , qui se non tantum ad voluntatem potentiu nutumq; reserunt,sed iudicioru maiestate mercede sola metiuntur Si quid homini paupericum diuite negotij est,& diuite in causa iure inferiore futurum longe ante praesentiunt, ita res expedietur, ut aut toga mora aditusque dissicultate pauperi homini fastidiu adferat, aut instrumenta litis eo deponat loco, unde nunqua in veru solem proditura sint.Neq; vero Diogenes Cynicus inscite illum insuffragiis ferendis modum,araneorum telis similem faciebat.Vt enim grandiores muscae quae asila nuncupantur, facile araneoru telas pertranseunt: at paruae & tenues illis irretitae laqueis capiuntur : sic homines haud magna in re quantumuis tamen fidei pleni, vix temere iudicuanfractus effugiunt:iis vero quibus liberalior fortuna est, etiam inter media iudicantium subsellia licet tutissimis esse .Qubdsi ita se in eo ordinever- saxi pr dicet,quod forsan aliqua animi gritudine Ec metu fracti, in potentissimos legibus. Ostituere115 audeant,hoc ne illis quide patrocinari queat. Aut enim ij partes quae sibi a populo vel principibus attribui sunt,tueantur necesse est aut omnino priuati domi degant.Multis certe,quanquam sint pusilli de angusti animi , nunquam vitio versum est , quod res magnas plenasque periculorum non adeant. Iis autem quorum ambitionis labore vita occupata rebus publicis gerendis

65쪽

PEGMA des implicatur,non sit ignoscendum, si eiusmeti aegrotationes ad rerum administrationem attuleis rint. Praestat enim dignitati fortiter cedere, qua D nulla cum laude in officio esse. Neque tamen hapud nos considium magnopere sit necessariquibuscum ex principum clementia tam felicit actum est,ut semper virtutis & iustitiet valeret aethoritas. Quod si qui sunt tam magno & sortanimo,ut etiam contra potentissimos decretasirant, neque metu a saluberrimi Senatusconsul

perscriptione abducantur, satis sibi persuadere possunt, se eius consili, principes non tantum laudatores, ted

etiam adiutore, ha- .

bituros.

66쪽

SabaritDa in platers. In leviculos huius temporis Ayice Ni in pia iis sui itid resupinus oberrat Et molli ingreditur compita no trapede. Utque pererratis Iragrat lacinia vicis,

it siccam infecto murice verrit humum: Gaudet insulsa tunicati voce popelli, Et putat his omnes fallire pse dolis. Transeuersosque sibi blectam um colligit hircos, Dum Hudet in populo tertius este Cato. Hinc hinc. ac pauper nauit fastidia Baucis,

Nam ductis fidei frons habet ista parum.

67쪽

IN T E R eas malorum omnium & voluptatum illecebras quae quondam apud Sybaritnas viguerunt,nulla magis reliquarum gentium risu &stomacho excepta est,quam mollities,quq iis quoties de domo in publicum processissent, famili ris fuisse perhibetur . Nam tantus erat in illis fastus,tanta in ingressu mollities,tam impotes aspectus,tanta denique investis compositione cura, riquidvis potius quam homines esse facile adduci potuisses. Sed quis tam leuiter sapiens esse potest, qui eiusmodi ineptiasvel apud imperitam multitudinem aliquid authoritatis & momenti habere credat3 Quis est tam totius humanitatis expers, qui istos fucos moderate & aequo animo ferat Nec enim tam aspernadae homini partes a natura hdatae sunt,ut illi in rebus adumbratis ponendus sit ἡdignitatis decor. In quo vident illi qui apud nos , quotidie multo serico, multis unguentis in publicum prodeunt, quantum se de nobis fefellit opinio . Nam a quibus plurimum gratiae & mirationis se aucupaturos iudicabant, eos profecto colligunt sempiternos testes insipientiae suae.qui si se Q Mortensium imitari dicant, que homini, quod

ordinem & cultum vestis suae conturbasset,aetionem ferunt intendisse: ne tamen mihi tantam infantiam etiam oratore Hortensio probauerint.

Quid enim tam flexibile, tamque lubricum esse potest,quid porro ab homine tam alienum,quam ex eo laudis argumentum quaerere, cuius fructus ut in sola hominum opinatione iacet, ita non

68쪽

potest esse diuturnus . Inest certe maximeque a m summis & excellentibus animis gloriae cupidi

tas, quae tam virtuti ipsi1 coniuncta est, ut utriussi, que consens lis sit aeternus. Sed tame nullus eorum

lituet imperatorum qui patriam spoliis suis triumphis θω que decorarunt,ex re tam ludicra aditum ad glo ulla viam homini patere existimauit. Quibus autemi , Propositum est pro republica aut fide fortiter di- cti micare,quique nullum de publica salute cogitan ita di tepus intermittunt, iis opinor sit permittendu, si gloriam tanquam benefactoru & testem & mer iii Cede se sequi dicant. Qui vero in ea sententia stat, Vt perpetuam pro larisus sepulchrisque suis pro . pugnMionem suscipiant, nec quicquam otio praethi, Manlius esse ducunt, quia longissime a vera laude iis &rectefactis absunt, ad umbras & simulachra co es: mgiuiit,atque ex eo se laudari volunt, quod post is homines natos gloriosum duxit nemo.Neq; enim ,, i, ii 'nxa est inertia temporum, ut imitatrix boni ina odi nitas& pondere & naxura sua speciem illam ho- isti : 'esti apud homines referre queat. Nam vera glo- si dicοβ agit & propasatur , facileque se ab inia 'i hi l iuria mortalitatis dc silentij vendicat: ficta autem Vs i. x nquam flosculi ut inquit ille celeriter decidui: ' Rςque quicquam est perpetuum, nisi quod virtu- iiij, xς α Tectefactis tibi paraueris. Qudd si eam lasei Vibis uiam tam impenSe probant , ut de illa nunquam Visi deduci possint,qugio ne tam ridicula apud eos in dicent , de actionibus honesti iudicare pos. unt sed ea ipsi coram tribulibus suis bonis viris

sui d romant quibus forsan, ut de suis dicebat Lu-

69쪽

so PEGMA- cilius poeta,plus palatum quam cerebrum sapit. Diogenes quidem, si quando in eiusmodi homines incidebat, nullum sibi praesentius contra eam importunitatem remedium a diis immortalibus euenire precabatur,quam in lapidicinas longe ab duci:vt quos contuens ferre non poterat, diutius se audire non cogeretur. Lenius Plato, ne quando, is inquit,in simili errore verser . qui si opinor hominibus istis esset usus , nihilo forsan Diogene fuit set placatior. Quis enim tanta animi facilitato est,aut potius tam sensu videndi & audiendicaret, qui vel si ista dissimulare queat, his tamen possit non vehementer offendit

70쪽

Libertas cuius proprium ese

Sic vivere ut Velis.

nnulus articulossi quari astri

Ptων et Hunc subito innocuis excute de manibus. stulte quia allectas alieno vivere voto Nullo libertas aere, libraque licet.