Institutiones theologicae quas in usum auditorum suorum composuit Franciscus Iavarone in Regio Archigymnasio Neapolitano theologiae dogmaticae professor, Academiae Herculanensis archaeologiae socius ordinarius, Herculanensium voluminum interpres. Tom

211쪽

Clementi Anactetus Tutio Libo rius , Liberio Damasus , Diamciso Sisi

citis , qui noster EM Socius, cum v nobis totus Orbis commercis . . in una communionis societate concordat. Lib.

II. contra Parmenianum. Utrique concinitri. Augustinus: Petro successit Linus, Lino Clemens, Gementi Anaciatus . Damas o Siricius , Siricio Antistasius. In hoc ordines εuccessionis nutius Donatistra iεcopus inponitur. In ilIum autem ordinem Esiδco oriam , qui citio tur tib ipso Petro usque ad Anas asium, qui nune eamdem Cathedram teracti, est . Ep. LIII. Ed. MM. nn. u. 5.

Praetexca Romanam sedem seu Ecclesiam ut Ecclesiarum omnium matrem, et Princi Pem 3gnoverunt Patres omneS, et Oecumenica

Concilia. Eimirum ad hanc Ecclesiam , Romanam scilicet scribit S. Irenaeus propter Potiorem principalitatem necesSa θει CO Menses omnem Ecclesiam, Adv. Haeres. Lib. III. eap. III. Atque idem S. Irenaeus , quum ictur Romanus Ponti lex in PaSchatis Con-

212쪽

troversia Asias Episcopos anamemma Pesecellere cogitabat, eum monuit, ns tam multas Ecclesias propter traditionis eae antiqua consuetudina inter illas usurpatae obgem Mationem, ct comora unioersa es Christi E Clesias amputaret, ut narrat Eusebius, Ilist.

Eccles. Lib. V. cap. XXIV. De S. Stephano autem Pontifice Romano , qui Africanorum Episcoporum sententiam de haereticis reb ptizandis damuavit , ita scribit Lirinensis:

Tunc Malas memorias Stephantis APO- stolicas sociis Ponti ex ciam ceteris ces Sisarais , Sees tamaera pras ceteris, restitit, dignum , ut opinor, exiStimans, at reliquos omnes tantum sciet demtione rinceret, quantum Loci rauctoritates superabat, Commonitoria cap. V. Deinde Concilii Mileuitani nomine haec Innocentio I. Romano Pontisci seribebat S. Augustinus: Arbitramur, adiu- ωanis misericordia Domini nostri Istsu Chriati , qui te et ruere consulentem, et orantem exaudire dignatur, auctoritati sanctitotis tuae G Sanctarum Scripturarum auctoritate depromptas faciliuo eos, qui tam Pe

213쪽

Epist. CLXVI. Ed. MM. n. 5. Nec ullum profecto reperies generale Concilium , quod Romani Pontificis auctoritatem non agnOVerit, ut aliquot exemplis brevitatis studio COinprobamus. Sic enim Silvestro Papae scribit Nicaena I. Synodus, cui ipsius Silvestri Legati praefuerunt Osius Cordubensis Episcopus, Vitus et Vincentius Romani presbyteri: Quoniam omnia corroborata des uirinis maleriis ecclesiasticae utilitalis, quas ad robur pertinent Sanctae Ecclesiae Catholicaes, eι Apostolicas , ad sedem ttiam Romanam explanata , et de Graeco redacta scriberes constemur , nunc itaqua ad Mestra aedis

cir mEntiam accurrimus roborariis,

Quidquid autem constituimus in Concilio Nicaeno, Precamur Mestri consortis cons

metur. Labb. Tom. II. pag. 58. Deinde Ephesina Synodus Oecumenica III. cui primum praesedit S. Cyrillus Alexandrinus Aposto licae Sedis Legatus , deinde Arcadius et Proiectus Episcopi , ac Philippus presbyter Romanus item Papae Legati, ita loquitur :

214쪽

Oεtolica, et Sancta Sedra Coelestini Sanctissimi Episcopi per lit ras , quas ad religiosissimos Episcopos, ad CFrillum inquam Alexandrinum, et Luνenalem Nis- 3ονmilanum, et Rufum Thessalonicon-S- , nec non ad Sanctas Constantinopolis, et Antiochiae Ecclesias misit, etiam cinis G Praesenti negotio sententiam re Iam- quo Praeocripsit, quam nos quoquct δe'ς uti inormam illam exociationi man- vimus, canoniciam , Apostolicumgus iracticium in illo proferentos. Act. II. Labb. Tom. III. pag. 618. Postea IV. Oecumenicum Concilium, Chalcedonense scilicet, cui Prae-suerunt similiter Apostolicae Sedis Legati Paschasius Lilybaeianus, et Lucentius Ascu- Ianus Episcopi, Bonisecius et Basilius presbyteri ad Leonem ripam scribebat: Ouibus c nempe seto Patribus simul in Concilio collactis tu quidem sicut membris caput Pra eras in his, qui tuum tenebant Orclinem Haec Sunt, quas tecum, qui Spiritu

ira tribus deliberasti , et qui pens per tMO-rum vicariorum sapientiam ridebaris ci

215쪽

nobis , es ecimus. Indicamus vero , quia et alia quaedam Pro rerum Φεarum Orci nata quiete, et propter E I9siasticorum Statutorum dinnioimus mitatem, scisntfs, quia et O tra Sanctitas addiscens et Probatura , et con matura est eadem. Latili. Τoni. IV. pag. 855. et seq. Denique Lat ranensis IV. Synodias, magnum Concilium αντονομαστικως appellata, et h lorentina Romani Pontificis primatum non honoris tantum, sed et iurisdictionis conceptis verbis definiverunt. Prior enim ita decrevit: Romana G-cleata, disponente Domino, Suer omnes alias ordinariae potestatis obtinet princi atum. Labb. T. XI. pari. I. pag. 155. Altera vero Graecis cum Latinis consentientibus : Dis nimus Sanctam Apostolicam Sedem, et Romanum Ponti em in univeraum Orbem te-.nero primatum, et ipsum Pontificem Roma

num successorem EsSE Bctati Petri .......

totiusque Ecclesias caput et ipsi in Beato Petro gubernandi unipersalom Ecclesiam a Domino nostro Iesu Christo plenam pODεtatem traditam esse, Labb.

216쪽

Prob. s I. Propositionis Pars. Romanum Pontificem ea , quae fidem , et moreS SPectant, ex cathedra I definientem errare non Posse Probat primo, quod tu antiquo

foedero Summo Pontifidi privilegium hoc

Concesserit Deus. Atqui multis rationibus veteris summi Sacerdotis auctoritas et dignitas Romani Pontificis auctoritate , et dignitate longe inferior erat; et tamen ille Praerogativam hanc nunquam non habuit , ut Caiphae exemplum mirifice ostendit, de quo Christi mortem Proclamante Iegimus Iotium esset Pontifex anni illius dixit..... Oc autem a semetipso non inrit, sed

quum esset Pontifex anni ullus prophetapit. Ioan. XI. 49. 51. Deinde comprobant eaedem illae Scripturarum sententiae, quibus in prima parte usi sumus primatum iurisdietionis ab haereticorum iniuriis vindicantes. Si enim Romanus Pontifex est Pelm, super quam a Christo landata est Ecclesia, atque Eccle

i) Definitiones ex cathedra appellantur dogmaticae decisiones, quas universae Ecclesiae, veluti ipsius caPut, proponit summus Pontifex.

217쪽

siam, quae est credentium coetus, constituat fides, in fide firmissimus sit oportet; aliter fundamento vacillante, aedificium necessario vaci,

labit, quod fieri non posse declaravit Christus, quum addidit: Et portae inferi non praενα bunt a resus gam. Deinde si cla-s Regni caelorum ipse accepit, et in Regnum caelorum sine fide nullus ingreditur, nam sine Me impossibilo est placera Deo; ubi ea quae fido

tenenda sunt sine erroris Periculo non valeat explanare, claνes Regni castiorum Dustra in manibus habet. Denique si agni, et oves ab ipso pascendi sunt, et perbum ritas Primum ac praecipuum est pascuum; ex quo omnia alia pascua derivant, verbum hoc certe quidem omni firmitate explicet ipse necesse est. Ρracterea dictis Scripturarum sontentiis illa Christi verba adiungenda sunt :Simon Simon, ecos Satanas se aiioit νωs, ut cribraret, sicut triticum; ego autem Moi pro te , ut non desciat sile ν tua , et tu aliquando conpresus con ma fratres tuos. Luc. XXII. 5a. Nimirum , quum adhuc Sanctum Spiritum implorarent in coenaculo Apostoli, et Discipuli , Iudae prodi-

218쪽

toris successorem eligendum proponens, duas Psalmorum propheticas sententias explanavit Petrus, Act. I. 16. uo. , quod quidem ipsum Scripturarum infallibilem interpretem a Christo tu Ecclesia constitutum aPertissime ostendit. Eamdem veritatem confirmant non obscura Patrum testimonia. De Romanis enim ad Cornelium Romanum Pontificem scribens S. Cyprianus haec affirmat: Ad quos perindia habere non possit accessum. Ep. LV. Eutychetem vero monet S. Petrus Chrysologus, ut his, quaθ a bscitissimo Papa Romanas cloilatis scripta sunt, Obedianter attendat; quoniam B. Petrus, qui in propria astὰθ et Oisit, et Praesidet, PraeStat quaerentibus fidei Oeritatsem. Ep. ad Eutychet. Part. I. Conc. Chalcedon. Labb. T. IV. pag. 58Sic praeterea de Ecclesia Romana loquitur S. Irenaeus: Eam , quam habet Roma ab

Apostolis traditisnom, et annuntiatam ho-mantibus Idem , per Successionas Esiaco Porum Persenientem Φgus ad nos , in dicantes confundimus Omnes haereticOS. Lib. III; adri Haeres. cap. III. n. 5. Item

219쪽

Damaso Romano Pontifici scribit S. Hic ronymus 2 A pastore prae3idium Osis -gito Cum successore Piscatoris loquor Boalitudini tuae , id est Cathedrast Petri communione conεOcior obtestor Boatitues nem tuam per cruci iam mundi saltitem ut mihi tilioris tuis ελ tacendarum , sivo dicendarum hypostaseon detur auctoritas. Ep. XV. Opp. T. I. pag. 57. et seqq. Edit. Vallars. Insuper Romanos Ponti seos ah haeresi semper aversos fuisse ostendit Donati si is S. Angustinus : In illum ordinsem Episcoporum , qui ducitur ab inso Petro usqtis ad Anastasium , qui nunc ecimilem Cathedram sedes, etiamsi quisquam traditor subrepsisSet . nihiι praeiudicaret Ecclesiae , set innocentihus Christianis e quiBus Dominus proUidons , ait de pria positis malis: Quae dicunt, lacite; quae autem faciunt, fac re nolite : dicunt enim, et non

saciunt Matth. XXIII. 5. ). O corta sit spes sdelis , quae non in homine , sed in

Domino collocata , nunquam tempestat

sacrilegi schismatis dissipetur. Epist. LVI.

220쪽

Cap. I. n. 5. Τ. II. pag. 9 I. Ed. MM. Si militer S. Theodorus Studita Romano Pon tisici scribens ait: Vos igitur Oero illimis fons,

ac sincerus iam ince a principio Oerae ei: Vos ab omni haereticorum procella longe positi, securus totius Ecclesicis portus: Vos selecta a Dos cipitas ad salutis refugium. Ep. ad Paschalem. Denique ratione Theologica comprobatur eadem veritas. MaIe enim Ecclesiae suae necessitatibus consuluisset Christus, si Ecclesiae ipsius caput, sui Vicarium , errori in fide obnoxium reliqriisset Quum scilicet nunquam

vorae fidei sinceritatem maeulare non contenderint haeretici, et Oecumeni a Concilia congregare Prioribus Pra sertim Ecclesiae saeculis dissicillimum negotium suerit; nulla tunc suis. set suprema , et infallibilis auctoritas, quae in vera fido Christi discipulos consirmaret , ct ab Ecclesia pestiferos haereticos eiiceret, eorumque errores damnaret. Atqui de Christo , qui est ipsa sapientia , et qui dilexit Ecclesiam, et seipsum tradidit pro ea sic. Ephes. V. u5. hoc omnino dici nequit. Ecelesiae igitur caput, Christi in terra Vica -