Institutiones theologicae quas in usum auditorum suorum composuit Franciscus Iavarone in Regio Archigymnasio Neapolitano theologiae dogmaticae professor, Academiae Herculanensis archaeologiae socius ordinarius, Herculanensium voluminum interpres. Tom

221쪽

rius, cuiuslibet erroris in fide et moribus ex thedra docens immunis est. RatioCinatio nem hanc confirmare videtur perbelle S. Augustinus , ubi ait: Aiat Oero congregation Ebnodi opus erat, ut aperia pernicies damnaretur; quasi nulla haeregis aliquiando , nisi Sinnodi congregatione damnata sit; quum potius rarissimae in peni-Gratur, proseter quas damnandas nocesεitas talis extiteritZ Contra duas Epistolas Pelag. Lib. IV. cap. XII. OBIEcTA DILUUNTUR. Ohiic. I. Verba illa suser hanc petram Vario sensa interpretantur Patres. dii miratu quidam de Christo intelligunt; si quidem Eg-clesia , ut scribit S. Augustinus, fundat σοι εver Petram , unde Petrus nomen accepit. Ideo quoqua ait Dominus: Super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam rpetra enim erat Christus , Super quoia fundamentum etiam aediscaturus essest Petrus. Serm. XIII. de verbis Domini. Alii, ero de side, qua Christi Deitatem cou-

222쪽

sessus est Petrus; quandoquidem sic loquitur S. Cyrillus Alexandrinus : Petram Opinor nihil aliud , quam inconcussam, et missimam viscipuli Idem appellans , m erquam tundata sat Ecclesia. Ergo

nihil probant.

Resp. Variae Patrum interpretationes , quibus Christi verba exponiint , allatam ad Petri primatum demonstrandum interpret tionem non excΙudunt, immo magis Cons mant. Quod namque ad priorem interpretationem nobis obiectam, Primarium ac natum ut ita dicam , Ecclesiae sundamentum sine ulla dubitatione Christus est; Fundamonium anim aliud nemo potest ponere, PraetHr id quod positum est, quod est Christus Iesus, ut inquit Apostolus I. Cor. III. 11. Atqui Christus ipse Petrum Ecclesiae sundamentum constituit, dignitatis et auctoritatis suae participem essiciendo. Nam, apposite S. Basilius, Christus Dominus pers est immobilis Petra, Petrus Mero propter Petram. Dimittasea namquct auas Iesus tamitur aliis; Iargitur tautem eas, nec illis spoliatur. Lux est: Vos estis lux Mundi , inquit. Sacerdos

223쪽

est ; et facit Sacerdotra. Opis ctat, et es cit: Ecce ego mitto vos, sicut oves in medio Iuporum. Petra est , et Petram facit. Quae sua sunt, largitur serpis Suis. Ilom. de Poenitentia. n. 4. Vide etiam, Si lubet, S. Hieronymum in cap. XVI. Matth. qui eodem modo ratiocinatur. Quod vero ad alteram obiectam interpretationem , Primo animadvertendum, quod quum duplici modo Christi verba explicasset S. Augustinus, et de Petro scilicet, Et de eius fide, quae ait

probabilior , addidit, eligat lector, Retract. Lib. I. cap. XXI. Atqui longe probabilior prima, tum quia illam maior Patrum pars exhibet, tum quia verbis magis Congruens, et Conveniens. Deinde , etsi alteram interpretatio nem omnino eligere quisquis velit; quum Christus dicat super Petri sidoni se aedisi caturum EccIesiam suam, adversus quam portae inseri non praevalebunt, Potii fidem nunquam desecturam, nec in Petro videlicet, nec in eius successoribus , pollicetur ; Petrum nempe, eiusque successores in fido adeo frinos suturos promittit, ut super eorum fidem inconcussa , ct immobilis stet

224쪽

Ecclesia. Petro igitur, eiusque successoribus in fido infallibilitatem Ecclesiae sustinendae aptam concedit , quod est Praecipuum , et maximum Primatus privilegium. Obiic. ΙΙ. Quae Petro concessit Christus , eadem et ceteris Apostolis contulit. Omnibus enim Apostolis dixit: Quaecunque soloeritis

Super terram, erunt εOIula et in caelis, et quaecumque alliga ritis super terram, em ut alligata et in caselis. Matth. XVIII. 18. Item omnibus ait: Sicut misit mo Pat9r, et Vomitto pos, Ioan. XX. 2I. Euntes in mundum unipersum praedicato Eoangelium

omni creaturas, Matth. XXVIII. 19. Quamobrem iure concludebat S. Cyprianus: Hoc utiqua erant ceteri Apostoli, quod fuit et Petrus, pari consortio praediti et honoris , et pote3tiatis. De Unit. Eccles. Resp. In Petro duplicem personam considerare Oportet; alteram, quam una Cum

reliquis Apostolis ; alteram , quam solus Praereliquis a Christo suscepit. Petrus enim fuit, aeque ac alii, Apostolus , ideoque una eum aliis Verbi divini praedicandi, et Sacramentaministrandi munus suscepit. Attamen prae ce

225쪽

teris solus EccIesiae Caput a Christo constitutus fuit; ideoque illi soli singularibus, ac praestantissimis vel bis ea dicta sunt, quae in Propositionc demonstranda expendimus; quod S. Cyprianus ipse satis superque innuit, quum obiectis verbis addit: Sed exordium ab unitates prosciscitur; primatus Petro datur, ut una CAristi Ecclesia, et Cathedria una monstretur. Ibid. Atque alibi elarius : Oi re doni et ad Petri Cathedram, atquct aes Eccusiam principalem , un unitas Sacerdotalis exorta est. Ep. LV. Quid enim, quaeso, significat Ecclesia principatis, nisi Ecclesia omnium princeps Eccue vero ab hac Ecclesia unitas Saces dotalis exorta est , nisi quia unus huius Ecclesiae Sacerdos ceteris omnibus praeest 2 Obite. III. Paulus eamdem auctoritatem obtinuit, quam Petrus, immo maiorem. I i- mirum sic idem Paulus scribit: Creditum est mihi Mangelium Prae utii, sicut et Petro circumcisionias qui senim GPeratus esι Porro in Apostolatum circumcisionis , o stratus est et mihi inter gentos: et quum comovissent gratiam, quae data est mihi

si iit

226쪽

Iacobus, et Cephas, et Ioannes, qui Oid Bantur columnas ctsso, dextras Uederunt mihi, et Barnabas societatis. Gal. II. 7. 8. 9. Et paulo post: Quum autem veniasse CopΛias Antiochiam , in faciem ei restiti , quia reprehensibilis erat. Ibici. H. Praeterea Petrus, et Paulus Apostolorum Principes appellantur ambo ; ac utrumque Romae Episcopum consedisse assirmant Patrum nonnulli. Denique Paulum assecit sollicitudo omnium Eccusiarum , ut ait iPSem et , II. Cor. XI. 28.

Res p. Quod ad primum adtinet, Petrus ab initio Iudaeis, ut Patet ex Aet. CAPP. II. III. IV. Evangelium Prior omnibus Prea- dicavit, Iudaeis inquam , qui ad Christum

conversi nascentem Ecclesiam constitu obrini;

Petrus ipse Christi fidem Gentibus prior

omnibus divina electione tradidit, ut ex Art. Apostol. cap. X. οῦ quare A postolos, et seniores sic alloquutum suisse Petrum legimus : Vos scitis , quoniam ab antiquis diebus elem tDeus per Os meum gentes audire Merbiam Eoangelii, et credore, ACt. Apostolori XV. 7. Igitur Petro eum in Iudaeorum, tum in Gen

227쪽

tium Conversione primas partes concessit Deus ipse. Quod vero ad alterum spectat, si Petrum arguit Paulus aliqui enim non do Petro Apostolo, sed de alio ex discipulis ciusdem nominis verba illa interpretantur , non iudicis auctoritate , sed fratris amore , non erroris in fido , sed nimiae erga Iudaeos indulgentiae arguit. Quod ad tertium , Principes Apostolorum vocantur Petrus, et Paulus, non potestatis aequalitate, scd teli in propaganda ac defendenda Evangelii doctrina ardore :Romae vero constitit uterque in Iocali Romanae urbis ac dioecesis regimine secundum citatus Patres , non in Ecclesiae universalis primatu. Demum Paulum assecit omnium Ecclesiarum sollicitudo , quod a Deo electus ad praedicandum Evangelium gentibus animarum Zelo inflammabatur , non quod uuiversa o Ecclesiae illum praefecisset Deus. Obite. IV. Potrum nunquam Romae fuisse, vel saltem nutiquam Romanam Ecclesiam Episcopali auctoritate rexisse multa evincunt enempe Sacrarum Scripturarum silentium; Historicorum circa temPus, quo Romam Petierit Petrus, discordia; Pauli opistola ad

228쪽

Romanos, quae profecto his scripta non suisset a Paulo , si Romae commoraretur Petrus. Ergo Romanus Pontifex non est S.

Rcsp. Petrum, Ecclesia Antiochena sundata , atque Per aliquot annos gubernata , Romam advenisse , eamque Episcopali au-Ctoritate gubernasse, atque ibidem Christi

fidem proprio sanguine consignasse iam Certum est, quam quod certissimum. bimirum ducentorum sere Patrum , atque Ecclesia, sticorum Scriptorum testimonia citat Iodocus

Coecius Tom. I. Lib. VII. art. 5. quem vide, si lubet. Quorum nos aliqua tantum brevitatis studio asseremus. Ac primum de Romana Ecclesia scribit Tertulliauus : Inta quam felix Ecclesia, cui totam doctrinam Apostoli cum εanguine suo Profuderunt, tibi Petrus passioni cominicas adaequatiar s De praescript. cap. XXXVI. Nec non S. Irenaeus Apostolorum discipulus, maximas adfirmat a gloriosissimis Apostolis Petro, et Paula Romae fundatas, t cou-stitutas esas Ecclesias. Lib. III. adv. haeres. Ca P. III. n. a. Deinde, ut narrat Eusebius:

229쪽

Petrus Apostolas , quum Primus Antio chenam Ecclesiam fundasset, Romam mi titur ; ubi Eoangelium praedicans, montiquinque annis sitisdem urbis Episcopus Perseνerat. Chronic. anno 55. pag. 36O. Edit. Scaliger. Praeterea S. Hieronymus: Si mon Petrus ad expugnandum Simonem magiam Romam pergit, ibique o ginti quinque annis Cathedram Sacer talom te uit. De Scriptor. Ecclesiast. Cap. I. Tom. IV. Part. II. pag. Io I. Εd. IIII. Quid quod Apostolus ipse Petrus id satis superque innuit sic scribens: Salutat pos Ecclesia, qua θ est in Bablane collectap Ep. I. cap. V. IS. Babmonem sic enim secundum V terum interpretationem verba haec Apostolo rum Principis exponit Groitus) Oeteres Romiam intommiantur , tibi Petrum fuisse nemo verus Christianus dubitabit. In cit. Apostoli testimonium Tom. VIII. Criticor. Saer. Pag. 1 5O. Quamobrem de S. Petro sic loquitur Calvinus ipse: Pro iser Scri-Ptorium Consenctum non Pugno , quin illic

Romae mortuus fuerit. Instit. Lib. IV.

eap. VI. n. 5. Atque confirmat Lutherus

230쪽

impudontissime sibi contradicens pro mOro : Omnes historias isseantur Petrum primum fui s Romae Epiεcopum, sed maerae sunt fabulae. Collo iv. Mens. de Antichr. Quibus positis testimoniis, Romanum

Petri Pontificatum constantissime confirmantibus, opposita argumenta mere negativa nihil continere roboris sicillime quisquis animadvertit. Quid enim probat Sacrarum Scripturarum silentium, quamquam et id salsum sit ex ipsius Petri testimonio paullo ante Prolato , quum tot tantisque lucidissimis argumentis comprobet Traditio P Scriptorum vero de tempore, quo Romam advenerit Petrus, dissensio nedum notum ipsum infirmat; comprobat potius, ac magis magisque confirmat. Quum enim utrum decimo sexto, vel decimo octavo Tiberii anno, Romam Prosectus fuerit Petrus, disputant, Potrum ipsum

Romam advenisse conSentiunt omnes. Quod

vero Romanis opistolam scripserit Paulus, eo tempore accidere potuit, quo Petrus Roma aberat, alias Ecclesias vel constituens, vel visitans, quod non semel contigit. Obile. V. Romanorum Pontificum suocessio