장음표시 사용
281쪽
eius Augustinus scribens : Quid in dioini, eloquiis largius, et uberius potuit dioini tua provideri, quam ut eadem Verba pluribus intelligantur modis , quos citia non minus dioina contestantia sciant approbari 2 De Docir. Christ. Lib. III. Cap. XX. VII. Et post eum Sanctus Thomas , qui scribit:
Quia pero sensuδ litteratis est , quem araetor intendit, auctor autem Sacraes Sori plurae Deus est, qui Omnia simul suo intellectu comprehenit: non est inconoct-niens, ut dicit Aug tinus Lib. XIV. Con istas. si etiam secundum litteratim aensum, in una littera Scroturae plures Aint gQnaus. Part. I. quas St. l. art. X. c. IIoc autem multis Scripturae testimoniis demonstrari potest. Nimirum , ut aliquot eorum exempli.
causa decerpamus, illud Exodi de PaschaIi
agno dictum .' Os non confringetis ex eo ,
XII. 46 , de Christo litterati etiam sensu dicit Ioannes , XIX. item illud Psalmi:
Dominus dixit ad me : Filius meus es tu; ego hodio genui te, de aeterna Christi generatione S. Heb. I, 5. de generaticino Christi temporali, ibid. V. 5. de eius resurrectio-
282쪽
no, Act. XIII. 55. exponunt litterati sensu inspirati Scriptores. IV. Illud demum maxima diligentia
Theologo observandum , Ex solo scilicet Sensu litterati erui posse argumenta dogmaticis veritatibus demonstrandis idonea. Nunquam, opportune S. Hieronymus, Parabola , et bia aenigmatum intelligentia potest ad auctoritatem dogmatum Proscere. In ea P. III. Matth. sensu vero mystico tunc tantum uti polost Theologus in dogmato demonstrando, quam sensus hic vel ab ipso Dei verbo sive scripto , sive tradito Suppeditetur , vel ab Ecclesia pro sua auctoritate explicetur. Nam quis, ad rem S. Augustinus , non impudentissimo nitatur aliquid in allegoria positum pro se interPretari, nisi ha-Beat et manifesta testimonia , quorum Iumino i/lustrentur obscura Ep. XCIII. ad
I. Ex eodem principio, nempe in Sa- eris Scripturis Dei verbum contineri, illud
283쪽
quoque consequitur , non omnia sollicet ita Scripturis ita clara , et aperta esse, ut quiS-que nullo dum , ac interprete per Se Solum intelligere possit. Contra universalem Scripturarum claritatem, quam obiiciunt Pseud
Besormati, ut Catholicao Ecclesiae , quam Christus ipso infallibilem verbi sui interpre
tem constituit, auctoritatem evertant, non
nulla diximus pag. 177. et seqq. At hoc i-Psum argumentum heio prosequi iuvabit. Ac primum quaedam esse in Scmpturis obseura et eiusmodi, ut dissiciles explicatus habeant , Scripturae ipsae testantur. Legitur
enim de Pauli epistolis a Petro dictum: In quihua sunι quase m G ilia intollectu ,
quan indocti , et instabiles de ramne, si erat et cristas Scripturas ad suam ipsorum perditionem. EP. II. mP. ult. Vers. 16. . II. Deinde praeclarissime confirmant Patres : Mara est, inquit S. Ambrosius, Scri-prum Diuina habens in so sensus profun-Ms, altitudinem propheticorum aen malum
Ep. XLIV. pag. 6oa. Paris. 1549. Tanta est, addit S Augustinus, Christianarum profunditas litorarum, ut in eis quotidie pro e-
284쪽
rem , si eas εolas ab ineunta Pueritia usquaaci Uecrepitam senectutem , maxim Otis , summo studio, meliores ingenio conarer a
diacere. Ep. III. Et alibi : In ipsis Sanctis
Scrιρturis mullo nescio Plura, quam SCis, Ep. CXIX. Demum concludit mirifice S. Hi ronymus , cui tum ob orientalium linguarum , et Consuetudinum peritiam , tum ob Singulare , Perpetuumque studiuria tu Divi norum Librorum meditatione positum, primas Partes in Sacrarum Scripturarum intelli gentia nemo negare audebit; quiquem in Epistola ad Paulinum singulos Sacrarum Scripturarum libros percurrens , singulorumque non raras , nec leves dissicultates adtin gens, huius veritatis plura argumenta sup-Pcilitat, quorum aliqua speciminis loco aseseremus. Haec a mes perstricta Sunt breviter . . . . ut intθlligeres, inquit, te in Scripturis Sanctis , sino praeDio et mon- atranis Semitam , non possct ingredi Sola scripturarum ars est, quam Sibi Omnes Passirn vindicant. D Scribimus indocti , doctiques poemata Passim D. Hanc garrula anus , hanc sophista perbOSus ,
285쪽
hanc unipersi praesumunt, lacerant, ascent antequam discant. Alii adducto su percilio , grandia Oerba trutinantess, inter mulierculas do εαcris litteris philosophan
quod νiros doceant'. et ras parum hoo ait, quadram facilitate Oerborum, immo audacia euissorunt aliis, quod ipsi non ime tigunt, D. 4. pag. 272, 275. T. Ι. Ed. Vallars. Socraticum iuuia i lotur in nobis : hoc tantum seio, quod nescio. ibid. n. 8. pag. 278. et alibi: Elia m quase plana sidentur ira Scripturis, plena Sunt quaestionibus. Commenta r. in Matth. Lib. II P. XV. pag. LII. T. VII. Εd. Vallars. Singuli ae ΟΠ , vi ct puncta in Dioinis Scripturis Piana 3unt aensibus. Commenta r. in Epist. ad Epties. Lib. II. Cap. III. Pag. 59 l. T. VII. eius d. odit. . III. Comprobat denique ratio Theolo gica . Sive enim res, de quibus Sacra Scri-Ptura Ioquitur, sive sermonem, quo res iPSas exhibet, consideremus : perobscuram fatea mur necesse est. Res nimirum altissimae sunt, utpote Deum ipsum, eiusque Opera Spectan-ws , ideoque absconditae nimium , et Pe
286쪽
inus abstruSae. Sermo Vero, praeterquam quod utpote divinus multiplices profundosque se sus continet; innumeris metaphoris, allegoriis, Parabolis, Proverbiis, vocum varietatibus ac modis Hebraicae et Graecae linguae Propriis contexitur. Quare tot viri et ingenio abundantes, et caritate divina repleti, et Orientalium linguarum peritia Celebratissimi , post magnum studium , multamque operam ad Sacras Scripturas Perlegendas collatam, Se longe Plura ignorare , quam cognOSCere eorum, quac in illis continentur, cons Ssi Sunt. . IV. Quorum argumentorum vim frustra offugero conantur Adversarii duo illa notissima repetendo, scilicet Scripturam primum piis ac sidelibus hominibus nullo Dogotio intelligi ; alterum in rebus ad aeternam Sa- Iutem nece,sariis clarissimam esse Scripturam. Quod enim ad sidem, et pietatem adlinet , pius ac fidelis erat certe quidem David , et tamen lumen a Deo requirebat, ut legem cognosceret: Repeta, sic Deum rogabat, oculos meos , et considerabo mirabi-ἰια ce iam tua Da mihi intellectum,
ρι αδ am mandata tua. Psalm, CXVIII.
287쪽
Pii, ac sidolos erant Apostoli ; attamen Christus aperuit illis sensum , graece νουν mentem , ut intelligerent Scripturas , Lia C. XXIV. 45. Pii, ac fideles erant HieronymuS, Augustinus, ac tot alii fide et pietate praestantissimi viri , qui tamen se multo plura nescire, quam scire in Sacris Scripturis ingenue fatentur. Pios ac fideles se iactant Adversarii; nihilo tamen minus Sacram Scripturam explicantes , vel implicantes potius , in
numeras, ae secum invicem repugnantes Sententias tenent. Quod vero pertinet ad res ne cessario , salutis obtinendae causa, Cognosce
das, quid Lege divina clarius 3 et tamen David Deum orabat, ut eam intelligeret. Quid magis
necessarium ad aeternam salutem acquirendam quam bona opera, et quid bonorum operum necessitate clarius in Scripturis 3 Adversarii tamen talem necessitatem obstinati negant , et clarissima Sacrae Scripturae testimonia insanis, et execrandis interpretationibus irrident. Ubi enim do bonis operibus sermonem habet Sacra Scriptura, eius verba hac rogula esse intelligenda impudentissime statuit Lutherus. Ubi Scriptura mandat, ait, Diotii od by Cooste
288쪽
us stant bona opera , εio intelligas , quod
prohiborat, ns facias vera bona , quum non sit in tua potestates Uera bona o --. In Psalm. V. Calvinus autem illa Christi verba n Si Ois ad pitiam ingredi, seroa mandata , Matia. XIX. 17. ironice , et sensu opposito intelligenda esse praescribit. Ille Sacram Scripturam intelligendi modus pro- seeto non Christi discipulorum , sed impietatis ducum CSt. COROLLARIUM IV.
Ex iis , quae de divina Traditione dixi
mus , facile intelliguntur regulae Servandae, ut ab humana recte discernatur divina Traditio. Eiusmodi autem Sunt.
Regula I B Quum aliquod si de tenendum
unanimi consensu proponunt Patres , quod in Sacris Scripturis non reperitur; illud ex divina Traditione oriri existimandum eSt D. Regula II. n Quum propositionem aliquam in Sacris Scripturis minime expressam, Velu ti fidei dogma, desinit Oecumenica SynodUS, ex divina Traditione haustam suisse pro cer' to habendum D.
289쪽
Bogula III. n Quae profitetur universalis Ecclesia , et tamen Sacra Scriptura nori docet; ad divinam traditionem nullo mego tio reserenda sunt D. Regula G. n Quidquid observat unive salis Ecclesia , tamquam ad fidem , et Religionem pertinens , in Sacrae Scripturae Ii-hris neutiquam dictatum , a divina Traditione certissime provenit D. Praedictarum regularum ratio ea quidem
est , quod si es , et quidquid ad fidem pertinet , sive ea spectet, qUae credenda sunt , sive ea , quae moribus servanda; non nisi a Dei verbo originem trahere potest; Dei aulcm verbum est vel Scriptum, vel ore traditum : ca igitur, quae in Sacris Scripturis expressa non leguntur , ex divina Traditio ne certissime hauserant Patres, Oecumeni a Concilia, universalis Ecclesia, quum de fidei rebus verba sacerent. COROLLARIUM V.
Ex iis, quae de Ecclesiae Christi natura, eiusque notis, ac dotibus diximus , Eccle-
290쪽
siam esse Christi eorpus divino eius Spiritu animatum patet ; ideoque , ubi omnino quaeritur quis ad Christi Ecclesiam pertineat , probe distinguendum hoc modo. Ad Ecclesiam quidem, si corpus simul, et Spiritum complectamur, ii pertinent qui tum
fide, spe, et caritate ornantur interius, tum fidei professione, Sacramentorum e mmunione, Iegivimis Pastoribus, horurnquo principi summo Pontifici, obedientia cxterius consociantur. Qui interiora illa tantum dona Possident ,-u techumeni sanctificante gratia Praediti, et iniaste, TCommunicati gravi culpa carentes , ad animam , non vero ad corpus Ecclesiae pertinent: ad Corpus Vero, non ad animam , qui exteri
ribus vinculis colligati, sanctificante gratia spoliati inveniuntur; atque , hoc diserimi facto , quorumdam Patrum, qui eosdem
homines nunc in Ecclesia esse, nunc in Ecclesia non esse adfirmant, sententiae i stelliguntur. At usitato Scripturarum, Patrumque dicendi more , si in Ecclesia esse praedicantur, qui riplici illo exteriori vi culo inter se consocia ur, in Ecclesia vero S