장음표시 사용
261쪽
sed persciat, oportet, quod naturalis ratio subsemiat Mei: sicut et naturatis in inclinatio Ooluntatis obsequitur caritati. Un-
et Apostolus dicit ΙΙ. ad Corint. X. cIn captivitatem redigentes omnem intellectum in obsequium Christi B. Et inde ea quod etiam auctoritatibus phiIosophorum sacra doctrina utitur, ubi per rationem naturalem Meritatem cognoscere potuerunt ,
sicut Paulus Aet. XVII. inducit porbum
Arati, dicens B Sicut et quidam Poetarum vestrorum dixerunt , Genus Dei sumus π.Sed tamen εacra doctrina huiusmodi a ctoritatibus utitur quasi extraneis ar mentis, et probabilibus. I. Part. Q. I art. VIII. ad 2. . II. Philosophiae vero in rebus the Iogicis utilitates paucis complexus est Palla vicinus , qui de ea sic scribit: Philosophiae lumen triplici do caussa maximo Theologias serpit. Primo quia cilianum sectarum errores impugnat, qui per i sum m incuntur. Deindes quia sophismata diluit Chri-atianae Mei obiecta . quasi absurda Μ storia complectoli. Tertio, quia citiarum
262쪽
cognitionum opulentiam comparat, quae tamquam consecutiones deducuntur, et ex
Do Historia. f. I Historiac nomine heic non illam rerum narrationem , quae tu Sacrarum Scriptura-xiam libris invenitur, ac divina historia a Pellatur, intelligimus; siquidem ea r Melationis Pars est, atque ad locos Theologicos Proprie dictos pertinet: sed illam , quae nulla divina inspiratione conscripta est, ac
humana nominatur. Huiusmodi historia vel Ecclesiastica est, quae nempe rerum in Ecclesia gestarum clescriptionem continet , vel profana , quae civilium rerum seriem com Prehendit. . II. Utraque autem Historia , Ecclesiastica Praesertim, non modo utilis, sed quodammodo ncccssaria Thet logo est. Ex ea Diuili rod by Cooste
263쪽
enim varios , et vanos haereticorum conatus, ut sanam Christi doctrinam corrumperent, et firmissimam immutabilemque Catholicae Ecclesiae regulam in conatibus ipsis evertendis perdiscit ; ex ea Imperatorum Romanorum in Christi discipuIos sacvissimas PerSecutiones , ae Christi Religionem inter tot persecutionum furores magis , magisque CreSCentem CognOscit ; ex ea Synodorum celebrationem, Earumque desinitiones in fidei , morumque doctu na Semper stabiles , in disciplina vero temporum locorumque adjunctis aptas intelligit; ex ea Patrum, ac operum ab ipsis conscriptorum diversis Ecclesiae saeculis eo gnitionem haurit ; ex ea demum Variam pro temporum varietate Theologiae pertractan/ae methodum, ac semper eamdem fidei do e trinam inter diversas Theologorum melli dos, ac opiniones percipit.
264쪽
Ex Catholica doctrina iam prussito, ac demonstrata Corollaria deducuntur. Quae ex praedicta doctrina defluant Corollaria Pro more adtingimus. COROLLARiUM I. . I. Ex Sacrae Scripturae definitione eonsequitur non modo Originales Wxtus , sed illas quoque versiones, quas Ecclesia adprobavit, pro authenticis habendas. Ac primum, ut quid vox haec Guthenti um sibi velit explicemus , animadvertendum a iurisperitis ipsam mutuatos esse Theologos ; ideoque authenticum appellant utrique Scriptum aliquod , quod ex se Mem facit in iudicio ,
et summae est auctoritatis , ut a nuIlo reiici , Mel in quaestionem Oscari debeaι. ex Iuliano I. C. in Trael. de fide Instrum. J. g. II. Deinde authenticum esse Sacraa
265쪽
Scripturae originatim textum 1 ex iis constat , quae in priori Tomo pag. 84. et
i) Orionalir textus, ut omnes norunt , liber ille dicitur , qui in eadem lingua legitur , in qua
ab eius auctore conscriptus fuit. Quamobrem duplex dicitur Sacrarum Scripturarum oririnalis fe-xtus, Hebraicust scilicet veteris Testamenti, et Graecus Novi, quum ex maiori parte Hebraica linguait Iud scriptum fuerit, hoc vero Graeca. Ex maiori inquam parte. Chaldaea namque lingua, ab II hraeis BabyIone captivis in usum recepta , conscripti
sunt Tobias, Iudiui, Esdras, et ex parte Liber Esther, ae Danielis; Syriaca autem lingua, Iudaeis BabyIone in βyriam redeuntibus familiari , fortasse scripti
sunt Ecclesiasticus, et primus Machabaeorum , quos S. Hieronymus Hebraice se legisse testatur , Hebraicam appeIlans Syriacam linguam , qua tunc temporis Hebraei utebantur : at eos Graece suisse scriptos opinantur alii. Graece quoque quibusdam seripti videntur, II. Machabaeorum , et Sapientia. Syriaca lingua compositum fuisse Matthaei Evangelium, et S. Pauli Epi, totam ad Hebraeos excommuniori sententia rensendum ; Marci Evangelium, et S. Pauli epistolam ad Romanos , utpote propter Latinos scripta , Latine conscripta suis,e quidam levibus fortasse rationibus arbitrantur. Di ili co by Corale
266쪽
seqq. de Sacrorum librorum γν 1 οτητι, et integritate demonstravimus. Si enim oriπι- natis textus incorruptus extat, talis scilicet, qualis a Spiritu Sancto iis , qui eum scripserunt, dictatus fuit, quis unquam ipsum omnino authenticum osse dubitabiι Τ Nimirum adeo authenticus quovis tompore habitus est in Ecclesia Scripturarum Orion lis textus , ut eius lectione quaelibet qua
stio ex Versionum varietato cxorta decerneretur. Sicut in Nopo Tastamento , ad rem S. Hieronymus , si quando apud Latinos quaestio exoritur, et est inter Exemplaria Uctristas, recurrimus ad fontem Graeci sermonis, quo μνum scrptum est Lustria
monium : ita in Vetori Teεtamento , liquando inter Graecos, Latinosque dioersitas est, at Hebraicam confugimus Meritatem:
ut quidquid do fonte proficiscitur, hoe
quas mua in riMulis. Epist. ad Sunniam , et Fretelam. pag. 657. T. I. Edit. Vallars. S. Hieronymo concinit S. Augustinus : Raeto fori nullo modo dubitaverim , ut quum diseersiam aliquid in utriusque codicibus imMenitur , quan quidem ad Idem rerum
267쪽
gestiarum utrumque esse non Potest verum,
ei linguae potius credatur , unde sest inratiam per interpretes iacta translatio. De
Civ. Dei Lib. XV. cap. XIlI. n. 5. Utrique S. Ambrosius: Si quis de Latinorum αὐ-
cum Marielate contendit, quorum aliquos
per i fialaa-runt, Graecos inspiciat C. Hices. Lib. II. de Spiritu Sancto cap. VI. col. 58o. Paris. 1549. ΙΙΙ. Quod ad versiones I attinet, au-
i) Vetustiorum Sacrae Scripturae Versionum Praecipuae sucit Samaritana , quae Pluribuo ante Christum saeculis saeta videtur; Soeria a Veteris et Novi Testamenti pauΙo post Apostolorum tempora secundum Orientaliam traditionem edita , quae in Orientalibns Ecclesiis legitur; Acthimica, de qua S. Ioannes Clirysostomus Homil. I. in Ioati-Dem; Armenida , de qua Tlheodoretus Lib. V. de curandis Graecorum assectionibuε, qui Perscam quoque nominat, a recentioribus Perficis versionibus diversam , cuius vix aliquid εupereSt; CUtica, seu Aegyptiaca circa Nicaeui Concilii tempora , ut coniicit Κirclierus , facta ; Gothica de qua Socra ies Lib. I v. cap. XVII. et Sozomenus Lib. II. cap. XXII. ; versiones Arabicae, ac Praesertim Aue Diuii ireti by Cooste
268쪽
rhentica dicenda est tum Graeca versio I),
xandrina ; Chialaea a Ra Phrasis, quae ub Hebraeis Tarxum appellatur, et maximi sit, ex tribusTar mim, Onhelos nempe , Ionathan , et Hierosolymitano , quinque saltem saeculis post Christum Coufecta, ut osteudit Morinus Exercit. Biblio. L. II. Exercit. VIII. At omnium plurimam obtinent in Ecclesia auctoritatem Versio LXX. et Vulgata, de quibus seorsim aliqua delibamus. ij Quae de LXX. Interpretum versione sine ulla dubitatione assirmari posse Videntur, nonnul-1is sat implicatis quaestionibus omissis, innuere PIacet. Duo autem haec sunt. Primum ci rea Pto- Iemaei Philadelphi , ire eentis circiter ante Christum natum annis, cam versionem fuisse iactam; id enim adseverant Iosephus , et Philo , qui quum Iudaei essent, maiorum in re maximi momenii traditionem ignorare nequibant. Alterum talem versionem , iam inde ab ipsius Historiae, quae Ari-ateae nomine circumfertur, scriptione , maximam obtinuisse auctoritatem; secus enim nec eiusdem Historiae Auctor tantis laudibus versionem eiusmodi prosequutus suisset, nec Iudaei tanta opera factam fuisse versionem vel nuIlius, veΙ minimi mu- menti sibi persuasissent. Sed de LXX. versionis auctoritate mox paula sustus loquemur. IIIud tamen.
269쪽
Septuaginta Interpretum appellatur, Versio Latina, quae oliin itala dicebatur,
D Π est hic praetereundum , quod de divinae Pro
Videntiae consilio in hac versione procuranda aut
madvertit Eusebius , Quum felix illud tempt/3
'βtaret , inquit, quo salu aris Huius Seroamri3NOStri doctrinae lux sub Romanis Imperatorιbu λM Cunctos sese homines longe latoque diffunderet, adeoque prasto ua quaedam tunc ratio Postularet, Vt quae δε ipso extarent Oracula , neo non uenaeorum illorum olla, ac relio ne disciplin φως , quos longe Deus inse carissimos hahMISSeccum tot eae saeculorum interoallo pratrii sermonι3iutegumentis clausae latuissent, ceteris tandum aliquando Nationibus, quae Rostmodum in OO t tionis Disinae Communionem Oocandae erant νomnibus Paterent: Deus, ille tantorum bonorum auctor, divinae scientiae A futuriam intuituas ringulari Gil prosidentia, ut quae de Oentum Faullo Post humani ganeris Saroatore , eodemqμη Ean tioras enm unum praeseolentem Deum Reb Honis omnibus sub sole Gentibus Doctore summi Praedicta iam olim essent, sa demum accurato
evsicatione Fatefacta , et publicis in Biblioraeci
collocata, cunctOmm in lucem oenirent, immεβ ρα hac Ptolomaeo Rem mente dioinitus: Rum
270쪽
Tum , in quaedam quasi Penus esset, unde sua semodum in RoPulorum omnium usum, fructum-yras Promerentur. Enimoero quorum agiter nuiata nobis unquam a L 1sis, suorum nobis Orci culorum cognitionem inridentibus , mPia feret, eorum dioino consilio Amoisam interPrelationem a mimus , atque ab illis lysis, qui Amrimum rad eos cum Prudentia , tum gentilitiarum quoque liturarum scientia Priestabant , elaboratam. Praeparat. Evangel. Lib. VIII. cap. l. pag. 349. Ρaris. I 628. Eadem ratione divinae Providentiae consilium cxponunt S. Ioannes Chrvsostomus IIoiniΙ. IV. in Genes. et S. Lugustiuus Lib. 11. do Doctr. Cliri si . cap. XV. 1 Vulgata versio maiori ex parte S. Hieronymo tribuenda , siquidem ita testatur ipsemet Doctor maximus: Mecus Te5tumentum iuxω Mesraicum transtuli ; Moum Graecae silet re idi. De Seriapior. Ecclesiast. Ex quibus verbis satis manifeste consequitur Veteris Testamenti libros ex Hebraeo per S. Hieronymum in Latinum translatos; Novi vero Testamenti antiquam Latinam vorsionem Italam dictam, per S. Hicroomum ipsum Damasi Papae iussu Correctam , et emendatam secundum Graeeos Codices fuisse. Attamen quod ad Vetus Te- lamentum ad unet, excipiendus est magmorum IM