In opusculum inscriptum reverendissimi Joannis Joseph Languet, archiepiscopi Senonensis, judicium de operibus theologicis f.f. Bellelli et Berti, aequissima huius expostulatio. ..

191쪽

calumnia 3 nisi essent vetustae oppugnatorum esseacis auxilii

contumeliae, verborumque injuriae, de quibus pertractavi in Vindiciarum mearum praefatione pag. XXI. & seqq necnon differtatione s. cap. I. Profecto nemo inficiabitur, posse a me omni iure, & aequitate repeti verba Clementis se l. record . Parae XI. initio hujus capitis laudata : Ceterum in hoc ipso praepostero judicio consuetam calumniandi morem non derelin Iuunt; nis enim excaecaret ros malitia eorum , ac nis diligerent magis tenebras , quam lucem , ignorare non deberent sententiar i Ias, ac doctrinas , quas Us cum erroribus per nus diamnistis conis

fundunt , palam O Iibere in Catholicis Scholis, etiam post editam a NobiI memoratam Consitutionem, sub ocu is n ris doc ri , atque defendi, tuasque propterea minime per eam fuisse promscriptas, Non Romae tantum , sed in aliis quoque Italiae civitatibus Systema Augustinianum de gratia , quale a nobis traditur ,& cxplicatur , in Conventu plurimorum Theologorum Clerici Regulares S. Paulli propugnaverunt; idemque Systema nuperrime perspicua, erudita . numerisque omnibus absoluta dissertatione vindicavit D. Homo bonus de Bonis in Universitate Mediolanensi S. Alexandri Sacrae Theologiae Professor. Dissertatio inscripta est De Natura divinae gratiae, typisque proincusa Mediolani vergente anno II S. In eadem d i stari

tione ipsa gratiae definitio , ipsa sussicientis & essi eacis

gratiae natura , ipsa effectricis gratiae energia, ipsa delectatio victrix qua prostratur ac retunditur quaecunque prava cupiditas, ipsa victricis delectationis per gradus diminutio & accretio , ipsa libertas permanens illaesa sub quacunque gratiae motione & sub qualibet premente cupiditate . dummodo non sit detis lectatio boni, ut inquiunt, in communi , vel Dei summi boni sese intuitive videndum per lumen gloriae exhibentis : ipsum, dicam uno verbo, systema nostrum dilucide explicatur, strenue maviterque defenditur, a damnatis erroribus demonstratur immune. Compluribus S. P. Augustini lententiis locisque luculentissimis, S. Prosperi Aquitani, nec non dinoris Angelici auctoritate statuitur & roboratur. Defensatum asseritur a Cl. v ro ejusdem Congregationis Paullo Frisio, quem doctrina &eruditione percelebrem, dum haec mandamus litteris, nobis

Francisci I. Pii, Felicis, Augusti singulari beneficio adlectum Academia Pisana suspicit ac miratur. Demum illustris Hom

honus Dipitia es by GOoste

192쪽

bonus testatur eamdem sententiam saepe elapsis annis fui si

typis editam cum aliis Theologicis propolitionibus, neminem adversus illam vel hilum fuisse obloquutum, eamdemque vinis dicasse sine erroris piaculo permultos Theologiae Candidatos . Ita senescentibus nobis undique adveniunt auxilia. Pontifices enim Romani declarant Constitutionibus suis nunquam eas proscriptas fuisse sententias, quae sub ipsorum Pontificu n oculis defenduntur: & talis est sententia nostra. Sacra Indicis Congregatio prohibet donec corrigatur Cen suram Dua censem,

di mandat ut illinc deleatur nota Jantanismi in ulla syllemati P. Masso ulte; & tale est systema nostrum Farnosus M dista ,

iubente eadem sacra Congregatione , retractat quod scripserat, Jansentanos esse qui constituunt etsi eacem gratiam in sancta delectatione relative victrici, idque doceri fatetur a Cath licis de quorum doctrina suum Eccle ita judicium nondum promtulit: & talis est doctrina nostra. Censores Romani, & supremae Sancti Ossicii Qualificatores, dc Consultores assirmant systema duarum desectationum , quemadmodum a nobis Propum gnatur, una cum libertate ind:fferentiae, nullam assinitatem habere cum proscriptis Jansentanis propositionibus. Idem systema ab iis, qui nuper adversus hac rei im Jansentanam scripsere, ab iis qui ab adversariis nostris praeferuntur Theologis ceteris, ab iis qui ob singularem doctrinam, studiumque nullis addictum partibus ac liberrimum pervenerunt ad Ecclesiasticatarum dignitatum fastigia, declaratur catholicum & orthodoxum. Idem defenditur absque erroris suspicione in Caesarea Viennenti Academia: idem a Clericis Regularibus S. Paulli defenditur Romae: idem defenditur Mediolani; & a nostratibus idem defenditur ubique terrarum. Vahi qui illud Jansentana inspersum caligine, & labe erroris insectum, imperiis te, maledice, contumeliose, temere, audacterque pronuntiat

193쪽

CAPUT III

De Aabus is B pN pDic Tu M XIV. Pontificem M almum Di solis Archiepiscopi senonensis .

NON tantum caussae nostrae ratio, re Augustinianae vinis

dicatio doctrinae, verum etiam nostra erga Apostolicam Sedem observantia , atque in Beatissimum Sapientissimumque Pontificem BENEDicTDM XIV. filialis devotio postulare videtur ,

ut Iudicio Senonensis Archiepiscopi Languet discusso, illius quoque Epistolay ad eumdem Vigilantissimum Romanae re

Catholicae Ecclesiae Moderatorem Rectoremque supremum , Conscriptas anno communis Aerae Ips r. mense Martio labenis te, animadversionibus nostris notisque Censoriis breviter di-DUngamus, Hinc enim compertum cuique erit quis nostrum

Petri Cathedrae sit vehementius addictus, ct pro Constitutione Unigenitus validiora & aequiora exerceat certamina ; fiet hinc pariter, ut Adversarii hujus nostri ingenium, doctrina ac Prudentia, quae ceteris relinquimus dijudicanda, magis magisque elucescantis Priori ergo unius Epistolae para grata ait se triginta & am-Plius annorum spatio contra appellantes a Constitutione Unia genitus ad Concilium pugnasse, sibi animos addente . & benedictionein impertiente Benedicto XIII. Si gloriolam captandi studium nobis inesset; possemus & nos litteris tradere, edendis Theologicis Elucubrationibus nos animum applicuisse hortante. nobisque benedictionem Apostolicam largiente Clomente XII. Scripta nostra pervolutasse Beneia Ium XIV. huius nutu exornatas a nobis dissertationes Apologeticas; atque .ut flentio mittam laudes nobis beneficentissima liberalitate Collatas, quas commemorare neque religiosam decet humilitatem, neque sinit ea quam habeo laborum meritorumque meisorum , quorum illos exiguos . haec vero nulla prorsus esse Profiteor , recta cognitio , di sincera confessio, confratrem nostrum Fulgentium Bellelli iisdem lacessitum calumniis . insignem a prae laudaris Pontificibus, cunctisque probis doctisque viris aestimatum fuisse Theologum, amplissimisque perfunctum fuisse muneribus. Verum haec, hisque similia humanas quae

194쪽

rentibus laudationes relinquenda esse arbitramur. Unum tan tum est , quod mentione facta Benedicti felicis recordationis Papae XIII. non est praetereundum silentio; Languetium nempe, tum Suessonensium Episcopum, dum Benedictus omnem curam intenderet, ut ad acceptationem Constitutionistraheret Appellantes, quibusdam probatis articulis doctrinam Augustiniano Tet Thomisticam comprehendentibus, atque ad id consequendum indixisset Romae doctissimorum Theologorum congregationes, Episcopum , inquam, illum, non expectat Apostolicae Sed is judicio,& ad hoc pervertendum gravioribus in Galliis excitandis diisidiis incitamentum fomitemque Praebendo, prae laudatos articulos proscripsisse , litterisque suis Eccletiaru)n tranquillitati adytum praeclusisse . Ex qua re omnibus notissima manifestum est eumdem Galliarum Antistitem suarum opinionum fallitatem consiliis, ac providentiae Pontificis Maximi praetulisse , atque ulterius Thomisticam sentenistiam, quam idem mei Benedictus XIII. Clemens XII. & n vissime Bened ctus XIV. in Apostolicis ad Tolosanos litteris inconcussam firmissimamque declararunt, ut inferius commonstrabitur, oppugnasse

Profecto quod IlIustrissimus Antistes adversus Appel Iantes

pugnaverit, a nobis magnopere commendatur: sed vereor quin aequitatis transgrediens regulas, indidi cte, sibique parum conitans in adversarios arma converterit. Postquam enim

Romani Ponti fiees semel iterumque declaraverunt nemini fas esse traducere aliquem invidioso nomine Ian senistarum , nisi quem legitime constiterit proscriptas tradidisse propositiones 'postquam affirmarunt luci tenebras ab illis offundi, qui cum damnatis erroribus confundunt sententias Catholicorum in Urbe , & coram ipsiis Summis Pontificibus propugnatas et postquam didicerat a Clarissimo M identium Episcopo , ceterisque compluribus iniquum esse notam erroris alicui inurere propter Consecutiones, quas negant ii, quibus ratiocinatione, cavil-Iulisque quorumdam Scholasticorum adscribi solent; cur ad defendendam Apostolicam saluberrimamque Constitutionem Praesul Senonensis ausus est cum proscriptis erroribus coniundere Augustinensium ac Thom istarum doctrinam , ineptasque Medistarum illationes, quamquam ab his abhorrescimus , tanquam asserta a nobis dogmata invadere , atque insectari 3 Estne insuper directe, legitimoque certamine contra serpente S

195쪽

haereset, & erumpentia schismata bellum gerere, eum errois

ne is assertionibus adlaphora inter Scholasticos placita permiscendo Compertum ulterius est Senon enlium Archiepiscopum in vellicandis Iansentanis sibimet nihil , vel parum constare. Etenim in Comitiis Gallicanis anno I Io. cum aliis Centum a Praesulibus fassus est, ab Augustino & a nonnullis Theologis Caritatis vocabulum frequenter accipi pro qualibet bona voluntate divinitus inspirata; at in nos stylum acuens contendit nihil aliud significare, quam Caritatem theolooicam: ex ea vero falsissima suppositione nostram , immo S. P. Augustini definitionem ac ualis Gratiae, & quae de virtutibus a caritate seiunctis tradidimus, insulse carpit. Temeritatis quoque nota cum C. Episcopis eos perstringit, qui autumant in positionibus Quesnellianis proscriptam fuisse sententiam statuentem omnem deliberatam creaturae rationalis actionem esse in Deum reserendam: quam postea sententiam ipsemet odio Vatiniano Prosecutus abradi jussit e dioecesis suae Catechismo, asseruitque damnatam e ste , illam sibi notam, quam ceteris impegit, arcessens. Atque his superiori velitatione commonstratis accedit , quod modo se Thomistis consentire gloriatur, modo contendit admittendum esse aequilibrium , modo antecedentis v Ω- luntatis Dei pervertit rationem, & hanc pro lubitu delineat sensu cum Thomistis , tum Medistis opposito, docens utique

gratiam lassicientem non conferri omnibus, at e X voluntate

antecedenti s quae voluntas respicit omnes homines fecundum se, non ut exiliunt a parte rei 3 necessario ipsam gratiam conseis rendam esse unicuique fidelium. Secundo para grapho inquit Senonensis Archiepiscopus in lucem opera nostra Theologica prodiisse, dum ille partis a scivictoriis pacifice frueretur ; iisdem vero operibus procusis magnum accessisse S ctae Jansentanae praesidium , propterea qu diis nos utamur cffugiis, quibus sese protegunt Appillantes.

Pace tamen cinerum, animique immortalis hujus Pra sulis, reponimus nunquam ei contigisse , ut victoria pacifice frueretur. Fuerunt enim I nstructiones ejus Pastorales , quas tamen Augustinianus Theologus latinitate donavit, neque nos Ulla ratione reprehendimus, ab Anonymo Scriptore opere in novem partes distributo unde quaque exagitatae & excusae , adro ,

ut coactus fuerit fateri se in Theologicis studiis parum fuisse versatum : quod testatur Epistola S. Pastorali I. parte num. 5 .

196쪽

pag. 8o. elque id opponit Episcopus Antissiodorensis Epistola

o parte X. pag. S . Idem Antissiodorensis Antistes ad obitum usque illum quaquaversum exagitavit. Legantur sex elias contra Languetium Epistolae . Convictus est etiam, non absque suo magno dedecore . approbasse blasphemam propositionem P. Assermet, de qua infra, nec non ad illam propositionem defensitandam , S. Hieronymi, & cujusdam Brevis Benedicti XIII. verba adulterasse non ab uno fuit accusatias, nec minruit se ab ejusmodi accusationibus purgare. Testimonio Cmnium Ecclesiasticorum dioecesia Antisti odorensis cunctis in GaIlia degentibus patefacta est falsitas & impostora vulgatae ab eodem epistolae, hoc praefixo titulo, Leure de pluriues Cha-noines, Cures es astreae Ecclesiasiqueae G diocese Auxerre, a Messieurae leae Chanoines , Cures O autres Ecclesiasique diocese de Sens. Quae in ipsum Languetium scripserit Carolus Ioachim Coiberi Episcopus Montis pessulani, nullUs eruditorum ignorat, Saue quod refero, percipiat Lector . Non ego quae Appellantes c ontra Archiepiscopum Languet scripsere, Psobo, aut di iudico: sed nego duntaxat Virum semper,& ubique lacessitum potitum fuisse absque perturbationae victoria, aut de hostibus egisse triumphum . Pugnavit quidem pro bona caussa , at non bene: destitutus quippe erat Theologica eruditione , & praejudici id abreptus, quemadmodum universa Gaellia testatur . Quid plura Illius opera in lucem eis missa, obstetricantibus Molinianis . tan am scatentia calumniis, reipublicae perniciosa , supremo Christianiis mi Regis edicto. fuerunt inhibita . Vides, opinor, iactatam Languet i victoriam, & fallo decantatos triumphos. Addit vero nos uti iisdem Jan senistarum effugiis. Vetus cantilena. At enim qia aenam, obsecro, sunt effugia ista, quinam Iansen istae Ese. fugia sunt interpretam euia ab Episcopis Centum, quorum,

ipse unus erat, tradita anno I Eo. quando concordi animo

asseruerunt comprehendi tin propositionibus Quesnellianis principium damnatum in g8. articulo Baji omnes actiones humanas oriri vel a caritate habituali, vel a cupiditate habituali et hoc enim nobis passim objicitur: quam inepte, inde constat. qiaod ipsorum C. Episcoporum verba exscripsimus. Videtis vinis diciarum nostrarum Vol. I. pag 38. Idem de statu naturae quam puram dicunt, damnato quidem in Baio, quatenus igintegritatem primi hominis appellabat naturalem proprieta-Z tem

197쪽

Deum referantur, non bonis unde quaque, tametsi non tint germina noxiae cupiditatis, nec intrinsecus labe fiant: idem, de potentia ad bene ac supernaturaliter agendum proxime exis

pedita, quam negamus adesse absque gratia per se essicaei; si potentiam proxime e X peditam illam dixeris, quae ad hoc ut prodeat in actum, nullum aliud postulat adjutorium . Qui

haec, aliaque superiori lucubratione ad trutinam revocata cenis

sed esse effugia lan senistarum, profecto Augustinianae Theol giae ignorat penitus elementa. Sed age. Quinam sunt Ians nistae illi, quibus effugia nostra arrident quam plurimum 3 Eorum . qui Jan senistae dicuntur, non una est classis. Quidam, qui revera Ian senistae sunt, quinque propolitiones Jan senii, 6. Baii, & ior. Quesnellii, atque iis expressam doctrinam,

ab Apostolica Sede damnatam propugnant, Formulario subscribere nolunt.& Constitutionem Unigenitur parvi pendunt. Nemmo unus, nec adversarii nostri, in hanc Ian senistarum classem nos rejicit; siquidem cunctas illas propolitiones refellimus, Apostolicae Sed is reveremur decreta subscribimus Formulario, pro Constitutione pugnamus. Altera est Ian senistarum, classis , qui effectricem gratiam in victrici delectatione constituunt. deliberatas actiones in Deum referendas esse docent, aequilibrium ad Pelagianismum amandant, ad obtinendam justificationis gratiam in Sacramento Poenitentiae initialem, amorem requirunt, & negant universis & lingulis hominibus

adesse auxilia sufficientia e ted quoniam Molin istae iis assertionibus tradendo contrarias, gloriantur sententias suas in confutatione quesnellianae fuisse confirmatas, & qui olim Semi- pelagianismi insimulabantur, nunc Ian senismi Orthodoxos incusant; idcirco sunt, qui ne verae doctrinae allatum praejudicium ab iis audacter , ut fieri solet, affirmetur, praepostero Eelo pro doctrinis agonia ant,. abnuentes subscribere Formmlario , & Constitutionem excipere. Atque in hac classe permulti sunt Appellantium, quorum pervicaciam oriri ex Molini starum insimulationibus certa res est , experimento , & subiiciendis adnotationibus comprobata. In his vero, qui lan&nistae dicuntur, distinguamus oportet dogmata a contemptu Pontificiorum decretorum; nam dogmata, quorum aliqua superius recensita non inficias ibo nobis esse communia, soli Medistae vociferantur esse proscripta, contemplum vero, quin Sedis. Disitirco D, Co Ie

198쪽

Sedis Apostolicae flocci pendunt statuta, nos ips reprehendimus & damnamus; jactantibus autem se consentire nobiscum idem respondendum esse crediderim, quod Senonensis iste Praesul rescripsit Antisti odorensi detnon stranti suam cum Archiepiscopo Turonensi circa dogma concordiam , si nempe idem sentiunt, eccur pergunt Gallias turbare di bellum commovere adversus Confluutionem 3 Postrema denique est classis eorum , qui sibimet certo suadentes ab Apostolica Sede nullam contra Catholicorum Scholas prolatam esse censuram , aut nostram, aut Thomisticam propugnant defensantque sententiam,

omni exhibita obedientia Apostolicis definitionibus: & nihilominus a Medistis tanquam Iansentani traducuntur: in qua classe Cardinalis Norilius, Cardinalis de Laurea, Cardinalis

Bona, prae laudatus Turonensis Archiepiscopus atque, Ut ex fide dignissimo accepimus testimonio, omnes Thom istae, Omnes Carmelitae, omnes PP. Congregationis Oratorii, omnes Monachi S. Mauri, ac Fulienses, omnes demum qui oppugna neplacita Moliniana, ab adversariis , comprehenduntur, de inique connumerantur. In hac autem classe quisquis recensetur , id honori ducere debet, non dedecori; quum idem prorsus sic nominari lan senistam, ac Neotericorum respuere commenta,& laxitates refellere Probabilistarum . Quae cum ita sint, di-Hitanti nostri & Iansentanorum eadem esse suffragia, respondemus discriminari nos a priori Iansentana Classe dum thesea omnes damnatas ab Ecclesia pariter damnamus; segregari a classe altera, dum cunctas Romanorum Pontificum ampliniamur definitiones; in tertia autem classe Ioeari haud invito Pamtimur animo, sinimus lubenter, & audimus gratanter. Fatetur tertio para grapho Archiepiscopus Senonensis magno nos Zelo excitatos videri pro Constitutione Unigenitur; sed ait nos ignorantes damnata dogmata adoptasse,& Jan se nianu in systema paullulum captiosis responsionibus ob velantes ad errores chimericos Sanctae Sed is detorsisse Censuras. Et si vero his satisfactum est satis superque; petimus tammen, si ignorantes in Jan senismum fuimus prolapsi, cur i os ubiquetredarguit fraudolentiae atque temeritatis 3 Quid cum ignorantia calliditas, & cum caecitate captiones g At sensum legitimum decretorum, & censurarum Apostolicae Sed is num soli percipiunt Medistae Num illum ignorant degentes Romae Theologi 3 Num summi viri inter sacrarum Congregatio T 1 num

199쪽

num Consultores adsciti , qui scripta nostra probarunt prum exornati ob sapientiae celebritatem purpura vaticana 3 num ii, qui impactas nobis criminationes jubente sapiemissismo Pontifice expenderunt. & aequa lance librarunt Subjicit numero IV. Senoneniis Antistes, se quenti experientia , & diuturna disputatione se deprehendisse in Novat, rum libris easdem artes, eademque perfugia, quaee in Scriptis reperiuntur a nobis editis. Noυatores vocat Appellanter , quorum unum postea nominatim carpit, Antissiodorensem nuper vita functum Episcopum . oportet autem, ut prim iam se claret, quaenam in Appellantibus doctrina fuerit proscripta. Foris lassis enim plura docent, quae non fuerunt damnata. Revera a pluribus praepostero judicio cum damnatis Apostolica Sede erroribus confundi sententias illas, ac doctrinas, quae pM

Iam & libere in Catholicis Scholis docentur ac defenduntur, declaravit an I318. in Bulla Pasorialis Clemens xl. Quare necessum est, ut quae palam & libere in Catholicis Seholia

docentur,. ac delandiantur, a damnatis erroribus secernantur.

Nostrum vero de Gratia systema, & quae de Statu purae naturae , de amore Dei super omnia, atque de relatione Operum in Deum, prout a nobis traduntur, unquam ab Ecclesia proscripta fuere; ac nis perrime Viennae, Romae, Medio- Iani , Florentiae, saperiorum assensu, publicis thetibus, librisque, ab iis etiam qui Monasticum, & Clericorum Regularium S Paulli sequuntur institutum, sunt propugnata In Episcopo itaque Antissiodorensi , ceterisque Appellantium, forsitan non quaelibet doctrina est reprobanda; cum tamen judicio nostro reprobandum sit quod sint Appellantes. Enimvero Turonensis Episcopus acceptator Constitutionis , sed assertorci vindex ejusdem doctrinae, ut demonstratum est primo capite, ab eodem Languetio in exemplum imitationis proponitur Episcopo prae laudato Antissiodori. Ipse ergo Languetius doctrinam Appellantium ab Appellandi pervicacia, sive a non acceptatione Con sit utioni=, distinguendam esse fatetur Verumtamen de Appellantium , aut omnium, aut aliquorum d ctrina, quantum spectat ad ea, quae nobis objiciuntur, nostrum non est proserre judicium. Ipsi viderint, ad quos attianet. Nostram tantummodo vindicamus, sed Consitutione reiscepta . e

200쪽

In iis, quae in priori Languetii Epistola sequentibus le

guntur para graphis, non immorabor. Suam enim in tantamnia nos insectando commendat solicitudinem: quae ampliores Promereretur laudes, si accuratius damnatos errores a Scholarum placitis separasset; si in sententia perititisset, quam cum Centum Episcopis comprobaverat , & nisi Augustinensiunta

Theologorum accusatione an tam praebuisset adversariis. Deinde Romani Pontificis, & Apostoli eae Sed is agnoscit Auctoritatem, eique Iudicium subjicit a se latum, Augustini ad RInnocentium I scribentis producta sententia. Factu in id optime , & digna Episcopali charactere prudentia, Nos etiam, atque, ut decet in loco constitutos humiliori, maiorem Romano Pontifica exhibemus honorem , majorem profitemur obedientiam. Quantum sit Apostolicae Sed is culmen, quanta majestas, quanta auctoritas firmitasque judicii, didicimus ex Evangelio cap. 16. Matthaei, ex Irenaeo libro III. adv. Haereses, Tertulliano de Praescriptionibus, Cypriano epistola Optato Mileuitano libro E. contra Parmenianum, Hieronymo epistola ad Damasum S libro I. contra Jovinianum, &,

ne Patrum universorum commet moecm traditionemra P. A

gustino Ser m. de verbis Apostoli, aliisque in locis compluribus . Ea propter ubi primum rn nos jactatae fuere lanianiant erroris calumniae, semel, iterumque, ac tertio ego, ad Pedes Beatissimi Pontificis BENEDICII XIV. Provolutus, meam illi sententiam verbis scriptisque comprobavi; oravi ego ipse, ut si falsa laret, illam proscriberet et testatus sum, testorque item

rum, eadem reverentia omnem ejus definitionem, exhortationemque me fore prosecuturam: meas non ex innavi Vindietas, niti pol quam libri a me in lucem emissi fuerunt ad rigidissimum examen plurium Theologorum revocati. Silui , quandiu ipse silendum e ste putavit: scripti, quando ut scriberem monuit: si aliquorum laudavi Censuras, id feci benignissimo cjus nutu; neque enim mihi fas erat arcana prodere, nec mihi erat haec dignoscendi facultas: Si Censuras reliquas proferrem in Fucem; suae insimulatores nostros puderet audaciae. Unum d cam, nec Pontificem Maximum quidquain Praetermisisse, ut doctrinae nostrae exploraretur indemnitas, neque hujus desiderari posse lucidiora testimonia. Sapientisiumus Pontifex vivit adhuc , vivatque, oro, diutius; vivunt Pur- .Puratorum Patrum nonnulli: vivunt Censores nostri Theol glo