장음표시 사용
41쪽
lanctum esse, qua Tyrtacum lanctum Scimus, eum ne civis quidem fieri advena possit Lacedaemone Clinton enim cum provocet ad Aristot polit II 6 12 qui dicit: λεγον νι δἐ υς rio ἐν τευ γιροτερ υ βασιλέεὐν ατεδίδοσαν τλης ποLτεως, praetermittit Aristotclem famam λεγουσι tantum tradoro totamque ius orationem parum esse definitam. Nam ut o meris fabulis taceamus, narrationes scriptoribus melioribus tradita ostendunt, Tyrtaeum Sparta et legibus constituendis et animis ad bellandum excitandis undo vel στρατ ro dici poterat operam dedisse; illum civitati in summo discrimino versanti salutem attulisso omnes uno ore consentiunt.
Hoc et Pausanias doco qui coloris ubi do o agit locis prorsus aliis verbis utitur quam loco quem supra memoravimus. f. IV l6, 2 6 18, 3. Quorum posteriores duos alio de sonto haustos puto cum uterque rationem reliquam quodammodo interrumpat Rhianus quidem utrum Tyrtacum nominaverit necno in medio relinquero oportet. Postquam iam tempor primi belli tumultus civiles Sparta orti sunt, quos Theopompus et Polydorus, victis Mosseniis, novis legibus cohibere conati sunt Plut. Lyc. ), Partheniorum quoquo coniurationi migratione illorum no imposito Arist. Ol. V 7 Antiochus et Ephorus apud Strab. VI 278 sq.), secundo bello denuo dissensiones civiles excitata sunt docio agraria Arist. Ol. V 6, 2 θλιβομενοι γαρ τινες dia τον πόλε/ιο ηξίουν ν&δαστον ποιεiντην χώραν Paus IV 18, , o frumenti inopia, ad quas moderandas Tyrtaeus plurimum contulit. Paus. l. l. mi τουτοις ιιἐν τα διαφορα διελυε υρταιος). υνοι iis carmen
1 CL quao Iorod. IX 35 do Tisamon et Hegia oraculi
42쪽
eius nihil aliud suis, nisi renovatio et confirmati legum a Theopompo iam latarum, quibus civitati tarmam pror sua aristocraticam imprimoro cs. rg. 2 gh tibi populo species tantum libertatis relinquitur, et lag. 3 ubi Theopompum laudibiis offer'. Hoc vuli etiam Suidas, eum dicat: γραφε πολιτείαν τοι Aon εδαιμονίοις. Quae cum magis ad interiorem rei publica spectent condicionem, iuvenum animis ad virtutem educandis omnimodo incum-boba non solum earminibus militaribus componendis, quae anapaestico motro conscripta progrodientibus aptissima erant, Verum sententiis etiam rorioribus elegi vo metro inelusis fortitudinem imp vidam et mortem pro patria colebrantibus. Quae apud Suidam σποθῆκα nominatae, a pueris ediscebantur ei usque ad postoriora tempora plurimi aestimabantur ). Universa nim haec carmina didascalida erant, sicut Athenis Theognissis sententiae eodem modo tractabantur ). Quod officiunt Lycurgi orba in Leocr. I sq.): αλω και την περὶ τους νέους ἐστι- ιέλειαν συνετα ξαπιτο, οὐ μονον εἰς τὴν παροντα ῶνδυνον υ ει Κιαντα τον λυνα βουλευσάμενοι καλευς --τέλιπε γαρ αυτοῖς ἐλεγεια ποιήσας υν ἀκουοντες παι-d ευονται προ ανδρείαν.
Qua cum ita sint gnomologi quidem, quibus Tyr
taeus adnumerandus, certa quadam vocis notione praeceptores seu διθασκαλοι appellari poterant; nec mirum saepissime eos sententiasque eorum ad risum et ludibrium esse vocat . Gravitas enim, ut micheri l. l. p. Rverbis utar Jacillime provocat ludιbrium et morum prae-
43쪽
cepta ει cu taediosa veniunt non aeria oppugnando sed cavillorum facetiis declinari vel procaciter propelli sole=ιt.' Quod plurimum a comoediarum scriptoribus usitatum esse consentaneum est Nec desunt exempla quibus alios et poetas ct philosophos ludi magistros vocatos esse constat. Nonnulia eorum proferre liceat Talia traduntur de Phemio qui Homeri matrem in matrimonium duxisse dicitur: δε τε ἐν διυρνι τουτοντον χρονον η Πυς τουνοιια, aida γραμ/ιατα καὶ την αλ-λην ιιουσιοὶ διδασκc0 1raσαν. Vit Hom. . eaterm.
l Parodiariam exsmpla exstant complura os Athon. VIII p. 364 A sq. Phrynich. d. obeck p. 9 ἔστι μὲν in ησασθαι παξ παν
2 CL Hoelbium I. l. p. 10 Heckerum, Philolog. v 452.
44쪽
. 41 γέρων sνος ἐξεδιωξεν Theocrit. 24, 10R. De Marsya historico dicit Suidas: υτος - , σιροτερον γραμματολω
καλος ). Ita Tyrtaeus ludimagister reddi potuit. Quodsi claudum eum finxerunt alii, alii deformem et dementem, o villatio etiam clarior fit, ad parum probabilis videtur sententia Thiorschii l. l. 594 eo carminum genu quo inclaruerit non inconcinne significari, ipsam enim elegiam ob pentainstrum qui hexametri numer duobus in pedibus fracto originem habuerit claudam esse et pede claudo incedere dictam osse. Sed ut hasce sabulas plane aspernemur, restat nunc ut quomodo omnino Tyrtaeus Atheniensis reddi potuerit
Notissimum quidem est, bello tertio, quod dicitur, Messeniae exori Lacedaemonios in ultimo discrimine versantes auxilium ab Atheniensibus petivisse, quorum auxilii egerent praecipue ut acrius Ithomen obsiderent, cuius rei illi peritiores essent Τhuc. I 1023. Athenienses Cimonis consilium secuti Phit Cim. 16 eundem cum quatuor milibus 1oplitarum Arist. Lys. 1143 in Messeniam misero Ol. 79V. 461 a C. atque etiamsi expugnatione non persecta invidia dimissi Spartanorum reversi sunt, non minimum tamen ad conservandam civitatem L
Cuius rei memoribus et perfidia irritatis oratores demagogici et panegyrista antiquissimis iam temporibus auxiliit in et alii tum Lacedae inoniis ab Atheniensibus lata esse praedicabant ac tum tales fuisse Atheniensium vires ut ne exercitu quidem opus suisset sed uno tantum viro. Rationis qua utebantur xemplum Ly-
secutus est. 3 CL Schai seirim, de rebiis os buli Pors temPP. y 7.
45쪽
eiurgus praebet . l. qui loquitur ac si nulla omnino statui posset dubitatio: Iγι γαρ υκ οἶδε των Ἐλλ νων κτλ.Iniuria plerique recentiores ad hunc Lycurgi locum provocant, cum lia in ro nihil intercedat inter eum aliosque oratores et panegVristas. Populus autem Athenarum quam libenter doceptus sit et qua ad deducendum eum in partos adhibita sint adulationes praetermittere possum. Deindo tonendum est, anti luissimorum temporum cognitionem accuratiorem paucissimis fuisse tunc et quod unus orator populo probasset libentur ab altero assumptum esse. Quo factum est ut iam quarto a C. seculo fabulam do Tyrtao pati ia fiuntatam lato demonstret, qui
ναιον, τεθνὁ δ πολίτην γενο/ανον Accedunt et scriptores Atthidum qui qua ad celebrandam Athenarum gloriam tradebantur a libellis suis non removerint. Hos o Tyrtaco fabellas tradidisse, appareto loco Strabonis VII p. 362 iam saepius laudato, quo
clarissimus omnium qui atthides scripserunt Philochorusno praetcrca Callisthenes compluresque alii in testimonium vocantur Philochor Atthidem ab antiquissimis temporibus usque ad Ol. 129 2614. C. ductam esse cum Sciamus 3 annalium ratione, ita ut prioribus soculis ad reges c archontes, postea ad singulos annos rea gestae conscripta sint Boech hius 3 libris quibus constabat septum decim fragmenta quoad fieri poterat disposuit. Cui narrationem nostram de Tyrtae initium tertii fuisso libri visum est j.
46쪽
Quanavis periculosum videatur scriptori, cuius dodiligentia o fido omnes sero veteres consontiunt sabulas assignare, hoc tam oti facilius idolii cum do ollis Mossemaeis vix erit et a rati ei adsuerint fontes, multa saltem e vetustiorum atthidum scriptorum voluminibus as- Sunipserit Callisthenem vero, qui quarto kλDii Drau libro ad OL 102, 3 de Messeniis gisso videtur historian rbo- toxic paene more scripsisse Cicero' testatur. Quid igitur mirum quod et sermone hominum ei scriptorum indigenarum voluminibus fabula illa et fallacia mox ut ora tradebatur historia. At patria a Philochor o attributa nomen alicuius Inomenti est, qui non solun Atheniensem sed Aphidnae uni quoque eum Vocabat. citrabo VIII 3623 tonim cum Steph. 'κ. s. v. ' Ἀφιδνα in Laconica oppidum vel pa, gum huius nominis exstitisse doceamur, si ex illo pago
Oriundum fuisse Tyrtacum statuere licet in), tota res clarior
sit. Tum ex Aphidnae Laeonico Atticus Aphidnaeus aut inscientia aut fraudo fieri potuit, eum et ea similitudo
inter haec oppi la intercedat, quod utrumque cum DioS- curis et Leucippidis eorumque cultu arte coniunctum suerit. Quod ut incertum in medi relinquimus. Id nunc apparomspexo Τyrtaeum indigenam Lacedaemonium esse habendum. hierschius ), qui omnino exstitisse Tyi aeum negat, carmina ab c abiudicavit eam ob causam, , quod ne λ ί--um quidem hoatrum contra quos tuse Ovoris
I Testimonia collegerunt Slabolis, fragm. Philoch. p. b. uenera Praes. p. LXXXVIII. 2 CL Callisin. m. I meli.
47쪽
pugnareti r indicium continerent p. 64'. Quasi pauca nobis servata fragmenta nominibus aut rebus gestis enumerandis roserta esse deboronti Nec tamen desunt montiones primi quidem belli priorumque rationum Laconicarum os frg. l. 4. bigh. Maxime autem obstat hierschio Eustratius adoris oth. nicom. III 8, ): ni τ περ Am εdas nνίευν λέγοιτ' in ' O αυτ ν G τιν ιιαχ ν τε προς Μεσσηνίους ε/ιαχεσαντο ἐμο-λθιουν, ἐς καὶ ο TDρταιος ιν ηιιονε Dει. Veri simillimum cst ad pugnam ad magnam ossam Paus IV 17, 2 roserenda esso Verba. Sed iam tempus transeundi ad quaerendam cui attribuendus sit Tyrtaeus aetati. Qua de re pauca hic tantum dicam, quippe qua in quaestionem infra agitandam de chronologicis bellorum rationibus cadat. equalem autem belli secundi fuisse poetam cum ex aliis tum ex phoro constat. Satis habeas singulas de aetate eius sententias componi.
H Ler o my, ura ad Ol. 36, 4 633 a C.): Myrthaeus Atheniensis poeta agnoscitur. Syncellus I p. 403 Dind. MDρταιος - θνaiος σποιητης γνωρί&το ). Quibuscum consentit Suida s. v. Tvρταῖος ηκstata γουν πιτα την, hi suci ada, i. e. 640 a. a nec multo discrepat Iustinus III qui sub Ol. 35 Spartam venisse cum apud rogum legisse videtur. E Diodori quoque libro octavo exstant duo fragmenta lag. 35. 36 Behh. do
I Ed Zoll. II p. 102. orba Aristololis ad quas spectat Eu
48쪽
Tyrtaeo, ubi narrat auctor Athenis missum esse eum inter res gestas quae post Ol. 26, 4 cadunt ); quo si verisimilo Diodorum quoque yrtaeum eidem fere attribuisse tempori cui Eusebius a ceteri annumerarint. Diodorus cum Eratosthene et Apollodoro uti soleat, probabile illos ipsos Tyrtaeum in Ol. 35 vo 3 collocasses 3. Pausanias contra adventum eius quem post praelium apud Doras primo belli anno commissum narrat sub a num 684 constituisse videtur. s. Paus. IV. 5, 4. 6. Diversitas auctoritatum tolli non potest quo modo
Bachius conatus est l. l. p. 48), ceteros qui Tyrtaei κμὴν collocent in Ol. 35 eum illa fortasse morio consudisseratus, cuius nullam a Spia in ii tempore obtigerit sactam esse mentionem inuiusmodi explicationes nihil valent. Ad postremam iam quaestionis huius partem transeamus, ut quantum Pausanias debeat Tyriae peracres mur. Quam breviter absolvere licet. Qitate omnino Pausanias ad poetam nostrum provocat IV 6, 13, 14, b15,2. Primo et ultimo Oe verbis Tyrtae ceteros suos auctores refutat, illo Myronem, quia lieopompum primo bello ab Aristomene interfectum esse tradiderit, cum Tyrtaeus vivente adhuc rege Messeniam subactam ess cecinerit hoc Rhianum, quod Leotychidem belli secundi tempore Lacedaemoniorum regem suisse salso statuerit, quippe qui sedulo a Theopompo non vixerit, cum Verbis Tyrtaei insit recta ratio temporem, tertio a primo bella seculo
secundum coeptum esse. De spatio etiani viginti anno-xum quod primum habuerit bellum, Tyrtacum testem proseri 12 M. Denique quibus alamitatibus Messenii bello ad finem perducto perstricii sint Pausanias quae dohaes. re verba fecerat Τyrtaeus narrationi suae innexuit.
49쪽
1V. Messeniacis satis conscribon dis sontos tuos adhibuerit Palasanias iam adhuc indagaro et indicar conati simius, ad ultiniam piaostio non pervon inrais, ut unde rationes suas chron obigiens hau scis auctor demonstremus.
Quod ad primi cui tempora attinet, Pausanias certis numeris annos ot initii et Oxitus indieat IV , 101 ι, ), non solii in olympiadibus appositis, sed etiam archontum Atlioniensiui tinnis. Olvmpionicarum catalogum Pausanias bono novit ac saepius momorat III l 1 VII, 3. V In archontibus constituendis aliam computationem sequitur quam Eusebius et Dionysius Hallicarnassensis Pausanias enim bellum primum initium cepisse dicit quinto anno Aesimi dis archontis deconia allis secundi, ita ut primum Charopis primi archontum decennalium, annum in
Ol. 3, 4 ibi ponat Eusebius contra et Dionysius qui principium docennalis imperii in Ol. 7, 1 752 ponunt, primum belli annum primum quoque Αosimidis suisso tradunt. Idem fit in anno belli postremo l. 14, 1 724), quem Pausanias quartum Hippomenis misso constituit, cum Eusebius primum eius archontis annum ad Ol. 14 3 s 22 domum
perhibeat Manisostiam cst Pausaniam archontes decennales quinque annis prius quam Eusebium posuisso ). Praeter has tabulas Pausanias catalogum quoque regum Lacedaemoniorum exscripsisse videtur, cum integram ambarum domuum seriem memoria tradat Agladarum III 2, 1 ,
1 Somo a victorum tabula, quam Sex. Iulius Africanus servavit discedit, Ol. IX victorem enodocum vocans IV 5, 10ὶ cum illio Xenocles nominetur. Sex. Iulii Africani λυ/ιπιιιδων ναγραφὴ od Itutger s. a. CL Oenig de fide Pausania p. 10 sq. 2 Antiquit rom. I 21. 75. 3 CL ischori labi, graeo chrouo p. 85. .
50쪽
Ρroesidarum 7, 1, 10, 5 ac libro nostro quoque saepius ad ani pr0V0cet. Duos praecipuos fastos antiquissim iam temporum L aecorum exstitisse scimus, alteros Atticos, Laeonidos alteros, quos post Herodoti temtiora composito esse Brisimile iit, quippe qui computum situm de pii scis temporibus Lydorum . seculis regum sulcia nullamque saeiat mentionem nec laconicorum nec atticorum astorum. Sicut IIellaniciis primus Attico temporum systemato usus est, ita Ctesias Laconico, cui res gestas Asiaticasnccommodabat. Fastos regum Laconicorum haud anto
an mini si, a C. tisini posito Brandis recte monuit, quo
tempore et Olympioni caram conscriptus sit eatalogus. Di sorim inisi se fasti illi eo quod Troiae excidium, ex quo omnis temporum computatio pendebat, secundum noram Atticam 'G209 secundum Laconicum D 1183 attribuebatur. Alexandrini grammatici qui in constituendis temporibus quoque summiam collocariant studium, O triplitis suis aeram Laconicam undamentum quasi posuerunt, attamen
duplici ratione' eum Eratosthenes et Apollodorus quidem ipsum illum annum 1183 retinerent, initio igitur Oxpeditionis Troianae anno 1l93 assignato, Sosibius contra aliam sequeretur computationem, duodecim ab illis discrepans annis. De quo grammatico pauca priusquam progredi
mur dicenda rami β). Fuit illo, testorauida s. v. Σωσίβιος, σακιων γραμματικὰς των ἐπιλυτιουν καλουμενουν, et 1 In dominentation do temporum graecomun antiquissimor mrationibus, Bonn. 1857 odita 2 Num enim Thrasylliis Mendosius, qui ΙIeraclidarum reditulli decem annas prius quana ratosthenes posuerat cf. lag. 3 ueller)rorum graecarum claronica scripserit incertum est. Cf. uinor, lan hist. gr. III p. 503 sq.