장음표시 사용
151쪽
sed vel mera obligatio, ut plerique opinantur I , velut alii, servitus tantum personalis, instar usus cujusdam G. Proinde cum morte peisonae etiam extinguitur 3 , nec transit ad haeredem. Unde tute Civili Romano servitus praedialis, ut aucupium in fundo vicino facere, vel venari liceat, constitvit nequit 4 . Verum quanquam ita seres habeat secundum ius Civile : hodjerna tamen consuetudine recςptum videtur, jura ejusmodi ie.ilia quae etiam adhaeredes trans eant, Iieet utilitas inde magis ad posse ris personam, quam ad praedium redundet, eos stitui posse. Zasius sene 5 conira commv. nem Jurisconsultorum Opinionem conatur descudere, jura venam di aucupandi in fundo alieno, & id genus alia, inter servitutes realescenseri posse : secundum quam opinionem in Camera Imperiali iudieatum fuisse refert Gallius 6 , non quidem ex jure Civili, sed ex notissima Germaniae consuetudine. Si tamen recte expendimus, jura ejusmodi in i mralia genuS quodetiam inter servitutes personales&praediales intermedium ccnstituere videntur. Non enim rei, sed personae utilitatem offerunt, quod servitutum personaIium est; nihilominus ad haeredes transeunt, quod servitutum realium est. Hinc recte se videtur habere doctrinaPaurmeisteri I ,qui ura realia dividit in nominata,& innominata.Nominata vocat jureCivili cognista ' innominata, quae minoribus introduela, ita ut licet praedio non insterviant, in reliquis tamen servitutrum naturam habeant; cujusmo. di sunt jura venandi & caetera ab allegatis autoribus enarrata. Ad
hoc igitur genus jurium realium inuOminatorum etiam Jurisdictio, R Regalia particvl iria , quae non jure Territorii, sed speciali privilegio, pacto, Vel praescriptione alicui competunt, reserenda sunt. Quitiam tamen etiam ipsius Territorii utilitatem concernunt, v.gr. N Jus
152쪽
Jus Aperturae. . Hoc enim defendendae Regionis causa constituitur. i in igitur haec pirae instar servitutum re alium se habeant, dubitari nequit. Nec putandum , hanc inanem esse subti- . Iitatem. iantani enim utilitatem habeat, patebit infra, ubi modos acquirendi de amittendi, imprimis vero ubi actiones rece ille bimus. XVII. Ad iura in re spectat etiam communio, quippe quae in. omnibus rebus ae juribus, vel ex causa haereditatis, vel ex quacunque ali i, accidere putest. Unde Jure Romano jura communionis
duobus titulis Familiae herciscundae, ερ Communi dividundo, cx- . plicastur. Verum qtiae pri haereditatem & familiae herciscundae judicium pertinent, plenius ilitelligentus ex iis, quae insta de. successione dicentur. Nunc salienae uΚim juris privati in ratione , vel communis administratiotiis, vel, divis nis ineundae, ostendemuς. Integras enim; saepe regiones communi admini stratione regi videmug. Nonnulli vero Principes licet caetera diviserint judicium tamen appellationis, aut tale aliud quippiam commune habent I). Interdum pagiis, Vel Oppidum ψ, Ju-- risdictio, aut Regalia pluribus communia sunt. In hoc igitur genere administrationis quid singuli juris habeant, an omnium consensia de rebus costi munibus stauiendum, an vero majoris partis decreto standum sit, quaeli potest. Discrepat hac in re a Jure publico Jus privatum. Nam Jure bublico ubi plures aequali potesta. Rem p. administrant v maior pars minorem vincit, ademque, quod major pars decreverit, reliqui, qui minori numero sunt, ratum habere tenentur 3 . Econtrario lex com
munionisi Besold. disp. Nqmieopol. . ia. 9. 23 Gail. de pignota obc ao. Iu pritie. l. 39. dere jud. leg. i9. ct ibi. Bart. T admunicip. Grol. de
153쪽
munionis privatae est, quod Omnes tangit, ab omnibus probari debere : & in re communi potiorem esse causam prohibentis i . Cui enim hac lege in communione manere non libet , od divisicinem
provocare potest. Quando igitur Principes de Regionis, aut rei particulariῖ, quam pro indivili, possident, adin inistratione in cotv-nrime consultant, utra lex sequenda est Sane quoniam principes isti non lege publica, sed jure ac potestate ominii propria voluntate consocia,tur, utique dicendunt est , non legem illam societ tis publicae, sed potius communionis privatae regulam locum habere. Itaque vel unus dissensu reliquorum decreta impedire potest. χο spectat recepta distinctio: quando aliquid commune
est, ut universis, id ratum e sse, quod major pars statueridi: quando vero aliquid commune est, ut singulis, tunc potiorem esse catisam prohibentis a). Sunt tamen exceptiones nonnullae, quae ab aliis explicantur 3 . 'XlIX Quoniam vero communio mater est discordiarum
vi, ideoque nemo in communione invitus retinendus ust ue); sed vel unus reliquos' socios, quantumvis reluctantes, ad divitionem cogere potest 6 ν adeo ut ne pactum quidem perpetuat secietatis valeat 7 . Quando igitur res in contentionem venit, quin ossicium Iudicis in regione, iurisdictione, aut aliquo jure Regali dividendo idem sit cum eo, quod titulis Familiae herciscitnda & Communi dividundo explicatur, dubitari nequit. Qitanquam enim multi statuant, Iurisdictionem , tanquam.ncorporat e aliquid, resipectu Mris vel substantiae individuam esse, ideoque ad haeredeS ai solidum transmitti 8 : plerique tamen etiam quoad ipsam sub- stantiam
154쪽
stanti m divisionem Jurisdictionis admittunt i . verum sortassis . hoc ita gener .liter definiri nequit, cum non omnis Jurisdietionis eadem ratio sit. Interdum mitin quasi dominii, interdum quasi servitutis jure competit, ut ex iis, quae N e dicta sunt, constat. Dominium vero dividuum , servitus vero individua censeturi Delude nec Jurisdictionis eodem modo se habent. Iutc
dum enim territorium distinctas quasdam partes habet. Quid igitur Iulic impedit , quo minus Jurisdictionem dividamus 3 Sed quando ad unam Civitatem restri sta est, dividere eam dissicile. & cum maximis incommodis conjunctum foret. Eo igitur casu, quando Jurisdielio individua est, nihilominus ratio aliqua divisionis jucunda est; eadem nimirum, qtiae in servituera divisione
adhibetur. Hae enim jure & substantia individuae sunt et : nihi ominus commoditas 3e utilitas, quae inde redit, dividi potest a Imprimis hoc perspicuum est in ut istuctii. Hic enim jus plane individuum est, quippe quod a perim 3, quibus competit, sine interitu suo avelli non potest 4'. Quomodo tamen in divisionem venire possit, exponit ICtus hilce verbis: Cum de usifructu communi dividun judicium agitur , judex incitiae Hure ista disia get, ut vel regionibus eis uti frui permittat , vel sicet usi ructum uni ex iis, vel tertiae personae. ut hi pensiones ne ulla con- tresversa percipiam vel res mobiles ut, etiamse poterit; ut inter eos conveniat , caveantque per tempor a ros I fruituros, hoc est, ut apud Uuus mutua vice certo tempore si inusseucturi Apparet sane, emolumenta dividi, jus penes Omnes indivissimnianere. Hujusmodi igitur rationes pro re nata etiam in Iu-
155쪽
CAPUT VI.risdietionis divisione ineundae sunt. Exempluna extat apud Ant nium Fabrum I . XIX. Eodem temperamento veteres Interpretes juris Feu datis excusare voluerunt divisionem seudorum Regalium, quae eontra prohibitionem juris Felidalis et irrepsit. Dicunt e nim quasn- vis ipsius utilis dominii jusjndividuum sit,attamen administrationem& emolumentorum perceptionem dividi, noa esse prohibitum 3, Quanquam vero hoc menti duris Feudalis non conveniat cem tum tamen et , nonnullos in divisione seudorum Regalium hac moderatione, quam in usus fructus divisione adhiberi ostendi muti usos esse, ut fruetus de emolumenta tantum diviserint, ipsum vero ius utila dominii omnes pro indiviso retinuerint. inlin etiam
Reinhingius f contendit, in dubio hoc praestimi, quod legibus de
autoritatibus c afirmare nititur. Negari tamen non potest, plurimos Principes longius progressos, & ipsum etiam utile dominium . divisisse, quam notoriant Ocrmaniae cqnsuetudinem esse, tradit. Gallius 6J. Sed hac de re iterum insta dicendum erit, ubi de su
XX. - Juri communionis Φodammodo affine est jus, quod
inter duos vicinos in custodiendis de regundis finibus versat ur; υ de actio finium regundorum nascitur. Hic quoque similitudo inter fundos privatos &4ntegri s provincias satis perspicua est. It que Judex in finalibus controversiis inter providicita dijudicandis versabitur ex praseripto legum privatarum. Custodiet nimirum antiquos limites, quos vel natura, vel industria humana posuit, ubi evidentes sunt; vel si obfuscati, indagabit antiqua monumenta . 7 , communem circumcolentium existimationem, 8 , ae id genus
156쪽
a varia adminicula, & sic turbatos fines restimet: vel vero, si ila veterum limitum vestigia apparent, nec probori possunt, ipsis ex consilio agrimensbrum novos fines constituet I . In summa ossicium ejus idem est, quod Iudicis in privatorum finibus regundii; ceu videre licet apud Mynsingerum a), qui aliquot capitibus explicat, quid Camera Imperialis in finali controversia inter Episcopumwurizburgensem de Abbatem Fuldensem statuerit. XXI. Superesse videtur; ut de possessione videamus. Sed quid manifesti iis, quam hujus materia usum longe maximus nesse. Imo iii controvei sis de Jure Territorii, de Regalibus & hujus generis aliis luribus quaestio possessionis utramque quasi paginam facit 3 a ' ut in Imperio nostro peculiarem quandam constitutionem sa- opus suerit de litigiosa possessione 4 . quae cum paucis quibusdam pliis quasi appendix quadam videtur Constitutionis de Pace publica. Habet autem hac materia quaestiones difficiles & sub . tiles, de acquirenda, retinenda, amittenda & probanda possessione, de possessione justa, ' vel vitiosa, violenta scilicet, Manduin sina, vel precaria, quae omnes ex Jure Civili privato deciduntur Parum enim interest inter publicarum & privatarum rerum possessionem. Lueem soli faenerari viderer, si hoc exemplisbstendere conare r. ' ' . t 1 .
. ' XXII. Potius Utur ad modos, quibus ipsum Ius Superio
ritati, Territorialis acquiritur, transeamus. & num ex Jure privato interpretationem aliquam recipiam, consideremus. Clim enim.
multi sint modi, quibus privata dominia acquiruntur, haud abissimiIe vero est, aliquos eorum etiam juri Territorii, quod ihilae dominii eujusdam sese habere ostendimus , applicari. 'Primus modus acquirendi superioritatem Territorialem ab iis, qui hanc
157쪽
materiam tractant, constituitur concino Imperatoris i). Nimirumeti im privatorum s uadorum prinia distributio & assignatio in sine lis civitatibiis autoritate publica, vel facta est, vel fieri debuit et . Unde apud surisconsultos dominiorum dii inctioni divisioliem territoriorum comparari videas 3 . Addi hoc etiam potest, quod, quemadm idum praedia&purimonia privata, si domino carere incipialit, ad ipsam Rem p. redeunt q), sic Territorium, si Λutore& domino destituatur, Imperatori vacuum fiat, ut secundum leges Imperii, vel Reipubl. servet, vel alteri. rursus concedat. Fateu- dum tamen est, totum hoc, quoa ad concessionem Territoriorum de autoritatem imperatoris in ea re pertinet, non tam ex privato, quam publico Jure petendum esse, cumprimis etiam ex Iure F
dati,quoniam pleraque Territoria seu di jure possidentur. Aliqὸ
tamen usum jura privata etiam habere, dubitare nos non sinunt,quae Interpretes Juris Felidalis tractant de investituris de expectativis,quas vocant. Praeterea traditio posscssionis etiam requiritur, quae Iuris
privati materia est. Unde Paurmeis erus 3 boc loco tractat quaestionem illam, an qualiscunque rei contactus, an possessionis vacitae traditio necessaria sit. XXIIU Alter modus, quo supe toritas Territorialis acqui- . ritur, est Praescriptio. Haec veso mcteria Jure Civili magis trita est, ideoque regulae illius locum h ibere videntur. Subest tamen dissicultas. Proponit hanc qiiaestionem Hugo Grotius 6 , an lex det Usucapione, aut praescriptione condita ab eo , qui habet summum imperium, pertineat etiam ad ipsum jus imperii, & ejus partes necessarias. Negat autem ipse, & reprehendit Iurisconsultos illos, qui quaestiones de summo Imperio ex iure tractant Civili Romauo
sec. lib. I. cla s. S. cap. l. n. a. GPOt. dict. cap. 3. n.' I9.
Iurisd. l. t. cap. as '6 de ure belli repac. lib. . cap. . n. la.
158쪽
rum. Addi autem. Ea vero, quae de summi imperii natura non sunt, nec ut proprietates naturales ad eam pertinent; sed auis arari ab ea naturaliter possunt , avrsastem cum aliis cummunicari. . omninosubacent legibus pytilici jusque civilibus , quae de Usucapione G Praescription ac sunt. Susubditos esse videmus , qui praescriptione acquiserunt, ut appellari ab iis non possit. Hactenus Grotius. Distinguit nimirum inter summum imperium, ad quod negat pertinere leges Civiles de Usiicapione de Praescriptio. ne latas i &Imperia in seliora, qtiae a summa potestate aliis commit-nicati solent, quae iisdem legibus subjacere contendit. Verum
utrunaque membrum non caret controversia.
XXIl. Ut autem a posteriori incipiamus; quod Grotius dicit, illas torperii Civilis partes, quae inferioris gradus sunt, subjacere cujusqtie populi legibus de pi ascriptione & usucapione litis, generaliter verum non est. Nam ulli pio ad eas res pertinet, quae . in pati imonio esse possunt. Ubi igitur Jurisdictio res patrimonii non eensetur, ibi nec legibus praeleriptionum subjacet. Iure Romano ieitur Jurisdictionem praeseristrione a uiri, aeque inaudiis tum est, ac quenquam in paretionio eam habere 7 Totum igitur hoc ex moribus hodiernis est, non ex jure Romano. Interpretestamen nostri, veteres praescrtim, eum Jurisdictionis praesentem formam ex jure Romano quaererent, etiam illa; qtiae Romanis Iegibus contraria sunt, ilI irum autoritare stabilire conati sunt. Accedit, quod consuetudinem cum praeseriptione confuderint. Leges itaque i quibus Jurisdictio consuetudini subjicitiir, ipsi de prascri. ptione interpretantur a . Potius hae ratione uti debuissent, quod suriuedictio hodie dominii & patrimonii jure censeatur. Hoc posito, Ieges Romanae de rerum patrimoniaIium praescriptione lita recte ei applicantur 3 . Quoniam tamen materia praescriptionum con.
ih I. g. C. de divers. ossic. 2 Iason in I. g. C. de jurisd. n. io. a) vid. H. Hahtu Ict. V. nulla ad Ees. Par. λ de r. n. p.
159쪽
troversiarum plena est, fieri aliter non potuit, quin in ipsi ap-
.plicatione legum Romanarum difficultas oriretur. Primo quidem, si una cum cailro, territorio aliquo, vel parte territorii usucapiatur, satis certum est, eodem tempore, quo ipsum territorium, tanquam accessionem ejus usucapi r . Qiod si vero seorsim, absque territorio, aequiratur, ibi dissicultas aliqua subest. Tune enim instar rei incorporalis & servitutis se habet, ut supra tradidimus. - Servitutum autem praescriptio multas patitur controversias. Veteres' enim plerique statuunt, fervitutes discontinuas non nisi praescri
ptione immeminiali acquiri et . Quoniam igitur Jurisdiistio jus
discoliuntium est,hanc quoque nonnisi tempore immemoriali quae- ri tradunt 3 . verum recentiores distinctionem illam inter continuas &discontinuas servitutes erroneam esse, atque omnes absque discrimine longo tempore praesicribi ostendunt 4 . itaque jurisdictio. nem etiam Vel longo x. aut xx. annorum, instar servitutum , vel longissimo xxx. annorum tempore acquiri tradunt s). Idem de Regalibus, quae non ab ipso Imperatore, sed ab alio inferioris conditionis praescriptione acquiruntur tradit Sixtinus 6 . 1 . .
Xxlv Ita quidem de Iurisdictione & Regalibus particularia
bus se res habet. Alia autem quaestio est, si deliniversia Superio- ritate acquirenda quaeratur. Haec enim, quanquam in Imperio nostro non sit' potestas omnium summa, dc ab Imperatore Imperii ordinibus communicata: non tamen plane inde dependet,sed in peculiaris cujusd im Reipubl. regimine versatur, de summae Majestatis quodammodo aemula est. Summum autem I perium, in quit Grotius, 7 non est paris rationis eum rebus aliis , imo nobilia talesua res alias multum excedit, & propterea legibus de caetera.
160쪽
rum rerum prae riptione latis subjectuna non est. Idem igitur ex eadem ratione de Superioritate Territoriali dicendum est. Verum . de ipsius summi Imperii juribus, quae apud nos Reservata Impera. , toris vocantur, res controversa est. Alii enim haec ullo omnino modo, ullove tempore praescribi negant i), alii autem praescriptioni immemoriali tu iis locum saciunt et . Sed dissenssio haec fortassis inde e st, quod de prascriptione immemoriali inter omnes non conveniat. Multi enim instar vulgaris cujusdam piae scriptionis legibus Civilibus determinatae eam concipiunt. Itaque certo temporis spatio eam includere,& quaestiones descientia & patientia ejus, adversus quem currit praescriptio,de bona fide usucapie tis Rid genus caeteras, etiam ad pro scriptionem immemurialem accommodare volunt. Ad hunc modum praescriptio immemorialis si figuretur, mirum non est, summam potest tem ei subjectam negari. Revera autem longe aliter se habeti lino adeo diversa est a prascriptione vulgari, ut jure Civili ne nomen quidem prascriptionis ei tribuatur, sed vetustas tantum vocata '
ri soleat 3 Unde est, quod si in dispositione aliqua publica, vel privata, clausula illa adjecta sit, Num obstante praescriptione, non
tamen censeatur exclaula immemorialis praescriptio, quoniam haec sub mentione praescriptionis non continetur, sed longe alterius generis est M. Non enim tam lege aliqua Civili, vel, ut loquuntur, positiva introd iusta est, qutan ex ipsa rerum humanarum conditione, expressa. Unde non tantum inter uni is imperii Cives, sed inter
ipsos etiam populos liberos Iure Gentium locum habet; ut pluri-