장음표시 사용
31쪽
luculenti mis orationib. potest. Atqui reminLscere uerba Ciceronis in lib.3. de finib.sic scribentis: obscuratur, Uunditur luce solis lumen lucernae. Significo igitur primum meum editum iudicium esse tamquam lumen lucernae, tuas uera orationes, tamquam lumen Iolis, ita ut illae bula tenebras ossundant dent lia hoc obscurent. 'ud- quam cam, quamu potui, ne prorsus obscurarent. Sic. a lux, tenebrae sunt res inter se omnino diuersae, dissimiles. Ricc. Auid nis Aristot les enim laudat translationes, similitudines ductas 2 reb. quae manifesto similes non sint, σ1cribit , κ, ἐν φιλοσοφία ἐπο νυ εἰνα το ομοιον, ς ἰν πολι διέχουσι θεωρεν. Cicerosolet dicere alia
quid esse in dissimiligenere persmile . Buae caussa fuit, quamobrem, cum Typographus pro luculentis sinis uocem lutulentissimis impresssset quae fortasse magis tuo siensui quadrasset id non passus sim, sed uocem luculenti mis reponendam esese curauerim, aliter fortasse facturus,si tuum sensum melius nouissem. Sed uis 'ne,ut ad propositu redeamus S I c. Sanes placet. R I cc. Perge igitur repetere, quod mihi obiecisti. S i c. Illam sententiam, metant sapientes, recentib. morbis medicinam adbibere, contendisti sua fuisse ratione muniendam expraecepto Aristotelis, tamquam c3trouersam, O illi alteri repugnantem, Principiuobita. quae tamen probabilis erat, ct iccirco non
indigebat ruitione . si quidem probabile dicitur,
32쪽
quod probatur aut omnis. aut pleri . aut certe sapientibus. Sapientes, autem fuere Hippocrates, Plato, Chrysippus . Euare non Uuit ration RI Cc., Caue,quaeso,ne hoc tamquam certum ponas, uidquid est probabile,id nulla indigere ratione . pleraq; enim probabiliat iccirco probabilia sunt, quia talo. rationib. probentur. Euod ut co- firmem, agam tecum Dialediice. Non enim a reor,ne putes me adisse Dialecticos, ut putasti Medicos: se quidem ars nostra εδεν αντωρ ος τοῦ Διαλεκτιῶ, non Medicis . Sed ad rem. diuoddapersuasibile sic enim Euinctilianus appellat το πιθανο'νὶ indiget ratione. Omne persuas iis es probabile. Ergo quoddam probabile indiget ratione . se sibi as de maiore, audias Aristotelem,
credo te non dubitare, quia scribit idem Ariston
quaedam esse sati πιθανα, δια το) μiὶ ἐς ομολογουμ- ει νω, μηδ' ἐνδοξων. unde colligitur perDa-
sbile esse confessum probabile . Declarat alibi
hoc probabile confessum, καὶ τουτο δ'ο ουτω
igitur sic uidearis argumentari, Euidquis est probabile,non eget ratione et illa sententia es probabilis, quia probatur Hippocrati, Platoni, or Chrysippo: ergo non eget ratione: primum nego maiorem propositionem: deinde uero etiam miliu- :
33쪽
ram, o minoris approbationem. Talis entasthi tentia, quae omnem excludit medicinam d recentio. Moibis, tantum abeΩ,ut Hipprocrati, Plato
ni Chiosi po probata se ut nemini umquam,qui pe q/tis fa)usina est, probatast. quod satis in secunda disceptatione mea confirmam. Iguare, ac tua dixerim, consecutio tuae argumentationis nihil valet. Si o. Alf iudicabunt. Sed multa probabilia collegi ii, quae ut luputas, nisi habeat rationem adiunciam, absurda uideantur,ut Non posse mentiri quemquam,auet contradicere, neq. de reb-duab. iisdem contrarias o rationes habere, quia id probabatur A . ti beni: omnia, quae sunt is hac rerum uniuersitata, esse unu, quia probabatur Melibo : O alia ciusmodi, quae attulisti,quaeq. egebant ration ut crederentur. Non ent tamen mea sententia ita . Haec enim, Θ eismodi alia , cluae protulisi, theoremata erant illa quidem improυabilla,antequam uis ab auctoris. probarentur: verum,postquam consit mala fuerunt, probabilia euaserunt. Itaq. eis uti sine ratione poji licuit: quia a sapientis. iam axstoritatem acceperant. Hi paradoxa soleorum, antequam ab eis probarentur, fuere incredibilia: tibi probata sunt, credibilia 6- se eo erunt. Quare Cicero in paradoxis tractas tamquam Stoicus paradoxum ritud, Peccata hominum esse paria, etiam jubisela ratione firmanis. quia peccata,&qait, non euenti ed uitijs b
minum metienda sulit . A quo peccatur, id potest
34쪽
aliud Hio maius esse,aut minus: ipsum illud peccatum, quoqu0 te uerteris, imum est . at in oratione pro Milone eo usus es pro argumento probabi- ili, neq. ulla ratione muniuit. Cur de Africani
morte quaesitio nulla lata e quia non alio facinore clari homines, alio obscuri necantur. Euod cumst falsum,tamen es probabile,quia Stoicis es probgium. Scimus autem uerum, falsum uim sua ab ipsa rerum natura sumere. probabile autem, ct improbabile ab hominum, praesertim sapientum opinione. RICC. Primum declaro illa quae probata sunt Antistheni, Melisso, aliis,ὰ me co- memoratis,me intellexisse probabilia non simpliaciter sed quodammodo probabilia. erant enim paradoxa, paradoxum non est simpliciter probabile, sed quodammodo probabile . Guare Arist. declarat propositionem diale licam in hunc mo
ξος, ut disinguatur ab illis interrogationi. quae sunt paradoxae . sunt enim quaedam probabilia paradoxa, quae proprie dicuntur Theses, de quib.sic i
λισσος Deinde obseruo te existimare σο' δε-
35쪽
δοξον, quod sine dubio est probabile, ct τοδοξον, quod tu conuertis improbabile, ego conuerterem praeter probabile,inter se prorsus contra-rra esse,ita uismulctare numqua pusnti Appe las enim paradoxa Antisthenis, Melio, ct aliorum,improbabilia . paullo post scribis r Guides παραδοξον, ns improbabile, quia ενδοξον entprobabile. Ego tamen puto,cum ε νδοξον, et δοξιν, id es probabile, ct improbabile sint contraria, ενδοξον tamen, probabile posse esse παραμ ξον, oe praeter probabile, quia probetur alicui, Oramen sit praeter opinionem aliorum omnium, vel plurimorum. SIG. I uomodo istam tuam pemplexam disserentia probabis ξ Ricc. Probabo sc : mibi explicatam reddam: Ouod eri praeter uerisimile,est paradoxum. uoddam probabiale est praeter uerisimile. Ergo quoddam probabile es paradoxum. S I s. Nego minorem. RI CC. Probo minorem, tibi gratulor, ac mibi gaudeo,
quod ex Rhetoricis Dialectici facti sumus . uoddam uerismile est praeter uersmile. Omnenerismile es probabile. Ergo quoddam probabiale e In praeter uerisimile. Probatur maior ex Po tica Arin. ubi sc legitur. Ε' ι δἰ τουτο,οταν ο ιτο-
36쪽
colligitur,uuplex ese uerisimile,unu,quod BF mque,ut cu astutus decipit, fortis superate alterum quod raro, dicitor verismile praeter uerim mile ex sententia Agatbonis, ut cum Utitus decipitur,s fortis superatur . Itaque uerisimile quiadem es,debilem non uerberare, o robustum ne berare: sed uerismile quoque iat debilem uerberare,s robustum non uerberare, non simpliciter , sed quoddam uerismile,id est, Agathonis, praeter uerisimile. Probatur minor ea lib. 2. Priorum, tibi definitur uerisimile in hunc modum ,
m προτασις ενδοξος. diuemadmodum igitur duplex est uerismile,unum simpliciter uerisimile,alterum uersmile quoddam, praeter uerisimile a sic probabile es duplex, unum simpliciter probabile,alterum probabile quodda, probabile pri ter probabile, id est, ut Graeci loquuntur, ενδο ν παραδοςον. Ac probabile quidem simpliciter es κῆ παράδοξον, ut scripsit Arsot. de propositione Dralectica: probabile uero quoddam potes esse
παράδοξον, ut de These notauimus. Miror praeterea te doelisimum uirum disse ita Theoremata.
Antistb AMelissi, aliorum fuisse quidem improbabilia , antequam suis ab auctoribus proba-
37쪽
rentur: uerum, postquam confirmata fuerunt,probabilia euasi , ct tunc usurpari me ratione po- ituisse. Illa enim tantummodo sunt probabilia,
me ratione sunt proferenda. alioquin uidebuntur absurda. Num quod uis illud paradoxum Stoico rum,Peccata hominum esse paris,probatum fuissed Ciceronsitamquam Stoico,in Paradoxis, co- memoratum pro Milone loco probabilis me ulla rationis subisectione,ubi levitur: Non alio facin re claros homines, alio obscuros necari: dico, pro Milone recitari non paradoxum, sed unam de rationibus paradoxi,quae in tractatione ipsius nκlla probatione confirmatur,ubi traditur aeque peccare homines,si priuatis,ac se magistratibus munus inferante pro Milone autem videtur aliqua ratione muniri in hunc modum ; Intersi inter uitae digniatatem summorum, atq. in morum e mors quidem illata per scelus hisdem poenis teneatur, ct legibus; nisi forte magis erit paricida, si quis consularem patrem , quam siquis humilem necaucrit. l ido huiusmodi dictum pro Milone , quod putas sumptum se ex Stoicorum effato,non esse paradoxum,nec mere Stoicum oed O probabile simpliaciter, Peripateticum. Nam Cicero uersabatur tune in corrigente iustitia, ct uindicante Jcelera, ac maleficia, qua neminem habet eximium, oemetitur eodem omnes modulo, seruatque anal aiam,non ut distributiva, Seometricani,qua imparibus
38쪽
ribus imparia tribuit, sed Arithmeticam, quaeadem omnibus. Non eis igitur dicensim, Ciceronem eo in loco uti Stoicorum Paradoxod potius aut Peripateticorum dogmate , aut etiam opianione communi , quod in riuitate ius aequum omnibus esse debeat. Sed quorsum tam multa λ ut intelligatur , non satis firmam esse illam rationem tuam,aliquid non egere ratione, quia probabile sit. S i s. Dixi,quod mihi uidebatur. tu puta, quod uis.Declarasti autemsententiam Aristotelis,quὸ eum egit de addenda, uel non addenda sententiae ratione,non intellexi quod ego significo,tunc rationem non addendam, cum aliquo modo sententia probabilis est addendam, cum probabilis non es; sed, tametsi probabiles sunt sententiae, eas tameuratione muniendas , si controuersae videantur , aut praeter opinionem , se obscurae, si contra ea, quae in ore multitudinis sunt posita. Sed quomodo erunt probabiles,sim ut tu uocas,praeter opinion quas ille uocauisparadoxas sic enim subiecit:Sentetiae ratione egetes sunt, quae aliquod paradoxu dicunt. Ri cc. Modo ostendi paradoxu non prorsus repu
gnare probabili , ut aliquod probabile possit esse
paradoxum. SIG. Haec sententia,Recentib. morbis medicinam non esse adhibendam,non es par doxa,quia congruit cum sententia sapientum. quare non desiderat rationem. si paradoxa eset, ramen probabilitatem ab auctoritate sapientu, quos hic nominauit, acciperet. Ric Q. Iam intelligo, C a cur
39쪽
cur in declarandis sententijs ratione egentibus ex doctrina Aristotelis mentionem feceris tantummodo paradoxi: uolebas enim ad id uenis tit diceres, eam sententiam non esse paradoxam, ct iccircoratione no egere. At scripsit Arist.in hunc modum, -ώξιοι μεν δεομεναί HGν, ουαι πυάδρον
Ergo sententiae indigent ratione non Iolum cum sunt paradoxae, ut, Eruditioni opera danda non es , quia eruditi inuidiae subjciuntur, signaui fiunt: uerum etiam cum sunt aliquo modo controue ut Bonum est,cui contratium est matu, quia
s bellum sit malum, pax es bona . Addidit, δω
sententia non sparadoaa, sed objcura, etiam requirit rationis subiectionem, ut se sit aenigmatica, qualis illa ; Cauendum est, ne cicadae humi canat: Iequeretur enim rerum omnium uastitas. Idem docuit,cum aliqua probatione proferendas esse sententias ἐπαρα τα δεδημοσιευμενα, id est, contra ea,qua in ore multitudinis Iunrposita, ut No oportet,ut aiunt, amare tamquam obscurum ,sed tamquam semper amaturum: insidiatoris enim alterues Iam uero dicis eam sententiam non esse paradoxam, quam ne ego quidem paradoxam appellam. etiam δε illa tua probatio non satis si firma Uruit cum sententia sapientum. non eniλ . o gruit,
40쪽
grui ut aperte monstraui. Ouod autem conficis, quoniam paradoxa non ent, iccirco eam nullam
desiderare rationem,uereor,ut tibi possm concedere. Nam, si non est paradoxa, at est controuersa,et aliquantulum obscura, ct contra illud, quod ore omnium contritum, ac peruulgatum est, Princiapi s obsta. Itaque ex illis sententiis est, quae, ex doctrina Artotelis, aliqua ratione sunt fulciendae . Sed puto eam nulla ratione munitam fuse, quia nullam rationem habere tamquam omnium faumsima,ut saepe iam dixi. diluod addis, separadoxa est,eam accipere probabilitatem ab auctoritate sapientum,non solum nego a sapientibus fuisse approbatam, ed etiam,si approbata fuisset,parum probabilem existimarem, nisi adimidiam haberet rationem. S i c. Nonne dixisti bane aduersari itali alteri , Principiis obsa Ricc. Euidni dis rim e S i c. Atqui quomodo hae inter se pugnare
sententiae possunt, cum non ex eadem artium ambae oscina prodierint e Ricc. Declares , quid uelis,me commemoratioν, ut cumpraefatione bonoris loquar, Cunni. Si o Facio consulto,ut fastidiosi mas aures tuas offendam, postquam hunc litterarum concursum tantopere damnas. Sed audi,qua requiris. Aristoteles,libi loquitur de siententijs ratione aliqua fulciendis, ententias eas intelligit, qua γν rara dicuntur, quas definit uniuersalia pronunciata de iis reb. quae aguntur in uita , id es, de moralibus,non de ijs,quae tractantur in artibus.