장음표시 사용
361쪽
dicitur Supinum , quia supine, hoc est negligenter agat , & penὰ ociosum , ac superva-
Deum sit : nam orationes , quae post uni fieri Per hanc voeem , crebrius ad alias transfe
Gratiam, nil aliud esse , quam Participium , demonstraverimus. Iam vero siquidem Participia sunt illi Nominativi ,
Ionge utique diversi sunt generis & naturae ab istis , quae in Paradigmate Conjugationum appellantur Supin , quiPPe quae sunt vera Nomina Subitantiva , alterum quarti Casus . alterum Sexti, sed ejusdem declinationis : ω proin de a suis praepositionibus more nominum recta. Sanctius a que alii accipiunt posterius etiam ita aliquando , tanquam sit Dativi casus ; Uel uti Ηοννendtim andItu pro an dilui. Sed haec quoque oblativi esse clarissime ostendit Vossius Construct. 3 . ex tr. dum in eo casu addi AdjςEti- vos hisce locutionibus probat. Nec enim dici Horrendum ipse auditu , sed ipso auditu , intellecta piaepositione IN. In priore , quod est Accusativi casus, subauditur propo-stio Os. Unde & non tam ad motum , sicuti Plerique tradunt , sed ad snem significandum adhibetur. Nam Ea spectataem dicitur pro , es ad Dectatum . h. e. us spectem. Sic Salluct. Histor. III. Nec ero vo3 ultum injurias hortον. Nullum hic verbum , quod motum aliquem fgnificet , sed quod actionem , quae sibi ultionem habeat propositam tanquam suum finem. Iungitur autem hisce Accusativis Alium . spectatum R. similibus plerumque alius Accusativus , qui creditur ab istis tanquam Nominibus Veibalibus . quae Verbi sui rectionem Ietineant, proxime regi. Sed repetendum hic . quod saepe iam monui , intercedere in his Ellipsin praepositionis κWm , α vocis Negotii. ut adeo si dicam , Eo spectatum inaes , idem sit, ac si dicerem , EO ad spectatum negotii , quod ad ludos, Rationem explicuimus in superioribus. Quare autem haec constructio ita frequentetur cum Accusativo spectatum&c. non item cum Ablativo spectatu . aut aliis casibus, ejus nulla potest certa dari ratio , nisi quae ex Fortuna& Casu est petenda , sicuti aliquando faciendum superiore capite probavimus allatis exemplis , quibus addi potest . quod etiam in Participio Activo Positivus saepissime
occurrit cum Genitivo & Azcusativo: Comparativus vero& Superlativus . licet eiusdem naturae , quo i le , cum se IO Genitivo. Dicimus enim LAmans Patria se Patriam ;at amaurior Ec amantissisnus latris solummodo , non Icern atriam. Diuisigod by Cooste
362쪽
runtnr; ut . discedo lecturus, discedo ad Iegendum, discedo ut legam ; discedo lectum. Tum Praeterea,
quum raro inveniatur . rarius accusativo junctum reperitur. Virgilius ; Suspensi, Euripγ- tam scitatum oracula Phoebi Mittimus 2 idem ; δε-nimus huc lactio quaesitum oracula rebus. Terentius: Cur te is perditum 3 Semper jungitur verbis motum significantibus: & motus etiam est in illis:
Collocavit stiam nuptum p Conduxi id cantaram. Admitte me;pectatum.
Amatu, lectu, auditu, mirὶ conturbant gram- Nullo malicos : mihi pyrtim sunt dativi quartae in- fun/gu. flexionis, partim ablativi , quibus modus sidipi innificatur. Dativi exempla sunt: Mirabile visu , T. Horrendum auditu, id est, oculis & auribus: nam dativus quartae antiquitus frequentior erat in U , ut Gell. testatur lib. Φ. cap. I 6. Virgil. 8. . tu a vis r idem: Mirabile vis, id est, oculis: nam ipse alibi dixit: Oculis mirabitimonistrum. Valer. Maxim. lib. s. Ergo quod audiaru novum est. Plaut. Bacch. I a lepida sunt memoratu. ubi aliqui legunt , memoratui. Sed altius haec expendamus. Si terminatio in V, 1. supinum verbum esset , ' aliquando haberet 'a, vel ab. Deinde videmus , hanc vocem su- II. scipere adjectivum. Plautus Stich. Tuo are intu venio huc. ,, Inec dubium est, quin recte, , quoque dicatur et crebris tuis accersrom bis veni, sicut narratibus : Ovidius 6. Metamorph.
rationem hujus argumenti. Nam primo non mutat nituram vocabulorum, sive praepositio illis praemittatur expressa , sive per Ellipsin , ob frequentissimum eorum in tali Constructione usum, pene perpetuam omittatur. Deinde occurrunt sane praepositiones etiam ante haec vocabula in V cxeuntia, u ostendit Scioppius. Eo autem ipso eva
dunt vocabula ista minime verba oppina, sed vera Nomina Substantiva.
363쪽
is Tempestiva meis veniet narratibus hora.J Quinctil. lib. 8. Rebm atrocibus verba etiam iis auditu acerba magis conveniunt. Plinius lib. xo. Cepae sativaeo actu ipso caligini medentur: Gellius lib. xx. Eoi versea a iduo memoratu dignos puto. Tacitus libro Eo. Copias recenti lectu aucias. Livius 3 . Et eodem armatu Cares. Stat. q. Theb. Longe defessa redibat Venatu. Quod etiam testimonium indicat . hanc terminationem jungi verbis motum. vel locum significantibus: &lic dici, Venio venatu , ut venio agro . venio de venatione. Plaut. Menecli. Obsonatu redeo. Statius: uuem tu venatu reditarura in limine primo speriens. Cato Rullic. Primus cubitu Iurgat, postremus cubitumeat. Praeterea junctura ipsius orationis indicat esse nomen. Livius lib. 3I. Id dictu , quam restilius. Plinius lib. 7. cap. r. Parvum dictu , . sed i mnensum aestimatione. Si Dictu , supinum est. etiam aestimatione, supinum erit. Cic. in Pison. Quis enim te audiru , quis ullo honore, quis denique communi state dignum putavit: idem pro Cluent. uuam levia genere i o , quam atra re , quam brevia responsu. Curtius lib. q. Id consilium non ratione prudentiux, quam eventufeliciusfuit eidem lib. 8. Quis caetera auditu majora , quam vero sustinereph credebat 7 Val. Maxim. lib. 0. Nec ipsa verbi
relatione familiaria, quam dictu fastidienda sunt.
Tacitus lib. r. Lucoae visu , ae memoria deforme
Delirant igitur . qui dicunt. hoc supinum significare palsionem . nisi velis dicere . nomina etiam aliquando hanc pastionem significare: nam quum dicis: Laude ου amore dignum, poteris exponere , ut ametur & laudetur. Sed ostende obsecro hanc tuam passionem in his& similibus. Cic. Perpessu aspera. Livius. IO.
Migratu di illa d idem in prooemio i δε ne
364쪽
dum inceptu, quod vites, foedum exitu, id est, ut exeat , vel fine ipso: idem lib. t. Eo tempora in Regia prodigium visu, eventuque mirabile fuit ridem vigesimo quinto : Consilia audacia prima flecte Iaetasunt, tractu dura, eventu rei lia. Sed opponit Laurentius, si essent haec nomina, haberent alios casus. O plumbeum pugionem : Quid Πρli umillat In promptu, natu major, noctu, diu, sponte, Mar astu, impete, vitatu, petitu, suppetiaν, infitias, ct mille hujusmodi ρ Sed quid mirum . si concedamus & alios casus quum legamus semper ρ Nuptui dare, & veno exercere, &posita veno, apud Tacitum lib. t 6. Praedae, eo' divisui esse, apud Livium lib. 3. Denique illud, quod1upinum ultimum vocabant , ablativus , vel dativus est , pes quem modum explicamus; ut si quaeras , quo pacto aliquid sit mirabile, respondebo, visu, auditu, dictu, memoratu, exitu : ,, s vel certe Praepositio , G, subaudi- . tur, ut sensus sit , quod ad visum , audi- , , tum, dictum, memoratum, vel exitum per- , , tinet. JC A P. X. Singula participia esse onrnium temporum' ct Tempus merbi, cui junguntur,
adsignificare. ULtra ea quae a me superius disputata Partien
sunt lib. I. cap. I s. animadvertendum pium
est , Participium activum tapE jungi stivum' verbo substantivo. Cic. in Orat. Est enim ut cum veris scit, D stanti
Verbo S Uanti J Sic Sali. Iug. 3r. Si dediticius es, vestris iussis obediens erit. Gell. V. Io. Eloquentia discenda en piens
365쪽
ii, quasi extrema pagina Phaedri, his ipsis verbis I quens Socrates. Auctor. in Sallust. Unus enim satiles materiae habens. Cic. de amicit. uvid enim erat Araricanus indigens mei r idem i. de divin. E flapud Platonem Socrates dicens Critonis familiarie
idem lib. 6. epist. Nam si quisqua tu ot timidus iis
magnis, periculos que rebus, , perque magis adversos rerum exitus metuens, quam sperans secundos, is ego sum. Liv lib. Eo. Illa longa oratio , nec ad vos pertinens st. Terent. Eunuch. Peregrinus est, minus porcus quam tu , minus notus , amicorum hic habens minaeso idem; Primus esses proferens. Gell. lib. I. cap. 9. 2uum antea non loquens fuisset. Iungitur siepius alii verbis: ut, Vidi legentem et Discedens legebam. Fit nomen , ' quoties casiam verbi
tentes venerint. Sall. Jug. 22. Legati in Africam matrerantes
Muoties easum VerbiJ Atqui ex sententia Sanctii saepim- me etiam Nomina, quae dicuntur Verbalia, habent casum Verbi sui. Quapropter si quid discriminis inveniri potest
inter usum horum vocabulorum . ut possint dici modo ve-Fa Participia, modo vera Nomina, quaerendum id in ad significatione Temporis , cui Usus diversam constructionem, licet utramque vero Nomini convenientem , videtur accommodasse. Nam . amans virtutem adhibetur ad notandum non modo rem ipsam , sed & praesens illud temporis momentum. At amans virtutis usurpatur ad perpetuum Virtutis amorem in homine alique, significandum. Quod autem Participia vere certum Tempus per se adsignificent,& proinde non sint omnium Temporum , satis probavimus supra lib. I. cap. I s. pag. 39. &c. Unum solummodo addemus ad defendendum Ciceronem , cujus a amctoritas in his nullo suo merito sic satis ab Auctore Novae Μethodi hac occasione labefactatur : id quod tanto suscipiemus libentius , quoniam nobiscum plane sentit. Dicit enim pro Damo , Non laetit ut interdicatiar. Vnid ergo mi interdictum sit. O comtim ore t Hane ribi legem clodius scripsit . ni , ter dictum sit . cui non est interdictae m. Videmue distin uere Ciceronem tanquam diversa , interdieatrer ,
366쪽
non habet: uet Virtutis amans, unde sormantur Partiri. comparativa, & superlativa. pi m maturius, jungitur omnibus verbis, Stem - ct um Poribus , etiam futuris Vide supra libr. 1. P
- artu, iungitur omnibus verbis: ut, ama- m ' rru eras comitatus e I patrem, vel a patre. Supra
mandus , jungitur omnibus verbis, S tem-
α interdictaem se . quae Auctor iste eiusdem esse significationis, etiam quod ad Tempus, vult, licet forte ulterum sit frequentioris usus. Certe neminem esse ait , qui non videat, Velitis, tit interdictumst. eandem habere vim notandi Praesentia Tempais . quam illa Terentii , Utinam aut hic Drdus , . ant hae mnia facta sis , in quibus να factast ponantur pro sat. At vero & Ego nem nem esse putem , qui si modo animum attendati, non perspiciat ess aliquod Temporis discrimen inter istas locutiones , quas Cictro ita diserte distinc it , ct inter Iasia sit Terentii, dc fas ejus interpretia. uec enim voluit Davus apud CO-micum , uti tunc fierent demum surdi aut muti . nam nihil eum id juvaret, quippe quum jam dicta e sient, quα
nolebat audiri ab bero, ed uti, antequam ista dicerentur, esset iam factus vel herus surdus, vel mulier muta. Similiter non recte poterat proprie loquendo rogari po Pulus , ut ei, cui nondum erat interdictum , hoc ipso momento temporis jam si interdictum : Sed recte quidem. , Ut . ei interdicatur Scilicet Praesentis quidem Temporis estsι , at inte=dictum Praeteriti. Saepisti me autem Partici- Pium Cum verbo alterius Temporis conjunra , servata tamen singulis sui Temporis adsignificatione , abunde supra . Probavimus , de agnoscit ipse Auctor in hisce locutioni-hus dictums 'ri &e. Quidni ergo in aliis , & proin de etiam in interdictum si P quod cum duo Tempora adsignificet . differre utique debet ab interditatur , quod unius est Temporis. Non dissitear tamen. potuisse ea di- Centem , quae Cicero arguit , satis superque delendi, sed ita , ut sic intelligatur τη deinceps , hoc se Au , ut ei ηb ihoc tempore deinceps sit interdictum. Cur ergo Cicero eum ita exaeitat Quia in legibus, quam maxime potest, proprie & sine ambiguitate ulla Ioqui debenti Manet il-iud certam, recte distinxisse Ciceronem iacer dias Iocutio
367쪽
poribus, etiam futuri. : ut, Lectio legenda erit. Valla lib. r. cap. 26. negat posse dici; 'Timeo te verberandum fore. Sed fallitur. Cicero ait App. lib. 3. uuasi divinarem rati in oseio fora mihi expetendum aliquando sudium tuum. Livius lib. 3 7. . qui subpollibus habendos milites fore e &lib. 6. Eo quoque enim mittendos fore legatos a &lib 8. Noti id Corneliae magis familiae, quam urbi Romae fore erubescendum. Vide lupra libro E.
In rectis plerumque jungitur verbo substantivo : ut, legenda Vi lectio ; Iegendaefunt epissae: sic etiam legendum est , tacendum es, subaudi , τι legere , τὰ tacere , ut jam diximus. neque . legendum est, recte diditur Gerundum n minativi , non magis , quam lectum est o in utroque enim deest , - legere , & utrumque participium est passivum in recto casu ; & in accusativo erit, si dicas, legendum esse, lectum esse. Id genitivis pcndet a nominibus genitivum re gentibus; ut, tempus es legendae lectionis, & Iegendarum lictionum, re legendi r. legere. In dativis: ut, Terentianae comoediae conferunt expoliendae dinguae , edi scribendis fabulis. Liv. Si Reyp Diseudo aeri alieno non est, re tu solvendo noueras, subaudi, aeri alieno aptus, Vel idoneus. in accusiativis dicimus: Censeo reddenaampecuniam , vel reddendas pecuni s ese , vel fore ; i veni adsolet Lud pecuniam, vel Io eu specunias. , Caesar r. belli Civit. Misericordia civium, ,, quos intuo sciendos videbat, subaudi esse, vel fore,
id est , interfectum iri. J Ineptό praecipit
Valla , esse quaedam verba , quae huic voci juncta pnepositionem recusent : qualia , loco, Uduco, mando. , curo, cael. Ut, carari mitten- du
368쪽
.as lite ου ς Iocari faciendam domum ς cum aliis. Verbis requiri praepositionem : ut, Veni adfaturandam matrem, ves proptersalutandam. Ricli culum profeci o est, quaerere de nomine adjecti-VO, quando cupiat, aut respuat praepositionem: sequitur enim semper suum substantivum ; ut, vidi hominem doctum, vel ad hominem doctum acce- . Itaque nullum erit verbum, cui ego hanc Vocem in Dum, cum praepositione, aut sine illa Non adjungam: ut . veni ad salutandam matrem ;& veni iteran2am viam & trado tibi puerum δε-cendum , vel trado tibi pecunias ob docendum puerum , Curavi mittendas pecunias ; vel Curavi rectanis mittendas pecunias. Horat. Haec porcis comedenda relinques. Itaque primus accusativus Ver-hi non habebit praepositionem, secundo autem necessario est adnibenda. In ablativis seinper a praepositione pendet, sed
se frequentius subintellecta: ut . Sudas in conponem- rivo. do carmine, vel componendis carminibus. Valla lo-- CD cltato : Cavendum , inquit, ne id verbum signi et motum, quale esset, Revertor ab arando. h allitur longe. Cicero in Bruto: Idem fraducti i dij- putando, ad dicendum inopes reperiuntur e idem et a dicendoque deterrent e idem 1. Orat. Ipse a dicendo refusi. Quae exempla, sive sint, ut isti allerunt, gerundi ablativi, sive sint hujus participii , subintellecto substantivo . non liberant ab errore Vallam. Cicero in Verrem : Non videor omnino is defendentas hominibis , sublevandi us
discedere: idem 3. Orat. a regendis civitatibus totos se ad cognitionem rerum transtulerant.
369쪽
De his formis, Amaturum esse, Amatum ire ,
maIum rra, er Amaturum absolui e. Ustulimus ex conjugationibus has voces. maturum es , vel fuisse, & amandum esse, vel fuisse, S amatum ire, vel iri , quia hoc syntaxis eli, non Analogiae : ineptum enim, S praeposterum fuerat, in verbis conjugandis,. de syntaxi praecipere. & quemadmodum dicis, homo doctiu est, mulier pudica est, sic dices,,omo es amaturus, Vel amatur, vel amandus, mu-Iter es amovra, amata, amanda. Sic vero se res
maturum esse J Haud scio , an satis recte hoc quidem
ex conjugationibus sustulerit. Certe videntur ipsi Veteres id habuisse in paradigmate suo conjugationum. Unde fa- ut id tanquam omni Generi ac Numero respondens ,reque az mare de Amavisse , adhibuerint. Vide quae dita putavimus supra pag. 72. Scioppius quidem in extremo hujus Capitis Ellipsin in ea locutione statuit, quasi in te ligeretur Megotium. Sed repugnant verba Quadrigarii apud Gellium I. 7. Stim ii conciderentur. hosium copias ibi se- eupatas futurum. Nec enim statui. hic ulla ratione potest ea constructio, aut dici, hostium copias esse negotium futurum ibi occupatas. . Quid ergo Manifeste Dinrum esse ponitur hic eodem plane modo . & eadem constructione. qua fore. Cujus nulla potest reddi ratio , nisi quod forte inpa adigmare eonjugationum id habuerint , & acceperine tanquam , indeclinabile Infinitum , seque ut amare , Mamavisse. Unde Gellius ait ista amat urtim &c. indefinito modo clicta, qui neque tu numeros, neque tu personas neque in genera disrahitur , sed omnia issae una eadem ne declinatione complectitnν ', & poinde illa istic neqκe virilis esse generis . neque neutrius, sed adhiberi tanquam verba ab Omnι necessiate generum absoluta. Rectius tamen posterioresistam periphrasin animadverso , neutra exempli tantum Ioeo
in paradigmate posita , per sua Genera dc Numeroa varia.
370쪽
substantivo , totam perficiunt cujuslibet verbi activam , &duo passiva totam passivam. Sic,
mans sum , amans eram , amans fui, &c. & in infinitum, Amanrem , vel amantes esse, fore, vel
fuisse. Rursus, maturus, ama tura, amaturum,fum , eram, fui, ero; LAmaturi, amaturae, amatura, sumus, eramus, erimus; & infinitivo : ma- rurum , amaturam, amaturum, vel amaturos, ama- ruras, amatura esse, fore, velfuisse. In passiva, marm, amata, amatum, sum, eram , fui ero; in infinito, amarum, am, um amator, as, asesse, fore, vel fuisse. Sic , amaudus, a, um ,sum, ero, fui; in infinito, mandum, am, um, vel amandos, as , a, esse, fore, vel fuisse. Dicam adhue Planius, atm , a,um, fum, vel fui, non est tempus praeteritum in passiva, non magiS quam amandus, a , um, sum, vel fui. Verba enim in Or, nullum habent praeteritum , sed ama uoum, pr D sentis vicem supplet, amatus fui, praeteriti, amarus eram, impersecti, amatus fueram, plusquam perfecti. Sc. Utimur tamen jam promiscuε, maiussum, velfui, pro praeterito, quod magis ex natura verbi substanti vi accidit, quam e SVero praeterito. Itaque Amaltissum, duae lunt
Idem ferδ dicendum de , amatum ire , Scamatum iri, de quibus nescio quas tricas incul-Cat Laurentius lib. I. cap. 18. Quid sit tenendum paucis accipe. Hoc verbum Eo, ut ΠΟ- tum est, motum significat ; ut , eo piscatum ;aliquando tamen ita supinis adjungitur , ut res una esse videatur i, neque ulla motus vera
motus sum J Haec satis refutata sunt ad lib. I. cap. , . Nam reUera Amatus est Participium , & proinde adsigni ficat Tempus aliquod. Id vero est i 'raeteritum. Nec tamen propterea quisquam sentit, Amatus sum, esse unam vocem. Diuit Corale