장음표시 사용
631쪽
Heauti Tum quod dem ei recte es e nam NihiJ eis mihi religio est dicere : idem Eunuch. Numquidetis' G. recte, id est, non, vel nihil. Plaut.
Asinar. Nec rem quae tu in nos dicis, aurκm, at que argentum merum s. - . Sacer, dicunt ese nomen medium, ut Grae eis Onathema, dc nunc in bonam , nunc in malam partem accipi. Sed , 'uid sit homos cer, vel Anathema i ab antiquissima historia petendum . quam narrat Jo: ZetZes histor. Σ3. Ch ljad. s.3Cujus carmina sic vertebam.
Catharma quondam tale purgamen fuit; Sissis, aut fame's, vel alia calamitasVexaret Urbem ira Deorum percitam, d victimam deformis andi omnes homo , Purgamm, atque pharmacim ductu uit. Cum mentum ad aram est . crarum , ficus , ador. Ipsi in manum dabant e deinde pties
pudendas cit is verberabant victima , . L prisco . S surculis agresibus p. resiumque tirebant ramiF arbortim r ... Deiota membra e tum sacrum cinerem gravisti men urbis ventilabant in mare.
Haec ille , atque alia: citatque testem Lyco- Ihronem , &-Hjpponactem : idem Chiliada 8. istor. Σ39. cineres spargi solitos, addit, per totam civitatem. Suidas praeterea in dictione
Pe- del. IV. s. i'. Perii. MI, 2uia est Z IE . Nihil; recte; perre. h. e. nihil est recte se habent omnia , perge modo rem narrare. Bene itaque Donatus ad Hec. III. 2. 2o. ubi Pamphilus rogatus a matre , quid lachrymaret, aut quid esset tam triuis, respondet simpliciter Recte, notat : se dirimus, tum sine injuria interrogantis aliquid reticemus. Pro illo Recte , aliquando etiam usurpatur 'Bene eodem sensa Plaut. Pacchi d. i. I. 6 Irid in eonsita conput, Iist 2A. Aem. q. d. noli id quaerere , bene se habet rei.
632쪽
perissima, addit, dicere solitos cives ad hujus. modi anathemata; Purgaman pro nobis so; si Itis , is redemtio. H Servius in illud hneid. 3. '. guri facrafame , ita commentatur, Sacra , , exsecrabilis. Alii sacra, devota accipiunt: ,, unde S Versacrum. Alii, facimis, pro , scelestum, vel sacrilestum. Tractus est autem sermo ex more Gallorum : nam Massilien ses quoties pestilentia laborabant , unus se ex pauperibus offerebat , alendus anno integro publicis, & purioribus cibis. Hie postea ornatus verbenis , & vestibus sacrisi circumducebatur Per totam civitatem, cum exsecrationibus , ut in ipsum reciderent mala totius civitatis ς & lic projiciebatur. Hac ex Petronio Serviui J Hujusmodi sacrificium Hebraeis vocabatur. Gazel, id est, caper emissarius; de quo Levitic. cap. I 6. ab Ee 3 id est caper, & Aea id est, abiit: Graecis, Aporropaeon, sive Asopompon; id est, malorum de pullio. Dicebatur etiam propriε, narbema. Itaque Sacer apud Latinos, idem est quod anathema Gra
. Et ita ter Euheni mon ere. J Si idem simpliciter per
Euphemis mon τὸ sacer etiam exsecrandum , & scelestum' notaret , foret haec Antiphrasis , ad quam proinde figuram a nonnullis hoc quoque vocabulum reἱertur isto len- sua adhibitum. At vero nullam ego hic agnosco ri γων aut in contrarium mutatam significationem , sed per justissimam. Analogiam parumper deflexam. Cuius vera & unica haec est ratio. Quidquid decreto publico Diis erat consecratum , illud dicebatur saerum. Iam vero quia quod sic Diis saerabatur , id eg usu & commercio hominum penitus tollebatur: & porro quia victi mae Diis Sacratae semper oecidebantur : hinc si quos hominea sceleratos Populus scisceret impune laterficiendos,
633쪽
do accipitur. Quanquam Monachus Men sius, qui de accentibus scripsit, aliter quaestionem 1olvit.: contendit enim , in sacris Bj-hliis duo esse nomina , Anathema , & Anathema : S illud , cum accentu in ante penultima ,:& cum e psilio in Penultima , semper accipi inimatam partem , Pro eNsecrando r. at cum accentu in penultima, ct eta, id est, e longo , semper accipi pro donario , vel retemplis dicata. Εg9 scripturam quidem in Bibli is Graecis sic reperi r animadverti : sed
quomodo ab eodem verbo ανα risera , duo du- Cantur nomina contrariae significationis , non
, c eos publice Gerabat Diis , tanquam victimas quasdam quarum caedes grata Diis esset tutura ; ut sic impune a quolibet possent occidi , α ex si a civitate funditus tollerentur. Liv. III. ff. Ut rani Tribunis pl. nocuuset. 6ns casu: I-vi sacrum esset. Felius in Plorare ex Legibus Regiis γ Si r rentem puer verberit , ast illi plor.i sint, pirer Di- ωιι parentum sacer esto. Idem iii g. Sacer 'Homo Sararis. ess, Onem populux jndicavio ob male'ium , neque fas eseum proprie) immolari , OG qui occidit , paricidii non Mamnatur. Nam sege Tribunici.ι prima cavet πν: Si quis eum , emi ea plebibetia socer , occiderit . paricida Hest. Ex suo cui vis homo malus atque improbris Sacer appellari solet. N on obscuris haec , ut mox Sanctius ait. sed liquida & sola vera. similiter se res habet , quod ad Aναθεμα,, significat quippe primo rem usibus humauis exemptam , ct Deoxeposita in , sacratamque . sine juretredemptionis. Jam quia qtrod sic erat faciatum, id, quod ad homines, pia ne quasi interierat . seu sublatuan erat, na metetiamsi sacris non amplius inservire posset, tamen vel sic hominibus neutiquam restituebatur , sed . Potius consumebatur penitus, R adolebatur : apud Romanos in cellis subterraneis
seu favillis reponebatur. Vide Festum in Favissa ) hue igitur de causa is , qui a consortio Ecclesim prorsus erae segregatus , dicebatur Anathema , scit. Mortis & Inferni quasi Sacratus Morti & F. xitio, seu Inferno & ejus Principi. Hinc dc aliquando separationis par iculas habet si-hi adjunctas. Veluti Rom. IX. 3. α νοθεμα ais et. h. e. Morti & e Xitio aeterno devotus, cum separatione , Cluilio , dc ejus Ecclesia, Vide omnino utic Bezaar
634쪽
video. Unum semper nomen est , an sthema sive anath a, ut sacer apud Latinos , Quid est igitur illud tam crebro in Conciliis repetitum : . Dathema frΤ'Respondeo primum, pose dici per Euphemis mon, ut benedicere, Pro maledicere, quali dicat: Hathema sit, id est, sit bened jehus , quia viros sanctos non decet maledicere. Deinde respondeo , polle etiam intelligi iusta propriam , dc genuinam nominis notionem: naitima fit, id est, sit peccatum pro toto populo , sit devotio, ferat Omnia populi peccata. Ita D Paulus ad
Rom. 9. optabat e s anathemapos Christion, pro fratribus, id est, se devovere, & hqstiam heri a Christo , id est , post Christum : quia Christus fuit pro nobis holia, Ufactus es pro vobis
peccatum , cum peccatum non habesrei r Et vere lau-
os sacrum , id est , magnum : S morbus sacer,
Pro , magnus vel Comitialis.' Plutarchus de industria animalium. Unde Adag. sacrἄm an coram stafra, id est, magnam. AIter, in auguriis it icebant, 'ro, non bo Alter.
nos ut ait bestias in dictione, Altera avis. Etio senatu dicebat consul ; cui hoc Antilis, huc O o 3 Danae
. At ιν in ang Ttiam in iis de duobus solummodo dicitur Alter. Etenim quia vel Laeta , vel Trilita eve-
nire auspicantibus solebant', si laetum signum , quod du- siderabatur , non evenisset, dicebatur Alaertim evenisse .feil. 4b eo, quod desiderabatur , h. e. non laetum, non elix. Alia omnia sentire notat sententiam Plane ia pra
pmaia diversam ab ea, quae jam dicta erat.
635쪽
rransito, qui alio omnia, illac; id est , qui negatis , vel cissentitis. Cic. lib. r. epist. Ds zriebus legatis, frequentes iere in alia omnia, id est dissensere: S lib. io . Eumsenatus reliquit in alia omnia dis si . Vide Suidmia in voce Eumenides , & Calliau. Et nos etiam Antiphrasi de Eumenidib. satis.
Is regulis prae millis , ad analogiam si
ari um , sive portionem victus . . fibui enim. ut inquit Ualer. Maxim. lib. 1. adco cror con-
. Ius 1 tirh cte. J Nautiquam assentior sanctio, quum pu-Lat, iras. quod tuum cuique tribuit, dici per Analogiam significationis ab eo iura , quod significat diarium. Ego citrumque ut diversae prorsus signiῖcationis , sic diversae putem esse originis. Certe ius illud prius est a jnbendo, Non, ut censet Magius in Miscet I. IV. I. quia iubet O praecipit , sest quia jubetur ab ' eo , qui summam habet po- testatem. Nihil enim apud Romanos olim fuit ii s , nisi quod jussum a populo , cujus pro sua suprema potestate proprium erat inbere rogari a Magistratibus. Unci e& Leges saepe Regationes appellantur, dc quod legibus jussis lanci tum , jus , quasi Iussum. Hinc Festus γα a, uras exponit. Scilicet antiqui dixerunt1usa, ut qui non geminabant literas, nec habebant literam R. Posteriores itaque in Participio , iterata sibilante litera , dixμrunt iussa , in Nomine iura , sibilante conversa in caninam , ut solebant. ICtos , qui ius a iustitia dicti im tradunt. eastigat satis superque d. l. Magius. Alterum ius esculentum a laevando recte deduxerunt nonnulli. ut quod alimonia. sua juvat corpus humanum. Sic a Gr. φάω, unde Latinum Fari, & Vatum, est etiam Fas 2 a U-veo , non a Mes , ut male Martinius , est haud dubie Moi , qui semper quasi movetur. Seneca Ep. II . Con- fu tuda civitatu nunquam in eodem diu petit. si e Sos Da , vel Graco .io , pns a praeo seu π θω , thus a
636쪽
riuentiae attreti, utfrequentior apud eos pultis visus, quam panis esset. Plinius lib. 18. cap. 8. Pulla autem, non pane vixi e longo tempore Romanos mani
festum ; quoniam inde V pulmentaria hodie quoque
dicuntur. Non itaque vescebantur carnibus , ledoleribus, aut pultibus, totumque prandium Ius vocabant. Horat. Σ. Serm. M o erae pretium duplicis cognoscereyuris Naturam. Hujus autem juris in conviviis pares dabantur unicuiqUe Par- tes : unde Homerus'convivium , aequati serε semper nominat. Vocabantar vero Duplicarat, ut ai t V arro, quibus in conviviis ob vincit , duinpJicia ut darentur cibaria foti insiturum. Cujus is rei etiam in facris Bibliis fit mentio: nam Genes..cap. 4'. major portio data es Benjamino, quam caeterorum cuilibet. Ita lite proprie D est, quod Hispani dicimus, uuinuon , partσ,
Porcion, ordinario. Graecis est Choenix , id est, dimensum, ut vocavit Terentius. Hebraejs est, Man, a verbo mana, id est, di vj fit, vel numeravit : nam ubi legitur Daniel. cap. I.
Et eonstituit illii rex annonam per singulo dies, δε cibii fuit. Hebraicό legitur, manά.: Hinc igitur metaphorice, Ius vocatur, munus illud, quod
suum cuique trinuit. Verio, inquit Fabius lib. 8. CAP. 1. est con- Vertex.
rorta iiij v aqua, vel quicquid aliud simile vertitur inde propter fluxum capillorum , pars e Uumma capitii ; S ex hoc, quod est in montibus eminenti ἱ-inti m. Valla lib. 6. cap. D. Recti .Qinquit dixeris baec omnia, vertices, proprio tamen unde inni- . t 'rium est. Quare nemini d hi mirum videri , cur in rerdum una vox plura signi cet. Haec illi. Ego ta-Uo 4 men N
637쪽
anen magis a sentior Cliarisio lib.
Tempus, ut Varro scribit, est mundi is orba tum , S morus , divisum in partes aliquot ab. Solis Luna cursu , a quorum tenore remporato tempus di-ἱtum es. 1 empora in caprie, I Illi an . las en F, os iit dicta putant. quod ab iis sindicia petamus senectutis. .Posuit enim natura in multis. anam ratibus artatis signa ; Ut, veterinis , ει ovibus in . dentibus : cervis in cornibus: sic homines in temporibus gerunt aetatem :Unde Homerus senes vocat, Polio otapseus, id Est canorum temporum , quia plurimum inde cani incipiunt : nam priora capitis , humidi
tatis , pituitaeque plus habent , quam poste-
idemque vocabulum , sive contortam aquam , sive quid aliud notet. Immo si maxime scriptura discreparet, pro diverso variae fiam ficationis usu , vel id non obstaret, quo minus an illa diversa scriptura sit idem vocabulum. Sic enit, coitus ac Caritis , Idae,ita, & Munia, Lavare , M Luere , immi, di hodie in lingua Gallicana x Monfed pDur, & Monsieur , eadem sunt, licet dive piae significationi diversa etiam scriptura quasi propria sit facta. Quin re se Ara & Asia v I x dubito diversam esse scripturam unius antiqui vocabuli Asa , quod significabat primitus omni id, quod ex aliqua re eminet , dc,quo quid apprehendatur , unde, posteriores interposua N dixerunt eo sensu Ansa. Deinde υιτ cornu alta is , quodn prehendere solebant stipplices , undo Ara , S. mutata in R. Eit autem Asa haud dubie ab Hebr. N areris.. O , id dicta tu an J Forte a te eo dicta , interposita litera Al. ut saepissime ante P. vel B. sic τυυ παεον λπυ φη , Ciam res a Capus . unde Captia . Sc illud a κῆ τ . umbo a Crebo & - ω . Lambo ab antiquo Labo , α λα,π α λαππ. unde ec Labimn.
638쪽
riora. Virgilius s. AEneid. Q mula necdum Temotoribus gemmis canebat par Ienectus . ' Vide AlmXand. Aphrodis . Problemata , ct Columellam
Nepos , inquit Charisius , fgui an , S eentim NUM:
cognitioniagradum , so rei avit . consumiorem. Mihi
tantum significat filiorum filium. Romani pueri patruis tradebantur erudiendi , & castigandi: unde proverbium : Ne D patruus mihi :quia patrui,Setiamsi ament, nesciunt ad peccata connivere. Avi Contra impotentius amant, omnia thdulgent , castigare inesciunt : indelaenotes evadunt perdit illimi. Aristoteles Ethic. in calce , intemperantiam vocat . o
lasam, id est incastigationem : & a Iasii
dicuntur incastigati. Tales igitur sunt nepo- Invenio & apud Graecos, ' Nepodes vo
cari nepotes , quasi sine pede, hoc est, fundaviento : quia filiis fundamentum rei familiaris non erunt : dilapidant enim rem fami liarem. Qui deducynt a nepa , id est scorpione, quia silios devorat, mihi non Placent. Vide Festum.
Tollere liberat rollere onema ; tollers in m utam ὐ γγ ὸνε' tollere aliquem ἡ medio vel e vita semper est sublevare: sed tollers, pro educare , vel habe re filios , ex antiqua consuetudine petendum. νAntiquitus pueri recenter nati terram pri Qia homnium tangebant , tanquam rerum
Omnium parentem , autor est Plinius in prooemio libri . . Tertulliani verba sunt : Dum prima etiam constitutio infantissuper terram , statim
Nooiles iocari Nepotes J.vide Notas Angustini ad Festum . & eognosces ipsum illud vocabulum Nepos etiam in prima significatione ex Graeco deduci. Recta Porra, tib alterius significationia a Iaachio est reddida. i
639쪽
zdaeae Derum es. Sapientiae cap. 7. Et ego natus accepi communem aerem, S in similiter actam deridi erram. . Sic positum infantem partes solebant statim allev.re . qui autem non tollebatur, ut abdicatus , & projectilius habebatur , idque inauspicatum putabatur. Papinius , ultima Silva , deplorat servulum immatura morte surreptum e sed ante donatum libertate, haec addens ; Meus illa, meus, tellure cadentem Excepi. Vide Turneb. lib. Q. cap. o.&lib. q. cap. Is D. Augustin. libro . de Civit Dei, capite Ir. I e levet de terra, vocetur dea L
Tera, inquiunt, est videre , est pugnare;
S . 'Mers haereditarem, est adire haereditatem. Non ita pii: ' nam proprie cernere, est sep
Nam proprie eernere oe.J Immo vero propria di primitiva hujus verbi significatio non est singularis facti, sed
genetalis. Significat enim proprie aliquid secerisere , d diribere , sive id fiat eribro, sive sorte , sive pugna , siva oculis , sive animi nostri voluntate ec judicio ; derivaturque a Gr. κρiνειν, quod item ex una generali varias singulares , di quasi uni facto proprias, recepit significa tiones. Prima ergo , ut dixi, generalis est distiuguendi& discernendi in Graeco Latinoque. Hinc Hesiod. Aspid.
V. FF. γνε ἐν , h. e. diversam generationem vocat Herculem & Iphiclea Alcemae libros, sed illum ex Iove P hunc ex Amphitruone conceptum. Similiter apud Latinos V cernere, Excerneνe, Secernere, immo ipsum cernere eam significationem aperte praeferunt. Liv. XLIII. I a. Priu uam id fora cerneret h. e. dijudicaret. distinguς et provincias duas in duos Consules. Porro ceraere aliquid, est ita liquido videre, & cognoscere, ut oculis nostris quasi distin guatur ab aliis rebus, cum quibus, antequam visu nostro ita elare cognosceretur, quasi confusum erat. Inde & Certum dicitur , quasi prorsus liquidum , & ex omni obscuritate ac controversia protractum in manifestam se distinctam cornitionis nostrae lucem. Sed inprimis haesit hujus verbi ulus.
in sigaificanda ea Mentis nostrue vi, qua in judic adoa de'
640쪽
Iiberando . di certum aliquid statuendo consistit. Plaut. Caliel l. I. I. I. Semper te mihi amicum esse crevi, h. e. ju- icavi , judicio mentis meae certum habui. Hinc ergo crimen , quod in judicium vocatur, quod dijudicatur. Sed & quia saepe manibus ac pugna controversiae dirimebant ir , idcirco ctruere saepe et Pro pugnare ponitur.
Coel. Femit. VIII. I . Suamdiu civiliter fine armis cern tur. Plaut. Cas III. Nunc pecimen petitur, certamen cernitur, an ses amictu. h. e. periculum fit, experimentum in alterutram partem re ipsa sumitur , & sie dijudicatur. Simili ter Bacchi d. II l. I. I immo & inde usitata illa significatio
Verbi Certare , Dec rnere acie , 8c Discrimen pro quocunque Perieulo. Nunc tandem videndum etiam , quae sit ratio istius locutionis, Cernere hereditate . Eadem scilicet, quae illius, cernere vitam, h. e. pugnare de vita , pu gnare quod ad vitam. Ennius Medea Exule: Nam tir μέν armis malim vitam cernere , Ltiam semel modo parere. In quibus Nonitis τε cernere petii me interpretatur per Amittere. Sicuti ergo Cerne vitam est certare de vita, pugnae IudicioFdijudieare vitam suam . sic cernere hereditatem Proprie nutat deliberare, certamen cernere apud animum Iuum de hereditate , utrum velit adire , nec ne . Hanc esse veram hujus phraseos sententiam , manifestum ex Ul-Piano , qui Tit. Σι. S. 27. Cretio , inquit, es certartim die-rrim spatium, qκοd datur istituto heredi ad deliberandum ,
retrum expediat ei a ire heredetatem , necne; Vettiti . Tititia heres e , cernitoque in die s centum pr6ximis : nisi ita ereve
rit exAeres esto. Sed tamen sicuti saepe significatio consequentis elicitur ex antecedente , ita Sc hic Cernere hereditarem plerumque ponitur ad notandum actum , qui sequitur cretionem proprie dictam , ut ad eo tum lignificet, re ipsaci adeundo hereditatem , declarare suam cretionem de hereditate saeiam. Hinc ibidem Ulpianus: Cernere eis ver
bis cretionis dicere ad htine modum. Ctiri me Maevius heredem instituerit , eam Fereditatem adeo cervorne. h. e. cernere est sententiam animi sui verbis & factis declarare circa illam hereditatem , dicere verba consilii sui & decreti in rem ipsam deducti. Adeo cernoqEe h. e adeundo consilium meum expono, & cretionem exsequor. Cicero Pa mil. IX. ro. Sinas me hanc quasi falsam hereditatem alienae gloria cernere. Liv. XL. 8. Hereditatem meam Je ct cu iditat improba crevisis. Haec propria cretionis h. e. deliberationis, latranstata cretionis in factum deductae, & aditione ipsa de elaratae significatio distingui debebat , secus quam facie
Vinnius ad Inst. de Heredum qualitate g. 6. Scali erum erroris incusans, quod haec distinxerit , dicendo . . Crevi no=ι