장음표시 사용
61쪽
V, in. dedit. D74. Sed si peregrinus civem
Romanam luxorem duxerit, an IV ιn. causam non potest, quamvis ipse un. hoc ei specialiter concessum est. Sed cum peregrinus civem Romanam uxorem duxisset et filio nato alias civitatem Romanam consecutu esset, deinde cum quaereretur an caUMm probare posset, rescripsit Imperator Antoninus perinde poSSe eum causam probare, atque Siperegrinus mansisSet ex quo colligimus etiam peregrinum cauSam probare p0sse s 75. Ex his quae diximus apparet, sive civis Romanus peregrinam sive peregrinus civem Romanam uxorem duxerit, eum qui nascitur peregrinum esse sed siquidem per errorem tale matrimonium contractum fuerit, emendari vivum eius ex Senatusconsulto licet 8ecundum ea quae superius L 68. diximus. Si vero nullus error intervenerit, sed sciente Suam Ondicionem ita coierint, nullo casu emendatur vitium
eius matrimonii. g 76. Loquimur autem de his
scilicet inter quos conubium non sit; nam alioquin si civis Romanus peregrinam cum qua ei conubium est, uxorem duxerit, Sicut Supra quoque diximus iustum matrimonium contrahitur, et tunc ex his qui nascitur, civis Romanus est
et in potestate patris erit. g 77. Item si civis
Romana peregrino cum quo ei conubium est, nupserit, peregrinus sane procreatur, et is iustus patris filius est, tamquam si ex peregrina eum procreasset hoc tamen tempore eae Senatu Seonsulto quod auctore divo adriano factum est, etiamsi non fuerit conubium inter civem Romanam et peregrinum, qui nascitur iustus patris
filius est 78. Quod autem diximus inter
civem Romanam peregrinumque nisi conubium sit, qui 3Scitur peregrinum esSe eae lege Minteia descendit, qua liberi iubentur deterioris parentis condicionem sequi. Eadem lege rursus alio lora autum est, ut Si peregrinus civem Romanam cum qua ei conubium non sit, ' uxorem durerit, peregrinus ex eo coitu nascatur et est hoc maxime casu necessaria Lex Minicia nam remota ea lege mureis condjcionem vigueretur, ex iis enim inter quos non est conubium qui nascitur, iure gen-
argumentum hoc sere est: eregrinus si civem Romanam uxorem duxerit, sive interveniente errore sive non is qui nascitur peregrinus est; sed matrimonio per errorem contracto poterit admitti causae probatio, quam, ubi nullu error imtervenerit, cessare constat. Goschen 8cundum Ηοllw. Plura tentavit Huschhe. I ita ex conieci. Ommsenii et ruegeri in epistola d. Stud praemis8M.
62쪽
28 Λ1 I. a 79-84. IUST. I. 10. tium latris condicioni accedit qua parte utem iubet lex ex cive Romano et peregrina peregrinum nasci superVacua Videtur: nam et remota ea lege hoc utique iure gentium Murum erst. D79. Adeo autem hoc ita St, ut eae cive Romano
et Latina qui nascitur, crin critur, qua*quc ad eos qui hodie Latini appellantυr, eae Minicia nonsfrtinet; αγ' conlprehenduntur quidem peregrinorum appellatione in ea me non ' Dirim Iter3e natisne et gentes, Sed etiam iii Latitu nomitiantur: sed ad alios Latiuos pertineri. Ut proprios pos ulcis propriusque civitates habebant et eruit peregrinorum numero. i. Eadem rati0ne excuntrario ex Latino et cive Romana sive ex lege helia Sentia, sive aliter coxaractum sum matri- momum, civis Romanus naScitur suerunt tamen qui putaverunt ex lege Aelia Sentia contracto matrimonio Latinum nasci, quia videtur eo casu per legem Aeliam Sentiam et Iuriiam conlibium inter eos dari, et semper conubirim dicit, ut qui nascitur patris condicioni accedat: aliter vero contracto matri in0nio diu in qui nascitur iure gentium matris condicionem sero et ob id esse civem Roma uiam sed hoc iure illimur ex senatuS- consi illo quo auctore di o Hadriano siguis catur, ut omni modo ex asino ei cive Rom3ua latus
civis Romanus iascatur. δ' l. bis convenienter etiam illud se nauisconsultum divo Hadriano auctore significavit, ut qui ex Latino et peregrina, item contra tu ex peregrino e LMma nascitur, i matris condicionem sequatur. D82. Illud 'quoque his consequens est, quod ex ancilla et libero iure gentium servus agitur, et C0ntra ex libera ei servo liber nascitur. φ 83. Animadvertere tamen debemus, e iuris gentium regulam vel lex aliqua vel quod legis vicem optinet, aliquo casu commutaverit. I. 84. Ecce enim ex senatusconsulto Claudiano poterat civis Romana
quae alieno servi volente domino eius coiit ipsa ex pactione libera permanere, Sed SerVum procreare: nam quod inter eam et dominum istius servi convenerit, eo senatusconsuli ratum SSeiubetur sed postea divus Hadrianus iniquitate' ex conieci. omiserui. De re s. Ulp. V. 8. 0 h. 4 de fata horru I. . . a eL Gaia 6 67. b cs Gai L 30 66. IIL 73 c us. Ulp. V 4. Inst. I. 4 pr. d A. Ulp. r. 24. D. do statu Otri I. . e e Gui I. 1. 60. Iust. II. 12.
63쪽
rei et inelegantia iuris motus restituit iuris gentium regulam, ut cuni ipsa mulier libera per ins-neat, liberum pariat s 85. Item - - ex ancilla et libero poterant liberi nasci: nam ea lege cavetur, ut Si qui cum aliena ancilla quain credebat liberam esse coierit, si quidem masenti nascantur, liberi sint, si vero eminae, ad eum pertineant cuius mater ancilla suerit. ρd et in hac specie divus Vespasianus it selegantia iris ino- tu restitui iuris gelitium regulam, ut omni m0ύο, etiam si masculi nascantur, servi sint eius cuius
et mater uerit. D86. Sed illa pars eiusdem
legis salva est, ut ex libera et servo aliet.o,' Hem Sciebat servum esse, servi nascantur ' itaque
apud quos talis Id non est, qui nascitur, iure gentium matris condicionem sequitur et ob id liber est. 8 T. Quibus autem casibus matris et non patris condicionem sequitur qui nascitur, isdem casibus in potestate eum patris, etiamsi is civis
Romanus sit, non esse plus quam 2nifestum est. et ideo superius II 6 sqq. rettulimus, quibusdam casibus per errorem non iusto contr8cto mali imonio Senatiani intervenire et emendare vitium matrimonii, eoque modo plerumque edicere, ut in
potestatem pati is filius redigatur. g 88. Sed si
ancilla ex cive Romano conceperit, deinde manumissa civis Romana lacta sit, et tunc pariat, licet civι Romanus sit qui nascitur, sicut 3ter eiu non tamen in potestatem patris est, quia n8que
ex iusto coitu conceptus est, neque ex ullo SenatuSconguli talis coitus aras iustus constituitur. 89. ' Quoi autem laesit, si ancilla ex eiVenomario conceperit, b inde manumissa pepererit, qui .ascitur Itheruin nasci, natur Bli ratione sit. nam linii illegitime concipiuntur, Statum Sumulatex eo tempore quo illiscuntur: itaque si e libera nascuntur, liberi liunt, se litterest ea quo matereo coIlceperit, cum ancilia suerit. Et hi qui leg3- time concipiuntur, ex coticeptionis tempore sta-
in sumnt j 90. Itaque si ut mulieri civi
Romanae praeguaiit aqua et igni interdictum hierit, eoque modo peregrina lacta tunc pariat, con-' cf. Gaia 5 55. not.
o ad oras sqq. f. Ulp. V. - 10. r. 18. 24. . de statu hoin. l. 5. D. 2. 3. . ad M. Tertuli. 38 17. coli fit. I. I. 4.
64쪽
ptiires distinguunt et putant, si quidem ex iustis
nuptiis conceperit, civem Romanum ex ea 3Sci, Si vero vulgo conceperit, peregrinum X ea 3Sci.
g 1. Item si qua mulier civis Romana praegnans ex senatusconuo Claudiano ancilla facta sit ob id qu0d alieno servo invito et denuntiaute domino eius coierit, conplures distitissumit et existimant, si quidem ex iustis nuptiis conceptus
sit, civem Romanum ex ea nasci, Si vero 'ligo conceptu Sit, Hroum nasci eius cuius mater facta
esset ancilla. ς 2. Ρeregrina quoque si vulgo
conceperit, deinde civis Romana facta pariat, civem Romanum parit Si ero e peregrino, Secundum leges more Sque peregrinorum concep t, ita idetur ex senatusc0nsulto quod auctore divo Hadriano actum est, ciVem Romanum parere, Si et patri eius civitas Romana donetur.
93. Si peregrinus sibi liberisque suis civitatem Romanam petierit, non aliter filii in potestate eius fient, quam si Imperator eos in potestatem redegerit quod ita demum is facit, si causa cognita aestimaverit hoc filiis expedire. diligentius autem exactiusque causam cognoscit de impuberibus absentibusque et haec ita edicto
divi Hadriani significantur. φ 94. Item si quis
cum uxore praegnante civitate Romana donatus sit, quamvis is qui nascitur, ut supra diximus si s J, civis Romanus sit, tamen in potestate patris dii
sit idque subscriptione divi Hadriani significatur. qua de causa qui intellegit uxorem Suam esse praegnantem, dum civitatem sibi et uxori ab Imperatore petit, simul ab eodem petere debet, ut eum qui natus erit in poteglate sua habeat. D95. Alia causa est eorum qui Latri iure cum liberis suis ad civitatem Romanam perveniunt: nam horum in potestate fiunt liberi quod ius quibusdam peregrinis civitatibus datum est vel a populo Romano vel a Senatu vel a Caesare. g 96. Huius autem iuris duae secies sunt aut maius est Latium aut minus maius est Latium, cum et hi qui ducuriones leguntur et ei qui
honorem aliquem aut magistratum geriini, civitatem Romanam consecuntur minus Latium St,
cum hi tantum qui magistratum vel honorem gerunt, ad civitatem Romanam perveniunt idque conpluribus epistulis principum significatur. φ' iam Niobuhr ex hoc loco duplex ius: Latii moris et , aut minoris
65쪽
97. Non solum tamen naturales liberi, secundum ea quae diximus, iii potestate nostra sunt, verum et hi quos
Non solum tamen naturales liberi, Secundum ea quae diximus, in potestate noStra sunt, verum etiam ii quos ad aptam IS.
98. Adoptio autem duobus modis sit, aut p0puli auctoritate, aut imperio magistratus, veluti Praetoris 99. Populi auctoritate radoptamus eos qui sui iuri Sunt: quae species adoptionis dicitur adi 0gatio, quia et is qui adoptat rogatur, id est interrogatur an velit eum quem adoptaturus sit iustum sibi filium esse; et is qui adoptatur rogatur' an id fieri patiatur; et populus rogatur an id fieri iubeat. Imperio magistratus adoptamus' eos qui in potestate parentium Sunt SiVe primum gradum liberorum optineant, qualis est filius et illa, sive inseri0rem qualis est mep0S neptis, pr0nup0S, pr0'
neptis g 100. Et quidem illa ado
ptio quae per p0pulum sit iniSquam nisi Romae sit atliae etiam in provinciis apud Praesides earum fieri
populum seminae non adoptantur; nam id magi placuit. Apud Praetorem Vero vel in provinciis apud Proconsulem Legatumve etiam seminae solent adoptari.
I os c. 10. C. de adoptionibus.
rescripto, aut imperio magistratus Imperatoris auetoritate adoptare quis potest eos easVe qui quaeve sui iuri Sunt quae rapecieSadoptionis dicitur adrogatio. Imperio Magistratus radoptares licet ios iasve qui quaeVelim potestate larentum Sunt Sive
primum gradum liberorum obtineant, qualis est filius, silia, Sive inferioresu, quali e St nep0S, nepti S, proneΡ0S, proneptiS. filiusfamilius a patre naturali extraneae person3n in adoptionem datur, iura potestatis naturalis patris minime dissolvuntur, nec quicquam ad patrem adoptivum transit, nec in potestate eius St, licet ab intestato iura successionis ei a nobis tributa sunt. Si vero pater naturali non extr3neo, sed avo filii sui materno, vel si ipse pater naturalis suerit emancipatus, etiam avo paterno vel proavo simili modo paterno vel materno silium suum dederit in adoptionem in 10 caSU, quia in unam personam concurrunt et naturalia et adoptionis iura, manet stabile ius patris adoptivi, et naturali vinculo copulatum, et legitimo adoptionis modo at nodo constrictum sal contra-
statuerat. Nuper ominso die Stadtrechte de Lat. Gemeinde Salpensa sic. 1855 p. 405. not. 40. plenius rem tractarit. De re ipsa L etiam Gai L 79. 131. III. 56. Appian B. . ΙΙ. 26. Λατίου δικαιον coli. Cic. ad Attic. V. 11.4 1. 2. Gellius XVI. . Asconius in Pison. ed. Oreli. p. 3 Pompeius, veteribus incolis dedit ius Latii, M possent habere ius quod eterae Latinae coloniae, id est ut serendo magistratu civitatem Rom. Omequerentur.' ς 98 99 103 107. repetuntur in Gai D. . . de adopt. 1. 7. s. r. 1.D. Od Ulp. it. VIII. Gell. V. 19 a Cic. pro domo c. 29 interrogatum auctorne esses, ut in te P. Fontei vitae necisque potestatem haberet, ut in mo8b i. e. novo modo, qui pedetentim in locum adoptionis per populum successit. Gell. V. 19. r. 21. 38. 39. D. de adopt. 1. 7. Diocl. . . . . 8 48ὶ De causae cognitione vid. r. 15. g . . i. de adopt. 1. 7. 4 de ritu adoptionis vid Gai Ι. 132.
66쪽
ali litando pr0hibitiam Pi haliquando permisSiam est; nam nunc ea episti da optim Imperatoris lutonim quam scripsit Ρonuflethras, si iusta causa d0ptionis essu videbitur, cum qui-biusdam condicionibus por-ΠὲiSS Lia RQ apud rae- tureni vero ei in pro 'inciis apud Proeunsisse ui Le- Miumve, cuiuscimique Beraxi personas adoptare possumus.
103. Illud vero utriusque adoptioni comm me est, luod ei bi qui
Femiuae vero nullo modo adoptare possimi, quia ne quidem naturales
liberos iu potestate habent. g 105. Item si qui per populum sive apud
Praetorem vel prid miQMdem provinciae adoptaverit, potest eundemctum V. OnStratctum , in et in familia et polestate huiusmodi patris adoptivi sit. 3. Cur autem impubes per principale rescriptum adrogatur cauS3 0gnita drogali per mittitur, et exquiritur causa urogationis, an honesta Sit expediatque lupillo, et cum quilii Silam condicionibus adrogatio sit iij est ut cavebit ad io-gator pei'80uae :Iblicae uoc est Iahudario si intra pubertatem pupillus decesserit, D stituturum se hona illis qui, si sci0ptio 'pta non esset, ad s*Τcces gionem eius venturi essent item non alias emancipq ro fospotest adrogator, nisi causa cognit; digni mancipatione fuerint, et tunc sua bona ei reddat. sed etsi decedens pater eum exsistre da erit, Vel vivus sine iusta bus eum emancipaverit, iubetur quartum partem ei Dor tim stiorum relinquere videlicet praeter bona quae ad patrem adoptivum transtulit, et quorum commodum ei aequisivi P03tea. 4. inorem natu non posse m*i0ren ad Optare placet adoptio enim sturam imitatur, et pro monstro est, ut lator Sit silius quam pater.
debet itaque is qui sibi per adrogationem vel adoptionem silium lacit plena pubertate, id est decem et octo annis piae edere. φ .' Licet autem e in locum nepotis Vel pronepotis vel in locum neptis vel proneptis, vel deinceps adoptare, quamvis lium quis nota hal eat. 6. Et tam silium alienum quis in o num Depoti potest adoptare, quam nep0lem in locum silii. I.M)Sod si quis nepotis loco adoptet, vel quasi ex
eo filio uena habet 0na adopi tum vel quasi ex illo quem naturalem in sua p0testate habet in eo eam et si tir cousεn ire debet, ne ei iuvito Suus heres agni Sca 311. bed ex est trari , si avus ex silio nepotum dat in adoptionem, non est 'cesse salium consentire. In plurimis autem causis 38Aimila uir is qui adoptatus vel adroga-Lu est, ei qui ex legitim matrim0nio natiis est et ideo Si qui per Imperatorem, Six apud Prδeterem, vel apud Praesidem provinciae nou extratieum ad0ptaverit potest eundem alii in adu-
utriusque adoptio Bis commune est, quod et hi qui generare non possunt, quisles
67쪽
ΟΛΙ Ι. 4 106 - 111. IUST. I. 11. 10 42. 33ii in adoptionem dare. 1106. sunt spadones, adoptare possiunt; castratie et illa quaestio, an minor autem non possunt. g 10. Feminae quo-atu maiorem natu adoptare que adoptare non OSSunt, quia nec diu-3ssit, utriusque adoptionis ales liberos in potestate sua habent sed 3mmunis est ex indulgentia Principis ad solatium liboro
os Diocl. o. 5. C. de adopt. rum amissorum adoptare possunt in
107. Illud proprium est eius 'L Illud proprium est illius do
loptionis quae per populum sit, tionis quae lier Sacrum iaculum sit, iod is qui liberos in potestate a quod is qui liberos in potestate ha- et, si se adrogandum dederit, non et, si se arrogandum dederit, ionilum ipse potestati adrogatoris sub solum pSe potestati arrogatoris subitur, sed etiam liberi eius in eius licitur, sed etiam liberi eius in eius-3m sumi potestate tanquam nepotes dem fiunt potestate tamquam nepotes. sic enim et divus Augustus non ante iberium adoptavit, quam is Germanicum adoptavit ut protinus adoptione acta incipiat Germanicus Λugusti nepoS SSe. 12. Apud Catonem bene scriptum refert antiquitas, servi sal semwsD si a domino adoptati sint, ex hoc ipso posse liberari. unde et nostit. C. do Latina liberi. toll. *10. eruditi in nostra constitutione etiam eum servum
quem dominus actis intervenientibus ilium suum nominaverit liberum esse constituimus, licet hoc ad ius filii accipiendum ei non sufficit. 108. Nuno de his personis videamus quae in manu stra sunt quod et ipsum ius proprium civiumomanorum est fg 109. Sed in potestate qui em et masculi et seminae esse solent in ma-um autem semin9e tantum conveniunt 110.)lim itaque tribus modis in manum conveniebant, Sit, sarreo, coemptione. g 111. Usu in ma-um conveniebat quae anno continuo nupt per verabat; quae enim veluti annua possessione sucapiebatur in familiam viri transibat siliaeue locum optinebat itaque lege duodecim tabu-rum cautum est, ut si qua nollet eo modo in ma-um mariti convenire, ea quotannis triuoctio abesset que eo modo Sum cuiusque uni interrumperet. 3d hoc totum ius partim legibus Sublatum est,' ita suppl. 08chen. a De his quae in manu sunt vide Ulp. tit HX Gai II. 118 136. II. 40. M.
ervium ad Georg I. V. 31. et ad Aeneid. IV. V. 103. 14 374. Cicer pro Flacco 34 φ 84. pro Murendi 12. 27. Gell. III. . . 13. X. 23. XVIII. Tacit.
unal. IV. 16. Cic. Topic cap. 4. Genus est uaor, tu duae formae, una matrum imilia quae in manum convenerunt altera earum quae tantummodo aeole haben-ιr. - Boethiu M op. c. 3 9 14. Oreli. 299.)r quae autem in manum per emptionem convenerant, hae matresfamillias vocabantur. Quae vero risu et farrea-one minime.
68쪽
partim ipsa desuetudine oblitteratum est. φ 112.)Farreo in malium conveniunt per quoddam genus sacrificii quod ovi sarreo sit in quo sarreus panis adhibetur unde etiam confarreatio dicitur.' conplura praeterea huius iuris ordinandi gratia cum certis et sollemnibus verbis, praesentibus decem testibus aguntur et fiunt quod ius etiam nostris temporilius in usu est: nam stamines maiores, d est Diales, Martiales, uirinales, item rege sacrorum, nisi ex farreatis nati, non leguntur; ae ne ipsi quidem sine confarreatione sacerdotium
liabere possunt 113. Coemptione vero in manum omeniunt per mancipati0nein, id est per quandam imaginariam venditionem: nam adhibitis non minus quam V testibus, civibus Romanis puberibus, item libripende, emit is mulierem, cuius in manum convenit. li4. Potest
autem coemptionem sacere mulier non solum cum marito suo, sed etiam cum extraneo scilicet aut matrimonii causa facta coemptio dicitur, aut fiduciae quae enim cum marito uosaei coemptionem, ut apud eum liae loco sit, dicitur matrimonii causa fecisse coemptionem: quae vero alterius rei causa saei coemptione in
aut cum viro Suo aut cum extraneo, veluti lutelae vitandae causa, dicitur siducia causa secisse
coemptionem. 115. 0uod est tale si qua
velit qu0s habet tutores deponere et alium naticisci, illis auctoribus coemptionem facit; deinde a coemptionatore remancipata ei cui ipsa velit, et ab eo vindicta manumissa, incipit eum haberetritorem, a quo manumissa est: qui tutor duciarius dicitur, sicut inserius Dabo apparebit.
g 115 a. 0lim etiam testamenti faciendi gratia
siduciaria fiebat coemptio. tune enim non alitera Servius ad Georgic. I. v. 31 nuptiae fiebant farre, si per Pontificem
Maximum et Dialem Flaminem, per fruges et molem /ilsam coniungebantur, unde confarreatio appellatur eae inbus nuptiis patrimi nasceba=itur. b Boethius II ad Cic. Topic. c. 3 9 14 rem ita describit Coemptio vero certis solennitatibus peragebatur, et sese in coemredo invicem interrogabant vir ita, an mulier sibi materfamilias esse vellet illa respondebat velle nem mulier interrogabat, an vir sibi paterfamilias esse esset ille respondebat, velle. Itaque mulier viro conveniebat in manum. - Quam solennicataem in suis Institutis Ulpianus refert. Eadom fere habes Servius ni Aeneid. IV. 214 ad Georg. I. v. i. ver de antiquo ritu loquitur, quo e maritus et uinor invicem enichan tr). et similitor Isidorus V. 24 9 20. Lindem. ritu6, quo se maritus et Xm invi em metant. c cf. Gai . 118. 136. 166 Cicoro Pro Mur. c. 12 g 27 it.
d cf. Gai I. 137. 195. e sis Gai II. 112. 13. 118. 121 122. III. 43.
69쪽
GAIO I 115b-119. Iu8T L 11. 35 seminae testamenti faciendi ius abobant, ex-geptis quibusdam perSonis, quam Si coemptionem fecissent remancipataeque et manumiSSae fuissent. ged hanc necessitatem coemptionis faciendae exauctoritate divi Hadriani senatus remisit. s 115b.)Mtraneo coemptionatori semina filiae loe non sit; sed quae fiduciae causa cum viro suo fecerit oemptionem, nihilominus silia loco incipit essu: siam si omnino qualibet ex causa uxor in manu viri sit, placuit eam filiae iura nancisci. 116. Superes ut exp0namus Uae perS0nae in mancipio sint. 117. 0mnes igitur liberopum perS0nae, Sive 3 Sculini sive seminini sexus, quae in p0te State Arenti stitit, mancipari h ioc eodem modo p0SSunt, quo etiam Servi man-
ripari p0ssunt. Di 18. Idem iuris est in earum
'ersonis quae in manu Sunt nam feminae nroemptionatoribu eodem modo p0ssunt mancipari tuo libem a parente mane aritur adeo quidem, ι' Iuamn ea sola apud coemptionatorem filiaeoco sit quae ei nupta sit, fame nihilo minus uiam quae ei nupta non sit, nec ob id filiae loco
i ii ab eo mancipari possit. O 118a. Plerumque
rutem Solum et 3 parentibus et a coemption0 oribus mancipantur, cum velint parentes coem 'tionat0resque eae SU0 iure ea personas dimittere,
yicut in serius evidentius apparebit 119. 'φ)Zst autem mancipatio, ut supra quoque diximus, maginaria quaedam venditio quod et ipsum ius roprium civium Romanorum est eaque re ita igitur. adhibitis non minus quam quinque testi bus civibus Romanis puberibus, et praeterea alio 3iusdem condicionis qui libram aeneam teneat, tui appellatur libripens, is qui mancipio accipit, res '' tenens ita dicit II UNO EGO OΜINEM EX
70쪽
36 GA I. 4 420 123. UsΤ. I. 11. LIBRA deinde aere percutit libram, idqtie aes dat ei a quo mancipio accipit, quasi pretii loco. ' 20. Eo modo et serviles et liberae personae
mancipantur animalia quoque quae mancipi sunt, quo in numero habentur boves, equi, muli, Sini; item praedia tam urbana Uam ru Stica, quae et ipsa mancipi Sunt, qualia sunt Italica, eodem
modo solent mancipari. g 12 In eo solo
praediorum mancipatio a ceterorum manci Datione
dissert, quod personae serviles et liberae, item animalia quae mancipi sunt, nisi in praesentia sint, mancipari non p0SSunt adeo quidem, ut eum qui mancipio accipit adprehendere id ipsum quod ei mancipio datur necesse sit unde etiam mancipati dicitur, quia manu res capittar praedia vero absentia solent mancipari. g 122. Ideo autem aes et libra adhibetur, quia olim aereis
tantum nummis utebantur; et erant asses, dupondii Semisse' quadrantes, nec ullus aureus vel argenteus nummus in Si erat, Sicut ex lege XII tabularum intellegere possumus eorumqUe nummorum vi et potestas noti in numero erat, sed in pondere nummorum; nam et 8Ses librales erant,
et dupondii sim erant bilibres; unde etiam dupondius dictus est quasi duo pondo: φ quod nomen
adhuc in usu retinetur semiSSes quoque et quadrantes pro rata scilicet portione ad pondus examinati erant buamobrem qui dabat olim pecuniam non numerabat eam, sed appendebat unde servi quibus permittitur administratio pecuniae dispensatores appellati sunt et adhuc appellantur.
g. 123. Si tamen quaerat aliquis, urere Siqua coemptionem fecit, differα a mancipatis, illa quidem quae c0emptionem facit, non deducitur in '
servilem condicionem, a parentibu vor et a coemptionatoribus '' mancipati mane ipataeve Servorum
loco conStituuntur, adeo quidem, ut ab eo cuius in mancipio sunt neque hereditatem neque legata alitei capere possint, quam si simul eodem testamento liberi esse iubeantur, sicut iuris est in persona Servorum. Sed disserentiae ratio mani-χSta est, cum a parentibu et a coemptionatoribus isdem verbis mancipio accipiantur quibus