장음표시 사용
81쪽
Partem. Et in primis considero textum in d.L. Iubemus, in quo Bal &alii
iundamentum liciunt, quod ille textus nullo modo probat eius intentio Gem, lino nullum uoesum colligi potest ob quod ueriscetur ista limitatio. Nam si imperator uoluisset, ut specialiter obtineret, laetestator no postes Prohibere quartam, uti l inperator hoc dixisset: sicut O esId ibi cono
celsit bl sprimi gradus, ut eoium fauore fructus non computarentur in quartana Dd quia nullum uerbum Imperator de hoc secit, dicendum est, imperatorem id noluisse,argumento L. Unicae, β. sin autem, C. de cassitoli. L. Veteribus, cum similib. de paei. Secundo etiam non uidetur Pr cedere ista limitatio abi , ullo dubio. Si tenemus praecedentem sententia, quod textus ind. g. si uero, non extenditur adstrebellianicam : cessaretistii qua iboaertio etia facit, quod non sit ualidum argumentum Bal: quia si uerum esset eius argumentum sequereretur hoc absurdum, quod plura specialia circa idem includia essent: quod non est dicendum, per not. in L. t. C. de dot. promis Bart. 5 Dotan L.Si is qui pro emptore de usucap. Pi naum speciale esset, quod testator no post et proh .bere detractionem qua tariccundum Ba quod esset contra, d.=. si uero,iuxta communem senstentiam. item expresse ibi adparet, quod fructus non imputarentur in quartam: quod est contra Ius antiquum d. L. in fideicommissaria,& pecta Ot in L. mulier, g. cum proponeretur, ad Trebell. Confirmatur etiamilia lententia. Nam ex quo di positio. d. L. iubemus, est correctoria Iuris
antiqui, non debet exicndi etiam a maioritate rationis, per not. in Auten. quas acitiones,C. de sacrosanc. eccle. Confunditur etiam manifesti sentensm Bald. per d. L. Iubemus. Et argumentum Bal. nullo modo potest ibi colligi, quia illo tempore testator non poterat prohibere trebellianicam: sicut hodie secundum lententia communem. Cum ergo illo tempore ille textu loqui non poterat , mentem Imperatoris ibi fuisse , facere exotensionem a sori oti, absurdum est dicere. Ita reperio Cuman. & Ale ind. L. Marcellus, resipondere add. L. iubemus: & ibia ista responsio tollit fundaniciaturis Doct. Alio etiam modo re pondebat Salici in a L. Marcelsius: quod tempore, d. L. iubemus, imputatio si iactuum n5 pendebatabarbitrio testatoris: quia licet testator tempore digestorii no potuisset tre bestianicam prohibere, tamen illo tempore fructus computabantur in quartam: ergo non potest colligi argumentum per illum textum. Ex istis adparet clare, in puncto luris ueram non esse hanc limitationem Bal ex
quo lege non probatur. Et si quis diceret, quod nitem aequa est eius seri σtentia: responderi posse quod imo non sit attendedamiu: tas in casu isto: cum rigor Iuris scriptus sit, ut testator poSit proh .here trebellianiram. d. 9.si uero expreΩim, secundum tamen comunem sententiam. Cum ergo
rigor iuris scriptus si, prascrri debet amu tati n5 scriptae, ut per Doct&maxime Iasibi in L.Placuit, C. de Iud illud dictum, quod aequitas semper attendenda sit procedit,ia si rigor iuris sit scriptus, ut in L. Bona fides, DeumfScendu est quom unii, ad dispositione d. L. Iubemus: illud quod sino
gulariter disponitur, ut fruebis non computentur in quartam, non est coram tu hodie perid, j. si uero expers m,prout . uolebat in da ubem':
82쪽
quia toti in priuilegio ibi expreta remanet incorreebis. Nam remin d. q. si uer licet generaliter loquatur, non tam eii extendi debet ad dispositione d. L. Iubemus, quantu ad casum expressum ibi. Ratio est: et quia lex; 11sneralis: no incudit,lae4 tollit priuilegia clauia in corpore luris. L. 3. cum ibi nota.C. de sile & Decu. lib. in.&sia pra diximus secundu distinctione proceptoris nostri,qua late cd robauimus in L. i. supra sol mattaltem etia sciens
dum est,quod dispositio A L. Iubemus cilii di ponitur, et quod fructus nim putari no possint in quarta: quando sumus inter liberos primi gradus procedit, si una tantum quarta detrahitur: secus uero si duae sim in quartae detraheretur. Ita singulariter limitabat dispositionem d. L. iubemus. Castram L. mulier,&ibi Alcmccfrmat sententiam Casiti &hocidem dicit in n. ισς. in sinaib. q. Hoc idem uoluit Castr. in conssa. quia dubia. col. fina. uers Nec obstat. l Tamen uerior est sententia in contrarium S magis recepta est, uidetur esse de mente Barci in d. L. Iubemus: sed clarius in L. uod de bonis, β.cu auu ad lentalc.& ita Salici presse in αL. iubemus,& atri uolunt,&hoc idem sibi contrarius Alex. ind. g. in Auus: ubi respondet adductis per Cast C. secundu hac sententia Roman. consus luit in conssetosaicet de comuni.idem uoluit Corne.inconciso. Multitu do,uerscirca decima quaestione, lib. a. & pro hac lententia uidetur esse te ubi casus,in c. Raynuntius,in uerbo in eo uero,& o. ibi in uer. contestito, detestament. ubi es casus sicut ind. Iubemus,in princ Pontis em mihi permittit extrahi duas quartas,& dicit expresta frutius iasi esse copulandos in quarta nisi post litem contest ita.Et istutex. ad istud propositum uideo adductu per Claudiu a Seu sello ind.=.cu proponeret, & ita dicit Socci Iusnior in d.cons i32. Hoc idem uidet probare tex. licet Gita clare, in C RUGnaldus, de testament. ubi testator grauauit filiu restituere haereditatem pastruis suis, si sine liberis decesserit:&tamen te ibi uult quod duas quartas detrahere possit,&super illis quartis ualidusit testamentur in textus ibi nosaciat mentione, luod fructus debeant interim percepti copulari in quarta.
Quod si uera sui siet sentetia Casitin5 ita Pinifex ibi absolute exemisset illas duas quartas. Item cita facit pro hac sentctia, quia nulla ratio diuersitatis das ri potest,quare in agis di ositio d. L. iubemus, locu habere debeat, quando unica quarta detrahitur quam quado duae. ideo cu dispositio, d. L. iubem fundata sit in quada aequitate, fauore liberoru primi gradus: &eade aequis tas sit in utro b casu, merito eade debet es la ratio aequitatis. I .sin.et ibi doct.C.ad L. Falcitie Im perator in d. iubemus,generaliter loquitur: ideo geraneraliter est eius dispositio intelligenda. L. i. g.generalie infra de lem praest. Et quod generaliter debeat intelligi, apparet ex eo, dii Imperator ibi dicit, omnib' modis retineat quarta. Ex pta diis coitit Imperatore omninduoluisse seruare quarta abi , diminutioncsiue una, siue duae quartae detras herentur.in hac prima quaestione plura discrutienda essent, sed quia Doch. latisiime tradui in d. L. Marcellus,remitto me addi sta per eos ibi. Circa qufione Rart. de statuto disponeti, laetestamentu n5 ualeat sine insinuatione: ex eius dieiis duae Gclusiones colliguntur. Prima principalis,
εc expressa est: ut huiusmodi Iuri Municipali , sic disponenti partes uel H ii testator
83쪽
testitor renunciare non possint: per L. Nostra, quae omnii resistit test tori disponenti contra legis dispositioncm ,necis aufei t testamenti solennuuli, sententia Bacab omnibus recipitur,&no habet contradidior . et Sed tamen una est aliis similibus iuribus limitatur, si iuramentum interuenerit. Et ideo quotiescun* lex, seu statutum aliquod disponit insinuatione nea cessariam es in aliquo aetia,L mitabitur: si accesserit Iuramentum. Hemi At hic, & a' inserunt ad quaestione notabilem,& disputabile ad termis nos L. Sancimus, C. de dona: et quod Monatio facta ultra quingentos aureos abici insinuatione novaleat, nisi interuenerit Iuramentu talem id natione tirmari iuramento refert Ioan.And. inada ad specu. intitide stri
Edit. q. porro. Et quia ista conclusio dubia est,&disputabilis: propterea procius inialeetii, declaro et quid sit insinuatio.Insinuatio aut nil l aliud est, qua descriptio alicuius actus in publico, coram Iudice: introducta ad tollens das dandestinas defraudationes.Itallar.declarat, post Azo.in I modest .nus, in prin. de donat.&in L. Dona. C. eod. tit. R ita colligit in textu Lablud,& ibi Bat& Doct. lald,C. de sacrosecti. Istis prociniis redeo ad limi aiatione aqua digressus sum. Sententia Ioan.Anil adprobauit imo: intacum estingat, de Iureiu. Et fundamentii Ioan.Andr.est: l quia Iuramentu sems per seruandu est,nis vergat in dispendiu salutis aeternae: uel in alteriusdes trimentu. d. c. cum csitingat, quamuis, de pactan Cc. licet mulieres, eod. de Iureiu.in 6. Hanc etia mitentia tenuit Panor. inde. cum Glingar, Alex. hic sequitur,&dicit secundu sententiam Han. Andr. pluries se consuluisse, prout infra di .idem uoluit Aretin .in conca.& ia. cum pluribus atqs: ut Calde. in consi. in tit. de domi.in vers sed ominbus his,&ista est sententia Gmunis, prout pr. aeceptor meus adserit,in cons. 4ssan causis 8c lite ni o . lib. q. Hac etiam sententia comunem tenet Socc. in consin. in praesenti coasultatione, lib. s.Corn. in consaeti. Quia in hac causa, Lb. i. Item ea magis comunem esse adisit Marian. Soce. iunior,in conL is'. pro dilucitation nu. 33.lib. i. Alex.hic latissime,& c ut dicit hic pluries constituit, quemad modis constit in conLq. circa princ.lib. i. R in cons ia. Uiso instrumento, col. Me .lib. uinconi 2 o. ponderatis his, col. 2.lib. 6.& in plurit, alijscossit is, quae Dec. refert ind. coni Ass. nu.6. Hanc quom sentetia sequitur Iacin cons. ςγ. Visis,&diligenti examine ponderatis, nu. 3. lib. i. ubi dicit,laane esse comunem sententia&ueram: imo quod magis est, temerasium sor siquis ab hac sentctia recedere uestet. Hoc idem adtirmat Ruin. in cons. 13a. No est dubiit,in finalb.2. Hoc ide dicit Corscin Rub.de Iureiu. extra, priuis . legio et s. t Contraria sententiam tenuit Bal. in L. illud, in s . quaest.C . desicros l. An in cons. tyo. uisis, insin.5 incocs s.Rom. Castr.&plures ali j. Sicu in Glcis. colhcli. i. ubi dicit, hac sentetia esse comunem et ueriorZAn. de Can in traelatu insinuationis.Qiues 63.Secundu hanc sententia,
Crotus hic refert se uidisse consiliu clarissimi iureconcin utraj luris censito, Card. Alexandrini, cinus cons subscriptu fuerit a plurib.do Et hac senten'tia Crot.hic se a sit, dices: 'si cassis sibi cotingeret, ita iudicaret,&cossileret.: His tameno obstatiles a sentctia comuni nullo modo arbitror recedeta
esse .ppter firmiSima regulaillhIurametu semper& omnino seruata esse: nisi
84쪽
nisi vergat in dispendium salutis aeternae,udalici ius mentum. d. c. n contingat, de Iurei v. d. c. auamuis,&Scilicet. Et pro hac lententia in sortis
oribus terminis facit dictum Bart. communiter receptum in L. Seius, ins a Gleg EatClut donatio inter uiuos inter uirum & uxorem, i cet sit contra mores L. f.de dona. int. Uir. &uxo. firmetur tamen Iuramento.Item qua in calu nositio, iuramentum donantis ostendit obnixe dii ponentis uolun statem. I .cum pater, filius matrem, insta liti proximo :&propterea cessae
ratio lens, quae annullat donationem propter omesam insinuationem: quia accedente Iuramento cellat caula finalis legis. Et ita tenendo, non obs . stant quae Doei. in conmcium adducunt, ut etiam ea, quae nouissimi a - monte ferrato ad erunt. Et licet imo :& Panoti in d. c. cum contingat, res
spondeant obieetis Dodi tamen nos in specie respondebimus. Non obstae primo, quod Bat& sequaces dicebant in αL.illud, C de sacro: . Eccl. quod
nullitas donationis ab insinuatione proueniebat ex culpa Donatarit permittentis labi tempus,&non curantis de insinuatione: & siesii perlure de nouo iuramentum est remissum, de quo nullo modo erat per Iurantem cogitatum: ideo , Iuramentiam no operatur. c. n. de lurciu. t Eacii intra quae Doci uolunt, praesertim Iino: Roman Ral ain Qui superstitis,infra deae l. haered.Et ibi alias latissime diximus secundu communem sententiac licet ibi contrarium tenuerimus ad renunciationem filiae haereditati pastoriae uirtute iuramenti munitam: d. o Quamuis, non extendi si fila post, modum sinstet instituta haeres a patre: quia Iuramentu intelligeretur ab intestato,&sic de Ousa praesenti, non autem ad istis&cauum testamenti nos uiter superueniens: quia per fibam de illo iure non erat cogitatum. Ad hoe
respondetur, quod donans iecerit donationem abs insinuatione cotistra formam d.L.sancimus,&iurauerit, cessit ratio legis, propter quam iacti sitit insinuatio quando illa iurauit, considerauit omne ius, ne d:citur
nouum Ius istud, propter negligentia donatarii. Nam praesumitur donanstare iura cum addit iuramentu, ut omni tempore eius dii positio sit Gina. t. Non obstant etia ea,quae adducebat Card.Alex.Et pri mo, quod insinuatio a lege indueta suerit fluore publico ne quis propter nimi. 'et effulam liberi litatem patrimoniuUibpidaret. Ideo cu talis dispositio sit contra fauorempublicii, merito iuramentia non suis agat. c. si diligenti, R ibi Dodi. de isti compet.Sed respondetur negando hanc esse rationem finalem legis nam finalis ratio fuit ut tollerentur salsitates. Item posito quod esset fauor publiscus, non tam e considerabatur filior publicus principaliter sed iecundario: quia lex concedit cuilibet in rebus proprης liberam bonorum administi astionem. L. in re mandata, C. Mand. L. non ii adeo, siquis apacit mol concedit ut etiam possit quis re propria abuti. L. scit si lege, M. constituit, de pet. H. aeres. Minus obitat secundum argumentum Alexa. quod
d. Ita sancimus annullat omnino consensum donationis non acces lente insinuatione, propterea cum deficiat contens lis, Iuramentum nihil operari. L. fin. cum ibi not. C. de non nume. c. cum pluribus . aliis, quia re pondetur: quod licet lex annullet consensum donationis
quo ad Iuris est istum, & ad actus ualiditatem, tamen uere consensus
85쪽
donantis interuenit. Et ideo licet dispositio Iuris positivi annuli et dio
tam donationem, tamen ulmis Iuramenti purgat omnem illum des eo rum luris,& reuiuiscit consensus.Hoc autem este uerum adparet: quia de iure positivo in totum non erat extinistus conseisus, & c ut patet ind.
sancimus quando fit donatio ultra summam a lege praefixam, uisciatur tantum 'illud quod est contra dispositionem legis : in alia uerosi amma remanet firma donatio: sequitur, quod donatio uirtute Iuramenti in totum debet manere firma. Non obstat secundum Croti fianda: mentum, dum dicit, donatio non insinuata indueta est in odium donastari j, cum possi curare illam insinuari, & non secerit, modo ubicunq; lex aliquid inducit in odium tertia iuramentum nihil operatur. Maioc secundum ipsum probatur: quia paetum per quod insinuationi renunci tur est inualidum, L Ita sancimus, in prine : ergo inducta est in odium illius. Minor probatur ex dieiis Larti in L. si quis pro eo, in q. membro, de fideius Ad istud argumentum respondetur negando minorem. Nam Bart. loquitur, quando inductum est iuramentum in odium tert' non disponentis, prout in casu nostro. Verum est, quod Iuramentum nos trum non diuet operari aliquid in odium tertii: d. c. Quamuis, &d. c.' cum contingar, cum semper ille casus a iure Canonico excipiatur, secus uero ratione disponentis. Non obstat quo. tertium argumentum, quod
quando lex c prout in casti isto prohibet donationem in Ele deduci, nisi accesserit insinuatio: d. L. illud, C. de sacroc Eccl. quod tunc donans hoc modo facit contra dispositionem lis, Sc se non paret superiorisbus suis, quo casu pectare dicitur, ut in cal.de maior Robedient praestare enim dinemus obedientiam maioribus nostris,Si ergo peccat iste nosci ouans dispositionem legis, tunc Iuramentum eius non debet operari,& qui non paret funerioribus sitis morte moriatur dicit textus in c. qui uenerarabilem, qui si sint legit. Et sic Iuramentum hoc ossi vergit in dispe
dium salutis a ternae, ex quo inducit materiam peccati : quo casti lura' mentum nihil operatur.d. e. Quamuis, d. c. cum contingat. Sed ad istud araumentum respondetur, quod licet donans faciat contra legem, non obseruando esus praecepta: tamen magis concedendum est, uisur
mentum smi et quod Deo praestitum est, quam parcat superioribus sitis in rebus humanis. Uidemus enim Iuramentum non solum in re illici ac secus est in casti nostio a de Iure postilio, sed & de Iure diuino uolere & tenere. d. ci debitores, de Iureiu. Item si uerum .inet argumentum Croti, sequeretur absurdum: quod scilicet nullo modo, & nullo casu
Iuramentum firmaret contractium dispositum contra legeni positivam: Sc tamen contrarium videmus in pluribus casibus Iure de Canonico. d. c. Quamuis, & c. cum contingat, c. licet mulieres, cum similibus. QEx istis omnibus adparet uerissimam Ale hanc sentcntiam magis conas munem, secundit quam etiam uidi iudicatu in notae auditorio Romano, dum Romae es Iem: & tractabatur in specie causa, in qua Praxeptor meus Decius consuluit secundum sciatentiam magis communem in cons s3. et Non omitto tamen circa istu articulum,quod reperio Curti . Seniorem
86쪽
in cons .sipienter optimus,&in conssequenti, conari supradicliassens ti s Doct .ad concordiam,reducere,&ibi dicit sententiam communemelle contra Ioan. Andr. Cu autem plures essent qui uolebant communem sciatentia esse in contrari ii,distinguendo dicebat: quod aut donans in iuris mento suo praesibio, specialiter renunciabat iuribus dispontentibus de ins sinuatione : aut donaris generaliter iurabat nulla se is mentione de inusinuatione. Primo casia dicebat procedere posse sententiam Ioan: Andr. Rallorum, fecundo uero casu dicebat procedere lententiam Baldi, &aliorum in contrarium :& adducebat hoc dixisse in specie CaldCin concri. in tit. Jde iure v. et Licet prima fronte ista distin Eo videatur satis probabilis, tamen non recedendum puto a sententia Ioan. An ita indistinc es, ablo ulla limitatione. Et ratio est, et Nam quando adest iuramentum non eit
facienda d fierentia, siue specialiter, siue generaliter adpositum stimuratio est, quia iuramentum habet uim specialis expressionis, ut Balae dicit in L. i. cob pen. vers. secundo quaeritur C. Commoda, Idem Bal.& Ang. in L. si quando, g. illud, C. de inost. triti. Dec. in conc Aos
numero. io. lib. 3. Et ideo cum interueniat iuramentum per donantem, perinde est ac si s cialiter renunciasset insinuationi, & uoluerit auferre omne impcdimentum,& obiticulum. t Facit quo p: quia Iuramen; a. i. tum continet in se clauidiam omni meliori modo, & uia, ut aetas uaslere possit, ut dixit Baci in Q L. cum pater, g. filius, & Dec. in αcons. AOq. ideo adparet, ex quo donans adpo .i ait Iuramentum, quod uoluerit renunciare insinuat oni, & alus desectibus : ut a stus ipsius uasleat. Accedit quo quod donans hoc modo iurando, uidetur cogitasse de omni impedimento, R dispositione legis contra ipsius factum, adium disponenti. argumento,s qui iure militari, supra de inibi. testa. t Accedit etiam, nam quando donans adponit Iuramentum, stilus talis est, ut quando quis iurat luper aliquo contractu per ipsum disposito, quod ui, detur renunciare omnibus iuribus,& legibus in contrarium se cientibus: ut adparet per textum in Aiat. Sacramenta puberum, C. si aduersiis uend. & ibi per Castr. 5c Cuman. Quia per tale iuramentum censetur sublatum remedium restitutionis in integrum. Faciunt quae late Doetid cunt, Sc ibi d:xi, in L. sciendum, de uerb. oblig. od quando
mulier seu minor iurant saper aliquo contra Ri , uidentur renunciare omnibus senatus consultis,&praesumitur quod certiorati iberint de eorum remedias a lege introductis. Limitatur priodicta concluso, si testamen stum uel donatio suerit facta priuato abs , insinuatione : secus uero si Ecclesiae, uel loco pio Bart. in d. L. illud, C. de sacro anctis Ealaestis Roman. in d. L. Modestimus, de donat: Panor. in ci velatum, detesta. & plura hic adducit Croti ad probandam hanc limitationem. Consfirmatur ex dictis Decia ind. cons s. Et ita fuit iudicatum, ut dixi. Ista sententia caret omni dissicultate : & non eundo per mendicata si s a ia, casus est in d. L. illud, C. de sacros. Eccles s. Ad idem est textus in ta pen. C. de donat. in quibus iuribus adparet, donationes secutas pijs causis, & Ecclle 's praerogatiuam habere , ut non subieebe sine selemitati
87쪽
solennitati insinuationis. Licet autem illa Iura non loquantur in tali senisma sicut hodie a L. iancimus e satis tamen probatur ibi ex ptas fuis Ecclesias ab ista 'talennitate insinuationis., et Non omitto etiam secundo loco: quod limitari potest communis initentia, si donatio Iureiurando
munita tenderet in alterius praeiudicium, d. Q quamuis,&Accumgat: tunc isto casu Iuramentum non aperaretur. Quia c ut dictum est suspra in Iuramento excipitur iste casus semper, ut Iuramentum non tendat in
proximi praeiudiciu: sed istu in praeiudiciu disponetis.lta Soccouuior adierit
ind.con. 6'. nu. 42. Tertio loco limitat dispositio. 1L.sancimus etia extra
Iuramentu, ut procedat in donatione mera& simplici: secus uerρ in dona se ti Jeremuneratoria. Casus est in Attilius RHulus, seu Aquilius, de drata z iuncta glo. ibi in uerbo non meram donationem, &ibi Barti S doct.&alias ibi latissime diximus. Non omitto tamen O textus in d. L. Aquilius ibi dum textus dicit praeceptorem: legitur etiam secundum Accurs praei rem,&aliquit punt rhetorem: sed textus iviendus est rhetorem ita, entina γ. legitur in pande, iis Florentinis. T Quarto casia etiam limitari potestata sincimus, ut procedat in inserioribus & priuatis: secus uero in principi Alitie est casus Italia fin. ubi Imperator excipit donationem factam a Caesare. Et illud quod dicitur ibi in exceptione, debetis stricte intelligere in supresmis principibus. Non ergo haberet locum illa exceptio in inferioribus Prinscipibus ut in Comitibus,ducibus, Marchionibus. Et ita in specie uoluit talogos:in conLao .pro pleniori ueritate,col.3. verssia perest tertius. Hoc ide adiit Soccin:iunior ind. cons .nu. 3M ubi rescit Collegium Bononiense consuluis sie ut textus in d. L. sancimus in fine, duntaxat locum habeati a Caesare,&Pontifice qui non recognoscunt superiorem: secus uero in inserisor: bus principibus. An uero istud dicitam locum haberet apud Principes uestros inferiores,remitto me ad ea quae alias dixtin Gallus, & quid si tantum, supra delibe.&positi.' Secunda conclusio ex dictis Bart. colligitur: quod partes&testator non post ut renunciare solennies a lege uel statuto requistis. Et haec coclusio est
uera: luia solennia no possunt remitti, ut st L. nostram constat:& supra dixis, A, mus in notabilibus. Aretin.hic Blus contra hanc conclusionem opponiecituis detestib.ubi partes stat remittere Iuramentum testine iuret: sed n5 soluit, tantum relinquit cogitandum.Iason hic soluendo istud contrarium, respondet,quod solennitas remitti possit a partibus,ut in aectuis: quia prin cipaliter resipicit commodum partium, secus si concerneret publica utilitarate principaliter, perdictum Bart.in L. i.=. filius, instati Cis Damnatur ista solutio L. i. per Crotum dicentem hanc solutionem esse contra o. in L. adiu opto,de Rit. Nupt.&contra glininc. dispendia, in uerbo processiis, de Irrescriptiin s. ' uls biennitates iture introductae siue respiciunt publicatri utilitatem,sive priuatam remitti non possint. Placet mihi Alutio Iesbii:&necessarium est sic respondere ad illum textum. Et pro eius sententia est cavsus legis,in I filio praeterito, supra de in ius Rup.stri testa. ' Ne* obstat' ' responsio Croti tradita ad illum textum, quod ille textus procedat ex quadaaequitaterquia interest Reipub. testamenta sortiri etatam L. uel negare, Quemad.
88쪽
Quemad icii meritia .lita solutio nihil facit oportet enim respicere ras, tionem quare lex aequitate uoluit, ut ita illo casu testamentu seruaretur L Natio igit aequitatis in qua tandata elidis positio illius legis, emanauit prosi tercoiensium unicusit adprobantistestamen tu pate. nu. Et talis solennistas cuintroducti sit in eius fauorem: merito renunciare potuit. Ita tu uidetur te ius hoc considerare in d.c. tuis,du ibi textus cosiderat consensum partiti. Probat etia hanc solutionem textus in L. M. C.ur in posses s legato, isimili: quod scilicet lesbitor possit remittere dispositiones introductis in
V Tertio loco Bart. hic quaerit: an tes Bitor possit remittere tacitam . Hypothetam ,&iubere ut bona legata non sint tacite hypothecata lega: tario: prout iure sunt. L. i. C. com Me i Sat. Concludit autem posse testas torcin remittere tacitam hypotheticam.Cum eius sententia omnes hic pera transeut. Idem uoluit o. in Lai.inuerbo remitti C. ut in post si legati ubi in specie hanc quaestione decidit: ' dc per illa o. Balia ibi uult, quod etiam testitor possit disponere in testamento, ut legatu non tralatat ipso iure in legatariti: prout lex disponit in L. a Titio, in si de furta ' Plures casus posilit hic lacin quibus testator habeat plenissima potest ite disponendi, uide licet,quod legatu transmistibile n5st transmissibile:&e contra, prout discinat Bald. in L. Si pater,qua si . FC.de Inst.&Subst. Et ratio est illorum supradictorii casuit: quod testatori abeat plenii arbitrium disponendi costra leges. In praedictis enim&at is casib',l induxit dispositione sua in sotiore testatori prouoluntate testatoris implenda: merito si testator' rem se lexn5 sussia,tur, si constat de contraria testitoris uoluntate. Hoc est quod dicit imperator in d. L. 3.C. ut in post est legat. &ob rationem illius textus Accursius ibi decidinat supradictam quaestionem.' In quarta quot e colligit, testatore posse cocedere autoritate legatari ouel fidei comissario, utSpria autoritate postit ingredi possessionere erat s est cotradi positione L. No e dubiit. C. eo. it. le t t. lura hic Doei. p tim recentiores tradunt, uidelicet, quod etia per alia uerba conces,nuideatur licentia ingredimand quoru dicta hic me remitto. Q Unum tamen dicam: istam coriclusione dari.&omnium Doc'. hic, prima fronte non carere dis scultate, quod uideretur contrariu dicendum: quia ista co, cessio per testatote facta, uidetur praestare materiam tumultuum Scrixam: prout videmus sie rixas & tumultus exoriri in capiendis pollessionibus: ut non mirum uideatur lege uoluisse ut manu haeredis legatarius deberet consequi possessionem, d. L.Non est dubium.Ap retergo quod istadiis positio no debet ualere: ex quo praestaret materiam tumultuum&rixarii argumento L.Non est singulis, de rest tu. cum similibus. Nam etsi ista di spositio festatoris, per consequens praestaret materia delinquendi, non deuberet ualere, L. conuenire, cum consimilii depact. dota. ' Responderitamen potest defendendo Barci&Do Thic, quod cun; interueniat teli iis
totis uoluntas,& eius uoluntate om nia fiant, uideatur cessire om nis occassio rixarum. Et ita uidetur hoc sentire tamin L. Creditoris, in eius amphi distim bone . de pigno.
89쪽
In quinta quest ae notabilis,"idiana est ex Bar. dictis tres csidiis sones colligi pollunt. et Prima,N cotract' stimulat' est nullius momen: L. simulatae, te rit. Nup. L. Emptor, deal plu.arci eo quia descit cosensitu qui est substat cotra, ML.Imaginaria,de Rin. luinestrario sciisu cost matur istic luso dictis Baldi in Lab Anastasio, quoi s Vlanda. t
ubi dicit, quod simulata donatio est d lichi& colorata donatio, quae hasbet aliquid extrinsecus, & nihil intrinsectis. lde quo p Balae dicebat in L. Ei qui, C.dedis ira pigno. ' Quod simulatio nihil aliud est,qua quaeda ima'. go, ut dicit icα. ind. L. Ima naria, Bald. etia in L. . C. plus ual quod agi: qua quod,asserit quod simulatus contractus est uelutica suer abs sis iri tu,sicut lex abs ratione est uti cadaver: ut dicebat idem Bala in L. nodus bium,C. de lemb. t Expraxlictis insertur. inodsi descit consensus, ex illo contractugmulato nulla nascitur obligatio. L. i. g. si quis ita, cum ibi nota. per Doct.deuein.oblig. et Secunda conclusio est principalis: partes opponere posse exceptionem simulationis contractus,etiamsi renunciassent exceptioni simulationis noopponendaeata Bart. hic expresides ludit,& in L. post contractum, col. de dolotan LAlio.C.de reuociliis quae in sau. aed. Bure. Ancha. Card. Imo:&sere omnes dd. hanc Bitentiam Barti tenent in cicu contingat, de IurciuAlate hic per AlexanGain alios. et Et ista conclusio firmatur hic per Bart. triplici sindamento & ratione. Primo, quia descit sebstantia contractus .d L. Imaginaria.Secundo.introducitur repugnantia. Tertio, quia contractus principalis est simulatus, omnia accessoria diruntur simi lata. Et ut dixi, hanc sententia Din. hic indisserenter stiluuntur. Solus Iachic subtiliter redarguit hanc sententiam Bartinegando repugnantiam. Nadicebat ipse et poste simul esse uera, ut actus sit nullus,&tamen possit opoponi exceptio nullitatis. Post morte in princide Adopt. Et ad hoc ad iducebat notabile dictum Ange. in cons is A. & B. contraxerunt. Conrasirmat hoc quo las per ea quae tradit Alex. cons. 32. lib. a. Oportun , ubi uoluisi et ut si praelatus ecclesiae secerit copromissam super rebus reclesia sticis incoctulto suo ore, non erit ualidu compromissum. ciueniens, ea creto,de transact. Et ratio est ex quo praelati alienare bona ecclesiastica non possunt,ut per totum titide rebacano alim: non poterit praelatus etia fiscere compromissum . quia per compromissum deuenitur ad alienationem, quo casti qui prohibitus est alienare,cesetur prohibitus facere omnes actus per quos deuenitur ad alienatione. I .sin C.de rebadien.non alienssit tune dicebat Ale in dicto loco, si praelatus renunciasset exceptionibus nullitis,quod non possis ullo modo opponere,&adducebat dictu Angcind.a . coni. is,. Iason hic conabatiar respondere, ut hic per ipsum. t sh,testuali ter respondere,& negare eius sindamentu: nam rex in ALPost mortem in quo sundat se Iastan,non probat eius intentione. Ideo ibi illud quod nubium erat adprobatur,ne competit exceptio nullitatis: quia sumus in casti L. Barbarius, de ossi praxo. cum ind. L. post mortem,silia emancipatast
patre semper habita sint sui Iuris, Ideo* te ibi uult ut testamentum per ipssam sectum ualeat, ex quopater se per permisit illam habere &teneri tui Iuria
90쪽
luris: & imi causi prout Bac.ipse mei in sum matio dici G diuturnitate
semporis&tacita probatione parentis roborata est, ut contra eam uen e snon postit. Minus credo uerum esse diebim Aleia in ducto loco: et nam si
Praelatus posta renunciare nullitatibus, sequeretur, quod in eius potestate es Ictiacae compromissum,&renunciare nullitatibus,& hoc modo al: e nare bona ccclesiastica in si audem los, quod nullo modo est dicendum. L. Iulianus, β. mutui ad Senatuscon. Maced. c. si ciuitas, de senten. Excom.
in 6. simi. ' Iuxta haec quaeri potes an perius Municipale statui posse 'st, ut nulla posset competere exceptio simulationis. Et in casse isto prout Dodi. hic dicunt huiusmodi lus Municipale ita statuens non ualebi quia esset iniquit & durum.lta dicebat Bal in I simq. in Computatione col.ul C.de Iliae lib.&sequitur Ia Ratio est, ut supra diximus, quia isto casu citdesiciat consensus naturalis,qui est stibistantia contraditas, i statutum non potest aliquid disponere in casu quo deficiebat consensius. Rald in conclib. q. praemittendum est quod promissiones, col. a.& subdebat Bald. per ecclesiam, uel Pontificem huiusmodi statutum corrigi posse uti inis
quum. litam sententiam confirm at optinus textus in L. sina. C. de telias ment.mili ubi Imperator corti uitius antiquit, disponens ut impubes miles Tribunus testari possit M mouetur hac ratione: quia lex antiqua erat cotra Ius naturale, cum enim impuberi deficiebat consensus merito non poteth
testari. Ita textus inquit & sic probatur, quod ubi descit consensi is natur iis, lex ualere non potest. Praeterea hoc modo ampliatur conclusio Rar. hic, Q ut sicut partes opponere possiant de contractu simulato, non obsitante renunciatione saeia, eodem modo si per statutum tolleretur exceps . tio simulationis. Hoc modo confirmatur senetia Barioli hic: quia si non urit dispositio statuti inserentis exceptionem, multo minus debet ualere renunciatio per partes secta,argumento, L. non est singulis, de ren tu. Tiscinenses hic redarguunt lason. in quantum adducebat praedictam decisos nem statuti,ad corroborandum sententiam Barcii fortiori: nam ipsi ne gabant argumentum non ine ualidum de statuto ad partes, quoad praesiudicium pacis entium , & dabant sinuentes instantias . Primo, per lus Municipale etiam Iuratum tolli non potest appellatio. c. uenientes de Iureiur. Ratio est, quia appellatio est defensio quaedam, ut Doct. lati discunt, in Rub. extra de appello insensiouod tolli non potest: clemen. i. Mers caeterum, de re Iud. tamen partes renuntiare possimi appellationi. L.
sit . de temp. AppelL et Secundo per Ius Municipale non potest indus aγi.
ei, ut uni duntaxat credatur: ut Panor.&ali in Cij. de prob.& tamen concluentio ualet ut unius dicto standum sit, ut Spe intit. se teste. q. restat. Iacta L. i. g. sn. l. s. de uerb. obh Tamen nMare non possimus, quod ars
sumentu in se non st bonum, cum dispositio lis sortior sitdispositione
nominis,& de hoc non est dubitandum. Tertia conclusio exdiistis Barticoli tur, uti renunciatio exceptionis ayet, in contractu simulato ita de iure ualeat, si in continenti silerit adposita: sescussi interuallo, argumento L.itC de eo,quod met,cau. Bonus est te
in L. 9ui ab ignoto,de manumissi ubi textus dicit, ab initio agi debere ad