장음표시 사용
51쪽
ante Uernum AEquinoxium cum Iudaeis celebret, abjiciatur. Quia auis hoc Decretum potius negativum quam affirmativum, quando nam Pasella sieeelebrandum non instruit : S. Pius Papa Nonus Beato Petro, secundo Deis euio, in Epistola Decretali, quae de Cons. Dist. 3. C. nose. Habetur, hanc Legem promulgavit. Nosce vos volumus, inquit, quod Pascha Domini die Dominici annuis temporibus sit celebrandum : unde & nos Apostolica auct sitate instituimus, omnes idem servare debere, quia & nos idem servamus a nee debetis 1 Capite quoquo modo dissentire. Quia vero hoc Decretum dequuta decimi Luna primi mensis nullam mensionem facit, eo quod omnes Christiani ut supra notatum est, in hoe eonveniebant. S. Victor Papa Teristiusdecimus 1 B. Petto, in fine ejusdem se eundi Saeculi, Epistola ad Theophilum Caesariensem Episcopum , relati de Cons. d. 3. Can. Celebr tatem. Clarius Pascha celebrandum este decrevit, non qualibet die Dominica, sed ill1 , quae quartamdecimam Lunam primi mensis proxime sequitur, sic seti-bens. Celebritatem Sancti Paschae, die Dominica asi debere, & Praedecessores nostri jam statuerunt, & nos illud eadem die solemniter celebrati
mandamus t quia non decet, ut membra Capite discrepent , aut aliter
se geranti, quartadecima Luna primi mensis usque ad vigesimam primam
Victoris destinitivam Sententiam, Subsequentia Concilia fere unanimiis ter receperunt ἔ quorum primum Rotriae anno Domini I 98 , Imperii Severi quarto, habitum est : cui Theophilus Caesariensis Episcopus interfuit , & praefuit supra laudatus Victor. In quo Concilio Decretum est , Pascha non Luna quartadecima primi mensis, sed potius die Dominica post uartamdecimam Lunam, & Vernali AEquinoxio occurrente, pro ut ab Aporiolis traditum est, ectebrandum esse. Ut videre est apud Eusebium . L. s. Hi Ecel. C. a. Et apud alios Auctores, qui huius Concilii , cujus acta non
Secundum Concilium, quod idem omni se eonfirmavit, Caesareae in Palestina habitum N a supra memorato Theophilo Caesariensi Metropolitano convocatum est, ut refert laudatus Eusebius, quod evidetitius colligitur ex
Sinodali Epistola dicti Theophili ita se libentis. Constitutum est ut ab Xi Calendas Aptilis ad VII Cal. Majas, id est a et Mattii ad as Aprilis Pascha
celebretur, & nec antea nec postea cuicumque hos limites transgrediendi sit f euitas. Similitet At de Luna praeceptum divinum teneatur, mandatum per
Moisen , & vobis observatum , k quartadecima Luna usque ad vigesimam primam, has enim septem Lunas in Pascha similites tenendo, constat suisse consecratas. Convenit ergo intra illum limitem ab XI Cal. Apriles ad VII Cal. Maji, diem Dominicam & Lunam ex illis septem sanctificatis , observare et in Commemorationem Resurrectionis D. N. Iesu Christi.
Eoderi . se me temtore, ob eamdem causam, in Ponto 1 Palma tertium
lebratum est Concilium. Qnarium in Gallia , cui praefuit S. Iraeneus. Quinin tum in Asia Esroanum dictum, & alia multa, quae omnia de Paschatis observatione, idem quod Romae Decretum fuerat, statuerunt. Ut narrat idem Eusebius. His tamen non obstantibus, nonnulli ex Asiae Episcopis, Conci-Jium Ephesinum celebrarunt a in quo majorum traditio uibus ivliarete arbie Disiligod b,
52쪽
Cap. III. De Paschate Christiano.
trames , , consuetudi .ie celebrandi Pascha , Luna quartadecima primi men- si , etiamsi in Dominicam non incideret, recedendum non esse constituerunt et idque per Policratem Episcopum, ad Victorem Rom. Pontis. resicripserunt ; quo responso accepto, Victor non solum illud Concilium te.
probavit ; verum elim contra pertinaces, qu1m excommunicationis sententiam minatus fuerat, e cecutus est.
Porro quia ea non obstante, in suo proposito perseverabant Asiatici, primum cecumenicum Concilium, quod anno Domini 3 a s , Nicaeae in Bithinia , , 3I 8 Episcopis, praesente Constantino Magno , sub Sylvcstro Papa
celebratum est : controversiam illam de Paschatis celebratione, toties in Conciliis Provincialibus agitatam, definivit: Decreta summorum Pontificum, di unanimem pene totius Ecclesiae consensum approbando. L cet hoc generalis Concilii Decretum eum aliis perierit ; illius tamen tot a Sanctis Pa tribus mentionem secerunt, ut de eo dubitare nemo possit. Divus namque Ambrosius, anno 38o , Epistola ad Episcopos per Alii illam constitutos scripta, ita loquitur. Non mediocris esse sapientiae, Paschalis celebritatis diem deifinire, & Scriptura Divina nos instruit, bc eruditio majorum et qui convellientes ad Nicaenam Sinodum , inter illa fidei & verὰ admiranda Decreta . etiam super celebritate memorata, Congregatis in arte calculandi peritissimis, decem & novem annorum collegere rationem , & quasi constituere circulum, ex quo exemplum in aluios reliquos gigneretur, sequentes illud , quod non debeamus vana quadam opinione suera celebritatem huiusmodi fiuctuare , sed ver1 ratione coinperta , ita omnlum concurrat affectio, ut una nocte ubique Sacrificium surrectionis Domini offeratur. Duo autem praecipue in Paschatis Solemnitate Observanda occurrunt, quartadecima Luna di primus mensis qui novorum fructuum dicitur ; quique non secundum vulsarem usum incipit, sed secundum teritorum consuetudinem ab AEqui-
noxio , quae dies est XII Calendas Aprilis hoc est 1i Martii debet etiam
die Dominica post quartamdecimam Lunam celebrari οῦ unde si quartadecima Luna primi mensis, die Dominica, contigerit, ut proxime futurum est, in aliam Dominicam Paschalis celebritas sit differenda. Ita D. Ambr. in ead. Epistola, tametsi non subsequenter. Gm. 4. de Pasch. Celebr. rae. Eiusdem Nicaeni Decreti innumerabiles pene rerum Ecclesiasticarum Scrip. tores meminerunt , inter quos V. Beda. L. 3. His. Eccl. Gent. An I. C. as. Uuilfridum Praesbyterum , in Collatione quadam publica, de Pa Dchate differentem refert. Pascha quod facimus , vidimus Romae, ubi Beati Λpostoli Petrus & Paulus vixere, docuere, passi sunt & sepulti, ab omnibus celebrari ; hoc in Italia, hoc in Gallia. Petrus enim cum Romae ptaediis calet, memor quia Dominus prima Sabbati resurrexit , mortuis, ac spem Resurrectionis Mundo contulit et Ita Pascha siciendum esse intellexit, ut secundum consuetudinem ac praecepta Legis , quartamdecimam Lunam primi mensis, aeque si t Ioannes, Otientem ad Vesperam expectaret , & hae exoti 1, si Dominica dies, quae tunc prima Sabbati vocabatur, erat mandventura, in ipsa Vespera Pascha Domini celebrare incipiebant, quomodo& nos hodie facere tolemus : Si autem Dominica non proximo mane post Pactamdecisam Lunam, sed sextadecima aut alia qualibet usque ad vigesimam.
53쪽
primam, erat ventura ; expediabat eam , & praecedente Sabbato vesper8 Sacrosancta Paschae Solemnitas inchoabat. Sicque fiebat, ut Dominica Paschae dies, non nisi quintadecima Luna usque ad vigesimam primam servaretur. In quam observantiam imitandam , omnes B. Joannis Successores in Asia. & omnis per orbem Ecclasa conversa est. Et hoc esse verum Pasclia, hoe statim , Fidelibus observandum , a Nicaeno Concilio non statutum no invitet , sed confirmatum, Ecclesiastica docet Historia. Hactenus Beda; quilarae ultimam suae sententiae partem desiimpsisse videtur ex Socrate & ex Tbeodorcto. Hi si quidem Auctores , Epistolam quamdam Synodalem C. Nicaeni ad Ecclcsiam Alexandrinam , dc ad fratres AEguptum. Libiam, &Pentapoli in incolenteς , Missam reserunt : quae supra dictam Asianonim eonversionem his verbis Commemorat. Quod autem , de Sacratissimo Festo Paseeliatis celebrando, attinet: scitote quod vestris precibus, coμtroversia de ea re suscepta, prudenter & commode sedata cst. Ita ut omne, qui incolunt, quique Iudaeortim consuetudinem ante in eo Festo observando, imitari solebant, jam Romanos nos, & omnes vos, qui eumdem quem nos in illo recolendo Ritum tenuistis, sint consentientibus animis, in eodem celebrando deinccps Sedulo secuturi. Ita Concilium Nicaenum, cujus Decrcrum, Conutantinus Magnus ubique terrarum voluit observari; ut patet ex ejus Epistola, quam ad omnes Ecclesias sci ipsit, quae a supra citatis Α uelocibus Socrate
Quia tamen his non obstantibus, ita peretinaces permansere nonnulli Asiatici, ut lildaeoruin consuetudinem mallent imitari, quam Concili ceeumenici Decretis , acquiescere ; in ptimo Anthioclieno Concilio , sub Julio Papa . his verbis Canonis primi excommunicati sunt. Omnes qui ausi sunt dissolvere deisinitionem Sandii & magni C. Nicaeni , de saluti sera Solemnitate Sacratissimi Paschatis, excommunicandos i R de Ecclesia pellendos esse cenissemus. Et C. Chalcedonense Generale, actione prima, ad Calcem exemplaris falsati Symboli, sic legitur. Omnis, qui non celcbrat Sanctum diem Paschae secundum Ecclesiae Catholicae statuta, Anathema sit. Quod idem Conis cilium ibidem confirmat, renovat, & saepe repetit. Tanilcm Pascha, die Dominica , proxime lequenti primi mensis quam
tam decimam Lunam, celebrandum esse ; definivit C. Romanum sub Sylvcstro Papa , Arelatense ptimum Can. I. sub eodem Sylvestro. Anglicanii primum. Carthaginense tertium Can .l I. & quartum Can. 7. Hyponente Can. I. Africanum sub Bonifacio Papa Caia. I 8 & o. Aurelianum Quartum sub Pelagio Primo Can. a. Bracarense Secundum Can. 9. tandem universalis Ecclesia, C. Nicaeni Dcctetum, ita unanimiter amplexa est ; ut qui huic Apostolicae traditioni contradicere ausi sunt , vehit Haeretici sub nomine quartadecimanorum habiti sunt. . Quamvis enim non absolute Hae ctici, sed Schisuiatici teputentur illi, qui Ecclesiae Legibus obtemperare renuunt; quia tamen clusino ii Dccretum , non ut nova I ex , sed tamquam Apostolica traditio & sequenda & credenda proponebatur : ideo quartadecimani nousolum Schilinatici, sed etiam Haetulici ab Ecclesia Catholica habiti sunt. Disitigod by Coos le
54쪽
Cap. IV. De num. aureis Cal. appositis. 37
uare o quando, aurei numeri Calendario Iuliano appositi sunt.
EX tot Conciliorum summorumque Pontificum Decretiς jam iam allat Π, liquet pro diis, in Paschatis Cclebratione tria cise necessario obser-'vanda ; nempe primum Lunarem mensem ab Tatiinoxio pendentem, Lunam quartamdecimam ejiisdem mensis, & diem Dominicam eamdem Lunam pro ime sequentem. In his tribuq articulis, a Nicaeni Concilii tempore , omne ς Catholici convenerunt. Dirempta tamen , quae cum quartadecimanis habebatur, controversia ; alia statim inter Catholi eos orta cit, aut saltem plures emersae sunt dis scultates, in inquirendo & determinando primo mense , I unaque ejus qliartadecima , maxime illis annis, ubi quarta decima Luna circa Ucrnum 1Equi noxium aut Sabbato contino ebat. Adeo ut licet omnes C. Nicaeni Decretum, in Paschatis Celebratione sequi profiterentur : saeptiis tamen nimio Eclo ducti, ita dissentiebant, ut alii diverso mense, alii diversa Dominica, Paschatis Solemnitatem contra Ecclesiae statuta celebrarent. Omnes autem hae controversiae , varietatesque emergebant, tum ex variis
Altronomo tuto opinionibus, qui propter diversas quas sequebantur Hypotheses, de solis motu annuo, & de Lunae menstruo dissentietbant. Tum etiam ex vario computandi modo ; qui illam diem , in qua Novilunium Caeleste contingit fieri, primam Lunam computabant, errabant in quartadecinia Luna, qui veto diem Caelestis Plenilunii pro quartadecima numerabant , videbantur errare in prima Lunae die. Tum quia ad Paschilum
Lunam tantum attendentes , caeteras anni Lunationes ordinare minime curabant , tum etiam propter diversitatem longitudinis Urbium, se ii earum meridianorum , cujus nullam rationem habebant , pc maxima emergebat confusio ', quippe nec de Equi noxii die, nec de primo mense, nec de illius quartadecima die conveniebant, nec convenite potetant; propter Varias Regionum longitudines , etiamsi veritatem omnes aileqsierentur. Ad hujusmodi contentiones vitandas, atque discordias dirimendas, non pauca celebrata fuere Concilia. ut opportunum aliquod remedium tam grandi malo quaererctur. Primo enim C. Bracharente Secundum , anno FTa , Can. 9. statuit, ut quotannis Metropolitanus consuleretur. His verbis. Placuit ut illud ab omnibus observetur , ut super venturum ipsius anni Pascha, quoto Calendarum die, aut quota Luna debeat suscipi, , Metropolitano Episcopo nuntietur : quod caeteri Episcopi , & reliquus Ct crus breviculo subnotantes, unusquisque in sua Ecclesia , adveniente Natali die Domini , astanti Populo, post lectionem Evangelicam nuntiet . ut introitum Quadragesimae nullus ignoret. Idem fere statuunt Concilia Ecclesiae Gallicanae , ut patet ex C. Arelatensi Tertio , anno As 3 Congregato, Summo
Pontifici de hac Solemnitate sic rescii benti. De observatione Pa hae Domini .
55쪽
,8 DIs . VI. De Raainstare Paschatis
ut uno die & tempore per totum Orbem servetur, juxta consuetudinem . litteras ad omnes tu dirigas. Et ex C. Aurelianensi Quarto Can. I , annos s habito, cujus haec sunt verba. Placuit itaque Deo propitio , ut Sanctum Pascha ab omnibus Suerdotibus uno tempore celebretur , quae Festivitas
annis si noulis Epiphaniarum die, in Ecclesia Populis denuntietur ; de qua Solemnitate quoties aliquid dubitatur, inquisita vel agnita per Metropolitanos a Sede Apostolica Sacta Constitutio teneatur.
Gallia igitur, aliaeque Occidentales Ecclesiae, Sedem Apostoli eam in proaposita disticultate consulebant. Cum autem ejusmodi disti cultatis solutio 1 principiis Astronomiae pendeat, quae tunc in AEgipto potissimum vigebat
ipsemet Summus Pontifex Patriarcham Alexandrinum seia quotannis consulere non dedignabatur et eum rogans, ut suam AEgiptiorumque Sententiam , Sedi Apostolicae mature significaret, quam Summus Pontifex ad alias Ecclesias transmittere satagebat : ut tandem hac ratione, omnes Catholici eodem tempore, eademque die , Pascha celebrarent. Quia vero 'haec annua
Inquisitio importuna videbatur ; Theophilus Alexandrinus Patriarcha, anno circiter 38o, Cyclam quemdam Paschalem composuit cujus Beneficio, mensem & diem Paschatis celebrandi, facile deprehendi posse , indicavit.
Cum vero Paschatis ejus Cyclus, novas iterum difficultates involveret . curavit S. Leci Primus, anno circiter ΑΑs , per Martialem Imperatorem , ut Protherius item Alexandrinus Patriarcha , Theoplilli Cyclum accuratiuς explicaret. Qui Prothetius, ut resert V. Beda, sic Summo Pontifici resci ipsit. Laetifi caverunt me litterae dilectionis tuae, quas frater Coepiscopus. nollet Uictorinus, Pio apportavit Ossicio ; oportebat enim , ut ab Alexandrinae Eces fiae Plaesule, talia scripta ad Sedem Apostolicam mitterentur; quae
ostenderent, Magisterio B. Petri Apostoli , Paschatis Festi computum, ab initio per B. Marcum ejus Discipulum didicisse Egiptios, quod etiam constat
didicisse Romanos. Porro hae omnes explicationes non potuerunt omnes dissicultates ita di iliavere , ut nulla remaneret controvevia. Tum ut jam dixi, propter disecrepantes opiniones, de anni Solaris, mensisque Lunaris dimensione ς tum. propter varium computandi modum ; tum vel maxime , quia sola longia ludinis Urbium seu metidianorum diversitate Fusius infra explicanda , ali- uando fiebat ; ut quae Alexandriae dicebatur, & revera erat Luna quarta ccima, erat tantum tertiadecima Romae , & in aliis Occidentalibus Regionibus et quaeque prima vel quartadecima Luna, certa hora diei Dominicae , Alexandriae dicebatur ; Romae adhuc erat quaedam hora diei Sabbati, Idcirco ut simul & semel ab omnibus eiusmodi iutricatissimis dissicultatibus& controversiis, Ecclesia se expediret ; quae per yso circiter annos perseveraverant ; communi omnium consensu , haec duo usu recepit. Primum quidem. iit iuxta C. Nicaeni Decretum, dies et I Martii Verno Equi noxio civili assignaretur, quia tune temporis circiter hac die verum & c lab AEquinoxium contingebat ; adeo ut illa quartadecima Lunae, quae dictam diem antecederet, non ad primum mensem , sed ad ultimum anni pertinere censeretur et Ec conseque et ineptam ac illegitimam esse ad Paschatis celabrationem, quamvis revera ad verum tam Solis quam Lunae motum attendendo, aliquando ad ptimum anni mensem pertinere posset,
56쪽
Seeundum , ne in prima & quartadecima Luna deprcheudenda , ulla amplius oriretur dissensio, sed omnes ubique tetrarum iisdem diebus , primum
Lunae diem enunciarent et ne flectis veris Lunae motibus, novemdecim aureos
numeros, diebus mensum in Calendatici praefixos, usu etiam receperunt: ita ut dies mensis, cui quilibet aureus numerus erat praefixus , esset dies Novilunii civilis, quo inclusi vὸ quartadecima Luna computaretur, quam
is vis caeleste Novilunium eam antecederet. V. gr. cuirente aureo numero I ω
fiebat aut saltem fieri credebatur Novilunium , toto illo anno, ea die cuiusque mensis a cui annexus erat aureus numerus I. Currente vero aure
numero et, fiebat Novilunium aut fieri dicebatur, singulis anni mensibus, ea die, quae dictum numerum et annexum habebat, sicque de aliis. Aureis e go numeris in Calendarici appositis, omnimodὸ persectum absolutumque illud existimabant vetet es : Equi noxium & Novilunia civilia usurpando, de Astronomicis & caelestibus amplius non curarunt. Martii radies erat eorum AEquinoxium civile ; licEt caeleste , Martii I 8 aut I s contingeret. Aureus numerus, primaς & quartas decimas Lunas , eis indicabat; quamvis in Coelo, duobus aut tribus diebus, Novilunium & Plenilunium eorum Lunas antecederet. Cottici litterest C. Nicaeni nimie adhaerentes . illius mentem, traditionem Apostolicam, imo Sacros Codices negligebant. Sed excusati habendi, quia quid melius agerent non habebant. At quandonam aurei numeri, ad primas Lunas assignandas, Iuliano C tendatio appositi fuere profecto non C. Nieaeni anno 323. Si enim titiae temporis, hoc facilis commentum, cum ejus Tabula Paschali, excogitatum . traditum N acceptum fuisset ab Ecclesia: nulla deinceps controverila, titilla altereatio fuisset. Quilibet facili negotio annua Paschata ex eo deprehendere potuisset. Tempore C. Nicaeni, Astronotaeum AEquinoxium Uernum II Martii contingebat. Hinc Noviluniorum , Pleniluniorum, Dominicarumque Pascialium limites , recte definivit sancta Synodus. Noviluniorum quidem, ab 8 Mutii ad y Aprilis. Pleniluniorum, , a I Mattii ad I 8 Aerilis. Dominicarum Paschalium, , et a Martii ad a s Aprilis. At non dixit Concilium, si propter Astronomorum errorem, aequi noxium Sedem
mutare, & ante definitam diem evenire contingeret, Sedem vacuam pro vero
AEquinoxio assiimcndam esse. Idem dicendum de primis & quartisdecimisLunis. Si Iulianum Calendatium, aureis numeris instructum . Nicaena Synodus tecepisset : minime necesse fuisset, Theophilum Alexandrinum Episcopum . anno 38o , quemdam Cyclum Paschalem compotuisse ; neque cliam B. Cyrillum idem fecisse anno Aao. Non necesse fuisset, S. Leonem Papam, anno ΑΑs , interposita Marciani Imperatoris auctoritate , consuluisse Protherium etiam Alexandrinum Episcopum ; non necesse fuisset, tot Concilia tu Gallia, in Italia & in Hispaniis convocare, nec Sedem Apostolicam aut Metropolitanos consulere , neque Iitteras Paschales mittere cum annua Paschata prae manibus omnes habuissent. Ex his omnibus inscrtur, aureos numeros ante tempora S. Leonis Papae,
57쪽
4o DizVI. De Auissione Paschatis .
Abbarem cognomento exiguum, hujusce Commenti di Tabulae antiquae P.in chalis, anno circiter syo, Auctorem sui:se ; sicut etiam vulgaris Christi Erochae Aiustor fuit. Quodque meam mentem confirmat, est, quod dictam Tabulam, Cyclis Paschalibus a Dionisio & V. Beda traditis, in omnibus conso mem comprobavi. Colligitur praeterea, nullo fuisse Ecclesiae Decreto definitum, diem a IMattii pro Verno AEqui noxio assii mendam, aliquὶ AEquinoxii Caelestis non habita ratione. Nullo similiter Decreto dcllinitiina, aurcos numeros Iuliano Calendario inscrtos, pro primi; Lunis, Noviluniis Caelestibus inconsultis , cile computandos. Nullo denique Decreto statutum, saltem nulli bi tale, ' reperire potui; Tabulam Paschalem antiquam, pro veris quartisdecimis Lunis , di Dominicis Paschalibus assumendis, observandam cile. Plaec igitur omnia tacito Ecclesiae consensu, alio potiori medio Carente, usu recepta fuere.
De erroribus veteris calen arii.
NEQτε Iulianum, neque Nicaenum , Vetiis Calendarium veraciter dici potuit : non quidem primum, quia Iulius Caelar, anno qs Cristianae
Epochae anteriori, annuum Solarem cursum et 6s diebus & 6 boris collegit; quos in duodecim mentes distribuit, & aequatione unius dici, mensi Februario quolibet quaterno anno inserendae, civiliter absoluit : menstruum VCro annuumque Lunarem cursum penitus neglcxit. Neque etiam secundum , quia aurei numeri, ut menses annique Lunares Solari anno accommodarentur, non nisi 22y circiter annis post C. Nicaenum, & 6oo circiter annis post Iulium Caesarem, ejus Calendario a Dionisio Abbate adhibiti fuere. Calendarium Iulianum fuit tantum Solare , Dionisianum vero solummod6 Lunare, utrumque connexum vetus Calendarium appellatur. Gregorius XIII cum suis Astronomis , novum Calendarium instituere numquam intendit a sed tantum vctus emendare, corrigere, N perficere. Quapropter Grego riana correctio recto intelligi nequit, quin vetus Calendarium perstet L cς-ncatur , erroresque illius innotescant.
58쪽
quibus partibus constet vetas Calendarium.
D Uas praecipuas partes complectitur vetus Calendarium , prima ea est . qua locus Solis in Eccliptica indicatur ; secunda , qua Luinae AEtas dignoscitur. Locus Solis ex diebus mensium habendus est ; Lunae aetas ex numeris aureis inquirenda. Caleedarium ordinatum est quasi vulgaris Astronomia, cujus ope absque Tabulis & calculis, medios duorum Luna
narium motus vulgus metiens, corum Caelestem positioncm deprehendit. Unde anni tempestates , Lunaeque Sizigias, non solii in ad sacras Solemni rates celebrandas, verum etiam ad plura alia negotia gerenda , certo inserat. Quia vero vetus Calendarium haec commoda minime conserat, de eo
susius di I serere, supersedeo. Ut apetii fiant ejus errores , eiusdem sormam in Tabula U. proferre sussciet. Brevitatis gςatia, sex illius menses tantum apposui , nempe quatuor Pi I res , Januarium, Februarium , Martium & Aprilem ad Paschatis inquisitionem suis cientes ; duosque ultimoς, Novembrem di Deccmbrem , ad Epactarum dies superfluos habendos , necessarios. Calendas autem Nonas, Idusque consulto omisi ; quia passuri habciatur , atque in eis nulla est disticultas ,
nulla mutatio , nulla novitas.
Iuxta singulos veteris Calendarii menses , novi menses apposui ; ita tit
dies unius diebus alterius respondeant , litterae litteris, aurci numeri mi. meris aureis et hoc autem ita facere lubuit ; ut ambo Calendari a juxta seposita melius intelligantur, eorum discrepantia facilius percipiatur, ei sores quoque clarius advertantur. Tertia & quarta columnae utriusque Calendarii dies mensiur. complectuntur ; ubi advertere licet, undeci in dierum disserentiam , veterem inter &novum stilum ; quorum decem , antio correcti otiis a vcteri computo detracti sunt ; undecimi vero oritur, ex omissione Bissexti, anno Iroo a nobis sadta ;eamdem ob causam, Saeculo futuro I goo, disetcpantia erit I a dierum, &Saeculo Isoo, tredecim ; sicque una die accrescet, quoties annis centesimis, diui Bil sexti intcicalatio omittetur. Quare advertas velim , illum diem. que m vetetis Calendarii Seictatores, primum Ianuarii computant; cuinde inrcipia diem , novi IEmulatores duodecimum Ianuarii numerant. Quem illiai Martii, nos primum Aprilis dicimus : quemque 2 I Decembris, nospitinum Ianuarii anni sequciatis enuntiamuς : sicque de aliis anni diebuς. Advertas etiam quaeso, dierum discrepantiam inter utrumque Calendarium,Solis differentiam in Coelo indicaret adeo ut ea mensis dies, quae tempore C. Nicaeni, solem in AEquinoxio aut Solstitio versati , designabat ; jam mutat Sede, undecim diebus citius, A qui noxium aut Solstitium fieri ii, dicet. Secunda & quinta columnae, Litteras Dominicales continent, in secunda juxta veterem stilum inscribuntur, in quinti noro ilo accommodantur.
59쪽
a1 Dir. VII. De Errorisus veteris Calendarii.
U i advecture licet, eumdem numero diem , eamdemque periam, diis versis, litteris designari. Cum namque in utroque Calendario, a Kalendi J in ta ii Septenarius litterarum ordo incipiat; quem diem, primum Ianuarii Fe iamque quintam, littera A desigilatain illi computant, nos ipsi immet diem, Feriam quidem quintam, sed littera E indicatam, de duodecimum
Jonuarii computamus. Sicque de sequentibus Feriis. Prima D sexta columnae, numeros aureoS Epactis annuis respondentes, ptimasque Lunas indicantes , colligunt. In prima juxta veterem stilum ; in scuta vero juxta novum appositi sitiat. Verum quidem est, in novo Calendario , L 3 iis non autem aurcis i umeris primas Lunas di signari ; ut sie unicum Calendarium triginta aliis aequivaleat ; at cum Epactae s ii, numeris aut eis
jaceant, eat tim aut cos numeros D aesenti Saeculo 17 Co S suturo I 8oo tuis
servientes, Epactariim loco, in datis Tabulis, substitui. Ut si e novi aurei
numeri cum vcletibus mili u ; conserantur , eorumque discrepantia ipsis oculisapo arca . Ubi advertere qui Gque poterit, novos inter Ac vetcres aureos numeros , plaesumque trium dierum , quandoque quatitor , dissercntiam adesse. V. G . annis I9 numerum aureum habentibus, ut crit anno I 7 7, is numerus in prima columna, quinto Januarii, a nobis I 6 ejusdem mensis computato , p imam Lunam cis assignat : idem aurcus numerus XIX in sexta columna, , nobis I 3 Ianuarii, ab illis 2 eiusdem mensis numerato, ptimam Lunam tribus diebus citius enuntiat. Similiter annis I aureum numerum habentibus, uti habct volvens annus IT, 2 , is numerus , in prima columna, trigcsimo Januarii, , nobis decimo Fobruarii computato, primam Lunam eis indicat : idem numerus aurcus XIV in sexta columna, a nobis sexto Frbruarii, ab illis 26 Ianuarii numerato, primam Lunam qitatuor diebus citius enuntiat. Hinc liquido patet, nos tribus aut quatitor diebus citius . illos vero tori lcm tardius, primam Lunam enuntiare. Au ci numeri tam vcteres quam novi, numeratis Lunaribus mensibus alia ternatim 3 o dc 20 dierum, exccptis E nb lii micis 3 o dies colligentibus, in Calendario ordinantur. V. Gr. Cong Uc piauixo aureo numero 3, e regione primi dici Janua ii : ab illo die numeratis triginta diebus , pHoptimo Lunari mense, reponitur idem aureus numerus 3 e regione 31 J ii irati : , quo numeratis 29 diebus, inscribitur idem numerus 3 , e regione p imi diei Martii, sicque alternando mentes Lunares 3 o & 29 diearum, pervenitur ad et I Decembris, e rcgione cuJus, idem numeliis 3 inscribitur : undecimque Epactariim dies supcinuunt, quibuscum prosequi-rru p imum Lunarem mensem anni sc qilentis , aurcum num crum 4 habentis. Λ 2I Dec. numeratis 3 o dic bus, apponitur numerus qc regione 2 o. Ian. a quo numeratis 29 diebus, reponitur idem numerii; 4 , ex adverso agrobruarii. Sicque alternatis mensibus plenis & vacuis, perveni ir ad Io Dec. e regione cujus inscribitur idem numerus q. Et si persunt 22 Epactatum dies pro anno sequen ii. Quibus numeratis ut lite ad triginta inscribitur au-icus numet tus 3 ex adverso 9 Ian. a quo numeratis 29 , reponitur idein numerus S c regione 7 Febr. sicque prosequendo pervenitur ad duodeci- r. iam mensem finientem et NGvembris, & e regione 3o Nov. inscribitur id in numetus s. inia autem superstitit sui sciens dierum numerus pro tertio-