장음표시 사용
101쪽
cum seruntur. Eadem profecto fide affirmanset, quo prius illud. Illud extremae in uerecundiae est, asseri a nostris Ioannem Apostolum calluisse Magicam& Christunt,omnibus numeris ussolutissimum fuisse Μagum. Vt egomet ab ipsis non semel a diui , ct nominare possum a quibia, inquit deploratae mentis & faciei calumniator. Nomina, si potes, nomina; qui tantam blasphemiam
in Chri num &dilectum Christi discipulum
Ioannem exspuerit. Ni nominaueris,, insuper ubi eum, quem nominabis, hoc dixisse. legitiise testibus non comprobaueris; in te di in lin. utherano Ministerio hqc tam atrox blasphκia, de flammis vltricibus expianda impietas haerebit;& si hae in vitaVuuanus id non faciet, faciet in altera Orcus, nis a tantis Be blasphemiis & criminationibus isti taniadem, saniore animo recepto, resipueri , ata ique adeo salutariter resilierint, qui veterum Ethnicorum i sycophantias nunc denub inscenam mittuntinam & illi olim Christianos in Magorum tribum referebant,& miracula
ab illis patrata, Magicis praestigiis adscribe
bant: Iste criminatorius Alastor Praedicanatium pectosa nunc occupauit; ex quibus, velut ex sibi perquam optatis gurgustiis,Iesui. tas nunc Magia infamia adspergere nititur; forsan
102쪽
forsan ex indignatione, quod experiatur quotidie, Magicis sitis conatibus per Iesultas clam S palam occurri. Disputant nostri priuatim S publice contra Magicas, & alias cuiuscunque generis superstitiones,easque, quibuscunque possunt,
machinis euertunt ac pessundant; ut testantur. accuratissimae Disquisitiones Magicae Martini Detrii, & tres libri Pererii de illicitis artibus; & eorum Disputationes, qui in secundam secundet S.Thomae commentantur, ubi de superstitione, eiusque speciebus di serunt; inter quos Gregorius de valentia. Quis unquam vidit a Magiae studiosis Magiam, & quidquid vel obiter Magicum quiddam redolet, validissimis telis indesinentet
oppugnari, Omnique serm'nis contentione homines ab hac pernicie absterreri & auocari3 Quaeso, cur Praedicantes serio existimant, nos necLutheranos, nec Caluinianos esse;ni, si quia vident, nos contra Luthera nos &Caluinianos scribere, concionari, disputare, de totis viribus eniti, ut a castris Caluinianis de Lutheranis quoscunque possumuS, reuoce mus λ An non exstant hominum de Societate opera , dicta & facta contra Magiam de uniuersas superstitiones aeque luculenta ae
sontra Lutheri de Caluini haresin Quanta
103쪽
ro Ra LAT. CAME ILHo Nie Amortalium ccecitas, ne dicam peruersit
qui his imposioribus aures tam faciles, se-'cundasque prabent. Si quis Catholicus scriberet;Volcium,Ru- helium, alios esse Magos, suisque filiis explicare Trithemti; librosq; M gicos Adami, Abelis, Henochi, Abrahae, S lomonis &Pauli nominibus fucatosseosden praeterea in Magorum sodalitium pertrahe re Ioannem Apostolum, imo ipsum Redemptorem nostrum; an ullam fide mapud Lu theranos reperiret 3 An non auribus S mentibus auersarentur&detestarentur hane suo. rum accusationem, tanquam ab omni veri
specie alienissimamρAt cum,etiam per libellum Famosum, tale quid de Iesu itis spargitur; animis linguisque fauetis, nec ulterius inquirendum existimatis. Quae caussa huius reis An non immane in Iesu itas odium At hoc nunquam candide & sincere vlla de re iudicium fieri permittit;quia mentem excoecat& praecipitat;nec sinit,ut rationis trutina, quae obiiciuntur, intellectus expendat. Sed gratiae Deo s hactenus diuina benignitas euidenter nos experiri voluit illud, quod olim B. David canebat. Odientes nos confidisti Et cedita spes nos tenet; eandem experientiam iis posterum nobis non delaturam. An non
104쪽
C A s xx o A V A. 8t omnes nostri criminatores,operti sunt consumne post tot insultationes &insectationes, quando in Gallias a Chrsstianissimo Rege reducti ac reuocati sumus; haereticis obstupescentibus, dc prae confusione, quod hiscerent, non habentibus;aperteque cernentibus in irritum cecidisse omnes fabulas , quibus, Daemonum instinctu, ad execrationu horrerem imperitorum auin aduersis ne/νeferserant.
Restantur mendacia o calumnia is βου-guinariis I itaram consilis.
V L T A hic mentitur & ealum niatur Cambithon de Iesultarum, vivocant, di rsibus, quo modo Lutheranismus & Lu- therani Principes exstirpari;& ante exstirpa tionem inter se committi queant, ubi facilis mihi nascitur defensio, non solum proptee tot mendacia,quae Cambithon hucusque e fudit,sed & propter illud,a quo Relationem hane suam desanguinariis Iesultarum machinatio- auspicatur; Ait enim ,sede huipsum γνοα vincialem DH- Riο verbafacientem audisse. Et mox quid somnians audiuerit, percenset. Vel ex
105쪽
8a Ra LAT. CAM BILHo NICAhoe exordio quiuis prudens statue, quid de tota narratione sentiendum sit. Martinus nim DEL RIus nunquam Austriae aut ait rius euiuscunque Prouinciae, Societatis Iesu Prouincialis fuit. Qua igitur ratione eae Deia
in Prouinciali, haec, quae spurco suo de corde Prompsit, audire potuit Nec est, quod quis dicat,Relatorem istum deceptum esse;cum Deirium Prouincialem esisse cxnsuit: Quis enim ex Societate nescit, quis Prouinciae illius,in qua versatur, sit Prouincialis 3 Si ergo Cambit hon in Collegio Graecensi vixit; ut quidem sycops antice praest sert: an non sciuit, quo munere Deirius eo. in loco fungereturλΑn no videbat eum quotidie itantem ad Academiam, sacrasque litteras explanantem An ullus Prouincialis solet professoris munus in Academia obire An non totum ferme annum in itineribus faciendis, collegiisq; suae Prouinciae visitan dis &inspiciendis consumitὶ Num hoc facio hat Deltius At quid in his immorari necesse est; quorum falsitas luee meridiana clarior euincit, Relatorem hunc vel in Societate Iesu nun- qua vixisse; vel non nisi deploratissima mente & fronte Deirium Prouincialem creasse;
iso plus ponderis narratio de seditiosis consiliis
106쪽
eonsiliis habere videretur, quo a grauiore dc maioris dignitatis Iesulta profecta essenqu si non inferioris gradus & subsellii Iesu itae, sed primores haec talia consilia, publicae paci
turbandae, coquant;deque illis sernaones inter se serant. Quare sub finem quoque mendacistimae suae delirationis,ait; se quae scripse- rit,aprimariis Iouitis accepisse, sed iam primarii , quam non primarii manibus etiam tangere possunt, huic nihil aliud propositum es se, quam sycophantari, licet polliceatu se
suo tempore, Omnia, quae nunc concisius mentitus fuerat, sustus executurum, omnibistolaribus 9 circumstantiis loci, temporis opesnarum expressu. Non moramur has promissiones; quia exploratum habemus, istum, quo plura chartis illeuerit, eo euidentius vela niam & impudentiam suam patefacturum. Quis etiam non ex hoc uno vanitatem huius Relatoris odoretur;Iesultas velle, narrau saris Rex Polania. cum patruoso Rege Suecia gepatissatur, vi Prussiam communi sectionisubsiciunt, ct in capita diuidant. Contra quod' Brandesurgicis totis viribus oppositurusH. Quis non videt hoc votum &desiderium non sani qui rerum statum nouerit, sed insani esse, qui vigilas som- --T . .Lniet, & cum pueris casas ex luto aedificet, &plostellis mures adiungatὸ Scilicet potentic, F a simus
107쪽
8. Ra LAT. CAM BILHONI c Asimus Poloniae Rex cum hostessio capitali diregni paterni in uasore ac insessore, cumque . illo , qui Liuoniam armis infestare non desi- stit, ita transiget, ut partem Prussiae Brande burgicis ereptam ei in possessionem tradat, di hostem Polonici nominis iuratum in vici. na ditione colloeabit,ut inde eb cercius &era peditius Polonis negotium facessere possit. Eiusdem sortis&classis sunt cstera huiusR latoris commenta;quae finxit, ut a Praedican tibus offam impetret,non impetraturus, nisi tantum,quantum fauceS capiunt,pseudolo- , giarum, in Iesultas eructet. Atrocissime olim persequebantur Mono thelitae haeretici S. Maximum eiusque discipulos, quod pro orthodoxa fide indesinen ter dimicarent, & haereticos clam, palam, quoquo modo fieri poterat, oppugnarent, Ideo Diabolus, sectariorum Magister, eos metuebat, & ex timore, omni genere conuiciorum, & , data occasione, suppliciorum quoque diuexabat; nam ut recte dicit Minucius in Octauio, natura est o times; ct quem me aeris, ins stare possis. Inter caetera obiiciebant calumniatores 3.Maximo, quod Imperatorem eiusque Imperium odisset; quodque Aegyptum &Αle- Mindriam,di Pentapolim &Tripolim&Afri-
108쪽
ni vi fucum aliquem allinerent;subornarunt sycophantam quendam Sacellarium Petri, qui olim fuerat Praetor Numidiae; qui Constantinopoli in Senatu Imperiali hanc accusationem aduersus S. Maximum deposuit. ,
Ante riginti duos annos au Domini imp rauitB. P reo,ut exercitu in du7ptum duceret aduersus Sarac nos. Qui cum tibi consideretiviseruo Dei, repustiratis in per meras, nam ei auctor esses,νt duceret. Ne idoceret, rescripsisti; nec enim Deo placere, Heraclj imperiosoboluέ ipsis,Imperium Romanorum iuuare. Dixit autem seruus Dei; νera dici , habesέ Petri ad me, meaουέ ad eum literas , proferantur, opuscipiampae- nas placitas legi. Egomquit iste non habeo literas sed nequestio, an ad re siripseriis fled in castris hac omnes ollo tempore loquebantur. Et sanctus sirota castra id
Ioquebantur, quomodo tu solus de hoc me calumnia- rutan, unquam meridisti,aat ego te Res ndet nunquam. Et adsenarum sanctin conueris,dixit itinea huiusinori proferre accusatores testes iudicate: In quo enim iudicio iudicatu, iudicabimini; ct in qua men-βra mensi fueritis , remetietur bis νniversorum Deus. Ita B. Maximus a primo sycophantas
se expedivit. Puto, nec indubiis ductus argumentis; si Detrius adhuc superstes esset; &ex praesenti Cambit hone coram. iudicum consessu quae-F 3 reret:
109쪽
psu , Nex me audisse, qua me dixissescribis ; vera non responsurum aliud, quam quod criminator S. Maximi respondit. N v N QP A M. Aut si tam perfricti oris & vultus foret; ut diceret; se Deirium vidisse, & haec quae literis mandauit, ex ore eius accepisse;m edacij facile conuinceretur,sciscitando ulterius de loco,tem. 'pore, & id genus aliis circumstantiis, quaecum facto aliquo coniungi solent. Τam se cum consentiret , quam consensere duo illi veteratores,casts illius Suarinet calumniatores, Schinam & prinum aeque ac illi in unum consaret.Qui semel malus,semper praesumi. tur malus, ex Regula Iuris ; intellige, in eodem malitis genere;vt in mendaciomam qui mentiri ausus est Deirium fuisse prouincialem,& se vixisse in Collegio Graecensi,& centena talia; is iure optimo exi stimatur etiam mentiri in reliquis,quae se ex Deirii narratio
Postquam S. Maximus primum calumni torem apertae criminationis conuicit, introductus est syc6phanta alius,nomineSergius, qui dixit: abhine nouem annu dixit mihi beatis abbas Thomas, qui Roma venerat; Papa TheodorM me misit ad patricium Gregorium, qui ab Imperio δε- Uuerat, vi ei disterem, ne quenquam extimseret.
110쪽
β in ιaelis ad orientem ct occidentem multitudinem Angelorum, quorum asteri ad Orientem clamabante i Constantine Au e turincia;alteri,adocsidentem Gregori Auguste, tu vincas.clarior autem ea fuit νος quae ad Occidentem. Tum exclamat Sacellarius Te ad hanc urbem misit Deis combWendum. At sanctus: Gratias ago Deo purganti voluntaria mala mea i uoluntario fluvistis, Veruntamen va mundo Uan- MMAit dam, necesse est enim, ut veniant scandala ; va autem
ei, per quem flandalum venit. Non sic oportuit talia dici, prasentibus Christianis, nec impunitos esse, qui hac faciκnt, vi hominibis placeant, qui hodiesunt, cras non suntMac rixo Gregorio hunc dicere vortuit. ac siuam erga Imperatorem benevolentiam ostendere. Ivi fuit, Is robis ita ridetur tum istum, qui anto huncηcophantasuit, impelli,n iret, o adduceret P tricium Petrum ;rum hanc producere Abbatemra mam , ct a Thoma Di beatum Papam Theodorum. Tunc, praesentibus omnibus , dixissem Patricio Petro; Dic nobia iamne Patrici scripsisti ad me νηquam,ra quibus dixit pro testimonio tuis Sacellariis' aut, ego ad te i Similiter beato Papa: Dic, domine, ego ne tibi unquamsomnium narraui ysime arguisset, istiusfuerat crimen, non meum, qui vidisssem: res enim inuolantariasomnium. Ea autemsola, quaproficisiuntura νοluntate, punit lex.Tam dicit ei Troilus: Ladu Ab