장음표시 사용
171쪽
isio M. VAL. MARTIALIS Cominus et Scythici sidera pigra poli; o quam paene tibi Stygias ego raptus ad undas Elysiae vidi nubila fusca plagael
Quamvis lassa, tuos quaerebant lumina Vultus, s Atque crat in gelido plurimus ore Pudens. Si mihi lanificae ducunt non pulla soror
Stamina, nec surdos vox habet ista Deos; Sospite me sospes Latias reveheris ad urbes, . Et reseres pili praemia claru S eques. to
Triones. Aul. Gellius lib. Π, c. II: ., Sed ego quidem eum Laelio et
Varrone sentio, qui Triones rustico vocabulo appellatos scribunt, quasi quosdam teriones, I, C est, aran dae colendaeque terrae idoneos. Itaque hoc sidus, quod a sigura posituraque ipsa quia simile plaustri
videtur, antiqui Graecorum dixerunt, nostri quoque veteres, Rhubus junctis. Septemtriones aP-pellarunt : id est, a septem stellis. ex quibus quasi juneti triones figurantur. Vide lib. IV, epigri xl, et
Pudente jam dictum lib. I, epigr.
xxxir, et lib. V, epigr. X GT. a. Sythici sidera ferre /wli Ald. Iunt. Colin. Goph. Plant. Iunian. Pulman. Lang. Delph. etc. Getiei sidera pigra reli vertandi IS. cum aliis codd. 3. Ο qaum Poene tibi, etc. Quam Paene mortuus sum. Sic Horat. II, Od. t 3 : . Quam Paene furvae regna Proserpinae vidimus t . ED. 4. Profusea Pontanus ad Macroh. Salum. I, II, tentabat stra; sed sinistra. Apud Ovid. Met. V. 286, legitur a Fusca repurgato fugiebant
nubila caelo a ; ubi tamen mullum variant codd. Ant. de Mor remnendum' hoe Nostri loco censet, nidua furca. Fumus epitheton, quo semper de rebus infernis usos esse auctores, dudum monuerunt Helias.
ad Ovid. Mot. III, 273, et Broukh. ad Properi. IV, II, 3, quos vide. - Εjsis nubila fusea pD . Etsi omnia in inseris sint susca vel
atrac tamen attendendum est hie
agi de plaga, de quodam aditu,
ad selieiores sedes, tibi pura in erat caelum, et caelo superno Pars. ED. s. Quamcis lapsa tuos Bevertandi MS. lassa et lama saepe P muta 'runt librarii. Vide Buxan. ad Ovid: . Trist. II, 85; ad Properi. II, IS, 7 , et IV, 4, 64.-Qumrebant. Oculi mei quasi in morte graum et
natantes desiderabant tuuin con
spectum. Tacit. Agric. 45, sin. ED. 6. Plurimus ore pudor. Bevertandi MI exhibet: naale. ED. s. Codex Oxon. penes Fama-
hium : moneris ad oras. o. Pro clarus, alii munus.
Et referes. Hoc est, primipili, seu primi senturionis legionis honore
et equestribus ornamentis de ratus redinis e qui enim primipilus , fiebat, statim in Ordinem equestrem scri hebatur, teste Lipsio de Militia Romana lib. II. ' oste
172쪽
ET dolet, et queritur, sibi Iron contingere frigus
Propter sexcentas Baccara gausapinas: optat et obscuras luces, Ventos ille, ni Vesque
' Ut ratius morim in simulabat,
quo Ostentaret stragulam ' PstΡm,
Baccara iste hiemem optabat, qua serendi gausapinas, penulas villosas, esset Occasio. Poeta itidi gnatur noti haberi sui rationem a Baccara , qui frigora defendere multis gaiisa Pinis possit; ingratiam tenui . rum potius Optandam esse aestatem; vel certo mediis caloribus sumendas gausapinas. ED. a. Et dolet et queritur, etc. De penulis viri docti interpretantur: non tamen obstat quin et lacernae gausapinae sucrint. Quia aetato Martialis nondum lienulae in Prnmiscuo Usti Urhano suere, sed tantum in itinere sumptae; et gausapinae qui
dem, quum sudiim Prat, I coriose
causa pluviae. Praetorea jocoso queritur Martialis lac ruas suas tenues ac detritas veluti per iniuriam a lacernis gausapinis expelli, dicturus alioqui penulas sua A leves a gausa pinis Baccarae ponulis extrudi: qiiod compeii phat alias lacernas hi hernas fuisse, gausapinas nempe villosas et hirsutas ni cellito frigori, quae togae . et tunicae injicerentur ; alias leviores et se, tuas, qtiae soli tunicae loco togarum induetae. Baccara igitur ut plures lacornas gausapinas, quarum
non Dixi hiemst Usus, ostentaret, optabat frigus ventosquD ac nives.
At poeta, cui artis malo genio de
dolitor illuni sacere dicit, qui nitale vestiti hiemem imprecetur; humanius ac simplicius sacturum, si ipse
vol inegia aestate gausapinas sumat, luxum quo in nullius injuriam ostentet. Logondum orgo Vs. 5 , ut ha-h ni vetyres Mit. scere, quia Baccara nolnera viri, non seminae : lacerna. rum enim usus nullus mulierit, ris. fere. - Sihi non contrivere frigus.
Ut de iiii illi oecasio serendi ostentandique gausapinas, Per uias
bras et villosas ): idelth. II, epigr. xvi , Zoilum pari
morbo laborantem , Propter fit r. gula; verum quamvis Istragula Dignusapinae Pariter Pro vestitius atque lectorum opori montis stimari tor, te to noti. Si Θ Phania, tam pia hiepeirillae, ut illic toralia sunt. Ε 3. Et dolet, et queritur. Iste Bacis cara dol hat liton Ρm non fide iro. ut posset rastentare gausapinas, Penulas n nape villosas, quibus utu. rentur Romani hibernia tempore
3. Obscuras laces, etc. Ut caelum
173쪽
i Ga Odit et lithernos, si tepuere, dieS. Quid secore mali nostrae tibi, saeVe, lacernae, sTollere de scapulis quas levis aura potest Quanto simplicius, quanto est immanius istud,
Mense vel Augusto sumero gausapinas
5. Sin . edd. volt. Alii sinoe, ut Baccara sit nomen viri : sene codex Vaticatius Quid fecere mali. Cur petis tu hiemem, quum me videas nudum et ventoga indutum lac ina nulla tibi Pannosorum cura Z sie lib. I, epigr. xix : Quid
tantum Iecere honι , etc. Smpe, vel Scroa r H mon est 1ictum, inquit Raderus, seu semitiae . seu viri :Placet accipere pro virili, nescio mi eminis gestatae gat saPinae. 6. Tollere de scaeulis , Ptc. I DV nimium et tenues. 7. Quanto est humanius illud, in edd. vett. quanto est Dumanius illas in Cod. Vaticano. - Si licitu. humanitis istud. Faceres multo simplicius, si ostentationis tuae morbum conlitendo, gausapinas vel per summum aestatis ardorem gestares; Dι- mauitis, fit non velles impreeari frigus nobis, quibun tonito ac trita lacernae vix humeros protegunt .m .
Rς Μ factam Pompillus habet, Faustino : legetur,
I t nomen toto sparget in Orbe suum.
Sic lovo flavorum valeat genus Usipiorum,
D. Pompillo in edd. voti. Ad I an tinum in eod. Pulmanni. DePomptilio in eodd. Thuan. et Florent. -- Ut scri Pta, librique auctoris
ael ortiriit, OPus esse non tantum
ingenio, sed etiam genio at armat Poeta; atque ingenium quidem esse PompilIO, deesse tamen genium. t. Pomptilius habet in iisdem Rem factam, etc. Famam et nominis, quam desideravit, celebritatem : eadem Phrasis lib. I, epigr. xxviar; et lib. II, epigr. xxvI; dieiturq ie do ro, qtii rem Pe ceria
jam devoravit; qui sine dubitationsputat usque Persectum iri, quo ldesiderat. Raderi 3. Visiporum e ex Thuan. PDoe. Sic valeant hostes Populi Romani, ut libri Pompilii: hoc est. utinam sic pereant, ut libri Pompilli perituri sunt. Usipii vero Populi sunt Germaniae Rheni accolae ex Taeito, Hist. IV, et vit. Agric
qui a conjungit cum Chattis et Mattiacis; Ptoletnaeus tamen Usipio ad Istrum ponit. Ita Badertis. Alii loeatit ad Rhenum , prol e L .
174쪽
Quisquis et Ausonium non amat imperium. Ingeniosa tamen Pompilli scripta feruntur. sSed famae non est hoc, mihi crede, satis. Quam multi tineas pascunt blattasque disertit Et redimunt soli carmina docta cocii Nescio quid plus est, quod donet saecula chartis, Victurus Genium dehot hahere liber. i.,
piam fluvium, in Westphalia; alii
in Belgio, ubi nunc comitatun est Zutphaniae. ED. Leves dicuntur, quod a Romanis desecissent. Et hoc respondet Poeta priori distielici ex
Persona vulgi. 5. Ingeniosa tamen. Ιml eriti nempe censerit ingeniosa es e scripta Pompilii: poeta respondet hoc non sunicere ad consequendam samam. - Ingeniosa, etc. Instat vulgus. 6. Sed famae. etc. BesP. Poeta. 7. Bevertandi IIS. Plantasque di- aerii. - Tincas Pascunt , etc. Scribunt, quae, nemine legente, tincisao blattis relinquantur escae. I ih. XIII, epigr. 1, Vs. 2 8. Codex Vat. earmina Geta Dei Carmina docta e is Quae togae
sunt cordyllis, et piperis cuculli. Lib. III, epigr. 3r, vs. 4; et lib. IV,
9. Nescio quid plus sit Thuan. Nescio quid plus est quod donant Vat.
- Quod donet, etc. aeternitatem , famam, etC. Io. Dicturus senium Bevertandi MS. - Genitim debet, etc. Nativam quandam vim et ingenuam iacultatem : non ingenium coactum , quod
male respondet. Vel , felicitatem quandam et quasi genii savorem , cujus patrocinio libris aeque opus est ac viris. Drbibus, etc. Henrie. Steph. Schodiasm. lib. I, cap. I9: Genium famin , ut lib. VII, epigr. XII, V . ΤΟ. Vide et Turneb. lib. XXII, cap. 32. HOrat. Art. Poetic. 385: . Tu nihil invita dices faciesve
Minerva. ω Prae optum XXV. ED.
LAUDAT, amat, Cantat nostros mea Roma libellos;
' Hujus epigrammatis lectionem nullo modo variant imPressi, aut manu exarati lihri. - En quam frequentem habuerit lectorem hic opigrammatarius :non minus certe hodie omnium doctorum , indoctorianaque Prope manthus teritur. Deseribit deinde assectus, signaque Milorum et liventium. Rader. I. Mea Roma. Hoc est, mihi amica et benevola.
175쪽
Meque sinus omnes, ine manus omnis habot.
Ecce rubet quidam, pallet, Stupet, OScitat, odit.
Hoc volo : nunc nobis Caimina nostra placent.
a. Sintis. In sinu aliquid ferre,ost diligere admodum, inagnique pendere. ED. 3. Mee rubet. Describit Poeta animi motus quibus cruciantur tuis vidi. - Oscitat. Ore hiscit, quod si-giiuni est fastidii. Carmen de livore api id scaligerum, in Appendice irgilii : . Testatur gemitu graV dolores. Suspirat, fremit, incia titque dentes: Sudat frigidus, itituens quod odit : Essutidit mala lingua virus atrum ; Palliar terribilis genas colorat; In solix maciles renudat DS . . Vid. ep. II, 6. 4 , de oscitationitatis. 4. - nobis. Nunc, inquit, trioa mihi placent ea mitia, qutim displiceant invidis.
AMisi T pater unicum Silanus: Cossas mittore munera, Oppiane I cu crudele notas
' Ditaphium ait Apianum inscriptio est in codice Florent. Ad φω- num in Ald. Iunt. Colin. Gryph Pulman. Plant. Iunian. Larig. etc. Ad Appianum Calderinus. Ad inis anum in codd. Vat. et ThuaI . - Oppialium haeredi petam caris pit. Quasi dicat : Pater Silanus praedives unico filio Privatus est: non captas hanc praedam, Oppiane, qui soles Oniiiiuin haereditatibus viis duorum viduarumque imminero pI. Solantis Ilevsertandi MS.
II alaeque Parcaelerit cadaver
a. inmune codd. Vat. Florent. et Thuan. - Cessas mittere, etc. ΑΠ Cessas captare muneribus hunc Silanum, o haeredipeta 3. Parm. Quae ui. icum Silani silium sustulistis. 4. CHtra vulturis, otc. Cui haeredipetae continget haec praeda 3 Qui,
176쪽
SCIA te captari : scis liunc, qui Captat avarum ;Et scis qui captat, qui l, Mariane, Velit;
Tu tamen hunc tabulis haeredem, stulte, Supromis Scribis, et esse tuo vis, suriose, loco.
Munera magna quidem misit, sed misit in hamo; ς Et piscatorem piscis amare potest 1 Iicetne deflebit vero tua fata dolore 3 Si cupis, ut ploret, des, Mariane, nihil.
' Convenit arguiuentum cum stl-Periore. Marianum enim indigna in hundus irridet, qucid fraudem calatatori non notet. I. sis te captari. Maria uuin hunc
irridet poeta, qui hianditiis et munerihus illici se patiebatur ab avam, quem bene noverat. ED. a. Quid, Mariane, metit. Mortem tuam, quo citius fruatur lvinis tuta. Lih. VIII, epigr. XXVII. 4. Esse tuo vis, o c. In locum, jus, et bona tua succedere. S. Munera magna tamen i ii codd. Thuan. Vat. et Florent. et sic iii nonnullis edd. Lectionem nostram exhibent edd. volt. - Munera ma-gua . etc. Lib. IV, DPigr. I. I, Vs.r ; et lib. V. epigr. IVIII, vs. 6. . Edd. vett. mea fiata, imprO-hante Farilabici : tua fata codex Pulanatini. - Vera tua fata. Ficta prunt ejus lacryrnae; haeredis enim fletus saepissime risus mi. 8. Des nihil. Vana exspectatione delusus, tunc vere flebit.
Quum sis nec rigida Fahioru in gente creatus.
' Indignatur poeta sua carmina velut tun,ia , carpi ab eo, qui turpior sit suis carmini hus, qua mom-lius, qua natalibus; hoc vero serenis dum non esse, juxta et Iuvmalis diei im, sati P. II, 9: . Castigas tur-Pia , quum sis Inter Socraticos notissima fossa cinaedos. . Clam ustro occasionem sumit commendandi sua carmina. Rad. I. Quum .is. Tu , quem nec majorum ornant, nec propriae viri
177쪽
Nec qualem Curio, clum prandia portat aranti, Hirsuta peperit rubicunda sub ilico conjux; Sed patris ad speculum tonsi, matrisque togatae Filius, et sponsam possit te Sponsa Vocare: sEmendare meos, quos novit fama, libellos, Et tibi permittis felices carpere nuga S
V Has, inquam, nugas, quibus aurem advertere totam Non aSpernantur proceres urbisque sorique;
Quas et perpetui dignantur scrinia Sili, Et repetit toties secundo Regulus oro; Quique videt propius magni certamina Circi
tes, auden'tu, o vilissime et morulissime, tibi critica arrepta virgamea carpere carmina , eaque a Iau datis laudata Z-Rigidia gente creatus. Studiis belli asperrima. Vid. Livius, et omnes Boman. annales. a. Curio. M. Curio Dentato, quingriculturae studiis non minus quam victoriis et triumphis apud auctores celeber. De quo Cicero, de Sonectute : . In hac vita rusticana
M. Curius, quum de Samnitibus, de Sabinis, de Ρxirho triuitiphasin
set, Consumpsit extremum aetatis. .
Qu9m ergo tu nec e Fabia gente, nee e M. Curii Dentati natus sis.
3. Hirsuta pererit deprema stibulae Bevertandi HS. Hirsuta IwPerii. Nec tu es ille, quem Curio
marito conquX rubicunda, id est, rustica Pt sole colorata, sub ilice hirsuta et Comata imperit : nimirum nec tu e gente Curioruria. 4. Ad uinultim tonsi. Mollis. e ce-
minati, pathiel; qualis orat Otho ,
ct i speciatim cicuis sarcina leui. Iu Ven. sRt. II. vs. ro 3: ibidem u9 :-Ill net speculum, pathici gestamen Othonis. ω Vide Senec. de Brevit. vitae, cap. I x. Et ex eorum numero qui curiose et fastidiose tondentur; quibus vita inter pectinem et speculum degitur. - Ι - gurae. Farnosae adulterae; adulterii Convictae, cogebantur toga indutae in publicum procedere. Hor. I, Sat. II, vs. 63; et Iuv. Sat. II, 69. ED. S. Hlitis et Vonsum codex Ρul-tnanni -Θ-sam Possit, etc.Usque adeo esseminatus est et mollis, ut sponsa, cum Diogene dubitare possit, vir ne sis . an mulier
T. Felices carpere nugas. Docto rum Calculo et praeconici nobilia atque victura carmina. 8. Bevertandi IIS. quis furem.
to. Sili. De Silio Italico poetavid. lib. IV, epigr. xxv, et VII, L m de Bogulo dictum lib. I, epigr. xII
I a. Totiens magni. In Beveri. Quu7- Diuet. Sura, orator clarissimus, habitabat tu monte Aventino, lihi Diana colebatur , unde poterat despicere ita circum maximum vicinum. Surae meminit Suetonius ita Domitiano, ea P. 23.
178쪽
EPIGRAMMAI UM LIB. VI. iii II audat Aventinae vicinus Sura Dianae ;lpse etiam tanto dominus sub pondere rerum Non dedignatur his terque revolvere CaeSar.
Sed tibi plus mentis, tibi cor limante Minerva
Acrius, ct tenuis finxerunt pectus Athenae. Ne valeam, si non multo sapit altius istud,
Quod cum panticibus laxis, ct cum pede graudi,
Et rubro pulmone vetus, nacti Sque tim Undiam, a. Omnia crudelis lanius per compita portat. Audes praeterea. quos nullus noverit, in me Seribere versiculos, miseras et perder Charta S.
At si quid nostrae tibi hilis inusserit ardor,
Vivet, et haerebit, totoque legetur in orbe; ,3 Stigmata nec vasta delebit Cinnamus arte.
16. Sed tui. Ironio . Tu tam eui ibi arrogas plus judicii. - MinerPa. Et tibi artimn atqne Athenarum quae magistra sapientiae perhibetur, praeses Minerva polivit ingenium et exacuit judicium.
rectum. . Alii, fortini: male. Tenties. Subtilps, acutae. I 8. Me valearn, si non multo viaiat
XXV, 27. - μ va m. Hoc st. dispeream, si noli plus sapit cor pecudis quod venale circumfert lanius Per totam urbem. Legunt alii Quid cum ς mitius herae. t 9. Panticibus. In testina sunt cum adipe et omaso. Vid. Turneh. lib. XXVI. P. 27. xo. Iasi que timemtum Thuan. Nasisque timendum. Quia putridum , corrupto iam Pulmone. 22. Quos, etc. Carmina qliae nemo togat. Lib. III, epigr. I x. 23. Miserias perdere curtas. Sic BOIaeus noster : . Cliacun a ce metier, Pelit perdis i unem ni de renisere et du paPier. . 24. Aiat si quid Bevertandi IIS. At si citii codex Thunia. At si quiadnostrin tibi hisis iso erit in e adice Florent. - . t si quid nostrin himaaedor, etc. HOC est: At si ego iratu versus in te scripsero, non Peribunt , tibique sempiternam insa natae notam inurent. 'st,. Stigmata. Notas infamiae iii. tellige, quaΑ fugitivorum servorum fronti imprim me solebant Romani. Inustam tibi ex meis epigrammati infamiam. Metaph. a Punctifi corpori ferro candente inustis, quaelopide Petronius c. I 3, γψπum mala dixit. -Cinnamus iarte. Tonsor, lib. VII, epigr. Lx IV.
179쪽
Sed miserere uti, rabido nec perditus ore Fumantem nasum vivi tentu veris ursi.
Sit placidus licet, et lambat digitosque manusque; Si dolor, et bilis, si justa coegerit ira, MUrsus crit : vacua dentes in pelle fatiges,
Et tacitam quaeras, cluam pOSSis rod re Cariae m.
27. Sed miserere tui rapto in Bois vertandi IIS. - Rabido nec Perditus ore. Noli latratu tuo ad iram irritare ne, quem comperies ursiam vivum et iii iras pronum, ubi da hitur occasio. Quin potius, o timide ac imbecillis catule, pellem ursi sceno sartam mordicu lacessis. unde tibi nihil impendet iγericuli Z me
vivum senties. Cave canis, et quaerealiam carnem quam tacitu riadas. Vid. lib. V, epigr. Lx , IO; et Ilorat. epod. 6. Vel ne ursum iram spiralitem, anima tua et voce irritaris. Hierogluphici enim velisemontem iram significaturi, ursum singunt, quod id animal immodicis animis soleat excitari. Xvisum addit, nam ibi sedes irae: . Bilis in naro sedet;
The ,cr. Id3ll. I, vs. I 8, de Pane. Flatus enim et spiritus veheineliti Oriram prodit. 28. Fumantem vicι nasum legit Seriverius. γ 9. Sit 'Deidus licet. Id est, ci-
manni. - Ursus erit. Redibit ad ingenium : nativum sui orem refiu met. Ei . - Pellem vacuam , mortuam rode, canum imitator; movet o vivum ne tangas. Horat. II. sat. I, 45 . qui me Coinmorit, melius non tangere clamo, Flebit, et insignis tota cantabitur urbe.32. Et tiaritus quintas Ald. Iunt. Colin. Gryph. Pulman. Plant. Iii-niau. Laiig. Delph. Farnab. etc. Ει tacita quierias codd. Vat. Et Florent. Et laetitim qui eras codex Bodleiantis, quod primus restituit Gruterus. Et tacitam ciarnem querras. QuaeΓ alium queui tuis maledictis carPas qui nec sentire tuam obtrectatio. nem, nec ulcisci queat. ED.
Η Ex AMETnis Epigramma facis, vicio dicere Tuccam. Tucca, solet fieri; denique, I ucca, licet.
I. Hexametras. Suporius epigra in- quod utruingite sieri poMe docet ma ut longum, atque hexametris poeta.Tucca, nomen illius qui Vir. scriptum, sane redarguerat Tucca: gilium emendavit, censore dignum.
180쪽
Sed tamen hoc longum est: solet hoc quoque, Tucca, licet lite Si breviora probas, disticha sola legas. Conveniat nobis. ut fas Epigrammata longa οSit transire tibi; scribere', Tucca, mihi.
Ald. Iunt. C lin. Grypti. Putinan. Plant. Itiniau. Lai g. Delph. etc. solet hoc quo νιιe, Tucca, licere. Seri v. et Gruter. Γeetque: hanc lectionem dubitanter recepimus. ΕD. S. Conoeniat nobis, etc. Ex pacto inter nos ita dispertiamus munia ;ut mihi liceat longa epigr. scribere, tibi transire.Voltarius ait: L 'he-mytre est fori beati, mala Parf- eu-
IbE PRAECONE PUELLAM VENDENTE.FΛMae non nimium bonae puellam , Quales in media sedent Suburra, Vendebat modo praeco Gellianus. Parvo quum protio diu liceret, Dum puram cupit approbare cunctis, Attraxit prope se manu negantem;
a. Quales in media, etc. Lib. I, epigr. xxxv, vs. 5; et Iib. II, epigr. XVII, Vs. I , lupae scilicet, quae in regione Suburrana urbis Romae habitabant. ED.
Volui aliqua udo licerent. Est enim Proprie Protium offerentis, quasi empturi. Plautus : a Iocos ridiculos vendo : agite, licemini. . Sed ta- uen vendenti quoque videtur tribuere Suetonius, Calig. 38 : . Nota res est, Apollici Saturnino iutor sul, sellia dorinitante, monitum a Caio Praeconem, ne praetorium virum crebro rapitis motu nutantem sihi praetererit : nee licendi finem sa-clum, quo ad tredecim gladiator sestertio nonagies ignoranti addicerentur. . Gronovius. Gallice ,
sacilem, sed negantis arte instructam Puellam, Pro Pudica et pura approbare cupit, eoques vendi hi-liorem sacere, reluctantem illam et negantem saepitis hastavit. Quod tibi fecisset praeco . oris non magi
puri quam Sabidi iis, lib. I. epigr.
xxx Iri, pi lib. III, epigr. xvII, vel Posthumu , lib. II, epigr. x, adeo impuram reddidit, quam puram .approbare voluit; ut qui modo sexcentos licitus est, jam se daturum negΘt. a6. Manu euntem. Puella illa