장음표시 사용
21쪽
in locis maris aut fluminum irruptiones futurς timean tur,ijs intra oras ac alueos codrcendis obices ponantur:
videmus in magnis ciuitatibus quanta diligentia adhibeatur in incendi js,ne quq oriantur, summa prouidentia pr cauendis: aut si quς orta fuerint, singulari prudentia quamprimu extinguendis. Vnde Augustus Cς sar inter c tera quς prςclarὸ gesserat.in primis hoc no-lmine laudatur, quod ab eo ale, quo Roma in septem lseparatim partibus incendio conflagrauit, septem di-lstribuerit in urbe cohortes, quae excubijs diligenter agendis, huic malo in posterti in viam omnem pr cluderent. Nonne igitur omni cura & vigilantia pro sua quisque virili parte eniti debet ad hanc consopiendam staminam,quae iampridem emicare coepit,qu que nisi diligens cautio adhibita suerit) non unam solum ciuitatem, sed uniuersam longe lateque Rem p. suo igni
implicitura, ac adeo consumptura videtur Cuius sane extinguendae illa mihi videtur commo-
similia, eon. dissima & longe expeditissima via,ut ciues intelligant, 'qui iure successionis quae certa Regum serie continenter nexa nihil habet labeculae admixtum Regni An glici fasces ac diadema suscipere debet. Iam enim plerosque videas qui vel rem plane totam ignorantes, vel falsiis quorundam libellorum persuasionibus circumuenti,de recta sententia quam semel imbiberant,ac pia obseruantia quam alioqui prς stare. & vellent, & deberent, uno quasi digitulo se in aduersa omnia transue sim abripi facile patiantur.
Quam ego iudicij ac opinionis deprauationem cum
Commodiol tentiones se dandi via.
22쪽
ex hominum mentibus euelli vehementer custo, tum
rationibus, quam postum firmissimis idem hoc in I bello conabor studiose: non quod opinione facultatis meae quae sentio quam sit exigua arrogantius elatus, amplius aliquid,quam csteros,in hoc genere consequi me posse putem: jed, cum veritatis explicandae studio incensus, aduersariorum scripta diligenter legerim, ac argumeta eorum omnia Iuris Angliae peritissimorum consilio, & iudicio, dum ibidem pro Serenissima Sc torum Regina legationis munere iungerer,adiutus,ad calculum accurate reuocarim , unus e multis ad hoc libenter idque a non paucis Principibus, & magni nominis & authoritate viris rogatus aggredior: quod me effecturum sperem,ut certissimis rationibus ipsam veritatem plane insculpam iustis rerum qstimatoribus,id est, ijs qui nulli priuata asscctioni pertinaciter adligresciint, vel qui nulla sceleris cogitatione,aut
partium studio vere ex animo in contrariam inclinant sententiam.
23쪽
FAMILIIS CONTINENTER NEXI, REGNUM AN-
gliae aut iuste vcndicant,aut iniuste ambiunt, eo in primis nomine descripta, ut liqueat omnibus, quo iure Seren illima Princeps Maria Scotorum Regina reliquos competitores, qui in Regni Anglicani Solium anticipato tempore irruere contendunt, excludere debeat.
Regnum An sitae successionis iure ad Regina sco. tiae pertinet. Foeminae in Regno Angliae iure suc-' cedunt. Margareta Henrici,cl. filia natu ma tor, Reginae seotiae Aura.
tha eorum Principe sine liberis desuncta, ad Serenissimam Scotorum Repinam legitimae successionis iure,titulbq;
sertinere,certum, exploratumque omnibus euasit: ut ne id quidem aduersari j negare possint, si modo priuatis contentionum causis & affectibus ani mi depositis, quid sibi videatur, syncere,&ex animi sententia testari velint. Neque enim diuino tantum naturalique iuri, sed SI municipalibus Anglorum legibus, &iuri communi, quod vocant, hoc contenta neum est, quo veluti per luccessorium quoddam edi dium,seeminae in proximo gradu constitutae, deficientibus masculis, ad Regni gubernacula inuitantur. Foelix, faustaque sit memoria illustrissimae Principis Margaretae Scotorum quondam Reginae,quae cum esset Henrici Anglorum Regis septimi filia natu maxima nupsit Iacobo Scotorum Regi eius nominis quarto,ex quo, Deo cos anter dixerim authore selicibusq;
auspicijs ac laetis auibus, suscepit Iacobum quintum
24쪽
REGNORUM ANGLIAE ET NI BRR N I AE.
Serenissimae Principis nostre Mariae patrem. Ex quo patet Henrici septimi liberis sine prole defunctis, Mariam Principem nostram Margaretae Auiae suae ius ac locum obtinere,& c eris omnibus,qui ex Regia stirpe originem duxerunt,cognationis iure anteponi. Atque hic quidem simplex est veritatis narratio quae si fidem
apud omnes caperet, verbis dilatanda non esset. Sed quoniam eo plerosque impellit ambitio, ut contentionum magis quam veritatis sint amantes eiusque lumensiaco obumbrare conentur, sustiis a nobis est explicandam quamquam satis per se clara est,multarum rerum documentis illustranda venit,ut Serenissimae Principis Marte Competitores, si rationum momentis minus acquiescunt, frangantur tamen, ut quod contra dicant,
habeant nihil, &dctracto velo, pure syncereque res omnibus & principibus de populis appareat. Primum igitur Anglorum Regum genealogiam qua nullum iustae successionis maius argumentum esse potest, ostendemus, eandemque ab Eduardo tertio Anglorum Rege, & clarissimis illis Lancastrensi ac Eboracensi familijs ad Ecc nostra tempora per modum historiae verὸ deducemus: deinde Competitorum a gumenta ponderabimus, ut rebus sic ultro citroque disputatis, veritas facilius elucescat. Rex Henricus eius nominis septimus a Lancastrensi familia oriundus uxorem habuit Eligabethain,Edua di quarti Anglorum Regis primogenitam,familiaeque Eboracensis haeredem. Quo quidem conubio cruentae illae factiones Albae Rosae,quam Eboracelis,& Rubrae,
Laneastrenset 8e Eboracensis familiarum series,
25쪽
.Vtraque tamilia ab Eduar do Unem duxit.
quam Lancastrensis familiae serebant agenti litus pamtium insignibus ita denominatae, & quae rem Anglicam tam diu, tamque misere assiixerant, Deo tandcmmiserante,finem inuenere. Duae siquidem Regiae sami liae potentissimae, Lancastrenss videlicet,l: Eboracem
sis, a duobus Eduardi tertij Anglorum Regis filijs,
Ioanne nimirum de Gandatio Duce Lancastrensi, de Edmundo Duce Eboracensi ortae, de principatu inter se contendentes, proceres ac plebem Anglicam in contraria studia diu distraxerant. Nec bellorum aut caedis ciuilis modus aut finis ullus, donec viriusque familiae iura pereas nuptias in unum coaluere, sicque factiones omnes. ac bella intestina ἡ medio suo spistis, , blata videbantur. Causa autem & origo huius dissenni gnae nio sonis haec erat.
Eduardus tertius Rex A ngliae,is qui a rebus in Gallia praeclare gestis, victoris nomen apud suos obtinuit, quatuor filios genuit, Eduardum V valliae Principem
natu maximu Lionellum Duce Clarenisae natu proximum: Ioannem de Gandatio dictum. Ducem Lancastriae, tertium fratrem: N. Richardum de Langley Ducem Eboracensem, qui fuit quartus stater. Eduardus Princeps mortuus est ante patrem, licto post se filio qui Auo succedens Richardus secudus Rcx Angliae appellatus est. Hic Regno priuariis per Henricum quartum patruelem suum, filiti dicti Ioannis Ducis Lancastriae ex Blancha uxore in carcere decessit sine liberis. R egnum igitur ad haeredes tertij fratris,& ad samiliam Lancastrensein hoc pacto transatum el
26쪽
Lionellus autem 1. stater Dux Clarentiae, unicam
filiam & haeredem habuit Philippam, uxore Edmun
di Mortimeri Comitis Marchiae, cui nomen Claudus Roger.Ex his natus est Rogerius Morti merus Marchi Comes,coctaneusRichardi secundi qui Regnum ami.
sit.Cuius Rogerij unicam filiam, & haeredem Annam Richardus Cantabrigiae Comes, familiae Eboracensis ex dicto Richardo Langley quarto fratre, duxit uxorem. Unde factum est,ut iam familia Eboracensis propter hanc Annam ex Clarentiae Ducibus oriundam, propiorem, ut videbatur, titulum ad Regnum Angli nacta grauissimam illam cum Lancastrensi familia si . multatem duabus in sestissimis factionibus exercuerit. Tertius frater Ioannes de Gandauo Dux Lanca
striae,primam uxorem habuit Blancham filiam,& haeredem Henrici Lancastri Ducis.Qui Henricus, quod valde notandum est ab Edmundo descenderat senio
re quidem filio Henrici terti j Regis, ideoq; Regni hae
rede, sed pater eum exheredauerat, pr posito iuniore filio Eduardo primo. Quam iniuriam non serens Henricus postea eius nominis quartus Rex,ex illa Edmundi familia natus,parentibus Ioanne de Gandauo,& Blancha iam dictis, Richardum secundum ultimum ex Eduardi illius primi successoribus,Regno,ut ante dixi mus, priuauit. Henrico quarto successit filius eius Hen ricus quintus maximae existimationis Princeps, qui ex
Cassierina unica Caroli sexti Regis Francorum filia sescepit Henricum sextum Angli Regem.Cui Eduardus 4. familiae Eboracensis coniecto in carcerem, ubi
Eboraeensis familiae principium. Ioannes de Gandauo La- castriae lamiliae eaput, dc eius succes
27쪽
& mortuus cst Regnum ademit,filiumque eius Eduar dum Principem statim apr liod ubsberiensi claculum extingui iusait. Mansit tamen adhuc Lancastrenss Ω- milia. Nam Ioannes de Gandauo ex alia uxore sua, quae tertia&postrema fuit, Catherina Suvinsorda, filium genuit Ioannem Comitem de Somerset, & Marchionem de Dorset. Rursus iste Ioannes Comes filiam habuit Iohannam nuptam Iacobo primo Regi Scotiae, qui tertius ex Steuardorum familia post duos Rober-tOS 2. & 3. genuit Iacobum a. Regem Scotiae, cui suc cessit Iacobus 3. ex quo natus est Iacobus 4. qui VXO- rem duxit Margaretam sororem Henrici octaui natu maximam, ex qua Iacobus quintus, cuius filia Maria nunc Scottae Regina: & filium Ioannem Ducem S mersetensem.Cuius unica filia Margareta de Somerset nupsit Edmundo, qui uterinus frater Henrici sexti ex eadem matre Catherina nam patrem habuit Odoenum Iudder secundum Catherinae maritum ab eodem Comes Richmondiae declaratus est. Horum filius erat
Henricus septimus Rex Angliae, postquam Richam dum 3. Tyrannum in praelio iuxta Bosse vorthum occidisset. Sed ad familiam Eboracensem, quae a quarto Eduadi tertij filio descendit, veniamus. Ille Richardus Comes Cantabrigiae, quem supra diximus ' Annam Mortim eram unicam ex Clarentiae familia b redem duxisse uxorem , filium habuit alterum Richardum Ducem Eboracensem, Principem illius Actionis, quae gestabat albam Rosam. Qui cum Henrico sexto δε- ictionis Lancastrensis, cuius rubra Rosa erat insigne,
28쪽
diu dimicans in pretiioVvaikfildensi,est occisus relictas, tribus fili js,videlicet Eduardo quarto, qui Henrico sex l
to in carcerem coniecto, diadema ad Eboracensem se miliam sic translatum occupauit, & liberos genuit Eduardum s. qui patri succelsit, atque Elizabethain: Georgio Duce Claretiae, qui ab eodem Eduardo quarto fratre suo interfectus est, relicta Margareta filia Co mitissa Sarisburiensi, quς nupsit Polo: Richardo tertio Duce Gl cestriae, qui mortuo Eduardo quarto statre, & filio eiusdem Eduardo s. clanculum extincto, Regnum per tyrannidem occupauit. Hunc igitur Henri- Hention νcus 7. vi coepi dicere, descedens ex familia Lancastren- ει,πεhas, & alterius factionis Princeps, nullis relictis liberis occidit prope Boisvorthum. Et ut extirpatis factionibus, suam cum Eboracensi unam eandemque familiam faceret , Elizabetham Eduardi quarti Regis filiam duxit uxorem. Atque origo & finis tantarum dissensionum sic a nobis obiter descripta sit. Nunc de Henrico septimo pergamus dicere, is ex eadem Elirabetha filium genuit, Henricum eius nominis octauum snam Arthurum dc Edmundum, qui ante patrem decessere, prudens prςtereo filias vero
Margaretam & Mariam. Henricus Octauus uxorem
duxit Catherinam tardinandi Regis Hispaniarum filiam, fratris Arthuri nuper ante demortui viduam, ex eaque genuit Mariam, quae postea in Anglia regnauit. Deinde repudiata Catherina eo prςtextu, lubd mortui fratris prius uxor fuisset, superinduxit Annam Bolo
niam Thomae Boloni equitis filiam , ex qua genuit
descendit. Harum fami liaru in Henrico T. &Elixabethaeius coniuge
Henrici I. soboles. Henriet t. prole .
29쪽
iiliam nomine EliZabetham, vivente etiamnum Ca- therina. Demum Anna capite mu ictata,cum prius eam tum adulterij tum proditionis ream damnasset, duxit anam cognomento Sem ram,equestri familia ortam,
ex qua genuit Eduardum sextum, quo absque liberis decedente, quamuis acta Parieamenti edita aliquando auctoritate Henrici Octaui in dubium vocarent iura successionis Maria:&Elizabethae filiarum dicti Hen rici, ad successionem tamen Regni Angliae Maria pri naum. deinde Elizabetha, quae nunc dominatur, vocatae sunt. Quibus absque liberis decedentibus, proximus in successione locus Serenissimae Mariae Scotorum eginae iure debetur. Sed priusquam huius quistionis explicationem ag Irediamur, alienum non erit cum de sobole& prosa ia Regia, tum de illis qui ius Regni & successionis ad E spectare contendunt, paucis dicere. Henricus itaque septimus ex Eligabetha Eduardi quarti filia, uti supra demonstrauimus, genuit Henricum Octauum,& Margaretam nuptam lacobo quarto Scotorum Regi,& Mariam nuptam Ludovico duodecimo Galliarum Regi, qui ex ea nullam sustulit prolem. Henricus Octauus,uti meminimus, genuit tres liberos diuersis matribus natos, nempe Eduardum sextum Mariam, & Eligabetham. Ex Marga reta Henricistit natu ma- septimi primogenita, & Iacobo quarto Scotorum Re-
, shuz ge, cui priuao nupsit, ortus est Iacobus quintus pater Serenissimae Principis Mariae nunc Scotorum Reginae, Et inde, Rege mortuo, nupta Archibaldo Augusiae Comiti,
30쪽
Comati ,eadem peperit largaretam Douglasam olim uxorem Mathςi Steuardi Comitis Lenoxiae, nobilis Scoti. H c Margareta liberos habuit duos ex Lenoxio genitos,Henricum & Carolum,iuuenes summae spei &indole plane Regia prςditos. Sed de his alias. Maria Henrici septimi filia natu minor post obitu Ludovici Gallorum Regis nupsit Carolo Brandonio Suffolcit Duci,qui ex ea duas genuit filias, Franciscam
scilicet ac Eleonoram.Nam Henricum huiusCaroli fi-hu qui non diu superstes fuit,de industria pr termitto. Fracisca nupsit Henrico Grayo Dorchestriae Marchioni ad Susialciae Ducatum postmodu evecto. Is Henricus ex ea genuit filias tres,nempe Ianam, Catherinam,& Mariam. Iana natu maior nupsit Gilfordo Dudley Ioannis Ducis Northumbriae filio, quod quidem connubium inauspicato videtur initum suisse eo quod tam illis ambobus quam parentibus ac multis alijs exitium attulit. Catherina desponsata fuit Henrico Harberto Gulielmi Pembrochiae Comitis primogenito. Maria natu minima simili modo desponsata suit Arthuro Grayo, Gulielmi Grari filio. Sed utraque spontalia, parentum potius suffragante consensu quam ullius legis authoritate, postea, ut accepi, partibus in iudicium accersitis, palamque renunciantibus, irrita omnino &inualida publice declarata fuere: sicut etiam alia eiusdem Cathecinae cum Comite Hari sordiae cui duos filios adhuc superstites peperit)clam attentata sponsilia. de quibus nonnihil postea diccinus. Et hic de prole Franciscae.