장음표시 사용
581쪽
LIB. VII et fruret munum,ccredivret in curpus, is mondissentiret a nobis. Sed hoc nemo serere, nisi ueri peritus,ac sciens potest. Ver autem si re non nisi elue
est,qui sit domis ae deo. Nemo enm potest aliter repudiare quae filsa sunt, ellure, ac probare quae uera sed siueIιαμ id efficere cernilime philosepharetur. Et quaisu non posset diuinis te fimoniis illa desin -
ve, tremensti amueritas illustraret μο lumine. re incredibilis est error istorum,qui,cum aliquam si- Elam probauerint,eiq; si addixerint,caeteris danaruerentiam fissas, inanes. Armans s se ad praelianodum, nec quid defendere debeant scientes, nec quid vesstare incursans s passimpine delec ita omnia,quae afferunt qMimns dissentiunt. Ob has eor m perti- cissimas oententiones nulla extitit philosophia,quae ad uerum propius acrederet. Nam particulatim uerastes ab bu tore comprehensa est. Famim esse munduae Deo dixit Plato Ide prophetae loquuntur. Idem sex sibyllae carminibus apparet. Errans ergo qui omnia uel sua stonte nam ese dixerunt,uel minutis se
tubas conglobatis, quoniam tanta res, rem ornare,
tum magna, neq; feri,nes distoni,m ordinari sine aliquo prudentissimo authore potui re ea ipsa ratio, qua mulare,ac regi Omma sentiuntur, solertissimae mendis artificem confitetur. H ominum mulam udum,m omnia,quae in eo sitis, s sim Ibici loquotum,idem nos divinae literae docent .Errauit ergo Democritus , qsi uernumtoru modo putauit ἄψος est de terra nullo author nulla s ratione. Cur enm forma
582쪽
DE DIVINO PRAEMIO ve non poterat humaruim uirem deduxit ad nihilam. Ad uirtutem avesendam nasci homines A ristin disseruit. I dem nos monemur,ac disicimus a prophetis. Igitur Sisius Arisbppus cisi hominem uolupaeti. i. mala, ren pecudem sibiuruit Immortales es animas Phereodeς, Plato distumuerum . Haec uero propria est in nostra religone doctrina .EU Dicaearchus cum Democrito errauit qui perire cum corpore,ac dissoluia mentatus est.Esse eros Zenon 'in s docuit sides piorum ab mipuis esse discretasim illos quidem quietus,ac delectabiles incolere regones,hos uero lusve poenas in tenebrosis locis, atq; in coetu uoraniab horrendtue. Idem nobis prophetae palam faunt. Ergo Epicurus erravit,qsi poemr- id esse figmentum pu- reuit, illas infroris poenas,quae fruntur,in haees uim interpremtus est.Τorum intur ueritatem, et mne diuinae religonis arcanum philosophi altivrui. sed alijs refellentibus dindere id,quod 'venerans, nequiuerum,quia Plis ratio nό quadrauit,nec ea,
qκae uera sinstrans, in summam redire potuerunt, sicut si perius nos fici s .
De moraelitate animae, quibus eam ammeniis Plato sit conatus astruere. Cap. VI II. Num est intur sumnium bonum immortuun res,ad quam cupietam σβrmati ae principio, nati sumuς- Ad hanc tendimus, banc 'emi humana natura,ad hac nos prouehit uir
583쪽
mouetur. QAod .n principi u motus non habet,nec sine habiturum, a deseri .e semetipso no potest.quod ΜΡmentum ens mutis animalibus aeternitatem daret , msi adtemone sapienae discrevisset, Addidit istur,ut effu ret hane comunitutem feri no posse,qnsiit immortu Iis animus humamις, us miranda sῖlertia inueniendi, celeritus conrendi, facilitas percipiendi,atque discendi ,σ memoria praeteritorum,et prouidenna futurorum, artium pleruns innumcrabibim Hentia,qua eaeaerae mreant animante diuina,qcoeIesbς appareat, ga origo animi,g runm mpiat,et renta con-neat, nulla reperiatur in terra. Siqsidem ex onncretione terrena nihil habeat admistim,sid necroe est in ter ν; re Θlui,quod est in bot e ponderosiim et disylubile.
QAod aute renue,ac subni id uero es indiuiduviae . domicilio corporis uelut carcere Iiberatum,ad coelu,σ. tura sua peruolare. Haec fert Platonis collem breui ter,quae apud ipsum lat copiose s explicatur. I n e
584쪽
DE DIVINO PRAEMION ere des quem Cicero tradit primm de aes re se animarim dilut p. Q si omnes,licet eloquentia
excellerent, tremen in hae duntaxat cvntentione nἄ
nus authoriretis habuerimi,qui contra bane sententiam diiserebant.Dicaearchus himo, deinde Demo-Gitus p emo Epicurus, adeo ut res ipsa de qua intre se pugnabant,in dubium uocaretur,dems et Tullius expositis horum ommum de Morrelitui armortesententijs,nescire se quid sit ueram pronunnauit.
Harum inquit sintvnnarum quae uera si dem auquiue uiderit. Et russ abbi. Quomi utras,lat, earum sintentiarum do fissimos habuit authores, equid nerti sit diuinari potest. veru opus nobiue diuinatione non est, quibus ueritutem diuisitis ipse patemta Quaesit de Morrebrete animae fidelis asprito. Et e labora uirtutum s finis beatu aeternitus est.
Caput IX. Istresar Pinerans,quae nee Plato,nee utab Ius alius inuense, ammaraem aeter res probari,ae perlici potest,quae nos breuiter enilay ς, quoniam imperat oratio ad narrandum imdicium Dei maximum , quod in terra propinquσtesiculorum sine celibrabitur. Ante omnia,quoris deus ab homine uideri non potest, nequis remen ex eoipse
pureret Deum non es,quia morentibus oculis no uideretur, inter caetera in ' tutorum βorum miracula, sat etiam multu, quorum που quidem apparet, β sentia tamen non uideretur,sicut est Vox,O dor entus ut baram remm argument'O exemplo, etiam
585쪽
LIB. VII is, Deum licet sub oculos non uenit, de sua remn vi, ereffictu , operibus cerneremus .c Mid uoce clariusi 'aut uento fortius e aut odore uiolentiisse H are remen, cum per aerem feruntur,ad seMῖs s nostros u ut, et eos potentia sita inpellot,non cernuntur acie luxvinum,sid aliis corporis partibus simiuntur. similiter Deus non .eEbι nobis,alio ue stanti sensu domprehendendus est, sed mentis oculis intuendus, cum opera eius praeclara, miranda uideamus. Nam illos, ut nullum omnino deum esse dixerunt,non modo philostphos,sed ne bomnes quidem esse dixerim, qui mutis simillimi exselo corpore constiterint, nihil
omnino cernentes animo, ad sinsum Odrporis cuncta resirentes,qui nihil purebant esse,nisi quod ocu-Iις contuebantu Et quia uidebant aut bonis assidere aduersa,ι-t malis prostera , ortuitu Iri omnia crediderunt, natura nusndum,non prouidentia constitutum .Hinc iamprolusi sunt ad deliramenta,quae dielem sentennam necessario sequebantur. QAod si est deus σ incorporalis,minuisibilis, T aeternus, πνnon iccircv interire animam credibile est,quia non uidetur,postqua recessit ὀ oorpore,ciPomam constret esse aliquid sinnens, ac uinns,quod non ueniat Ab astectum. At enim difficile est animo coprehendere,que admodum possit anima refinere frium fine iis partibus adrnris,in quibus inest Offausinitendi QMud de DeosNum ficile est comprehendere quemadmodunivat si mrpores Oasi Deos esse credunt,q i βμnt,utis sutis expertes corporis, morse est humanad animas eadem ratione subsistere,quoniam ex ipsa
586쪽
DE DIVIMO PRAEMIOration deprossidentia instillatur,esse quaedam is ἴσ ne,ae Deosimilitudo . Denis illud aTz ntum cli: M. Tubuidit, saris firmum est. ex eo aeter retem ammae pos digiwsa,quia milumi sit aliud animal. quod habeat titiam Dei aliquam, relino sit pene Ria,quae hominem discernat a mutis. quae cum in hominem solum nidat,prafidis restitur id af re noti id de6derare, id a lere,quod nobis smiliare, ql prox Mn sit futurum An aliquis, cum caeterarum ammarinum ruituram con6derauerit,quas pronis corporibus abie ς,in terram s prostrarus,sum Dei prouidenna efficit,ut ex hoc inaestin possit,nihil eas ratis ius habere cum coelo,potest non intellivre selum ex o renibus coelest,ac diuinum ammat is hominem, mius Oorpus ab humo excitatum, uultus Fblimis , statur eremssiorinnem suam quaerit,et qMasi contemptu has litute terrae ad altum mntur,quiasentit summum bonis in fimmo sibi es quaerendum,memors conditionis suae, qua Deus illum ficit ex tuo, ad arince Muste t crus ste nonem Trismersitis θεωριαν rectissime non nauit,quae in mutiς animalibus nulla est, Cum tem sapientia,quae soli homini datu est,niabit aliud sit, Dei notitia,apparet anumism non inte ivsines dissolui,sed manerem sempiternum,quia Deum, qui sempiternus est, quaerit,m dilint, ipsam
unde natura,sintiens uel unde ortu sit,uel quo reditura. Praeterea non exiP- immorrelitatis av- mentum est,quod homo solus coelesti elimcnto utatur. Nam cum rerum natura hiue duobus elementis,quae re
587쪽
LIB. VIromin alieru caelo, alterim terrae ascribitur, Caterae animantes,quia terrenae, mortales s siuns, terreno.
gruinis utuntur elemento,sio filus igne in usu habet, ql est elementum leue,sublime,coeleste. Ea uero, qum poderosa sun ad morte den utiet quae leuia ad uirum subleuans,qauitum summo e,mors in iso. Et ut lux es sine igne no pol,sic uim sine luce, I Itur ignis elementu mirear,ac uitae, unde apparethoiem, qui eo untur,immormiemsertitu esse conditrone, a id illi familiare est, qJ sat utrem. Virtus quos homini seli dare mavis arPmento est, mortules ese aras, qt nec erit secundu in natura,siaia exnnPitur .Huic enim praesenn uitae nocet Nam uim issa terrena, qκs coem cum mutiς asalibus ducimus, is uoluptatem expetit,cuius uariis D us,ac Fauitutibus deli tur,ey dolore βnt,cuius asterires natura uiuentim acre ιιι sensibusiadit,et ad mortem perducere nititur,quae disFIuit alantes. si ery uirtus oe' prohibet iis bonis hominem, quae naturaliter appetuntur, ρο ad βμ-nenda mala inpeltit,quae naturaliter Apuntur,em maIwm est Virtus, mimiat naturae,stultum iudi
cini neces est, qui es sequitur, quoniam si ipse laedit
et Apendo bono praesentia,et appetendo aeque mala sineste sectus amplioris Na cu liceat nobiτ iucudis ς Iisi uolupturibus,mn'nesnμ carere videamur,si malimus m hu litat in ereite, im cot m,im igno ria uiuere, aut ne uiuere 1de,sed dolere, cruciari, et mori Ex gbus maliue nihil amplius squamur,qμ. post uoluptus omissa pensari. si autuirtus maluno GDiis honeste, e uoluptutes uitiosis,turpes foentem
588쪽
DE DIVINO PRAEMIO Iornm,p nec dolorem,nec mortem nine ut stactu seruet. Erymaius aliquod bonum asequato necesse est,est suns illa,quae stermi. At uero morte suis.
sceptu, quod ulterius bonum sterari potest, saetaem
babim perpetuatur,re amitti non potest Et e uitae duplex item morter duae hom ni praponuntur.
Caput x. Ranseamur nunc uirisim ad ea,er aeuisee tuti repugnans, ut etiam ex his timmortulitας animae collertur.Vitia omnia semporalia sum. cum ad praesens enm mouetur irae impetus,receptae ultione edatur, libidinis uolapsus,oum ris finiue est. Cupiditatem cutem satietas earum reru, quas expetit, aut aliorum ludisu commotiones interi ιnt. Ambitio,postquam honores,quos uoIui adepα est,consenescit. I tem caetera uitia consi is ae premanere non possunt,sed ipso frum qMem expetu finiuntur. Recedunt eru, se redeunt . Virtus autem sine ulla inter sone perpetua est, nec discedere ab eo potes',qui eam semel cepit Nam si habeat interuallu, si aliquando ea cirere possumus edibunt protinus uina, quae uirtutem semper impugnant. Non sint mm rebensa ,si deleri si aliquando secessit. Cum v rasili domuitiustibile collo tuit . in omni ac lis ueraesari eam necesse est.Nec potest fideliter depellere uiria, fur re,nisi pectus,quod insidit,perpetua st
tumae nierit.Ipsa ergo uirtutis perpetriin india
589쪽
TIB. VII et ςhumnum ammm,si uirtutem ceperis,permanere, quia σuirtusperpetua est, σ solus animus huma-- uirtutem Gipit. Qudiniam stur contraria sunt uina uirtun, omnis vano diuerat, contraria sit necesse est,quia uitia commotiones, et perturbationes animsume. virtur e contrario lenitudo, tranquillitus anim est. Moia uitia temporalia, brmia sun uirtuς perpetua, σopulans,σ parsibi simper. Quia uitiori frumis,idest uoluptates,aeque,ut ipsa, brmes, temporales s sunt.Virtutis ergo stums, ac prae usimpiternum est,quia uitiorum commodum in praesinhies uirtutis istium in futuro.Ita sit,ut in hac uim uirtutiς praemium nullum sit, quia virtus adhuc ipsa est Nam sinit uitia,cum marita suo finiuntur, uau-pας praemia eorum si q-ntur m uirtus,cum si
mres noces elius insequitur. Virtus ararem nunqua
nisi morte finitur, quoniam re in morte suscipienda
summum eius ollici m est .Ergo praemium uirtutis est post mortem -Denis Cicero in Tusculanis, quiuis Δαbirenter, umen sinsit , summum homini bonum non nisi post morte continv e. Fidenti animo,inquit,si ireres 'e gradietur ad mortum,in qua aut summum bonum, inustu malum esse cognouimus. Mors intur non exnnuit hominem,sid ad praemium uirtutis admittit. Qui autem si ut ait ide uitiis, de sceleribus comminauerit uoluptans seruierit,iue uero damnatus aeternam Iure poenam,quam diuinae literae secundam mortem nominans,quae est perpetua, grauismum ciatibus plena .Nam sicut duae uitae propositae sum homini,qrarum alaera est animae,altera oorporis m
590쪽
DE DIVINO PRAEMIUmortes duae propositae sum, a pertinens ad cor pus,q cunflas fecundum ruituram funI necesse est-
altera pertinenς ad ammam,sιae scelerre acqsiritur, Mirtute ultatur, ut haec uidit temporalis est , certos ster nor habet,quia corporis est, sic et η rs aeque temporaliue est,certum, habet sinem,quia corpus attingi.
De resurremone corporum mortuorum morte, animarum perpetuirere. Cap. XI.Mpletis ergo temporisus,quae Deus mortii stitui ter nabitur ipsa mori. Et quia temporesem uirum temporalis mors seqκitur,mMequens est ut resumne animae ad uirum poem nem,quia finem mors temporalis acripit Rufus,sicut
uim animi sempiterna est,in qua diuinos,σ ineloquibilis smortalitatis βae bustas rapi ire mori eius perpetua sit morse est,in qua perennes poenas π in finire tormentae pro pectatis suis pendet . Em in ea adirione res postre est, ut qui beati sunt in hac uim curporali, atq; terrena,semper miseri sine futuri,quia tis bonis, quae maluerumt , potiri suns, quod iis euenit , qui deos adorans, Drum negliPnt Deinde qui iu--μriam sequentes in hac uim miseri fueΥint, σωntempti, o inopes, re ob ipsiam iushriam contumeliisi: iniur3ς saepe uexari, quia nec aliter uirtus teneri potest, emper beari βnt Iuturi,ut quia mala iam peν MIerunt,eriam bonis fuantur. QSod his uris confingi,qui contemptis terrestribus Diis,re stantibus bo--inis,coelestem religonem Dei eq-ntur,culus bona i