장음표시 사용
591쪽
x IB. v Irret ipse,asseribuit empiternassu. Quid opera sorporis,atq; arim Nonne indicitu esean am morras expertems Nam corpus ,.quia ipsiim stante est, ais mortale; qηαcump opera molitur , aeque creduas βιne. Nihil ennm Tullus ait esse, quod sit mimius humilis laboratum , quod non aliquando ad interiueum rediPtur, uel uria hominum , uel ipsa oons Ictrice rerum omnium uetustiae . At uero animi opera videnris aeter t. Nam quicunq; cvntemptui prae sentium strudentes,in me riam monimenta inunior in virum s maguorum reliquerunt, ij plane nuntis siuae,ac utriuns nomen indelebile quaesierunt. ErPsi opera corporis ideo morditia siunt, quia ipsummormie est equitur ex eo,ut anima immortalis appaveat,quia videmus opera eius non esse morditia . Eodem modo deisderιa quos corporiue,animi s declarans, alte ram ese mortαle,alieru sempiternωm. Coν
pus enim nihil nisi temporale deisderat,idest cibum
potum,idumentum,quietem,uoluptatem. Et tamen haec
ipsa sine ut m ad niculo animi nec cupere, necasssequi potest Animus autem per se multu deoderat, quae ad officiis, frustam ue corportue non redudent, eas non fraglia,sed aeterna sunt,utfima uirtutis,ue
moria nominis. Nam cultum Dei,qui constat ab-μnentia cupidιtutum, ac libidinum,patientia dot
νου-ωntemptu mortis,enam contra corpus aiam compiscit. Unde credibile est non interire animam,sed disciari a' corpore,sa corpus sine animis nihil potianimus aut potest multa,et magna sine corpe, insile ea,qμα usibilissent oculis, et mngbilia mam,ra
592쪽
DEDI Vr No PRAEMI aeternam um pati possun aeter esse non possum' Ea uero,quae nes μb tuebim res siub uisum uentutifid tantummodo uis eorum ratio esse rapparet, eterna stat, quia nullam um patiuntur eX- eri δας. Corpus aratem si ideo morentes,quia uisiui pariter,ac ructui subiacet,e P ω' ammis urirao in relis est, quia me tu potestinec uideri. xtem de imor&Iitate animae adntra Lucretium,et Epicurum Et de disterentia merens, animae sorporum resurremone. Caput XII. Vne a mentae eoru,qui cuntra dixerui,n resistamus, quae Lucretius rerito libro executus est,quoniam cum corpore,inqui anima nascitur,cum corpore intereat necesse est. At no est par utrius ratio solidum enm, comprehensibila corpus est,moculiue, manu. Ammauero remis,
diritam uiμm sβnes. Corpus ex terras m, atφρbdatum est anima in f niihil concreti,nihil terreni ponderis habet ut Plato disserebat.Neeen tunsam posset habere solertiam, antam uim rentum celirim rem,nisi ortynem traberet es coelo. Corpus iItur quoniam fidiam ex ponderoμ, corruptibili elemento,er mn bile est, uisibile,corrumpitur, atq; ocridit,
nec um repellere potest, quia sub aleetam; sib
et iam uenit. Ahintis aiatem, uia tenuirere sua omne
inter se conium ,re sociam nascuntur, alterum, quod est de terrena concretione formarum, si vascu
593쪽
cretio mors uocatur, rumutruans in naturam siuam re
redit,quod ex terrassi id in terram resoluitur,quod ex coelob stiritu,id ωWtit,ac uiuisemper,q tuam diuinus stiritussempiternus est. Deinde idem Lucretius oblιtus quid asprere 'quod dogma defia vel hos uersiis posuit. Cedit item retro de terra quod fuit ante, I n terras, σ quod missum est ex alberis oris,
Id rursum caeli rellatum templa receptans. Quod eius non erat dicere,qui perire anima3 cum amrporibus diserebat sed vistas est ueritate,σ-nuae denti ratio uera surrepsit Praeterea idinum, quod colbet , dissolui animam,hoc est ut cum ovrpore interire, quoniam simul nassimur. σ falsum est.
amtrarium conuerti potest. Non en- pimul iterit, sidanima discedente integrum per multos dies manet, et pleruns mediaxtum d iungime durat. Nam si ut mi nascuntur mul interirent,non discederet repente anima, curpu3 s desereret, sed uno temporupsi utriss pariter disparetur rem celeriter etiam metus, adhuc stiritu in eo manente,delique'ret,aeperire qui celeriter anima discedit Immo uero disium cDrpore anima uanesneret uelut humor statis ua
st diffusis Nam si terrenum,et stante corpus post se
cessum ammae non statim defuit, in terram s treb scit, ex qua illi origo est,em anima,quae stantis non est in aeternum mane quoniam oriPeius aeterna est. Quoniam cret inquitsensius in pueris,et in im Κ
594쪽
DE DIVI Mo PRAEMIombus nivi, et in sembus diminuitur,apparet esse musrmiem . Primimi uon est idem mem,et diam . Aliud est ensen, quo uiuisnus,aliud,quo cupremus. Nam do 'mennum mens,non asina Θpitur, et in furiosis meris eXn itur,amma manet,et ideo no exanime sed dementes uorantur, Mens ermidest intellivnna uel auum uelim itur pro aedite. Anima institu suo semper
est , ex quo tempore stirandi a sepit ficulturem, eadeus p ad ultimum durat , donec e si corporis claustro,ad sedem suam reuolet. Deindep anima ci'sκις a Deo sit in liram,tamen quia tenebroso domicilio terrenae carnis inclusa est, scientiam non habet, quae est diuinitatis. Audit ery,ac discit omnia,Osapientiam discendo, audiendo cupit, senectus non minuit sipientiam,sedauu si tamen i enitu aetus uirtute decursa est sed si nimia senesti s Irevrjt membra, non est anima vjtiini,si uiues evanuit,st IisPa torpuit, si
auditus obsurduit ,sed corporis. At enim memoria defecit quid Gru labentis domicilij ruina premitur mens praeterire obliuiscitur, non aliter futura disina, qsam si mrcerem, quo cohibetur, efflivrit Versim eadem, inquit, dolori,actu Hi obnoxia est. ebrietate dementiae, de raptu, rmiis adiparet. Imrao intur urtus, sapientia necesseria e, Di maeror, qui suntrahitur indigna patiendo,ac uidendo,'rtitudine repellatur, π uoluptaes mn -- do porendi, sed etiam caeterarum rerum absimentia superetur Nam si careat uirtute, si uoluptπnbus δε- iure molliatur, morti siet obnoxia, quoniam σψμtus ut dominus) immortulitntis est fabric rix, σ
595쪽
uolapires morns. Mors aurem Muto landi non Νη ditus perimit ac delet,sed aeternis afficit cruciatibus. Nam interire prorsiis arima non post', quoniam ex Dei stiritu, qui aeternus est, ortynem cepit - Animaenam, inquit,morb- corporis 'ntit, erobliuio in sui pantur. Et si ast aegrescit,sic etiam sepe sanatur H oc est ergo,cur maxime uirtus adhibenda sit, ne uia locorporis dolore franPtur, et obliuione βι non Anima sed Mens patiatur. Mae quonia certae avrporis regone consti Et, vim eam partem ut, aliqua morbi uitiauerit,mouetur loco,et quasi conquassata de sede βa n grat editura .s cum medela,se cum sanitus domicialium sis m reformauerit. Na ga anima est ιwnm esi
corpores uirtute careat,sontano eius aegrescit, et m-beallitur de secteture sentitutis redundat ad mentem. cum autem dissociatu fuerit a corpore, utvbit ipsa per se, nec ulla iam stanti retis conditione tentabitur, quia indumntum stante proiecit. Sicut oculus inquit, mulsurae corpore, ac separatus nihil potest uidere ita σanima separata nihilsinnre quia π ipsa pars est Odrporis Fal umboc, Assimile est. Anumenis non pars corporis d in corpore est sicut liquod uasi contimetur, uasis pars no est,nec ea, quae in domo sui; partes domus esse dicuntur,im nec uia pars est corporis, sacorpus uel uas animae est,uel reaepiremtu m. Iam illud ammentum multo maIs inane est,quo ait animam,
ri sed paulatim se ex omnibM membris explicet Pμmmis pedibus inapiens, quae si esset αρπω, moremporis momendo erumperet, quod si in iis, Piserra intereunt. Mos autem morbus interimit, si
596쪽
DE DIVINO PRAEMIOritum diunis exhaIane, ut paulatim strvsantibus
numbru anima e litur, auae cum materia tineatur ,sicut lumen oleo, ea materia febrium lore consumpta, necese est membror; βmma quaeq;fri cere quoniam uenae exiliores in extrema cDrporis porriPntur, π extremi, ac tenuiores rivi deficiente uena'nns arescunt. Nec tamen, quta sensus on
pors deficit, ammae sensum extis Pi, occidere purendum est . Non enim anima corpore deficiente, dωπει anιma decedente patrescit, quia sensum o -mnem trahit secum. Cum autem praesens animo sensum tribuat corpori, uiuere id esciat, feri non
-Quod si immortalis nostra foret mnς, Non tum si moriens disylui conquereretur, sed magiι ire foras,uestems relinquere, ut amis, C auderet. Equidem nunquam uidi qui que
veretur, si morte dissolui, sed ille 'rinse Epicuro.
um aliqNem uiderat, etiam, dum moritur, philostia
phantem ac de sita disylutionem extremo stiritu disserentem - omodo sciri potest, utrum disylui se
sentiat, an corpore Iiberari, cum in exitu IisPa --
aestat f Nam duo sint i, liqui potest,non dum displutur est, ubi disylutus est, nec sentire iam, nee loqui potest. Ire queri de disFIunone aut non dum potest, aut iam mon potest, At enim priusquam dis Fluatur,inaestinisi disturum iri, Quale videmur plerosq; morientium nec dilFlui mnquerentes ut ait)fid exire si, O profosii, ω' ambiflare tellantes,
597쪽
iris aut rili sigmficatis,au si adhuc possunt, se uo
re pronuntiante Unde apparet non dissolunoMm fieri, sed separanonem, quae declarat animam permam nere. Caetera Epicurei dogmatas arrentre Pythmvae repugnans disperenn, grare animas de cvrporibus uetustiae, ae morte consessis, re instinuare se no-μου, recens nans.Et easdem semper renasii ,modom homine, modo in pecude, modo in beJa, modo muolucre, hac ratione inmormies es,' seperiorum,ac disse lium corpors do cilia cum ι- tene. Qesae sintentia deliri hominu quoniam vidimia, dignior, quam schola fuit, ne resti-Ii quidem serio debuit. in Od qui fiat,uidetur uereri
nequis id credat..Praetereunda sunt intur, bdis ea,
quae pro βψῖ contra β um disrebantur , satis est ea
refutasse, quae sontraueruo disturere sent. Quibus teshmoniis immortalitas animae approbatur, σfuturum iudicium Dei. Et quantum Arri lax -s alios uicerit in errore. Cap. XIII.
thorimae armenta firmentur. Neq; nune propheres inaeshmomum uocabo, qssorum ratio, diuinatio in hoc Alo positu est,ut ad cultum det,et ad mortalitatem ab'eo accipiendam creari hominem doceant, sed eos ponus,quibus illas, qui restWint veritutem, credere sit necessi. Η ermes naturam hominis
describens ιt doceret quemadmodum esset ὀ Deo β-
598쪽
. DE DIVINO PRAEMIO haec metulit κουρόαῶντο εἱ ἀμφοτερων φυισεω
Mummimero philosophormi computri, qua is mdeos relatus Mercurj nomine ab Aegyptῆς honor tur, nec plus et authorimns tribuat . quam Platori, avit Othavrae. Maius imtur testimonium reqπιν ως .Polytes quidam consuluit Apollinem Milesii-, uir ne manet an ima post mortem,an resoluat ,σ
id mrmina sibilina'Non' im. esse declarant,cuso re aliquando denumnant,ut a Deo deuiuiseac mortuis iudicetur,quorismexepta paulo post Ne rems. Falsa est intur Democriti,et Epicuri, Dicaearchi de ammae dissolutionesentenna,qprosedis non auderent de interitu animaruma may aliquo praesente diserere, qui sciret certis carminibus ciere ab inferis animus, σades e, praebere si humanit oculiue uidentis,ettos, Iutura praedicere Et si auderent,re ipsa, documentiς praesentibus uincerentur. sed quia non pervidebat animae rationem,quae tum Abtilis est,ut oculos bis,
599쪽
LIR. VII 3ςomana nuntis elanat,interire dixerunt. Quid Arisbxenus,qui GPIrt ommno ullam ese animam, etiam cum uiuit m corporeised sicut in fidibus ex in none neruorinn esci cuncordem βηκm, ais c tum, quem nusti harmoniam usmnt,ita in corporibus ex compage uiscerum ac uire membrorum uin sindiendi existire. quomhil dici delirius potest. Veru ille oculos 3 dem habuit miluures,cur tamen caecum,ga uiuerest, ct habere mentem, qua id ipsium cnImuerat,no uidebat; sed pIerus hoc philostpbi; acidit ut putarent ommnino no es,scgdombs no apparet,cum metis acies multo clarior esse debeat corporis,ad ea perficeda, quorum uis,ac ratio sentitur potius,qu uidetur. De sine mundi merrore Chaldaeorum. De aetate mundi, quod aeretes,ide' sex mille annoruserus mundi mutabitur oe renovabitur, quod milue ami uns G dies Dei, quod mille annos revis bunt elem Dei in terra post iudici m Cap.XΙHI
vonii de immerinlitate diximus anima,
q si3tur,ut doceamus quatenus homini, inquido tribuatur,ut ἱ lac quos praui rem, et gulnioe sitae perliciant errores,3 mortales qsolidis decretis,plantis s mortuitu D eos ese 'ims opinatur. ud p artes inuenera uely usum quaruda pμgu docuerami,uel p utilia uitae hominu prodiderat, ues ql mmunes bestias interemerans ciae merita g lovabimmortulitnae simore sint, docuimus in priori biis libraue,et nuc docebimus .ut appareat fous ee iushtii, quae uita homini pariat aeurnam et stium D eum,qui
600쪽
aemmae uitae prae mm tirpatur. Nam 'illi, qui sis meritis immortulis esse dimntur,quia nec iush-tia,nec ulla in his uera uirtus fuit, non mortuum-tem sibi ,sed mortuin peet tir,ac libidinibus quaesierui. Nec coelisse praemium,sed I fima supplicia meruerui, quae pendunt simul cum iu ommbus, qui eos oelue--nt. Cuius iudicii propinquare tempus ostendam, ut iushs merces digna soluatur, er poena merium 1s irremur . Plato,' In alij philistpbο-
illud tempus,quo mundus est effla multu millia ficulorum fluxis dixerunt ex quo hic pulcherri
comprehensa se habere delirant, in qμο si quia posami non purebant, Iibemm sibi crediderili es metiri .Nos autem, quos diuinae literae adscientiam uer diri; erudiumt, principium mundi,sinemus cognoui--ς .de quo nunc in sine operis discremus, quomam de principio in secundo libro expliciuimu3. Sciant im. tur philosessii qui ab exorgio muni simum hae muremane n tam sextum millesimum annum es concla κῆ quo numeno expleto, consianationem feri necessi est b manarum rerum stilum in meiuM reformari,cuius rei ammentum prius est enarrandum ut ratio eluceset. Mundu Deus,et hoc
turae admirabile opus sicut an is sacrae scripturae amnnetur sex dFerrum stano con Amavi diem p β- primu quo ab operibus requieuit anxit Hic est cu