장음표시 사용
781쪽
In Ch σο eolioqui non permittantur . non dormiat siquis . non nugetur. litteras , aut Iibros non ligat. Osseium privatim non recitet. Idem S. Carolus Borr maeus suos docuit ' : in Choro, tibi communi OJcio opera datur, priυa tim Osscium dicant, ne, litteras, libros alia De scripta legant. Navarrus autem illud etiam affirmat Secundo infero, peccare etiam eos, qui Haris admiscent secos, errisus, cachinnos, aut impertinenria negotia, scandalizando eateros , est alienando aliorum mentes a cogitatu Divinorum, G spiritualium . Sed potissimum adverti debet id quod Persicus exponit ': An Canoniel eonia fabuIanres in Choro, teneantur ad resilutionem di tributionum quotidianarum Omnes conveniunt, peccare mortaliter: sed d putatur, an teneantur ad resitu. tionem : er probabilior sententia est, teneri, .quia revira diei non tes frmaliter praesens alieni rei, qui ad aliud attendit. a 6. Secundo Pontifex monet, ut Canonici psallant magno pietatis sudio , o vocibus apte comparatis. Hoc postremum antea quoque admonuerat Ioannes XXII. Modesa, inquit, psallentium gravitas, placida modulatione decantet. Pietatis vero studium elle necessarium S. Thomas his verbis demonstrat': Triplex es axentio , quae oratiori vocali potes adhiberi: una quidem, qua attenditur ad ve ba , ne aliquis in eis erret; secunda, qua attenditur adsensum verborum; tertia , qua attenditur ad finem orationis , sei- Iicet ad Deum , ct ad rem, pro qua oratur , qua quidem es maxime necessaria .er hane etiam possunt habere idiota ; s quandoque in tant im abundat haec intentio , qua mens fertur in Deum , ut etiam aliorum omnium mens obli Discatur Cardinalis Bellar minus idem comprobat explicans Decretalem Doleutes
de eelibratione Missar. , editam in concilio Lateranensi, de qua paulo inserius sermonem faciemus : Devotio inquit ὶ in Μcio Disino rite
perso Iυeηέο exigit GeneraIe Cοηcilium Lateranense, unde extat caput Dolentes . de celebrat. Missar. partim es interna, partim externa. Interna devotio est promptitudo quadam animi ad Deum laudandum , ac preeandum, quam certe non habent, qui cum radio ad hoc munus accedunt, vel de prolixitate facile que
runtur . Devotio externa es promptitudo ad genua sectenda , ad sandum , ad cauendum , ct alia id genus praesanda .a7. Tertio, Ponti sex deposcit, ne ossicium sestinanter recitetur, nullisque praecisis vocabulis. Porro hoc idem est, ac illud θηαpare, quod vetitum suit eadem Decretali Dolentes , quam modo nominavimus,& Clementina prima fluti S Antoninus declarath: Secunda negligentia es, quando dicuntur Hora oncstpando, dimittendo videlicet vel verba, vel
versus , vel ollabas. Quare , ut negligentiae labes ejusmodi vitetur, aptiu
a In Coηe. Proviare. Medio iam pari. a. cap. II.b Cap.a. de Oratione corollar. a. num.
c De Horis Canonicis eas. 4. dub.3. ρα . Ias. Θ seq.d Extravaranti unie. de vita , O bonesi. Clericor. e 2.2. 8 I. In fuis Controversiis lib. t. de bonis operibus in narticulam cap. IX. ιas Decretali D lentes de celebrat. Mi r. g Tit. de relebrat. Missar. h In Summa pari. 3. ιD. P. cos. i.
782쪽
superiori cap. dixerat:Gantum sevi inmmnu,s Canticis tuis suawsη tis Ecelisia tua meιbus commotus acriter i Ex quo satis aperte deprehenditu haud fuisse praecipitem alternum Psalmorum cantum , ita ut versiculus inchoaretur , priusquam altera pars Chori versiculo suo finem dedisset. Nam S. Augustinus haud aeriter suisset, si res alio modo contigisset. Lacrymas autem tunc effudisset non si avesnantis Ecclesiae vocibus perculsus, sed potius ob gravissimum dolorem, concitatum exeo , quod divina Osficia adeo contemnerentur.
29. His explicatis pauca supersunt dicenda de pietate , quam praese- ferre Canonici debent, cum Sacrum Conventuale celebratur . Quare finem sermoni huic dabimus monentes, quod Decretalis Dolentes de cele-Mat. Missar. . quam Innocentius III. in Lateranensi Concilio promulgavit , non modo gravissime redarguit illos .. Chori flentium fugientest cum Missis Sacrificio interstini) intendunt externis eollocutionibus laicorum, dumque auditum ad indebitos sermones sedunt, aures intentas non porrigunt
ad Divina; sed etiam , quod majus . hujusmodi gravitati criminis poenam suspensionis irrogat: Haec igitur G similia sub poena stipensionis penitus inhibemus. In dubium revocatum fuit , utrum haec poena latae sententia , an solum frenda haberi deberet y Ηoc postremum esse judicandum Honorius II l. declaravit ': Ad quod breυiter respondemus , quod poenam iIIam Consitutio non insigit, sed potius comminatur. ct exprimit insigendam ,
qua merito ad alios extenditur , qui quam υis in Ciaro inter celebrantes exi-
flant , sermonibus tamen illicitis o lingvas aures invomunt, cum non 'Ium in seipsi omendant, sed etiam aliis impedimento tales existant, s. VI. De praesentia , ct absentia a Choro.
3o. Ridentina Synodus haec praecipit ': Praeterea obtinentibus in iisdem Cathedralibus , aut Collegiatis Dignitates , Canonicatus, Praebendas, aut Portiones , non Ileeat vigore eujusIibet saluti, aut consuetudinis , ultra tres menses ab iisdem Ecclisiis quolibet anno abesse , salυis nihil minus earum Ecessarum Constitutionibus , qua longius serυitii tempus requirunt . Quamvis haec verba perspicua satis videantur, tamen eo adducta suit Sacra Congregatio Concilii, ut salsas quorumdam explicationes compesceret. 3I. Primo, censuerunt aliqui fuisse impertitum a Tridentina Syn do privilegium universis Canonicis, ut tribus mensibus per annum a Choro longe abessent . 8c tamen muneri suo satisfacerent; nec suisse abrogatam a Concilio consuetudinem immemorabilem , si quae suerit, ut Cano
nici plus quam tribus mensibus a Choro liberentur: sed longe di versum
783쪽
762 PROSPERI CARD LAMBERTINI .
est, privilegium elargiri Canonicis generatim. ut in Chorum per tresinenses haud Conveniant, ac decernere , ne plusquam tres menses sibi de- fumant ob quodcumque statutum, aut consuetudinem ; cum praesertim illud superaddatur, quod minime abrogentur leges, & consuetudines . quae Praebendam obtinentibus vacationem a Choro breviorem tribus menasibus concedunt: Quapropter S. Congreg. Mutinensi Episcopo ita respondit Is ι' : Sacra me. censuit, trivm mensium absentiam non concedi Canonicis ex Decreto Concilii fess. a . cap. I a. s Consiturionibus Ecclesia servitium totius anni ab Atte vlla intermissone requiritur. Insuper Fagnanus haec testatur ': Canonieis majori strυitio Ecclesia , quam novem mensibus, adscriptis , psittantibus ex gratia vacationem trium mensium Sacra Congregatio meo tempore semper absinuit . Eadem Sac. Congregatio anno Is 8 I. in quadam Calaguritana in hunc modum constituit: Sacra . censuit. non licere Pra-bendatis vigore cujuscumque consuetudinis etiam immemorabilis ab eorum Eccle is ultra tres menses abesse. In causa pariter Mirandensi , ubi centum dierum vacationem a Choro Sedes Apollolica confirmaverat, Sacra Congregatio anno Iς8ς. hoc Decretum edidit : Concordiam a Sede Apostolica confirmatam , non esse a Concilio Dblatam . 32. Secundo, quaerebatur, utrum juxta Concilii decretum, quo vacatio trium mensium a Choro solum conceditur, absentes dici queant
illi . qui dimisse Choro versantur in Civitate , seu loco, in quo posita est
Cathedralis, aut Collegiata , cui adscribuntur , responsum fuit illos existimandos esse, tamquam absentes, cum Tridentina Synodus absentiam
intelligat ab Ecclesia , uti constat ex iis verbis: Ab iisdem Ecelsis abesse.
Anno Iς73. hoc decretum conditum suit ' Sacra Oc. censuit puniendos e sp eos . qui absunt a servitio Fecis , licet in υitate, heme . in quibus es Ecclesa , sent praesentes. Insuper eodem anno, cum Mutinensis Episcopus petiisset an censendi serent absentes : Eui non absunt ab Ecelam , CeI a Civitate , sd ab Ecclesia semitio tot vicibus , ut trium mensium praestriapta quantitas annuo spatio superetur Θ Sacra Congregatio respondit: Nos haberi pro absentibus . 33. Tertio, ut Concilii decretum quidam eluderent id asseruerunt, quo l Mutinensis idem Episcopus sese exposuit Sacrae Congregationi robsi ut ultra tres menses, sed intermissis diebus, ut tamen toto anni spatio sinui collecti , ct in unum numerum redacti trimes e spatium superent, vel potius trium mensum continuam absentiam adesse oporteat, quo dato verendum ,
ne cui vis pateat aditus ad suam pro libito , ct impune deserendam , er fraudan- . dam Ecclesiam ; nam singulo trimesei spatiosi per duos. vel tres dies quis insterviat, numquam labi patietur tres menses continuos , ct leυi negotio illudet Eeclesia, ter a Concilii paenis se eximet. Responsum fuit his verbis : Sacra M.
784쪽
eensuit non oportere, sed satis es , quod dies absentia, quamquam interpola i ,
superent trimestre. Immo, cum in supputanda vacatione trium mensium . quos indulget Tridentina Synodus , aut breviori vacatione , si ita decernant peculiares locorumConstitutiones, horae, non vero dies numerarentur S.Cong. hanc supputandi rationem improbavit die I7. Iunii anno Is 94. 'Sacra M. censuit, ad construendum servitium novem mensium non esse colligem das punctariιras , quasi ii, qui novem partes punctaturarum ex duodecim , quae exsertim totius anni consantur , deserGiendo tulerint, fer Ditio novem mensium
deἶito satisfecerint sed ipsos dies r sidentia , is serυitii. βυe continui fuerint,
sive in terpolati , numerandos esse , tit numerum compleant diciorum uia umensium.
34. Proscriptis igitur salsis decreti Conciliaris explicationibus,sacra
Congregatio studium, & operam contulit, ut quasdam leges iaceret, quae pertinent ad hanc vacationem trium mensium , seu breviorem , si peculiares Ecclesiae ita consueverint: Itaque die Ia. Iulii anno I 53 r. ita sanci tum fuit: Satracte. cens, it Eminentissimum Discopum facere debere Deeratnm , ut in Como latis Ecclesis sita dioecem . qua Ggore Concilii I ridemini gaudent vacatione trium mensum, Canonicos abesse non posse ultra tertiam partem uno G eodem tempore , o hujusmodi vacationem contingere non debere tempore stad/ aste a , ct vitentus, neque in amphoribus anni Fesi Ditatibus. 3ς. insuper anno Is 8 l. ita statuit An Dignitates , Cautinici, Pomtionarii . Cantores , aut alii Ogyciales psssent abesse a seroitio fcclesia me Iicentia Episco' 8 Sacra ere. cenDir, non reqniri licentiam Episcopi, quando Dignitates . Canonici, aut Portionarii abesse volunt tempore ipsis a Concilio permisso: non tamen Omnes simul abesse posse , ne Ecclesia suo d bito serotio desi-tuatur. fra autem pars simul po si abesse , relinqui arbitrio Episcopi. er36. Idem confirmatum est die ra. Martii anno Is 94. dc anno pariter Ig99. Deinde novam consuetudinem , quae paulatim a Canonicis inducebatur , ut vacationis tempore a Dioeces dis ederent inscio Episcopo , hoc decreto improbavit : Saera me. tametsi declarauerit, nullam requiri licentiam ad hoc , vi Canonici abesse psssent in mensibus a Concilio permisem ; censuit tamen , hanc declarationem non vindicare fibi I cum , quoties G, ηοηici abesse volunt extra Tioecesin; ac proinde hce case Episcopi licentiam esse obtinendam. Caterum Episcoptim non debere illam absque rationabili causa negare . Idem responsum secit die a a. Januarii anno Ioa 8. 3. Recenter idem
statuit die 4. Maji anno I 37. in Causa Capri maris, in qua disceptatio habita fuit de edieto Episcopi , quo ipse caverat, ne absque sua facultate Dioecesim Canonici relinquerent: Quamobrem Sacra Congregatio ser-
785쪽
vari mandavit decretum editum in causa Iaderen .die 9. Maji anno I 626. Neque omitti debet, licere quidem Canonicis vacationis praescriptae tempore Chorum dimittere; id tamen solum suffragari, ut fructus pra bendarum accipiari . non autem quotidianas distributiones . nisi forte peculiares ipsorum Constitutiones a Sede Apostolica confirmatae ante Synodum Tridentinam , hoc etiam emolumentum ipsis Canonicis impe tiant . In R17 . a .cap. I a. dicitur , quod obtinentibus Dignitates . aut Canoni. eatus, non liceat vigore cujuslibet statuti, aut consuetudinis, ultra tres menses ab iisdem Ecclesis quolibet anno abesse . Garitur, an liceat Canonicis , qui haberent Constitutiones Sedis Apo lotica auctoritate factas , aut eonfirmatas ante Concilium Tridentinum , quae concederent illis vacationem duorum mensium , erquod interim haberentur pro interessentibiis , ct Iucrarentur disributiones, an jusmodi Constititiones censeantu revocata a Concilio Tridentino 3 Saera ero.
respondit abesse licere, sed non lucrari disributiones quotidianas. Ad secundum , Constitutisnes a Sede Aposolica confirmatas non censeri Ablatas. Ita decrevit Sacra Congregatio in causa 'E omen. . & in alia Pisorien. 37. Haec indicanda putavimus , ut verba Concilii Tridentini landitus intelligantur : Praterea obtinentibus in eisdem Cathedralibus, aut Collegiatis , Dignitates, Canonicatus, Praebendas, aut Portiones, non I ceat vigore cujuslibet saluti, aut consuetudinis, ultra tres menses ab iisdem AeIsis quolibet anfis abesse , DI vis nihilominus earum Ecclesiarum Consitutionibus . quae longius serυitia tempus requirunt. Sed quoniam idem Concilium itarem prosequitur: Alioquin priuetur unusquisque dimidia parte fructuum. quos ratisne etiam Praebendae , ae residentia fecit suos; quod si iterum eadem fuerit istis negligentia, priυetur omnibus fructibus, quos eodem anno lucratus fuerit : erescente vero contumacia , contra eos , juxta Sacrorum Canonum Consi-ttitisnes, procedatur; ideo non alienum putamus afferre, quae Sacra Congregatio sancita voluit anno is 73. de aritur de forma procedendi contra Canonicos, qui abs erunt ab Ecclesa ultra tres menses , pretii cap. 1 a. se . a Concilii Tridentini: Didelicet. an hujusmodi contumaces, ct absentes , sint Iritis monendi ad residendum , antequam puniantur, Aem moneri mandat idem Concibum omnes Curatos non residentes, juxta cap. II, vers. βvd si per Ed sitim sess a 3. Z Sacra cte. eensvit, non esse citandos, aut monendos ad residendum ; sed si ultra tres menses abfuerint , tune citandos ad allegandum , quare non debeant privari secundum Decretum Concilii sedga 4 cap. I a. Quod si aliquis Canonicatu , vel Beneficio, quibus onus residendi conjungitur, pria vari debeat, absentia trium annorum prius necessaria est , quibus peractister ille monendus est, & per sex alios menses expectandus. Deinde ad privationem, licet i pse non compareat, devenitur. Haec sapienter explicat Fagnanus cap. Eximenum. I . er 3ς. de Clericis non rementibus. Hanc legem institutam perpetuo tenuit Sacra Congregatio , cum nos
786쪽
ips Secretarii munus ageremus , in catsa Romana micatus, quae die 3. Decembris anno I I 8. proposita fuit. 38. Insuper Episcopus aliam quoque viam inire potest ad comptimendos ejusmodi contumaces . Quippe Sacrum Concilium nequaquam abrogavit ea , quae sane ita sunt in cap. Ex tua , de ciericis non residentibus Quapropter illo trienni spatio permittitur Episcopo eosdem pervicaces aDminis suspendere . quamvis viam insistere cceperit, quam Tridentina Synodus indicavit. Attamen , si id iaciat, ad privationis sententiam serendam devenire nequit. Celeberrimum est Decretum die I 8. Novem bris editum anno I 673 ': Ut consulatvr Ecelagiis, quarum servitium detriis mentum patitur prop er absentiam Canonicorum, veI Beneficiatorum, qui propter reddituum tenuitatem residentiae leges contemnunt, quaeritur: Primo , an , durante triennio prascripto a Sacro Concilio cap. I a. selisa de Reformatione . possi adversus obtinentes in Cathedralibus , aut Ollegiaris
Dignitates . Canonicatus, Praebendas, aut Portiones , eosque non residentes .
procedi ad Suspensionem, juxta dispositionem Capituli: Ex tuae, de Oerieis non residentibus , s quarenus Urmatiis pSecundo, an id post etiam pos inchoatam viam procedendi a Concilio prascraptam pSacra cte. ad primum restondit rmative. Ad secundum pariter Ummative respondit, exclusa privatione . Cum de eodem argumento disceptatio fieret die 3. Februar. anno
I 68o. Sacra Congregatio respondit servari decretum in causa Parenti naeditumg. V I I. iam Distributionibus . 3 ρ. T Nitio Ecclesiae Beneficia ex solis distributionibus constare videbantur : nam congestis oblationibus . atque eleemosynis
s delium alebantur in diem clerici . qui Ecclesiae inserviebant: Thomaosnus', ac Vane spentus graviter, eruditeque hoc argumentum explicant . Cum deinde Beneficia institui coepissent, ipsisque certus landus attribui, secerni pariter coeperunt fructus praebendae, & distributiones ob eam causam , ut Choro addicti facilius hac illecebra dueti, ac frequentius ad illum convenirent. Nam illi tantum participes distributionum fieri solent, qui divinis ossiciis celebrandis intersunt. At vero hujus emolumenti ratio non debet potissimum ad Chorum perducere , sed pietatis studium, ut obsequium Deo praestetur , ipsiusque laudes decanten
787쪽
tur. Qui solum utilitate distributionum traheretur , simoniae labem contraheret : Cel brare divinum Osscitim inquit S. Thomas ') in Ecclesia , es actus piritualis ex parte principii ; competit enim alicui ex hoc , quod est Clerieus, ct ideo simoniam committit, qui hujusemodi actum Oendere intendit', imo
lualiber enim venditione pretium accipittir qua si finis: si enim hujusmodi disri-utiones recipit quo finem sui operis principaliter intentum, smoniam committit , ita mortaliter peccat. Si autem habet principalem finem Deum in tali actu , ad hujusmodi autem distributiones respicit secundario, non quasi in finem, sed scut id , quid es necessariis in ad suam si sentationem ; consar, quod non vendit actum spiritualem , se ita Oniam non committit, nec peccat: si enim aeceptio distributionum non erit in causa , quare ad Ecclesiam vadat , sed proprie hujusmodi determinationis, quare nunc vadat , ct non alia a
o. Ivo Carnotensis distributiones ejusmodi primus excogitavit: Cum in quampItiribus inquit ) Canonicorum Carnotensium desuevisset disiciplina regularis observantia , ni de negligentibus facerem diligentes, de tardis assiduos ad frequentandas Horas Canonicas , deI,beraυi apud me, ut darem eis dimidiam Praeposituram , ut inde feret quotidianus panis , quem acciperent ossi dui, ammitterent tardi, ut quos panis interni dulcedo non movebat. panis co poris refectio provocaret, quamvis eorum annua Praebenda ad hoc piissiciens esse
4 I. Idem quoque jus Pentificium constituit , ae Tridentina Synodus eamdem disciplinam confirmavit. Nam ipsa justit in singulis Cathedralibus, & Collegiatis, ubi deessent quotidianae dii tributiones , vel
adeo tenues forent , ut facili negotio contemnerentur . sperari ab Episcopo etiam tanquam Sedis Apostolicae Delegato . tertiam partem fruetuum , aliorumque proventuum , quae tum Capituli Dignitatibus, tum Canonicatibus obtingunt, eamque partem in quotidianas distributiones converti: Θιa inter Dignitates obtinentes, ct caeteros Didinis interessentes , proportionaliter juxta divisionem ab Priscopo etiam tanquam Apο-
solica Sedis delerato in ipsa fructu tim deductione fucienda diυidatur. Dein do illud Sacrum Concilium subdit: Vis obsantibus exemptionibus, aut aliis consGethdinibris etiam immemorabilibus . Plura in hanc rem Decreta Sacrae Congregationis Concili Secretarius accurato studio collegit in consueta pagella , quam typis edidit in causa vilius , sietι Terra Pontiani , quae disceptata fuit die s. Martii anno i 73s. Idem comprobat Tridentina Sy-dus'. At cum distributiones, quibus carere debent Capituli Dignitate , aut obtinentes in Cathedralibus , seu Collegiatis Personatus, & officia , si muneri suo desnt, attribuendae decernantur a Synodo Tridentina Fabrica Ecclem , quarentis indigeat, aut alteri pio loco, arbitrio Ordinarii; hinc
788쪽
ejusmodi sanctio adversari videtur alteri, quam superius indicavimus. Nam distributiones absentium hoc loco fabrica Ecelisa, aut alteri loco Pio adjudicantur. Alio autem loco disti ributiones absentium dividendae inter
praesentes sanciuntur . Sed omnis repugnantiae species tollitur , si discrimen s atuatur inter Dignitates, quae proventus suos ex mensa Capitulari percipiunt, & inter Dignitates, quae secretos ab eadem mensa proventus obtinent. Itaque juxta Concilium diitributiones primarum Dignita. tum inter praesentes dividendae sunt; Distributiones autem aliarum Dignitatum fabrica Ecclesia, siυe alteri loco Pio conserendae. Haec habet Fa-gnanus auctoritate Sacrae Congregationis adducitus, quae rem eamdem non semel definivit '. a. Postremo Sacrum Concilium ita prosequitur : Disributiones vero . qui sartitis horis interfuerint recipiant: reliqui, quaUis collusione , aut remissione exclusa, his careant, juxta Bonifacit VIII. Decretum , quod incipit Onsuetudinem , quod Sancta D nodus in us rmocat, non obsantibus quibi sumquesaturis, consuetudinibus. Hoc loco duo nominat Concilium , nempe collusionem . ac remissionem. Primum evenit, quando Choro adscripti invicem conveniunt de non notandis absentiis, quamvis absentes revera fuerint. Remissio tunc habetur, cum pars una sponte , ac sine ulla conventione distributiones quotidianas alteri parti remittit, & relinquit. Utrumque sacrum Concilium gravissime improbat, atque interdicit. Quamvis autem id severum nimis videatur, ut alteri donare non liceat ea , quae sibi aliquis comparavit; tamen parendum omnino est, cum haee jussa indixerit, qui decernendi facultatem habebat. De his fuse Suare et . qui Sacrae Congregationis Decretum his verbis conditum recenset: Non licet Capitulo aliquo praetextu disributiones quotidianas donare, relinquere , aut quavis eoIlusione remittere ali ut, qui ab Ecclesia se et itio abfuerit, mel alio quoυis modo distributiones legitimas debeat amittere ; nee fas sit cuipiam eas recipere , O, si receperit suas ne faciat, sed eas restitiere omnino cogatur . Nos alia quoque decreta subjiciamus, nempe in causia Taracinae , quae propolita suit die I 3. Ianuarii anno I 624. ' Sacra Oc. censuit, Canonicum, ut proponitur, absentem punctari debere, nee licere Canonicis eadem puncta ,seiι quotidianas disributiones remittere , aut condonare , cum ejusmοιο collusiones,
aut remissiones prorsus su tulerit ejusdem Concilii Decretum . Item die I . Dicembris eo flem anno petitum illud fuit': d aritur, an Episcopus, seu
Capitulum In siit condonare disributiones quctidianas Canonicis , quibus alias non debentur Sacra ct c. censuit, non posse . 43. Verum, ut his obtemperent Canonici omnes in Metropolitanis. Cathedralibus. Collegiatis de lignantur unus, aut plures Punctatores, qui nolent absentes a toto divino officio , vel a parte ipsius, ut careant peni
789쪽
penitus distributionibus , aut pat tem tantum ipsarum pro ratione negligentiae assequantur . Neque putent ejusmodi Punctatores inane quoddam munus ipsis demandari, eique satisfieri, si quamdam honeltatis speciem retineant, quae nempe in eo posita eii, ut aliorum me tu , vel neglige tia, vel ignavia disciplinam Ecclesiae pedibus conculcent. Ut falsam hanc sententiam deponant, ea percurrant, quae a S. Carolo Borromaeo traduntur ': Punflator sudisse exploret, ct in libro punctationum notet omnes, quicumque ii fierint, qui Sacras Horas , est DiDina ocia non Obierint, quique eontra, quam his , aliisque On sit utionibus praescriptum es, in Charo quidquam
fecerint, qua in re ullius non odio, non amore, non spe , non metu moveatur .
Si aliquem injuria notarit , de suo ei satisfaciet ; si vero notandum pra- termiserit, de suo idem tantumdem det, quia in Ecclesia usum convertatur, erintegras vη ius hebdomada disributiones amittat. 44. Praecipit itaque S. Carolus non solum notari eos, qui ad Horas Canonicas recitandas haud convenerint, sed praesentes etiam . qui hoc munere rite perfuncti non fuerint; sed quoniam id satis esse non videbatur, ne Canonici Chorum dimitterent. eo quod distributiones adeo tenues, & exiguae sunt in quibusdam Ecclesiis, ut negligi facile queant, ideo Sacra Congregatio die i7. Seotembris anno I 6 ς o. ita statuit Sa era oc. censuit, non inservientes Ecclesiae, nec Diυinis interesse utes . ultra amissonem distributionum quotidianarum , ' se ab Archiepiscopo per mulatas pecunaarias , atque alio Iuris remedio compelli . Quapropter die Iunii anno 16s9. respondit Episcopo Caltellanetae petenti, an Reficiariis Ecelesiae, qui muneri suo frequenter deerant, alias poenas irrogare posset, cum distributiones quotidianas amittere minimi existimarent: Licere etiam per alias poenas '.
De illii, qui ob causam morbi, aut aliud legitimum corporis impedimentum, licet absentes a choro , disributiones tamen percipiunt. s: R Onisecius VIlI. Cap. Consuetudinem , de Clericis non residentibus, in sexto, quod a Concilio Tridentino renovatum superius diximus ', postquam generatim constituit distributionibus absentes carere, haec statim adjungit: Exceptis illis. quos infirmitas , seu justa θ raris nabilis
corporalis necessias , aut elidens Ecclesia militas excusaret. Has duas primas caulas modo explicabimus : de tertia vero in serius Verba faciemus.. 46. Ecesesia piissima mater morbo vexatos summa humanitate,
ac pietate prosequitur . Hinc Sacra Congregatio die Iς. Aprilis anno a s II. jussit: Eos , qui absunt a servitio chori ob infirmitatem , vel alian s
790쪽
eauseon , perripere debere disesbutisnes quotidianas sui Canonicatus , perinde aesatis horis interessent ; percipere etiam augmentum disributionum quas
amittunt illi, qui Divinis non interfuerint '. Immo cum petitum fui siet die a. Dicembris anno I 666. : Primo, an disributiones quotidianas lueretur Canonicus, veI 'Beneficiatus, qui solitus ceteroquin inservire, a civitate
Iegitimo vacationis tempore dissedens . in vicinum oppidum unde sub finem dicta vacationis potes opportune se reddere ad servitium Ecclesia) se contulit, ibique superveniente infirmitatis corporalis impedimento ita continetur, tit ad elotiatviem redire, ct eboro interes non valeat: ct quatenus virmatiυe p Secundo, an hoc Iocum habeat, quamvis in Eeclesia vigeat contraria consuetuil Eadem
Congregatio respondit: Ad primum lucrari; ad secundum non habere I . cum , fi consuetudo sit Iegitime prascripta .
47. Ecclesia , tanquam piissima mater, ut diximus, aegrotantibus plurimum indulget, sed inter morbos haud recenset levissimum etiam cap tis dolorem, & quamcumque tristitiae causam, quae Canonicum , aut Beneficiatum non impediunt, quin suis negotiis operam impendant. Qu1Propter requirit morbum Verum , haud fictum , neque levem , sed gravem ; neque id talis habetur , si Canonici aegrotantes a choro abesse consueverint, dum incolumes erant. Tunc enim absentia non morbo tribuitur, set voluntati, qua putantur inhaerere eidem proposito Eces e-sae minime inserviendi. Id Sacra Congregatio die 6. Februarii anno I 6a . probavit': Disributiones quotidianas ita demum oratori agroto deberi. si alias Ecclesia solitus erat inservire, cujus jusificatio remittitur consilentiae Episcopi. Idem confirmavit die I a. Septembris anno I 648. . Sacra me. censuit Canonicos tormos non Iuerari disributiones quotidianas pro duabus Horis primis. quibus interesse minime eousie Derunt. Idem contigit die ς. Martii anno 1667. Sacra cte. censuit. Oratori dandam esse declarationem alias editam sequentis tenoris : Congregatio Concilii censuit. Canonico infirmo, durante ejus infirmitate, quamuis choro non intest, deberi feractus omnes sui Cano nisatus , necnon disrιbutiones quotidianas , non secus ae si omnibus inris Diω-nis personaliter interesset, dummodo ante infirmitatem fuerit solitus inservire . citreum infirmitatem ipsam coram Iudice probandam. Eadem prorsus docent Pani mollis , ac Passerinus '', qui etiam addit : Posset tamen dari casus , quod infirmitas permitteret Canonicos aliquantisper ex causa sanitatis exire a domo. ct non permitteret adesse choro ; unde in his arbitrium boni viri deb/t
48. Equidem Passerinus jure merito rem totam arbitrio boni viri relinquendam judicavit: ex hoc tamen deprehenditur non ita frequenter existimari oportere tanquam in choro praesentem , qui se aegrotum titetur, Tom. XI. E e e e e sed