장음표시 사용
751쪽
monuitque fusi agio suo rei ponsurum se fore , Negative: ob hanc causam: Non solum , quia Parochus repugnat , sed quia primata Oratoria his functionibus exercendis idonea non sunt; sed respondit: Satis provisum insuperioribus . Ex quo satis patet assensisse opinioni, quam Consistoriales Advocati protulerant;& cum antea respondisset haud esse de juribus Parachialibus easdem lanctiones, aperte docuit illas institui posse in Ecclesiis , & Oratoriis Sodalitatum a Parochia discretis , licet ipsius limites non excedant. io . Sed omissis pristinis Decretis, certissimum est, quod Sacrae Congregationes , caeterique Iudices Romae in causis propositis post De
creta , de quibus verba facimus, perpetuo decreverunt, eas sunctiones peragi licere in Ecclesiis, & Oratoriis Confraternitatum, nisi vetusta consuetudo , aut leges D: oecesinae Synodi id prohibeant , quemadmodum in nostris etiam Decretis admonetur. Porro id magnopere argumentum , de quo agimur, confirmat.
ao S. Sed qui causam hujus opinionis penitus investigare cupiat, libros evolvat de iis pertractantes, quae Parochiali Ecclesiae tribuenda sunt ab aliis Ecclesiis, quae ab illa disjunctae sunt, sed ipsius limitibus includuntur . Caput mal. de Osse. Archidiacon. decernit, Ecclesias positas intra limites Parochiae ipsi nequaquam subesse , nisi forte de persos vendis juriabus Parochialibus agatur . Si aliquid aliud sibi repetat Parochia , causas ,
ac rationes suae petitionis afferre debet '. Id quoque monuit Altovitus Sacrae Congregationis Concilii Secretarius, cum die s. Martii anno I 689. causa Bononiens s Iurium Parachialium proposita tuisset, quae nullum tunc responsum habuit: Opus est inquit praemite e t inquam principium indubitatum , non flum ab hae Sacra Gni regatione in Rcmana Funerum Io. Ianuarii I 682., ct in Forolivisu. I 8. Metembris I 684. O in Aonantviana I 3. Iuntiarii I 68ς. verum etiam a Rota coram Coccino decisa o89 num. 3'seqq. Ecclesias licet fundatas intra limites Ecclesia Parochialis, non esse hute subjectas, nisi quoad jura Parochialia ; sectis autem quoad alia. Idem Romanae Rotae Iudices sanxerunt '. At Scriptores etiam non praetermittunt enumerare, quaenam jura Parochi alia re ipsa censeantur . illorum veluti princeps fuit Abbas in Rubrica de Paronis num. a. , qui tradit inter Iura Patoctialia illud primum locum tenere, ut diebus sellis ad Parochiam accedat populus, ubi Misse sacrificio intersit . Id tamen consilium potius, qua praeceptum nunc existimatur. Secundo, ut populus manu sui Parochi Sacramenta percipiat M. At nunc Eucharili iam in Paschate , viaticum graviter aegrotantibus , extremam Unctionem , dc matrimonii Sacra mentum solus Parochus administrat, uti praecipit Tridentina Synodus .
Tertio , ut Fideles in sua quisque Parochia poli mortem sepeliantur , nisi proprium alio loco familiae sepulchrum ha Mant,aut tumulum sibi in alia
752쪽
Eeesesia non designaverint. Tunc autem pro Constitutionibus, & consuetudiqe Dioecelum quaedam Parocho emolumenta conserenda jubentur . Quarto , ut Parochiae solvantur decimae ,&oblationes . quae juxta leges.& instituta Dioecesium in dicuntur . Haec sane omnia ex allata cie oni decisione sumuntur . Ioς. Certum et . praeter haec iura Parochi alia , Liniones quoque alias iecenseri, quae cum iisdem jutibus ita implicitae . 6c connexae sunt. ut soli palocho liceat ipsas in sua ditione exercere ': Domini procede nil umese cum distinctione censuerunt: qua equi enim hujusmodi jus pri tiυum exemeerdi furct1ones Ecclesasicas revicit ea , qua sunt de jure Paroch ales , sine divers n. t de judicari non poses, quam fovore ipsius Parochi, ad quem proculdubio privarite quoad quemctinrqtte Rectorem asterius fecissa , vel Oratorii, intra Ines sua Parachia ex/sentis , earum exercitium spectat. ito. Sed paulo post haec super*dduntur V: a atenus vero aI alias existendi praetendatur fio Aiοηes , qua Parochialer non sunt, sed mere Sacerd tales. Diique ηtillum Parιchtis jus habet eas prohibendi Rectori alterius Fecisa , nisi ita ex aliquo priti legio . aut pacto is fundatione posito satutum esse d euerit .
II1. Reliat igitur. ut exponamus,quaenam Parochiales, aut Sacerdotales functiones appellari debeant. Porro id explicari nequit alio modo. quam ex Decretiε editis anno IIo 3. , quibus declaratur Sacerdotale id esse censendum , quod non Parochiale decernitur: illud autem concedi etiam Rectoribus aliarum Ecclesiarum , & Capellanis Sodalitatum quamvis ipsarum Ecclesiae Parochiae limitibus comprehendantur ': ea Ies vero sita prolequitur eadem Sacra: Rotae sententia ) est quot sint is f inctiones , qua Parochialis dici non debent. θέ Saeerdo ales , DOvimi non exiis I ι martini singulariter explicare; cum satis illa pateant ex praedictis generalibus Demetii Sacra congregationis Rituum urbis est Orbis anni t o 3 a Sanctissimo approbatis . Numero autem decimo haec habentur : Hujusmodi vero Deere a a Sanditissimo Domino Nostro subinde confirmata , tanquam leges in quocumque
Tribunali recepta jam sunt, ct praesertim in hoe nos o . g. V I I. Gid ρινιηdumst in hae Oivitate, ae Disecespra observan is iis,
qua in ipsis Decretis continentur .
II a. o Acrorum Rituum Congregatio duobus primis Pecretis jubet Sodalita erecta in Parochialibus Ecclesiis subesse parocho , id
illis etiam lanetionibus, quae jnter Parochiales non habentur. Idem praecipi ur Sodalitiis. quae Sacellis , & Θtatoriis tu: n publicis, tum privatis addicuntur,s tamen a Parochia dependeant,riusque clitioni adjungantur. Coi, littoriales Advocati . qui pro veritate sed tentiam suam dixerunt .
753쪽
eamdem sanctionem probarunt , quam etiam virorum praestantium testimoniis confirmarunt. Cardinalis autem Colloredus suo suffragio superaddidit, opus esse, ut saecularium Societates in Parochialibus Ecclesiis institutae, vel quae Parochiae junguntur, Parocho subjiciantur , cum sunctiones Ecclesiasticae non Parochiales exerceri debent: Non flum sinquit objus Parochiale , sed etiam Ob dominium . primatum, ct regimen , quod Parochus , ct quilibet aliur Rector obtinet in sua Ecclesia , ct uniυersis inius partibtis . βuare Sodalitia Parochialibus Ecclesiis addicta eamdem Parocho obser-
Cantiam perfluere debent, qua requiritur ab iis, qui in alienis assibus immo rantur; quemadmodum fusius Osenditur in utrisque striptis , ubi memorantur plura ejusdem sententia Decreta, qua a neris Congregationibus in lucem prodita fuerunt . ii 3. Quae cum ita sint praecipimus omnino servari in hac Civitate , ac Dioecesi , quae in his duobus Decretis statuuntur .
II 4. Decretis autem quinto, sexto, septimo. 8coctavo declaratur non esse recensenda inter jura mere Parochialia beneductiones , ac distributiones Candelarum , Cinerum . Palmaru m . Ignis , Seminum , Ovorum lcc. ; eodemque loco habendas esse iunctiones universas , quae in
Hebdomada majori fieri consueverunt . Quamobrem statuitur, haec omnia permitti Capellanis Sodalitatum in suis Ecclesiis . II s. Porro inter Parochia les sunctiones enumerantur benedictiones mulierum post partum . Fontis Baptismalis. & Sacrum solemne seria v. majoris Hebdomadae. Equidem hae sun stiones solis Parochis tribuuntur , non solum ab tinem Decretis, quae antea nominavimus, sed etiam a Conciliis Provincialibus , quae S. Carolus Borrmaeus Mediolani celebravit. Quapropter eadem Decreta plene observari jubemus. Profecto reliquae benedictiones , ac dii tribution es Candelarum . Palmarum Ain. sun istiones item majoris Hebdomadae in Parochialia munia non referuntur . nisi tamen Synodi Dioecesianae contrarium aliquid statuerint. Quare Cum Cardinalis Columna Bononiensis Archiepiscopus anno I 63 . in sua Synodo ita praescripserit ': Absineant quicumque Saeerdotes saeculares , sive Regulares, ab omnibus benedictionibus faciendis, puta mullierum pos partum , Onertim , Candelarum , Olivarum, rei cujustumque eome bilis, aIiarumve frugum . etiamsi res hujusmodi pauperibus forent diss ibuenda , sub poena interdicti ipse facto ejusdemmet oratorii: cum Cardinalis etiam Iacobus Boncompagnus anno I 698. in sua Synodo haec jusserit ': Aria quinta majoris Hebdomada inhibemus, Sacrum eelibrari iη Constatrum Oratoriis sub poena suspensionis ipse facto Sacerdoti relabranti; nee die Parasi es Cruci ixum exponant deosculandum , verum pro adoratione ad Paroniadem se e Onferant: cum . inquam ,
haec ita se habeant, praecipimus, ne benedictiones, quas nuper eX suimus, ignis, seminum , ovorum, ac similium. & iunctiones Hebdomadae majoris peragantur in Ecclesiis, di Oratoriis Sodalitatum . Interdici- Duilired by Corale
754쪽
diei mus etiam benedictiones, ac distributiones Candelarum , Cinerum , & Palmarum . Eas permittimus . si in iisdem Oratoriis pro Sodalibus tantum instituantur ; tum quia consuetudo id pridem induxit; tum quia Cardinalis Colloredus de his benedictionibus ita verba secit: citeras bene- ilici es in quasione expositas avrbitror non spectare ad Parochum priυatiυe, pra- sertim , spro Sodalibus tantum , ct privatim fant. Cum pariter a Sacra Congregatione Concilii die a . Septembris anno I I 8. petitum fuisset: An liceat Capellam dicta Brietaris facere benedictionem, ct disributionem Candelarum in dicto Oratorio pro Constatribus . er Sororibus in fiso San tissma
Purificationis Patres responderunt, Urmative . II 6. Supervacaneum est de pulsandis Campanis Sabbato majoris Hebdomadae. sermonem instituere . videlicet, an id Parochiale jus habeatur , uti petitur quaestione nona: nam Leonis X. Constitutio observanda decernitur, quam nos etiam commemoravimus in vigesima Institutione . Descendimus igitur ad quaestiones Io. II. , ac II., quibus inter
jura Parochialia non adscribitur cvlebratio Missarum solemnium pro viventibus , aut pro desunetis , ideoque permittitur Sodalibus ipsas indicere , quoties in suis Ecclesiis, aut Oratoriis solemnes dies celebrantur . Insuperstatuitur haud esse de juribus mere Parochialibus Eucharistiae expositionem per quadraginta horas, & benedictiones , neque pias Sanctorum Reliquias colendas in Altaribus collocare. Attamen circa benedictiones cum ipsis Reliquiis , aut imaginibus popu lo impertiendas, retinenda esse Decreta alias promulgata praecipitur . III. Ac primum vetusta consuetudine , & plusquam centenaria sactum est in hac Civitate, ac Dioecesi , ut solus Parochus accitus a Sodalibus , aut alius Sacerdos Parochi loco suffectus solemnia sacra saei it pro vivis , aut defunctis in EccIesiis . & Oratoriis sodalitatum , quae Parochiae limitibus continentur . Revera id tanquam certissimum habitum fuit, cum inter Parochum S. Mamantis, & Sodalitium Beatae virginis a Libertate controversia ageretur in Sacra Congregatione Concilii die I ς. Maji anno . Ira 8. Tota sane quaestio ad Diaconum , & Subdiaconum eligendum , qui rem divinam solemniter facerent, redacta suit. Nam Parochus id sibi tribeundum , contra vero Sodalitium id sibi convenire censebat; petitum igitur suit; An Parochus intermeniens ad eanendam Misesam , tel ad dandam Benedictionem , habeat jus sebi eligendi Diaconum . Subdiaconum , caterosque I injiros p Sac. vero Congregatio respondit:
Ii 3. Id nobis in mentem revocat inductam consuetudinem , ut Ca- Pellanus, aut alius Sacerdos accitus a Sodalibus Sacrum solemniter conficiat absque Diacono. & Subdiacono . Quandoque duo Presbyteri loco, Diaconi, ac subdiaconi subrogantur ; quandiniue Clerici superpelliceum
induentes. etiamsi musici concentus solemne Sacrum comitentur , & in
755쪽
lus magna frequentia conveniat. Porro Sodales id sacrum nequaquam solemne esse contendunt; ideoque permitti ipsis. ut C .apellano. aut alio Sacerdote utantur . At cum Parochi 3e hoc graviter querantur, aliquid necessario statuendum est, ut dissidiis a situs occludatur. Ii9. Decreta anni i7o3. de solemnibus Missarum sacrificiis agunt . Consuetudo pariter . quam modo explicavimus. l olemnia sacra complectitur. Equiὸem discrimem agnoscimus inter solemne Sacrificium Mitta. di illud , quod cum cantu celebratur . Nam sistem altas intrinsecus cum ritu implicita est, & in pluribus Ministris , nempe Diacono. & Subdiacono collocatur. Cantua autem extrinsecus sacrificio Misse adjungitur , neque modum, & rationem offerendi ejusdem sacrificii cocistituit ' . Revera Sacra . quae fiunt pro desunetis in Basilica S. Laurentii extra ma- ros Urbis non lemnia . sed cum cantu nuncupantur . Nam Sacerdos cum uno lum Ministro rem divinam facit. Idem canit . ac respondet, di ex choro Canonici idem institutum sequuntur . Proposita suit in Sacra Congregatione Concilii Causa volita a celibrationis Missarum: . an Carmeli tae satisfecissent muneri illis demandato, ut Missam quotidie cum Cantu celebrarent, quod ipsi quidem sacere non praetermiserant, sed absque Diacono, Ac Subdiacono; nihil respondit Sacra Congregatio, quae habita fuit die a 3. Augusti anno ι683.: sed cum quaestionem eamdem in examen revocarit die a . Ianuarii anno I 694. . videlicet: An Missa quotidie cantanaei debuerit ,-ὰebeat cantari eum visentia Draconi. ct Subdiaconi, vel flius Aeolythi: Respondit his verbis: Sati factum fuisse , ct satisfieri volantati te roris, cantanda Missas etiam sine assesentia Draconi, di Subdiaconi. Expendit enim haud solemne sacrificium , led cum. cantu solum indictum Carmelitis suisse.
Iao. Cum haec ita sint,dejurestatuendum videretur nullo modo labe saetari jus Parochiale . quod sacra solemnia tantum complectitur os quandoque absque Diacono, & Subdiacono Mi IIarum sacrificia in Eccleliis , aut Oratoriis Sodalium cum cantu indicantur. At quoniam concordiam Parochos inter, ae Sodales magnopere expetimus, atque ut Sodales ipsi magna observantia Rectores Ecclesiarum prosequantur : Ac quoniam dubitandum est,ne paulatim Parochi a Missis canendis in Ecclesiis . aut Or toriis sodalitam amoveantur , si Missis solemnibus alia Sacra cum cantu subrogentur, ideo praecipimus, ne in posterum absque Diacono, & Subdiacono Sacra fiant in Oratoriis Sodalium , nisi facultas nostra, aut Vi carii nostri generalis intercesserit, quae nunquam concedetur diebus Dominicis . cum in Parochia, indicta Procestione , divina Euchλ-
ristia circumfertur . ne populus frequens convenire impediatur. Quoties autem facultas dabitur, Sodales semper hortabimur, ut Parochum accersant ad Sacrificium cum cantu celebrandum, ne mutuum, debitumque Parochis ossicium omittatur. III. Circa
756쪽
III. Circa expositionem Eucharistiae decreta anni IIoa. saneticines Synodorum integras esse volunt. Quare . cum in sua Synodo Cardinalis Boncompagnus decessor noster ita praescripserit ': Om de exponendo Venerabili quand q/ιe eontineat in Ecclesiis, aut publieis ci atrum Oratoriis ; a Parocho praestetur, seu a Sacerdote per Parochum deputato . qui exponat, erSole Occiden e . reponat; Il obtervari diligenter jubemus , cum praesertim
Cardinalis Columna ' idem sua Synodo confirmaverit: Si quando publice fit exponenda Eucharisia , id ab ipse Paroebo praesetur , s ab eodem , aduesperascente die . reconda ur . sub paena Interdicti eiusdem oratorii, er uIterius
viginti quinque aureorum cuicumque alii Sacerdoti id aggredienti, tamquam Parochra jura perturbanti. Non ignoramus, auetoritatem noliram his
terminis minime concludi , sed aliis Sacerdotibus demandari a nobis pos se, ut Sacram Eucharis iam exponant . populumque benedictione dia mittant. Et proiecto die a . Septembris anno I I 8. quaesitum fuit a Sa, cra Congregatione ' : An etim licentia Episcopi. er sine consensu Parochiseri possit in Oratorio Gnfratrum Expositio infra annum . er praecipue quadraginta Horarum Et ipsa Congregatio respondit. Urmative. Iterum diea r. Februarii anno i 28. petitum fuit φ : An Confraternitas possisne licen ..tia , ct interυentu Parochi exponere in suo Oratorio Sanctissimam Euebarimanti Et Sacra Congregatio decrevit: Urinatiue, accedente licentia Episcopi. Postremo die a . Sep embris anno I73 q. postqaam Secretarii munere perfundii suimus, propositum est': An liceat iisdem Constatribus in eorum Ecclesia retinere , er exponere Sanctissimum Eucharisia Sacramentum sine licentia Parochi ' Idemque responsum dedit S1cra Congregatio: Assinative de licentia Episcopi. Haec, inquam, non ignoramus; sed, ut Paroch
Tum nostrorum ratio habeatur. hac nostra auctoritate nequaquam ut
mur . Immo praecipimus, ut Parochi, vel Sacerdotes ab ipsis suffecti in Ecclesiis, aut Oratoriis Sodalium Eucharistiam exponant, & benedicti
nem elargiantur, quemadmodum a Synodis decernitur. Iaa. Omittimus quaestiones I . Iς. 16. ac II. . de qua superius verba fecimus . Omittimus etiam I 8. dc io. ubi de Missis agitur, quae ante Sacrum Parochiale , aut leguntur , aut cum cantu celebrantur . Qui P-pe 44. nostra Institutione satis ostendimus . non concedi Parocho, ut
rem divinam fieri ante Parochiale Sacrificium impediat; id tamen licere potestati nostrae, qua libenter utemur . si divinum cultum aliquid detrimenti capere dignoscamus.1 a 3. In quaestione autem vigesima sermo est de funebri officio . quod cadaveribus sepeliendis in Ecclesiis . aut Oratoriis Sodalium persolvitur . Quaestiones deinde a I. & aa. verba faciunt de Processionibus, quas Sodalitia pro ratione instituti sui peragunt; & utrum Sodalium Capellanis Stolam tum deserre permittatur Z
757쪽
124. Certum est, interposita iacultate Episcopi, posse in scelesiis Sodalium constitui sepulchra '; certum pariter est, ob hanc causam liberum esse Fidelibus, ut in iisdem Ecclesiis tumulentur . Porro die Io. Naji anno 1727. , cum nos ipsi Secretarii munus ageremus , petitum fuit a Sacra Congregatione Concilii: An liceat in Gelasia . quae ad Sodales pertinebat in habere sepulchra . ct respemve possint cadasera tumulari absque Iieralia Parochi. ct in praejudicium jurium Paroehialium 8 His verbis responsum datum est : Licere habere sepulchra, accedente licentia Episcopi, ct posse in eis cadavera tumii Iari, s eligatur sepuItura , absque licentia Parochi, sed saltis juribus Parochialibus . Insuper permissum aliquando suit, ut sepulchrum pro sodalibus in propriis Ecclesiis, aut Oratoriis statueretur: hinc nata est controversia , utrum Sodalis , qui moriens nullum sibi sepulchrum delegit, in Ecclesia sui Sodalitii, an vero Parochiae sepeliri debeat Unanimes Doctores Parocho suffragantur M. Immo . cum die 13. Februarii anno 1666. in causa Neapolitana quaesitum fuisset a Sacra Congregatione': An Sodales. qui de sepultura sua nihiῬatuermit, condi debeant in tumulo sua Ecclesia Ipsa Congregatio respondit: 'gative . Ias. Cum in quaestione a o. disputaretur : Au ad Parochum spectet facere ocium Dnebre si per cadaveribus sepeliendis in sepedi I s Ecclesiis. Oratoriis publicis Constaternitatum Cumque responsum datum fuerit: Urmative, quanti tumulandus es subjectus Paro ο , intra cujus mes es Ecclesia ,τeI Oratorium, & cum decreta synodorum leges integras ei se jubeant, quae juxta Synodum Cardinalis Boncompagni lib. s. cap. 6. ita sanciunt: uod se Confrater moriens sponte sepulturam elegerit in Oratorio, assesar Parο-chus scis , Missam eantet.-idem servetur in Anniversariis, quoties facienda sit absIutio, nee Capellanus Societatis jura Parochialia perturbet sub poenasus sonii ipse facto. aliisque arbitrio nostro insigendis: Cum denique hae ita se habeant, decernimus ossicium funebre, tum in civitate, tum in Dioecesi persolvi a Parocho, quoties aliquis fidelis tumulum sibi eligat in Ecclesia, vel Oratorio sodalium, quod Parochiae finibus includitur. etiamsi defunctus ipsi Parochiae non adscribatur . Haec proseisto sententia
non tam Synodi a uetoritate , quam rationibus corroboratur , quas Ma- Tanta' , ac Pigna tellus recensent . Nos potissimum adducimur auetoritate Capitis: Cum in Ecclesia, de Simonia; ubi mortuorum exequiae cum sepulturis, be hedictionibus nubentium , aliisque Sacramentis comparantur : Necnon e pro sepulturis, o Exequiis mρrrvortim , s 'Benedicti nibus nubentium , seu aliis Sacramentis . Neque praetermitti debet in causa
odalitii dicti a Salate, quo1 institutum est in oppido Medicinae hujus
758쪽
nostrae Dioecesis, inter caetera suisse propositum : An liceat Constaternitati Salutis sepeIire in propria Ecclam cadavera Constatrum , ter Onsororum , qui ibidem aleterint sepulturam ; ct an 61 sdem CapeIIanus absente Parocho valeat cium , abasque functiones super iiseem cadaveribus explere 3 Quibus Sacra Congregatio die a 3. Iulii anno I a . ita responsum secit: A mative quoad primam partem ; quoad secundam negatim nisi Parochus vocatus renuat, vel alium Sacerdotem non substituat.
aliaeque insequentes , Cardinalis Columna ita statuit': Precomes nullas faciant sive intra, sive extra oratεrium, seu EccIesiam, nisi juxta cujusvmque Gnfraternitatis saluta , quibus semper intersit Sacerdos me sola, de ipsius Parachi consensu. In iis vero Crux nulla more parochorum gesari solita, sed Crucifixi tantum praecedat Imago. His congruit Synodus Cardinalis Boncompagni': Proce nes nullas insituant, nisi illas , qua per approbata sa tuta conceduntur . comitante semper Sacerdote de licentia Parochi, tamen sine sua, praecedente Crucifixi Imagine , sellia gesari a Constatribus. Quare praecipimus, ut haec penitus in nostra civitate, ac Dioecesi serventur, quae Sacrae pariter Congregationis Concilii auctoritate confirmantur . Nam, cum die Is . Maji anno IIa 8. ageretur de controversia inter Parochum S. Mamantis hujus Civitatis. & Sodalitium nuncupatum a Beata Vi gine libertatis , prae cae teris disceptatum fuit: An Constaternitas ultima Dominica Septembris ducere posset Processionem eum praedicta Imagine ad plateam magnam civitatis eum visentia Parochi, veI, eo deficiente, proprii Capellani . ac Populo benedicere tam in dicta Ecclesia, quam subsillicidio propria Eeclesia , ct intus eamdem p Quibus Sacra Congregatio respondit juxta Synodorum sanctiones : AJrmative . accedente tamen licentia ordinarii , ct cο-mιtante Parocho, veI alio Sacerdote de ejus licentia.
deserat: etenim consentaneum est, ut ipse a caeteris Capellanis etiam per externum ornatum secernatur : ob hanc causam s. Carolus Borromaeus Parochis simplicibus, tanquam ipsorum insigne , cucullum tribuit, quem Beccam appellat, vetuitque, reliquos omnes uti illo ornamento, etiam Coadjutores non perpetuos,& Vica rios Parochorum, qui ab eodem
munere possunt amoveri. Insuper Parochis iisdem clamydem, & argemteum baculum permisit, jussitque his ornatos insgnibus ad publicas Processiones convenire , & poenas illis irrogavit, qui jussa sacere contemnerent ' . Romae autem illud est peculiare institutum, ut Sodalium Ca- Pellani Stola utantur, cum processionibus intersunt , quod specialiter ipsis ex Statuto Cleri Romani conceditur , uti recte Pignatellus advertit
759쪽
ias. In quaestione 24. petitur : An Epistopo accedenti ad Ecclesias publidi
eas Gnfraternitamm , quae non sint Regulamum , neque proprium Rectorem B α ciatum habeant, p rrigendi m sit Aspersorium a ParLebo, in evjus territorio
sunt sita dicta Ecclesia Et respondetur: rigative. Consistoriales Advocati, quos Sacra Congregatio accivit ad scribendum pro veritate; in eadem fuerunt sententia , quam etiam amplexus est Cardinalis Colloredus cauria relator, quamvis propensam in Parochos ycsluntatem semper ostenderet. Haec habet Cardinalis: Reθοηderem negative , eum id penitus a iure
Parochiali f. iunctum sis, ct alienum: nam solum significat obseqVium recipientis
Ecclesia, ideoqtie praestandum es ab ilio , qui digniorem obtιn et L cum in ipsa Ecclesia. Illud magnopere nos persuadet , quod Episcopo accedenti ad Collegiatam Ecclesiam Aspersorium porrigitur a digniore ejusdem Eccle-sae , non vero a Dignitate quacumque Cathedralis, uti Barbosa '. N Pigna tellus commemorant. Quibus addi potes decretum . quod Pater Neratus recenset': Episc po ingredienti aliquam Ecclesiam sua dioecesis . asyο- elato a Dignitate , ct Canonicis sua Cathedralis , debet porrigi Asterseritis saigniori illius Ecclesia . ad quam Dis fias accedit , non autem a Dignitatibris, o Canonicis Cathedralis Episcopion associantibus. In luper alio loco decretum pro hac nostra civitate conlii tutum his verbis describitur : Astrasorium aqua beηedicta Cardinali etiam Legato, seu ord nario uel aliquam Ecclesiam sua dioecesi . seu jurisdictionis quaeumque de causa inξred en i, non ab Archidiacono , seu aliis de Capitulo estiscumque Ecclesia porrigi debet , sed a det niori
ἐllius Ecclesia , ad etiam Cardinins etiam Legatus, seu Ordinarius accedito Contra vero, si Epit copus ad aliquam Eccletiam se conferat, eumque Capitulum universum . di Canonici cum suis propriis indumentis comitentur . Tunc enim decreto 3o9. sic indicitur: Asyersorium aqua benedicta Discopo debet porrigi per digniorem de Capitulo Cathιάralis , quando Capitulariter, cum indumentis Canonicas bus , proceάitur ad Ecelesias quas umqVedioecesis . Leges Synodales nihil prorsus adversantur . Cum Sacram Visitationem peregimus, nunc Capellanus, nunc autem Parochus nobis advenientibus porrexerunt Aspersorium . Quapropter jubemus hoc negotio Parochos haud immisceri; nam ratio maxime habenda eli decretorum Sacrarum Congregationum ; neque permitti debet unicuique, ut DORconsilio , aut ratione ductus, sed temeritate sacere suscipiat id, quod magis ipsi libuerit. Ia9. Satis ex se persp;cua sunt responsa as. 26. . ac 27. , quibus de cernitur haud posse retineri Divinam Eucharili iam in Ecclesiis Solatium , quae inter Parochiales, aut Regulares minime reseruntur . nisi peculia. re Sedis Apostolicae diploma fuerit impetratum ; neque ipsius privilegii causa posse exponi Eucharistiam, nisi Episcopi licentia intercesserit: nam
760쪽
eertJImum est . probatumque omnibus Sacramentum Eucharistiae sino Apostolico Privi egio non posse in Ecclesiis inferioribus conservari, quemadmodum Sacra Congregatio Concilii pluries definivit'. Genuenissis . ac Ventriglia alia vetustio a decreta recensent ρ . Insuper, cum die ς. Martii anno I 689 proposita fuisset controversia inter Parochum Sanctae Mariae Magdalenae hujus civitatis. &sodalitium S. Mariae Coronatae apis pellatum videlicet: An Confra reni as Sancta Maria Coronata , serι Sustragii Bononia . apstreoota Archi Oufraternitati Susagii de Urbe . sne speciali Sedis indiea Indi ho possis in sua Ecclesia retinerὸ rum2 smum Eucharisia Sacramentum . illiιδq te in aliquo anni tempore pubI ce adorandum exponere absque interventu , seu licentia Parach 8 Sacra Congregitio die II. Id Demueris anno 169 l. respondit proferri decreta in Lune et . Sarranen. die I9. Augist 169 . quibus piae reliquis petebatur : An Cors a ernitates retinere pes ni in earum
mentum . illudque in alqm anni tempore publice aduerandum exponere Et tum
statuit : st exarite quod primam parte in , quoad secundam negati υe, nisi ac D Iieentia Disopi . De expolitione Eucharistiae satis amplum sermonem habuimus ti igcsma institutione , quam iterum confirmamus . I 3o. Reliquae quaestiones, quae supersunt, praesertim agunt de oblationibus , & eleemosvnis administrandis , quae in Ecclesiis Sodalium colliguntur; ibique sancitur . ne ipsas Parochus administret , nec claves capsulae retineat. Permittitur sodalitiis de congestis bonis sine Parochi consensu . aut consilio libere statuere; leges, coetusque indicere, non accito Parocho , quamvis in ipsius Ecclesia, sive extra fuerint institutae; tandem cavetur , ne Parochus suffragium serat, quoties jussu Episcopi , tanquam ipsus Delegatus. ad Sodalium coetus accesserit. 13l. Cardinalis Boncompagnus in sua Synodo lib. . cap. 7. interdicit
quibuscumque dioeces m , aut civitatem ad congerendas eleemosynas circumire , nisi Vicarius Generalis scriptam iacultatem tradiderit: monet Parochos curam diligenter impendere, ut omnes huic decreto obtemperent. De Sodalitiis autem ita sanxit die a7. Aprilis anno IIoo.; nempe ante decreta , de quibus sermo est : Ne publice exponantur parυa malluvia , aut capsula ad congereηdas eleemos)nas, ne quidem , eum Sodales Sacrum audiunt ; item ne ulli Sodalium Minis i per Urbem , ct Ecclesias ob eam Iem eausam Sagentur . neque ad fores templorum eum malluviis , capsuliι , aut sacculis sub ant/ Sodalis autem in Dioecesi consituti, ne easella , terras , or Oppida pervadant, ut comparent eleemGFnas. In causa, quam superius memoravimus, Castri Medicinae cum quaesitum suisset: An eidem Confraternitati liceat quaestuare tam intra, quam extra territorium castri Medicina in casu prae a 3 Iuli anno ira . responsum est : Arbitrio Ordinarii; In altera quoque