장음표시 사용
111쪽
GVL. BV D. ANNO T. RELIQ - nobis commune est cum caeteris animantibim: alterum soli homini datum. nos enim quoniam coeleste atque immortale animal furum, igne utimur: qui nobis in argumentum immortalitatis datim est: quoniam ignis e coelo est. cuius ti tura quoniam mobilis est, Cr furfura nititur, uitae continetrationem. cicero in oratione pro domo sua ad ponti ces, Qui erant rerum capitalium damnati, non prius hanc ciuiritem amittebant, quam erant in eam recepti, quo ve
tendi,hoe cst mutandi soli causa uenerant. id autem ut ellet ficiendum, non ademptione ciuitatis, sed tecti cr aquae erignis interdictione sciebant.Id autem mihi sumptum uide-d Romanis ex lege Atheniensium, cuius Demosthenes meminit ἐν Lin Oph his uerbio: In legibus inquit quae de caedibrus latae sunt, Draco,quo terribile atque
atrox quam maxime uideretur, hominem alterum alterius
interemptorem esse, stituit ipse hominem homicidam aqua ablutoria, libationibri, crateribws, sacris cr stro arceri.
uno excepto Aristodemo,qui pugive se subduxerat: Quum autem inquit ille Aristodemios Lacedaemona redit ei: probris est allectui atq; ignominia huiusmodi. nullus enim
ei spartanorum ignem accendebat nullus colloquium conmmunicabat. ωτε οι κυρ υεὶς εναυε in πικτεων, τε δε- λεγετο. Ad hunc more autem reserat,aut at ludere aliquantam uidetur illud uaticinium Threnorum, cap. V .cum M
ce plebeia lumentabundus, Aquam inquit nostram pe-eunia bibimum: ligna noctra pretio comparasimus. aquam enim ex ignem defuisse conqueritur tanquam ad uit m maxime necessaria.Quod contra sacerdotes dictum esse uid
112쪽
1N PANDEcTA s. natur: quos in aedesacra nundinas exercere no pudet,igneus stiritvi sacramenta uenditare cum egestis Criaticulosos ad aquas non admittant, nisi eas liceantur. caesar in commen. v i.Io. Gal. de Druidis loquens ci scribit, Si quis aut privatws, aut publicus eor decreto non stetit: aerifici sini ter dicunt. haec poena apud eos est grauisima. quibus est inter ι , ij numero impiorum ac sceleratorum haben ' φ omnes decedunt, aditum sermonenis defugiunt, ne ι quid ex contagione incommodi accipiunt. neque i spetentia: bus ius redditur,nes locus ullus communicatur. His omnesi decedunt, Graeco more dixit: τουτουρ ἰκτι προτα πάντερ s Οι απουπωντεῖ. Hi apud Hebraeos apos nagogi diceban-
turiquasi onagoga exacti Cr extorrexquod ut opinor ab ignis interdictione, torriis communione ductum e, uoca burum potius,qu m a terra,etiamsi exula solo 4λ Liuiuu i ': Extorrem urbe, domo, penatibus , Pro, congressu aequa- liam. hos nunc excomi nicatos vocamus: quibus scilicet, humanicitis iura uic itudinemq; osticiorum vetamur e hibere. A t quos maiore execratione 1 Ulandos ecclesia, istica auctoritas censuit: anathemata appellant, ex eo quod
in cippn exposita est eorum detestitio er proscripta. Am homo. tiquis acros homines sic uocitabant, quasi execrandos, er, detestandos. unde sacra fames Vergilio erucer atque im, te, tibi sis Horatio e x ii. tabuli sumptum uocabulum quod i more Gallorum Seruius translautiam esse ait. Num cumi Masiliensita peste laborarent,unm se ex egentibus risere, sollebat annum integrum alendum publicis cibis er purio- ribus.Postea uerbenis uestibu3 acris ornatus circvduc batur per urbem cum execrationibus: precabantur enim ut, eum omnia mala ciuitatιs incumberent er incideret: βρα qae projciebatur. Plaut. in Bacchii Men criminutus este
113쪽
crobius lib. L i I. Saturnalia, Hoc loco inquit non alienum uidetur de conditione eorum ho minum reterre, quosi eges dique sacros 4be iubent: quia non ignoro quibusdam mirum uitiari,quod cum caetera sacra uiolari nos sit, homincm sucru ius fuerit occidi. cuius rei causa haec est: Veteres nullam animal sacram in fnibus fiuis ege patiebatur, sed abigcbant ad fines deorum quibal sacrum esset antinus vero sacratorum hominum eqs debitas esse existimabanti Festus, acer homo est quem populus iudicauit ob mal fici .Neque 's est issimolari: sed qui occidit , parricidij non danatur.nam lege Tribunitia prima cauetur: si quis eum qui pubiscito sacer sit, occiderit, parricida ne fit. ex quo quiuis homo malus atq; improbus sacer appellari so- sis: Ma lues. Iet. Inde sacrati leges dicta, ut ipse alibi auctor est qui ' bus sanctum iubetur esse alicui deorum quicquid aduersus eas fecerit, sicut similia pecunia que Et sucrosanctum dicitur quod iureiurando interposito cit in titutum sequis id
uiolastici, morte pornas penderet. Inde sacrare uerbi L, nio,pro deuoucre Cr dethdibile decernere π ita mortiadis
dicere, ut impunc occidi Cr violari posit. Lex de prouocatione inquit aduersus magistratra ad populu lata: sacrandos cura bonis capite eius, qui regni occupandi consilia sacrare caput inisset. Huc pertinet quod de sacrosancto uocabulo in fu-ςμmbφΠi perioribus dictu est. Sucres homines, id est deicitandos
enim catharmata)homines, qui peste expianda alio ue quo morbo immolabantar dijs: qui ritas cuiationis inquiti interp
114쪽
interpres a Romanis usurpabatur. Hoc uerbo Demosthe nes contra Median utitur Cr contra Aeschinem. Sic co-i inici celus pro siclisto dicunt, atque etiam Clacro Heros dolus in Pol mnia catharinon masculino gcnere dixit ,sies appellans homincm piacularem, hoc est τορ νον κj ἔκάλκτη . quem sacrum esse diximus, er pro p triae Iustratione expiationes Duotu: m. καθαρμον τῶ χα
i ταρ ἐ-των. quorum uerborum interpretatio θὶ ea quam: . supra ex Seruio scripsimus. Autores suidas er Eu Ethiuι: qui etiam urbium expiatores hoc nomine uocatos esse iradit. Sacer hac ratione dici posset emissarius ille caper 1 Qui Hebraeos,cuius fit mentio Levitici cap. decimo fiexto. Diures Paulus cap. quarto primae ad Corinthios, ωr πο
il tar ετι. hoc uocabulo usus est eleganter: qui locus non intellecti s est ab ijs interpretibus Graece ne lentibus, , qui sibolia scripserunt, quae in vulgatam Cr receptam editionem leguntur. Tanqua purgamenta huius mundi β- cti furem omniis perimma usq; adhuc. frtasse inculpa- sius uisset catharmata dicere, ut peri ima dixit. nam ut, catharma purgationcm significat ad uerbum er piamem ium sic peripsema scobem Cr ramentum, Cr quicquid I, Per enuca mundo deteritur. Quae signiricationes in eo loco Apostolii no eoueniunt altior est enim quid a sensus uerboru, nisi me fluit opinio. Ad cuius intelligentiam id iam dictis adde- , mus, quod antiqui urbum expiationem anniuersariam ' Acientes,c sacros illos homines diluerΞt, in uictimarum
115쪽
GVL. AVD. ANNO T. R E LI Q. more redimitos ex loco praecipiti in mare deqciebant, 4 iruptuno immolantes, inters deiiciendum solennia ue i
peri erua: ac sii dixis bent,su pro nobiu piaculum .esto Iuι- itio nostra,Cr struatrix urbis uictima. id quod Suidas a notauit. Sententia igitur Pauli est haec, Nos tanquam piacula mundis ii Iumus, cr succidaneae pro populo victi mae: acsi diceret, non minM apud gentium uulgi is detesta. bile quim illi qui diris execrationibws onerati atq; obruti pro salute publica abjci olim solebant. Quae sentcntia congruit iis quae praecedunt. Peripsema enim eiu rumenta uestigior: signiscat,quae uisordida abiiciunt*r. Mallem igitur Graecis uerbis uti utrobique hoc modo. Tanquam catharmata numili ficti sumus Cr peripstina ad hunc die,
licet Curtius Latina uoce purgamentum dixerit lib. v II. Ages quidam Argiuus p imorum carminum post choerilum conditor Cr ex Sicilia cleo, Cr cetera urbium μντ- purgamendi. Et libro nono, Prohibuere igitur exuies finibus, omnia potius toleraturi, quam purgamenta quondam urbis suae, tunc etium exiiij, admitterent. Haeco alia hxiocemodi scribens , s legibus me soluo, quas autoritate firme dictatoria in nos sanciunt homines selicitia literv initiati qui cum ipsi uerborum Graecorum usu quoi nomismatis in Latio abrogati atque illocabilis, scrinbentibu4 interdixerunt, Romanae eloquentiae uindices esse sibi uidentur, scribendis disciplinae constitutores impersetorum licentia contemeratae. Horum unus nuper, non quiauis ille quidem, sed musarum Graecuruans Latinarum alumnus,gratiaru etia credo astiatu sua V sq; beatus, tum selegantiam redolens germanam dis ciceroniana: Germanos Gallosin eam ob noxa obiter ignominia astes quod ν Gri
116쪽
1N PANDECTA s. Graeca Latinis perta cerent nec eo contentus,etium licen. tiam nimium scribend grauitate censoria, qualis pro potestate castigasse diciturnisse uer)ad ciceroniana praescriptasuas ciceronianis non cedentia, docilem aetatem naturamque reuocasse. Quem es uirim ipsum magnum aliorum iudicio esse puto suo etiam ipsius atque meo mutito omniam nostrae momoriae maximum esse non inuitus I reor , er libenter agnosco: en audebo bona hominis v nia cultero reston re, Ciceronem epistolas suas pedimultas , eas que elaboratus Graecis uerbis sententi s que
distinxisse in libris etiam Oratorijs atque philosiophicis, in quibus linguam Latinum locupletare praecipue concupivit, post uocabula Latina Graeca quoq, ipsa substituere solitu: nimirum ne non satis a lectoribus pcrciperetur, quod intelligi uolebat , simul ut uere σ recte Graeca Latinis se reddidiss dejiceret.Equidem quod ad me pertinet, nihil nec commodius nec expeditius esse cetisto, ijs quidem quia bus eius admisi conscientia incesti Cr religio: quam tanto
viro monenti aequo animo auscultare, quem ego ciceronis
similem esse in quibusda audio: in eo etiam simillisu, quod nihil libentius jacit,quam ut in laudibus suis longe lates quassis suo iuire expatietur. audire id tantu a me ob ecro, si id ad me priuatim attinet, lectores non grauentur: in i sq*ae antea φρ π si, praesertim in libris quinq; de Age,
in animium me inducere non potuisbe crum scriberem, eoruque a Graecis mutuabar autoritatem Latinis Ad s me probaturum, nisi uerba quoque ipsa una laudarem cum autoribus. Multorum enim culpa ictum cse sciebam, qui Graeca sermone Latino confidentiuK. scriptitant, ut translationwmfdes magnopere autoritasq; nuc lubescitidi sit NUer autoris Graeci prista in primis autoritate poli
117쪽
GVL. BV D. ANNO T. RELICUlaniis libri satis multi uersi sunt. Horum unam nuper cum alique eiusdem ut opinor feci editu ni admonitus ab hom neu rus lingua erudito, cum legissem,admiratus sum in terpretsi iguorantium ne dicum an potius securiritem nimiam , qui huic aetati, huic ivuenum studio cr contenti ni jucura uerborum fiducia, imposturam, sacere diutius sesterauit: id quod inim reprehensorem nestrum an
maduertere etiam atque etiam operae erit pretiam, quat
nus ad ipsum ad mes portineat. Q nasi uero id tantam in huiuscemodi scriptis referat, quam Latine loquamur σquini honeste: non etiam quam uere, quam confientanee, quanis ex toris ipsitus qui vertitur sententia. Sed iam nimis multa de re quae lentio refutari non incommodifi- me poterat: id modo non ignoraretur,prudentes nos scienicis silentio trans Je: quod tamcn adlatura contes
In hoc enim dimiit a caeteris, quod instituuntur venatores aut puricarii aut aliam quam uoluntatem, gesticulandi uel aliter se mouendi gratia. Legend&m puricarij vel Drhicharij aut in aliam quam uoluptatem. Venatores alitest ni instituebantur,id et docebantur, non adferas per saltus indagandas,ut Accusius existimauit: sed ad voluptate populi ut in oculis eius ferus in arena conficerent ut enim Iu-dus erat gladiatorias, id est schola in qua ad gladiaturam
- instituebantur : sic uenatorius ludus in quo ad uenati nem bestiarij exercebantur. Tranquirus in claud. Circeimses Irequenter commisit in Vaticano, nonnunquam imteriecta per quinos mis iis uenatione.Idem in Domiti. Sp ridicula magnifica afidue Cr 'mptuosa edidit. num uen tiones gladiatores er noctibus ad IIchnos: nec uirorum modo
118쪽
1M PANDEc TAL u inodo pugnis, sed er foeminarum. Cicero in o. Ogia clarum , Prodigi sunt qui epulis σ uiscerationibus crgladiatorum muneribus, ludorum uenationum i apparatu pecunias projundunt. In ludum igitur uenatoriam duum nare reos, di in exercitationem ferus in theatro conficienὰ di damnatos addicere. scholam enim criticiu Romani Iu- g. . dum appellauere, ut inquit Paedianus, Quin er ludi appellatione gladiaturum intelligimus. Fabius in vim .de Noemate loquens, Hoc nomine inquit donarunt ea quae inon dicunt, uerum intelligi uolunt. ut in eum quem septim a Ddo rectinerat soror, agentem eu talionis, quod ei pollicem dormienti recidisben Erus dignus ut haberes int grum manum. sic enim auditur, ut depugnares. A' Iura redimere Quintilianas pro a lanisti emere dixit, ne ultra gladiator eget. Q ni autem inuiti sic in liturbantur in uenatione, ad bestias damnati dicebantur: quae poena longe iarib M
mitior est quam bes ijs obiectorin: qui protinus lania. ' V. 'bantur a feris. Hos se ijs subiectos turilicon ulli uocant: h
ut in cap. Poena supra, Ad legem Pomptium, in l. Eius ' dem,insine, supra Ad legem cornet defcarijs. Hanc differentiam si diligenter animaduer rus, in Pandectis sepe est in enire: ut in cap. Q ni ultimo. Cr in cap. Ad bestis, insta hoc eodcvi tractatu. Cicero pro Roscio Amerino, de poena parricidi) loquens, Noluerunt maiores corpus feris ob cere: ne best ijs quoque quae tantum scolim attigissent,
immanioribus uterenturi spartimus in carucul. Si qua mdo stris obiectos uidit, sciat, aut oculos auertit: quod rmbis bini populo perquam amabile luit. Tacitus libro decimo hept,mo, Captus in eo praelio Maricus, ac mox feris obiectus, quia non laniabatur ,stolidum uulgum inuio labilem credoba donec steminie Vitellio interjectus est.Frincipes au te
119쪽
tio GVL. BV D. ANNO T. RELIQ, uiolentiores, liberos homines σ insontes ut interdum cogebant cum bestijs pugnare : interdum homines nobiles. pretio ad id allicientes , aut alio praemio. Tranquillus in Nerone, Exhibuit autem ad ferrum etiam quadringentos senatores, sexcentosq; equites Romanos, ex quosdam β tunae atq; existimationis integrae ex ijsdem ordinibus,com ictoresq, strarωmer uaria arenae nunisteria. indestria
-quanti fiua Iunera vendantonid restris vendunt nullo cogente Nerone. Hi sunt qui notantur infamia in cap. t i. circa finem. supra De ijs qui notantur infamia. Illum deferentium damnatorum ad bestias er feris obhciendorum, Accursum non . . intellexisse, ex glossemate eius liquet, in cap. Qui ultimo,in erius: Cr in cap. Ad bestias. cuius capitis est hie sensus, Eos qui ad bestias damnati sunt, praesidem poenae ob mere ad clamorem plebis non debere . si umen eos uideat eo corporis animis robore praeditos , ut inter athletas
prodire posint, aut in aliud j ectacuum honestius, tib
re eum ad principem referre, ut eius arbitratu aliud quid orehisbaerii. de iis stituat. Enimuero pγrrhichari , siue pumicari liquo more legere placet Graecis dicebantarμεθ' o πλων scilicetvvnum di a pγrrhicha sic dicti: quae saltatio erat armata, ob id ei toplios dicta. Pollux lib. M ii. ad commodum imperatorcm, Genera inquit sullationum, Emmidia, quae tragicorum est: cordax, quae combcorum: cicinnis, quae Sui3rorum. Enopsiae autem, id est, d Lam armatae salariones duae: Pγrrhica Cr Trisas, cognom
nes Drrhichi et telafiij iudicum theatricae saltationis. Plato in v i i. de legibus, Duo mq it salotionum honi δε-rum genera institiat u qui inuetorsaltationis fuit. Alterum bellicum,
120쪽
bellictim, alterum pacatum: illud Drrhichen, hoc emmeliam nuncupans:utrunque nomine decoro atque accommodato. Emmelia autem a concinna ac decenti motione coraeporis appellata est. Emmeles enim a Graecis dicitur quod ad melos mouetur, quod ut inquit Fabius in pri ad fe- M.A,. ras uocis pertinet Cr canorem: ut rhγthmos ad uerborum collocationem spectat, id est ad modulutioncm. Haec gen ra ide Plato απουδαὶα,id est studiosa stridq; hocul Cr commendabilia. serj autem inquit generis ea stecies quae codipus bene constitutum, animums virilem er strenuam uioαientis laboribus implica bellica recte vocetur. qua uero si cudis in rebus uolupcitibu3j temperatis utitur anima moderatione praedita, eum pacatam si dixeris consentaneo noturae nomine appellaueris. Qvum autem ea innitutio exercintios, utilitatem asyrret, ex eodem Platone intelligere possumus, quo in loco ita inquit, PIrrhica est, quae mo- orrhichis riones corporis imitatur ctus luctu3l declinantis Cr vin-bundi, omni triumq; cedentis, in alium etiam subsilientis, er si e succiduo poplite demitentis, rursu3b contrarios his motus pγrrhicha imicitur: eos scilicet qui in habitus corporis actuosios seruntur: quales cius sunt, qui fugitα-rrum migilii cs iaculationes effingere motu corporis,plo garum er petitionu multipliciu m in uomici os,qui impleres contendit.Plinius nmen in septimo uidetur pγrrhichen ab enopsia distinguere his uerbis, Salcitioncm armatu Curetes docuere,parrhichen Poenbus. Traquillus 'γrrhicha saltauerunt Asia Bitis niaes principῖ liberi. Athenis solennem fisisse eam stationem, ex Ls, apologia li