장음표시 사용
161쪽
scripsit Propter violatam virginem adultam,qui postea ma- r.l pro criritus esse coepit, accusator iustus esse non potest. Et ideo iure si βῆ- ψi mariti crimen exercere non potest, nisi puella violata sponsa eius fuerat. Est ergo rescripti interpretatione ad sponsum lex Iulia porrecta. Ait lex vi ico PATRI QI E. Pater crgo inacculatione filiae aequale ius cum marito habet Si tamen Isimul ad accusatione ambo vcniant, maritus praeferetur.Nam tu; . de adulta propensiore iure, & maiore dolore executurum cum ac- x cusationem credendum est, in tantum, ut etiam si pater prinuenerit, dc libellos inscriptionum deposuerit,marito non neglegente, nec retardante,sed accusationem parante, & probationibus instante, atque immincnte, ut lacilius iudicantibus de adulterio probetur, idem sit dicendum Nisi igitur, cic ausis.
ait Vlpianus', pater maritum infamem aut arguat, aut do- u l . e .ceat colludere magis cum uxore, quam ex animo accusare,
postponetur marito. Vbi nemo non quaesiturus est, an infamia maritum ab adulterij accusatione repellat. Quod vix est, ut dici possit: quandoquidem suam,suorumi iniuriam exsi quentes infames audiantur': & generaliter, qui alias idonei x t acum accusatores non sint, in ijs causis ad accusandum admittan- mes . DI 2. tur I.Sed nec hoc sentit Vlpianus maritum omnino ab accusatione adulterii ob infamiam repelli, verum patri postponi. Li. Duui'Famosus igitur maritus,verbi gratia, leno vel histrio, aut alia ovi vo ignominia notatus, iure mariti accusare volens, a patre sil- mouebitur ' Iure fine extranei, id est, ut quilibet de populo
ad accusationem prosiliens, ca ratione non repelletur, quod dea Eer suum matrimonium vindicet, cuius nisi vindictam cxequeretur, omnino iustus accusator non esset. Cum vero integrae famae maritus, patre praeuento accusare instituerit, patri tempora non cedent. Sic tamen, ut quod antequam maritus
praeuenisset,lemporis e fluxerit, & ipsi marito, & patri, quia nihil eum patrem impedierit, cedat: at postquam maritus occupauerit residua tempora, quae sexaginta diebus desint,
patri non cedent, qui accusationem perferre non possit': ' vulgata cnim regula est aduersus eos, qui agere nec si velint possint, ex mora praescriptiones temporum , quae agentibus obijciuntur, non induci.Quae cum ex neglegentia non age
iis locum habeant, in corum persona cessant, quibus ne e X a gentia
162쪽
b l.e5tra. C. gentia imputari nulla potest M. Itaque si maritus sit in magit U. e.. stratu , N ideo accusare non possit, patris quidem accusatio
ann. except. l. impedietur, ne marito surripiatur ius suum, sed quoad in .ό gistratu filius abierit, patri tempora non cedent . Quod sic e l si marit'. accipiendum cst, si cum magistratum maritus gerat, in quo Di Mes agentes sine fraude in ius euocari non possunt,id est, qui imperium habent, & qui coercere aliquem possunt, & iubered l. i. D. de in carcercni duci A. Huiusmodi cnim magistratus qui gerunt, 'u interim accusare prohibentur '. Ccterum pater in nuptae ii Lude in tantum filiae accusatione praecipuum ius habet: in viduae ac-iμ ... cusatione extraneo non praesertur . Sed & cum demum p Le.ude,e- trem priuilegiario iure accusare posse puto , qui in potestate i. ., habeat. Maritus Vero etiam post accusationem ab extraneo Iegesa. Diae peractam, mulierem repetias, accusationemq; instaurans au-' ia, talici dictur, si idoneas causas alleget , quibus impeditus non insti
renui inde tuit accusationem . Ait lex, SEXAGINTA DIE s VT φ i ri L E s. Iure mariti, patrisiae adulteri j accusare volentibus sex me adulter. ginta dies Vtiles computantur' : quorum Cornelius Tac. in
e Jό labi minit loco. Exacta & a Titidio Labeone Vistiliae mari
Ii .D.eo.ld . to, Cur in VXore delicti manifesta ultionem legis omisisset,a
Fόφ. 'i que illo praetendente sexaginta dies ad consultandum datos rLib. Auia nondum prritet ijsse,satis visam de Vistilia statuere,eaq: in in- . i. e jό sul in Scriphon abdita est. Vtiles autem dies Imp. Alex. ' in- adulter. terpretatur, quibus in publico citis facultas fuerit, apud quemm Ini miles. reus, Vel rea postulari potest. Papinianus vero ' sic , dies s quid D 0. quibus potuit maritus accusationis sollemnia implere. Idemn In d Lmi- adijcit', Sexaginta his dicbus seriatis quoq ; dies si modo ia-i 'SI AE cultatem adeundi accusatorhabuerit numerari,quoniam de plano libellus dari potest. Accusaturi enim libelloso l. libello. a se subscriptos offerre ei, cuius de ea re notio erat,solebant', tum D dς ς' quibus nomen rei deserebant, & crinacia, ut crat admissum,nsiliisse. o. ad indicabant: quod cliam in transitu & procedente praetorei vinς 4 4- fieri potuit. Cum igitur accusationi instituendae hi dies dentur , non illud cxigimus, ut praeses sederit, sed ut sui copiam secerit ,& accusator experiundi habuerit potestatem. Fieri enim potest ut ijs quibus praetor scdit diebus, accusatori iustissimis occupationibus impedito accusandi non sucrit potestas : quod in xtilium dierum tractatu imprimis silcctamus, in
163쪽
in quorum computatione incunda ij demum veniunt, quiabus nulla idonea causa agere, accusarcue impediatur'. Proinde siue magistratum gerat maritus, sue Re pub.causa absit, siue in vinculis, siue apud hostes sit,muneribusue militatibus, vel alio publico ministerio occupatus agere non queat, in ea causa est, ut ei dies non cedant 'i: cedant vero ij, quibus a cusare ei licuit , quamquam praetor pro tribunali ius non redderet. Sic fit,ut utiles dies interdum sessionum sint, intem dum non sessionum, aliterq in his, quae causae cognitionem desiderant, & decretum exposcunt, aliter in his quae de plano expediri possunt,computentur In illis enim,quoniam pro tribunali expediri debent, eos demum dies computamus, quibus more maiorum praetor sedens postulationibus responsim dederit : in his vero omnes cos dies, quibus praetor sui potestatem qualitercumque fecerit,etiamsi non in iure Sexaginta porro hi dies ex die diuortij marito cedere incipitit '. Intra quos mariti, patresue agentes, haec praecipua habent. Primum, quod alijs omnibus praeseruntur: deinde, quod sine calumniae metu accusant. Quod in marito quidem cxpressi sum cst '': in patre vero etiam obtinere Crcdidcrim, cuius cadem causa esse, quae & mariti dicitur. Adde, quod qua ratione publico iudicio mortem liberorum patrem vindicare Senatusconsulto constitutum cst A, eadem ctiam ratione adulterium filiae vindicans, quod morte non minus graue est, periculum calumniae timere non debet. Tum vero Senatus consulti beneficium non in caedis dumtaxat quaestione locum habere, sed & ad alias publicas accusationes produci Imperator Alexander rcscripsit r. Verum huic sententiae valde obstat quod a Paulo scriptum cst, patrem sine periculo calumniae accusare non posse ': quod idem de marito quoque Scaeuola' tradit: quos locos Accursus, ut superioribus conciliet, co casu procedere posse ait, quo tam cui dens mariti vel patris calumnia est, ut cxcusationem non habeat. Cum enim instigante dolore sbi factam iniuriam exequuntur,tum cos calumniae periculo subi jci quum visum non est, ne ab accusando imminentis, si non probauerint, poenae in tu deterreantur. Cum vero quaesito violati aliori colore, ad accusandum vexandi rei causa, malo i animo prosiliunt, si
164쪽
quod propositierint, non probauerint,& in cui leti calumnia deprehendantur, impune serre non debent. Et hoc quando aliud probabilius non occurrit, sequendum censeo. Planc si iure extranei post sexaginta dies accusationem instituant, calumniatorum poenae subiacent: quae tamen nec hoc quidem casu facile marito irrogabitur, si illuc nili facilitate ductus, vel
ctiam seruorc aetatis accensus,ad accusandum descenderit'. Praeterea marito singulari iure hoc conccditur , ut ex sola si spicione ream uxorcin iacere pollit, utq; inscriptionis vinci lo accusans non contineatur , quod ceteros omnes accusatores similitudine supplici; obstringit. Datur vcro marito, citi duos reos ex alio crimine habeat, iure viri tertium accusandi potestas,quoniam ca causa non cedit in numerum ceter
rum accusationum A: is cnim qui duos reos delatos habet, tertia accusatione ita demum repellitur, si non suam sitorumq: iniuriam cxcquatur '. Ex quibus definire facile est, quid sit iure patris , maritave ε accusare: cui opponitur iure cxtranei '', vel iure publico' accusare, id est,iure communi,&ut quilibet de populo. Maritus porro etiamsi iure mariti a cusationem instituerit, ab ea tamen impune non desistit. Quinimmo sine abolitione desistens in Turpillianum inciadit, Nec mutat quod scriptum est cos, de quorum calumnia agere non permittitur, si destiterint,non incidere in poenam Senatusconsulti. Hoc enim eo pertinet,ut parentes & pata ni , de quorum calumnia queri liberis libertis V non licet si ab accusatione contra cos instituta destiterint, Turpilliano non tencantur. Quod beneficium ipsis tantum , non etiam libcris eorum praestatur P. Maritus igitur, ut ab accusatione impune desistat, abolitionem impetrare adito pro tribunali praeside ' necesse habet, nisi si publice abolitio interueniat Qua interueniente etsi intra dies praestitutos reum non repetierit, Senatusconsulti poenam non timet. Neque enim via detur desistere, qui exemptum reum non desert. Eximitur autem publica abolitione interuenientc y. Sed nec post ab litionem retractabitur in iudicio repetendo de maliti iure Nam cisa crimen repetit maritus, codem iure repetit quodc accusabat.Neque pollunt ci praescriptioncs obi)ci, quae ante abolitionem non sunt obiectae Atq; hac occasione ab litionum.
165쪽
litionum quaestionem Iureconsulti in libris de adulterijs ' obiter cxplicauerunt. Ex quo tractatu duos ad huius libri institutuin pertinentes locos explicare operaepretium fuerit. Videntur enim inter se pugnantia Papinianus & Vlpianus dic re : quorum unus etiam cos,qui ab accusatione,quae praescriptione temporis summoueri potuisset, destiterint, ex Sen tusconsulto plecti ait ' : alter de calumnia puniri eos negat qui praescriptione temporis exclusi causam adulteri j perferre non potuerint. Male Accursus hoc dissidium componit:dicam quod sentio,nihil est expeditu facilius. Alia corum causa est, qui cum accusationem intulissent, exceptione temporis summoti sunt: longe alia corum , qui ab accusatione, quam praescriptio temporis summouisset, discesserunt. Hi enim sponte accusationem omittunt, illi inuiti ab accusationc repelluntur. Denique Senatusconsultum, quod in desistentes scriptum est, ad cos non pertinet, quorum accusatio c. ptione clisa,repulsaq; est: illos vero Senatusconsultum teno, qui ab accusatione qualis qualis fuerit, destiterunt'. Ceterum publica abolitio cas demum accusationes abolet, quariam perlatae sunt, & ex quibus reus quis factus cst y. Ad eas enim, quae nondum institutae sunt accusationes, abolitio non pertinci'. Restat videamus,quae marito iure mariti accusanti praescriptiones obijciantur. Imprimis, si repudiatam uxorem etiam post institutam accusationem reduxerit,non qua
si eodem matrimonio durante, sed quasi alio interposito, ex eo delicto quod in priori matrimonio admisit, accusandi ius non habet 'Aboleuisse enim prioris matrimoni j delicta videtur reducendo eam M. Sed de si acturum se intra sexagesimum diem negauerit,postea accusare volens non audietur .
Idem multo magis si ab accusatione instituta destiterit'. Vtilis ergo crit illa aduersus agentem exceptio, si non legem prodidisse dicatur, ob hoc quod aggressus accusatione adulteri j, accusare destitit . Quae praescriptio cxlege Petronia,ut opinor, descendit, quae hoc continobat, ut qui iure viri dei tum adulterum non peregisset, postea ad accusationem non admitteretur Quae lex an ea sit,quae alias Iunia Pctronia appellatur ε, constanter assirmare non possum. Certe ab ipso-ma Senatusconsulti Turpilliani auctore Petronio Turpilli
166쪽
t in l. vimpas L s. r. D. de adulter. . In l. quouis. ij. C. de adulteri
no latam non dubito , qui cum Caesonio Paeto una consul tum Neronis icmporibus gessit ' :de quo de illud praeterea le
gere me memini,curationem ei aquarum mandatam , cumque cum cxercitu a Nerone reprimendar seditionis causam tum ad Galbam desecis te. Sequitur in lege, Tose res ae es. Post sexaginta dies patri maritoq; lapsos cxtraneis quibus bet accusandi facultas conceditur. Adulterij cnim crimen inter iudicia publica refertur , quibus cuilibet e populo cxperiri , licet nisi cui specialiter accusandi potestas denegata est . Nec tamen quod cuiuis de populo haec accusatio patet, idcirco publica est: sed quia lege de hac re cautum est, quae
publice accusationem inducit . Inter cxtraneos autem maritus quoque accusare poterit ',sed ita ut cis non praeseratur, si praeuenerint.Habent vero cxtranei quattuor utiles menses
ad accusandum, qui cis post sexaginta dies cedere incipiunt', Ultra quos patris maritiue voluntatem expectare neccile non habent'. Qua non expectata, statim agere,etiamsi nondum sexaginta dies cilluxerint, poterunt: si se maritus, pater o adulteri j acturos intra sexagesimum diem negauerint ' Cum cnim post hanc negationem amplius agere illi non possint, extraneis statim locus fit.Verumcnimuero constante eo in trimonio, in quo adulterium commissum esse dicitur, ab c traneo rea fieri mulier non potest. Probatam cnim a marito Uxorem, beneq: concordatum ac quiescens matrimonium alius turbare atque inquietare non debet'. Ac ne adulterum quidem interim accusari posse Papinian. ait ', qui tamen sibi ipse repugnare alio loco ' videtur his verbis: Nupta quoque mulere, metsi nocinis irmior nonpo utetur, ad tem αὐ-n contra adulterum ab extrario poterit in ri. Quod si sic intellegamus, ut durante eo matrimonio, quod mulier a viro dimissa contraxit,adulter, etiamsi prior maritus lenocini) non accusetur, accusari possit, nullam res recipit dubitationem: sin hoc sensisse eum dicamus, ut manente codem matrim
nio, in quo adulterium commissum csse dicitur, possit aduruter, tametsi vir prius lenocini j non sit postulatus, accusari: pi gnabit hoc superiori loco, nec pugnam Accursit leues atque inanes solutiones diriment. Sed enim huic capiti Constantini constitutio ' derogauit, quae ad accusationem adulterij
167쪽
LLIER SINGV LARIS. 169quotlibet e populo admitti prohibet, sed necessarias demum
personas Vcluti fratre, patruum, auunculum, quos verus dolor ad accusationem impellit.
Legis Iuliae capite septimo, quemadmodum Vlpianus seriabit cauebatur ne quis inter reos eum referret,qui tunc sine detrectatione Reipub. causa abesset. Regula autem iuris est, absentium Reipub. causa in nullo condicionem deteriorem fieri oportere . Ideoq: inter reos rcferri cos, dum Reipubl. operantur, iniquum visum cst. Idq ; generalitcr lege Memmia olim vetitum fuisse Valerius 'prodidit, cuius, ut probabile est, beneficio a Senatu impetrasse Iulium Caesarem legimus ut ne dum Reipub. causa abesset, reus peragerctur. Atque hoc nomine Verrem acerbis inae Cicero ' insectatur, quod absentis Stheni j nomen deferri passias esset. Quamobrcm & ab Vlpiano in uniuersum definitum' est, cum qui Reipubl. causa absit, accusari non licere. Absentes autem Reipub. causa angustius hic quam in Pr toris edicto A, quo absentibus iiii currit,accipimus. Eos cnim demum cxcusari lex Iulia vult,qui propter absentiam sistere se iudicio non possint, quiq: in alia prouincia,quam in ca, in qua deseruntur, publici negotij causa absint. Proinde si quis proesens sit, vice tamen absentis habeatur,ut puta,inquit Vlpianus', qui in vigilibus,vel in v banis castris militat, dicendum est, hunc deserri posse: neque enim laborare habct, ut se reptiesentet. Vigilum in urbe septem cohortes Augustus ex libertinorum ordine incendiorum causa conscripsit , in quibus, qui nomen dedissent, mili tum numero locoq; erant β : unde inter vigiles militare, ut hic, ita & in Institui. Vlpianus V dicit, idq; Strabo παλωτικορ π ασαλευθερων appellat. Vrbana vcro castra Praetorianarum cohortium, & aliarum, quae ad urbis custodiam in stationibus dispositae crant, accipi oportet. Praetoriani enim tametsi ab urbanis militibus in historijs separantur, cum tamen Romae castris a Tiberio constitutis continerentur, in urbanis castris militantium appellatione merito comprehenduntur. Habebantur autem hi ab Imperatoribus ad corporis sui custodiam, ut Herodianus lib. ii. ostendit, eaq; de causa ceteris y milit
168쪽
militibus ampliora stipendia accipiebant, aliisq: praerogatiuis stuebantur: nam de binos in diem denarios merebant, &post sextumdecimum annum missione, finitaeq; militiae praemia accipiebant, Cum alij ne diurnum quidem denarium mererent,longioriq: tempore militiae obstringeretur, quem-le Lib. i. M. admodum Cornelius Tacitus & Dion ' declarant. Et hi sunt . qui Romae militare alias dicuntur ', qui licet pro absentibus in i i Q ies. Rciputa. causa habeantur ', quod ad restitutionem in int
D. ex quibWs grum attinet, in hac tamen lege absentium appellatione
n da.militeti non continentur, quae Corum dumtaxat abientiain cxcv-
ct l.qui mit' satain osse voluit, qui Corpore ab co loco abessent, in quos ais α ὰ, deseruntur, adeo Vt qui in ca prouincia, in qua Reipublic. quibus caui ciuisi operam dans absens agit, adulterium commiscrit, ibio Vsi mi i dem accusari salua legis sentctia possit, nisi,addit Vlpianus', 'a. ea persona, quae ad Praesidis cognitioncm non pertinet. ''' quae verba ad milites contra quam quidam consent,male re-r L eo Cale seruntur: hos cnim cxtra militaria dc castrensia delictar ab litates , E eius prouinciae,in qua facinus admiserint, praeside poena plere milu. cti debere Diui Seuerus & Antoninus rescripserunt ': non, E c, ιις male Vero ad Decuriones Principalesq ciuitatum reseret de te militi tur,quos punire Praesidi prouinciae, nisi aliter sedari tumultus
V l.renul D. non posset ', Vel res dilationem non reciperct ', non permit- Q Πής tebatur. R ccipere tantum in carcerem, vinctosq: custodire,
a l.s qui, s. dc principi de eorum pocia a scribcre licebat 'eratq: hoc adeo lό in . madari Principalibus,quae Praesidibus dabantur,cai '' L i. Isth. tum ',ut si id admisisse Decuriones viderentur,propter quod
prin D ' Md- relegandi extra prouinciam in insitam essent, imperatorisio de bou. scriberetur. Praesidali cognitioni de alij nouissimorum princi- ς' i pum constitutionibus eximuntur'. Verum enimuero no aliasp,h. . 'LD. absentia excusatur, quam si ante coeptam cognitionc abesse φρος iue u quis coeperit. Itaque adulteram si postea quam crimen con-oTm gilii: tra eam inchoatum est, prouinciam excellerit, etiam absen-y 1 33, C dς tem inter reos recipi polle Imper. Alexander rescripsit'. An: 'i ' si hiε. vero & condemnari Et est iure ciuili constitutum'absentem D dς rix i, capitali pcona damnari non posse, pecuniarias vero poenas, clis..' - ' vel eas,quae existi inationem contingunt,si saepius moniti per contumaciam desint, statui posse, & usque ad relegationem
procedi Excusantur cum ij soli, qui bona fide absunt, & ut ait
169쪽
ait lex, Sine detrectauone. Nam si quis cultandi criminis cau- si id egerit, ut Reipublic e causa abesset, nihil illi commentum hoc proficiet'. Admonent autem me haedilegis verba,ut 'Vlpiani locum ' emendem,in quo eos, quos accin rc non li- uio
cini Re pubi causit ab erit, aeum non retractans Lydis causa Z Q Lod nullum bonum sensum habet. Legendum itaq; suspicer:mum nota destructandy Pges caeus ab . Vt&alio lo- ς co non demis tanta, te imonidi causa aberit. & alias ': taui a i si lectici detractis aen notis alia ab i. Porro qui inter reos adulte- Π' ' ε' ari j receptus est,ab iis defendi non potest'. Ad crimen cnim . publici iudicij persequendum frustra procuratorcira interue-'quae. Daenire, multoqi magis ad defendendum ciuilis constitutio est . s LMemili f. Cui tamen refragari Alexandri rescriptum creditur, quod ita vit Dii: ρο- cst k, I eos capital um criminum assentes etiam per procurato- st ' i' 'ἴ is Hrem desinae leges tuae forumpias corumpermittunt. Sed non accusici omnia capitalia crimina iudicii publici sitiat. Igitur in priu torum criminum causis desenser recte interuenit, in publicorum iudiciorum criminibus non recte interuenit . In cri- h l simum.
mine autem adulterij nulla dabatur dilatio, nisi ut persenae . y hi, ' exhiberciatur aut iudex ex qualitate negoti j hoc causa cognita permisisset f. Vnde Paulus lib. 11. Sententiar. In causa, 1 l. oerim se ait,adulterij dilatio postulata impartiti non potest. In capita- ζ τὰ , ' libus certe causis,causa cognita reo tres dilationes,accusatori duas dari potuisse constat l Dala
Lex Iulia specialiter quosdam adulterij accusare prohibebat, Vt minores xxv. annis . Nec enim iustus accusator visus m Gm rhest, qui nondum robustis aetatis citct. Hoc vero in hac lege ita n a. a singulare est. Nam a ceteris vel capitalibus accusationibus xς minores non inpelluntur '. Vnde Macer ' in iis, qui propicr n i qui aetatem accusare non possunt, pupillum tantum numerat, id bisu est impuberem, qui nondum exacti consili j capax est. Cui ta- Ο qui accumen ex consilio tutorum patris mortem exequi, necnon de Euta b '' patris testamento agere permis Eam cst y. Eum vero, qui pu- p i berem aetatem egrestus iudicium iam possit ad accusationem ' 'instituendam adhibere, in publicis quoque iudicijs, nisi quae y 2 lex
170쪽
lex nominatim refragetur,admitti constat. Sed enim alienam dumtaxat iniuriam exequentes iure publico minores xxv. annis ex hac lege submouentur. Violatum vero suum malim monium minor, non tantum iure viri, sed & extranei iuret si misit'. vindicare potest '.Nec enim ulla umquam praescriptio obi j ciua. si iii ' V tur, suam iniuriam exequenti. Ideoq; & cx hac causa adaccusandum admittuntur, qui alias idonei accusatores non es-r Li. l. bi ta- sent . Eadem ratione violata virgo, iniuriam suam assistenti-- , ' bus curatoribus metu praescriptionis persequetur'. Mi-s sam Iulia. norem xxv. annis hic accipimus ctiam cum,qui annum vice- di sim Iitu simumquintum aetatis agit, aliter atquOn lege Asia Sentia, in qua non tam minor xx. annis est, qui supremum diem annit l. i. D. de vigesimi agit Porro ceteri quoque, qui publico iudicio ac-m-η Q cusere n6 possunt,& ab hac accusatione submouentur: quales simi mulieres, serui, milites, famosq: homines, qui cum bestijs depugnandi causa in arenam intromissi sunt, quiq; artem ludicram vel lenociniam fecerint, calumniasue causa publico iudicio sint damnati. Quos Vlpianus hac occasione u l. . D. de libro secundo de adulterijs erat persecutus'.
pul.viol. b ii. l. hos accusare. s. O mnibus.
Hoc capite nono legis Iuliae continebatur . Possunt autem non liberi tantum homincs, scd & serui, lege Iulia accusari . Nam & hi omnibus publicorum iudiciorum legibus rei fiunt, quarum modo poena in cos cadit ' Cuiusmodi relegatio ne sit, ab interpretibus dubitatur, scruorum certe poenis eam conuenire argumcnto cst, quod hac lege postulantur, cuius poenam rclegationem esie,tam ccrtum est,quam quod certissimum. Et relegatione scruos, qui domini auctoritate sepulchra violauerint, Constantinus plectit'. Vnus creditur Venuleius dissentire : qui tamen ceteris consentiet, si eius verba haec, mel capitis ama, quaesieruorum pinnis non come nit, sicut ria alio, sic cum Ioanne antiquo interprete accupias, sicut relegatio scilicet conuenit. Et ita sepe vox Sicut oppositam praecedentibus sententiam significat F. Exemplum vero capitis poenae,quae seruis non conuenit,deportationem
asserri posse existimo. Nam & vltimo supplicio plecti, & in metallum, vel in opus metalli, vel in ludum venatorium, volad