Titi Petronii Arbitri Satyricon, ex optimis exemplaribus emendatum. Tomus primus secundus

31쪽

mutat, fraudem parat, non satissa tionem. Deinde, si gratiam a legato moliebantur, quid ita omnia fecisti, ut, quos tuebaris, absconderes 2 Ex quo apparet, casu incidisse moxios in plagas, et 'le artem quaesisse, qURNOstrae animadversionis impetum cluderes. Nam, quod invidiam facis

nobis, ingenuos honestosque Clamando , Vide, ne deteriorem facias considentia causam. Quid debent liaesi facere, ubi rei ad poenam confugiunt 3 At enim lamici fuerunt mostri 2 eo majora moruerunt supplicia. Νam , qui ignotos laedit, latro appellatur; qui amicos, Paulo minus . quam parricida. Resolvit Eumolpus tam iniquam declamationem ; et,

Intelligo, inquit, nihil magis obesse juvenibus miseris, quam quod nocte

32쪽

deposuerunt capillos: hoc argumento incidisse in navem Videntur, non Venisse. Quod velim tam canstide ad Vestras aures Derveniat, quam Simpliciter gestum est. Voluerunt enim,

antequam conscenderent, exoner re capita molesto et supervacuo pondere; sed celerior ventus distesit curationis propositum. Nec tamen Putaverunt ad rem pertinere , ubi inciperent, quod placuerat ut fieret: quia nec omen nec legem naviganlium noverant. Quid, inquit Lycas, attinuit supplices radere 7 nisi se te miserabiliores calvi solent eSse . Quamquam quid attinet, Veritatem Per interpretem quaerere 3 Quid dicis tu, latro 3 quae salamandra Supe cilia excussit tua cui deo crinem vovisti Τ Ρharmace, responde.

33쪽

manifestissima dicerem , inVeniebam ; turbatus, et deformis, praeteT spoliati capitis dedecus, superciliorum etiam aequalis cum fronte calvities , ut nihil nec facere deceret, nec dicere. Ut Vero spongia uda facies plorantis detersa est, et lique-sactum per totum os atramentum Omnia scilicet lineamenta fuliginea nube consudit, in odium se ira CO vertit. Negat Eumolpus, passumm8e, ut quisquam ingenuos contra fas legemque contaminet, interpellatque saevientium minas, non .Solum voce, sed et manibus. Aderat interpellanti mercenarius comes, et unus alterque infirmissimus Vector, Solutia magis litis, quam Virium auxi-

34쪽

Ibar , sed , Intentans In oculos Try- Phaenae manus, usurum me Viribus meis, clara libera que voce clamaVi, ni abstineret a Gitone injuriam mulier damnata, et in toto navigio 8Ο-Ia Verberanda. Accenditur audacia mea iratior Lycas, indignaturque , quod ego, relicta mea causa , tantum Pro alio cIamo. Νec minus Tryphaena contum clia saevit accensa , loliusque navigii turbam diducit in partes.

Hinc mercenarius lonsor serram emta sua nobis, et ipse armatus, dis- .

tribuit : illinc Tryphaenas familia

nudas expedit manus. Ac ne ancillarum quidem clamor aciem destituit , uno tantum gubernatore, Te- Iicturum se navis ministerium , de- nuncia ille , si non desinat rabies li-

35쪽

3o PETRONI Ibidine perditorem collecta. Nihilominus tamen perseVerat dimicantium furor; illis pro ultione, nobis Pro Vita pugnantibus. Multi ergo

utrimque sine morte labuntur ', plures cruenti vulneribus reserunt , veluti ex praelio, pedem: nec tam ricujusquam ira laxatur. Tunc sortissimus Gito11 ad virilia sua admovit novaculam infestam , minatus, Se abscissurum tot miseriarum Causam t inhibuitque Tryphaena tam grande facinus, non dissimulata mis. . sione. Saepius ego CultTum tonso rium super jugulum meum posui , non magis me occisurus, quam Giton, quod minabatur, facturus. Αudacius ille tamen tragoediam implebat, quia sciebat, se illam habere noVaculam, qua jam sibi cervicem

36쪽

praeciderat. Stante ergo utraque acie, cum appareret futurum non tralatitium bellum, aegre expugna Vit gubernator , ut, caduceatoris moro, Trypb aena inducias faceret. Data ergo acceptaque, Patris mo

re, side, μotendit rmum oleae a tutela navigii xaptum, atque in co

Quis furor, exclamat, pacem convertit in arma rQuadu Ostra exuore marius 7 Non illotus hostis Hac in uIasse vehit decepupi Mira Atridae ;Nee Μodea furens fraterno εφnguino pugnat: Sed contemptus amor vires habet. Et mihi fata IIos inter siuetus quis Taytis evocat armis ΤCui non est mors una gatis Τ Νo vincite Pontum , Gurgitibusque feris aIios imponite suctus.

CIX. IIaec ut turbato clam emulier effudit, haesit paulisper acies, revocataeque ad pacem mauus intermisere belli . Utitur poeniten-

37쪽

SuPΕΤRON ΙΙtiae oecasione dux Eumolpus, et, Castigato ante Vehementissime Lyca, tabulas foederis signat, queis haec formula erat : Ex tui animi sententia, ut tu, Tryphaena, neque injuriam tibi sectam a Gitone que- Teris , neque, si quid ante hunc diem factum est, objicies, Vindicabisve, aut ullo alio genere persequendum curabis : ut tu nihil imperabis puero Yopugnanti, non amplexum, non Osculum, non coitum Venere con-ε strictum, nisi pro qua Te praeSentes ,

. numeraVeris denarios Centum. Item,

Lyca, ex tui animi sententia, ut tu Encolpion nec Verbo contumelioso insequeris, nec Vultu; neque quaeres , ubi nocte dormiat : aut si quaesieris, pro singulis injuriis numer bis praesentes denarios ducentos. In

38쪽

sATYRICO N.

haec verba foederibus compositis, arma deponimus : et, ne residua in animis etiam post jusjurandum ira Tema neret, praetcrita aboleri osculis placet. EXhortantibus Universis , odia delumescunt ; epulaeque ad Certamen prolatae conciliant hilaritate convivium. Exsonat ergo CaΠ-libus totum navigium : et, quia Te pentina tranquillitas intermiserat Cursum , alius exsultantes quaerebat fuscina pisces; alius hamis blandiem libus compellebat praedam repugnantem. Ecce etiam per anterinam pelagiae consederant Volucres, quas textis arundinibus peritus artifex tetigit. Illae, Viscatis illigatae Viminibus, deserebantur ad manus; tollebat plumas aura Volitantes, Pennasque per maria inani spuma a. 4

39쪽

PETRONII

torquebat. Iam Lycas redire mecum

in gratiam coeperat ; jam Tryphaena

Gitona extrema parte potionis Spargebaticum Eumolpus, et ipse Vino solutus, dicta voluit in calvos stigmososque iaculari: donec, ConsumΡ-ta frigidissima urbanitate, Tediit ad Carmina Sua, Coepitque capilloaeum elegidarion dicere.

Quod solum sormae decus est, cecidere capilli , Vornantesque comas tristis abegit hiems. Nunc umbra nudata sua jam tempo a maerent; Areaque attritis ridet adusta pilis. O DIIax natura deum i quae prima dedisti aetati nostrae gaudia , Prima rapis. Infelix, modo crinibus nitebas, Phoebo puIchrior et sorore Phoebi: At nunc laevior aere , veI rotundo Horti tubere, quod creavit unda , Ridentes sugis et times Puella S. Ut mortem citius ventro credas , Scito, jam capitis pcrisse Partem.

CX. ΡIura volebat proferre, Cre-

40쪽

do, et ineptiora praeteritis, Cum ancilla Tryphaenae Gitona in partem navis inferiorem ducit, corymbioque dominae pueri adornat caput. Immo supercilia etiam profert de pyxide, sciteque jacturae lineamemta secuta, totam illi formam suam reddidit. Agnovit Tryphaena Veriam Gitona; Iacrymisque luctata , tuno primum bona fide puero basium dedit. Ego, etiamsi repositum in pristinum decorem puerum gaudebam, abscondebam tamen frequentius vultum , intelligebamque, me non tralatilia deformitate esse insignitum , quem alloquio dignum nec Lycas quidem crederet. Sed linio tristitiae eadem illa succuaerit ancilla , Semeatumque me non minus

decoro exornavit capillamento : im-