장음표시 사용
161쪽
Fidaque secretis respondet silva querelis:
Et percussa meis vocibus antra sonant. Nec tantum populos, nec tantum horrescimus urbes, Quantum non justae saevitiam dominae. Hoc vitae genus, hoc studium mihi fata ministrant: Is Hinc opto cineres nomen habere meos. Me probet umbrosis pastorum turba sub antris, Dum rogat agrestem lacte tepente Palem . Me rudis indocta moduletur arundine Thyrsis; Et tam constanti laudet amasse fide. 2o Inde super tumulumque meum, manesque sepultos Tityrus ex hedera serta virente serat.
Hic mihi saltabit Corydon, & pulcher Alexis:
Damoetas flores sparget utraque manu:Fluminibusque sacris umbras inducet Iolas, asDum coget saturas Alphesiboeus oves. Non mihi Maeoniden, Luci, non cura Maronem Vincere: si fiam notus amore, sat est.
Quid seret Atacides nobis, quid cautus ulmes Quid pius AEneas, Ascaniusve puer Z 3o Ista canant alii, quorum stipata triumphis
Musa vagum e tumulis nomen in astra serat. At mihi te te avidis liceat vincire lacertis ;osculaque optata sumere longa mora.
Et liceat posita mirari membra lucerna; 3s Noctis & insolitas nectere blanditias: Atque manus, atque Ora tuis componere in ulnis; Teque meo lassam saepe fovere sinu. . . Sed
162쪽
Sed quid ego, hei misero, ventosus inania fingo Somnia ; quae sotian non feret ulla dies
Felix, qui potuit duram exorare puellam; Et capere optati gaudia conjugii, Ille dies noctesque suos decantat amores; Et recolit veneris dulcia furta suae. Ille etiam liquido perfusus odore capillos, Mercet tenerum nocte juvante latus: laque sinu dominae primos reminiscitur ignes; quos leviter pennis aureus amat Amor. Nec cupit, AEthiopum quae canent vellera silvis; Nec, quae Sidonio lana cruore rubet. Solus habet, suscis quidquid portatur ab Indis: Solus habet ripas, aurifer Herme, tuas; Et quascumque metit segetes fragrantibus arvis Medus, & assiduo Sole perustus Arabs.
Non auro, aut gemmis miseri torquemur amantes: Qui dominam poterit flectere, dives erit. Dives ero ante alios, si te, mea vita, volentem
Sustineam ignota pauper, & exsul humo . Nam quid rubra juvant sulgentibus aequora coninis Aut quae multa niger rura Sabaeus arat Quidve torus prodest, pluma spectandus. & ostro; Si non est gremio cara puella meo Si trahere infelix inter suspiria noctem Cogor; & aeternos esse, negare, deos Num me neglectis devovit saga sepulcris Num rumpunt somnos carmen, & herba meos p
163쪽
Carmen inaccessa traducit ab ilice glandes:
Carmen nocturnae supprimit ora canis .
Carmen & informi pallentem sanguine solem Inficit; & Lunae sistit euntis equos. V, 7o Quid queror infelix utinam mihi sola nocerent
Carmina; nec nostro pectore inesset Amor. Ille vel AEaeae superat cantamina Circes: Ille vel Haemoniis nata venena jugis. Parce, puer: non Vana queror: tu vulnere nostro 7s Crescis; & exsultas, saeve, cruore meo. Quod si te nostrie ceperunt taedia vitae; Ne cesset, quaeso, funeris atra dies.
ΡARDE, decus patriae, spes maxima, Parde, tuorum, Atque idem Hispani gloria rara soli:
Quem juvat immensi caussas exquirere mundi, Primaque constanti corpora juncta fide: An magnum aeterno volvatur numine caelum: sAn propria hoc ingens mole laboret opus: Cur salsi fluctus: cur ignibus aestuet AElna: Cur vomat epotas vasta Charybdis aquas: Unde nitor stellis: cur nox majome, minorve: Cur non ipsa suo lumine Luna micet. Io Felix, caelestes cui fas nunc scandere sedes :In queis post obitum fata manere sinant. At Dissiligod by Corale
164쪽
At nos per silvas, & sordida rura, capellas Versamus: quando Phyllis amare jubet.
Et teneris nostros ulmis incidimus ignes; . .. Is Quos legat errantum coetus Hamadryadum. Et nunc capreolos, & nunc venamur onagros: Interdum saeras fallimus arte seras. Saepe juvat pictas visco captare volucres: Nec Satyris ipso cedimus aucupio. ΣΟQuod mihi si liceat tenui revocare cicuta Trinacrii niveas upilionis oves; Rura colam semper: populi valeatis, & urbes: Rura dabunt oculis grata theatra meis. Illic gramineas, pastorum bella, palaestras asAdspiciam, & celeri praemia parta pede . Nec me poeniteat sudibus certare colurnis; Aut armare cavis pectora corticibus . Pugnabunt tauri, pugnabunt cornibus hirci: Victores molli cespite serta serent. .. IOPlenaque pellitus lustrabit ovilia pastor: Ponet & agricolis rustica liba deis.
Stabunt capripedes abiegno robore Fauni: i stabit & indocta falce dolata Pales. . r. i . . t Quorum solennes ictus cadet agnus ad aras; 35 Ictus, ut innumeras eXpiet agnus O S.
Tum milium, & niveo statuet sumantia lacte
Pocula; votivas concipietque preces :Et ter transiliet flammantes potus aristas, Ter quoque non tardo rustica turba pede. ηο
165쪽
Dii iacite, inter oves, interque armenta canendo, . Deficiam; & silvis me premat atra dies: ut me non docta deploret pastor avena: utque sub umbrosa contumuler platano: ossaque pascentes venerentur nostra capellae: 43Nec procul a tumulo candida balet ovis. Exsultent alii Panchaeo munere manes; Et quaerant Pariis marmora caesa iugis.' Mi sat erit, veteres recolat si Phyllis amores; Conserat & vernas ante sepulcra rosas. so
NULLA meos poterit mulier praevertere sensus; Ipsa licet caelum linquat, & astra Venus. Tu puero teneris ignis mihi primus ab annis: Ultima tu tremulo flamma futura seni. Iam sanxere semel nos inter foedera divi, sFoedera ad extremos non soluenda rogos: Ut, si nostra tuo superesset funere vita; Dii tamen in ventos omen abire sinant
Ipse ego composito venerarer operta sepulcro ossa, serens moesta tura, meriamque manu. IOUmbrarumque sacer custos, tumulique sacerdos Concinerem querula tristia verba lyra. Nec me complexa quisquam divelleret urna; Quin cineri moriens oscula summa darem. At Dissiligod by Gorale
166쪽
At si, quod potius cupio, tibi fata dedissent, Lumina sermosa condere nostra manu:Tunc, mihi quum caros vultus spectare liceret; Atque anima tecum jam fugiente loqui; Ipsa meos tumulo manes laniata vocares; Inque tuo Iegeres ossa minuta sinu: Flebilis & longos scindens ad busta capillos, Clamares nomen jam moritura meum. Tum cineri, & mutae persolvens justa favilla, Mista dares rutilis lilia cana rosis. Illic moesta dies, illic consumere noctes optares; nec te vinceret alter amor: Sedi memor usque viri, canis veneranda capillis, Adserres tremula munera cara manu. O mihi, dum tales tumulo reddantur honores, Tam lentam Lachesis scindat avara colum. Non, ut nostra novos Arabum bibat urna liquores; ustus & Assyrio spiret odore cinis: Aut ut clara mei notescat fama sepulcri; Altaque marmoreus sidera tangat apex: Sed magis ut liceat langas audire querelas; Et gerere e lacrimis serta rigata tuis. Tunc ego Lethaeae spatiatus in aggere ripae; qua nitet obtuso Iumine falia dies; Quaque Ievis casiae nemus, ambrosiaeque virentis, Et fortunatos abluit unda greges; Dulcia praeteritae repetens insomnia vitae, ostendam Elysiis tot mea dona choris. Is
167쪽
Felicesque animas inter selicior ipse Excipiam plausus lata per arva novos. Atque aliquis comitum, laetusque, hilarisque trecentes sSparget humi flores; & mihi serta seret. Nec contentus eo, fidos extollet amores; Narrabitque aliis de pietate tua. Sed quoniam tenerae vernam nunc laeta iuventae Tempora; & amplexus jungere fata sinunt; so Dulcia lascivo jungamus gaudia lectori .iν 'Iam properat mortis panda senecta comes. Iam properant rugaeque graves, & serior aetas: . Nec dabitur molli ludere posse toro. Interea cupidis nectamus colla lacertis: ssUltima jam solvet, quum volet, hora duos. Dii facite, haec longos maneat spes certa Per annos. Candidus & pennis omina firmet Amor.
168쪽
ANTONII GARLONII ALLIFARUM DOMINI CONIUGE.
AFFER opem tenerae tandem, Lucina, puellae: Auxilio, digna est, quam tueare tuo. vocat; & madidis solam suspirat ocellis; Et roseo tacitas fundit ab ore preces. Illa quidem insueto languet mese firma dolore, s
Vixque potest longae tot mala serre morae. At tu, diva, veni, tecumque unguenta repostae Pyxidis, & si qua est, quae juvet, herba, seras. Sic flentis miseros iuvenis compescere questus, Sic una poteris sorte levare duos. Io Lucis adest dea magna: metum jam comprime, Garion: Non fiustra est Iacrimis illa vocata tuis. Da costum, myrrhamque socis, quaeque orbe remoto Cinnama per rubras naVita vectat aquas. Ipse deam venerare, sacras projectus ad aras; Is Et Genio annosum tape refunde merum. Sed trepidi cessere metus, cessere querelae. Iam parit adventu tacta puella deae: Iam puerum est enixa: vides, ut lumine matrem primat 3 en, tenero quantus in ore decori Dis Salve. Disiligoo by Cooste
169쪽
Salve, parve puer, cui jam felicia rident Saecula; cui pharetram sponte remittit Amor. Nam sive auratis humeros armare sagittis, Seu juvet accensas sollicitare faces; Seu potius jactare leves pueriliter alas, asEt dare neglectas post tua terga comas; Quis te non Paphiis eductum vallibus, aut quis Idaliae puerum non putet esse deae Vive, precor, blandumque oculis ridere parenti Adsuesce; & dulces disce movere jocos. 3o ELEGIA RU I N T 4, 1
AD Iu LIUM SENENSE Μ, EXSULEM.
QUUM mihi languentes dolor oppugnaret Ocellos; Cogerer & tristi QIvere verba sono;
Ingratos inter gemitus, moestasque querelas Allata est manibus litera missa tuis. Inspexi, agnovique tuas, mea numina, MusaS, SPieriosque haustus, Castaliumque decus. scis, ut iratum placent mea carmina Phoebum; Et flectant duras ad tua vota deas. Non hoc ingenium, non haec facundia nostra est: I, precor, atque alio flumine pelle sitim. io Ille mihi faciles jampridem denegat aures; Et vetat argutae tangere fila lyrae. Nee mihi jam solito latices de sonte ministrat, Nec docet optatos Calliopea choros .
170쪽
Quid petis exstinctam dilapso a torre favillam
Quid miser a nostro vulnere quaeris opem Iam tibi felici decurrunt carmina vena. Et rapit ad patrium te tua Musa decus. Ipsa mihi visa est, te lamentante, Thalia Ingemere, & tristi Delius ore queri: Qualis Strymonias olim quum fleret ad undas orpheus indignis vocibus Eurydicen: Qui cantu Ismarii gelidis in rupibus Haemi Adtonuit quercus, adtonuitque seras: Saxaque Bistoniis deduxit montibus; & te Currentem adstrictis, Imbre, repressit aquis. Scilicet egregios semper Fortuna poetas Tanget, & ancipiti deprimet usque rota Neve sit extremos tantum submotus ad axes Ille, Tomitana qui jacet exsul humo; Te quoque nunc rigidi premit inclementia fati Longius & patria cogit abesse domo. Sed nisi per magnos quaeratur fama labores; omnis in ardentes est abitura rogos. Sic pius AEneas, sic stirps Laertis UIysses Majus post cineres emeruere decus . Sic quoque sublatis Tirynthius undique monstris Visit ab OElaea regna paterna Pyra. Et te, crede mihi, tot lava incommoda passum Virtus sublimi ducet in astra via.