장음표시 사용
171쪽
IN FUNERE. SARRI BRANCATII '. LUCRETIA UXOR .
ERco importunae ruperunt stamina Parcae, Stamina lanifica tam bene ducta colo pErgo ego, quae meram tali modo nupta marito,
Frigida nunc tristi conqueror in thalamo Quique his dignus erat vitam exhalasse labellis, occidit externis advena litoribus
Felices nimium, fortunataeque sorores, Quae datis aeternis tura Sabaea socis. O utinam numquam amplexus, numquam oscula Essem pars vestri nempe ego parva chori. Care vir, audaci nimium confise juventae, Et nimium lacrimis umbra gemenda meis: Quis te tam densos immittere corpus in hostes Iussit λ an ad pugnam non satis unus erat Me miseram, non ulIa tuae te cura puellae, Non subiit maestae certa ruina domus. Tu mihi per sanctos sesitus jurare hymenaeos, Per non laedendi isdem conjugii; Te non immemorem carae fore conjugis umquam; Etsi Lethaeus tingeret Ora liquor . :Quin ipsa admonui, ne sic violentus in arma Irrueres: eheu quo, violente, ruis .l Quo nossem:
172쪽
quo raperis 3 quo jam nostri tibi cura recessit
An potes uxoris non meminisse tuae Vix equidem credo; quamvis heu credere cogar Tam cito pectoribus me cecidisse tuis. Sed cecidi; sic sors tulit impia; nullaque pro me vota salutares demeruere deos. Hectora sic conjux, sic conjux flevit Achillem; Sic misera exivinctum Laodamia virum. Nunc mea virginitas, quando inlibata remansit, Servetur cineri non violanda tuo. ELEGI A SEPTIMA,
SANc τε senex, quem nec sceleris contagia nostri, Nec pessiim vitiis tacta dedere suis;
AEquasti magnos qui paupertate triumphos, Tantus amor niveae simplicitatis erat. Silva tibi sedes, viridique e cespite lectus: s plebant mensas amnis, & herba tuas. Talis erat priscis victus mortalibus olim. Sed priscis tantum vivere cura suis. Λt te diverses naturae expendere casus Iuvit, & instantes divam aperire metus: Io Submotumque oculis animo Percurrere caelum: Quasque tenes sedes, mente adiisse prius. Noscere praeterea cunctarum exordia rerum: quod vix humanae conditionis erat. Ο Σ Μ, Io 233o Disiligod by Cooste
173쪽
Magnum opust ut prima surgentis origine mundi, omnia sint senis edita luciferis: Utque pater sancta demum cessare quiete Persecto artifices jusserit orbe manus. His addis Ilusque pios, ritusque verendos, Cunctaque legifero tradita sacra duci: 2o Quaeque suis castae saeclis cecinere Sibyllae: Quaeque sacer vatum spiritus ore restri: Sidereos partus, demissaque pignora caelo,
Atque inopes cunas, stramineumque torum: Speratumque diu terris, caeloque probatum asVerum hominem, Verum mente, animoque Deum.
Hinc & supplicium infandum, atque obprobria mortis, Claraque de Stygia ducta trophaea domo: Denique, ut ad patrem, populo spectante suorum, Cesierit; igniferis praesideatque locis: DQuantaque nos maneant promissae gaudia vitae: Quantaque Venturae gloria lucis erit. Miremur, tibi si placidi penetrale tonantis, Et patet immensi regia clara poli; Quum tantum his superas meritis sit scandere in arces, asQua plaga securum lactea monstrat iter
Scilicet inde datur terras spectare jacentes, Et circumfusi brachia curva maris; Solis & ardentes radios, Lunaeque recursus:
Qualiter & pacta stent elementa fide:
Nec minus aeternis niteant ut sidera flammis: Et peragant rarita noxque, diesque vices. - Felix, Dissiliaco by Gorale
174쪽
Felix, qui nostras potuisti linquere curas; Et procul humanas despicere illecebras. Felices, qui te colles videre Ioquentem; que Quaeque tibi gratos praebuit herba toros: Quaeque arbor, rupesve sacra te sevit in umbra: Et quae nunc manes continet urna tuos. Nam licet incultis fuerit tibi vita sub antris; Nunc pedibus data sunt astra terenda tuis. so Attamen o dic, sancte pater, dic, addite caelo Gloria, dic, patriae fama, decusque tuae: Ecquid te solitis mulcet sapientia chartis, Mollis ubi Elysium concitat aura nemus An juvat aurata meditantem carmina canna, Neclare purpurea tempora cana rosapAn mage virgineis sedet invigilare choreis: Quum deceat caelo, quidquid in orbe libet An potius toto supersim spectante senatu, Diluis aethereo crimina nostra soroὸ somnique quidquid agis, nitidi novus incola caeli, Pectoribus nostris non leve numen eris. ELEGIA OCTAVA,
MAXIMUM REGIs GALLIARUM CANCELLARIUM.
QUoo pectus tibi sorte, quod ardua pectoris arx est; Quod sorti dignum pectore nomen habes; Quod
175쪽
Quod leges sua jura tenent te vindice; quodque omnia virtuti pervia facta tuae; Autumni sedem, chelasque Astraea reliqui; Advenique tuos, noster alumne, Iares. In cunis ego te, si nescis, sedula fovi. Reptasti gremio sarcina grata meo. Ipsa tuos finxi mores, animumque, manusque: Ingeniumque sagax, judiciumque dedi. Hinc nostri cultusque frequens, Optandaque rerum Cognitio, hinc fidei nomina tanta tuae.
Ad te igitur duplices subnixo poplite palmas Insuetis tendo sellicitata malis:
Ne patiare, meas Latio languescere vires. Pendet ab auxilio spes mea tota tuo. primor audaces inter derisa ministros: Nec fas ingenuum tollere ad astra caput. Quodque diu partum est virtute, & sortibus armis Imperium, foedae servit avaritiae. Nec mirum, vestro tantum quum distet ab orbe, Terraque censura si procul illa tua. Quis credat 3 tectis cives pelluntur avitis
Adrogat injustas dum sibi fiscus opes;
Fiscus opes miserorum. hoc est, heu, parcere Victis λ' Hoc est Ausonio reddere jura solo Cogitur infelix alienas ire per oras Nobilitas, patriis exspoliata bonis: CuIpaturque fides domino servata priori, Et maris, & terrae non labefacta minis.
176쪽
scilicet est crimen duram contemnere mortem: Scilicet est reges crimen amare suos. O bene sortunae memores, quicumque superbas Gentibus a victis abstinuere manus. Nam quamvis saevos illectet praeda tyrannos; Is Magnanimos reges gloria sola juvat. Delentur nullos hominum benefacta per annos; aque licet faciunt nos ratione deos. At si quis serae spernit praeconia famae, Quercubus alpinis adnumerare potes. 4OErgo tu, regem cui fas lenire potentem, Da desideriis vela secunda meis. Effice, Iustitiae soliti reddantur honores: Dignus es, altricem qui tueare tuam:
Sed soror ut nostros aequet Clementia fasces: sQua sine, dura nimis, dissicilisque vocer. O decus, o lapsi spes constantissima saecli;
o vir fortuna sortior ipse tua. Sic tibi contingat Solyma de gente triumphum, Captaque per nostros signa videre duces. so
Sie Rhodanum Nilo spectes dare jura subacto:
Perque Araris ripas plurima laurus eat. Hoc ego te, mecum hoc Phoebus, doctaeque sorores,
Hoc pietas, hoc jus, nobilitasque rogant.
177쪽
DE STUDIIS. SUIS, ET LIBRIS I o V Ι Λ N I PONTANI.QUt prim s patrios potuit liquisse penates,
Et maris, & longae taedia ferre viae; Quem non. moesta domus, quem non revocare parentes,
Non potuit fusis blanda puella comis; Impius, & scopulis, & duro robore natus, s Atque inter tigres editus ille suit. Non mihi circumstat solidum praecordia serrum: Nec riget in nostro pectore dura silex :Ut possim dulcesque lares, limenque puellae Linquere; & ignoto quaerere in orbe domum. IOSed Phoebi sacros cogor lustrare recessus, Vocalemque undam, Thespiadumque choros: Ut fugiam nigras supremo in funere flammas; Et volitem populi docta per ora mei: Meque inter claros adtollat fama poetas; 11 Nec rapiat nomen nigra favilla meum: Et nostro celebrata superbiat umbra sepulcro; . Spernat & e Pariis marmora caesa jugis :Non tamen ut magni tumulum tentare Maronis Audeat; aut tantum speret habere decus. ac Sed quis tam niveis vellat mea colla lacertis 3 Quis vetet optato membra fovere sinu λ
178쪽
An tanti fuerit sacro Parnassiis hiatu, Perque suas passim templa habitata deas;
ut tibi sit nitidos lacrimis corrumpere ocellas, Discessumque fleas, cara puella, meum Λh pereat, quicumque leves sectatur honores; Et sequitur famae nomina vana suae. Tecum ego nocturnis dubitem cessare choreis Tecum ego conspersa gaudia inire rosa Deductumque levi crinem perfundere amomo λEt noctem insolitis ducere blanditiis pScilicet & Turcas Pontanus in aequora classes, Alsonsi & sortes ducat in arma manus. Qui nunc nascentis canit incunabula mundi, Aureaque aetherea sidera fixa domo: Utque imbres, lapidesque pluant, ut nubibus ignes Exsiliant; salsas ut mare volvat aquas: Hesperidumque hortos, excussaque poma draconi, Rusticaque ad primos munera missa toros; Delicias, Lepidina, tuas, resonansque vicissim Pastorum argutis carmen arundinibus: Quesitet & fulvis radiet Sertorius armis; Et Pompeianus proelia tentet eques: Audeat arguto neu quis contendere versu, Ille veI aeterno digna Marone sonat. Te pater irriguis audit Sebethus in antris, Iurgia ad ingratas dum jacis ipse sores. Inde vocas sacrum sestas Hymenaeon ad aras, Optati reserens scedera conjugii:
179쪽
Utque tuis primum surgens complexibus uxor, visa sit erepta virginitate queri. Felix, qui fidos expertus conjugis ignes, , . ' Vidisti sobolis pignora certa tuae: lNaeniolasque rudes ceeinisti, & blanda parentis . ssoscula, & ad cunas murmura nata suas. i . Felix, excultum torsit quae Fannia vatem; . c. I i . . I Quaeque illi regnum Cinnama subripuit. , sti. 'Quamvis dissidii leges patiantur amaras, Spectabunt cineres nomen habere suos. 6o Eridani post haec sed te quis credat ad amnem Populea canas fronde ligasse comas λEt Stellam cecinisse, atque impendisse querelas; Spectandos quum jam vix daret illa pedes: Bajanosque sinus, myrtetaque cognita Nymphis, 6sClausaque sulfureis antra recurva jugis: Tum superam laudem, mutisque incisa sepulcris Nomina, collapsos & reparare rogos: Denique Pindaricosque modos, resonantia plectra, Et Methymnaeae fila novasse lyrae: i t 7OQuum tamen interea motus, atque agmina regum δ iBellaque Campanae discutis historiae . h siti otii 4 IQuin & jucundo distringis saecula morsu,
Dum vaser in Stygio disputat amne Charon. Varronisque tui,. Nigidῖque exempla secutus, i i fors Grammaticae haud spretas incipis ire Vira . . t , t Carminis hinc numeros nostris depromis ab ausis, lDignatus pueri verba referre senex.
180쪽
Quid loquar, ut sacros Mariani exhauriat amnes AEgidius, verum dum canit ore Deum Rus aptar ingratos laxet sub imagine mores . Qui super infusas spernit Asellus aquas Te juvenesque, senesque colunt praecepta serentem , Parthenope spreto quae Cicerone legit: Ex adytis quidquid distini sapientia pandit; Et, Stagira, tui dogmata firma senis: Quid deceat sortemque virum; quae principis artes; Largificas praestet quae dare dona manus: Parendi leges quae sint, legesque loquendi:
Edat ut argutos lingua diserta sales: , . i Quid sortuna homini, huid det prudentiar quantum Immanes animos incitus ardor agat: Magnanimique viri quae sint ad singula partes, Sive colat pacem, seu sera bella gerat. - - , Nec sugis astrorum caussas aperim latentes, . '- Et Ptolemaeaei fata reposta poli. iSalve, sancte senex, Vatum quem rite parentem Praefecit terris Delius Ausoniis. Non te Letharae tarpent'oblivia ripae; i MNec totum in cineres vertet avara dies . . t e, Nec tibi plebejo ponetur in aggere bustum. Niliacas dabitur vindere Pyramidas . i . , Quid tibi victriues exspectas, Umbria, palmas Moenibus has patriae rettulit ille meae, C . l . .
Ille suis longum studiis, & laude fruatur e rΜe juvet in dominae consenuisse tau. P a E L