장음표시 사용
191쪽
MUI POETAE NATALIS EST . . . .
ECc E mihi totum lux exspectata per annum i
Iam redit; Aoniae, serta novate, deae. iHaec me vitales genitum produxit in auraS; P l . . . Iussit & erectum tollere ad astra caput. Nunc mihi purpureis aram cumulate hyacinthis: sCingite & intexta limina nostrae rosa Sic etenim coluisse decet Geniumque, Laresque: Ferte coronato tura, merumque λ . Tuque, apio innexos dudum acceptura poetas, i Splendida, selennes instrue, mensa, dapes: Io Hic mihi puniceo Pontani Μusa cothumo Incipiet posito carmen hiare mero: Naturaeque vias, tenerique exordia muniti . Proseret; & certa cuncta obitura die. 1 mi Crassus at aeterno frondis redimitus honore, i is Solvat Pieriis ora rigata modis: . 'Et mihi Linternumque vetus, placidumque Petrinum, ostendatque atavi regna opulenta mei: Regna male ad seros heu perventura nepotes; Dum versat varias Sors inimica vices. asAIti Diuitigoo by GOrale
192쪽
AItiliusque novos superis laturus honores, Pindarica seriae carmina docta lyra. Ssertiadum aYM. dicat, Aragoniosque by me meos: . Iure quibus cantus aequet, Homere, tuos . Nec gemat exsilium Spartani Μusa Marulli, i 2s Ventura ad nostras ingeniosa dapes: Verba sed antiqui reddari numerosque Lucreti; Dum magnis divos laudibus accumulat. Adde tuos, Puderice, salas; adde inclyta patris Eloquia; adde. animo tot bona parta tuo. Io Iamque Panhormitae Iusus, di scripta recense,
Et Iovianaeae tempora: amicitiae a. . . . c.
Hos inter meritis rediens Aquivivus ab armis, Prodat honoratae praemia militiae: .
Atque chori princeps docti argumenta Plutarchi, Is Cumque suis reserat dogmata mineipiis . . Ipse autem haud dubitet Cabanilius acta reserre
Vel sua, vel magno juncta ParentiS Ruo. ' .
Nec Phoebo minus ipse suo, quam Μarte probatus, Phocaico pexas tingat in amne comas. Tu quoque, quem juvenem veneror, dulcissime Garion, Incipe iam docta plectra movere manu : Allifasque tuas mihi concine, dum vaga Lunam Sidera per tacitum nocte sequuntur iter. Talibus auspiciis geniales ducere coenas, AsThespiadumque modis concelebrare juvat.
193쪽
EXORietust lux alma; caput Sol detegit aureum; qui toties nostros exhilaravit avos. Exoritur: redit ecce anni melioris origo. Quisquis ades, sancta concipe voce Preces . Cingantur de more sacris fastigia templis, squae vaga Sebethi Nais ab amne legit. Ipse sui Ianus praepandat limina templi: Cui geminum liquido stillet odore caput. Illius & castas sument pia tura per aras: Atque socos supra stet, videatque suos: Io Nuntiet & tibi, Fusce, novos virtutis honores. Iam reor haec animum vota fovere tuum . Nec magis optaris, quas Lydius amnis arenas, Quas volvit flavi lympha superba Tagi . :Nec magis uberibus quidquid sibi colligit arvis r sindus, & assiduo Sole perustus Arabs. Iusta precor: Latiis utinam discedat ab oris
Hostis, & indecori victus oberret equo. Victus Hydruntinas cogatur linquere terras Et plangat nostram languinolentus humum. χοHaec veniet Iux, Fusce, tuis laetissima votis; Quum Pax optatas ducet in urbe moras .E i ais Diuili ed by Corale
194쪽
Proser & auratae fila canora lyrae. Arboris umbriferae casus reseramus acer s. Non erat haec nostro fabula vota sola. Audiat, & molli cantantes protegat umbra sIpsa , . . . . olim Baianis fuerat pulcherrima silvis Naias, errantes figere docta seras. i ρὰ 'Quam liquidus clausis Lucrinus saepe sub antris optavit lateri jungere posse suo. Io Nec semel illius pharetram laudavit, & arcum Pastorum incultis fistula carminibus . iTestes Cumaeae, testes Linternides undae, Sanctaque Gauranae numina Hamadryades, Illam Silvanos, Panasque odisse bicornes, . IS Et quoscumque colit stra, nemusque deos. Sed quid fata paranti solitis Morinna redibat Montibus: hoc illi nomen, & omen erat: Quum subita caelum texit caligine nimbus; Et multa canam grandine fecit humum . . . . LaoIlla hiemem sugiens, diversa per arva cucurrit,
Tecta caput sertis, grandine tecta caput, o a
Uallis erat prope sulfureos male pervia montes, Candida quam Grajo nomine signat humus. R Hanc Diuiti sc by GOrale
195쪽
Hanc super excisis pendebat cautibus antrum, asAgricoloni hirsutis nota domus gregibus. Pugnantes huc sorte coegerat impiger hircos Semideusque caper, semicaperque deus. Quem procul ut vidit Nymphe, sic pectore toto Insequitur; tales & jacit ore sonos: Io Quo properas, ah dura, measque ingrata querelas Despicis λ aspectus ne fuge, Nympha, meos. Mecum capreolos, mecum venabere damas. Parebit jussis hoc pecus omne tuis. Nil est, quod fugias: mihi, crede, recentia semper Is cula de niveo sagina lacte madent. Semper picta rosis, semper contexta ligustris De nostro poteris munera ferre sinu. Dixit . at illa volans celeres praevertitur auras, Imbre nihil motos impediente gradus. 4o Iamque petens tristesque lacus, sterilemque paludem, Consitaque arbustis non minus arva novis, Adspicit exesi donge sub faucibus antri obscurum caeco pulvere noctis iter. Huc , tamquam in latebras, se conjicit. haud minus ille sInsequitur praedae tractus amore suae. Iamque patens caelum rursus, Solemque videbat; Liquerat & montem post sua terga cavum: Dextra pontus erat, praeruptaque saxa sinistra: Et jam desessam jamque Premebat amans. so Protinus exesamans, Fer opem mihi, Delia, dixit: oraque supremo diriguere sono.
196쪽
I iΛttulit auxilium Nymphae dea; seque vocanti Praebuit: illa cadens sponte recumbit humi: Fitque arbor subito: Morum dixere priores; Ss Et de Morinna nil nisi nomen habet. Pes in radicemi in stondes ivere capilli;
Et quae nunc cori , caerula vestis erat. ' .
Brachia sunt rami; sed quae nitidissima poma, Quas male vitam, i Nympha, suere nives. εο Flevit Misenusi mutatam flevit Avernus; i Fontibus & calidis ingemuere deae. Quin etiam flevere suis Sebethides antris Naisdes, & passis Parthenopea comis. Sed tamen ante alios Iacrimas in stipite fudit i 6s Faunus; & haec tristes addit ad inserias: Inter silvicolas o non ignota sorores, Nunc Morus, duris candida corticibus, Vive diu; & nostros semper tege fionde capillos;
Cedat ut ipsa tuis pinus acuta comis. 7OΤu numquam miserae maculabere sanguine Τhisbes; Immemor heu fati ne videare tui. Tu, nec fata negant, niveis uberrima pomis,
His olim stabis stondea limitibus: ἔ . Et circum puerique canent, facilesque puellae: ue Ducentes festos ad tua sacra choros. I Uienus insigni cecinit testudine Musa; .
Aoniasque volans laeta revisit aquas. . 'I
197쪽
BAccsε bimater 'ades: se sint tibi nexa corymbis
Cornua; sic nitidis pendeat uva comis: Seu te nunc Thebae, seu te nunc Is inus horrens y.isius. 'a Sive habet umbrosis N os amica rugis: ' i Huc , pater, huc propera frondenti candide thyrso; sHuc potius gressus dirige, Bacche, tuos. Sed pallam jam pone gravem, pictosque cothurnos Et musto teneros tu quoque tinge pedes. ' r i Tecum etiam Dryadesque deae, Satyrique bicornes Adsint; & calamos, concavaque aera sonent; Io Raucaque subductis percurrant tympana palmis Bassandum suss turba verenda comiS. Quas male festinans Silenus pone sequatur; c Et procul ut maneant, subsideantque, roget. Tum secum auriti fatum deploret aselli, Is Incedet serula dum titubante senex. iΑt deus hortorum, cui vertice fisa rubenti l Qi j , M. . i. Canna tremit, saevas falce repellat. aves. tal s.;i o IIn medio crater caelato minimus auro tuq . TSpumet inexhaustum, Lesbia dona, merum: Zo Et circum de more i tuas cava tibia laudes M, IIntonet, appositas concelebretque HamS. iIpse ego perque vias urbis, perque Omnia passim Compita, perpetuo sacra colenda seram. Ipse Diuitigod by Cooste
198쪽
Ipse gigantaeo reseram memorata triumpho Nomina, & evantes, orgia laeta, choros. Nec sileam fuscas acies, Gangetica regna, Gestaque odoratis proelia litoribus. Mox thalamos, Ariadna, tuos, taedasque iugales, Quaeque nitet medio fixa corona polo. Iamque. piosi ritus, indictaque sacra frequentans, Instituam virgas fronde virente tegi: Incedamque tuas vates tam magnus ad aras, Quam nec Virgilius, quam nec Homerus erat. Tu mihi, sancte pater, mordaces exime curra ἰNubilaque annoὶ pectora solve mero. Tu mihi securos adige in praecordia somnos: Adflatuque juva lumina sessa tuo. Scimus enim, quantos ineunte aetate labores Pertuleris, quantos fulminis igne metus. Α Infelix Semele, quid munera poscis amantem, . Quae tibi, quae nato sunt nocitura tuo λPosce Iovem, quae digna tuis sint praemia votis, Posce: seres votis praemia digna tuis. Non tibi silvicolum proles de plebe deorum, 4 Sed cui sint Phoebus, Mercuriusque pares . 'iSed quam Saturnus non dedignetur ab alto . a '. - 'Noscere; quam laeto Iuppiter ore probet. Salve, cara patri soboles, mitissime divstm: Salve, hominum requies, laetitiaeque parem: . . SoEt faciles, si justa peto, mihi prospice Musas: e Et me pacato numine dexter adi.
199쪽
SΥRACUSANUM, CAROLI CAES.s CRINII MAGISTRUM. ἴ
MONs A Letus nomen clarum tibi, sive nivosis Nascenti dederit fertilis AElna iugis;
Seu lustrata vagis Nebrodis saxa Napaeis, Sive Dionaeo numine clarus Eryx: Seu quod ΟIympiam reptaris vertice; teque s Pertulerit placido blanda Arethusa sinu; Nobile frondoso defluxit nomen Olympo, Elei reserens sacra vetusta Iovis. Seu mage quod celsas puer exsuperaveris Alpes; Dum patet in laudes Belgica terra tuas: Io oceanique petis non explorata Britanni Murmura; nee canae Tethyos antra times: Exhaustos praeserret ut illa aetate labores, Aeria nomen venit ab Alpe tibi. D. Quidquid id est, quicumque hujus tibi nominis auctor Ismns, & inaccessi verticis asperitas; Non mores, non facta, sed altae mentis acumen Vidit, & ingenil praevia signa tui. Nam licet ipse animo nubes, & sidera vincas; Cunctaque sint sensu paene minora tuo; ao Non Diuili so by Corale
200쪽
Non te per duros aditus, rupesve fragosas. Sed per floriferum vallis adimus iter; Vallis, perpetuo quam vestit gramine rivus, Et quam vicini litoris aura fovet. Hoc est, hoc, mihi crede, deos aequare merendo: Hoc est aeterni sceptra tenere Iovis .
Caetera mortales inter peritura labores Desere, & hoc unum vita sequatur Mus. ELEGI A SEPTIMA,
DUM tibi Bajanae spectantur ab aequore Nymphae, Stagnaque vicinis hospita litoribus;
Qua vetus Herculeos perduxit semita tauros, Longius excluso concita claustra mari;
Quaque jacet Baulos inter lucumque Sibyllae, sEt Prochytae rectum per juga tendit iter: Nos hic, ut nosti, durae parere puellae Cogimur, & tristes ducere in urbe moras. Nec tamen aut studiis animum intendisse severis, Aut prodest sanctas excoluisse deas . IoQuumque tot unanimes dederint mihi fata sodales, Auxilium, nemo est, qui mihi rite serat. Instat saevus Amor, reficitque in cote sagittas; Nec patitur presso colla movere jugo. Et Dissiligod by Corale