장음표시 사용
201쪽
Et Iicet assiduis tabel cant pectora curis;
Quaerimus, unde queant tanta venire mala.
Atque utinam tristes Lachesis mihi finiat annos ;Claudat & aetatis tempora dura meae. Aut aliquis , saevi quae sit medicina suroris, Non vanus nostra cantet in aure deus. Sed jam laurigeris cecini oracula DeIphis: Mutaque Cumaeae virginis antra silent. Nec Pan Maenalia reddit responsa sub umbra: Nocte licet pastor viscera libet ovis. Nec mihi Chaonias spes est audire columbas: Cornigerumque pudet fata referre Iovem. Oblitasque loqui jampridem Graecia quercus Mirata est posito conticuisse deo. At tibi venturos, Mai, praedicere casus Fas est, & mites consuluisse deos. Nec tantum aut arae sumos, aut nuntia sentis Fulgura, sed Stygiis somnia missa locis; Somnia, quae miseram perturbant saepe quietem; Dum mens incertis pendet imaginibus. O quoties per te vanum posuisse timorem Μe memini, & hetos continuasse dies lo quoties, trepidus quum non spernenda putarem In nostrum cavi damna futura caput lSaepe, meae tibi quum narrassem visa puellae; Dixisti, certos haud procul esse metus. Saepe illam madidos lustrare in flumine crines
Iussiti, & misto solvere serra file.
202쪽
Quod si olim terris talem te fata dedissent,
Sprevisset Tuscos Martia Roma viros. Nam te quis melius calidas deprendere fibras, Consulere aerias avr potuisset aves ἰIlla triumphatim regςret Muna legibus orbem p . Nec soret in cineres obruta paene suos. Nec sera vidisset Cannense. funera pugnae Aut aquilas Parthos. tam male ferre duces.
Scipiadum patriis habitatam sed ibas umbrae: Tanta nec Hispanum eonderet ossa solum. Te duce, veridicae patuissent talpta Sibyllae;
Non intellecto quae. nocuere deo. Fortunate desim interpres, quem sidera norunt,
Cui supersim mentes explicuisse licet. Non te letali tetigit puer improbus arcu: Quamvis & dominos implicet ille deos. Nec tibi securos rumpunt suspiria somnos: Fallaces Veneris despicis insidias. At nos incertis caeci iactamur in undis: Ducimus & nullo tempora consilio. Et quisquam mihi nunc longos optaverit annos, Quum videat Vitae taedia tanta meae Non me Sisyphio superent impulsa labore Saxa; nec infernis dolia adacta vadis. Et Tityi rostro cedet mihi vultur obunco, Pomaque Lethaeis risa sub arboribus . . vos igitur, qui me victum jam fletis, amici, Sic mea compositis caedite busta notis:
203쪽
IUNO Ni fer sacra, novas lege, Musa, coronas: Natalis domime jam mihi festus adest. ἡ 'pi Ipsa sed in primis solennes indue cultus: - . Et mihi purpurea tempora cinge rosa. Utque aliquid gratas divae meditemur ad aras, sΑdser inauratae garrula plectra lyrae. Tu quoque, vita, tuos auro subnecte capillos: Plurimaque in niveo pectore gemma micet. Haec mihi te, mea lux, seros promisit in annos, Haec mihi te certam jussit habere dies. Io
Quanta mihi hac primum fulserunt gaudia luce: Quantus in hoc uno tempore venit honos lo mihi Erythraeis merito signanda lapillis: o mihi delicias inter habenda meas. Quisquis ades, bona verba, & laetos edite cantus; Is Libaque de Siculo dulcia melle date. Alba mihi vestis nullo violata veneno Adst; & in geminos defluat apta pedes.
Ante aram viridi texant umbracula quercu Formosis Dryades, rustica turba, comiS. ro Phoebus odorata circum tegat atria Iauro: iΑt myrto duplices tu, Cytherea, fores.
204쪽
Ipsa Arabum merces Niseia turba ministret: Lenaeusque serat Naxia vina pater. Omnia sint letis operata ex ordine sacris: Et caelum niveis constrepat alitibus. Magna parens Iuno, centum comitata ministris, Huc ades; & votis annue, diva, meis. Vos quoque, per vacuum quae luditis aera, Nymphae, Cingite selici nubila summa choro. 3o Scilicet eventus haec sint talia laua futuri: Haec eadem plenae nuntia laetitiae. Ipse ego vestra sequar aucundo gaudia plausu; Et peragam Varios ore, manuque modos: Quin etiam sertis. & ture calentibus aris, Is Excipiam sancta numina vestra die. At tu, Natalis, nullos non fauste per annos, Semper honorata luce serenus eas.
Quodque opto, innumeras siquid prece posse putamur
Cumaeae vincas vatis olympiadas. 4O ELEGIA NONA.
AD RUINAS CUMΛRUM, URBIS VETUSTISSIMAE.ΗΙc, ubi Cumaeae surgebant inclyta famae
Moenia, Tyrrheni gloria prima maris; Longinquis quo iape hospes properabat ab oris, Visurus tripodas, Delie magne, tuos;
205쪽
Et vagus antiquos intrabat navita portus, s aerens Dedaliae conscia signa fugae: Credere quis quondam potuit, dum ista manebant Nunc silva agrestes occulit alta seras. Atque ubi satidicae latuere arcana Sibyllae, Nunc claudit saturas vespere pastor oves. IO Quaeque prius sanctos cogebat curia Patres, e
Serpentum facta est, alituumque domus. - - Plenaque tot passim generosita atria ceriS, .
Ipsa sua tandem subruta mole jacent. Calcanturque olim sacris onerata trophaei Is Limina: distractos & tegit herba deos: t Tot decora, artificumque manus, tot nota sepulcra, I. f Totque pios cineres una ruina premit .s Et jam intra solasque domos, disjectaque passim ..1 i Culmina seligeros advena figit apros l, i I ram ao Nec tamen hoc Grajis cecinit deus ipse carinis: , O Praevia nec lato missa columba mari . . . a. Et querimur, cito si nostrae data tempora vitae Diffugiunt urbes mors violenta rapit. Atque utinam mea me fallant oracula vatem: -- . a svanus & a longa posteritate serar. Nec tu semper eris, quae septem amplecteriS arces: INec tu, quae mediis aemula surgis aquis.
Et te quis putet hoc λ. 'altrix mea, durus aratocn I Vertet; &, Urbs, dicci . haec quoque clara suit. I LFata trahunt homines: setis urgentibus. urbes, Et quodcumque vides, auseret ipse dita, ... Os a L ., . ἐ
206쪽
Quin, miser, externas perquiris, navita, gentes Et tam longinquo gurgite quaeris Opes Nec te ventorumque minas, pelagique procellas, Non piget ignotae damna subire viae pAdspice, quam tenui velemus cortice gemmas. sIam tibi, quidquid habent litora rubra, damus. Seu vis purpureos roseo fulgore hyacinthos: Insensam Baccho sive amethyston amas: Ardentes seu quae torres imitantur, & ignes: I . Seu mage diluto lumine chrysolithos. Io Sed rude divitia*. extollit vulgus inanes: i. Nec meminit, quantis sit caput,inde malis. lDivitiae sera bella viris, letumque i tulerunt.
Nam prius aeterna pace vigebat humus. Divitiis natoque pater, natusque parente ' Is Caeditur, & caro fratre verenda soror . , Nec tantum saevae tractant amnita novereae: i Sed jugulat partus mater avara suos.
Adde, quod & gemmae solo fulgore probantur;
Adscitusque illis quaeritur arte decor . . 2OAt nobis natura oculos tardare tuentes, Et dedit, arenti pellere ab ore sitim. Nec nostrae populos armant in proelia gemmae; Nec suadent magnos clam violare deos. I . Sed Disiligod by Corale
207쪽
Sed semper placidis visunt convivia mensis: asStant ubi jucundo pocula plena mero. Illic nos tenerae vir porrigit ipse puellae iPorrigit & cupido fida puella viro. Pacis opus sumus, & pacati munus amoris; Quod capit a Satyro Nais amata suo. . 3o Nec temere, insernis quum nos libasset in hortis. Noluit ad matrem nata redire suam. Nos quoque, dum Libycos errat Pomona per agrOS, Obstupuit pleno fracta rubere sinu: Ac rarum mirata decus, mirata liquorem, / 3s In sua de patrio transtulit arva solo. I. IErgo Puniceae laus haec, & gloria silvae, 'C. Vincere gemmiseri lucida dona maris; Pallentique graves depellere corpore morbos; P . t '
Quod nec Erythrari praestabunt litora ponti, Non opibus pollens Indica terra suis. e Tu vero, duplici sulgent cui tempora lauro, Militiae, & sacri dux, Aquivive, chori; .
Accipe nos, laudum contentus luce tuarum: . l. . - 4s
Muneraque invisae despice luxuriae: Et seu carminibus, seu deIassaberis armis; Diluat exundans haec tibi gemma sitim.
208쪽
E I L. ARAGONIUM. SICILIAE REGE M.
Rco ego lallaci tantum servire puelis Natus, & adverso semper amore queri Nec me Pieria spectabit Phoebus in umbra Inter certantes carmina serre choros Qua derises Helicon saltus, collesque virentes s Pandit; & Aonidum: perluit antra liquor; Dispositaeque jugis intexunt serta puellae; Pendentesque sonant per cava saxa lyrae. Iam libet intactis haurire e Bntibus undam;
209쪽
Ardua sunt tentanda: novas en, carmina, vires Sumite: per durum Gloria anhelat iter. Nunc opus est alia crinem compescere fronde: . t Nil mihi cum sertis, Bacche jocose, tuis . hIpse audax virides.Parnassi in vertice lauros ἐ. II cIerpam, aut silvis, Pinde canore, tuis.
Ipse lyram nullo pexusam pollicis ictu' T A
Suspendam ex humerisae Praemia rara. mei -- Α e Non ego misc molles meditor lascivus amores a I 1 C. Nec jacio ad surdax carmina blanda sores. ao Major ad heroos me sublevat aura cothurnos: Major & in nostro personat Ore deus. Laetus ades, riderice: tuas ex ordine laudes Exsequar: auspiciis fama petenda tuis, Nam quamquam antiquis regum bene sulta triumphis asStat domus; & tantis se tibi sectat avis:
Μajorum tua non titulis innixa recumbit Gloria, nec priscis gestit imaginibus: Sed certat magnos virtus anteire parentes, 'i Eternum & vera laude parare decus. 3o Nec tua facta oIim titulo breve marmor habebit. Immensum magni carminis illud opus. Seu te quis teneris puerum miratus ab annis, AEtatis reserat tempora prima tuae: Seu casus rerum varios, durosque labores, Exhausta & tavo proelia Marte canat. Egressum vix dum cunis AEneia nutrix Sensit, & adventu mota repente tuo est: Diuti by Corale
210쪽
rque deos venerata, caput ter sustulit urna; Et tandem Phrygio lingua voluta sono est: En iterum, Sol magne, meae post diruta Trojae Pergama, post Latios spes mihi surgit avos. Hac aetate vagi quondam per prata Scamandri, AEnean vidi ludere saepe meum. Nec tu major eras, quum jam post fata Creusae Reptares gremio, pulcher Iule, meo; Certaresque iocis curas mihi demere aniles, Deducens blandas nostra per Ora manus. His tamen auspiciis Albanae ad sidera turres Crevere, & rerum maxima Roma caput. Hinc Decios, Fabiosque, hinc pectora dura Catones vidimus, & fasces, Brute severe, tuos. Vidimus & ductos non uno ex hoste triumphos, Auctaque Iulaeis stemmata Caesaribus. Ingredere o, felixque subi pede nostra secundo Moenia; propensos & venerare deos. Ingredere; Antiphatae pollens tibi regia servit, Et Laestrygonio limina tuta metu.
Sit Iove Creta potens; sint clari ab Apolline Delphi
Laudet Amyclaeos Taenaris ora duces: Alciden, Bacchumque serant ad sidera Thebae: Terra rudimentis nostra beata tuis . Nam te, dum rapidos arcet de finibus hostes; Ardua magnanimus misit in arma Pater . . Auspice te, nostrae nullis incursibus arces, Succumbent nullis litora nostra minis.