Punicorum libri septemdecim;

61쪽

Hunc quoque librum neque a Drahenb neque a quoquam alio editorum ad Silium emendandum in consilium vocatum esse est quod doleamus vid tamen notata ad edit Praeced.

P mae in folio. Editio praestantissima et rarissima, a solo ic. Ηeinsio

visa et collata. v. Drakenb. Praefat. Plerumque tamen cum Rom. pr. consentit, et ex ea forsan, vel ex eodem fonte fluxit.

3 8 I. Mediolani, in foIio. In fin eius haec leguntur fit Gliti Italici codex, quamvis esset Romae impruybrum negligentia

nullis in locis depravatus, recognitus est ab eodem Petro Iustino Philesso, ut nonnullis amicis suis obtemperaret, septimo Iutis Novembres. Imprest autem Mediolani Antonius Zarothus, opera et impen io Iohannis Legnant.' anno alutis

Hanc editionem, quam itidem ex Rom. pr. ab qua raro discrepat, expressam suspicor, contulit DrahenbOrch.

1 83. Veneta L. in solio. Sylius Italicus cum commentariis Petri Mars In sine haec leguntur: Venetiis per Baptistam de

Tortis CCCCLXXXIII die VI. Maii. Exemplari huius editionis inde a Lib. VII. usus est ra-kenborch, qui tamen iam ab initio carminis Siliani lectiones Marsi cum Modio et Dausq. inauit Petrus Marsus, Italus genere, e Marsorum gente oriundus, copiosos more vetorum scholiastarum commentarios scripsit, ter Venetiis editos et Parisiis recusos. Multa quidem poetae loca bene illustravit, et, si Ill Ernesti, recentissimum Silii interpretem, XCeperis, nemo fere ei anteferendus est. Sed rudis scholiorum moles saepissime etiam legentibu fastidium mouet, et permulta vel male adcepta et praue exposita, vel plane neglecta sunt et missa.

i 'a. Veneta H. cum commentariis Petri Mar ii, in solio. In fine haec leguntur Venetiis opera ingenioque Bonet Locatelli: instinctu vero ac sumtibus Nobilis viri Octaviani Scoti Modoetiensis, anno salutiferae inca attonis nonagesmo fecundo ju-

62쪽

Veneta III. e. commentariis Petri Mars in solio. Haec editio, a Drahenb et Fabricio omissa, memoratur Cellario in Praefat. et Societ. Biponi quae eam in Bibl. quoque Francos ad M. exstare docet, et laudat Cl. Lengnichii Beytrage Part. II pagor 3. Vellem tamen, viri docti editiones Venetas accuratius inter se omparassent, criticaque Cum cura et subtilitate excussissent. Alia Veneta a. 495. sol cum commentariis ii memoratur in Bibliothecae Barberinae Catalogo, quam tamen frustra quaeri monet Ernesti in Bibl. lat. Fabric T. H. P. 177. Lipsae Venet in Draheiab. Catal. ex recensioue Martini Herbi olei is in folio. In fine haec leguntur: HabeS cau, dide Lector, divim opus Silii Italici de secundo bello Punico, noPiter et mnaci, te impresum cura et impens Bacca- lauri Martini Herbi solen iis, mi argi mentis Herma uni Bu- schii tu ingulos libros ex quibus tibi, quid in unoquoquc volumine continetur, statim appreheκdere poteris. Eam consuluit Drahenb. Is O8. Parisina L. in quarto, sine notis In fine haec leguntur:

Siliis Italicus fuit, imprufus P his in Bellovis pro Radulpho Lal eau, uiro salutis mille o quingentesmo octavo,

die duodecima mense Deccmbris. nullo editore, quod sciam, Conlata. III a. Pari sina II. tum commentariis Petri Mars in solio. Insne haec reperiuntur Parrhisis ex aedibus Nicola de Pratis. 1. Talendas Maii anno domini supra mille simum quingentesmum duodecimo impens vero honellissimorum virorum Ponti Probi, et Francisci Regnavit, bibliopolarum. Consulta a Drakenb. t accuratior Venetis Marsi, iudice Leseb.

Post

63쪽

DE AE ILII NΙΤ : ET GARMINE LIS Post editionem Pomponii optima inter veteres, si fidos

habenda Leseb. qui eam contulit Critica certe cura et subtilitate en sis omnes cum seculi AV. tum VI editores superauit. Cf. Praef. Drahenb. Florentiae apud Philippum Iuniam, ex emendatione Ambrosii Nicandri, Toletani, in es auo. Nicander inconsulta et temeraria mutandi corrigendique libidino Siliani carminis contextum quavis fere pagina foede conrupit Vid. Varr. Lecti et Praefat. Drahenb. Nihilo secius eius vestigia legit Aldus, quem deinde Nutius aliique sequuti sunt. Quo factum est, ut interpolati grassaretur in omnes sere editiones, ante Drahen b. typis expressas, qui Primus cuncta quasi vulnera, a Nicandro carmini inflicta, sanauit, totque maculas . et adspersas, deleuit eis iam ante eum opera Carrionis, Modii, Barthi et Dan. Heinsii non in licitρ in maculando Silio stabuloque, ut ita dicam, Augiae purgando versata est. ditiones itaque huius et seq. ω-culi paucis recensuisse sussiciat, quoniam non magna inde ad nos et Oetam nostrum utilitas redundat. Ceterum Drahenb. usus est exemplar edit. Juntinae, cuius margini Ger Vossius

pauca adnotauerat.

is 22. Basleae, apud Thomam Volsum, cum argumentis et schosiis tu margine adiectis Hermanu Eufchii, in octavo. In hac plura non in melius mutata, teste Leiab. Is Σῖ. Venetiis, apud Idum et Andream Mulanum socerum, ita

Asulanus Nicandri vestigiis institit, sed primus inseruit

Silii lib. VIII versus 14s- ars quos deinde reliqui editores in contextum receperunt. Nic. Heinsius ad Sil. VIII, i s haec notauit Versus octoginta et plures proxime sequentes usque ad versum a a vetustis absunt exemplaribus. Qui nunc Ieguntur, eos primus niseas fulanus Aldi Manutii socer. in editionem suam, anno DXX11 I. proci am, inuexit, δε- promtoS, ut optiror, ex collectaneis criticis Iacobi Onytantii, editis an anno, DV111. qui eos ad Baptistam Guarinum e

iambigo. f. notae nostrae in Varr. Lecti ad i. c. et qui in edit BipOnt laudatur, Catal. Bibl. BunaV. . I. Ol. . p. 3 7.

Leseb. de hac editione ita iudicat: Pessima haec, nec Apectanua, nis longruia fragmentum, vere Silianum, reddidi bet.

64쪽

LX coΜΜENTATIO Parisiis, apud Simonem Colinaeum, cum arta et scholiis Buschii in Octauo. Basileae, apud Henricum Petri, Gim argumentis et scholiis tu margine adiectis Hermanni Et chii, in octavo. is 47- Lugduni. a. apud Sebastianimi Gryphium. Vnum alterumque Silii locum in hac editione restitustum esse, monet Leseb. Is s I. Lugduni inor apud Seb. Gryphium.

Autveryiae. a. apud Philippum Nutium. Ducta et expressa ex ed Aldina.

Lugduni. a.

Lugduni. a. apud Antonimn Candidum te lanc), cum argumentis iochii. . 16O . Lugduni Batavorum et . Silius Italicus de fecundo bello Punico in quo ad codicis Modiani dem versus spurii eiecti sunt a legitimi subsituti notae bgriores sub Crepundi rum Sisianorum titulo adiectae opera Dan Hein sit. Ex Q. Plantiu Chrsophori Rapheleugii.

Ratio se praestantia huius editionis, quae criticis usibus non parum inseruit, vel e ipso titulo cognoscitur Crepundia Siliana Dan Heinssii, tunc temporis nondum viginti annos nati, perrara sunt, etsi Cantabrigiae a. 6 6 recusa. Numquam satis commendabuntur, iudice Leseb et in Praef. Dra-henb bis amplissimis Ornantur verbis. Neque ego is sum, qui variae ea et reconditae doctrinae copia abundare neget. Sed in emendando Silio non multum poetici ingenii produnt, et ad ipsam quoque eius interpretationem parum inde profeceris. Primum enim, si quatuor vel quinque libros priores exceperis, in reliquis quidem einlius vi de sem, et nonnumquam non nisi quinque siue sex locis notas adsp rsit. D inde

65쪽

inde eruditioni expromendae magis, quam par est, indulget, eaque passim vel minus accurata, vel nimis aliena est et copiosa. am plura Graecorum scriptorum, quam Silii verba et loca vel emendare vel Xponere conatur, et Omnino id fere agit, ut vocabulum aliquod seu locum carminis adripiat, cui multa quidem docta et plerumque e Graecorum fabulis, ritibus et rarnmaticis hausta, vel ad horum linguam totamque antiquitatem spectantia, sed vel hanc ob causam parum apta et ab ingenio iuueniliter luxuriante, quod in Graecorum quoque poetarum versibus latine, vel in Romanorum locis graece reddendis saepius exercetur, prosecta adfundat.16OI.

omnium veterum poetarum Latinorum. d. I. Uol. II.

16 II. Genetrae. . in corpore omnium veterum poetarum Latinorum. d. II. Ol. II pag. Ιψ6-263.

G. Datisquetris an fontarius Canou. Toruac. Quaedam huius editioni exempla annum 61 prae se ferunt. In DaUS-quei commentario multa quidem insunt bona, et ipse erat homo omni doctrina ornatissimus, sed non satis digesta ea subtili, unde parum feliciter plerumque et interpretis et critici partes agit Praeterea lectoribus sexcenties non taedium modo, sed bilem quoque mouet quoniam infesto in Modium et Dan. Heinsium assim caecoque iis contradicendi studio

incensus

66쪽

incensus, omnia sere ab iis recte et egregie emendata respuit, et binis vulgatam lectionem, quamuis ineptam, tuetur et reuocat. Hinc saepius meliora vidit et probauit sed nihilo secius frugibus inuentis glandibus vesci, et Nicandri somnia defendere maluit, quam veritati manus dare. f. Praef. Drah.

Coloniae Ailabrogum. Genev. 4. in corpore Omnium veterum poetarum Latinorum. d. IV.

Cantabrigiae. a. apud R. Daniel. Crepundia Siliana Davi telis eiu si A Roger Daniele addita est eiusdem Hein-

si dissertatio se verae Criticae apud vetere ortu, progresstu, vsuque, tum in ceteris disciplinis, tum in sacris et de reli gione Aegyptiorum, Graecorum, Latinorumque ex Oriente repetenda Origine.

Lond. Fol cum iconibus aeri incissis Cum Anglica metaphrasi Silium edendum curauit Thomas Rose Eques et Reis giae Bibliothecae praesectus: qui etiam Silianum carmen a Scipionis triumpho ad Hannibalis usque necem continuauit.

67쪽

phorus Cellarius recensuit, et notis et tabulis geographieis, a gemino iudice, rerum et latiuitatis, illusrauit. Cons. Praef. Drakenb. Lond. Fol in Maittarii corpore poetarum Latinorum.

ITIT. Traiecti ad Rhenum. . apud Guillelmum Van de Mater, Acad0m. ypogr. Cati Silii Italici Publicorum libri septemdecina, cum i eerytis ex Francisci odii Novantiquis Lectionibus et C p. Barthii Aduersariis, tum Danielis Heli ii crepundiis Silianis, et posturnis notis Nicola Heinsi, nunc pri-1num editis, curante Arnoldo Drahenborch, cuius etiam an-Motationes passim additae sunt. Cons ipsius Drahenb. Praef. Ad eum plane transferri potest iudicium, quod Cel Heyne in ed. Tibulli pag. XVIII. de Broukhusio tulit: Drahenborch, elegantis ingenii vir e multanum literarum, haud dubie is es, citi Silius plurimum debet: s non interpretatione, tamen sub lidiorum criticorum adparatu. Narn quae boni interpreti manu potularet, parum exploratum habui se videtur pro more enim sui fetuli nihil videt, quod illa raridum sit, nisi ubi in exquisitiorem loquendi formam inciaerit aut varietatem petionis UIenderit rium vero exemplorum libe iuuoluit et inorem et poetam Iuce interdum, quam spectabat, subducta magis quam inlata. 176s. Mediolani. IIIIol. in . cum versione Italica Monachi Maximiliani Buzii. Pessima editio, iudice Leseb. Mitaviae. . apud rider. Hinetium C. Silii Italici Punicorum libri septemdecim e recensone Arnoldi Drah bore curauit et Glossarium Latinitatis adiecit o. Petrus Sthmidius. Editor, praemissa Praef. Drahenb. se Collarii Dissert de

C. Silio Italico, textum a Drahenb datum repetiit, et magnam coniecturarum .iein si partem quaeque alia in animadueris. VU. D. in editione Draken ad intelligentiam Oetae apta viderentur, in Glossario breuiter exhibuit adspersis notis quibusdam et coniecturis de quibus acre hoc iudicium facit Le-

68쪽

Parisiis. . via et aedibus Serpentinis C. Silii Italici Ghello Punico fecundo Poema, isdem eterum monimentorum

codicum castigatum, fragmento auctum eris integrieuitio princeps Curante Ioan Lapi Lesebure de Villebi uire.

Le evre . . eodem tempore aliam poetae nostri editionem, quae tribus Volt continetur, et praeter carmen Si- Eanum Gallicam eius versionem exhibet, excudondam curavit, eique indicem subiunXit, cui titulus est Nona nclatvre historique et geographio ιιe in quo, ut et passim in Notis criticis Latinae editioni subiectis. P. II pag. I I 8 permulta

consarcinauit, quae vel tironibus nota sunt, et, quum Celticae Punicae aliarumque Orientis linguarum aliquam sibi cognitionem habere videretur, ubiuis etymologias, e iis petitas, intexuit. Rerum triuialium multitudinem ipsi condonaremus, si Germanos, non populare suos, eas docere in animum induxisset. Nam ipse profitetur: Dravois crit potiris Ee- mandes, aurois out dit, an passerci mo ingre mot parce qu en qualite 'Allem and raurois e droit de suppofer totis

1nes Lecteurs ignorans Mais usus Pons lucilio;metet eu ance. Pres P. XXXV. Quam docti autem et ingenio

originem vel populorum, urbium et fluviorum a Scythis, Celtis et lauis, vel singulorum verborum et loquendi formularum ex Graeca Punica, braea, aliisque Orientis linguis sibi deducere videatur, cognoscitur vel e notis ad lib. I, as. a 3ς. III. 26. 338.39 S. 682. IV, 3 . 786. DOrmsS, a lisae, aedifico. VL6o9.6 32. VIII, 36 a. 72 473. Barbare harundo rarena in Dria. Melius arundo a voce Celtica rod rud, id est. canna iuncisS; infert ut saepe, et praeposito a spiritulent. Ita arena ab areo, aresco, Vt ariduS0 9 a. sa O. X, I .XI, 26s Capyolium, O composita binis vocibus Celticis et Punicis cap petra, et to vel tal alta. XI. S; I. XIV, o. 63 .XU, 6 a. 721. Quod ad criticum eius adparatum adtinet, praeter tres membranaS, a Carrione, Odio, Barthi et Nic. Heinsio conlatas, usus est codice Tellieri, v. sup not. o. omnibusque editionibus priscis, et inter eas Romana II et illa Damiani Benessae, quas reliquis longe anteferendas censet. Quibus praesidiis ad poetam recensendum instructus

omnino bene de eo meritus est multa cum ingeniose coniecit, tum recte emendauit, et siue coniecturas, correctiones et explicationes aliorum nouis argumentis pluriumque librorum aueboritate, siue lectiones, ab iis frustra sollicitatas et

temere reiectas meliore interpretatione stabiliuit Sed multo plura

69쪽

plura ipse vel citra necessitatem, vel perperam et inuit Minerua inmutauit, saepiusque ea, quae a solo ingenio prosecta sunt, ne admonit quidem lectore, nec addicentibus libris in contextum recipere nulla ipsi religio est. Nec mirum; nam

ipse praecipit Vrι las bouue lesons jolent dans e texte, oum quees separement illa'importe. Nonnumquam adeo, quasi inter lectiones, quae ipsi in mentem venerint, et quae codicum auctoritat 1irmentur, nihil intersit, ad librorum Ss.fidem prouocat, dum ingenii sui fetus nobis propinat v. c. lib. VI, 6o9 ubi nulla lectionis varietas in libris, quotquot adhuc innotuerunt, deprehenditur, haec notauit: Sensu loci nil clarius, nihilque minus perspectum Omnibus editoribus. Aeternus forem, si eorum nugas hic ventilarem. Pro tan dem legit Drahenb nientem contra fidem scriptorum. Non dixit poeta dat mentem, sed dat epouctve, ut dat habere, ne alia sexcenta adferam hebraismus est.' Ib. v. q. gen- ,,tem Absurde Drak laudori V Drakenb seruauit lectionem omnium librorum, et in notis eamdem fere medicinam, sed timide loco adtulit. Non male fuit affectus hic locus, nisi sea ipsis editoribus ; legendi erant scripti.' Quanta autem humanitate, modestia et urbanitate honnetete rancoisse vir doctus, qui omnes Gallorum ληκυθης exsorbuisse sibi videtur, vel suas coniecturas venditet, vel aliorum conatus refellat, ex qualibet fere Notarum pagina intelligitur. Sussiciat haec eius

verba laudasse. II, 3 s. Absurdi Pinnus es Drah. ΙΙ 67. surde venis in Drah. II, 614. Ineptiunt hic Heyusii, qui oum

pauentem aut pauentum V, AI Q. Miror mutum editorum

citauitam. Putidus 6 hic more sis Larthius. VI, I 6o D-eptiti qui vult saniem Prope issentit incautus Drah. u. notis. VI, 276. Nullus hic Drah cri pessima umque Iacxc-Munt. VI, 36o Absurde H durum ad tempus opem M. Os intellexit. VI, 413. Uιιrde Reynsus arceri. Fucum ibi stete Drah. VI, 649. Absurdispinus est hic Drah in textu, ubi dives scribit delirat prope in notis. I. 689. Mira est hic oscitantia Drah et aliorum VII, 133. Aburdis,Mus est hie Drah. qui sui discussit vel diffinxit vox disj mxit barbara es. VII,

18 . Delirant prope hic Hoensius et Drah dum obtrudunt decerpsit. VII, 8 o. 83. Dormiunt Histi. VII, 382 Fungum vult H. qui offert celebranda. VII Mai. Inepte H despoctat. Non capit. Fucum bi facit rah. qui hanc me uiationem probat. VII, 433. Ineptissme euoluens H. VIII, 1o7. Alide ineptit hic Barthias, quem incauti HS; . et Drah. Aduixit. VIII, 263. Nil non absurdi promunt hic H. et D. ut petulantiu

intrudant. VI 3i I. Ineptit hic Drah. qui vult inferere te

ante

70쪽

Similia sexcenties obuia, quae quum legimus videbimur nobis Gallicae elegantiae imaginem expresiam cernere, cui si nostrorum hominum elegautiam Comparamus, magnopere nos eius poeniteat necesse est. Ceterum si quis miretur, quid sit, quod nos peris integri editionem principem sibi debere glorietur Lesebure, sciat, eum lux III versus ars. quos tamen Andreas Asulanus iam a I 23. et post eum alii tu contextum receperant inseruitae, et lib. XVI. inde a v. 27. fragmentum, ut putat, egregium, cuius etiam in titulo mentionem fecit, in editionem inuexisse. Id e codice Biblioth Reg. Paris qualis ille sit, nam Puteaneum, a Nic. Hei totam excussum, innui vix crediderim, non habeo dicere. quum vir doctus nec pluribus nes, quod sciam, aliis locis eius meminerit depromtum esse monet, et in Praefat. inuerecundiae adcusat Fr Petrarcham, qui illud, quibusdam mutatis, sibi vindicauerit, suoque poemati Africae lib. VI. non modo totum adsuere, sed etiam in oratione Syphacis, a Laelio Romam abducti, paraphrastice imitari non veritus sit. Quoniam nondum mihi persuadere potui, hoc fragmentum ab ipso Silii ingenio profectum, et olim a me quoque recipiendum esse; liceat mihi, totam hanc morientis Magonis declamationem una cum notis editoris nunc cum lectoribus communicare:

Sed postquam medio iuvenis stetit aequore pronus, Vulneris increscens dolor, et vicinia dirae Mortis agens, stimulis ardentibus urget anhelum. so Ille videns propius supremi temporis horam, Incipit, Heu qualis fortunae terminus alta et Quam laetis mens coeca bonis furor ecce Ρotentum

Praecipiti gaudere loco status ille procellis Subiacet innumeris; sed finis ad alta levatis ps

En, ruere. Heu tremulum magnorum culmen honorum,

Spesque hominum fallax, et inanis gloria fictis Illita blanditiis. Heu vita incauta labori

Didita perpetuo semperque incerta, nec umquam

Sat mortis praevisa dies. Heu sortis iniquae ψο