장음표시 사용
311쪽
Cum oratis, non eritis sicut hypocritae, qui amant in synagogis,& M φιλο- in angulis platearum stantes, orare, ut uideantur ab hominibus.
amen dico uobis, receperunt mercedem suam. Tu autem cum ora ueris, intra in cubiculum tuum, &, clauio ostio, ora patrem tuum
in abscondito; & pater tuus, qui uidet in abscondito, reddet tibi Cubiculum, quod hoc loco dicitur, ad cor hominis referri potest. quod non satis est ingredi, sed praeterea occludi oportet, ne quid i
rupat, uel influat in animas extrinsecus, quo precationis integritas uiolari possit. tum enim caelestis pater, qui omnium mentes, & occultas cogitationes maxime perspicit, orantis postillationi concedit. Requirit praetcrea oratio assiduitatem: quae quantain uim habeat, iudicis illius exemplo, Dei filius ostendit: qui cum nec timeret Deu , his .is. nec hominem reuereretur, uictus assiduitate, ac diligentia uiduae,
eius postulationi concessit. Itaque assidue Deo preces faciendae sunt; nec imitandi illi, qui semel, aut iterum orantes, nisi quod
petunt, impetrarint, in oratione defatigantur . nulla enim huius
ossicii lassitudo esse debet: quod nos Cntisti domini, de Apostoli
docet auctoritas. quod si interdum uoluntas in eo defecerit, precibus a Deo petamus perseuerandi uim . Uult etiam Dei filius orbilonem nostram ad patrem suo nomine peruenire: quae eius merulo , & gratia deprecatoris id pondus assequitur, ut a caelesti patre audiatur: est enim eius illa uox apud sanctum Ioannem; Amen amendico uobis, si quid petieritis patrem in nomine meo, dabit vobis;
usque modo non petistis quidquam in nomine meoὶ petite, & a cipietis, ut gaudium uestrum sit plenum. & iterum Quod cum, Dis i . que petieritis patrem in nomine meo, hoc faciam. Imitemur a dens sanctorum hominum studium, quod in orando adhibebant. Gratiarum autem actionem cum precatione iungamus, apostolo rum exemplo ; qui hanc cosuetudinem perpetuo seruauerunt: que- admodum apud Apostolum licet uidere. Ieiunium uero, & eleerumosynam ad orationem adhibeamus: Iciunium quidem certe maxime est cum oratione sociatum . nam qui cibo, &potu sunt onusti, horum mens oppressa est sic, ut neque Deum intueri, neque;
quid sibi uelit oratio, cogitare possint. Sequitur eleemosyna, quae magnam & ipsa cum oratione societate habet. Quis enim, cui ficu Lias sit benigne faciendi ei, qui aliena misericordia uiuat, nec opituleiatur proximo,& fratri suo, se charitate praeditu dicere audeat aut quo ore is, qui expers sit charitatis, Dei auxilium implorabitὶ nisi tu pec cari ueniam precatur, simul &a Deo suppliciter postulat charitate.
312쪽
Quare diuinitus faetitin est, ut saluti hominum triplici hoc remedio subueniretur. cum enim peccando uel offendamus Deum, uel proximos violemus, uel nos ipsos laedamus ; sacris precibus placatum reddimus Deum; eleemosyna redimimus hominum offensiones ieiunio proprias uitae sordes cluimus. et quamquam singula prosint ad omnium scelerugenera, tamen proprie singulis ijs peccatis, quae diximus, apposita, & accommodata sunt.
PATER NOSTER QUI ES IN CAELIS.vu haec sermula Christianae precationis a Iesu Christo tra
C dita, cam habeat viam; ut ante qua ad preces, postulati nesq. ueniamus, certis uerbis loco procem ij nobis utendum sit, quibus pie ad Deum accedetes, fidentius etia id facere possimus; Parochi ossicium est, illa distincte, dilucideque declarare, ut alacrior pius populus ad preces adeat, seque cum patre Deo acturuintelligat. Prooemium aure, si spectes uerba, breuissimum est; si res aestimes, grauissimum, mysteriorumq. plenis sinum. Ac prima quiadem uox, qua Dei tuta, &institutione utimur in hac precatione, est p A T E R. nani eis Saluator noster diuinam hanc orationem praetexere potuit aliquo uerbo, quod plus maiestatis haberet, excpli camia Creatoris, aut Domini; tamen haec omisit, quae timore simul nobis afferre possent; illud autem adhibuit, quod oratibus, & aliquid a Deo petentibus, amorem, fiduciamque conciliat. quid enim i cundius est patris nomine Z quod indulgetiam senat, & charitatem. quibus autem rationibus patris nomen Deo conueniat, suppedit bit facultas docendi fidelem populum, ex locis creationis, guberna tionis, ac redemptionis . nam cum Deus hominem creaverit ad imaginem suam, nec illam ceteris animantibus impertiuerit, ex hoc singulari munere, quo homine ornauit, iure omnium hominum, nec fidelium modo, sed etiam infidelium, Pater in diuinis scripturis appellatur. Α gubernatione uero sumere poterit argumentum, quod prospiciendo,&consulendo utilitati hominum, praecipuo quodam curae,&prouidentiae modo nobis praestat patriam charitatem. Sed ut in huius explicatione argumenti paternam Dei de hominibus curam melius agnoscat, de custodia angelorum, in quoru tutela sunt homines, aliquid dicendum uidetur. Est enim Dei prouidentia datum hoc negotium angelis, ut custodiant humanum genus, singulisque hominibus praesto sint, ne grauius aliquod detrimentum accipiant.
313쪽
accipiant. nam ut parcies, si in sesta, & periculosa uia si ijs iter faciendum sit, custodes adhibent, & periculorum adiutores: sic caelestis Parens in hoc itinere, quo ad caelestein patriam contendimus, singulis nobis praeposuit angelos, quorum ope, ac diligentia tecti, fitrii in paratos ab hostibus laqueos uitaremus, &factos in nos horribiles
impetus repelleremus; iisque ducibus rectum iter teneremus; ne obiectus aliquis error a fallaci aduersario, nos de uia posset deduce- re, quae ducit in caelum. Quam uero habeat utilitatem haec de homi . A nibus Dei cura, ac prouidentia singularis, cuius munus, & administratio mandata est angelis, quorum inter Deum,&homines media est, & interiecta natura; patet exemplis, quorum copiam suppeditant diuinae litterae, quae testantur saepe Dei benignitate factu esse, ut inspectatibus hominibus angeli mirabiles res efficerent; quibus moneremur innumerabilia eius generis, quae sub oculos non caderent, a custodibus nostrae falutis angelis eis ci utiliter, ac salutariter. Raphael angelus, Tobiae comes, &duxitineris diuinitus adiunctus, Tob. s.ε. illum duxit, & reduxit incolumem . cui & adiumento fuit ne ab im. Τmani pisce deuoraretur, &, quanta esset in eius piscis iecore, sele, dccorde uis, demonstrauit. Ille daemonium expulit, eiusque impedita.& colligata potestate, ne Tobiae noceret, effecit. Ille uerum,& legiti- Tob. s. mum matrimonii ius,&usum adolescentem edocuit. Ille Tobiae pa Tob. ii. tri oculis capto lumina restituit. Angelus item ille, Principis aposto lorum liberator, uberem praebebit materiam ad erudiendum pium gregem de admirabili fructu curae, custodiaeque angelorum, cum demonstrabunt Parochi angelum carceris tenebras illustrantem, &Petrum tacto eius latere e sotrino excitantem, soluentem cathenas,
dirumpentem uincula, monentem ut surgeret, seque sumptis cali sis, S reliquo uestitu sequeretur; cum docebunt ab eodem angea . o Petrum per custodias libere eductum e carcere, & aperta deniq ae ianua in tuto collocatum. Huius generis exemplorum, quemadmodum diximus, referta est sanctarum litterarum historia; quibus imtelligimus quanta sit uis beneficio tu, quae cofert in homines Deus, angelis interpretibus, & internunciis, nec solum certa aliqua, de priuata de remissis, sed a primo ortu, nostrae curae praepositis,&in t singulorum hominum salutis praesidio collocatis. Hanc doctrinae
diligentiam illa utilitas consequetur, ut audientium mentes erigam tur, & ad agnoscendam, ac uenerandam Dei paternam de se curam; ac prouidentiam excitentur. Commendabit autem hoc loco Paroiachus, in primisque praedicabit diuitias benignitatis Dei erga genus DU humanum;
314쪽
humanum; quem cum a primo parente nostri generis, & peccati, usque ad hanc diem offenderimus flagitiis, ac secteri b iis in ri u merabilibus, retinet tame in nos charitatem, neque praecipuam illam de nobis curam deponit. Quem si quis existimat hominum obliuisci, amens est, & in Deum iacit indignissimam contumeliam. Irascitur Israeli Deus propter eius gentis blasphemiam, quae se arbitrabaturr Liν. caelesti Ope desertam elle . Est enim in Exod. Tentaverunt Dominui s. dicentes ; Est ne Deus in nobis, an non 3 Et apud Ezechielem, iii ccenset eidem populo Deus, quod dixerat; non uidet Dominus nos, d reliquit Dominus terram. Ergo fideles his auctoritatibus a nefaria illa opinione deterrendi sunt, fieri posse, ut Deum capiat hominum oblivio. In quam sententiam audire licet, conquerentem de Deo apud Isaiam Israeliticum populum: contraque, Deum stultam eius querimoniam benigna similitudine refelletem. Est enim ibi; Dixit s. s. Syon, Dereliquit me Dominus; & Dominus oblitus est mei . cui Deus, numquid obliuisci potest mulier infantem suum, ut non misereatur filio uteri sui Θ eisii illa oblita fuerit, ego tamen non obliuiscar tui. Ecce in manibus meis descripsi te. Quibus locis quamquaid liquido confirmatur, tamen, ut penitus fideli populo persuade
tur, nullum posse tempus accidere, quo deponat Deus hominum memoriam, quo eis non tribuat patriae charitatis ossicia; Parochi reclarissimo primorum hominum exemplo coprobabunt: quos post neglectum, uiolatumque Dei iussit ira, cum acerbius accusatos,&ς horribili illa sententia codem natos audis; Maledicta terra in opere tuo, in laboribus comedes ex ea cunctis diebus uitae tuae, spinas, &tribulos germinabit tibi, & comedes herbas tertae. Cum ui)es e paradiso expulsos, &, ut omnis reditus spes adimeretur, cum in aditus s. s. paradisi collocatum legis Cherubin flammeum tenentem, & uersa-.tilem gladium, cum ab ulciscente suam iniuriam Deo illos in tunis:& externis molestiis conflictatos intelligis, an nonachum de homone putes an non credas non modo diuino ill um auxilio nudatum, sed etiam cuiuis iniuriae propositum λ Uerumtamen in tantis diuinae irae & ultionis indiciis oborta est lux quaedam Dei in eos charitatis: G 3- Fecit enim, inquit, dominus Deus A ae, & uxori eius tunicas pelli. ceas, di induit eos: quod maximum fuit argumentum, hominibus nullo umquam tempore defuturum Deum. Huius etiam sententiae uim non exhauriri Dei amorem ulla hominu iniuria, David, ex prest
NU.νs. stillis uerbis; Numquid continebit Deus in ira sua misericordias Asmeia. suas t Hanc Abacuch Deum assatus exposuit, dii inquit ;Cum iratus
315쪽
suetis misericordiae recordaberis. Hanc sic Michaeas aperuit; Quis Misb.j. Deus similis tui 3 qui ausers iniquitatein, & transsers peccatum res quiarum hereditatis tuae: non immittet ultra furorem iuuin, quo niam uolens misericordiam eli. Omnino res ita se habet, cum maxime perditos nos,& Dei praesidio spoliatos arbitramur, tum maxime, pro immenia sua bonitate, nos quaerit, & curat Deus; sustinet enim in ira gladium iustitiae, nec cessat effudere inexhaustos misericordiae ithesauros. Magnam igitur uim habent ad declarandam praecipuam Dei rationem in amando, tu cndoque hominum genere, creatio,&gubernatio. Sed tamen illud opus redimendi hominem sic eminet . . . .esti inter duo superiora, ut beneficentissimus Deus, parensque nostet summam in nos benignitatem tertio hoc beneficio cumulatam illu . t estrarit. Quare tradet spiritualibus filiis Parochus, Scassidue eorum auribus inculcabit hanc praestantissimam Dei erga nos charitatem, ut intelligant se, quia redempti sint; admirabilem in modum Do filios euasisse: dedit enim, inquit Ioannes, eis potestatem filios Dei I=-. t. fieri, dc ex ino nati sunt. Quam ob causam baptismus, quod primuredemptionis pignus, & monumentum habemus, sacramentu in regenerationis dicitur: inde enim nascimur Dei fili j ; nam inquit ipse ibit. 1. Dominus, Quod natum est ex spiritu, .spiritus est: &, oportet uos nasci denuo. Item Petrus apostolus, Renati no ex semine corruptibili, i .Pa. i. sed incorruptibili, per uerbum Dei uiui . Huius podere redempti nis, de spiritum sanctum accepimus,&Dei gratia dignati sumu . Quo munere Dei filij adoptamur, quemadmodu ad Romanos si ipsit apostolus Paulus; Non accepistis spiritum seruitutis iterum in ad Dis. s. timore, sed accepistis spiritum adoptionis filioru, in quo clamamus Abba Pater. Cuius vim, & essicaciam adoptionis explanat sanctus Ioannes ad hunc modum; Videte qualem charitate dedit nobi S pi - i .uili. 3. ter, ut filii Dei nominemur, de simus . His expostis, ad inon edus est fidelis populus, quid ipse uicissim debeat amantissmo patri Deo, ut intelligat quem amorem, ac pietatem . quam obedientiam, ac uenfrationem creatori, gubernatori, ac redemptori praestare, qua spe, ac fiducia illum inuocare oporteat. Sed ad erudiendam institiam, diri gendamque sententiae peruersitatem eorum, si qui tantummodo secundas res , de prosperum uitae cursum argumento esse existimant, ,viri. Deum conseruare nobis amorem suum, rebus autem aduersis, & calamitatibus, am a Deo exercemur,id esse signum bustilis in nos animi, dc pro sus abalienatae a nobis diuinae uoluntatis, demon strandum erit, cu tangitnris manus Domini, minime id hostiliter facere Io, ν.
316쪽
Dominum, uerum percutiendo sanare, & plagam a Deo uenieteri esse medicinam. Castigat enim peccantes, ut ea disciplina meliores faciat, & praesenti animaduersione redimat ab exitio sempiterno. Nil. gr. Nam uisitat quide in uirga iniquitates nostras, & in uerberibus peccata nostra, misericordiam autem suam non aufert a nobis. Quare monendi sunt si deles, ut in eiusmodi castigatione patriam Dei ch ria f. ritatem agnoscant, & illud apud patientissimum Iob in memoria,de in ore habeant: Ipse uulnerat,&medetur: percutit, & manus eius
sanabunt: ut illud usurpent, quod sub persona Israelitici populi scrisin. t. psit Hieremias; Castigasti me, x eruditus sum, quasi iuuenculus indomitus ; conuerte me, & conuertar, quia tu dominus Deus meus.
Tob. ii. Vt Tobiae exemplum sibi proponant, qui cum in illa plaga caecitatis paternam Dei manum caeὸentem sensisset, exclamauit: Benedico te domine Deus Israel, quia tu castigasti me, &tu salvasti me. In quo maxime cauendum est fidelibus, ne, etiam si quovis inc5 modo affetis cti, qua uis calamitate a Ricti sint, Deum id ignorare existiment: ait enim ipse: Capillus de capite uestro no peribit.immo uero seipsit illo Deae 1. diuini oraculi solatio consolentur, quod in Apocalypsi dictum est, Ego, quos amo, arguo, &castigo . Conquiescant in Apostoli cohor--mb. ix ratione ad Hebraeos; Fili mi noli negligere disciplinam Domini, noque fatigeris, dum ab eo argueris: quem enim diligit Dominus, castigat, flagellat autem omnem filium, quem recipit: quod si extra disciplinam estis, adulterini estis, & non filii. patres quidem carnis
nostrae eruditores habuimus, & reuerebamur eos ; non multo in
gis obtemperabimus patri spirituqm, &uiuemus Nos TER. Cum patrem inuocamus singuli,& nostru appellamus, docemur, ex dono, ac iure diuinae adoptionis consequi necessario, ut statres sint fideles omnes, & inter se staterne amare debeant: OmM h i' ne . enim inquit, uos fiatres estis; unus est enim pater uester, qui in caelis est. Quare etiam in epistolis, fideles omnes, apostoli statres appellant. Ex quo item conficitur illa consecutio neces Iaria, ut eadem adoptione Dei non solum inter se fideles uniuersi staterna necessitudine coniungantur, sed quia homo est unigenitus Dei filius, fratres etiam eius & nominentur, & sint. nam in epistola adHebraeos, cu/mb. x. de filio Dei loqueretur, scripsit Apostolus , Non confunditur statres eos uocare, dicens, Nunciabo nomen tuum statribus meis. quod NH., t. lato ante David de Christo dominos dixerat. Ipse loetia Christus sic apud Euangelistam loquitur ad mulieres; Ite, nunclate fra-
' meis, ut ciuit in Galilaam, ibi me uidebunt. Quod tum ab eo dictum
317쪽
dactum esse constat, cum iam excitatus a mortuis immortalitate esset consecutus, nequis existimet staternam hanc cognationem, cius resurrectione, & in cylum ascensu dissolutam esse. Tantum enim abest, ut hanc coniunctionem, & charitatem Christi resurrectio dire-inerit, ut ex illa maiestatis, S gloriae sede, tum, cu de omnibus onN Misibilis momoriae homi nibus iudicabit, s delium minimos ab eo, statrii nomine, arpellados acceperimus. Qui autem fieri potest, ut Christi ad Rom. g fratres no sunus, cuius coheredes dicimur: Est enim primogenitus in η - ipse, constitutus heres uniuersorum; nos uero secundo loco geniti, coheredes eius, pro modo caelestium donorum, pro ratione ς har tatis, qua praebuerimus nos ministros,& coadiutores spiritus sancti; quo auctore ad uirtutem, salutaresque actiones impullimur, & in cendimur, ut eius freti gratia in certamen salutis fortiter descondamus; quo sapienter, constanterque consecto, dccursoque huius ubia spatio, iustum coronae praemium capimus a caelesti parente, On nibus, qui eundem cursum tenuerint, constitutum. Non enim, ut M Ilib. s.
ait Apostolus, iniustus est Deus, ut obliviscatur operis nostri, &d, lectionis. Quam uero hanc ex animo uoce Nos TER proferre debeamus, S.Chrysostomi sententia declaratur, qui Deum inquit libenter Christianum audire non solum pro se, sed pro altero deprecantem; quod pro se orare naturae est, pro altero gratiae; pro se necessitas co- sit, pro altero staterna charitas hortatur. quibus illa subiunxit: Iucundior est Deo, quam charitas staterna commendat, quam ea, quae necessitate pronunciat. In hac tanta materia salutaris orationis, m nere, & hortari debet Parochus omnes, omnis aetatis, generis, Ordianis, ut communis huius staternae necessitudinis memores, comiter,
de staterne se gerant, neque se aliis alii praeserant insolentius. Nam eos in Eccl sa Dei diuersi sunt ossiciorum gradus: tame illa uarietas graduum, & munerum staternae necessitudinis coniunctionem mi nime tollit. Quemadmodum in hominis corpore uarius usus,& di 'uersa functio membrorum nihil agit, quamobrem haec, vel illa cor poris Pars membri munus, & nome amittat, Propone tibi eum, qui regia sit potestate: an is igitur, si fidelis est, stater non est omnium , qui Christianae fidei communione continentur λ Maxime: quid ita quia non est Deus alius is, ex quo diuites, & reges nati sunt, abeo, i ri, quo pauperes, & qui in regum potestate sunt, extiterunt, sed unus
Deus, & parens, & dominus omnium. Itaque una spiritualis ortus omnium nobilitas , una dignitas, unus splendor generis; cum omnes ex eodem spiritu, ex eodem fidei sacramento nausimus filii Dei,& eiusdem
318쪽
Meiusdem hereditatis coheredes. Nec uero alium Christum Deum habent copiosi, de potentes homines, alium tenuiores, &insmi non aliis sacramentis sunt initiati, nec aliam hereditatem regni cmmub.r, testis expectant. Fratres sumus omnes,&, ut inquit Apostolus ad Ephesios, membra sumus corporis Christi, de carne eius, & de ossi-- cal. x bus eius. Quod id c in epistola ad Galatas significat Apostolus: Omne, filij Dei estis per fidem in Christo Iesu: quicumque enim ua Christo baptizati estis, Christum induistis : non est Iudaeus, neque raracus, non est seruus, neque liber, non si masculus, neque seminat omnes enim uos unum estis in Christo Iesu. Haec aute accurate uem sandares est Pastoribus animarum , &scienter illis in hac sententia commorandum: est enim accommodatus locus non minias ad coli firmandos, & excitandos inopes , de abiectos homines, quam adcoercendam, deprimendamque arrogantiam locupletum, atque potentium. Cui hominum incommodo uti mederetur, urgebat 4.e stolus staternam hanc chalitatem, &inculcabat fidelium auri si
Cum igitur has Deo preces ficturus es, Christiane memineris te tamquam filium ad patrem Deum accedere. itaquocum precationeni ordiris, &illud, Pater noster, pronuncias, cogita, quem in locutute summa Dei benignitas extulerit qui no ut seruum ad dominutii adite inuitum, ue timidum, sed ut ad patrem filium uoluntarium, securumque confugere ius tit Qua in memoria, & cogitatione, quo uicissim studio, Spietate'tibi orandum sit, considera: danda enim est tibi opera, te ut talem praebeas, qualem essὸ decet Dei situ, idest ut oratio, &actiones tuae no indignae sint diuino genere, quo te dignari uol uit beneficentissimus Deus. Ad hane officii rationem Mob.f. nos Apostolus cohortatur, cu alti: Estote ergo imitatorhs Dei, sicut
fili charissimi: ut uere de nobis die, possit, quod ipse Apostolus scrit..drtis, psit ad Thettalonicenses; omnes uos filii lucis estis, & filii Dei
v I Es CAELI s. Costat inter omnes, qui recte de Deo sentiunt, ubique locorum, & gentium esse Deum. quod non ita inicis ligendum est, quasi ipse distributus in partes, una parte locum unu,
alia alium occupet , ac tueatur. naim. Dcus spiritus est, omnis opera
diuisionis. Quis enim audeat Deum, tamquam ii, uestigio positum, meri M. . loci alicuius finibus circumscribere cum ipse de se dicat Numquid non caelum & terram ego impleo λ Quod rursum sic accipi edum est,
Deum caelum, ac terram, quaeque caelo, ac terracomprehensa sunt, ut sua, ac uirtute complecti, non autem ipsum ullo loco contineti.
adist enim rebus omnibus Deus, uel creans jpsas, uel conseruans
319쪽
creatas; nulla regione, nullis finibus uel circu scriptus, uel ita definiatus, quo minus & natura, & potestatem suam prael ens ubique constituat. quod beatus David expressi illis uerbis; Sias dero in caelii, tu P . t 33. illic es. Verum etsi praesens adsit Deus in locis & rebus omnibus, nullis, ut diximus, terminis definitus, tame in diuinis scripturis sepe ducitur habere domiciliu suu in caelo. quod ideo factu videmus, quod caeli, quos suspicimus, sunt nobilissimam udi pars, ijdemque manent
incorrupti, praestantes ut, magnitudine, ac pi lchritudine ceteris corporibus, certis q. ac stabilibus motibus praediti. ergo ut excitaret hominum animos Deus ad contemplanda ins nitam sua potestatem, acinaiestate, quae maxime clucet in opere caeloru, se in diuinis scripturis habitare tellatur in caelis; saepe etia, i uod res est, declarat, nullam esseniundi parte, quae non praesenti Dei natura, & potestate coprelien casit. Quamqua in hac cogitatione fideles non solii communis omniuparentis imagine sibi proponent, sed etiam in caelo regnantis Dei; ut
oraturi meminerint, mentem, animumq. este referedum ad caeluin;
quatum q. spei, ac fiduciae affert eis patris nonae, tantu Christianae humilitatis, ac pietatis adiungat praestans illa natura, ac diuina maiestas patris nostri, qui est in caelis. Quae uerba praefini ut etiam orantibus, quid petendum sit: Omnis enim postulatio nostra, quae ad huius uitae usum, ac necessitatem pertineat, nisi cum caelestibus sit coniuncta bonis, & ad illum finem dirigatur, inanis est, & indigna Christiano.Quare monebut pios auditores Parochi de hac ratione precationis,& admonitionem illa Apostoli auctoritate coprobabunt, Si consum Adcess. 3xexistis cum Cliristo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. .
Quid a Deo petendit, quoue ordine id agedum sit, magister ipse, ac dominus omniu docuit, & imperauit. nam cu stud ij, & desiderii
nostri nucia sit, & interpres oratio, tum recte, & ratione petimus, cupostulationum ordo sequitur ordine rerum expetendarum. Monet aute nos uera charitas, totum ut animum,ac studium conferamus in
Deum: qui quonia solus est in seipso tum in una bonu, iure est praecipuo quoda, ac singulari amore dilige ius. Nec uero ex animo,& unice potest amari Deus, nisi rebus ac naturis omnibus eius honor, &gloria praeponatur. bona enim,& nostra,& aliena,& omnino omnia quaecumq. boni uocabulo nominantur, ab illo profecta summo ipsi bono cedunt. Quare ut ordine procederet oratho, Saluator petitione hanc de summo bono principe, & caput costituit peritionu reliqua- Ium,docta nos, priusqua ea, quae nobis, aut proximo cui q. opus cnt,
320쪽
postulemus, quae propria sint Dei gloriae,petere debere ipsique Deo
studium,&desideri u eius rei nostrum exponere. Quotidio manebimus in ossicio charitatis; qua docemur, & plus Deum, qua nos ipsos, diligere, & primum petere, quae Deo cupiamus, deinde, quae nobis' optemus. Et quonia desiderium, & petitio sunt eam rerum, quibus caremus *ec uero Deo, idest citis naturae seri accessio potest aut au- seri ulla re diuina substatia, quae inexplicabilem in mo)um est omni persectione cumulatali latelligendia est,extra haec esse, quae a Deo, ipsi Deo petimus, & ad exterivi eius gloria pertinere. cupimus enim, &petimus, ut Dei nonae notius sit getibus'; ut eius regnia amplificetum, ut plures quotidie obediat diuino numini.quae tria, Nonae, Regnii, Obedietia, n5 in illo ipso sunt intimo Dei bono, sed assumuntur c trinsecus. Uerum ut, nae petitiones qua uim habeat, & quid ualeant, planius intelligatur, Pastoris erunt partes, monere fidele populum,
uerba illa, Sicut in caelo,& in terra, ad singulas reserri posse primarii
trium postulationum; ut, Sanctificetur nometuum, sicut in caelo,&in terra; item, Adueniat regnum tuum,sicut in caelo,&in terra; similiter, Fiat uoluntas tua, sicut in caelo, &in terra. Cum aute petimus,
ut sanctificetur nomen Dei, id sentimus, ut augeatur sanctitas,&gloria diuini nominis. Quo loco Parochus animaduertet, ac docebitrios auditores, non id dicere Saluatorem, ut eodem modo sanctifice, tur in terra, quo & in caelo, idest, ut amplitudine terres ris sanctificatio caeleste exaequet: hoc enim fieri nullo pacto potest: sed ut ex charitate, ex intimo animi studio id agatur. eis uerissimum illud est sicuti est, diuinum nomen per se sanctificatione no egere; cum sanctum, Nutio. α terribile sit, quemadmodum ipse Deus suapte natura sanctus est; neque ei ulla sanctitas, qua ab omni aeternitate praeditus non fuerit, possit accedere: tamen, quod in terris loge minori honore allicitur, qua par est, nonnumqua etiam maledictis,& nefarijs uocibus uiol tur, propterea cupimus,ac petimus, ut laudibus, honore, gloria celebretur ad exeplum laudum, honoris,& gloriae, quae illi in caelo tribuuntur; id est, ut sic honor,& cultus in mete,in animo, in ore uersetur, ut omni ueneratione&intima,&externa prosequamur, omni colebritate excelsum, puru,& gloriosum Deu ad imitationem supernorum,ac caelestiu ciui uim coplectamur. Vt enim caelites summa cosen sone gloria,& praedicatione es crur Deu : sic precamur, ut idem contingat orbi terrarum,&omnes getes Deum cognoscat, colat,& uenerentur; ut nulli planς mortales reperiatur, qui non & suseipiat Christiana religionem,&se totos Deo dicates credat ex eo omnem sanctitatis sontem existere, neque quid qua esse purum,aut sanctum, quod