장음표시 사용
471쪽
quoniam Iocus,quem uinum tenet,fieri non potest,ut eodem tempore, &actu, ab aqua,vel oleo detineatur. Traducitur autem huiusmodi repugnantia, quae in corporali,actualiq; detentione manifestit sime patet, ad repugnantia possessionis,huc in modu. Qui corporaliter totam rem tenet, ita complectitur,ut alteri locus detinendi interim fieri nequeat. Simili quippe rone sit,ut qui animo possideat totam rem,eandena,ita animo ipso complectitur,ut alteri eande complectendi, locum minime faciat. Mod ut planius intelligatur,qm maximi mometiel , coniungenda est eiusdem dicti ratio altera ab Vlpiano in d. l. si ut certo. g. si 2 4 duobus,a causa finali desumpta. Ait enim ex stria Celsi, ct alii duorum qu ιde insolidum dominium, uelpofessione essemn ρos . Atqui volens id esse comune dominii & possessionis,insinuat talem esse in natura repugnatiam,qiiae in ditio, Et poliassione simili ratione refiilgeat. Neque ex eo,quod possessio tacti sit, de- ducit Vlpianus duos insolidii rem eande possidere no possie,aut ratione, ut Paulli I,ex corporali deletione sumere tentat, quia identurii esset, si possessio cuci quid iurisma incinio,quod iuris esse nemo ambigit, id e simul alseuerat,& quod 2 Ulpianus deditio directo tractat, idem plane in utili probandu t est qualecumqtie illud sit,ne penes duos insolidum esse queat,quia eadem est ratio, ut docet
Is r.in c. p.f. praeterea,nu. I I. de Capit. Corrad. Enunciat Vlpianus primum deditio, postea de possessione,quod eadem sit ratio de fine, & de iis,qitae dirigutur ad illum,i.oratio .fide sponsal. Possessio est propter cominiu, & in illud fertur,
ut in finem,ut c. ι .num. 3. ex Theophilo dixi, & opportunius explicabo,merito uae repugnantia excludit dominium,ut finem, excludit posscssionem,ne pen Suos insolidum esse possit. Redeo ad Paulum, Sco1tendo rationem, quam sumit a replignantibus, ita conuenire dominio, sicut possessioni, ut nullum negocium facere valeat, quod ab illa corpo tali detentione sumatur. Res quaelibet , 9 poteli dici noltra duobus t modis, ratione dominij de ratione possessionis. l. 28. si aliquam,in feod.ibi, disis ι ens meam υtitim propraetatιs respeetu ompossesιouis tantum . Non potest proprietas esse duorum insolidum, non potest etia possessio . Ratio quae tota sumitur a corporalibus ad incorporalia , in dominio ita se habet.Similis est dilo rem corporaliter detinenti, de ideo quemadmodum ubi Mquius sedet, Titius sedete nequit, quia insolidum de facto idem Iocus a duobus occupari non valet, propter facii extrinseci repugnantiam , ita neqnc codem iure ad duos insolidum pertinere pol est .neque iure domini J, neque possessionis iure . Et quamuis ista intellectuali impatio de facto, & ad
extra locum minime circumspiciat, si ire teneat, cffectus tamen omnzs, quos ad
extra prodire necesse est, faciunt,ut ipsa intrinseca domini),uci possessionis occupatio, quamuis tota sit intellectualis, & solo animo nitatur sccundum pro- grcssus ad extra, omnimodo iudicetur. Hanc occupationem intrinsecam per 1 o eius de extrinsecos effectus.Ulp. in d.6.s duobus t nobis exhibuisse videtur abi. Nec quemquam startιs eorρ aras dominum es. sed totius corporas pro ind uis. pro parte dominium habere. Vsium autem balnes quidem vel poriscus unius uiusque insolidum es, neque enim minus me uti, quam alius utetur) uerum ιnueiaculo commodato, uel locato, pro parte γε dem essectis me usum habera qManon om nia loca uehiculi teneam. , . - Vt autem in vehiculo animi comprehensio determinatur per effectum ad extra, ita plane in caeteris fiat oportet.
Haec repugnantia, quae in effectuum productione niani senior est, patet inii pluribus . t . Primum .
472쪽
vrimum , qhiasi duo essent bonae fidei possessores in solidum, etiam usucapere possent in solidum , ac ita domini essicerentur ιn sotidum, contra dict. f.
qui duobus. Secundo,quia ambo in solidiim fructus percipere vellent,quod est impossibi--:le. Et haec duo annotauit glos.hic,quam alia in adduct3 ratione commεdat Ant.
dicit,si ambo vellent diuersis personis puta Maevius Paulo, Titius Cato in solidu. precario concedere,nam,& hoc fieri nequit i. duobus in f precar. rQuarto idem stiturum est, si uterque diuersis locare possessionem consituat, iuxta l.si aliquam . in feodem. Quinto si alter unum colonum, alter alterum adhibere velit, & alios similes plures erictus colligere facile est in quibus haec repugnantia apertissime patet. tuus quoniam in ijs, quae producuntur ad extra clarior est, rectissim h Paulus visus est,ex ijs,quae sunt ad extra nobis infinitare qualis ad intra sit.Sic itaque ab effectu ad suam causam argumentatur, t eum fieri non possit, ut haec possessio penes duos in solidum veros ac proprios consequatur possessionis effectus fieri et xlla minime poterit, ut formaliter ita se habeataeum at cessatione propriorum esse-ctuum ad causae etiam formalis cessationem valeat argum cluna,vi ex Bal. in tit. supra de rerum diui n. 3 1.ubi docet quod operatio, id est effectus arguit forma. Ac ita non modo ducitur ab cficini argumentum ad causam effcicntem, sed etiara causam formalemquod minus accurat ἡ,quam par esset , & locum hunc Baldi, 33 & argumentum ab effectui Euerardus in sua centuria expendens praetermisisse videtur, de tandem, quod gloss. aduersus eos, qui duos ciuiliter possidere posseeontenὸebant,attulit hic in versic. secundum eos,& ad confutandam eorum sen
ter hanc rationem ad uniuersam Pauli conclusiotum transferunt, ego latius concipiendum, S probandum fore existimo. 14 Verum Raph. Cum .nu. 8.& Socc. n. 9.videntur dubitare uehementer, ne hse
absurda sequantur,sed inepta est prima Cumani exposito,quod diuersis temporibus id . non authm eodem tempore contingat.
Nam ut Pauli tractatus hic uniuersus est de duobus eandem rem possidere e tendentibus in solidum, ita eodem tempore de hoc dubitari apud eundem exploratum est, i videat eodem tempore, hanc esse repugnantiam non diuerso,& ratio ex statione,&sessione desumpta,tollit hanc temporis distinctione. Secuda, qua dicit,quod per unius usucapionem evanescet possessio alteriusi, falsa est; quia usucapio est modus acquirendi domini j,non possessionis auferendae l. 3 . iii f. titul .pr4ximo Tertia quod usucapiet uterque,deterior est, quia contra d. l. si vieerto .s. si duo b. Quod secundus euellet a primo, pi aeterquam nisi rixas continet,
non ne videt, quod si quid,vel modicum aufert, stati messicit, ne ille quod semper exigimus in solidum possideat,ne fructus, &caeteros possessionis effectus 1 1 in solidum consequatur Eodem t argumento plane ruit, quod Cumani defendedi gratia Socc. adstruit, nempe in puncto acquistionis ter concursum diuisi ros; quid hoe plane est,nis eosdem possidere pro parte,non in solidum: Res ista in coniunctione reali,vel mixta,qua duo ad eandem in solidum vocatur planior esse videtur, quia concursu ea sola ratione faciunt partes , quod impossibile solidum habere utrunque f. s eadem. Inst. de leg. I. coniunctum. s. de leg.
3 .l. inde Neratius T de usu faccrese Quod postremo Socc. affert neutrum usu capere posse , quod nulli sit ciuillh quaesita, vacua a ciuili possessione alterius.
473쪽
ii id plane estΘrusi, vel neutrum possidere ciuiliter, vel ciuilem posseson non parere usucapionis essectum His omnibus, & Vaconio satisnetiim put
nem fuiens e ipsa eorum sententias,& argumenta paucis ijsque leuibus additis,vel mutatis usurpat .Et nescio quidem qua tionte ostendat duos, pluresue ci-itiliter,si non natur iter in lolidum possidere posse. Nam quod Paulus etia m de
ciuili possessione hoc neget,quid clarius assurri potest, quam quod a naturali d tentione rationem ducat,idemque de iusta,& iniusta possc ssione pronnnciesSed de hoe plenius infra. 16 Constans t ergo est ratio praedicta,& ad ciuilem,& naturalem possessionem sufficiens,& ad Pauli, & Vlpiani sensiim qnacunque alia accomm odatior. Non me II latet aliam rationem Doctores communiter excogitasse, t quod fictio non pose sit habere locum super eo, quod in genere suo naturaliter est impossibilat .adoptio. Ede adoptionibus .f. minorem. Insiit. eodem. l. lex cornelia Ede uulg.&pupi. denotat Bartol. in I. si is qui pro emptore,numero xi. iusta de usucap. 3 8 Sed qui ciuiliter possidet per fictionem, censetur esse corporaliter in repossessa, cum ibi corpus esse fingatur, ubi animus sertur l. nihil. ff. de capi. &post l. reu. Idemque accidit in naturali fundi possessione, quia necesse non est omnesis landi glebas attingere, seu circumambulare , t quod fingatur auxilio iuris ciuilis omnes attrigisse,scsane in l. 3 EOc. num. 1 o. in .not. declarat, quod appre hensio partis vera, est ficta apprehensio toti iis,quod plurimum commendat Ant.
riatim recenset Ant. Gom .ubi sup . & ex verbo videaris,quo Paulus utitur, insi nuare conatur, quod poli Iac. de Are. Bart. in princ.& Angelo excepto) omne relati fictionem,non veritatem significare credentes, rationem,& si intellcctum textus notabiliorem hac interpretatione se adduxisse existimant Sed utrumquedam. lare necesse est. Primum ut sundamento careant,velitu,nolint conuincerero facile est cum ipso Angelo,tquod hic verbum videaras in hac secunda, &vltinia parte positum, eit veritatis expressivum . Et licet frequentius fictionem secun-2I dum eos exprimere consacuerit quod argn m. l. i. g. deiecisse ' infra deui,&Sc ut arm .communiter circumkrri solet, & male. quia ibi ponitur causatiue, se multis in locis,non fictionem, sed improprietatem lignificar,quae a fictione pluria L mum distat Vno loco fictionem exprimit in I. in omni b. t is de capi.& polii. reu. Ibi an stmujbus pintibus ιμνιι ιι,qm reuers.s non e Z ab hostibus quas tune dete sα 3 sis uuistis,cum eaptus est. 1 Sed veritatem etiam exprimere solet,maxime in ijsq;iae iuris sunt I. pater. l. quod si filius. is. de capi. N poli I. reu. N Socc.hic num. a. adducit text. cum gloss. in l. seruum filii. f. i. in verb. adita. s. de l. i. At mi hia 4 videtur ' ex re subiecta petendum quid significet Et ideo,expendens textum nostrum video communem intellectum esse apertissime falsum. Primum quia Pa lus loquitur cis naturali repugnantia secundum veritatem nonsecundum fictionem,quod patet non modo ibi. eomra naιuram quine est, sed & ibi non magι readam ρεssis apud duos es pote I, de ita questio est an duo possideant in solidum vere, nauim ficte,vi vcrbum,ese, probat euidcnter, consentit Vlpianus
in 1.Lsi ut certo. s. si duobus,ibi duortim quidem im solidum dominium . vel po sis πem esse non pose,& ita in onunciatum ad virum; resertur secundum verimas rem.=Et visiora evimio hse ab asinina detentione desumitur, circa quam
nulla potuis esse fingenia utilitas i detentio , statio , & sessio , ex quibus
474쪽
eomparatio desumitur, sumuntiar ut diuersae a possessione , ut merum&nudum ab omni iuris effectii nobis exhibeant. Sed rem Ponamin ante omisastos, Pauli sensu Marius explicato. t Plures ait ille eandem rem ins dum possidere non possunt. Haec verba nullam fictionem continent, sed continent id vere fieri non posse. Ratio erit secundum eos, verbum videaris adfictionem reserendo, quia contra naturam est, ut cum ego aliquid teneam, tu quoque iulud tenere fingaris. Quis non videt rationem minime eum dicto conuenire νExperiamur inferius ibi. non magis enim eadem possessio apud duos esse potest. Dictum hoc de vera possessione dumtaxat accipi debet. Subi jeiamus rationem pro eorum arbitrio, quia nec fingi potest te itare in loeo, in quo ego sto, vel te ficte sedere in to eo, in quo ego sedeo. Quis ille est,cuius aures, no modo mens non offendantur, si sentiat rationem quae ad extranea diuertit, Sc minime cum dicto cohaeret id vero planius, quam ab hac importuna fictione abstinere. N verbum videaris ad corpoream oculorum visionem simpliciter referre,hoc modo. Contra naturam quippe est, ut cum ego aliquid teneam, alius te idem tenentem videat, vel in loco, in quo ego sto, alius te stantem videat, vel in quo ego sedeo aliquis te sedentem videat, quod elegantius dicitur sedere videatis . Quia si naturaliter, &vere id contingere posset, qui me tenentem, stantem, dentem videret,alium similiter tenentem,stantem,&sedentem videre posset. Si sieri posset, fas esset factum videre, & ideo videri nequie, quia fieri non potest. Sensus ergo simplicissimus eii, atque verissimus, quod ego possideo, tu simul insolidum possidere non potes, non aliter, ac tenere, quod es teneo,vel stare,aut sedere in eo ipso loco,in quo ego sto, aut sedeo. Sic nostri saepe a veritate recedunt, quae simplex, de aperta est,dum singularia, & notabi- Iiora qu frui. Et cum Paulum ex Paulo declarare tutissimum sit, de textu quemlibet ex eodem textu,si diligenter expendatur,ad remotiora declinant,non modo extranea, de Tyronibus, pro quibus maxime hunc laborem suscepi, caligianes, ac tenebras effundunt. Quid insolentius afferri potest, quam fiitiones, quas tam sobrie, & necessitate coacti Legumlatores admiserunt, sine ulla causa 27 proponere,fc possessionem, in quasecundum ius ciuile 'filsere fas non est, i. denique,ffex quibus causis malo. ab eodem iure ciuili 'pissime fictam praedicare λ Quare si nullam hic fictionein legimus,nec deeid Mi rationem ex fictione petere possumus. Neque verum est, ut ibi fingatur corpus adesse, ubi animus fertur; quia quod eli unum simul tempore duobus in locis esse nequit, & velut impossibile notatur in I.optimam.C.de contr.stip.esset autem corpin uno in loco vere, in altero ficte,quod quia repugnat in genere suo, fingi non potest. de I. 1 2 nihil. t de capi.& post l. reu. haud quicquam tale probat, sed asserit fatis no essu domum corpore quem redijsse,si mente alienus est. Neque ratio est,quia singatur eorpore no redijsse,& adhuc ibi manere,quo animus fertur, sed quia reditus ex animi destinatione,non corpor is aduentu aestimatur. Et quod Soc. not. in d.I. 3.veram partis apprehensionem esse fictam apprehensionem totius, non
laude,sed vituperatione dignum existimari debuit. Nam ille,qui partem ingre19ditur fundi alicuius,ita totius possessionem consequitur, siearaguatione ' μ ait ibi Paulus ut Dium fundum usque ad terminum possidere velit. Est ergo intellectualis animi occupatio, quae vera est,ut vera non ficta desideratur animi cogitatio,quae praecedente corporis ingressia,veram, non fictam possessione a quirit vera animi apprehensione, non ficta quaesitam. Concludo igitur,& Pauli conclusionem,*coclusionis rationem nihil fictionem attingere Ged rationem V 4 ex
475쪽
px notioribus desumptam insinuare nobis, eandem esse repugnantiam in intes- lectuali reru occupatione qliae sit in illa corporali, & ut aiunt asinina. Quod, quia non ita tacite animo intelligi miis, in ipsa effeti utim productione manifesto 3 o dignoscitur. Ex hac ipsa ratione utiliter insertnr recte Telsa. decisio. tnu. I o. eorum damnasse sententiam, qui data paritate probationum in interdicto uti possidetis, dicunt iudicem utrumque nianu tenere debere, pronunciando Utι ροβιdetis, ita possideatis, qui nituntur ex d. l.si duo, in D.uti pom. Quia, & sententia est obscura contra f. curare. Instit. de act. de executio eli impost lis ; cum duo in solidum possidere non queant. Et cum semel in Rota Senensi ita pronunciatum fuisset sub authoritate Pet. Ferr. in Prac. Pap.in Form .lib.protιIrb. postsin ver ad cessandum, nu . . scio duodecim annos iam elapsos esse, deforma executionis continuantibus odijs sub incerto pendereine ideo hanc sententiam rectὸ etiam per prius improbauerat Iac. Menoc. reti. Pos . rem. 3. q.8 7 .nu. 7 o.Sed antiquioribus,videlicet glo. in l. vn.C. vii polLSalyc ibidem nu. 22. Bart. in d. l.si duo nu. 4. Scalijs a Menoc . relatis displicuisse constat. Textus autem in i si duo. ut mox dicturus sunt,nihil huic sententis suffragatur Constituta igitur Pauli conclusione, 8e ratione ipsius explicata, obiecta tollenda 1 unt. 3I Non obstat conclusioni tex. in d. l. si duo. Huius t enim duo capita sunt, quibus Ulpianus tractat quomodo duo in solidum possidere possint. Primum est,si ego possideo ex iusta causa, tu vi, aut clam a me. Nam si tu clam possides, nec . Possides quidem .l clam. 6.qui ad nundinas. infra eodem,ut ex Connano in prς- cedenti c.nu. s. probatum est,quare vincam in interdicto. Si vi possides a me, ego quidem non possideo, g .si quis nunciet. infra hac l. sed tamen superior sum interdicto, quia tibi violetam possessionem aduersus me nihil proficere palam cst,t.1 . g. hoc interdicto, infra uti possid. Nam si in interdicto retinedae pro vio-32 lento poste rei pronunciandum foret, tenetur iudex eodem contextu in interdicto recuperandae, mihi violentum posse rem condemnare. Rom. in l. n xuraliter, . nihil commune,num. I . & seq. infra eod. late Iacob.Menoch. rct in. 3 3 post remed. 3. nu. 91. sed ego ea sententia i sum, ne in interdicto retinenda ,
pronunciandum pro eo sit, qui vi possidet a me, quia formula edicti refraga rur, & hoc est ei non profuisse interdictum, d. l. i. f. hoc interdictum, neque tamen ego vincam in interdIcto retinendae,sed recuperandae I.si quis vi,infra hoc tit.& pro possessiore habetur, qui potest recuperare possessionem, & caput hoc
primum recte hoc sensu explicant Connanus lib. 3. c. I o. nu. 6. Iacob.Cui M.O
serv. lib. -bserit. 3 1. Quare inspecta veritate hoc primo capite non proponun34itur duo,qui possideant in solidum. Secundo capite i species dissicilior se offert, quando alter qui possidet vi, aut clam, non ab aduersario, sed ab alio pol si det,&ait tex. Neuter nostrum vincetur nam cst tu possides, ego. Bariolus g s di scultate t superatus sine ullo ingenio ait, duos ibi diuerso iure possidere, alterum,ut dominum, alterum,ut usu fructuariu; quod in interdicto uti possideras tam latὸ pateat possessionis verbu, ut usumictuario, & usuario reddatur m-terdictu,tamq; possidentibus,cum vere no possideant .l .vlt.eod.tit.dum tamcn ab alto,quam ab aduersario possideant,d .l. I .f.vit.vbi clare. Quam Bariolus a Vero declinet, ex duobus constare potest, quamuis illius intellectum probent
non tamen ab aduersario possidet, quod genus possessionis vix est, ut 'sustu-stuario. vel usuario conuenire queat. Qui vi ab alio pol sidet, ita possidet, Ut
476쪽
is a quo possi let possessionem amittat, hac l. nostra. f. quis nunciet, S ita qu 1
vi alium sua pol iussi. ne priuat,ab eo certe non vult possidere, ut v sufructuarius, Y ves usuarius, sed eo iure, quo is possidet. Secundo usu si ructuarius, & vstiarius ita solent ab alio possidere, ut non vi,aut clam pol sideant, sed iustam possessionem quaerunt ab eo, quem dominum esse putant. At Vlpianus hic proponit iustam possessioneni;&iniuitam non utrinque iustam . Accedit quod diuinationem plane continet eiusmodi interlectus, & verbis de vera possessione prolatis vim quamdam inferre videtur. Doctissimus Connanus hanc difficultatem prae-3 6 termisit. At vero Iacobus t Cui accius d.obseritat. 3 a. pro totius argumenti solutione ait, perpendenda esse illa verba ,siquis oneret, Nam id totum proponi censet,non quod ita sit,sed ex Sabini,& Trebatij sententia, quae admista noes ,& ita vir magis humanarum litterarum,quam ciuilis disciplins peritissimus, speciem illam frustra excitatam esse concedit .Et quamuis Trebatij ia Sabini sentetia 4 Labeone, & Paulo primum, postea a compilatoribus reiecta sit, quod ibi Vlpiano aut hore relatum est, non uti quid reiectua ,sed uti admissum, conscriptum fuisse pro comperto habendum vit. Quod ves ex eo constat. quod nulla ibi,aut Trebatij, aut Sabini mentio facta sit. 3 7 Ego igitur sedulo ad Ulpiani verba t rcspiciendum arbitror ; quaerit enim is respectu solius interdicti, Se quantum in interdicto est, non quantum in pro b tione inter duos in solidum possidere contenduntes, quis superior sit. Et cum proponat posse istonem iustam, &iniustam quamuis in interdicto ea verba le-
santur . Nec υι. nec ρraecarιο alter ab altero possidetis, I .penui .eo tit.quia tamen
ilista est precarij possessio, in hac Vlpiani specie praetermittitur, in qua de iniusta tractatur, Sc proponitur de possessione vi aut clam . Et in prima quidem specie ut dictum est qui vi ab aduersario possidet, quamuis si probationes inspiciamus, de ieetus tempore litis contestatae non possideat, sed deiiciens; vincit deiectus, neque vincit ex possessione,quam de praesenti habeat,sed vincit interdicto quatenus eo cauetur aduersario suam posscssionem non proficere,& qu tenus alio interdicto pro possessiore habetur, qui suam potust recuperare posse iasionem, i .si quis vi in f hoc tit. & quantum ad substantiam possessionis non vincit is,qui vere possidet, sed ex interdicto ille vincit, qui licet non possideat pro possessore habetur, Se ita vincit interdicto, non possessione, quod si vere cum aduersario possideret in solidum,quod tamen est impossibile, inceret etia possessione . Ergo quamuis quaeratur de duobus possidentibus non Tamen quaeritur, ut quaestio ex possessione , sed ex interdicto di finiatur, quod cum verissimum sit, non alius est Vlpiani sensus, quam quod si duo se in solidum possidere contendant,alter quidem iuste, alter vi, sed ab alio, quia iniusta possessio, qtiae
non est ab aduersario, pertinet ad interdictuint. vlt .in f hoc tit .neuter vincit,neuter vincitur interdicto: quia uterque deducit possessione , cui fauet interdictu . At si nemo vincat interdicto ex clausula illa,nee υι .nee clam, vincere tame probatione poterit, quod omittit Ulpianus, quia non de hoc , sed de altero vinccn . di genere tractat. Itaq. si alter magis de possessione probauerit,puta,quia probet se possedisse litis contestatae tempore, alius non ita, ille vincet f. quorum. Ins .de interd. de hic vincetur non interdicto,quoniam nullius possessionem exeludit,sed firmioris possessionis interdicto admissa probatione superatur,qua
re quod ait Ulpianus μιιιο si duo passideant in sotidum , nihil aliud praestat, nisi sensum hunc ρ Ueani id est possidere cotedant.Patet, quia primo illius speciei capite ille vincit ut ostedi)il non possidet,ille vincitur,qui vi ab aduersario possidet
477쪽
fidet.Qfi alter ab altero vi possidet,no duo Ad unus vere possidet i solidsi .Et itaeo capite verum potius est, viruinque contendere de possessione, quam possiadere. Et consequenter primo capiti necessario aptatur illa intepretatio poss.deant,id e possidere contendant. Sic,& secundo capiti cadem interpretatio couenit, nam dum uterque pol sidere contcndit,& non ab Uire ario, pares sunt in interdicto.&ideo neuter in interdicto vincit,nam quoad illud, & tu possides, Seego, id est interdictum utrumque iuuat, atque ccmprehendit. At non inferiatur re ipsa, id est ipso possidendi acto pares esse. Cum Vlpianus eatenus qua stionem proponat, quatenus solo interdicto finitur, de probationis disparitate nihil enunciat. Igitur quoad contentioncm in interdicto, non quoad veritalcm facti duo in solidum possidere dicuntur, quae contentio non infrequens esie s Iet,. retinendae.Iust .uc interd. ιθι, ct quia longe commodius est, mrms βλdere, quam petere. Meo plerumq;, cst fer. semper mes existit contentio de 'spo semine Hue pertinci quod ait Ulpianus, in d.l.penult.s .hoc interdictum, ver. sed si . s. i ait ille inter ιms contendatur mer post eat, quia a teruter m
giis postidere usi mat, tuηcs res sol et de cuius mssissione contenditur. ad Me
interiusiam r. millentur. Remittuntur ad hoc, quia contendunt de rc bus soli. nam contend cntes de mobilibus ad interdictum Viriabi remittuntur . Et rem ttuntur,quia cum se magis possidere contendunt, iam utriusque possessio continetur interdicto, nec tamen eo vincunt,sed quo magis alter eorum se possidere probat; & ita non uterque possidet, aut vincit, sed qui se magis posside-dere probat . Ac ita vidctur niihi Vlpianus ex Ulpiano declarandus. Ex his dubitari potest,num data paritate probationum, hic qui ab alio iniu-38 ste possidet, succumbere debeat indubijs, quod eo loci affrmat Bart.nnm . . iapost Bald Ioan. Fabr. Sc Ruyn .ab eo relatos probare videtur Iac.Menoch. Retin. possrem. 3 .q. 86. num. TIT. Nam contra sentit Berous consi. 7.num. 4. lib. 3 .ibi relatus, iaccedit Aquilinus in I. naturaliter , 6.nihil commune,par. I . num. I O. in feod.&ex l.vl .infhoc tit. constat aduersus extraneos vitiosam possessionem
prodLsse solere, de in eo intendicto cum quis non ab aduersario possidet, nihil refert possessio iusta vel iniussa siti. x. insuti possid. 8d Vlpianus in hac re videtur
manifestissimus inquiens Si vero non a me,neuter nostrum vincetur, nam.'tum fides, ctuo; ostendit enim controuersam omnem in eo positam esse, ut nihil conferat iustitia unius, et iniustatia alterius noceat . Verum ratio naturalis suadet eum, qui uste possidet,uincere debere,non interdicto quidem,nam eo neuter vincit , aut vincitur, sed quia possessio ordinatur suapte natura ad acquistionem dominij 8c iuste possidens magis possidet ad finem,non in eo , quod posse iasonis est,incet, quod solum considerat interdictum d . I. 1. Sed in eo quod est possessionis ad situm finem rectius ordinatae. Et quamuis ratio haec ex petitorio sumatur,quoniam est ratio diaij quaerendi, non alite quaesiti recte desumitur.3 9 Sumitur t ex accidenti quidem, sed persaepe necessarium id est in iure nostro. Sic in fide testibus adhibenda, ubi dichorum rationes, &verisimilia, quae ex re ipsa desumuntur plene considerantes adhuc dubitamus, etiam illorum dignita-ecm , & paupertatem , & alia huius generis accidentia perpendimus. l. 3. . de testibus. Non multum interest quoad summam possessionis iuste quis,an iniuste possideae, sed quale eumque istud sit, cum caetera par ia sunt, disparitatem constituit omnimodo , non interdicto comprehensam , quoniam solam possessionem confiderat, sed ex causa possessionis extrinseca,
nempe finest, desumpta , qua dicimus illum firmius in re dubia possidere, qui
478쪽
qui rectius ad finem possessionis possidere dignoscitur .Quare eauendum est ab Aquilino in l. naturaliter.*mihil commune,p.p.nu. I os . qui existimauit data paritate probationum nihil titulum suffragari. Sed eum ad hunc insignem Vlpiani locum peruenerimus Illustris, ac dissicilii o nia illa controuersia praetermittenda non est,quid facere iudex debeat,tfiui pares in interdicto, ita in probationibus litigantes ex illant. Proponamus Siluae possessionem ijsdem momento, & hora a Titio ex parte Meridiei, a Mquio ex
parte Septentrionis appraehensam. Corporistactu tantundem glebae prpssisse , possessionem per prius flaisse vacantem, pares esse tenapore, partis ructo possidendi, trumque ea cogitatione fuisse,ut Siluam omnem usq; ad terminum pol sdere uellet,nihilo plus iuris alteru altero, habere, nihilo plus alterum altero, aut animo, aut corpore egisse. Testes hanc paritatem confirmare, non tollere.
An dicemus utrumque Siluam illam in solidum possidere λ repugnat hic textus. vel si se ad iudicium prouocauerint, in quo velut mixto conliat utrumque reu,& actorem esse l. actionis uel bo in f de aet. 8c oblig. Quid pronunciabit Iudex duritionem hanc ind. l. si duo,tractat Bar. nu. 4.& s .Salyc. in I.us .nu. 22. C. uti possid.Mola,&alii in d .c. licet causam, latissime, ac etiam doctissime Iae.
Menoch. d. q. 86. nu. 7 o. Et nouisti me Testaur.decis acis.per totam. Eorum
I t sententiam, qui dicebant pronunciandum esse uti possides as ita possideasis, satis prsdicti rei jciunt, de ego supra reieci,& quamuis neuter interdicto vinc tur, an tamen alia sit diffiniendi ratio ab Vlpiano praetermitsum est. Sic recte reiicit Iac. Menoch. sententiam eorum4 qui contra eum, qui prius ad iudicium
prouocauit, pronunciandum esse putant, ut etiam Tessaur. nu. ia . Similiter, &ea rectissime improbatur, quod Iudicis arbitrio relinquendum id sit, & illa similiter,ut sorte dirimi debeat. Reij cicndaea etiam est,quae supersedenduna eL se suadet,nam scandalis viam parat, de si in eadem dubietate,& paritate perseueretur quantum in ea est, semper litem indecisam dimittet, quod est absurdum. Sexta de possessione subsequestro retinenda, quamuis quibusdam casibus necessaria futura sit,non tamen in ea est aliquid quod difficultatem tollere ualeat. Non tamen Tessauri argumentum probo,quo damnat hanc sententiam, quia verum dominum, ac iustum possessorem iure suo interim priuet, quia tu iure paria sunt non esse,uel non apparere, ut not. in l. quoties tr. Qui sat .cog. caeterum
si nemo uelit petitorium proponendo partes subire actoris, quis rogo futurus est controuersiae finis puel retinenda sumper subsequestro crit,uel dimittenda. Primum eli absurdum. Secundum ad eandem dubitationem iudicem omnino reuocat. Septimam opinionem nec libenter audio,quod Princeps adeatur sub dubia facti quaestione, quamuis eam Menoch. nu. s. probet quod quaestiones Deti ad iudicem, non ad Principem pertinere certum sit I. nosstatim is ad i. flati. de Plag. ac recte eam improbat Tessaur.nu .i4.Sola superest examinanda Barto a di sententia i existimantis hos de possessione contendentes, ad instar coniunctorum, quasi concursu quodam partes habere debere, ac ita Iudicem pronunciare oportere. ec sententia,quam multi probarunt relatia Iac. Menoch.num. 7s s. vix est ut aliqua ualeat ratione defendi, quoniam ueI testes .deponunt de
possessione in solidum, uel indefinite uel de possessione partis. Posteriori casa uersamur extra quaestionis terminos, quia locus pro parte tam diuisa, quam indiuisa possideri potest l. locus in f hoc tit. & tunc pars possessa ratione posse sessionis, ut totum quid in solidum ad possidentem pertinet. Si uero testes deponunt huic inde litigantes possedisse Siluam in solidum, aut falsa eorum deposi tio
479쪽
non ipsam Siluam insolidum, qua vero parte quisque contendit se ciuiliter pos
49 sidere, neutrum posti Jere verius est, eamque t partem sub sequestro retinen- dam iuxta sententiani Iacob. Butrig.quam probat Igneus in l. I. g. si cum omnes num. 3s .st ad Syllan.& Iac. Menoc. retulit num. 7 2. Celsare etiam videntur hoc in casu rationes superius contra eam adductae. Nam , etsi ignoretur quis possi-ideat.quis vero minime, quis actoris, quis rei Rcartes subire debeat, quod absur. dum censet Zucchar. in I .vit .nu. I 3 4. .decdict. diui Adr.toll. Hic tamen non es effectus sententiae,sed defectus iuris utriusque litigantis, quod nemo se possidere probauit. Quod addit Iac. Men. nu. 7 i. cervicosis scandalum hanc sententiam allaturara esse, neque verosimile est. Quo enim ceruicem attollere potestis, quem compertum est nullo modo possidere λ Quis autem futurus sit hcontrouersiae finis , si nemo petitorium proponat, quod cgo excitabam, nego-eium facere non potest. Quia aliud est sub l equestro rem retinere, quam duo possident, sed dubitatur uter magis de possessione probet, quia iam constat rem lesse possessam, Se necessario ius unius in suspenso manet. aliud est vacuam posse Lsionem, ne armis litigatores rem innadant, sub sequestro retinere eo nomine,s o quod ilitei ima nullo possideri palam se, quia poterit i quandoque in fiscum
deferri, si nemo ad eam rem se ius habere demonstret. Nulli enim facit Iudex iniuriam, si id agit in re a nullo possessa. Poterunt tamen vel ijdem litigatores, vel tertius iura eorum intra legitima tempora proponere. At si testes dicant rem iniselidum misse possessam, dico per tex. nostrum id impossibile suis- se eodem tempore. Quare Iudex interrogabit testes, ut descendant ad specificationem actuum, Neos circumscribant cum circumstantia loci, & temporis , quia est impossibile duos possidere eundem locum insolidum pacifice, &sne aliqua turbatione. Et ideo semper continget actus extrinsecos in hac, vel illa parte non in tota re factos esse. Et eo usque unum, vel alterum possideredi sitiet, quousque corpore possedit, nulla cogitationis habita ratione . Quod si controuersia sit de posses, ione fundi Corneliani, alter probet incidisse ne- 3 mora, alter coluisse agrum, ille in nemoribus, hic in agro,in reliquo neuter in possessione conseruandus est, si non probetur unius possessio antiquior alicra,&eo tempore quaesita, ouo ex legis nostrae initio sola cogitatione partem im pressus, totius fundi possessionem acquirere potuerit .Haec mihi occurrunt quae faciliore controuersiae diffinitione exhibere videantur, d in foro facile usum inqstione di scillima possint obtinere, limiori tamen iudicio examinada dimitto. si Quod si ea sit perplexitas, i quae cuiusque possessionem insolidum peractus iextrinsecos concludat id uero accedit sere ad impossibile vel quavis rati ne ab hac sententia recedere compelleretur Iudex, dicam hac spe destitutus; 'solam mihi Barioli sentcntiam placere . quae praetcr eum videtur probari ex
b buut . Sed exigo concursum fasti non animi in uniuersa re, ne contingat unx adiudicari partem, quam sorte nullo modo possedit. Ergo Barioli lententia tute recipi poterit, cum nullum aliud rei diffiniendae suppeditatur argumentum , sed ante quod dixi tentare necesse est. Uerum ex . utili circuitu redeo ad textum. Non obstat argumentum ex Sabini sententia sumptum , quod con- .firmari uidetur ex d. l.& habet. g. in f precar .. Nam longe facilior solutio est ; a ' quia qui precario possidet. corpore, non animo possidet, quoad id, quod
est possessionis : potest quid animo detinere , possidere non ita , ira sepore
480쪽
ipsum ibi Pomponius explicat, penes eum qui rogasset , quia pag derat est
pore. At corpore possidere nihil magis est,quam detinere, quia non tenet animo dominandi,Wideo similis est v se fructitario , qui nec vere possidet l. acquiritur 9.vlt.supra tit .pioximo scripsi supra cap. .nu.3. qui tamen plus pol scissionis habet, quam qui precario rogat, cum pro libito concedentis amoueri possit l. r. precar. 8c pro argumenti dis lutione id satis est, reliqua,quae pcrtinent ad te tiae partis talus f. intellectum, ex qua iesumitur argumentum, sequenti capite explicabuntur. Nunc argumetis contra Pauli ratione adductis satis iaci cladu est. Ad primum de duobus usuarijs insolidum cadcm re utentibus iuxta l. si x t certo. f. si duobus Commod. ex eodem tex. solutio patet, quia tuntur quidcin1 3 ita solidum,non tamen insolidum lcnent.Ait planus ibi. m tbalnei
qmdim,velporticus vel camyr vnι cuiusque insti dum esse neque enim minium e ut ruam alos uretur. Duo enim possunt concordare in utendo tempori.
bus alternis, vel res,cuius est usus, potest eos simul tempore admittere, ut quisque reportet quod sibi sat est ad ustim quotidianum. Et neuter rem in 1blidum tenet,sed ex se usiim sibi necessarium insolidum percipit,i us ipsum utendi sibi competens, ta insolidum teneat, ut alterius , tendi non imminuat, qui &ipses 4 insolidum utatur. Nam usus accipit i mensuram ex necessitate tentis, non ex fundi latitudine. Sic ver b ab usu tructu a Iustiniano distinguitur Init. de usu, Schab. in principio. Asnus amem inris est in usu. quam- λ'uctu; nam /s, qui fundi nudi m habet usum nihil vlιe I habere ιmelligitur, quam violeribin, pomis, ribus, aeno stramentis, Obgnis ad quotidianum usum utatur,1nestque 'udo hactenus ei morarι licet, ut neque demino fundι molenussis, neque i r, per
quos opera tψιcasi int, esset ιmρeaemcnto . V t autem usuarius domino, ita alteri usuario impedimentum afferre non debet, re neuter totum fundum tenet,sed 3 terqtie pro suae necessitatis mensura.AC
ita falsiim est,quod Bari .nu. Io. dc Ias&Socc. post alios admittunt scribit hocss casu usuarios duos insblidum possiderercm ipsam.At quid si fundust duoruin usui noli sufficiat puta quia foenum, sti amenta, vel ligna unius dumtaxat necessitati satisfaciat Secundum est, quod in usu potest este minus necessitate ; quia potest res unius x sui etiam non susscere, sed ultra necessitatem esse non solet, hoc itaque casu diuident res non usum, quia usus rei diuisae penes unumqucmque usuarium in diuisus in solidum remanebit. Sed qilomodo inter viarium, Scvsumi et uarium respectu detentionis res se habeat explicatu difficilius est, concurrere posse patet ex l. vlt. in Lutipos . ibi Proinde si alter usum alter sibι 6uctum tueaIur,iniis interdictum erit dandum. Verum en in uero neuter in solidutenet ; Nam viafructuarius t ex detentione in solidum tantum subducit quantum usuario concedi ndum est.Vsuarius vero ita utitur, ne usu fructuario sit impedimento. Sic ergo de totius sitndi detentione subducitur ex iure unius, quod alteri debetur, eli autem pars , quae subducitur inteIlectualis, Se indivisa, quae insitario compctit pro mentura necessitatis, ita ut rem fructuarius nullo modo teneat in lolidum, sed ad eam concurrat pro parte indivisa, id quod perbellos 7 Accur ex sciat entia Hugonis i in d. l. ultima in vers. & is . explicauit his uerbis. Uuia uterque habet naturalem possessonem , tam Utarιus, γὰm sinuuat tu Iea non instidum,sed pro parte indivisa, s sic de cerser Iudex rn sentemia. Video rem pro Tyronum captu dissicilem, sed tamen in foro, ut in Gymnasijs admittendam. Quare nusquam duo tenent insolidum. Secundi obiecti solutio et
1 a rior est.Illud illinitur ex I.quod seruus . t & ex I. pcssessio quoque in f eod. Ve