장음표시 사용
511쪽
Nemo tamen dixerit vacuum dominium, vacuam actionem, vacuum usumtru elum,uel quid aliud, quod iuris sit. Octauo adducitur,x t in uno duo vuIgata a gumenta itingamus, ad quae iam deuenio, pupillum hac ratione posse acquirere 43 possessione na,S amittere,quia facti sit. Prima probatur ex l. i. f. t adipi lcimur hoc tit. ibi. O lius Nervastius, etiamsine tutoris aut horitate possidere incipere posse pupillum aiunt, eam enim rem facti esse.qua sententia recipi ης potest, si eιus aetatis sit. τι inreltictum capiat.Soc .sen.t & ad ij male id, quod salii esse lex ait,de acquisitione, S: ita de possessionis initio, magis quam de ipsa possessione dici tradunt,moti verbis illis ρο=dere incipere. Postemio enim, non eius est conditionis, ut per partes acquiratur, quare initium possidendi, est integra possessio,vt hac icin princ. de qui apprehendit partem, totam apprehaendit, ut
post Iacob.de Bel uiso ibi, una.Alexara .ru Imol .adnotarunt, probat Surd. decisa 9s .num .i 8.S est verissimum,nisi quid repugnet, ut dixi capit. 1. num. 8. Quinimmo adeo labuntur,ut veritatem subuertant,non detegant. Acquisitio tota iuris est,res acquisita facti,videlicet possessio, quod tetigi cap. prox. nu. 29. dc so.QEare vel Soc. considerat ipsam acquisitionem,ut apprehensionem, de ea facti,& sub hac ratione diis nitur a Didac .in reg. posses lor.Initio 2.p. num. I. ut acqui-stio sit apprehenso quaedam, non tamen ita, ut ad apprchensonem non consequatur tota posscssio, ut hac l .in princ. vel considerat acquisitionem idest acquirendi facultatem,& ea est meri iuris,patet in servo,qui sbi acquirere possessionem non poteti,ut vidimus in seruo in fuga posito, l. I .f.per seruit in sup .eo. dixi cap. prox. num. 3 . Ipsa acquirendi facultas ex iure eli,nam, & illud totum in acquircndo , conseruando, vel minuendo consilit. l .vit. ff.de legib. Patct in i plavsu capione, in qua licet possidere sit facti, ipsa tamcn acquit endi, vel usu capiendi facultas ex iure est. l. 3 .is. de usuc l .vn.C.de usuc.trans f. S pupillus quidem ut acquirere, ita etiam amittere possessionem potet ; non tamen eadem est ratio amittendi, de acquirendi, sed diuersamon quidem ex natura posscssionis, quoniam hoc respectu ratio esset eadem l .qtiemadmodum in feo. Vcrum ex parte puΑs pilli,is enim suam conditionem,non ita facile deteriorem l facere poteli ut meliorem; nam obligat saepὰ alios sibi, non se alijs, bc contractus claudicare permittitur, g. r. Instit. de Auth. tui. l. i. C. de auth. praest. Id quod in possessi ne probat Martianus, in liupillus, su p. tit prox. scd quod ait ibi. Ahenare vero nullam rem pote I, nisi praesente tutore aut hore, ac nepos sonem quidem , quaestiιaduratu; pugnare videtur , 8ecum eo quod dicimus tacti esse , decum
6 Ulpianus, in I. possessionem l infra hoc titulo, qui est. Pobsessionem pupillum
siue tutoris authora tale amittere yobse constat, non ut animo, sed ut eoν stare δε- at possidere, quod enam De L eII potest amitto e. Hactenus contradicit, Sc secundum huius argumenti caput confirmat, sed statim conciliandi rationem suggerit. Alia causa est . si forte animo possestionem vetit am utere, hoc enim non sto test. Sunt duo diuersa quidem amittere t possessionem, uelle amittere posse iasonem, potest amittere, non tamen id potest sua voluntate. Item utili exemplo 8 explicabimus. Facto suo spoliatus, restituendus non est. l Soc .in l .rem quae nobila num. .hoc tit. per vim lyoliatus restituitur c.in literis,& toto ii de reli. spo. Si pupillus uolens animo suo posset amittere possessionem non relii tueretur, di caleret remedio spolii. Amittit ergo possessionem sed inuiciis, uolens non amittit. Amittit inuitus, quia hoc modo cum possessio facti si non potest non amittere. Immo, ut nemo inuitus amittit dominium rei suae, sed volens
S per traditioncm ius derci .diuis .l.id,quod nostrum infide reg.iur.si possessio iuris
512쪽
iuris esset, solum uolentes omnes amitteremur, cum tamen saepe per uim amitistamus,ut toto tit. C. unde ui. Quamobrem, & hinc deduci uidetur,possessionem facti elle. Quod faciti est, pupillus amittere potest,hoc argumento apud Vlpianum potest possessionem amittere, ergo possessio facti. Hinc igitur ex conditione pupilli duplex argumentum, Sc in acquirenda, & in amittenda popsessione conuincit eam facti esse. Haec tamcn argumentatio tota de pupillo amcipienda est, qui intellectum capiat; alioquin nec possideret, ut d.l. I.9.adipisti, mur in princ.sed tutor eius nomine. Nono idem probatur ex hac l. t. in s.sit uir, ait Paulus. Si uis uxori cedar Opssanem causa donMisnιι, pleri ρ ρuratnt possdere eam. res fiati in Arm-a iure ciuiti non ρotest, Ur quui atιinet dicere non possuere mulιerem, eum
cum,3e in contrarium adduci posse, tum quia postcssio cedi uideatur,ut quid iuris, quod cessio eorum,quae iuris sunt,non quae facti fieri uideatur, ut ex aliquorum animaduersione adnotauit Bologn.in l. I .nu. I 1 I .Tum secundo ex iuris diffinitione, qua tradidisup.c. prox. nu.6.quod illud iuris sit,quod si uel non sit,est in potestate iuris, uerba illa, quid attinet icere non possidere mutierem, uidentur inferre possessionem iuris esse, cum ius possit etiam post traditam a uiro mulieri possessionem, dicere eam non possidere. Sed tamen hic tex .non argumentis insinuat, uerum expresse ait possidere mulierem, hanc rem facti esse, Se iure ciuili infirmarinon posse.Ηoc ell,quod plerim putant,& Paulus probat Et cum facti diffinitione eo ret,quia possideat quis,ues ne, cum facti sit,non eli in potestate iuris. Argumenta superiora ficile tolluntur. Concedo cessionem adiu-riu translatione refarri regulariter quo note diei seIet,tantum operari cessione in rebus incorporalibus,quatum traditio in rebus corporalibus ut not. in i .ult.
C.qn Fisc. uel priu. Bar. & ali; in l. non quocunq; s qui Caiu is. deleg. r. Sed hie verbu cedendi trahitur ad re cessam, non res ad uerbu, neq;ob id, quod cedatur
desinit facti esse, immo ut quid facti ceditur, Se facta cedi posse nihil est,s repugnet. Secundum argumentu procedit secundum opinione quorunda,non aut secundum id, quod pseriq; putant,quibus satisfacit ex dato,& non conceta dices, quod hoc dicere nihil uiro pi odesset,quonia ubi noluit possidere plotinus amisit possessionem.At ut non potest lex impedire viri amissionem, ita nec mulieres acquistionem . Tum uerb si id ius dicere posset, non tamen aliter diceret, quam per regulam l. non uidetur ins hoc est. ut non videatur possessionem adeptus,qui ita nactus est,ut ea retinere non possit.Ita uerb dicere muliere non esia se adeptam possessionem .est dicere uerὸ adeptam esse, secundum quid non ita, quia promptum est uiro remedium ad illam recuperandam, ut retinere non poss o sit.Csterum ita uerum est,ex causa possessionem transferri,ut stante i statuto, ne mulier sine consa in eorum consensu contrahere,aut se obligare valeati terit tamen cedere, & amittere possessionem, quia facti, ita planὶ Angelo tr stra dissentiente diffiniunt in d. s. si uir Rom. num. 1. Alex .nu. .Aret.&iaden tes ad Rom.hanc sententiam communem dicunt Imol.& idem Aret .in l. is cui T. de verb. oblig. Ruyn. qui etiam communem dicit conf3 7.nu. II . lib. I .HOnded. alios plures adducens cons. x o. nu. o. lib. I .Facit quod scribit Bald .in 1.2 . in fi . ff. de iurisd. omn. iud. uidelicet istatutum uetans alienationem in serensem, nota uetare alienationem possessionis, quia statuti uerba sonant in ius, non in f etum ι ac ita fatetur possessionem facti esse. Quod uero dicimus ex contractu
nullo possessionem acquiri, caute intelligendum est vigore actualis,&realis
513쪽
traditionis, in tex. indicat, non tamen idem esset recipiendum uigore constituti,uel precari j.Vbi enim contramis est nullus,nullius etiam roboris est costituti clairsuta argumcnto l. eius s. si cert. pet. ita Cattr. Alc x. Socc. S: Ias. in d.9 .si
s i Decimo adducitur l. t deniq; sit p.ex quib.cati . naaior . ubi emptor prius quam per usum sit θι acquireret ab hostibus captus seu placer ιnterru piam ρossessionem poseliminio non rectitui, quia hae sine tofessione non con II t t. Pobsessio autem plurιmum factι habet, causae vero facti non continentur postliminio. Sed occurri subtiliter posset obseruando Pap. non dicere possessi nem facti esse, sed habere plurimum facti. Aliud uero est quid sit possessio, aliud quid habeat. Primum ad lubitantiam, secundum ad accidens ipsi iis possessionis pertinere videtvir. Atqui non est in uerbis capiendus Pap. quod plurimum dixit,ad id respexit, ex quo posscssio constat. Velut si quis dixerit, homo plurimurationis habet. In posscssione, quae ad usucapionem prodest, semper est aliquid iuris. At s substantia possessionis iuris esset, contineretur postliminio, Fc accidentia,quae facti essent, separarentur, aut negligerentur.Non alia ratione politiminio non continetur, nisi hac sola, quod ficti sit in sui essentia; & hoc probat ille tex. si rem ipsam intuemur potius, quam uerba capiamus. Nimirum si iuris esset inspecta essentia contineretur postliminio . Mitto multarum legum argumenta; quae uel parum urgent, vel quod in utramq; partem facile trahantur,vitiosa ut docet author ad Herennium existimari queunt. Ex iis aut abundὰ, accitam perspicue quod contendo probatum esse arbitror possessionem facti esse. Quam sententiam praeter Aronem cui inscribitur sequuti sunt Rom. Petr de
nec non sentit Bald. in l. a. in fi .sside iurisd. om iud.*veram esse subiecta posses sonis diffinitione clarius apparebit,
et I Detentores omnes habent ius detinendi. 3 ιsfructus non eu ius detinendooe tamen illacia antecedras requirit. iri ἀκ qnis di uis adducitur, rei citur. ἔs Vertum babere lat/ patet,car ad quo dcunque ius referri potest. 'o Iacobi de I enna dimitto p itur,oe euertitur. Iacobi de Arena disrutio damnatur.
3 Dictiones alternatiuae,uel disiunctiva, ὰ donitionibus rejcienda, e ' ibi a
s a Pacti diJnitio ab v iamo tradita in controuersiam reuocam 14 Barrosi adpulisonem dimitio expenditur.
Is rapersultatis vitio notatur a 6 Genus donitus, non reperitur. Duiliaco by G It si
514쪽
I cuasunt per accidens,non habentur in consideratione. 18 Detentatio in meri mi. I se Di itio alteri, quam difnito conuenire non debιt, quomodo accipiendum ἀμ odi temp.ssonem prout facti e I, reprobatur. ' .a i Donelii dimitio examinatur,oe refellitur . .' , : iadi Theophilisententia de possessione tribus in locis dispersa colligitur . '23 Possessio en corporalis rei deteratio cum affectu domini ex Theoph. 24 Locus religiosus,liber homo teneri, non possideri queunt. ' - 'Animus facti est . . . 16 Praescriptio velut concernens peccasum,regitur iure canonum.
Nati fides etiam ultra mille Minos perpetuo praescriptioni obita. i su8 Iniustus p essor ver8 possidet. l . . .as Iniustus possessor babet dominandi assectum. i . 3 o Hunc dominandi assectum qui deponit possidere desinit. 3r Possessionis factum corporale ex parte materia, incorporale ex parte forme
L.i., .adipiscimur, Inseo.declaratur. 33 Possessio incorporalis dicenda ess exparte forma. 3. Facta alia incorporalia adsicuntur,ratum balere, oe amplius non agere. .. Incorporalia, quarenoupost antur. , ε 3 6 L.caepto ala Uucap.expenditur, craduersus castrensem declaratur. Possidere taleno corpore, o animo possumus.
3 8 P esto si iuris esset secundum communem sententiam, quomodo di i&a
Onstitutio possessionis genere, constat eas omnes dissinitiones peccare,quae possessionem,ut quid iuris diffiniunt, quamuis etiam alio nomine rei ieiendae sint,si iuris possessio esset. .aedam enim sunt, quae de ea dicuntur,sive iuris,sive facti sit,quae in quacumque diffinitione ponenda sunt,& omissa di finitionem offendunt. Quaedam vera sunt, quae siue iuris, siue facti sit, essentiam possessionis non ingredi utitur,& ideo perperam in eius diffinitione ponuntur. Quare opportunum esse reor . ut singulas diffinitiones breuibus discutiam,ve earum detectis erratis, veram facilius adstruere possim. I Prima est diis nitio Ioannis, i quae talis est. Possessio est ius quoddam rem detinendi sibi,probat Soc.sen.in l. I .sup hoc tit.num .as hisc diffinitio circumscripto vitio generis, probari nequit, quicquid Socinus eam defendere conetur. x Nam omnes fere detentores, i quamuis non possideant,ut cap. .num I 2. ad omnem hanc aequivocationem uitandam docui, ius tamen habent detinendi sibi, maxime vis ructuarius I.naturaliter hoc titulo. Neque vero adstruo usumfru-3 ctum esse ius f detinendi,quia ius utendi fruendi est, Instit. de v fruet .in princ. std dico per modum necessarij antecedentis in hoc iure fruendi conclu-1. 3 di . . Dissiliam by Cooste
515쪽
di. Ad hoc enim ordinatur patientia illa,qua dari videtur ususDuctus legatario, eum per haeredem in fundum inducitur,& patitur eu haeres uti frui l. 3. s. damus, supra, de usu fru. 8c quamuis usu fructuarius alteri possideat non sibi, unde necvsucapit. l.acquiritur,f. vlt.supra hoc tit .prox. sibi tamen detinet,&ius detine di pro usu fructu tuendo sine dubitatione habet. Praeterea haec di finitio sormam rei dissi litae praetermisit,quod maximu est vitium in dissimedi ratione,ut ex vera ad)ucta di finitione apparebit euidentissime. Secunda est dissinitio Aaonis, i ut ius sit quoddam, quo quis rem corporalem vere,vel interpretatiue sibi habet.Impugnat Barto .in l. I .sup .eod. qui has, &ses quentes refert &exam irrat,quia verbum illud non ad possessionem lam, si iuris esse proponatur, i ud ad proprietarem, ad usum fructum ad omne imita re corporali nobis competens referri potest', totam diffinitionem assimendo l. mp.ista habere licere,q.si quis fores, ins de verb oblig. vi consequatur minimἡ
cum redisnita conuerti contra I. I. g. l. ff. de dolo. 'ε Tertia est Iacobi de t Rauenna prosequor eas primum, quae diffiniuntur pr ut iuris qua dicit, qliod possessio est ius quaesitum ex corporali rei apprehens
ne,corpore,&antino,& iuris admitalculo concurrente. Haec vel eo nomine damnanda, quod sumpta a causa eficienti Possessionis substantiam non explicat, quam inquirimus.
et Quarta t Iacobi de Arena. Ait ille. 'FIllo est ius insistendi rei proueniens ex
vera,vel ιntemreIanua appreh one cum esectu possidendi rei nσn prohibitae possidera vacant ιs, vel a possesore tradita ammonsessionis transferendae. Bart. ind.l. t .sia perfluitatis redarguit summa ratione,cum quo consentio. Adijcio unum propter hac, scili periorem Aronis diuisionem, a nostris, quos viderim in diffinis tionibus examinandis hactenus no obseruatui dictionestat te malivas,vel di sunctivas omnino ab ipsis diffinitionibus reij ciendas est e,quod eas deturpent,ac vitiosas reddant omnimodo. Na cum genus aliquod di finitur,traiasgrediuntur terminos di sinitionis, Si no generis differentias afferunt, sed spccicrum,de quibus genus, x dissi utio praedicantur . veluti siqitis ita animal diffiniat; ut sit sinstitia animata sensibilis rationalis,vel irrationalis. Assignat his verbis differensias specierum,quas non di sirit, non autem diffiniti generis. Ita plane accideret in dissinitione possessionis,nam si duo sunt modi apprehendendi vere,vel interprctati-ue. aut differunt differentia specifica, aut accidentali .si specifica, habeo quod contendo,diffinitionem assisnare differentias specierum,quas non diffinit; si disserentiam ponunt accidentilem,perperam di finitionem ingrediuntur, & sine ulla nece istate,du.n substantiam inquirimus,non accidentia.Sed amplius eruiunt hae dictiones. ut di finitio cum omni di finito conuerti non queat. Nam pono possessionem Semproni j per veram apprehensionem obtentam ex una,& pyssessi nem ij per fictam apprehensionem obtelam ex alia. t difinitio hominis,qua
dicimus esse animal rationale,tota conuenit Cato, Titio Maevio,& omnibus h
minibus,ut singulis,ita diffinitio possessionis, At possessioni Suronij,& possessos ni Caij tota conuenire debet ea ratione,quia gelius,t & speciebus,& indiuiduis
omnibus se totum eo nim unicat At non ita est,quia verbum vera facit,ne conueniat possessioni Caij, quae ei fi rei apprehensione constat, verbumsicta facit, ne conueniat possessioni Sempronii, quoniam ex vera, non ex ficta apprehensione constat. Sic itaque eiusmita dictiones a dissinitionibus piocul esse debent. Necro moueatur quispiam ex l. 3. lin fide usucabi.. V.ca'o est acquisitis, vel adisis mιnj. Uulgaris enim. de mendosa lactio est an Pandectis Florentinis legitur.
516쪽
xi squeario a Iadiectio dominii Ze merito, quia adiicit f ut incrementum latens',
alluvionis instar g .prsterea, Inst.de rerii diuis. Duarentis,& Cuiaccius ex fragm. Vlpiani legunt adepti O,at ego lectionem Florentinam sequor. Sed nec vulgaris lectio id conuinceret,quia accipit illa duo,ut si non ima,& eiusdcm, non druersae I 1 significationis.Sic in l. 3 .f. t bonorum,sip.de bon. post . ibi. RemmonD inem,
pro una eademque re Uurpantur sua auo. ad maiorem expressionem, iuxta primam glossae expositionem,quae probanda est. Moueat nos magis, quod si cur ctas Iurecosultorum dissinitiones perquiramus. hoc vitio carere dignoscemus, sic enim testamentum Legumlat. bonorum possessionem,obligationem, acti nem, seruitutes dissinierunt, ut simpliciter quid res esset, non alternatiue, aut
3 3 disiunctive nobis exponerent.Solus Vlpianus in l. 3 .t fide Paci .sic dissinit pactionem, ut hoc crimine notari queat, dum ait. Est Pactio duorum , plurium υ- susdem placitum,stconsensius, lego libentius, is conuentiis, ut lib. primo dissicialium explicaturus sum. Quia patium,quod est duorum,non cit plurium,& quod plurium est, in sensu Vlpiani non est duorum, quamuis rectius dixisset. Paetio est plurium inadem placitum est conuemio ; sed de hac re latius dicto libro tetigisse suficiat,ne quis hoc exemplo,velut Clypeo,se tutum esse putaret. Leges enim ut leges seruandae sunt, non impugnandae, ut vero dissinitiones leges non sunt,& Dialecticorum regulis subi)ciuntur, de notari valent, ac ideo saepissim. in dubium reuocantur. Sic multas dissiuitiones ruere necesse est,quas multi huius obseruationis ignari tradidisse , idcntur .. deo iam ad possessionis dissini I tiones. Quinta est Barioli. Ille ita. Polsissio tectius insistendi reι non probibι-ta possidara . Communi calculo receptam hanc assim at Curi. iun. Consili6 so. numero quarto, de quo vehementer dubito. So . illa verba nen pro-ita 3 1 posuera , t superflua censet, Se iure quidem , non tamen ea ratione, quod videantur di finiri possessionem in actu,non in potentia. Nam etsi id verum sit, Is 3 probetur ex Baldo in tit. C. qui admit. nu. . dicente,quod genus di finitur,t Zenon reperitur, Bart. tamen non descendit his verbis ad actum, neque ad hanc , Vel illam rem, de sunt haec verba negativa, quae remouent res possideri prohibi- eas , non autem ponunt quae possideantur. Validior est secunda Soccini ratio,
quod alicuius iei prohibitam esse possessionem est per accidens, quod cohaeret ipsi rei , quare eum res quaelibet corporalis ibapte natura capax sit possessionis , debuit inspicere quod est per se , non quod est per accidens. 37 t cuius ratio haberi non solet .l cum indus; fide cond. de demon. Sic plane incli finitione testamenti non adiecit Modestinus illa verba de eo, de quo quis dius ponere non prohibetur,hoc enim de habilitate semper videtur intclligi. Te tio addam ipte,si possessio dissinitur prout iuris, omnino superfluere, quia aduersantur ad inuicem ius esse insistendi,& ius prohibere possessionem, quia i re prohibente, ius non esset insistendi,quare in eo,quod ius esset, id ipsum con
tineretur. Si autem haec uerba remoueantur,non multum interest inter Manis,& Barioli dissinitionem. Vtrique obijcit Soccinus ex sententia Angeli in d.l. I. numero 4.quod conueniat alteri,quam dissinito. Primum detentationi, secundo usu fruMi. Primum non probo,sed secundum. Quod pertinet ad primum os verum sit, detentationem abi pia possessione differre hac I. g. genera vers. quod autem,& probat Theophilus clare in s. item per accepti lationem, ns i ut. quibus mod. tDjl obl.non tamen verum est ei competere di finitionem possessio
18 nis, quia detentatio i meri facti est,& si quid iuris eonsideretur in ea in t .s finiare,s.si quis metu supra de damn .mst an larou est miri Ede pign.act. i. l. . C.
517쪽
.de Prael. pigia. ita ut uerum sit detentorem trabere ius in re, hoe tamen ius, uerectὸ sentit Are. a Soccino no sane intellectus,no est detentatio sed accidens aut effectus detentationi cohaerens,quod eius essentiam non ingreditur,sed est prorsus extrinsecum . Aliter responde tibi Alex. num. I 8. cuius responsionem recte Socc. improbat. Bariolus autem, Aretinus, &Soccinns de luperiori solutione re ipsa conuenire videntur, alias Soccini solutiones aperte reijciendas puto . Verum enim uero si possessionem prout iuris est, diffinire malumus,st tim corruit solutio, & reuiuiscit argumentum. Secundum sirmius urget, quod competat usufructui,non tamen prout formaliter est vis fructus,quod supra tetigi &tradit Alex. d. nume. 18. sed prout habens ius utendi sevcndi, in necessarium antecedens habere debet ius quoddam insistendi rei. Quod non conueniant haec verba formaliter usu fructui, & cum verba diffinitionis sint, non nisi formaliter adaperiendam rei substantiam accipi debeant ex Aretino, &Alexandro nodum non soluit,nam illud pronunciatum,diis nitionem talteri,quam diffinito conuenire non debere, non ita accipitur, ut ei vidi finito conuenire non debeat,sed nullo modo ue alioquin multae diis nitiones hoc nomine defenderentur, dicendo non competit alteri ut distinito, &ita uerba diffinitionis redderentur aequivoca,quae a dissinitione reijciuntur.Igitur habet usus fructuarius ius quoddam insistendi rei ex patientia pro prictari j d.l. 3 .f. damus sup. de usus. quod constat non esse possessionem. Constituamus et go secundum ueritatem
quid possessio sit,prout facti est, nam facillimum erit mutato genere eam dis
nire ut iuris. Iao AZo,qui t huic sententiae, quamuis dubius inhaerere visus est, ita diffinit,ut se
corporalis rei detentio corporis, & animi, iuris adminiculo concurrente. At superfluae sunt illa uerba iuris adminiculo concurrunte quoniam explicant ac cidens,non substantiam possessionis. Tum corporis mentio abundat, quia solo animo retineri potest hac l. f. in amittenda l. licci C.eod. a I Donellus f lib. s .c. 6.Commen .suorum dissinit hoc modo. Possessio est corporalisaei detentio,q in comercio sit,cli affectu domini,alijs posscsssoribus vacua.
Exigit in persona posse Gris duo, detinere, Se affectum domini, in re possessa
tria,rem esse corporalem, in commercio. & possessoribus vacuam . Si dissilire voluit, pluribus usus est, quam oporteret, esse in commercio, ad diffinitionem non magis pertinet,quam non esse possideri prohibitam,& ideo hoc,ut illud eadem ratione reijcio. Vacauum Trustra exprimit, hoc ipso enim,quo unus possidet,uerum est alios omnes non possidere .ex regula text.huius.Si describere voluit; &ob id Tyronum gratia latius vagari non resisto. . Tandem, ut subi jciam quod sentio, ita mihi Theophilus quod quaerimus attuIisse vidctur, ut ipsius divinitioni sine ulla controuersia acquiescendum putem .aa Ille non t uno loco id, quod quaerimus,indicasse visus est. Primum in s. item placet Inst. per quas pers. nob.. acq. docens uiuisitet uarium non possidere, ita est.Sed neq; is, ain usium fructum habe/ usucapere umruam poιest, primῶ quia non possidet,pore ne possessione usucapio non procedit. ELy-em possidere animo dominantis detinere fleuero tantum habet ιπι utenri seueniti. Secundo in s. item per acceptilatione Inst. quib. mod. istit.obi .explicans illa verba A qu ianae stipulationis est quiequid tumeῶ habes, renes ρηsides. Ait: Est asit Lise νῆtia
inter tenere est ροβιάere,eas talιs. Tenere .n.est naturaliter detinere, possidere vero est anima domim detinere.Tertio Inst.de interd.in princ .posscssione a quasi
possessione diiungues ait. Ei possessio quidies corporalii rei detemis quasi uer
518쪽
rei usus. Ex tribus ij, locis videtur mihi facit epercipi per a 3 sessione sic plane di sint eda esse, i siti corporalis rei deictio cum affectu domini.
Sic enim ex contulictione locorum integra colligitur di finitio. Detentio genus est ad usu seu tuarij , coloni , alioriimque detentiones pertinens . Verba illa res corρoralis,excludunt quasi possessionem rerum ita corporalium, quia quae corporalia si int dumtaxat,possideri possunt,ut hac l. 3 . in pi in c. Illa cum asseDu Amrm, distinguunt alias detentiones,Wita reli ringunt genus ad eam detentionis spc- Ciem, quae vere possessio est. Hoc nomine ille docuit in d. f. item placet,vsum fractuarium non possidere, hoc ipso dicam ego intelligimus , quomodo posscssio domini a serui detentione distinguatur, vel ab ea ipsa, quam asininam dicunt,
quo fit, ut si quis dormienti aliquid in manu ponat, non tamen polsideat . quamuis corpore rem contingat l. prima f. adipiscimur supia hoc tit. quia nemo istorum pol si det, his ad ijciamus colonum, vel eum, qui rem depositam, commoda tam, vel pignori accepit,vel precario rogauit non possidere,quia nemo tenet ut si am affectu domini,sed ut alienam, quod eli haud pol sidere . Tandem adstruo a his verbis sormam possessionis contineri. Hinc plane fit tui locum religiosum , liberumque hominem retinere possimus, possidere non possimus. l. quivnii: eraS.6. I infra cod. quoniam cum forma possessionis consillatina sectu dominandi ,res quae in commercio non est, & conseqtienter in dominio alicuius esse non potest, redditur,&possessionis expers. Quia non alium dominandi. affectum respectu huius rei poterat habere detentor, quam volandi, videlicet inanem, qui nullius momenti habeatur ex re g. leg. quoties isqui satisd .cod. Notamen hic dominandi affectus est quid iuris , sed quid facti, ut nuda possibias Iis tamen,non frustratoria,& inanis animi eogitatio, &vt animus t eli tactil. bonae fidei supra de acq. rer.dom. d. le g. i. g. adipiscimur hoc tit hac l. in f saltus, ita eiusdem animi affectus facti est. Non est ergo in potestate iuris , quia neque pateretur iniustum posscisorem hunc affectum habere,& hoc nomine posses sbrem esse. At quisquam dubitare poterit,ne non hic affectus inanis sit, saltem a s apud nos Christianos, qui peccati vitandi causa in materia praescriptionis i uti
murture canonum cap. vlt. de praescrip. Ioan .And. inreg. possessor de reg. ivr.in 27 6 alios adducens Rol. a Ual cons. ς. mi. Σ.lib.3 . quo mala fides t perpetuo etiam ultra milic annos pi aescriptioni obitare creditur Ias.cons. 24. lib. 3.Decian. resp.
a8 rum possidet iniustus t possessor,ut laepe dictum eli & secundum hanc dignitionem possidet. Desectus non proponitur in re possessa,quoniam in commercio est,non in possessore,quia non est, ut seruus acquirendi incapax , sed acquirere potest.Impedimentuna proueniens ex mala fide,extrinsecum est, & accidentale, quod,& remoueri potest.Unde dissicilis est adeptio domini), non tamen impossibilis, quo fit,ut canones etiam prsdonem in sua possessione tueantur, nec spoliari permittant can.tum literis de reli. spol. Ut vero cum huc peruenerim re hancas planam faciam, dico dominandi i affectum esse in ipso intulto possessore, Zefiunc affectum nullo modo in potestate iuris esse, quia hic cum domini; capax
sit,rem ut suam tenet,non alienam, cuicumq; petitori controuersam facturus
facere possit; Nihil vero prohibet ex parte rei,ne possideri possit,nec ex parte ipsius, ut non possidere possit ut suam. In hoc enim consistit domini affectus erga rem; quare sussicit , de rem assici ita posse, quia in commercio sit,&ipsiam ita erga eam affectum esse; quod in re sacra, in loco religioso,in libero h
mine non ita se habet, resistit enim res, quae hunc affectum pati nequit, bc . ius Dissili od by le
519쪽
tis disponitdere, eximens a commercio', non de affectu. Atrem iniustδpos. sesiani potest tacete sdam emendo,uel insolidum accipiedo, vel ali)s modis,quare pol cli ut iam pol sidere affectu domini , etiamsi propter malam fidem dominiuusu capere non aliat. Qitare cum possessio formam agnoscat ex nudo detinentis aflictu,nil mi ium,si sitie tuita,sive iniusta sit, possessio sit, quoniam sua forma constat , ut possessor rem teneat affectu domini, quia nulli restituere cogitat. 3 : Hinc perbelle dcducitur 1 quod si intullus possestor mutato consilio hunc deponeret affectum, & rem priori possessori dimittere constitueret,& statim desinci et possidere, cum 1 olo animo possit desinerepcssidere, ut hac Ieg. in s. in amittenda. Sed creditur id sub conditione constituere, ut non prius velit desinere possulere, quam veteri possessori restituat, quod facit, ut ad illum v seque terminum pro posscstore habeatur, & vere possideat leg .si me in vacuam, 3 i infra eodem . Ex his constare potest,quale sit possessionis factum,t est enim fictum corporale, ex parte materiae, factum incorporale ex parte formae. Faetum corporale impletur manibus, pedibus, aspectu,l. l .hoc titu. le.quod meo, s. si venditorem, intra hoc tit. Factum intellectuale solo affectu dominandi. sic 31 materiam hanc, formam posscssionis exhibet l. r. f. adipiscimur, t supra eodem in illis verbis. μυο's, pupillussine tutorrs authorata te, non possiιnt inci perepvidere,quia af Ationem tenendι non habent licet maxime suo corpore rem Illa enim rei corporalis detentio, si hoc dominandi ali cetii non informetur,est genus,& materia possessionis .possessio in non est. Nec moueat, id tenedi,non dominandi affectionem Paulus explicet,quoniam non alius est Pauli sensus,quam quod illam tenendi affectionem non habent,quae in possessione deside ratur, est autem detinere affectu domini, ut ab alijs detentoribus possessor distin 3 r guatur. Hinc insertur posscssionem incorporalem l esse dicendam facta denominatione a forma, t fieri debere not.Alc. in l. mulieris s. I .in vers. forma, in fide 3 verb.sgi . sunt,& alia saeta incorporalia, s & inuisibilia, ut amplius non agere,&rem ratam habere l. 4. f. Cato,ins de verb. oblig. quae intrinscca animi operatione consistunt. Ad idem facit prin. huius legis ibi .dummodo ea mente, ct e 3 s gitatione'. I. licet C.eod. Hinc etiam desumi poterit,quam obiem rerum i in corporalium propriae possessio non sit,ut ex Theop .paulo sup adnotaui,& habetur in l. si semus f. incorporales, sup .litu. prox.qitoniam quatenus posscssio ex parte materiae factum corporale est, non potest corpus in ijs, quae incorporalia sunt,aliquid agere,& ita incorporalia non habent materiam at tam ad recipiendam post Gionis formam,imo omnem corporis positionem efrugiunt,in acq. possessione necessariam. Sed ut constanter hanc dissinitionem retineamus, quaedam obiecta remouere necesse cit. Qua parte, pro forma Theophilus exigit dominatis affectum,obiici potest dari possessionem,quae omnino hoc affectu careat. 3sit primum probari videtur ex l .caeptam, ins de usu c. nam quatenus haereditas iacens cspiam perficit usucapionem , eatenus possidet, ut aduersus Castren sem cap. prox. num. 23. probatii, Sc tamen haereditas nullum potest habere verum affecto in dominandi, imo, nec affectum quidem. Quod si quis occurrat, eam gerere uicem personae, idest defuncti . ac propterea fingi eundem assectum habere,quem defunditas habebat replicari poterit,id sine lege dici, S gratis negari posse, ut ponitur. Fictio enim fingit unum, caetera consequuntur, vivera g.si ab hostibus,Inst. Quibus mod .ius patr.pot. sol u. non ergo fingit plura. Sed
amplius,si id admiserim,statim uerba dissinitionis reddentur aequivoca, si de affectu vero , & de affectu ficto dicantur . Eadem plane dissicultas incidit ,
520쪽
si domino existente apud hostes, seritum ex causa peculiari proponamus possidere, M usucapere, iuxta l. iusto,g.vit. iii f. de v c. l. in bello, s.falii, ins de capi.& postl. reu. Nam affectus domini apud hostes existentis,ut serui,inanis,& frustratorius habetur, & peculium quamuis homini simile, l .peculium .fs de pecul. 3 affectum dominandi habere nequit. Respondeo f in iis speciebus nos alieno corpore, re animo possidere, ut hac l .in I. saltus,& ideo asseditam dominandi sumimiis ex animo eorum, per quos possiciemus. Id .ggerit mihi Paulus in l. a. f. procuratorem,verssi seruus,& vers.quod si peculiari, infpro empl. ubi aesctum serui maxime respicit, & mentem serui qii aerendam admonet . Ad idem Paulus in l. I . g. item acquiri. nus,vers. Caterum ille, ster quem uolumus posside in re talis esse deber, ut habeal intellectum possidendι. Itaque haereditas,&Dec lium hac in re affectu utuntur alieno, dc vero, non autem ficto. Et quia semus non sibi, sed haereditati,vel peculio possidet, factum possidendi, quod per seruum impletur,videlicet corpore,& animo ipsius d. f. saltus,dicitur esse pecti iij, Bdhaereditatis . Idem plane, si quid dubitetur, respondendum est in possessione municipum,de qua dixi supra cap. 1 .nu .s i. are quocunque te uertas, indubie constat, possessionem eandem esse, videlicet rei corporalis detentionem, 38 cum affectu dominandi. Si tamen communi sententiae , t quicquam deserenis dum sit, mutato genere sic dissiliars poterit. Ut sit ius corporalis rei detinendae, cum domini, seu dominantis affectu.
a D ossessio duplex, turalis, ciuilis ex commini, sed contra, quod ι- cam. Iq.Uque in fine, maximὰanu. Is . ea Lalam, qui ad nundinasioetit. inducitur.3 L. naturaeiter hoc tit. inducitur. 4 L. quemaduetodum. i boc tit. inducitur. , 3 L. I .f. deiicitur.fdevcedi viam. inducitur,sed colitra, ius m. 32.6 L. 3. s. vltofina exhib.inducitur, sed contra infnu. I t. 7 L. σhabet. 6. I. U Precario inducitur,sed contra infra. 23. 8 L. nemo ambigit. C. acq. poss9 Pessionem nunc parere praescriptionem,nunc non onendit esse duplicem,
sed contra a Io L. sit quod, .ult. infboetit.inducitur,sed contra . 2I.νbi declaratur. II L. I. S. - .in hoc tit. I 2 L. 2. .quod vulgo.in pro b rede inducitur, sed contra nu. 26.ra Barros de poss*ione sententia, quod triplex sit, communiter damnata. 13 Possessionis nomen vari) usurpatum, nunc posses rio simpliciter, nunc cum riis adiunctis, ruralis, corporalis, o ciuilis diri I 6 Possessionis nomem sine adiuncto veram possessionem significare. II Possessionem prsdonis Hia possessionem esse. Ibidem de intellectu. l. si ex
18 Naturalis possessio, pro vera possessione non ponitur in leg bus, sed q'asi possessio non sit.