장음표시 사용
121쪽
eIpete aliquid in compensationem I piobabilis videatur ; non displicet, intutiae acceptae, & Regem Burgundiae non fuisse obligatu ad restituenda ea, quae ipsi Henricus I. Imr Iator dederat pro lancea , in qua clauus Christi erat, & quam ab eo
tum minis, tum importunis . precibus extorserat. Layman Verb existimat, polle quidem aliquid exigi ex vindicatina iustitia in panam illata iniuriae , in illa vi commiliae , non tamen i pro ipsi met Reliquiis, ipsarumque spirituali commodo , quod
distinctum en a Voluntate , quam quis capit ex illarum possessione propter eximium affectum aduersiis illas: Nam voluptas ex re sacra, etiam quod asserebat Lessius , videlicet, iniustitiam non esse, si pro commodo pure spirituali, etiam seclusa iniuria facta in modo extorquendi rem lac Iam, quidpiam exigatur, quia tunc res non venditur sub ratione spiritualitatis praeci se, ut sc enim , Ut statim dicam , est inuendibilis . sed sub ratione com mcd. e, siue vendit ut commodum , quod ex illa peicipio bam , 8c quo me privo in gratiam alterius; quamuis enim tale commodum si ex natura sua spirituale, atque adeo ab ea ratione impraescin-dibile ; quatenus tamen commodum est , pretio aestimabile est. Neque ut sacra est , pretio aliquo compen-IVrget, nisi fallor, argumentum inissabilis est , uti aduertit Suar. ιλ. 4. ductum a Suar. de Misssa, quae offer- G. cap. J9. num. 43. quia ea Volu- tur pro alio, quae vendi posset sineptas non est spiritualis, nis per con- iniustitia , eo quod offerens priuet nexionem , per quam non mutatur se situstu, quemcx sacrificio caperet, in se , & tam compensabilis, atque dum illum alteri cedit. Eam enim restimabilos est humano pretio, atque consequentiam concedit Ierdinand. si ex re temporali caperetur; verum di x. 3. tractat. 17. PAnti. 26.sub quia mutat statum, & fit sacra san- , .ctitate quadam extrinseca , non po-l Restabat venditio rortim spiri- 3test absque lites igiostate venat, po-itualium , quae nullum habent anne terit tamen sine iniustitia./At Uerb,ixum commodum temporale , neque
quia commodum isti ituale, quo quis spirituale , quo se piluet vendens uti se priuat, tradendo grana benedictas Videmus in administratione Sacra Reliquias , caeteraque similia, est mentCrum. Hanc rorrh venditio- spirituale in se , & non tantum ter nem Simoniacam , & simul iniu- annexionem , idcirco ex natura sua stam esse fatentur D D initio relati. inuendibile , & inaestimabile est. Ratio a priori est, quia hie vendi Vnde si pro ipso accipiatur pretium, non potest, nisi sola res spiritia alis, committitur iniustitia . sicut si pro etiam ut spiritualis est, aut ratione applicatione Missae . & priuatione spiritualitatis atqui res spiriti latis ut fiuctus sistitualis, qui mihi obtin- sc , ex natura sua est inuendibilis. geret, aut pro satisfactionibus meis gratisque donanda ; & praeterea si alteri applicatis pretium capio, Si- ideles habent ius ciusmodi res maxi
moniam , & iniustitiam sinul com- me communes omnibus , uti sunt mitto, inquit Suar. cap 39. cit.
Α Sacramenta , gratis accipiendi ab Ecelesiae ministris; patiuntur igitur
122쪽
tui. Consecutio manifesta est. An-
tecedens ostenditur, quia res spiri- CONSECTARIVM IV. tuiti, inaestimabilis est , siue hoc . . . a oriatur ex quodam disnitatis excessu, Omnis vera, cir proprie dicta Si
siue ex fine, ex quo lunt credita: h minibus dispensandae. Satis enim est ad institutum,ut non cadant sub aestimationem , & pretium humanum; eique sit communis omnium persuasio , non poterit igitur ratione talis rei pretium ullum exigi, aut augeri, quod non accidit in aliis bonis humanis , etiamsi quaedam sint ita eximia . ut per alia nunquam satis adaequalitatemcompensari valeant, ut vita, pudicitia, dc fama comparatae cum pecunia , habent nihilominus suam humanam aestimationem, uti alias monui: Inde fit, ut consentanee suae naturae DEus ita illas res p. s. de Ferdinand. tract. IT .d30. . spirituales commiserit distribuendas p. h. num. 2. suspicantur esse de no-
hominibus, ut graila omninδ distri- mine, dissoluit. Continet porre, duas bui voluerit, atque adeo qui cogia partes , quarum prima, nimirumstut pro illis accipiendis previum da- Simoniam ex sua natura, & seelure , iniuriam patitur. Confirmatur, i so iure humano, atque Ecclesiastia monIa rure naturati , is di
uino prohibita est ι qua veroseis rare Eeelesiastico induci
tur , vera quidem, or grauis Irreligiositas est, non tamen
semper propria Simonia , se eiusdem deciei cum priori.
Hoc consectarium circa naturam Simoniae non modi, euidens, & ne-
cellarium est ex disputatis, sed etiam
dissidentes sententias componit, at que controuersiam , quam non ma te Valent. tom. 3. disput. 6. quaest. 3 3.
quia si ratione summi valoris, pro- eo talem , prohibitam esse iure na pter quem res spirituales dicuntur turili , atque diuino , certa manebit inuendibiles, de inaestimabiles, lice-iquoab ius naturale ex prima Reg ret pretium aecipere absque iniusti- la, ubi ratione euidenti ostendemus, tia , et, qudd pretium nunquam intrinsecam , & essentialem mali- aequabitur valori rei traditae, liceret tiam, quae in venditione rei spiritua-deeem aureorum millia pro baptis- lis , ac sacrae pro temporali reperiturmo, fle quodvis aliud pretium exige-iesse illicitam.quam, iure quoque diare sine ulla iniustitia; quia etiam illa uino postiuo fuisse prohibitam 1 ingens summa non pertinget ad va- Christo , verior est sententia, quam tem rei spiritualis ; quod nemo plerique min is effieaeiter probant prudens opinor affirmabit. Maneat ex eo , quod Christus vendentes e igitur, Simoniam elis iniustitiam, lumbas E templo expulerit; etiamsi non omnem quidem, uti male cen- enim P P. quos dabit Gratian. I. suit Nauare. ιλχ. de Restitui. Op. h. l qua Z. s. Columbam Spiritum Amnum. 38 . sed eam, in qua aliquid ctum passim interpretentur , ex eo- venditur ratione spirititalitatis so- que Christi facto , in Simoniacos
lius, praecisa omni ratione commodi siue spiritualis,
sue temporalis. inuehantur; perspicuum tamen est,
eo loco nullum praeceptum a Christo seni. Quarὶ potius arguendum
erit ex Matth. I o. g Iis accepιstis, gratis
123쪽
irratis date. Eiusmodi enim verbis crae , certum nobis etit ex prima Re legem sanciri ex ipso contextu . Scnatura munerum Apostolicorum, de quibus eo loco agitur , ac demum ex communi P P. consensu colligunt recentiores. Quia tamen hoc praeceptum nouum non est, sed declaratio potius praecepti naturalis,communiter D D. negant, nouum Praeceptum positiuum circa Simoniam a Christo latum esse , cum Victor. Rele l. de Simon. con. 3. & S. Tho. qui docet, nulla praecepta negativa, praeter praecepta legis naturae contineri in lege Euangelica: praecepta autem assirmativa solum versari cir- ea materiam fidei , & Sacramento
rum I. a. quaest. Io 8. ar . I. ad 2. s
art. 2. Tota igitur dissie ultas nostri Consectari j consistit in altera eius parte, in qua negamus, omnem Simoniam sola iure positivo prohibitam , veram, & propriam Simoniam esse, quamuis Irreligiositas quaedam
OasERvA igitur , Simoniam iure Ecclesiastico induci posse duobus modis. primo quia res aliqua s la Ecclesiae institutione sacra fit, &spiritualis , ac proinde materia Simoniae , uti exponemus tertia
Parte primae nostrae Regulae. quaest. 4secundo quia etiamsi Ecclesia non constituat rem aliquam sacram sua prohibitione , illius tamen venditionem , aut aliud pachium onerolum circa illam prohibet intuitu Religionis , ex qua prohibitione fit, vi eiusmodi venditio . habeat malitiam gula , quaest. 4. ipsam esse veram, Meroprie dictam Simoniam , atque ex
tua natura, & intrinsece malam,eodemque iure naturali, ac diuino prohibitam , quo prohibita est illa, quae
circa res aut essentialiter, aut ex diuina institutione sacras, & spirituales exercetur, uti Victor. Relect. de Simonia. num. t s. & Soto. 5b. 9. de Iustit. quest. 3. art. 2. disputant, quia
Simonia est venditio rei sacrae, &spiritualis; res autem , quae per institutionem Ecclesiae fuerit consecrata, reuera sacra est, uti ostendemus prima nostra Regula , neque pendet amplius ab Ecclesia , ut res sacra. icite , vel illicite vendatur pretio temporali, quamuis fuerit in potestate Ecclesiae, talem rem non con
secrare. Quod variis exemplis Victoria ibidem illustrat. Aquae benedictio est solum ex institutione Ecclesiae , si quis tamen benedictam aquam ratione illius benedictionis
venderet , committeret Simoniam,
etiamsi nunquam Eccletia prohibuisset eiusmodi venditionem ; quod idem in calice , vasis, & aliis rebus consecratis contingit, & sane aliud omninδ est , rem quampiam ad spirituales quosdam effectus consecrari, aliud prohibere . rem ita consecratam vendi. Prima illa consecratio pendet ab Ecclesia ἔ Irretierentia autem, Sc sacrilegium, quod in venditione rei conlecratae contingit, sequitur ex ipla natura rei, uti in pollutione templi , aut sacrae personae Simoniae, quam reuerὲ non haberet i violatione videmus 3, haec enim sa-
seclusa tali prohibitione, qua proi 'ctilegia, sunt talia ex iure naturali, de illam immediate, & totam acci pit. Et quidem quod attinet ad Simois niam primo illo modo ab Ecclesia inductam per institutionem iei sa-
quamuis templorum , Sc personarum consecrationes ab hominibus
institutae sint: immb in ipss Sact mentis,& aliis, quae non sunt essentialiter supernaturalia , sed lotum
124쪽
causaliter , ic dispositi ne . quia a Christo instituta sunt ad hominum sanctitatem . dc salutem supernaturalem , sanctitas , de se pernaturalitas est a iure diuino positivo, venditio autem ipsorum est Simoniaca ex iure naturali , dc non tantum ex prohibitione. Quare tandem concludit Victoria , non minus esse Simoniacum , aliquod pretium accipere pro conlecratione Calicis, quam pro consecratione Sacer3otis.
H. rc posteriorem autem nemo negabit ella de iure naturali Idcirebvulgata illa distinctio DD.& Cano n i starum Simoniae naturali, & humar o iure Prohibitae , non est intelligenda de Simonia, quae committitur circa ea, quae spiritualitatem, Bc lanctitatem ex Ecclesae institu
tione . atque variis consecrationum
ritibus ab ea praescriptis obtinent. Vti tamen , sed male sentiunt Palu Jan. in η. dis 2 s. quo. 4. ad 2. Du andi, & Maior. ibid. eis. di t. queH. 3 aliique nonnulli apud Uictoriam.
Alter modus Simoniae Iure Ecclesiastico indutae erat ex prohibitione vendendi rem non sacram , aut quidpiam accipiendi ex largitione rei sacrae . quamuis sine ullo contra cru oneroso , eo enim quod Ecclesiai ilax actiones prohibeat intuitu Religionis , de reuerentiae erga res sacra , vόlunt committi veram Simo
niam, etiamsi Ecclesia sua prohibi-
tractas. 37. disse. 1. Sanch. lib. 3. consit. a. 3.dn b. a. videturque esse sententia glossae in capit. Saltiator. I. quasZ. 3. t. Iudicem. ct in Ep. ex Parte I .de o o detrenti, atque D D.
in ca loca , dum absolute pronuntiant, aliquam elle Simoniam, quia prohibita est; euius Adam excia plum asserunt venditionem oscit oeconomi , Castaldi , de aliorum, quae osscia constat esse temporalia , quamuis remotam aliquam connexionem
habeant cum rebus spiritualibus, suae connexio non sussicit ad con-erendam spiritual itatem , uti monebo in expositione secundae Re
gulae quaest. 6. si quae igitur sit in istis
Simonia , qualem iura , & DD. agnoscunt , illa non potest ellenis ex prohibitione Eccles astica.
Contendo nihilominus elusinodi Simoniam non esse Veram , de propite dictam , cum Durand. in 4. d. i. 2 s. quaest. 3. num. 9. Manuel.
que , ni fallor , euidentissima ratio ex definitione Simoniae i. quast. cxplicata , 8e ex Regulis in serius tradendis. Simonia est essentialiter venditio, & emptio alicuius spiritualis pro temporint i , sue illud spiritualest tale per elleiariari , siue per ordinem , quem habet ex diuina, aut Ecclesiastica institutione , a qua spiritualitatem , & sanctitatem accipit, Rie per connexit,liem proximam cum Ie sacra. Atqui i' casu , deq; O agi inus , vel res , quae vendi Prohibetur, sacra non est siuὸ perie, sue per connexionem , sed 'me- Dissi
125쪽
re temporalis manet; vel si spiritualis est, non venditur , sed aliquis alius contractus circa illam prohibetur. Ergo in eo contractu non poteste ommitti vera Simonia, δέ quae viai uoce conueniat cum ea , quam
mitti Simoniam ex ipsis textibus, in quibus similes gratuitae donationes prohibentur, oitendam in serius in
hactenus definiuimus ; cum non sit do aliqua temporalia vendi prohi- venditio rei sacrae, quamuis sit vel j bentur ab Ecclesia, intuitu quidem venditio, vel aliquis alius contra- rei sacrae, cum quata inen nullam eius iure merito ab Ecclesia prohi-l habent con noxionem proximam, bitus intuitu Religionis. Et sicut & sussicientem ad accipiendam spi- fieri nequit, ut contractus , in quo ritualitatem , ut de officiis oecono- non sumitur lucrum aliquod ex nm- mi, Thesaurarij, defensoris, aliisque tuo, dc vi mutui, sit via r.uius, quam- monebamus. At verb ne ista quiuis alias ob caulas prohibeatur etiam dem venditione committi vetam Si- intuitu aequitatis in commerciis, de moniam, plurimi Canonistae docent, in Republica seruandae, atque adebi& ex ipsis verbis Canonum ostensu- si contra et ulmodi prohibitionem ros nos recipimus consect. tertio de- celebretur , sit illicitus , de iniquus; nique quoties permutatio spiritualis ita non potest fieri, ut contractus, pro spirituali vetatur, ibi tamen non qui non est venditio rei spiritualis, esse Simoniam statim apparet ex sit Simoniacus , quamcunque aliam ipsa definitione Simoniae ; & dum malitiam , de Irreligiositatem . ex de permutatione beneficiorum age- Ecclesiasti ea prohibitione accipiat. mus quaest. ri.& ir. dicturi sumus Neque aliter prosecto sentiunt fusius, atque etiam in serius disputan- etiam plures Canon istae, qui negant tes de pretio Simoniaco venditionem officiorum temporali u Fatetit nihilominus , hos omnes Ecclesiae contra legem Uibani II. contrachiis contra prohibitionem V. Saluator. I. clymest. 3. elle Simo- Ecclesiae Achos, irreligiosos, de lan Lacam, etiamsi mala sit, quos da- crilegos else, quoties propter Reli-bimus inserius in Consectariis. Hae e gionem , uti fit, prohibetur, quod omnia confirmantur percurrendo i unum probant argumenta.Suar. dc modos , quibus contingere potest aliorum contra Durand. qui male hae e Simonia solius Iutis positivi, i assirmabat, peccatum contra solum quos explicat Suar. cap. .cit. a num . praeceptum positiuum elle peccatum 6. primus est , quanao ab Ecclesia inobedient: ae. Certum enim est ex prohibetur celebrari aliquis contra- materia de legibus, S ex iis, quae dictus , aut datio, aut acceptio circa ximus prima parte scietiae canonicς. rem sacram, licet neque sit venditio, legem humanam imperantem , aut neque alius contractus ex natura sua prohibentem aliquem actum ex sua malus, ut si pro administratione alicuius spiritualis v. g. Sacramenti, Iura indifferentem, constituere illum in materia , & specie vittutis, prohibeatur aliquid etiam spontei ant xiiij, ex cuius motivo illum prae- oblatilin suscipi, ut olimis Simoniae suspicjuiquam longi Isime remove ais
tui. . Hoc tamen casu nullam com-cipit, aut prohibet. Nam qui non ieiunat in quadragesima, aut comedit cibos prohibitos . non Recsat
126쪽
contra obedientiam, sed contra ab-l tere posse . atque ad eb ipsum sum-stinentiam. Qui alium vi extrahit i mum Pontificem, s enim agamus de
ab Ecclesia , ad cuius Azylum con- Veia Simonia Iuris naturalis, atquc fugerat , sacrilegus , non tantum inobediens est. Atque ita de aliis. Immd in his non committitur inobedientia , nisi materialiter, ad inobedientiam enim formalem necessaria est sol malis intentio violandi diuini, certum est Pontificem, si rem spiritualem, v .gr administrationem Sacramentorum , ordinis, Iurisdictionem spiritualem, aliaque eiusmodi vel ex sua natura , vel ex diuina, aut Ecclesiastica Institutione sa- praeceptum , Ut praeceptum est, aut cra , & spiritualia venderet , nisi contemnendi vel praeceptum, veli prius ex iis, quae per Ecclesam eon- ipsum Legistitorem. Quoties igitur secrata sunt , conlecrationem , aut Ecclesia venditionem rei temporalis, lanctitatem illam externam tolleret aut permutationem unius spiritualisl Simoniacum fore. Nam si reeuniam cum altero item spirituali, aut etiam gratuitam donatione temporalis projpiti tuali inhibet ad vitandam omnem Simoniae labem , atque ad edex motiuo Religionis, & reuerentiae aduersus res sacras, essicit ut haec omnia sint in materia Religionis, eorumque transgressio sit irreligio.
stas, atque sacrilegium , quod habet aliquam similitudinem cum Simonia , non tamen est vera , de proprie dicta Simonia, cum non conueniat uni uoce cum Simonia Iuris
diuini , sed tantum in ratione quadam generica , & communi Irreligio statis , atque sacrilegi j I quanquam ob illam similitudinem appelpro re spirituali acciperet, aliquo alio titulo , quam venditionis, S preti jι uti sacere potest , ex generali illa prouidentia , qua Ecclesiam regit, non peccabit peccato Simoniae , licet tortassis quandoque quopiam alio peccato peccet. Ratio istorum est, quia cum venditio rei spiritualis sit intrinsece , & essentialiter mala, uti diximus, a quocunque fiat, semis per mala erit. Quare non est, quod vel de Romana curia , vel de Episcopis, & inferioribus Praelatis, eo iarumque ossicialibus disputemus, an& ipsi quoque hane Simoniam Ii ris naturalis incurrere possint, cum nihil plane appareat. unde excusari lati soleat Simonia; ideoque mone- possint, & cur venditio rei spiritua bam initio eum Valent. sere de no- lis impossibilis ipsis sit, aut malitiae ne hoc loco D D. inter se con-'omnis expers , sue annuente , de
adimam possint esse Simoniaci.
Haec quaestio , in qua tricantur
Canon istae iv c. de Simoma , ocsummistae v. eodem, quos dabit Co- tum onerosos celebrare valeant;quo-Darr. iu Regul. Peccatum. Lari ri cap. rum contractuum onerosoriarii ma-8. num'. 8. aliIque, explicata manet tetiam spiritualem esse, nihil pro- ex superiori , omnes illam commit- hibet; atque ita s Capitulum vendat
sciente Episcopo , & Pontifice fiat,
sue illo ignorante , aut renuente. Neque priuatae personae duntaxat, sed ipsae etiam communitates , ut
Capitula , Collegia . Conuentus,
hoc peccato teneri possunt', cum contractus venditionis,emptionisve, sicut de alios omnes tum gratuito P
127쪽
Iurisdictionem spiritualem , quaminia solius Iuris Ecclesiastici , alij
habet, aut eius actus, aut ingrestumienim negant, alij affirmant, ut si ad Religionem, aliave simitia faciatisius tradit Suar. lib. 4. cap. lsa. a Simoniam eommittet. Et de laicis A. de Campeg. opus. an Papa fidelibus res quoque euidens est,sPosit eis. Simoniac pendet haec qum cum de ipsi l pirualia dare, ut ba-luio ex iis , quae diximus alibi de ptismum , cooperationem ad sun-iobligatione, quam habet tum Pon-ctionem saeram v. gr. ministratio-itifex , tum quilibet alius supremus nem Missae, & eadem spiritualia ac- princeps iemandi leges proprias siue cipere pretio possint, aut aliis etiam Reipublicae , tum a se ipso , tum aemere , atque Cleticis, aliisque per-lsuperioribus latas quoad directi m. sonis Ecclesiasticis in committendau non quoad coactium,ex quibus diu Simonia cooperari. sidentes Canonistarum sententias fa Denique ne ipsi quidem infide-icile compones.les huius Simoniae immunes dici Primo enim Pontifex nunquam queunt, si circa spiritualia cum fi-lincurrit paenas Simoniacis ab Eccle- delibus contractus onerosos ineant, sia statutas ex generali principio aut si infidelis alicui fideli emeret Iu-inobis in scientia canonica explicati l dictionem Ecclesiasticam, facul. to , nullum principem subiici legitatem administrandi Sacramenta, aut bus paenalibus a se latis. beneficium, aut baptismum. aliudve Secundo potest Papa absolute lo- Sacramentum , aut si quo alio modojquendo incurrere culpam Simoniae cooperaretur Simoniaco fideli,ieuera Iuris humani. Ita Lessius lib. a. cap. peccaret peccato Simoniae, quamuiss33. dub. F. num. 33. Laym. tib. 4.
paenis ab Ecclesia positis minime te- ι fiat. I o. cap. vlΠm. nkm. 6 4. Viis
neretur. l ctor. Reu L de Simon. m m. 3 9. quia Quod verb attinet ad Simoniam j cum teneatur legibus Ecclesiasticis solius Iuris Ecclesiastici, quae im- l quoad vim directivam ex illo iuro
proprie tantum Simonia est, quam-l naturali, quo Princeps debet te con-uis vera , & grauis Irreligiositas, at- formare suis lubditis , tanquam eaque sacrilegium existat, uti diximus put membris, nisi sit aliqua cause, consei 1rio superiori, de solo Pon-lquae Pontificem cximat a lege lata, tifice potest exeitati difficultas, eae-ia ut ob quam secum ipse dispenset,
vi enim omnes cum subiiciantur le- reuera peccat violando eam legem; gibus Ecclesiasticis quoad vim tumiquod tamen peccatum sectulo scania directulam, tum coactivam, pecea-Idalo, non erit graue, quia uti ob re postunt peccato huius Simoniae,lseruat Less. loι. cit. non tenetur seria de paenas et is causa inflictas subireIuare legem nisi ex illo iure , quo te- debebunt. Et une Extrau. dι Sim inetur se conformare subditis ; quare nin inter commun. ipsos etiam Car-lquoties illa difformitas , vel non dinales expressu comprehendit. Quolcon imatio grauis non erit, neque
modo velli singulae personae haelsubditos offendet , non erit etiam in parte delinquere valeant , dice-lgrauis illius malitia , dc culpa.mus in aliis consectariis. Quod si secum ipse dispenset absque
De uno igitur Pontifice disputa-lcausa , tunc exit illic ira Jispensatio, tur, an Simoniacus esse queat Simo-ietit tamen valida , uti diximus eoo loco
128쪽
loco. quare non peccabit contra Ie-lgem prohibentem Simoniam , aut venditionem v. gr. alicuius ossicii temporalis, sed dispensando seeum,& contra obligationem bene administrandi Rempublicam. Tertio vix unquam Pontifex incurrit , immi, vix incurrere potest vitium huius Simoniae , aut latrem illud facillime vitate Valet. Ita Suar. cap. F1. cit. Luman. 6c alij. primo quia pleraeque, immb & omnes leges , quae Simoniam istam prohibent i
ad inferiores Praelatos diriguntur,ut ibid. olhendit Suar. neque Pontificem ratione suae dignitatis , & in administranda Ecclesia potestatis comprehendunt. secundo quia potest Pontifex facile aliquid accipere pro his , quae vendi prohibentur alio titulo , quam venditionis, ex illa enim dispensatione, quam habet , pollunt occurrere Variae causae, propter quas aequum videatur ista, quae sub una ratione prohibita sunt,uib alia ratione praestare. tertio quia potest secum sicut & eum alio quopiam dispensare; Curiam tamen Ro--nam,cum obstringatur saeris Carionibus aduersus illos aliquando committere Simoniam, certum est,
neque etiam si Papa id sciat, & dissimulet , statim praesumendum erit, ipsum eum suis ossicialibus aut Curia dispensasse, cum licet dissimulet
Paenam , non tamen eo ipso eximata culpa. Quare tam diuturna debet esse ea scientia , & tolerantia, siue dissimulatio Pontificis, ut lex Ecclesiastica consuetudine contraria , vel sabem desuetudine censeatur abrogata, secundum ea quae disputauimus lim scientia canonica de iure consuetudinario. Venio ad uniuertales Regulas ei rea materiam Simoniae.
Euomodo res supernaturalis sit
iam materiam paucis tregulis complecti placuit ; ut & perspicurutati de breuitati consuleremus. exordior a re supernaturali.
Omnis res supernaturalis . & cra ad salutem lupernaturalem siue ex natui a sua, siue ex institutione diuina, aut Ecclesiastica ordinata est materia Simoniae.
Vniuersalissimam hane Regulam Omnes agnoscunt, sumiturque ex Act. 8. ubi damnatui Simon Magus . qui primus hoc peccato peccauit, quia existimauit, donum D Erpecunia possidere; dona autem DEI in scripturis sunt tum ipse Spiritus sanctus donorum omnium author. primumque donum, ut prima pari. disputant Theologiitum omnia charismata eiusdem Spiritus, quae en merat Paulus ad Corinth υιB. I . cap. 22. EM ad Ephes Tum denique omnia, quae spectant ad sal tem spiritualem animae; ea enim vel ordinantur ad dona, vel ex ipsis procedunt , atque adet, ipsorum sanctitatem participant. Deinde dum Christus Matth. io. iubet Apost los gratis dare , quae gratis acceperant, in quibus verbis vetitam esse Simoniam, agnoscunt pleiique PP. inserius adducendi, loquitur de potestate Disiligod by
129쪽
testate Euangelizandi, eliciendi ta-ones, & spiritus immundos e comporibus, eurandi infirmos , & moria tuos suscitandi, aliisque privilegiis, quae ad promouendam hominum salutem Apostolis ultri contulerat. Aperta praeterea ratio ostendit, DEt dona non polle et se materiam venditionis abique graui tum donantis DEI, tum ipsius doni iniuria, uti Petrus damnans Simoniam significat; quis enim neget, donum,quod ob suam dignitatem, Da i proprium est, ab eiusque statuita liberalitate duntaxat pendet, contemni, quoties tanquam vile quidpiam temporali pretio distiahitur , & ita cum ipso D Eo agitur . atque s ad sua dona praestanda infami commercio , &mercede sui ministri cogendus esset
Sane villa est, quidquid venditur, inquit Hormis . εριR. ad Episcopos Hil n. & Gregor. lib. . Dis. I I 3.
te putat esse , quod emitur. Neque aliud volunt alij PP. dum passim di-
eunt , non posse spiritualia cum te renis componi. & Gennad. Epist. Eneyclica, μη γάρ ph τῶν ἐπαυοανιων,
Praeterquam quod reipsasgnifieamus hominem , quo cum paciscimur, esse praecipuit m don rum istorum authorem, qui pro sua voluntate, aut gratuitd donet , aut pretio diuendat. Clim igitur tum ipsi D so , tum eius donis grauis infligatur iniuria in donorum istorum spiritualinm venditione. dicendum est, illa licitὶ vendi non posse , a que aded esse maximὶ propriam materiam Simoniae. Estque ea ratio S.
Thomae a. a. quaest. I O. are. . dum
dixit, rem spiritualem indignE tractati a Simoniaeo: illa verb iniuri se tractatio non semirur praeei se ex inaequalitate pretij temporalis , 8edoni spiritualis , eorumque incom mensurabilitate; nam etiam in humanis bona diuersorum ordinum,a que adeo inter se inaequalia aliquando inter se commutari , & compenissati ex prudenti hominum arbitrio. atque aestimatione possunt. Ita fama , vita, membri amputatio pecunia nonnunquam compensantur,
quamuis pecunia longh in setius bonum sit, quam fama, vel vita, quia ab eo, qui non potest dare aequale, quod deberet, accipitur quod dare potest , & ponitur aequalitas, quantum pooibilis est. Iniuria igitur,
quae committitur aduersus rem spiritualem in contractu Simoniaco, accipienda est ex eius sanctitate, &veluti diuinitate , a qua habet, ut a
solo Dro pendere possit , & supra
omnem humanam aestimationem euehatur, cum diuini cuiusdam ordinis existat, atque adeδ sacra quadam veneratione digna , qua dignitas violatur, quoties cum aliquo bono inferioris ordinis tanquam digno ex hominum iudicio, pretio commutatur; alia vero bona inaequalia, quae tamen inter se compensari aliqua ex parte queunt, humana sunt, atque aded aliquo humano pretio compensabilia , & in humanum iudicium,atque aestimationem cadunt;& quamuis per bonum aliquod inferius nunquam compensentur ad aequalitatem , compensantu tamen aliqua ex parte , N aestimabilia sunt humano arbitrio r at verδ bona diuina eo ipso. quod diuina sunt, ita s pra omnia humana , & temporaliae uehuntur, ut nullam eum eis pro- poritonem habeant , quandoquidem toto genere distant, atque proinde nullo pretio aestimabilia sint abo a homi Disiligo: by GOoste
130쪽
homine. Receἀit & alia iniuria, i sancto , donorum authori, quem qu .lari obseruat S Τ horn. artie. rat. l nobis ,' quod monebat Thalasi. quod in eo commercio usurpetur j Οι 1. ad Adrianum Raman. Pontis quoddam dominium in illa dona i subiicimus, seruumque facimus, Scspiritualia , quae tamen diuina sunt; pro imperio vendimus, eiusque bo- quamuis enim simus domini actuum, na , quo libet pretio, distrahimus; qui per ea exercentur . & quibus ad aut illa emptione comparamus,qua ea dona saepius disponimur, eb quod
liberε eos exercemus: tamen illa ipsa actio, quae poterat a nobis, si libuisset . non exerceri, est donum gratuitum D EI , quatenus diuina,lpiritualis , 8c supernaturalis est, si ex eius liberalitate , & voluntate minime pendeant, sed in iure vendentis, eaque in nostrum dominium,& vlum omnem transferentis. Sacrilegium igitur , & grauis iniuria
aduersiis diuina dona in eorum ven- eiusque spiritvilitatis, & superna ditione committitur, ac proinde voturalitatis principium , est donum ra . & propria materia Simoniae exiis D si . & vel illa actio tentit tan--m ad saetificationem operantis, vel in alterius commodum. Primo modo , utilis alteii esse non potest, neque nos habemus dominium illius actionis, ut eius valorem , dignitatem, ac meritum conseramus
alteri,& quamuis prodesse illi pollet
ad satisfactionem , & impetrationem , id tamen non fit nisi per gratuitam DEt promissionem , qui volens se obligauit ad acceptandam lain
Quae ratio non modb ostendit dona DEi supernaturalia secundum suam lubstantiam , atque ex sua natura ad salutem supernaturalem oris dinata , qualia sunt gratia sanctificans, habitus supernaturales , eorumque actus materiam esse Simoniae , sed etiam idem euincit in iis, quae sunt eausaliter, & dispostiuElpiritualia , atque ad causandam gratiam sanctificantem , & salutem in-lem actionem , quoties ad satisfa-jstituta , cuiusmodi sunt Sacramenta, ciendum, aut aliquid postulandum & sacrificium t quod omnes atque pro alio offerretur ἔ Ex qua promi L fatentur. Haec enim quamuis insone non oritur in operante domi istactionibus quibusdam materialibus,nium suae actionis satisfactoriar, aut externis, & sensibilibus consistant, impetratoriae , ut eam vili pecunia cum tamen sint ex Christi libera in- diuendat. Quod idem quoque di- l stitutione gratiae collatiua , reuciacendum est, quoties nostra actio spi- sunt dona supernaturalia , & ratione ritualis , & supernaturalis est , quia i sui termini, quem producunt, spiri- est collativa gratiae , & donorum tualia & talia vocantur simpliciter, de aliis, cuiusmodi sunt Sacramentales; l secundum se a S. Thom. 2. 1. M ast.
cum enim non simus domini dono- i Io O. art. I . ad 6. actio enim dicitur Ium , quae peream actionem conse- i simpliciter secundum se, & ex nais Iuntur, quaeque a D Eo tantum con- tura sua talis , qualis constituituri ferenda sunt; Neque etiam domini essentialiter per ordinem ad suum fumus actionis ut collativae dono- terminum, a quo specificatur. Carum , qua solum ratione spiritualis, tetan . ver. Simo ma, ait esse C mP de supernaturalis est , facimusque,ut sita ex spirituali. & materiali, tan- initio dicebamus, iniuriam Spiritui quam ex materia , & forma; itata ι mens Diuitigod bu