Iosephi Gibalini e Societate Iesu theologi, De simonia vniuersa tractatio theologica et canonica. In qua innumerae quaestiones de sacris functionibus, sacramentorum administratione, missarum stipendiis, dotibus monialium, collatione, resignatione, &

발행: 1659년

분량: 536페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

131쪽

u uictis 2 uinta. Io 9

men,ut spirituale sormae locu teneat,literiores autem veluti per modum quandoquidem igitur ex forma su-ioperis operati, omnes tamen sunt mitur natura compositi, ita ex sei-iaticui ordini sacro annexat , dc ab tituali forma Sacramentorum, ipl iEcclesia , cuius etiam nomine, abrum natura sumenda fuerit. Cumietuique Ministris fiunt, ad lpiritua- igitur sint a Christo instituta propterilem quendam effectum aut impe- spiritualia , ex eoque fine tuo intrin-Joandum , aut faciendum institutae.

seco , de effectu spiritualia sint, &IDe his igitur omnibus benedictio-

dona Dat , irreuerenter tractabun-imbus, aliisque consecrationibus agitur , s vendantur , fietque iniuriaimus hoc loco , siue de Sacramenta-DEo , uti superius exposuimus. libus transeuntibus . nam de rebus 3 venio ad Tettiam nostrae Regu- ipsis coniseratis, siue Sacramenta istae partem , quae continet ea , quae libus, ut aliqui loquuntur, perma- ab Ecclesia consecrata sunt, de adinentibus , dicam inferius in tertia salutem supernaturalem suo modoIRegula. Promouendam , atque ad diuinum Dico itaque has omnes actiones cultum instituta , quae, Sacramen-iesse materiam Simoniae, quia sunt talium nomine passim comprehen-ialiquid spirituale, & supernaturale. duntur. Haee autem sunt imprimisiad salutem supernaturalem spectans; omnes eaerimoniae, quae in admini-itum ratione principit a quo proce strandis Sacramentis , 8c offerendoldunt , tum ratione finis, in quem saetificio sunt institutae; de quibuslordinantur; principium enim insti- omnibus , te singulis disputauimus tuens est potestas supernatiiralis Ee- in scientia canonica. secundo om-iclesiae collata ; principium essiciensnes aliae benedictiones , & actiones est aliquis ordo sacer; finis vero est sacrae, quae alicui ordini sacro exleffectus spiritualis , quem per mo- Ecclesiae institutione sunt annexae, dum saltem impetrationis producit;

de quamuis ab aliis fieri possint, tunelnihil igitur deest ad spiritualitatem,

tamen priuatae tantum sunt, de nonisupernaturalitatemque neces Iariam solemnes. Hae porrδ sunt iterum inlad constituendam Simoniam, quod duplici differentia , nam aliae relin- amplius constabit ex sequenti Re- qtiunt aliquem effectum post se, ullgula. consecrationes quaedam rerum, quae Neque dicas , haec omnia talia deinde manent consecratae, de diui- ei Ieduntaxat ex institutione Ecclenis sollim usibus destinatae, ut bene-lsiae , atque aded vel non esse mateis dictio , siue consecratio Templi,triam Simoniae , vel saltem nonniis Calicis, alioruinque vasorum . aelsi Simoniae cuiusdam Ecclesiastieae: vestium sacrariim, benedictio olei. Nam aliud est , rem quampiam in chrismatis , aquae. Aliae verδ tran-isuo esse pendere ab hominum insti-seunt una cum sua actione, siue con-itutione , aliud verb , ubi lana instis stunt tantum in fieri . ut benedi tuta est, suam habere naturam , &ctio nuptiarum, Exorcismus, aliaevetproprietates, atque ad hanc , vel il- eaerimoniae , ex quibus benedicti liam virtutem pertinere. Atque itanibus aliquae sunt inuocatiuae , aliaesomnes illae benedictiones, actioncs- effectivae, quia priores agunt tan-lque sacrae poterant non institui ab

tum per modum impetrationis; po- Ecclesia, Ubi tamen institutae sunt.

132쪽

ii o De Simonia misersa,

iam sacrae manent independenter ab scientiae non sunt materia Simoniae. Eeclesia , & ut sacrae pertinent ad j Consect I X. Concio , & C

relistionem . atque Uramdiu sacrae. techismus est materia Simoniae. manebunt , ad principium supernaturale, de finem supernaturalem, isr-dinem habebunt , materiaque Simoniae iecundum eam supernaturalitatem existent, ideoque iure merito tanquam Simoniacae eiusmodi prohibentur benedictiones. Ita de dedicatione Ecclesiae sanciuit Aquis grata. II. Imperante Ludovico.

tum este lupponit, cum neque pro dedi eandis Ecclesiis, neque pro dandis ordinibus quidpiam accipiendum esse statuit.

QVAESTIO VI.

CONSECTARIA Ex superiori Resaia.

Consect. I. An ante legem

Euangelicam fuerit Simonia. Consect. II. In pura natura suisset aliqua Simoniae species. Consech. III. Apud Idololatras nulla est vera Simonia, quare neque Ieroboam, neque Balaam Simoniaci

suerunt.

Consect. I V. scientia naturalis' non est materia Simoniae Consect. V. Doctrina Theologiae non est materia Simoniae. Consect VI Neque licentia ὁ Consect. X. obligatio ad facien dum actum spiritualem etiam soli

operanti utilem est materia Simoniae ; licebit tamen munere tempora li , aliisve modis , quam vero con- irretit, ic pacto oneroso , alium adactum spiritualem innitare. Conlect. X I. Soluuntur plures casus singulares ex superiori Cons sectari .

Consect. XII. Nulla pura pro missio actus superna alis, sed ea sola, in qua exercetur actus Iurisdictionis. & potestatis Ecclesiasticae, est materia Simoniae. Consect. XIII. Solutio singulorum Casuum ex superiori Consectario.

Consect. XIV. Neque gratia unionis Hypostaticae , neque Christus est matella Simoniae , ne que Iudas scit proprie Simonia-

eus.

Consect. X V. Vendere Christi num , iustum , sacerdotem, Cleri- eum , Religiosum sub illa ratione Christiani, iusti, sacerdotis, &c. Si

moniacum est.

Consect. XVI. Gratiae gratis datae, Ut prophetia, virtus miracul rum , de aliae eiusmodi sunt material Simoniae Conseα XVII. Omnia , &sngula Sacramenta sunt materia Sia

moniae.

Consect. XVIII. An matriscendi, neque Magisterium , neque lDoctoratus in quacunque scientia monium sit materia Simoniae. sunt matexta Simoniae, ideoque ven- Consect. XIX. Sacramentaliadi polIunt. Consect. VII. Licentia studet, di non est materia Simoniae.

Consect. VIII Responsa , dcconsilia etiam de quae itionibus eo omnia. de singula sinit materia Sis

moniae.

133쪽

Ephrone vendente sepulturam Α- CONSECTARIUM L. brahae quidam obiiciunt, expendetur inferius in Consectariis ex vl-An ante legem Esaraebc m i lima nostra Regula deductis. In le- fuerit Simonia. l ge certe Mosaica Simoniam com-l missam suisse ab Iasone. & Mene- Quaestio hic gemnia excitati po- lao, qui pluribus argenti talentis sa-etest. prima an Simonia fuerit ante cedotium ab Antiocho Rege eme- Christum prohibita . quod certissi- runt x. Mach. cap. 4. dubitari ne mum est, cum enim it ire naturali, qui ti& diuino prohibita sit, semper pro- l Circa praeceptum positiuum Si- sthibita fuit, quandoquidem ius natu-' moniae nullum reperitur suisse in i resediuinum temper viguit. Altera ge naturae: in lege autem Mosaica quaestio est, an id temporis reperi-icomprehendebatur sine dubio proretur materia Simoniae, & praece- hibitione numerum facta sacerdo. ptum aliquod positiuum de illa la- tibus Exod. x . & supponitur, qu tum esset. ties ob eiusmodi numerum acrepta- Et quidem , quod attinet ad ma- tionem, tum Prophetae, tum face teriam Simoniae . illa fuit in lege dotes a Daci reprehenduntur inten- naturali , & Mosaica , nam tunc talis acerbis minis. I. Reg. 2. Mi- erant dona supernaturalia, ut gra- cha. 3. Erach. 24. ct 34. Ierem. tiae gratis datae, prophetia, inter- 13. Zachar. Ir. quae & alia cibis pretatio somniorum , fuit quoque seruauit Riber. in capit. 3. Miis. aliquod Sacramentum delendo PeC- citatum. cato originali, sacerdotium, & alia

ministeria sacra, quod aperium quo- CONSECTARIUM II. que est in lege Molaica. Ratio verb euidentillime idem persuadet; In pura natura fuisset aliqua Nam natura fuit semper eleuata ad Simonia flectes.

finem superna uralem , ad quem eonsequendum Daus illi perpetub Supponendum est , in pura na- rparauit dona supernaturalia, atque tura futurum fuisse veri Dr i sacrum etiam illa exhibuit fidelibus, qua- cultum, sacerdotium, sacrificia, aliales fuerunt posteri Seth, & Abra- que sacra munera ad veram Reli- hae , qui verum D Ei cultum reti- gionem naturalem pertinentia, at- Querunt, atque adeb vera ministe- que adeb potestatem quandam Ec-tia saera habuerunt, ut in Melchi- clesiasticam spiritualem aeque , ac sedechi sacerdotio apparet , ante- ciuilem, quod tradit V ictor. Relea. quam cultus Aaronicus , Ac omnis l. de potestat. Eceses. DE . 4. num. 3. eius ritus a D Eo instituti fuissent, idque tam certum este debet, quam& lex data in manu Moysi media- dari naturalem virtutem Religionis, totis. An verb id temporis ab ali- quae nituralem DEi cultum iel pi- quo commissim laetit hoc pecca- ciat. Contra Philosophos quosdam. tum, non constat; quod enim de qui apud Lactant. lib. 2. Inmt cap. 3. Esaii vendente primogenituram, cui omnem DEI cultum sustitierunt; annexum erat Sacerdotium, & de quod dc fecisse impium Avettoemi comm.

134쪽

rix De Simonia Vniuersa,

comm. II. tu Metaph. non leuis sim, nitur Religioni infusae spicio est. Et quamuis hanc virtutem Aristoteles non explicarit , eius tamen saepius meminit variis locis,

quae collegerunt Posseu in. Hal. i. de hynore , & Eugubim lib. 4. de pereunt Philosophia. cap. I 8. ct 2I. Sto-baeus quoque in Eclo . Eth. cvι . 4. plurima tum ex eodem Aristotele, tum ex peripateticis de hac virtute congessit. Quare non satis prudenter Caiet. a. a. qmest. 8 s. artic. 2. Aristotelem damnauit in hac reriua eadem calumnia Lactant. lib. s. insitur. eap. Is . Platonem Onerauit, cum ex 4. de legibm . aliisque locis eius mens pe tipl cuae Iedd

tuta

atque s

pernaturali, sed conuenirent in ratione generica indecentiae , atque irreuerentiae elica cultum veri Dar, per 'venditionem eorum , quae ad eundem cultum pertinent.

Simonia , quare neque Ler Lam , neque Balaam Simoniaci fuerunt. Hoc Consectatium impugnat Vi

Religio porro praescribit achiis,

quibus D E v M exterius colamus, quem cultum , & ea , quae ad iplum proxime spectant, tanquam factum habendom esse , ipsa naturalis ratio dictat. Dignitas itaque sacerdo- iij, & munerum omnium Religiosorum venditione vilesceret, ac pi inde peccaretur in ea venditione peccato Irreligiositatis contra Religionem naturalem, quae Irreligi

stas alia non esset, quam Simonia. Ira LesIi. Lb. 2. cast. 3 3. num. 8, α Suar. lib. 4. de Simonia. cap. 8 num.

a & seq. & sane sapienter obseruit Paludan. in .di'. 23. quaest. . Non ided vendere sacerdotium, erat Simonia , quia illud erat a Dio inini finitum , sed quia Sacerdotium ii quoci inque sit institinum , ad D st lcaltum institutum est. Quia tamen quare sicut illi sacerdotes non erant haec Simonia. non respiceret Religionem innam, & supernaturalem, essetque in materia omninb , & pu

26. qui tamen suam sententiam restringit ad tempus praecedens legem Euangelicam , quae omnem antiquum cultum abrogauit. Verum citiun unquam apud Idololatras fuerint vera sacerdotia , neque quidquam veru sacrum, non potuit apud illos este vera Simonia etiam contra sanctitatem naturalem, nisi ex praua intentione , & conscientia, ut de Ieroboam, Zc Balaamo dixit Adrian. quodtib. 9. art. a Nsque dicas cum Uictor. in qualibet Republ. potestatem esse ex Iure naturali eligendi sacerdotes, quare qui ita cieabantur, erant veri, de legitimi sacerdotes,

licet deinde potestate sibi legitimὶ

collata abuterentur ad Idoli cultum, nam illa potestas non est nisi ad constituendum veri Dii sacerdotem; Ic naturali, quamuis spirituali , δι si cra, non esset eiusdem speciei cum nostra Sininnia , quae versatur circa materiam supei naturalem dc oppo- nisi salsi. ita eorum creatio iniquaerat , & per potestatem usui paiam, quare de venditio illius Simonia ea esse non potuit ex obiecto : atque adeb Ieroboamum Simoniacum fuisse negamus, non tantum, quia non

constat, ipsum sua impia sacerdotia

vendi.

135쪽

guinio

vendidisse ; quod enim dicitur 3. Reg. I; . fecit de nouissimu Deerdo-rω excelserum , quιcunque volebat,

implebat manum suam, ct flebat s

cerdos , non significat eos , qui ambiebant sacerdotium , implesse pecunia manum Ieroboam ; sed quemcunque pro libito rusurpasse sacerdotium , dc impleste , aut potius initiasse, & consecralle manum suam sacrifieando, uti explicat in illum locum Abulens. qua l. I A. Sancla in Comm. Se alij passim; sed etiamsi Ieroboamus illa sacerdotia vendidit set, non vendebat aliquid inuendibile , aut reuera sacrum, sed tantum , ex falla apprehensione

mentium, quod unum attenderunt

PP. si qui huius viiij impiissimum

principem damnarunt. Major quaedam videtur dissicultas in Baalamo , qui mercedem iniquitatis amauit. a. ιst. Petri. ωρ. a.

Ee in F ριΠ. Iudae, dum maledicturus D Ei populo pergeret, quare illum Simoniacis accensent Hugo a S.

Victor. lib. 2. de Sacram. cap. 2. par. ro. Victor. Relectati Sm-.num. Io. Damian. opus 6. capit. 7. Lorin. in cap. g. AN. Cornel. in cap. I 2. m. imb Adrian. quodlib. y. art. 2.

in Simoniacos dici Balaamitas. Uerum non magis ille suit Simoniacus, quam alij omnes Arioli, aut malefici , qui tua maleficia infando commercio distrahunt, de meritδ malefici j praemium , mercedem iniquitatis vocant Petrus , & Iudas, elim non tantum pro maledictione , sed multo magis pro infami consilio inducendi Israelitas ad stupra cum Madianitis reddita fuerit.

Scientia naturalis nen.es materia Simonta. Huius consectaris veritas constat a ex definitione ipsa Simoniae, atque ex nostra propositione uniuersali, MRegulis, quas hachenus ei rea obiectum Simoniae tradidimus , cdmenim illud obiectum debeat elle ali quid spirituale, & sacrum, & scientia naturalis neque sacra , neque spiritualis sit, ut in hoc loco spirituale capimus pro eo , quod ad finem

supernaturalem siue ex natura sua, siue ex institutione resertus , atque aded supernaturale est vel in se, vel ratione ordinis proximi cum aliquo supernaturali , statim apparet circa scientiam mere naturalem, nullam Simoniam committi posse , etiamsi quis illam vendat, neque sine pretio, aut mercede docere velit , aut pro nobilitate doctrinae pretium augeat: quamuis enim possit quis contra iustitiam peceare, si carius Vendat,non tamen contra Religionem, siue infusam , siue naturalem Simoniam

admittere. Et sane si quis scientiam alterius , sue maleficio , sue qua

alia ratione destruere posset , non peccaret contra Religionem praecise ex ea destructione. Ita passim recentiores Consectario sequenti allegandi cum S. Thom. 2. 2. qi IJ.7 I. artic. . ad a. st quast. IOO. artic. 3. contra Altissiodor. Alensem, & alios quosdam veteres, quos dabit Azor. 3. p. instit. lib. I a. cast. I S. quast.6. neque refert , qudd quis intendat vendere ipsammet veritatem, climenim illa naturalis sit, & neque saera , neque per se, aut ex instituti ne proxime ordinata ad diuinum P cultum,

136쪽

ti De Simonia Universa,

cultum, reuer, non erit materia SNi doctrinam sibi comparabit.

monue. In ea tamen ventitione veritatis S. Thom. quaest. oo. Ge. N. I. ad i. graue peccatum agnoscit, quod etiam Simoniam vocaverat in . dist. 1 F. qu . s. artis. 3.-Iιc. I I. sed eum

loquendi modum , atque adeli se tentiam mutauit in Summa, ubi solum peccatum , quamuis graue, esse dixit. Quod aliqui petunt ex eo,quoaveritas superet omne pretium temporale. Verrum recte monet Valent. disput.6. eit. qua Z. I 6. P.R. 2.qua 12. ad 2. non elle certum , an praestet rebus ad vitam necessariis abunda,

Itaque:n hae venditione veritatis vi se Ualent .Lelsi. Zc Suar. peccatum iniustiuxta agnoscunt consentanee ad mentem S. Thom. qui art. 3. eit. ait iulum, qui propter iustum stipendium.

aut pretium suarum operarum , dc

laboris in docendo', aliquid aliud

accipit , vendere ipsam veritatem. Tune autem vel vendit rem non suam, vel bis idem vendit; Nam vel veritas consideratur in mente docentis , dc sic non potest communicati alteri, neque proinde vendi absque iniustitia .'vel consideratur in mente discipuli, in quo incipit quore , quam habere cognitionem ali- dammodo recipi . de tunc amplius quarum veritatum , dc scientia- non est in bonis docentis, cuius iniarum.homini minime necellaria- genij, de intellectus faetus quidam tum. l est: vel consideratur in verbis, aut Quod autem dieitur Prouerb. 2 3 lsignis , quibus eam doctor proponit non elle vendendam disciplinam, & intellectui discipuli , quem sua in- eap. 3. eam esse pretiosiorem cunctis dustria , Ee labore ad assequendam opibus, nihil plane conficit, quia cognitionem veritatis ipsi propositae

sient prohibetur vendi doctrina , ita iuuet. Quod totum continetur noinde ibidem dicitur emenda. Neque mine doctrinae. aut actus docendi; pugnat seeum Salomon, vult enim atqui pro eo omni labore, industria nullis parcendum esse sumptibus, vitactu, ac munere docendi iam iustum quis sibi sapientiam comparet,etiam pretium accepit, ut supponimus: et emendo quidquid ad illam obtinen- , si aliquid amplius exigat , vendam fuerit necessarium t Ubi verti Ait bis eandem rem , vel venditi in eam acquisiverit, ne diuendat siue Ammet veritatem inuendibilem , de quia liberaliter illam communicare. non suam. Non tamen iniustus erit, generosius crit, siue quia nunquam si pro nobilitate doctrinae, aut pro est contemnenda. de amittenda quo- malori sua peritia pretium augeat, cunque pretio, atque ita vel vendi- quod quotidie fieti videmus ; quiatio , dc emptio eo loco figurate. su- doctrina ex suo obiecto, redditur dimitur , ut alibi saepius; vel in illis gnior, ae proinde qua ratione ven- verbis non continetur praeceptum, di bilis est, quod explicuimus in no- sed consilium duntaxat. Cum autem talis huius qiuestionis , maioris va- dicitur sapientia pretiosior cunctis lotis , de aestimationis censebitur, opibus . significatur illam nullo pre- quae aestimatio crescit quoque ex notio obtineri posse. Si quis ingenio bilitate , petitia . & authoritate d

careat, aut laborem non adhibeat, centis ,& non tantlim ex maiori,aut

etiamsi praedives, & pingue Miner- i minori labore ipsius, alioquin, qui ual det suo praeceptori, non idcircb excellentiori ingenio est , re facile

137쪽

doctrinam communicare potest siue improbo labore , sue exiguo eam sibi comparauerit , minori stipendio dignus foret; Quod nemo prudens dixerit; Immb si quis nullo labore, & industtia, sed liberali DE i munere doctrinam accepisset, illius tamen usum vendere posset eodem

modo; sicut suas operas ille , qui

miraculo vel sanitatem, Vel manum Iecuperasset, cum rei valor petendus non sit ex modo , quo comparata est , aut Pretio , quo constitit, sed ex intrinleca eius natura, aut communi hominum aestimatione, Ideoque sapienter monet Nauarr. V. 23. num. 99. non lassicere ad

Simoniam, quod donum sit supe naturaliter datum, nisi vel in se s pernaturale sit, vel ad salutem animarum datum. Tunc enim scientiae naturales ad aliorum salutem insu-iae , atque ipsarum usus in ordine ad eam salutem serent materia Simoniae, quod etiam aduertit Sanch. ιb. a. Consi. capit. 3. dubit. Φ,

num.

Ex quibus ulterius colliges contra Angelum ver. Magister. num. ii ..&.Hostiens. Archidiac. atque alios apud ipsum. Magistrum meris cede conduetiim ab Ecclesia ad do .cendum scientias naturales , non

Committere Simoniam , si aliquida discipulis exigat; cum tota illa d chtina sit naturalis, neque magis ad Religionem pertineat , quam si a Ioteitate saeculari eonductus sui Let. Poterit tamen aliquando ex duplicato stipendio , aut ratione excessus , aut violatione contractus,& pacti iusti. aut alio quopiam modo peccare contra Iustitiam. Qua de re vide DD. in eapit. I. de Magistris. idem omninb dicendum erit cum Lar man. etiamsi obligatio

Sexta. II s

docendi sit alligata bene io Ecclesiastico , quia nihilominus sempermanet temporalis , quare non fit materia Simoniae, ideoque si beneficium daretur pro scientia docenda , seret Simonia, ut contra Panormitanum alibi dicemus , quia

Addo demtim , neque Sim niam committi, quoties doctor non vult vacare a legendo , nisi pretio accepto a discipulis, etiamsi illam Vacationem postulent ad colendum

mundum allegat ; qui sicut lectio

illa non est materia Simoniae , neque eius carentia erit, ut patet.Quod vero ea vacatio a lectione reseratur

ad diei festi obseruantiam, nihil omnino facit ad Simoniam , quia neque lectio violat obseruantiam se-sti , neque non lectio ad illam quidpiam facit, nisi ex intentione , &animo vacantium,, quod totum extrinsecum est tum lectioni,tum v cationi , quae ex ea intentione Va- . cantium non fit sacra,& inuendibilis , siue materia Simoniae, ali quin ea quae ad diuinum cultum destinantur, vi candelae , Vinum , vestes vendi non possent absque Si

monia.

Doctrina Theologia non es materia Summi a. Aeeipio Theologiam hoc loco,

ut passim usurpatur pro scientia,quae humana ratione, & industria conclusiones ex fidei principiis deducit, siue setipturas interpretetur,sive subis .

138쪽

ti s De Simonia Vniuersa ,

tilioli latione de vatiis controuersis tamen tanquam termini actionum.

dileeptet, siue quae ad mores Chri- quibus producuntur , quoties illaestianos pertinent, explicet , ea ra- actiones venduntur, uti dixi in notione qua in scholis doceri solet, & tatis initio quaestionis s. & de in-

nego eam esse materiam Simoniae, uendibilitate veritatis in proximὶ suae proinde dico munus eam doeen- periori Consectatio, Communi ta-di posse vendi. Ita Caiet. in ara. 3. men doctrinae repugnant Sylv. ver. quaest. Io . 1 2. Adrian. quo b. '.JSιmonia. quast. Io. instio allegans Pa-art. r. Victor. Relect. de Simonia. ludan. in cap. 4. ἀψῖ. 2 s. quast. s. nam. 6. ubi etiam Darandum alle- l cui etiam consentit Antonin. a. pin

icientiam vendi posse dicat, neque t M. quidquam de Theologia excipiati j Ratio nostri consectati j est, quia LSoto. lib. s. de iunit. qua 1. s. art. . etiamsi Theologia proeedat ex prin- Ledesma. h. pa. tractat. 3. distic. a. cipiis fidei, atque ea ex parte supe Valent. sam. 3. di fui. c. quasi.66. naturalis sit, velintque plures tum pina. a. quas. 2. Suar. bb. 4. de habitum, tum actum Theologicum Simon. cap. 18. ninn. 9. Lessi. lib. 2. esse essentialiter, & secundum se cap. 3 s. num. go. Rodriq. tom. R. t stantiam supernaturalem, quod desumm. ca .s'. num. a. quoad The - nos existimavimus r. p. nihilomiis

logiam Scholasticam. Ripa de pestelnus doctrina , sue actus doeendi

p. est . num. 94. Nauarta cap. 2 3.iTheologiam tum speculatiuam, tumnum. 99. Villatata tom. 2. trin. 37. practicam , & moralem, atque indisse. 8. num. 2. Layman. bb. . t - terpretandi scripturas, naturalis Octat. Io. cap. vltim. g. 4. num. 3o. ninb est, de fit eodem modo, quo Ferdinand. A Castro. tractat. I 3. dia caeterarum scientiarum doctrina trainstat. s. 'unct. I Ο. num. 2. Tolet. lib. ditur ἔ Neque enim doctor Theo- . cap. 88. num. 3. ct 6. Gordon. logus quamuis res supernaturales exis lib. s. quast. 8. cap. 4. num. Is . Fil- plicet alia ratione, influit in noti-luc tractat. 4 3. cap. 4. quas T. BO-itiam auditorum, & eorum mentes ilis nac. ἀθut. de Simonia. quas .4. g. 8.lluminat, quam quia naturaliter e num. 3. Amr. 3. D. ωρ. x7. quast.trum discurium dirigit, & iuuat, uti

. Glossa quoque manifeste dieit r. in aliis sententiis. Quare haereticus,quo. 3. in eap. vendentes. ver. De-iqui fidei principiis non eederet, sibilam. Theologum , & Deerelistam Theologiam nihilominus probὸ aliquid percipere posse ex eo quod calleret, aequὲ docere illam posset, docent. Neque secum pugnat, dumtatque Catholicus i quare hic actus

ea . causa quali. I. cap. qui nudet,er.inon est supernaturalis ratione prin-

sanitatis, ait non recipi mercedemicipii , aut operis ab illo producti. pro scientia, sed pro labore 3 Nam Q. M verb actus vere Theologicus ibidem etiam dicit, neque medicum tum in docente , tum in discente su- , accipere pretium pro danda sanitate, pernaturalis se, nihil admodum v sed pro labore suo; quia nempe ne-lget, quia actio docendi ea quae perque sanitas, neque scientia, aliaevelassensum Theologicum, & supertimiles qnalitates in seipsis , & illinaturalem deinde cognoscuntur , est abstracto vendi queunt: vendunturi o Iinb naturalis , neque ordinatur 4 ex Diuiligod by Cooste

139쪽

2 uallio Sexta. 3I T

ex se ad salutem supertrituralem, sed institutio Pontificia sit, neque enim ad intelligentiam obiecti propositi, ' propterea est a potestate spirituali,ut

cai auditor tum naturaliter, tum su- l spiri tualis est, sed ut est eminenter maturaliter pro diuerso motivo politica , ut notauit Lessi. dc nos ex

CONSECTARI

VI. plicauimus fultus in 1.Regula,actum enim , qui est a potestate eminenter

lolitica , & sormaliter spirituali, acu pernaturali , non magis spiritua-Neque licentia docendi , neque i lem , dc supernaturalem elle . quam

Magiserium, neque Doctora si a sormaliter temporali, & merὸ μή in quacunquefientia sis Politic exiret docebimus.

materia Simonia,ideoque ven

di possunt.

t Hoc Consectatio m neeessarib deducitur ex superiori, cum enim actus ipse docendi sit mese naturalis, licentu siue saeuitas ad ipsum non potest esse nisi mere naturalis; quare in nostram assertionem contentiunt omnes superiori dissicultate Iaudati. Et quidem quod attinet ad gradum Magisterij, ac Doctoratus,

Antoni. s. p. tit. s. cap. 2. g. o. alc

is neminem legisse , qui negaret pecuniam pro illius collatione liciatὶ accipi, ipsaque perpetua , atque uniuersali consuetudine id abunde confirmari: Et sane in Doctoratu duo tantum fingi possunt, nempe testimonium publicum scientiae acis Quod attinet ad licentiam docendi . singulatis videtur difficultas. propter cap. I. ct 3. de Magist. quod prohibet quidquam exigi cuiuscunque consuetudinis praetextu pro licentia docendi. Et cap. a. si quid exa-etiim . Sc aeceptum pro ea licentia fuerit, restitui iubet. cap. vero 4. ct F. prouidetur de salario suffieienti Magistris , ut gratis docere possint, quod etiam circa Theologum accurate curauit Concit. Triae sess. s. de

reformat. cap. 1. neque tantum Conin

cit. Lateran. sub Alexand. III. de aliud sub Innoeent. circa hos magi stros curandos laborarunt; sed iam olim Concit. item Roman. sub E gen. II. & sub Leone IV. dc sub Gregorio VII. Synodi sub Eugenio II. verba refert Gratian. cap. de quibusdam. 37.din. Iuo pa. 4. cap. qui sitae, atque dignitas, & honoris i I . Anselm. lib. 7. eam 1. propter insignia, de qua dignitate, eiusquelprohibitionem igitur factam ab E priuilegiis vide Tiraq. vi nobilitate clesia existimauit Glossa in cap. I. de

cap. 28. num a. ct cap. 2O. num. 6 8. l

quasi Simoniacum accipere aliquid pro concedenda licentia docendi; quod aliqui etiam dixerunt apud Cardinat: sed tum ipse, tum Petrus de priail.Schola. priuil. I 69. Alterum de Ancona, quem allegat, contra est ius doeendi , quod consenur: rium sentiunt. Lessus verb puta-Vtrumque autem istud omnino na- . uit, esse Simoniam Iuris Ecelesiastiaturale, & temporale est; quod etiam ei. Mihi cum Antonin. Cardinali, S. Thom. quo b. 3. artic. 9. dixit.iTabiena, & recentioribus superius

140쪽

erum videtur , non autem ulla Simoniae species. Illicitum quidem lucriam probat ea prohibitio, refert- qtae Ioan. And. in cap. Quanto de Afigistris suisse impetratum contra Cancellarium Pati sensem, quia quolibet docente unam Marcham exigebati Iniustum autem

est hoe lucrum , quia supponitur Magistet habere iustum stipendium, de quo detrahit id, quod pro licen

De Simonia Universa,

ginris, atque alij passim . quamuis igitur iisdem authores, aliique allati a Garcia cay. eit. Num. 14. negent

petendam esse licentiam studenditia docendi i are debebit; unde ut per quinquennium Theologiae, aut illud compenset, ab discipulis quid . -- piam exigere ipsum oportebit; quo

casu id licere tum Panormitan . tum alij omnes concedant. Cum t men Ecclesia toto illo tit. velit doceri gratis. Deinde cV. , . eod. tit.

prohibetur, ne Doctores, qui iam habent iustum stipendium , postulent quidpiam ab aliis, qui in eadem Eeelasia Scholas habere voluerint. Denique quia munus docendi annexum aliquando est alieni beneficio Ecclesiastico, quod non nisi cum eo

nere consertur, de nonnulli Praelat: dum tale beneficium conferrent,

aliquid aecipiebant pro licentia d eendi, id inre merito prohibetur, &speciem quandam Simoniae habere

non male dicitur.

CONSECTARIUM VII. Licentia studendi non eis materia Simonia. Cap- vltim. de Magistris, docentes per quinquennium Theologiam gaudent fructibus praebendarum Iuariun , ut multis probant Rebuff. de

priuil. Schol. priuil. 19. 2 3 I . de in praxi tιt. de dispensatia non resident. num. 1 F. Garc de bιneficiis 3. pacas. 2. Num 14. Carolus de Glassis de σι tis. Claruat.. in prauae num.

Iuri Canonico in studio generali, aut celebri uniuersitate , quia ius eam concedit. Si tamen Praelatus pro facienda ea licentia aliquid exigeret , non esset Simoniacus ex Tabiena ver. Matistis. num I I. Antonin. 3. D. tit. s. cap. 2. F. G. Vbi de Innocentium allegat. contra quondam veteres, in quibus numerat Hugonem , 3e Paludan. idem Antonin. 2. a. tit. r. cap. 1. g. 7 Ratio perspicua est , quia non magis licentia studendi spiritualis est,quam licentia doeendi; etsi enim aliquando proueniat ab spitituali potestate, hoc est per accidens , & quatenus illa est eminentet politica spiritualis,

uti saepius monuimus. Deinde licentia non est alterius ordinis, quam actus ad quem datur ; actus autem studi j est mere naturalis, de tem p ratis , erit tamen iniusta ista acceptio , de per iniuriam extorta, Vt aD patet ex dictis.

quaesitonibin conscientiae non sunt materaa Si

Hoe Consectarium docetur a i

SEARCH

MENU NAVIGATION