장음표시 사용
141쪽
tenus absolute dicunt , licite accipi pretium doctrinae, & consilij, neque distinssunt de consilio Theologico. Diletae autem illud etiam
dum quaeritur ad pacandam conscientiam, de pro foro tantum interno materiam esse simoniae ne
6.9 7. Contra Victor. Relect. da Simonia. G Iollam in cap. Non liceat. I. quaH. s. quae consilium sine labore praestitum vendi non posse dicit. Lessi. cap. 3D Lb 2. num. 78.
Villato b. tom. a. tractat. VI. dissic. 2. Sancti. lib. 2. Ledeis. in Summa. 1. Pa. tractat. I 2. dissi c. 2. Sanch. lib. 2. Con capit. 3. dubitas. I.
dari pro soro externo , in quo causa aliqua agitanda est, quale datur ab Advocato ; aliud vero pro sorotantum interno , quod iterum duplex est; Nam unum est mere morale naturale , quia procedit ex principiis solo lumine naturae notis, &non tedit nisi adactum moralem, &honestum naturalem, aut pacandam coscientiam in ordine ad honestatem mere naturalem, de non supponit
vllam fidei reuelationem ἔ quale consilium daretur a philosopho morali , te ex scriptis Senecae , aut Epicteti colligeretur. Aliud verb consilium est morale quodammodb s per naturale, quia ex principiis fidei
lumine notis oritur, quale datur a
iterum duplex est, unum mere doctrinale, quia tendit per se duntaxat ad instruendum intellectum interr gaiatis circa aliquam veritatem practicam , etiamsi interrogans alia intentione illud quaerat , ulteriusque dirigat ad pacandam suam conscionistiam contra morsus, qui lumen fidei supponunt, aut ad dirigendam suam vitam etiam ut Christianam. Aliud vetb Consilium ex modo, qua datur, aequi ualet exhortationi, siue concioni , & per se ordinatur ad
mores corrigendos , motus animi componendos , Sc vitam homine
Christiano dignam instituendam: Quale consilium vocant spirituale. ut a doctriuali distinguant. Deni-ue aliquando consilium maeli pen- et ex peculiari quadam Spiritus sancti illustratione , 3c Vnctione, quam ex doctrina etiam Theologica humano modo , & opera
Consilium igitur pro soro exte- 3riori, sue ab aduocato, siue a Ca- non ista , siue a Theologo , dc quocunque tandem alio detur, non esse materiam Simoniae, sed pretio humano aestimabile, omnes aeque con sentiunt, etiams facile, ω nullo labore praestetur. Contra Glossam citatam. authores dabit Tiraque i l. de Nobιlit. cap. 29. num. o. qui id in aduocato, & lurisconsulio probant, omnesque Theologi in art. I. quas.
II. 1 2. & Canon istae in cap. non licet. II. quae 3. 3. Antonin. s. 'tis. 6. cap. a. g. q. de striatan: istae ver. aduecati . disputant enim duntaxat, an
gratis pauperum patiocinium capere debeat. Idem autem dicendum est de consilio ad prosequendam litem. Ratio clara est ex eo , quod tot uia illud consilium sit actus mere naturalis tum ratione principii , quod Dig
142쪽
est scientia naturalis, maxime serenia lis traditur , aut in libris scribitur; visis, tum ratione finis, qui est aut in- sic autem non est quid supernaturale, tellectus instructio , aut utilitas tan- uti diximus Consect. I. quod autem tum temporalis : Quod autem hoel priuatim magisterium non mutat Consilium detur a Theologo, id pet eius naturam, neque illud euehit ad
accidens est , neque ratio personae respodentis mutat naturam responsi,
aut consili j; Initia licet non possitaeque dari ab alio , quam a Theol go ; cum tamen Theologia , a qua procedit, non sit materia Simoniae, uti diximus Consect. U. Et in hoceasu usus Theologiae, siue actus illius in dando consilio sit actiis merenaturalis tum ratione sui, tum ratione effectius , sue finis proximi; non erit etiam materia Simoniae , quamuis in eo aliis modis fortassis peccati possit, ut alibi dicetur. Secundo Consilium morale, clim omninδ naturale sit ratione princi-Pil , a quo procedit, & termini ad quem tendit, nam fluit a Philosophia morali, atque ided aeque a Seneca, aut Epicteto dari potui flet, & tendit
ad honestatem mere naturalem, nullumque principium reuelatum supponit, ex nullo capite trahit spiritualitatem, sue supernaturalitatem, per quam fiat inuendibile. Tertio Consilium Teologicum doctrinale , naturale quoque est, quia licet procedat a scientia, cuius principia supe maturalia sunt, & quae ipsa fortassis supernaturalis est, ea tamen parta est humana industria, &ab ea non fluit nisi humano modo per modum magisterij, & doctiinae
finis autem proximus eius est docere iii tellectum circa cognitionem alicuius veritatis siue specula tuae, siue practicae, neque ad aliud aut ex natura sua , aut ex intentione docentis resertur: Et saepe aeque daretur a Canon ista , atque a Theologo ; aut
sime illud ipsum est, quod in Scho-supei naturalitatem, cum in utroque casu Theologus operetur tantum ut Magister humanus ad tollendam ignorantiam in re practica: quod ve-rd interrogans pacem conscientiae quaerat, extrinseeum est ipsi consilio, quod idem est, ad quemcunque finem a quaerente reseratur ἱ quanquam & ille reuera aliud non intendat, quam scire opinionem in ea materia veram , aut falsam, aut probabilem , ut secundum eam deinde componat ores : Quae vitae compositio est finis remotus respectu rei pondentis, cuius est tantum , quid verum , salsum , aut probabile sit, in materia posita docere, neque aliis intentionibus quaerentis conformare
Quarto si Consilium spirituale sit, quia ex se pri md tendit ad vitam Christianam instituendam, de affectum excitandum , cum tunc aequi ualeat priuatae concioni, de linis idem, quod de concione dicemus proximo consectatio, sentientidum erit.
Non nego verδ consilium, quod proximὶ ex illultratione & unctioiane Spiritus, non autem ex doctrina humano modo acquisita procedit elle materiam Simoniae ; quia vel pertinet ad gratiam gratis datam, vel est sine iis gratiae lanctificantis, atque ad ed in te spirituale, vel saltem principaliter existit. Verum disse ite fuerit dignoscere , quando nam consitum ex eiusmodi Spiritus sancti lumine procedat. Suari
tingere , quoties iudicandum est de
143쪽
votatione aliqua , an diuina st, de modo vincendi aliquam tentationem , de modo orandi , aut meditandi ; de veris , aut falsis reuelationibus , atque aliis, quae in via Spiritus accidunt, & de quibus implicatae sunt aliquando difficultates. Quod confirmat, quia viri timorati nunquam solent pro eiusmodi consultationibus pretium accipere.
Verum , cum ut recte aduertit Bo.
nac. etiam consilia de his rebus dati polsint ad instruendum intellectum, re per modum humani magisteri j, non necellarib sunt materia Simoniae. Adde & haec omnia probabilitet. definiri poste ex principiis
Theologicis , SS. Patrum , eorum Praecipue , qui eiusmodi materias tractarunt, lectione , ex attento studio , atque meditatione, variisque
experientiis.Quare vix unquam cer-
id constare poterie aliquod hisce de rebus consilium ita esse ex sim per naturali Spiritus sancti lumine , ut de ipsum fit supernaturale , atque adet, materia Simoniae.
CONSECTARIVM IX. Contio, or Catechismus es ma
teria SImonia. Ita omnes. quia a fat h. I O. inter ea , quae gratis donanda iubet Christus, uti diximus Consect. 4. praedicatio Eliangeli j numeratur. Deinde Concinnator instrumentum est , deos Spiritus sancti ad enuntiandum Euangelium , de verbum D Ei, quod
est aliquid supernaturale , istiidque
ministerium proxime institui uin est tanquam medium maxime esse ax ad animarum salutem , ut nimirum intellectus lumine supernaturali illustratus , & voluntas accensa ad vi-
tam aeternam tendat, quod totum gratiam excitantem , & adiuuantem
postulat ; idcircei totum hoc officium , eiusque actus supernaturalitatem habent, neque pro ipsis pretium aliquod exigi potest abique Simonia. Nihil verb interest, siue ista Concio publica sit, siue priuata, &quocunq; modo fiat, modδ sit reuera vel instructio ad fidem, vel ex homtatio , quae in finem supernaturalem tendat; Nam si sit exhortatio meremoralis, & ad honestatem moralem, ut ad aliquid audendum sortiter, quomodo Duces concionibus suis mili
tum animos accendunt, aut paren
tes , vel paedotribae filiorum , & discipulorum mentes ad honestatem moralem & politicam hortamur, non erit materia Simoniae ; Non peccabunt etiam Ludi magistri , si mercede doceant Christianam doctrinam pueros, ad exercendam duntaxat memoriam , scut eos alia qua dam docent, quia in omnibus i stis casibus nihil est supernaturale quod Vendatur; eaque di itinctione Deilosoluuntur casus alij particulares,qui occurrere possent. Hinc vides, quo iure dixerit Durand. in a. dist. 38.
1. de Nauarr. cap. inter verba covc. F. Corollar. I. nk n. I A. Concionantem ut victum paret, pecca
re , nam si victum ille tanquam praemium , pretiumque Concionis capiat , reuera Simoniacus est ; si autem ille finis non sit principalis quia
non Intendit vendere concionem,
sed ea tanquam medio uti ad quaerendam Eleemosynam , sicut Sc ad quaerendam gloriam, peccat ex fine minus digno illius operis , quod ibilate Nauarr. disputat, non est tamen Simoniacus , ut dicenms inserius q. de pretio Simoniaco.
144쪽
obligatio ad faciendum actum spiritualem etiam soli operan
ti utilem , est materia Simonia 3 licebit tamen munere temporali , aliisve modis, quam vero contractu, Cr pacto onerose , alium adactum stiritualem muttare. Axo de actu spirituali duntarint,
non autem de quocunque actu honesto . & virtutis in materia mere corpus pertinentes. Verum actus
virtutum moralium praecise secundum honestatem naturalem spectati, nihil liabent spiritualitatis prout in tota ista materia de Simonia , spi-iituale usurpamus, nisi ex intenti ne, Ze animo,quo ad finem aliquem supernaturalem proxime reseruntur, illam spiti tualitatem, & supernat talitatem hauriant , de secundum illam pretio temporali compensentur, alioquin enim in sese spectati, neque ad altiorem ordinem evecti,
mere naturales manent. Se incapa
morali, Se naturali ; nam etiamsi que omnis alterius labis expertes ex utilitatem alterius, quam operantis respiciat, non modo sine ulla Simonia , sed saepilis absque ulla alia culpa pro pretio temporali exerceri poterit. Qua ratione miles imperio sui principis euocatus tenetur obedire, non tamen sine stipendiis , Sc mercede r Et licet quandoque medicus, εc aduocatus teneantur sub reatu culpae mortalis suas operas praestare indigentibiis , non tamen gratis, de sine mercede, quam quoque iure
quis exiget pro labore . & industria adhibita in restinguendo incendio eo, quod pro pretio , 8c mercede
temporali exerceantur , ut monui;
quod ipsum fusius explieat Molin.
tractat. 1. de ΔΠitia. diffut. 93. ubi de hane uniuersalem regulam tradit ad eognoscendum , quando nam pro operationibus virtutum,
moralium scilicet, aliquid licite ac cipi , 6c exigi possit. Quoties enim
aliquis tenetur iure aliquo naturali, diuino, aut humano ad aliquod opus gratis praeliandum , pro eo nequit absque iniustitia pretium exigere; si vere, vel nullo iure tenetur ad opus, domias proximi, ad quod tamen e ha- l vel non ad gratis illud praestan-ritas ipsum urgebat, quae omnia ve-' dum , tunc pro eo pretium posti iariora erunt in operibus , ad quae aliunde quis non obstringitur,& que supererogationis dicuntur, aut in iis, quae solam utilitatem operantis re-lare , 5e recipere licite poterit. Quae regula ex ipsis terminis manifesta fit. 8e exemplis vulgaribus illustratur ; quia enim Christianus spiciunt; idcirco Ualent. tom. 3 . di-ltenetur audire factum diebus sestis.
fur. quast. I 6. P. 2. quae P. 3. in uniuersum pronuntiat actas virtutum , quatenus habent utilitatem aliquam temporalem esse temporaliter aestimabiles , & pro iis pretium absque Simonia capi polle , modbnihil accipiatur ptopter spiritualitatem, quam habent; cuiusmodi, inquit , iunt actus milericordiae ad 8e abstinete a carnibus in quadragesima , infidelis suscipere baptistmum , de quilibet non fornicari; nequit absque iniustitia pretium adimplenda ista praecepta tum humana , tum diuina, tum naturalia exigere ; de si illud accipiat, obligabitur ex iustitia ad restituendum ,
nam tenetra v. g. multes iure natu
145쪽
tali tum ad non micandum , tum ad non quaerendum aurum via sornicationis , quare ut utrumque illud Praeceptum seruet , non habet ius exigendi pecuniam: ridiculum enim esset existimare , accipi possie pretium pro lucro cessante ex non sornicatione, eo quod lucrando aliquid
licite acceptuia erat, nam etiam,
qui vult locare suam operam ad interficiendum alium, posset aliquid exigere pro lucro , quod ipsi cessiat, dum non locat operam ad iniustum homicidium , uti poterati Et quamuis mulier ivlle accipiat post seriai cetione mercedem ubi promissam, non potuit tamen licite de sornicatione ex pretio pacisci, atque ad ebdebuit ab illo pacto abstinere sine
pretio. Itaque in uniuersum nemo, Vt non peccet , pretium exigere potest , ut vetb actum positiuum virtutis praestet, aliquando potest, quia ad non peceandum iure naturali gratis obligatur ε, non vero semper adactum positiuum gratuit i , etiamsi illum non faciendo peccet, Non tamen exigendo aliquid pro illo actu, peccat, ut dicebamus de aduocato,& medico : Et patet in eo , qui aliquid dat diuiti extreme ipso nunc indisenti , aut etiam pauperi, non tenetur enim ita dare gratis, Ut non possit lutea diuite iam nunc pietium postulare , atque obligare pauperem ad illud rependendum , dum ad
aguiorein fortunam vene Iit, quamuis, si propter negatam mei cedem desinat in ea extrema necessitate. tum diuiti , tum pauperi succurrere , re uera peccet contra legem charitatis, quae obligabat ad succurrendum in iis circumstantiis, non tamen ad non
exigendum ullum sui laboris piae nitum; Idcirco negatur l. quarta. f. si tibias. de condictione ob causam Iurispem, & l. sunt .L.depraescript.verbor. repeti posse , quod datum est ad indicandum seruum sugitiuum domino ipsum quaerenti, quanqUam nullus neget, legem charitatis obligasse ad eam indicationem. Cum igitur pretium exhibitum actibus h nestis mere natiualibus saepius illicitum non sit, multi, minus erit Si
Quaestio igitur tantum es de 'actibus supernaturalibus, qui ad salutem propriam operantis referuntur , cui ut modi sunt , ut quis fiat Christianus, Religiosus, frequent et Sacramenta , actum fidei, aut amoris diuini exerceat; dico autem obligationem ad eiusmodi actus ex pacto, & contractu oneroso, ita ut quis obligatus maneat vi illius pacti absolute, di determinate ad fidem, religionem, Sacramenti susceptionem , ali simve similem actum spiritualem , stique proxime ad salutem
animae supernaturalem tendentem, este Simoniacam. Ita communiter DD.in cap. Iuam Pis. . quast. 1. de incaep. dilatim. 2. de S monta. S. Thom.
Theologi. Parthol. & sequaces int. Tria. P. de te bor. obligat. Sum-rnistae ver. Simonia. dum negant spe praemij, aut timore paenae quempiam excitari posse ad fidem, aut Religi nem ; nam multo magis id assim bunt de obligatione imponenda per pactum onerosum alicuius temporalis pro eo spirituali exhibendi; im-m , neque aliud fortassis Volunt , ut dicam a. parte Consecta iij.Expresse
146쪽
num. 66. de Sanch. lib r de matrim.' spectati materia Simoniae ; Ergo dcd f=M. 39. num. 4. qui tamen sicut oblatio ad ipsis. Anteeedens certis & ij, quos allegat, ita se explicat, Vt simum est e notatis initio consecta nihil omni tib ab , quam quod di-irij, atque ex propositione uniuersalicemus in secunda nostra conclusio- iam pridem tradita. Consecutio ve- ne velle videantur , quamuis non ita proprie viantur nomine pacti. Probatur igitur nostra assertio primo ex c.F. Quam ριο. I. ' est. 2.Monasterium enim quoddam , praelatu in ab alio Monasterio obtinere
non poterat , nisi aliquid in compensationem daret illi Monasterio, a quo Praelatum postulabat, qua de re consulit Pontificem , qui imprimis Da v M testatur, se in hac quaestione anxium esse, ut videas illum minime ironice loqui, ut parum sane prudenter dixit Glossa. Deinde se nunquam legisle , Apostolos, eo rumque discipulos quempiam muneribus ad D E I obsequium prouocasse. Tertio . omne donum perse-chium de sursum esse, te illum qui pro Ecclesiastica susceptione munus
aecipit munus DEI vendere. Quarto denique , si quem petebant in
Praelatum . adeo ipsis necessarius erat, illum quidem accipere licere, modo abesset omnu Partio , omnisque conuentio, Sc ille nauis Deo seruire inciperet. postmodum tamen permittebat aliquod lubsidium Monasterio. ex quo desumptus erat, mitterent; liberaliter nimirum, de gratuito,cum omnis pactio , omnisque conuentio remissa esset. Vides in toto eo casu electionein Praelati suille illis solis, qui eligebant, utilem, non autem Monasterio , ex quo desumebatur; prohibet tamen Pontifex aliquid exigi ab istis Monachis, ut Praelatum sibi accipere posient. Secundo quia hi actus sunt vere spirituales ad supernaturalem animae salutem tendentes, atque adeo in lero Peripicua est , neque enim obligatio ad actum aliquem aestimari, aut vendi, dc emi potest , quin Ne
ipsemet actus vendatur, clim tota ea obligatio tendat in actum, neque alia de causa ematur, quam ut actus
fiat; neque pretio aestimabilis sit,iai. si ratione sui actus; alioquin liceret emere aliquem in Praelatum , aut Episcopum sibi utilem, quod tamen probiberi diximus eap. pio. l. quaest. 2. quia diceretur emi obligatio, non actus regendi. dc numquam feth committeretur Simonia, nam
si lieitd ematur obligatio, ut quis velit baptizari, emetur quoque e dem iure obligatio, ut quis baptizet, Fc emetur obligatio eligendi in Praelatum , sicut obligatio acceptandi electionem de se factam ; licebit piaeterea dare pretium ordinationis tum passiuae, ut quis se obliget,quod
se ordinare patietur; tum activae, ut teneatur alium ordinare, nam in omnibus istis emetur obligatio tantum,
Dices cum Lessio de Sanch.discrimen esse intre susceptionem bapti Lmi, de illius collationem, quod suuceptio baptismi sit utilis tantum operanti , non autem collatio, unde fit, ut in obligatione recipiendi baptistmum nequeat esse pactum Simoniacum , quod requirit, ut detur temporale pro spirituali, qui autem dat pecunias alteri, ut bapti fetuti, nihil ab illo aecipit, sed illi dat temporale duntaxat, ut illo praemio ipsum obliget ad suscipiendum quoque spirituale quare dans temporale, nihil plane lucratur, nihilque pror-
147쪽
ins aeeipit, sed ille cui dat uni eum lucro, & pretio temporali, habet actum spiritualem sibi utilem quem
exercet: unde fit, ut totum istud pactum saetendi actum utilem dunta xat operanti, pro temporali pretio, aequivaleat liberali donationi. Et saiah in cap. Quam pio . exigebantur munera , Monasterio Praelato carente , ut Praelatus illi eoncederetur, tot que illa eoncessio cedebat in utilitatem Monasterij dantis pecuniam, de Praelatum accipientis, non autem inutilitatem Monasterii dantis Prae
Respondeo in eo quidem casu cap. Quam pio. Opus , pro quo munus exigitur , spectare solum com . modum illius , a quo exigitur L Nihilominas Bonifacium re adere in responsone doctrinam uniuersalem, dum dicit, quoues aliquod munus pro Ecelesiastiea susceptione suseipitur, vendi donum DE I , & idcir-ed prohibet omnem pactionem, mnemque conuentionem, quia id de quo agitur, donum D Er est,&inia uendibile, neque distinguit, an veniat in commodum dantis munus, aut accipientis; suffieit enim , si d num Da i sit , ut omnis pactio, omnisque eonventio circa ipsum prohibeatur . & mala sit, non alia certe malitia, quam Simoniaca. Et sanhs Religio emeret alicuius ingressiim
ob ingredien is tantum utilitatem spiritualem,committeret Simoniam,
sevi & ille, qui statris quoque maioris natu Religiosum statu emeret. ut ipse derelicta haereditate potiretur ; qui etiam non sibi, sed Titio emeret a Caio baptismum, Simoniacus soret; in his tamen easibus nihil sibi emeret, qui temporale daret pro spirituali ex contractu oneroso, &determinate atque absolute ad dan
dum spirituale obligatorio. Enimne-rb ad emptionem minime necessarium est , rem emptam venire in dominium ementis, sed ut in eo statu, Sc modo constituatur, in quo emens
illam esse vult, & in quo illam po
nere tenetur vendens praecise ex eoi
tractu venditionis δc ratione pretii, de quo paciscatur ea de causa. Quod
autem emens rem emptam destinet: suis commodis , aut alienis, extrinsecura omninb est emptioni , praeterquam quod qui facit actum spiri-l tualem sibi utilem , pro pretio tem-l porali emit reuera aliquid temporale per aliquid spirituale tanquam pretium . ergo ipse Simoniacus est , uti constat ex definitione Simoniae q. I. explicata, ibi enim signantet diximus , illam esse venditionem , vel emptionem spiritualis pro temporali tanquam pretio , atque ut inter
explicandum monuimus, temporxlis
pro spirituali pretio 1 Et sanh e dem Irreligiositas, & iniuriosa rerum diuinarum , sacraruinque tractatio reperitur in commutatione onerosa temporalis pro spirituali,atque spiritualis pro temporali, tamenim vilescit spirituale, quando datur in pretium temporalis , quam quando temporale datur in pretium ipsius. Secunda pars stata consectarij sassirmabat, aliquem polla muneribus inuitati ad actum spiritualem,
omnibus aliis modis, qui non continebunt obligationem absolutam praecisam , & determinatam ex vi pacti initi. Ita passim omnes recentiores inferius adducendi. Ratio est,
quia tune est liberalis duntaxat, &gratuita donatio, quam licitam esse ad persuadendum actum spiritualem
consentiunt omnes, ut videbis apudi Balbos. in ciuest ad cap. Quam
148쪽
pio. & authores a nobis relatos ini que etiam ex modo. quo fit, qui
r pane cons.ctai θ, qui sapienter a 'donum illud non datur ut pretium uenuut, Bonifacium in illa sua re-srei spiritualis, sed mere gratuitd, ex sponsione exclusisse duntaxat p ieaque nulla obligatio absoluiti cctionem , & conuentionem, quae determinata nascitur, neq- uulnvoces in communi usu significant, pactum, aut contractus celebratus..contractum onerolum , ex quo nan Itaque ex nullo prorsus capite malacitur in utroque contrahente ,& pa-test ea donatio , dc multh minus Siciscente absoluta , & determinata moniaca. Neque distinguendum est. obligatio. Praeterea liberalem istam cum Glossa in eap. carasm Pio. - . donationem ad pei suadendam Re- intermentμ. inter opera necessitatis,ligionem, fidem, conuersionem tumisiue praecepti &consilii, cum Simosa plectum omnium vias, tum D E lania spectet duntaxat venditionem paenis, aut beneficiis temporalibus rei spiritualis pro temporali, quod' homines ad obsequium inuitantista utem illud spirituale sit opus impe- exempla , tum patrum doctrina sati stratum , aut non imperatum , nece sopiorque suadent. Aug. ad Mace-lsarium aut liberum, non attendi ndouitiis,in eo dilectione proximi eoi learenim rationes sunt prorsus extrin- locat, si vel beneficientiae eonsola-ssecae ad operationem spiritualem, εσrione, vel informatione doctrinae velisupernarinalem. d. sciplinς coercitione proximum ad- Videndum itaque restat, quibus ducamus ad eviendum DavM . id-imodis haec donatio temporalis proque unumquεmque praestare deberetactu spirituali , utili operanti, neti
assirmat, eius verba Ieseruntur 2 3. queat. l
g R. 4. cap. debet. 3 3. alia ciusdem Primo igitur dari possimi munera i S. Doctoris verba aduersus Petilia- ad captandam beneuolentiam . vinum dabit Medin. C. de restis utione.sdeinde facilius i psi Religio, aut fi-
. 2 'ν. dxb. 4 Donatistis enim optatides, aut aliud bonum opus persua-
omnia Ecclesiarum Catholicarumldeatur; Et quamuis accipiens dona bona ,. modi, ipsi Catholici fiant. Et sciat animum dantis , minime t Gregor. bb. 3. Diff. 26. oneribus, i men peccat,cum ipsi integrum pro & exactionibus vigendos esse vult adisus sit, ficere quod rogatur, aut re- fidem rusticos, & sanὸ paenis impo-inuere. Ita Molin. ρνactat. 2. Hs'. M. sitis posse malos ad bonum cogi plu- sub M. Medin. C. de Res ituιιone. ribus ostendit Gratian. 23. ιν p. 6. quest. 17. dubit. 4. quia in hoc per estque ea politiarum omnium lexllpicuum est, donationem esse me te sanctissima , praemiis ad virtutem ei-lliberalem. res hortari , & suppliciorum metu a Secundo licet munere temporali scelere retrahere.Deniq; manifestiss.iremouere ab aliquo impedimenta nis ratio demonstrat,nulla labe hanelboni operis , promittere ἰv. gr. soli donationem liberalem aspergi posse; tionem aeris alieni, & usurarum,qui- Imprimis enim non est mala ex ob ibus premitur Iudaeus, qui idcircbiecto, quod est donum aliquod in-lbaptismum refugit, ne cogatur maindi ens ; neque ex fine proximo, th parta restituere , quia in eo nulla q ii honestus est , nimirum proxi- est emptio rei spirituaIis, sed rem mi salus, aut virtutis exercitium;ne- tio impedimentorum. Ita Felin. in
149쪽
moma. quast. 8. Angelus eod. Der. a. Porallioperari ob alium finem.quatunam. I 3. t temporalem . quod vero addit, istum Tettio licet donare temporale ea inuitari tantum ad miniis peccan conditione, & modo , ut quis fa- dum , qdia minus peccatum est pro-ciat opus spirituale . ita tamen ut prer finem mere temptaralem, fidem statim aequirat dominium rei dona- amplecti quam perieuerare in infi-tae , non tamen maneat simplicitet delitate , non placet, quia finis tem- obligatus ad opus faciendum, quia potalis non semper, & quocunque . Conaitio tune opposita, non est pro- modo propositus corrumpit inunx
pri conditio, ted modus quidam, i spiritualem ; sed ea de re alibi com-
qui non inducat obligationem. Ita modius dicetur. Molin. Ioe. cu. Suarea & alij ; M
sane clim omnis prorsus obligatis CONSECTA RIVM XL secludatur, nulla ibi pactio, aut con- ltractus onerosus apparet. Soluuntur plures casus singulares Qu.rto licet aliquid ita donare i ex supenora Consectario.
pro opere pio, ut donatarius maneat
obligatus vel ad implendam eondia Ex tradita hactenus doctrina quid tionem operis pii, vel ad reddendum i uia sit in quotidianis disseultatibus
donatori, quod acceperat. Aut ut solide iudicabis. donator non maneat obligatus ad Et primo quidemGregor. lib. 7. t dandam rem promissam , implen- Ερφ. 36. Iudict. 1. cuius. damve promimonem , nisi posita Vriba referuntur cap. cum H ρνι- conditione pij operis , postquam strium. 1. de eo ditιonibus appositis, nimicum donatatius fidem . aut Re- non sine mendis . quae doceant ex ligionem suste perit. Ita Suarea εn lacunis potius, quam ex Ante hau-
cap. inter verba. I ι . quast. 3. Covc. s. go ius , inquam, probat sactum dia--m. 17. Ioan. Malder. 2. 2. t - coni, qui manumiserat duo manci-ctat. 9. ea .A. durit. 7. & alij , quia pia da conditione , ut monachi fie. ibi nullus est contractus onerosus, rent, dc in Monasterio, in quo ipse nullave obligatio imponitur , sed fuerat, permanerem, & nisi id face- est liberalis promissici,aut donatio li- Tent, seruituti iterum lubiicerentur. mitata tame prudenter a donante, dc Quare cum unus ex illis secuis des et promittente, qui facit gratuitam op. to Monasterio, clericus factus sui tionem alteti,ut eligat quod voluerit, set, iubet Gregorius retrudi ipsum illumque tam liberum relinquit ad in Monasteriu,6c manumittentis Wo- exercendum pium opus, quam prius luntatem impleri : In cuius decretierat;sed ad illud tantum inuitatur spe aequitate tuenda et, quod eiust nodi obtinendi aliquid temporale,non ta-l manumissio quoddam pactum cire ispiritua
150쪽
spiritualia, nimirum ingressum Re- autem data proprio seruo statim h ligionis, contineret, plurimum la- bce suum effectum , quamuis a parteborant D D. Et quidem Glolla re- non acceptetur l. 2. C. de Ga missspondet primo libertatem esse ali- v nuina. idemque de modo adiecto quid spirituale, atque ita cum alio dicendum est , ed quod accessorium spirituali commutari poste; quod op- sequatur principale; unde fit, ut in Maae impugnat Panormitan . quia tota ista manumissione , de qua agi- alioqui libertas non caderet in lai- mus, nulla sit pactio, aut conuentio, cum , & non esset pecunia redimi- i quam solam circa spiritualia , tan-hilis, uti tamen est. l. 4. f. de sa- quam Simoniacam improbamus. ntimus secundo ait eadem glossa, i Nam in conuentione actus , siue Monachatum hic non conseiri sub partis acceptatione non subsistit. conditione, sed libertatem, si voluerint hi serui Monachari. Verum manet tota dissicultas, quia libertas, quod aliquid temporale est datur ex pacto , & obligatione Monachatus
suscipiendi. tertio Panormitan. ιn hoc cιtP. vult esse conditionem intrinsecam , quia antequam quis fiat aut Monachus, aut Clericus, debet esse
liber ; datur igitur libertas, ut quis fiat Monachus, sicut datur praedium, ut in eo aedificetur Ecclesia absque
ulla Simonia: verum in nostro casu non datur tantum libertas , ut fiat
aptus ad Monachismum suscipienduin, sed cum conditione Monachatus suscipiendi , in certo quodam Monasterio ; ita ut si altera ex his conditionibus desit , recidat in seruitutem. quarto Hostiens conditio
nem vult sumi ero modo ; sed praeterquam qubd lubtilior est inquisi
fio distinctionis modi a conditione, in hoe casu non mutatur intellectiis
Iuris , ut ait Panormitan. manetque
dari libertatem pro Monachatu, atque ita temporale pro spirituali
nci. Τ. de pactis. verum etiamsi possit manumitti seruus inuitus licet, atque ita donatio libertatis proprio seruo , subsistat illo non acceptante:
quando tamen ad valorem ipuus manumissionis adiicitru conditio , aut modus,cuius impletio pendet a lib.
ra voluntate, atque a ficto serui manumissi, reuera requiritur eius acceptatio, sine qua non ponitur, & modus adiectus , atque ita non subsistit
manumissio, qiue conditio nata tanis
tum erat , alioquin isti serui fuissent liberi, antequam fierent Monachi, quod nemo dixerit. xto itaque idem Barbosa respondet, tunc conditi natam donationem non ella liber tem . quando modus , causa , vel conditio adiicitur in fauorem dantis aut alicuius tertii, quod docet Tiraq. is t. si unquam. A. de doninron. ver.
donatione. num. 4 3. Quando autem
conditio , modus , de causa'. solius donatali j commodum spectant, tunc donatio liberalis omninb , & gratui quinto Balbosa in Collectan. ad hoc j ta manet: si enim dones Titio pia cap. cum sit proprium. ait, conditio- dium, ut in eo sibi domum aedi ficetinem , & modum ingrediendi Reli- aut ex eius prouentibus sua nominagionem adiectum manumissioni,non idissoluat, nunquid gratuit , donabis, requirere acceptationem partis pro etiamsi velis irrita esse donationem, sua substantia , quia suid adiectus nisi Titius aut domum aedificet, aut manu nussioni proprij terui: libertas nomina diluat. In nostro casu d l. naturi