장음표시 사용
511쪽
aliquid est magni mometi inRepublica vid tur maxime indigere prudelia pilisReipublica ,bestu id est. Hisce postis s) tres conclusiones possunt formari, quarum Prima est, si
Princeps consentiat posse unam Civitatem Regni alteram nolentem satisfacere, armis ad id cogere;Secunda. Principe resistente non via fdetur ullo modo licitum esse, etiamsi grave aliquod damnum passa ait Respublica, quia majoris momenti cst servare illam subordinationem erga Principem , de modum praescriptum a Principe , quam . quod per accisens aliquando aliquod pamticulare membrum patiatur damnum. Illustratur hoc ipsum ex decisione juridica . ' . . causarum. Nam quamvis aliquandoJudices a '' . Rege vel Republica constituti inique ferant sententiam, non tamen liberum est propterea privatae personae, extorquere vi illam rem ab eo, cui est adiudicata ; id enim gravissimis inconvenientibus esset expositum: inulto minus itaque licebit Reipublicae contra voluntatem Principis id tentare per bellum, quod longe periculosilis est. Confirmatur ulterius, quia illa vindicatio vergeret in gravissimum Principis damnum, non - tum quia imminuerentur eo modo subditi,& . per mutua vulnera cader ni, sed etiam, quia civitates integrae vel destruerentur vel muris& munitionibus destituerentur, aperiretu uiae aditus externis hostibus, ut facile pos-
sint regnum invadere & occupare. Tertia tum indiis
denique conclusio sive propositio est: Sine I
512쪽
nditi e.3 I8 ANNOTATIONEs IN LIB. H.GROTirlicenti vel expressa vel interpretativa &qui dem valde clara Principis non posse tale bellum indici a civitate aliqua, etiamsi de novo positive Princeps id non prohibeat. Ratio non solum ducitur ex implicito pacto Reipublicae cum Principe, quo praenimitur talo bellum prohibitum, sed vel maxime ex eo, quia soli summae potestati in Republica tribuitur, juxta Scripturam, Maiestas & consequenter jus belli. Si itaque Respublica aliqua subjeista sine licentia vel expressa vel ci re interpretativa alteri civitati bellum infert, vel armis illam aggreditur, gladium sibi sumit, ius illud Majestatis involat, & consequenter etiam fulmine Christi tangitur, ducentis: Omnis, qui eladium accipit,padis 3e ibit. Quae in tantum probamus, in quantum inferioribus & subditis, contra Victoriam Molinam & Coninhium,derogant illam Authoritatem belligerandi: de hypothesibus enim praemissis aliter 'philosophandum, ut
constabit ex sequentibus. Quamvis autem quaedam in contrarium moveantur hic, Muis limitationibus circumscribantur postr mae propositiones, in his tamen poterit Con. scietitia acquiescere.
ΟΒsERVATIO I. Facultas moralis gubernandi vitatem tria complectitur.
IN bae thesi praemissis ex Thucydide tru
bus rebus, quae facultatem moralem gi bina
513쪽
Dr Iunx BELLI ET PACI s. qN Lib. I. ςbernandi civitatem integrant, progreditur ad Aristotelis sententiam, & dicit facere itilum tres partes in administranda Republica.consultationem de rebus communibus ,
Σ) curam legendorum Magistratuum, & 3
judicia. Circa quam sententiam Aristotelis observamus, quod I. ita proponatur, ut Ariastoteles mentionem quidem faciat consilii sive consultationis, verum non de consilio ipraecise tali loquatur, sed de consilio in quam ium illud armatum est potestate circa omnia . communia, prout hoc ipsum non solum patet ex verbis subjectis, sed etiam exemplis ab Aristotele additis; Sic etiam quando loquutur de creatione Magistratuum Interpretes observant, quod consultatio sit praemittenda& sibintelligenda in textu, ut alterum in Republica sit consultatio de Magistratibus ; in tertio jurisdimo proponitur, quod vocabulo satis commodo Graeco expressit. Σ Ob- obnititur serv. Bodinum frustra hic se opposuisse Ari- stoteli, quod scit. haec non possint jura Maiestatis dici, neque hisce eomprehendi ea, quae essentialia sent Majestatis. Nam, quod Retuna, replicat contra primum, nempe consilium de Republica capere, proprium esse Senatus , cujus ossicium ab ossicio Principis divisas habet rationes: quod contra alterum replicat, etiam Magistratus a Magistratibus creari, cum consules crearint Tribunum miIitarem,
qui cum Jurisdictione fuerit, & Imperio militari , Vasalli etiam Magistratum& Jurisdictionem aliis tribuant: Denique, quota con-Ffε sta
514쪽
-- NOTATIONrs IN LIB. IAEGROTIttra tertium replicat, Iurisdictionem esse penes Magistratum, non evertunt illa, quae posita sunt ab Aristotele, & a quibusdam defenduntur. Non primum, quia Princeps caput est Senatus, cujus authoritate consilia robur induunt, & quomodo consilium sit accipiendum, sub qua notione sumat Aristoteles iupra expositum. Alterum nihil concludit, quia, quamvis Magistratus etiam creet inferiorem Magistratum, & Vasalli hoc jus habeant, tamen non habent radicaliter & inde- pendenter, semota autem radicali illa & In- dependente potestate cessat Majestas. Tertium denique non concludit, quia iurisdiactio ita est penes Magistratum, ut tamen fundamentum illius resideat in Majestate. Observ. disputari posse, num Aristoteli propositum fuerit in loco allegato ab Authore nostro, delineare iura Majestatis, cum id alibi fecerit, & consultare, si proprie accipiatur, non sit ad Imperium reserendum, sed ad illos, qui assistunt Imperio, nec habet rationem regiminis, sed prudentiae & ocidi in illo. Nec obstat, quod Aristoteles exempla subjiciat , quae ad summam potestatem referenda , cum hoc non tam factum sit per relationem ad primam originem, quam propter connexionem consultationis cum
. summi potestate in hisce negotiis
515쪽
OBsERVATIO ILQuae ex Dionysio Halicarnassensi producuntur, probe explicata ad
ADducit AuiborDionysium Halicarnas
sensem, qui tria maxime notat, quae tes ex Dio- potestatis civilis ambitu comprehenduntur,
nempe ius Magistratuum creandorum x approba
jus lcgum condendarum & tollendarim, 3 x M jus decernendi de bello & pace, quae sententia non potest displicere eruditis, ita tamen ut i. alius instituatur ordo, nam jus creandorum Magistratuum non primum censetur esse in Majestate, sed potius ius legum condendarum & tollendarum; tum, quia hoc spectat ad Architedionicam, tum, quia versatur ci ca universalia juxta ipsum Grotium; tum,quia in illa potestate .circa sacra & profana maxime conspicitur Majestatis'lendor. a. Observ. ad has tres partes posse caetera Regalia, ut iura Maiestatis vocantur in iure Canonico, facile reduci. Hinc illa tria saltem sunt
summa capita, quae tamen dextre accepta exhauriunt totam latitudinem Maiestatis. Non opus es , ut addatur quartum nempe Judicia, quia commode hoc reducitur ad jus Magistratuum creandorum, nec cura sacrDxum & convocatio comitiorum tanquam di
vinctum quid, cum id ipsum sub jure legum
516쪽
bernandi versatur tam circa sacra, qua circa pIO. Duas
Ad Th. VI. BsERVATIO III. Recte Author potestatem civilem non tantum circa profana, sed & sacr/ versari asserit. Observandu est in hac thesi Grotium ita dispescere potestatem summam,ejusq; jura, ut statuat illii,qui civitatem regit,occupari aut per se circa illam,aut per alterum. Per se,ut vel objectum sint universalia, leges se. circa sacra & profana; vel singularia, quae dispes untur in illa, quae directe publica sunt, & vel
nomine actionum veniunt, pacis scit. belli &foederum, vel regulariter, dominii scit. eminentis, juris, vectigalitam, & aliorum, & in illa quae privata. sunt, interim tamen publiacam rationem habent, & induunt respectum ad aliud, nempe ad publicum, qualia sunt res controversae inter singulos, quas publica authoritate dirimi publicae quietis interest. Quae autem regens civitatem per alterum exe uitur, non per se, illa negotia referuntur a Crotio vel ad Magistratus, vel ad alios Curatores & Legatos. Quanquam autem in hac divisione quaedam desiderari possent, ut patebit in progressu, admitti iamen potest pro praesenti. 2. Observ. est circa hanc divia
s utari a Politicis Pontificiis vel
mastinentide ponti sieti quoad eru
517쪽
Da Iusta BELLI ET PACI s. 663 Lib. s.ca maximὰ primum caput, nempe potestatem circa Sacra. Impugnavit enim illam in Principe politico Bellarminus, Baronius, Bec nus, Thomas Biozius, Nicolaus Sanderus , Cosmas Magalianus, Wilhelmus ab Effern, Iacobus Oranus in Principe Christiano &alii quamplures. Sane Besoldus in politicis ita disserit, ut dicat: Jura Eumsiastica inprimu , eo fiae introducta sunt , ut Imperantes simul divinarum ct humana rum
rerum, animarum aeque ac corporum δε--
ni existere possint. Verum male, tum, quia Retuisn-jura Majestatis Ecclesiastica non introducta sint in sensu Besoldi, sed divinitus concessa& commissa, qui enim summam in Republica potestatem contulit, ille etiam in ipsa inclusam vult dispositione circa Ecclesiastica &curam sacrorum. Principis certe est non prospicere solum ut bene sit subditis temporaliter, sed etiam aeternum, & studere, ut quam . beatissimos illos faciat, hinc divinum de hucura veritatis divinae mandatum Deut. XVII. 18. ad quem locum legatur Schichardus noster de Iure Regio Ebraeor. cap. 2. theor. I. ει 6. a. Si Besoldus denegat jura Majestatis 'clesiastica Principibus Politicis, transcribit illa utique Episcopis vel potius Pontifici Romano, num itaque quia Pontifex Romanus jura Majestatis habet Ecclesiastica, curn in finem habet, ut animarum sit Dominus, quae tamcn soli DEO subsunt λ 3. Jura Ec. clesiastica habere quantum ad dispositionem externa , non est dominari animabus, sed
518쪽
Lib.tie.3. 66ψ ANNOTATIONEs IN LIB. H.GROTir prospicere animabus, praescribere non abGlute, sed ex agnito typo doctrinae cum consilio dodiorum, quae in certo & determinato consimi territorio publice doceri debeanti Hinc e tur sanior iam apud Gentiles Majorum consuetudo e- consuEin rat juxta Servium, ut Rex esses etiam Sacιν-dine Gen. ias vel Pontifex, & de Hebraeis c. l. s. Hist. μη, scribit: honorem Sacerdotθ sirmamentum est 'Et rtinet. tentia fuisse assumtum. De Christianis Imapum Chiu peratoribus scribit Baronius ad annum Chri
itia Auctoritas ponti aliti Christianu Imperatoribus hoc magis necessaria videbatur ,
quod scirent , se invito Senatu regnare θῶ - νινsa Miuione, jam in se gentilium omnium odium atque invidiam concitust. PergitB
soldus: Corruere dogma anglicanum, quod Regem 2 Principem quemlibre Caput Eceu si
ust urgeat. Hujm antea inauditi dogmatis a quihorem suisse Henricum e graba MPm . qui cum diυortium a Pontifice Maximo im- .petrare non possor ab eurim secessionem fee riti. At corruisse dogma Romanum de Pontifice Capite Ecclesiae norunt quotquot Scripturis attendunt, Reformationis beneficium agno- . scunt. Regem &Ῥrincipem esse Caput E clesiae, si de membri Principis Dignitate vel summa Inspectione accipiatur, non est tam horrida phrasis ut quidam sibi imaginantur. An non Scriptura Capitis titulo Regem ornat
γ& Clerum eidem substernit ZI. Sam i 3.V. II. annon ratio docet architectonicam potestatem non tantum intra circum civilium subsi-
stercised MadEcclesiastica se extendere λ an-
519쪽
DE Ju RE BELLI ET PACI s. q6 Lib. i. e. 3 Ebii Constantinus Magnus se Episcopum vo Reges C cavit illorum , quae sunt extra Ecclesiam, ut . ET 'curam internam tribuendo Episcopis illos dixit tales intra eam apud Eusebium libr. q. cap. 2 . Henricum Angliae Regem dogmatis hujus inauditi Authorem fuisse vix imp trabit a Veritatis Luce Historia; diserte enim Socrates: Ex quo Imperator&fasti sunt Christiani m Eccusia ab i s deρὸndisse asserit. Si Imperator di istus est Nauarcha Ecclesiae universalis, cui gubernacula illius a D EO sunt concredita a. Basilio, si Concilium Moguntiacense I. Carolum Magnum vocavit verae
religionis Rectorem, si ipse Rex Britannus ab Eleutherio Romano Pontifico salutatus est Vicarius DEi etiam in negotio religionis, qui absurdum sit proscribere titulum Capitis dextre explicatum λ qui dogma hoc dici me
retur inauditum ante tempora Henrici. Ex
caussa , quam assignat, Besoldus secessionem fecisse a Pontifice Henricum,ti ponamus non oserit iustae vindicationi : possunt varia humana intermisceri divinis, ut tamen haec eniteant oe abstergi Ardes ex occasione serdiu.
Quid quod divortium illud Sorbona proba
verit non tantum, quod illa Catharina fuerit
Latris Henrici sponsa, sed etiam nulla ex illa spes masculae prolis; retinuit hunc titulinrtalisabetha recepto illo,i ut loquitur Thuanus lib. is historiarum sui temporis a patreti fratre,Ecclesiae Caput coepit per Angliam - appellari, nec Bironii Jocus in deliciis Forem di nus de Elisabetha ad numeros se agi
520쪽
In.i. ea. qc6 ANN-ATIONEs IN LIB. H.CROTritante: Ecce quam belle saltat Caput Ecclesiae Anglicanae Pontificiis conducit, cum de uno & altero Papa Cynaedo possit consimiliter dici : Ecce quam belle Caput Ecclesiae Romanae miscuit se pueris. Legantur Chop- pinus, Salgado, Goldastus & noster B. Breti lius in Prolegomenis Apologiae Ducis Christopliori, ubi multa ad hanc matellam utilia
ius voran- occurrunt. Ex Calvinianis dextre non in
β ςς di cedunt Jacobus Revius in Examine opustu iniquEadu li Vedesiani Triglandius de potestate civilim C i- & ecclcsastica, necnon Guillelmus Appol-z 'R 'μ -ifactatu theologico de Jure M i statis circa res ecclesiasticas , quos inprimis male habet, quod ii ibuatur ius vocandi &cligendi pastor summis potestatibus, cum in V. T. Magistratus non constitu crint Sa cerdotes &Ministros cultus divini, sed ipse Dcus sibi selegerit tribum Levi; Aaronem &cius posteros ipse constituerit Sacerdotes. In N. T. ipse Christus dederit Apostolos, Prophetas, Evangelistas, Pastores & Doctores, qui deinceps per Ecclesiae suffragia alios elegerint, vocaverint, instituςrint; quae nihil probant nisi ipsam siubstantiam Ministerii &functionis ecclesiastica esse refundendam in Originem divinam, flion autem ab externis circumstantiis excludi potestatem in Republica summam, interna subesse soli D E O ,
non vero negandam esse dispositionem circam: ut Constantinus voluit: & num patria potestas non est a DEO immediatὰ, cum niti